مذهب مولوی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Rafiei: شاخه بندی تغییر داده شد

2024-11-23T10:33:16Z

شاخه بندی تغییر داده شد

Shahroudi در ‏۷ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۴:۴۲

2024-11-07T04:42:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۱۲
خط ۴۷:		خط ۴۷:

	به‌طور کلی، مولوی یک مسلمان سنی و عارف بزرگ است که بر مبنای تعالیم اسلامی و عرفانی خود، آثار ارزشمندی را خلق کرده و تأثیر عمیقی بر ادبیات و [[تصوف]] اسلامی گذاشته است. او به دنبال درک عمیق‌تری از خدا و حقیقت زندگی بود و در اشعارش عشق و وحدت را ترویج کرد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=احوال و زندگی مولانا جلال الدین محمد\|سال=۱۳۹۸\|نام=بدیع الزمان\|نام خانوادگی=فروزان فر\|ناشر=تیرگان\|صفحه=۵۷\|مکان=تهران}}</ref>		به‌طور کلی، مولوی یک مسلمان سنی و عارف بزرگ است که بر مبنای تعالیم اسلامی و عرفانی خود، آثار ارزشمندی را خلق کرده و تأثیر عمیقی بر ادبیات و [[تصوف]] اسلامی گذاشته است. او به دنبال درک عمیق‌تری از خدا و حقیقت زندگی بود و در اشعارش عشق و وحدت را ترویج کرد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=احوال و زندگی مولانا جلال الدین محمد\|سال=۱۳۹۸\|نام=بدیع الزمان\|نام خانوادگی=فروزان فر\|ناشر=تیرگان\|صفحه=۵۷\|مکان=تهران}}</ref>
			{{پایان متن}}

	== منابع ==		== منابع ==
	{{پانویس\|۲}}		{{پانویس\|۲}}

	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی =تاریخ		\| شاخه اصلی =تاریخ
خط ۷۱:		خط ۷۳:
	\| کیفیت =		\| کیفیت =
	}}		}}
	~~{{پایان متن}}~~

Shahroudi: Shahroudi صفحهٔ پیش نویس:مذهب مولوی را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به مذهب مولوی منتقل کرد

2024-11-07T04:39:44Z

Shahroudi صفحهٔ پیش نویس:مذهب مولوی را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به مذهب مولوی منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۰۹
(بدون تفاوت)

Shahroudi در ‏۷ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۴:۳۹

2024-11-07T04:39:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۰۹
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{پیش نویس\|در دست ویرایش}}~~

	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
خط ۷:		خط ۵:
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}

	در اینکه ~~'''~~مولوی~~'''~~ یک سنی حنفی بود تردیدی وجود ندارد تا جایی که حتی صاحب نظران [[صوفیه\|صوفی]] شیعه و علاقمند به وی نیز به این مسئله اذعان نموده‌اند. برای تسنن مولوی نیز شواهد و قرائن محکم و عدیده ای وجود دارد. اساتید و پدر و فرزندان مولوی همگی سنی مذهب بوده‌اند. برترین استاد و پیر و مراد مولوی یعنی [[شمس تبریزی]] نیز شیعه نبود. مولوی خود نیز بر اساس فقه حنفی فتوا می‌داد و در آثار خویش به کرات به مدح خلفای اهل تسنن پرداخته است. او چه در اصول و اعتقادات و چه در فروع دین، بر مبنای اهل تسنن مشی نموده و از ابراز مخالف صریح خود با تشیع و شیعیان نیز دریغ نکرده است.		در اینکه مولوی یک سنی حنفی بود تردیدی وجود ندارد تا جایی که حتی صاحب نظران [[صوفیه\|صوفی]] شیعه و علاقمند به وی نیز به این مسئله اذعان نموده‌اند. برای تسنن مولوی نیز شواهد و قرائن محکم و عدیده ای وجود دارد. اساتید و پدر و فرزندان مولوی همگی سنی مذهب بوده‌اند. برترین استاد و پیر و مراد مولوی یعنی [[شمس تبریزی]] نیز شیعه نبود. مولوی خود نیز بر اساس فقه حنفی فتوا می‌داد و در آثار خویش به کرات به مدح خلفای اهل تسنن پرداخته است. او چه در اصول و اعتقادات و چه در فروع دین، بر مبنای اهل تسنن مشی نموده و از ابراز مخالف صریح خود با تشیع و شیعیان نیز دریغ نکرده است.

	== شخصیت مولوی ==		== شخصیت مولوی ==
	بی‌تردید برخی شخصیت‌ها در جهان اسلام و در علومی خاص، سرآمد روزگار خود بوده و به نسبت مهارتی که داشتند، با استقبال مسلمین مواجه شده‌اند. همچنان که ابن سینا در علم طب و [[ابن رشد]] و [[فارابی]] در فلسفه اینگونه بوده‌اند. از جمله این دانشمندان که با اقبال بی‌نظیری از سمت عموم مسلمانان واقع شده است، جلال الدین محمد بلخی ملقب به مولوی یا مولاناست.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=معارف بهاء ولد\|سال=۱۳۸۲\|نام خانوادگی=فروزانفر\|نام=بدیع الزمان\|ناشر=انتشارات طهوری\|جلد=۲\|صفحه=۳۳۰\|مکان=تهران\|سری=چاپ سوم}}</ref>		بی‌تردید برخی شخصیت‌ها در جهان اسلام و در علومی خاص، سرآمد روزگار خود بوده و به نسبت مهارتی که داشتند، با استقبال مسلمین مواجه شده‌اند. همچنان که ابن سینا در علم طب و [[ابن رشد]] و [[فارابی]] در فلسفه اینگونه بوده‌اند. از جمله این دانشمندان که با اقبال بی‌نظیری از سمت عموم مسلمانان واقع شده است، جلال الدین محمد بلخی ملقب به مولوی یا مولاناست.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=معارف بهاء ولد\|سال=۱۳۸۲\|نام خانوادگی=فروزانفر\|نام=بدیع الزمان\|ناشر=انتشارات طهوری\|جلد=۲\|صفحه=۳۳۰\|مکان=تهران\|سری=چاپ سوم}}</ref> شاعری بی نظیر و بی بدیل در ساحت شعر و ادب پارسی، که در کنار حافظ و سعدی و سنایی و جامی، بار گرانی از انتقال نظم و ادب فارسی به آیندگان را برعهده داشته است. یکی از مهم‌ترین ارکان اشعار مولوی، عرفان است. ورود مولانا به مقوله عرفان و نظریات خاص عرفانی او به دو نتیجه عمده انجامیده است:<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=معارف بهاء ولد\|سال=۱۳۸۲\|نام خانوادگی=فروزانفر\|نام=بدیع الزمان\|ناشر=انتشارات طهوری\|جلد=۲\|صفحه=۳۳۱\|مکان=تهران\|سری=چاپ سوم}}</ref>

	شاعری بی نظیر و بی بدیل در ساحت شعر و ادب پارسی، که در کنار حافظ و سعدی و سنایی و جامی، بار گرانی از انتقال نظم و ادب فارسی به آیندگان را برعهده داشته است. یکی از مهم‌ترین ارکان اشعار مولوی، عرفان است. ورود مولانا به مقوله عرفان و نظریات خاص عرفانی او به دو نتیجه عمده انجامیده است:<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=معارف بهاء ولد\|سال=۱۳۸۲\|نام خانوادگی=فروزانفر\|نام=بدیع الزمان\|ناشر=انتشارات طهوری\|جلد=۲\|صفحه=۳۳۱\|مکان=تهران\|سری=چاپ سوم}}</ref>
	# اقبال بی نظیر برخی از علما (عموما از اهل سنت) و اندیشمندان جهان اسلام به وی که تبلور آن را در شروح متعدد بر مهم‌ترین اثر او یعنی مثنوی می‌توان دید.		# اقبال بی نظیر برخی از علما (عموما از اهل سنت) و اندیشمندان جهان اسلام به وی که تبلور آن را در شروح متعدد بر مهم‌ترین اثر او یعنی مثنوی می‌توان دید.
	# نقدها و اشکالات بی پرده علمای اسلام در مخالفت با آموزه‌های او.		# نقدها و اشکالات بی پرده علمای اسلام در مخالفت با آموزه‌های او.
خط ۲۰:		خط ۱۶:

	=== مذهب پدر مولوی ===		=== مذهب پدر مولوی ===
	پدر مولوی، به نام بهاءالدین ولد، از جمله فقها و امامان مشهور حنفی بود. او تعصب بر مذهب را لازم و ضروری می‌دانست. ~~تذکره نویسان،~~ نسب او را به ابوبکر رسانده و به او لقب بکری داده‌اند، و ~~شجره نامه‌هایی~~ نیز در این زمینه نقل نموده‌اند. ~~بهاء الدین~~ ولد در پاسخ به پرسش‌های فقهی بر اساس مذهب ابوحنیفه فتوی و به اشکالات پیروان شافعی پاسخ می‌داد. او در مسائل اعتقادی از قبیل رؤیت خداوند، کلام خدا و کسب نیز به مذهب اهل سنت (اشاعره) قائل بود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مناقب العارفین\|سال=۱۳۹۶\|نام=شمس الدین احمد\|نام خانوادگی=افلاکی عارفی\|ناشر=دوستان\|جلد=۲\|صفحه=۸۵۸-۸۶۰\|مکان=تهران}}</ref>		پدر مولوی، به نام بهاءالدین ولد، از جمله فقها و امامان مشهور [[حنفی]] بود. او تعصب بر مذهب را لازم و ضروری می‌دانست. تذکره‌نویسان، نسب او را به [[ابوبکر]] رسانده و به او لقب بکری داده‌اند، و شجره‌نامه‌هایی نیز در این زمینه نقل نموده‌اند. بهاءالدین ولد در پاسخ به پرسش‌های فقهی بر اساس مذهب [[ابوحنیفه]] فتوی و به اشکالات پیروان [[شافعی]] پاسخ می‌داد. او در مسائل اعتقادی از قبیل رؤیت خداوند، کلام خدا و کسب نیز به مذهب اهل سنت ([[اشاعره]]) قائل بود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مناقب العارفین\|سال=۱۳۹۶\|نام=شمس الدین احمد\|نام خانوادگی=افلاکی عارفی\|ناشر=دوستان\|جلد=۲\|صفحه=۸۵۸-۸۶۰\|مکان=تهران}}</ref>

	یادداشت‌ها و مطالب بهاءالدین ولد، نشان‌دهنده آشنایی او با اقوال و مبانی صوفیه است. بسیاری از نویسندگان تذکره، سلسله و سند خرقه او را از طریق احمد خطیبی به احمد غزالی می‌رسانند. کتاب «معارف بهاء ولد» نشان‌گر اندیشه‌ها و اعتقادات اوست. این کتاب به نحو چشمگیری بر تفکرات مولوی تأثیر گذاشته و او با این کتاب مأنوس بوده است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=معارف بهاء ولد\|سال=۱۳۸۲\|نام خانوادگی=فروزانفر\|نام=بدیع الزمان\|ناشر=انتشارات طهوری\|جلد=۲\|صفحه=۱۰۶\|مکان=تهران\|سری=چاپ سوم}}</ref>		یادداشت‌ها و مطالب بهاءالدین ولد، نشان‌دهنده آشنایی او با اقوال و مبانی صوفیه است. بسیاری از نویسندگان تذکره، سلسله و سند خرقه او را از طریق احمد خطیبی به احمد غزالی می‌رسانند. کتاب «معارف بهاء ولد» نشان‌گر اندیشه‌ها و اعتقادات اوست. این کتاب به نحو چشمگیری بر تفکرات مولوی تأثیر گذاشته و او با این کتاب مأنوس بوده است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=معارف بهاء ولد\|سال=۱۳۸۲\|نام خانوادگی=فروزانفر\|نام=بدیع الزمان\|ناشر=انتشارات طهوری\|جلد=۲\|صفحه=۱۰۶\|مکان=تهران\|سری=چاپ سوم}}</ref>

	میان اندیشه‌ها و اعتقادات بهاءالدین ولد و فرزندش مولوی، شباهت‌ها و اشتراکات بسیاری وجود دارد. بر اساس مطالعات استاد فروزانفر، کمتر نکته مهمی در معارف بهاءالدین ولد وجود دارد که در مثنوی به آن اشاره نشده باشد. ~~بهاء ولد،~~ بارها به تجلیل از خلفای اهل سنت پرداخته و جایگاه رفیعی برای آنان قائل می‌شود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مناقب العارفین\|سال=۱۳۹۶\|نام=شمس الدین احمد\|نام خانوادگی=افلاکی عارفی\|ناشر=دوستان\|جلد=۲\|صفحه=۶۱۵\|مکان=تهران}}</ref>		میان اندیشه‌ها و اعتقادات بهاءالدین ولد و فرزندش مولوی، شباهت‌ها و اشتراکات بسیاری وجود دارد. بر اساس مطالعات استاد فروزانفر، کمتر نکته مهمی در معارف بهاءالدین ولد وجود دارد که در مثنوی به آن اشاره نشده باشد. بهاءولد، بارها به تجلیل از خلفای اهل سنت پرداخته و جایگاه رفیعی برای آنان قائل می‌شود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مناقب العارفین\|سال=۱۳۹۶\|نام=شمس الدین احمد\|نام خانوادگی=افلاکی عارفی\|ناشر=دوستان\|جلد=۲\|صفحه=۶۱۵\|مکان=تهران}}</ref>

	=== مذهب سلطان ولد (پسر مولوی) ===		=== مذهب سلطان ولد (پسر مولوی) ===
خط ۳۲:		خط ۲۸:

	== مذهب شمس تبریزی ==		== مذهب شمس تبریزی ==
	شمس تبریزی، برترین استاد مولوی نیز سنی مذهب بود و تصریح می‌کرد که شافعی است:		شمس تبریزی، برترین استاد مولوی نیز سنی مذهب بود و تصریح می‌کرد که شافعی است: «المؤمن مفتش. اکنون آنچه معقول است از نجوم قبول باید کردن؛ مثلاً من شفعویم»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مقالات شمس\|سال=۱۳۶۹\|نام=شمس الدین محمد\|نام خانوادگی=تبریزی\|مکان=تهران\|کوشش=محمدعلی موحد\|ناشر=خوارزمی\|صفحه=۱۸۲}}</ref> مطالب بسیاری از شمس نقل شده است که بر خلاف مکتب تشیع و نیز در مدح خلفا و شخصیت‌های اهل سنت است؛ شمس در بحثی درباره ایمان و اینکه اگر کسی قلبش تاریک باشد، با وجود معجزات متعدد هم ایمان نخواهد آورد، مدعی می‌شود که ابوبکر بدون دیدن هیچ معجزه ای به پیامبر ایمان آورد و این را کرامت و فضیلتی برای وی قلمداد می‌کند: «اندرون خالیست، براندرون باز می‌زند، ایمان آرد. و آن را که از اندرون نیست، هزار معجزه می نمائی ایمان نمی آرد. ابوبکر رضی الله عنه هیچ معجزه نخواست. گفت: پیغمبرم. گفت: آمنّا و صدّقنا»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مقالات شمس\|سال=۱۳۶۹\|نام=شمس الدین محمد\|نام خانوادگی=تبریزی\|مکان=تهران\|کوشش=محمدعلی موحد\|ناشر=خوارزمی\|صفحه=۶۱۹}}</ref>

	«المؤمن مفتش. اکنون آنچه معقول است از نجوم قبول باید کردن؛ مثلاً من شفعویم»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مقالات شمس\|سال=۱۳۶۹\|نام=شمس الدین محمد\|نام خانوادگی=تبریزی\|مکان=تهران\|کوشش=محمدعلی موحد\|ناشر=خوارزمی\|صفحه=۱۸۲}}</ref>

	مطالب بسیاری از شمس نقل شده است که بر خلاف مکتب تشیع و نیز در مدح خلفا و شخصیت‌های اهل سنت است؛ شمس در بحثی درباره ایمان و اینکه اگر کسی قلبش تاریک باشد، با وجود معجزات متعدد هم ایمان نخواهد آورد، مدعی می‌شود که ابوبکر بدون دیدن هیچ معجزه ای به پیامبر ایمان آورد و این را کرامت و فضیلتی برای وی قلمداد می‌کند:

	«اندرون خالیست، براندرون باز می‌زند، ایمان آرد. و آن را که از اندرون نیست، هزار معجزه می نمائی ایمان نمی آرد. ابوبکر رضی الله عنه هیچ معجزه نخواست. گفت: پیغمبرم. گفت: آمنّا و صدّقنا»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مقالات شمس\|سال=۱۳۶۹\|نام=شمس الدین محمد\|نام خانوادگی=تبریزی\|مکان=تهران\|کوشش=محمدعلی موحد\|ناشر=خوارزمی\|صفحه=۶۱۹~~}}</ref>~~

	او در راستای کرامت سازی برای ابوبکر، شأن نزول آیات قرآن را تحریف می‌کند و از جهل و بت پرسی عمر نیز برای او فضیلت می‌تراشد؛ او عمر را با لقب امیرالمؤمنین مورد عنایت خود قرار داده و سپس مدعی می‌شود که در همان حالی که عمر بت‌ها را می‌خواند نیز خداوند او را اجابت می‌کرد و لبیک می‌گفت:

	«امیر المؤمنین عمر رضی اللّه عنه چهل سال خدمت صنم می‌کرد و حاجت از صنم می‌خواست و می‌گفت: ای صنم، صمد می‌گفتش: لبیک»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مقالات شمس\|سال=۱۳۶۹\|نام=شمس الدین محمد\|نام خانوادگی=تبریزی\|مکان=تهران\|کوشش=محمدعلی موحد\|ناشر=خوارزمی\|صفحه=۲۰۹}}</ref>

	و همچنین بنابر جستجو و تحقیق اجمالی که در این زمینه صورت گرفته، هیچ فضیلتی از امیرمومنان علی(ع) و امام حسن و امام حسین(ع) در مقالات شمس وجود ندارد!<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مقالات شمس\|سال=۱۳۶۹\|نام=شمس الدین محمد\|نام خانوادگی=تبریزی\|مکان=تهران\|کوشش=محمدعلی موحد\|ناشر=خوارزمی\|صفحه=۲۰۹}}</ref>		او در راستای کرامت‌سازی برای ابوبکر، شأن نزول آیات [[قرآن]] را تحریف می‌کند و از جهل و بت پرسی عمر نیز برای او فضیلت می‌تراشد؛ او [[عمر بن خطاب\|عمر]] را با لقب [[امیرالمؤمنین]] مورد عنایت خود قرار داده و سپس مدعی می‌شود که در همان حالی که عمر بت‌ها را می‌خواند نیز خداوند او را اجابت می‌کرد و لبیک می‌گفت: «امیر المؤمنین عمر رضی اللّه عنه چهل سال خدمت صنم می‌کرد و حاجت از صنم می‌خواست و می‌گفت: ای صنم، صمد می‌گفتش: لبیک»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مقالات شمس\|سال=۱۳۶۹\|نام=شمس الدین محمد\|نام خانوادگی=تبریزی\|مکان=تهران\|کوشش=محمدعلی موحد\|ناشر=خوارزمی\|صفحه=۲۰۹}}</ref> و همچنین بنابر جستجو و تحقیق اجمالی که در این زمینه صورت گرفته، هیچ فضیلتی از [[امام علی(ع)\|امیرمومنان علی(ع)]] و [[امام حسن(ع)]] و [[امام حسین علیه‌السلام\|امام حسین(ع)]] در مقالات شمس وجود ندارد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مقالات شمس\|سال=۱۳۶۹\|نام=شمس الدین محمد\|نام خانوادگی=تبریزی\|مکان=تهران\|کوشش=محمدعلی موحد\|ناشر=خوارزمی\|صفحه=۲۰۹}}</ref>

	== دیدگاه مولوی درمورد غدیر خم ==		== دیدگاه مولوی درمورد غدیر خم ==
	[[غدیر خم]] یکی از مهمترین وقایعی می‌باشد که نشانه‌گر مذهب تشیع شده و همانا کسی که معتقد به ولایت امیرالمونین باشد، قطعاً واقعه غدیر و مخصوصاً تفسیر شیعه در این‌باره را معتقد است. مولوی نه تنها به مانند اکثر اهل تسنن، مولا را به معنی دوست می‌گیرد، بلکه همانند برخی مخالفین حاضر در غدیر، اصل این انتخاب و ابلاغ را ناشی از اجتهاد شخصی رسول خدا صلی الله علیه و آله می‌داند نه دستور خداوند!<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=معارف بهاء ولد\|سال=۱۳۸۲\|نام خانوادگی=فروزانفر\|نام=بدیع الزمان\|ناشر=انتشارات طهوری\|جلد=۲\|صفحه=۳۳۰\|مکان=تهران\|سری=چاپ سوم}}</ref>		[[غدیر خم]] یکی از مهمترین وقایعی می‌باشد که نشانه‌گر مذهب تشیع شده و همانا کسی که معتقد به ولایت امیرالمونین باشد، قطعاً واقعه غدیر و مخصوصاً تفسیر شیعه در این‌باره را معتقد است. مولوی نه تنها به مانند اکثر اهل تسنن، مولا را به معنی دوست می‌گیرد، بلکه همانند برخی مخالفین حاضر در غدیر، اصل این انتخاب و ابلاغ را ناشی از اجتهاد شخصی رسول خدا صلی الله علیه و آله می‌داند نه دستور خداوند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=معارف بهاء ولد\|سال=۱۳۸۲\|نام خانوادگی=فروزانفر\|نام=بدیع الزمان\|ناشر=انتشارات طهوری\|جلد=۲\|صفحه=۳۳۰\|مکان=تهران\|سری=چاپ سوم}}</ref>

	{{نقل قول\|زین سبب پیغمبر با اجتهاد *** نام خود وان علی مولا نهاد\|ارجاع=مولوی، مثنوی معنوی، دفتر ششم، بخش۱۲۹}}		{{نقل قول\|زین سبب پیغمبر با اجتهاد *** نام خود وان علی مولا نهاد\|ارجاع=مولوی، مثنوی معنوی، دفتر ششم، بخش۱۲۹}}

Hossein.badrouj در ‏۳ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۲

2024-11-03T10:22:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۲
خط ۷:		خط ۷:
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}

	در اینکه '''مولوی''' یک سنی حنفی بود تردیدی وجود ندارد تا جایی که حتی صاحب نظران صوفی شیعه و علاقمند به وی نیز به این مسئله اذعان نموده‌اند. برای تسنن مولوی نیز شواهد و قرائن محکم و عدیده ای وجود دارد. اساتید و پدر و فرزندان مولوی همگی سنی مذهب بوده‌اند. برترین استاد و پیر و مراد مولوی یعنی شمس تبریزی نیز شیعه نبود. مولوی خود نیز بر اساس فقه حنفی فتوا می‌داد و در آثار خویش به کرات به مدح خلفای اهل تسنن پرداخته است. او چه در اصول و اعتقادات و چه در فروع دین، بر مبنای اهل تسنن مشی نموده و از ابراز مخالف صریح خود با تشیع و شیعیان نیز دریغ نکرده است.		در اینکه '''مولوی''' یک سنی حنفی بود تردیدی وجود ندارد تا جایی که حتی صاحب نظران [[صوفیه\|صوفی]] شیعه و علاقمند به وی نیز به این مسئله اذعان نموده‌اند. برای تسنن مولوی نیز شواهد و قرائن محکم و عدیده ای وجود دارد. اساتید و پدر و فرزندان مولوی همگی سنی مذهب بوده‌اند. برترین استاد و پیر و مراد مولوی یعنی [[شمس تبریزی]] نیز شیعه نبود. مولوی خود نیز بر اساس فقه حنفی فتوا می‌داد و در آثار خویش به کرات به مدح خلفای اهل تسنن پرداخته است. او چه در اصول و اعتقادات و چه در فروع دین، بر مبنای اهل تسنن مشی نموده و از ابراز مخالف صریح خود با تشیع و شیعیان نیز دریغ نکرده است.

	== شخصیت مولوی ==		== شخصیت مولوی ==
	بی‌تردید برخی شخصیت‌ها در جهان اسلام و در علومی خاص، سرآمد روزگار خود بوده و به نسبت مهارتی که داشتند، با استقبال مسلمین مواجه شده‌اند. همچنان که ابن سینا در علم طب و ابن رشد و فارابی در فلسفه اینگونه بوده‌اند. از جمله این دانشمندان که با اقبال بی‌نظیری از سمت عموم مسلمانان واقع شده است، جلال الدین محمد بلخی ملقب به مولوی یا مولاناست.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=معارف بهاء ولد\|سال=۱۳۸۲\|نام خانوادگی=فروزانفر\|نام=بدیع الزمان\|ناشر=انتشارات طهوری\|جلد=۲\|صفحه=۳۳۰\|مکان=تهران\|سری=چاپ سوم}}</ref>		بی‌تردید برخی شخصیت‌ها در جهان اسلام و در علومی خاص، سرآمد روزگار خود بوده و به نسبت مهارتی که داشتند، با استقبال مسلمین مواجه شده‌اند. همچنان که ابن سینا در علم طب و [[ابن رشد]] و [[فارابی]] در فلسفه اینگونه بوده‌اند. از جمله این دانشمندان که با اقبال بی‌نظیری از سمت عموم مسلمانان واقع شده است، جلال الدین محمد بلخی ملقب به مولوی یا مولاناست.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=معارف بهاء ولد\|سال=۱۳۸۲\|نام خانوادگی=فروزانفر\|نام=بدیع الزمان\|ناشر=انتشارات طهوری\|جلد=۲\|صفحه=۳۳۰\|مکان=تهران\|سری=چاپ سوم}}</ref>

	شاعری بی نظیر و بی بدیل در ساحت شعر و ادب پارسی، که در کنار حافظ و سعدی و سنایی و جامی، بار گرانی از انتقال نظم و ادب فارسی به آیندگان را برعهده داشته است. یکی از مهم‌ترین ارکان اشعار مولوی، عرفان است. ورود مولانا به مقوله عرفان و نظریات خاص عرفانی او به دو نتیجه عمده انجامیده است:<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=معارف بهاء ولد\|سال=۱۳۸۲\|نام خانوادگی=فروزانفر\|نام=بدیع الزمان\|ناشر=انتشارات طهوری\|جلد=۲\|صفحه=۳۳۱\|مکان=تهران\|سری=چاپ سوم}}</ref>		شاعری بی نظیر و بی بدیل در ساحت شعر و ادب پارسی، که در کنار حافظ و سعدی و سنایی و جامی، بار گرانی از انتقال نظم و ادب فارسی به آیندگان را برعهده داشته است. یکی از مهم‌ترین ارکان اشعار مولوی، عرفان است. ورود مولانا به مقوله عرفان و نظریات خاص عرفانی او به دو نتیجه عمده انجامیده است:<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=معارف بهاء ولد\|سال=۱۳۸۲\|نام خانوادگی=فروزانفر\|نام=بدیع الزمان\|ناشر=انتشارات طهوری\|جلد=۲\|صفحه=۳۳۱\|مکان=تهران\|سری=چاپ سوم}}</ref>
خط ۴۷:		خط ۴۷:

	== دیدگاه مولوی درمورد غدیر خم ==		== دیدگاه مولوی درمورد غدیر خم ==
	غدیر خم یکی از مهمترین وقایعی می‌باشد که نشانه‌گر مذهب تشیع شده و همانا کسی که معتقد به ولایت امیرالمونین باشد، قطعاً واقعه غدیر و مخصوصاً تفسیر شیعه در این‌باره را معتقد است. مولوی نه تنها به مانند اکثر اهل تسنن، مولا را به معنی دوست می‌گیرد، بلکه همانند برخی مخالفین حاضر در غدیر، اصل این انتخاب و ابلاغ را ناشی از اجتهاد شخصی رسول خدا صلی الله علیه و آله می‌داند نه دستور خداوند!<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=معارف بهاء ولد\|سال=۱۳۸۲\|نام خانوادگی=فروزانفر\|نام=بدیع الزمان\|ناشر=انتشارات طهوری\|جلد=۲\|صفحه=۳۳۰\|مکان=تهران\|سری=چاپ سوم}}</ref>		[[غدیر خم]] یکی از مهمترین وقایعی می‌باشد که نشانه‌گر مذهب تشیع شده و همانا کسی که معتقد به ولایت امیرالمونین باشد، قطعاً واقعه غدیر و مخصوصاً تفسیر شیعه در این‌باره را معتقد است. مولوی نه تنها به مانند اکثر اهل تسنن، مولا را به معنی دوست می‌گیرد، بلکه همانند برخی مخالفین حاضر در غدیر، اصل این انتخاب و ابلاغ را ناشی از اجتهاد شخصی رسول خدا صلی الله علیه و آله می‌داند نه دستور خداوند!<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=معارف بهاء ولد\|سال=۱۳۸۲\|نام خانوادگی=فروزانفر\|نام=بدیع الزمان\|ناشر=انتشارات طهوری\|جلد=۲\|صفحه=۳۳۰\|مکان=تهران\|سری=چاپ سوم}}</ref>

	{{نقل قول\|زین سبب پیغمبر با اجتهاد *** نام خود وان علی مولا نهاد\|ارجاع=مولوی، مثنوی معنوی، دفتر ششم، بخش۱۲۹}}		{{نقل قول\|زین سبب پیغمبر با اجتهاد *** نام خود وان علی مولا نهاد\|ارجاع=مولوی، مثنوی معنوی، دفتر ششم، بخش۱۲۹}}
خط ۵۵:		خط ۵۵:
	{{نقل قول\|گفت هر کاو را منم مولا و دوست *** ابن عم من علی مولای اوست‏\|ارجاع=مولوی، مثنوی معنوی، دفتر ششم، بخش۱۲۹}}		{{نقل قول\|گفت هر کاو را منم مولا و دوست *** ابن عم من علی مولای اوست‏\|ارجاع=مولوی، مثنوی معنوی، دفتر ششم، بخش۱۲۹}}

	خلافت و جانشینی بلافصل امیرمومنان(ع) و انحصار چنین فضائلی در وجود مقدس ایشان و همچنین برائت از دشمنان ایشان نقطه اصلی اختلاف شیعه و سنی است.<ref group="یادداشت">مولوی علاوه بر اینکه از دشمنان اهل بیت علیهم السلام برائت نجسته، بلکه پا را فراتر نهاده و معاویه در جایگاه ولی‌اللهی نشانده و در موارد بسیاری از عموم اهل سنت نیز افراط نموده است.</ref> سایر سران اهل سنت نیز در کتب و مطالبشان فضائل بسیاری برای مولای متقیان نقل نموده‌اند؛ لذا این بیت از مولوی ~~نهایتاً~~ نقل فضیلتی عادی (نسبت به حقیقت مقام ایشان و اعتقادات شیعه در این زمینه) برای امیرمومنان(ع) است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=معارف بهاء ولد\|سال=۱۳۸۲\|نام خانوادگی=فروزانفر\|نام=بدیع الزمان\|ناشر=انتشارات طهوری\|جلد=۲\|صفحه=۳۳۰\|مکان=تهران\|سری=چاپ سوم}}</ref>		خلافت و جانشینی بلافصل امیرمومنان(ع) و انحصار چنین فضائلی در وجود مقدس ایشان و همچنین برائت از دشمنان ایشان نقطه اصلی اختلاف شیعه و سنی است.<ref group="یادداشت">مولوی علاوه بر اینکه از دشمنان اهل بیت علیهم السلام برائت نجسته، بلکه پا را فراتر نهاده و معاویه در جایگاه ولی‌اللهی نشانده و در موارد بسیاری از عموم اهل سنت نیز افراط نموده است.</ref> سایر سران اهل سنت نیز در کتب و مطالبشان فضائل بسیاری برای مولای متقیان نقل نموده‌اند؛ لذا این بیت از مولوی نهایتا نقل فضیلتی عادی (نسبت به حقیقت مقام ایشان و اعتقادات شیعه در این زمینه) برای امیرمومنان(ع) است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=معارف بهاء ولد\|سال=۱۳۸۲\|نام خانوادگی=فروزانفر\|نام=بدیع الزمان\|ناشر=انتشارات طهوری\|جلد=۲\|صفحه=۳۳۰\|مکان=تهران\|سری=چاپ سوم}}</ref>

	== مذهب مولوی ==		== مذهب مولوی ==
	با توجه به بررسی مذهب خاندان ایشان و همچنین استاد بارز او، می‌توان به احتمال سنی بودن مولوی یقین پیدا کرد. اودر حوزه علمیه اهل تسنن استاد مطرحی بوده و تعداد زیادی شاگرد داشته اما باید توجه داشت که مولانا هر مذهبی داشته باشد دلیل نمی‌شود حرف‌های خوبش را نادیده گرفته شود. حرف خوب از هر کسی با هر مذهبی خوب است و حرف بد از هر کسی با هر مذهبی بد است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=نقدی بر مثنوی به نقل از مقالات شمس\|سال=۱۳۸۶\|نام=علی اکبر\|نام خانوادگی=مصلایی یزدی\|ناشر=انصاریان\|صفحه=۹۷\|نام۲=سیدجواد\|نام خانوادگی۲=مدرسی یزدی}}</ref>		با توجه به بررسی مذهب خاندان ایشان و همچنین استاد بارز او، می‌توان به احتمال سنی بودن مولوی یقین پیدا کرد. اودر حوزه علمیه اهل تسنن استاد مطرحی بوده و تعداد زیادی شاگرد داشته اما باید توجه داشت که مولانا هر مذهبی داشته باشد دلیل نمی‌شود حرف‌های خوبش را نادیده گرفته شود. حرف خوب از هر کسی با هر مذهبی خوب است و حرف بد از هر کسی با هر مذهبی بد است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=نقدی بر مثنوی به نقل از مقالات شمس\|سال=۱۳۸۶\|نام=علی اکبر\|نام خانوادگی=مصلایی یزدی\|ناشر=انصاریان\|صفحه=۹۷\|نام۲=سیدجواد\|نام خانوادگی۲=مدرسی یزدی}}</ref>

	به‌طور کلی، مولوی یک مسلمان سنی و عارف بزرگ است که بر مبنای تعالیم اسلامی و عرفانی خود، آثار ارزشمندی را خلق کرده و تأثیر عمیقی بر ادبیات و تصوف اسلامی گذاشته است. او به دنبال درک عمیق‌تری از خدا و حقیقت زندگی بود و در اشعارش عشق و وحدت را ترویج کرد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=احوال و زندگی مولانا جلال الدین محمد\|سال=۱۳۹۸\|نام=بدیع الزمان\|نام خانوادگی=فروزان فر\|ناشر=تیرگان\|صفحه=۵۷\|مکان=تهران}}</ref>		به‌طور کلی، مولوی یک مسلمان سنی و عارف بزرگ است که بر مبنای تعالیم اسلامی و عرفانی خود، آثار ارزشمندی را خلق کرده و تأثیر عمیقی بر ادبیات و [[تصوف]] اسلامی گذاشته است. او به دنبال درک عمیق‌تری از خدا و حقیقت زندگی بود و در اشعارش عشق و وحدت را ترویج کرد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=احوال و زندگی مولانا جلال الدین محمد\|سال=۱۳۹۸\|نام=بدیع الزمان\|نام خانوادگی=فروزان فر\|ناشر=تیرگان\|صفحه=۵۷\|مکان=تهران}}</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Hossein.badrouj در ‏۳ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۸

2024-11-03T10:18:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۴۸
خط ۴۴:		خط ۴۴:
	«امیر المؤمنین عمر رضی اللّه عنه چهل سال خدمت صنم می‌کرد و حاجت از صنم می‌خواست و می‌گفت: ای صنم، صمد می‌گفتش: لبیک»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مقالات شمس\|سال=۱۳۶۹\|نام=شمس الدین محمد\|نام خانوادگی=تبریزی\|مکان=تهران\|کوشش=محمدعلی موحد\|ناشر=خوارزمی\|صفحه=۲۰۹}}</ref>		«امیر المؤمنین عمر رضی اللّه عنه چهل سال خدمت صنم می‌کرد و حاجت از صنم می‌خواست و می‌گفت: ای صنم، صمد می‌گفتش: لبیک»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مقالات شمس\|سال=۱۳۶۹\|نام=شمس الدین محمد\|نام خانوادگی=تبریزی\|مکان=تهران\|کوشش=محمدعلی موحد\|ناشر=خوارزمی\|صفحه=۲۰۹}}</ref>

	و همچنین بنابر جستجو و تحقیق اجمالی که در این زمینه صورت گرفته، هیچ فضیلتی از امیرمومنان علی(ع) و امام حسن و امام حسین(ع) در مقالات شمس وجود ندارد!		و همچنین بنابر جستجو و تحقیق اجمالی که در این زمینه صورت گرفته، هیچ فضیلتی از امیرمومنان علی(ع) و امام حسن و امام حسین(ع) در مقالات شمس وجود ندارد!<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مقالات شمس\|سال=۱۳۶۹\|نام=شمس الدین محمد\|نام خانوادگی=تبریزی\|مکان=تهران\|کوشش=محمدعلی موحد\|ناشر=خوارزمی\|صفحه=۲۰۹}}</ref>

	== دیدگاه مولوی درمورد غدیر خم ==		== دیدگاه مولوی درمورد غدیر خم ==
	غدیر خم یکی از مهمترین وقایعی می‌باشد که نشانه‌گر مذهب تشیع شده و همانا کسی که معتقد به ولایت امیرالمونین باشد، قطعاً واقعه غدیر و مخصوصاً تفسیر شیعه در این‌باره را معتقد است.		غدیر خم یکی از مهمترین وقایعی می‌باشد که نشانه‌گر مذهب تشیع شده و همانا کسی که معتقد به ولایت امیرالمونین باشد، قطعاً واقعه غدیر و مخصوصاً تفسیر شیعه در این‌باره را معتقد است. مولوی نه تنها به مانند اکثر اهل تسنن، مولا را به معنی دوست می‌گیرد، بلکه همانند برخی مخالفین حاضر در غدیر، اصل این انتخاب و ابلاغ را ناشی از اجتهاد شخصی رسول خدا صلی الله علیه و آله می‌داند نه دستور خداوند!<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=معارف بهاء ولد\|سال=۱۳۸۲\|نام خانوادگی=فروزانفر\|نام=بدیع الزمان\|ناشر=انتشارات طهوری\|جلد=۲\|صفحه=۳۳۰\|مکان=تهران\|سری=چاپ سوم}}</ref>

	مولوی نه تنها به مانند اکثر اهل تسنن، مولا را به معنی دوست می‌گیرد، بلکه همانند برخی مخالفین حاضر در غدیر، اصل این انتخاب و ابلاغ را ناشی از اجتهاد شخصی رسول خدا صلی الله علیه و آله می‌داند نه دستور خداوند!

	{{نقل قول\|زین سبب پیغمبر با اجتهاد *** نام خود وان علی مولا نهاد\|ارجاع=مولوی، مثنوی معنوی، دفتر ششم، بخش۱۲۹}}		{{نقل قول\|زین سبب پیغمبر با اجتهاد *** نام خود وان علی مولا نهاد\|ارجاع=مولوی، مثنوی معنوی، دفتر ششم، بخش۱۲۹}}
خط ۵۷:		خط ۵۵:
	{{نقل قول\|گفت هر کاو را منم مولا و دوست *** ابن عم من علی مولای اوست‏\|ارجاع=مولوی، مثنوی معنوی، دفتر ششم، بخش۱۲۹}}		{{نقل قول\|گفت هر کاو را منم مولا و دوست *** ابن عم من علی مولای اوست‏\|ارجاع=مولوی، مثنوی معنوی، دفتر ششم، بخش۱۲۹}}

	خلافت و جانشینی بلافصل امیرمومنان(ع) و انحصار چنین فضائلی در وجود مقدس ایشان و همچنین برائت از دشمنان ایشان نقطه اصلی اختلاف شیعه و سنی است.<ref group="یادداشت">مولوی علاوه بر اینکه از دشمنان اهل بیت علیهم السلام برائت نجسته، بلکه پا را فراتر نهاده و معاویه در جایگاه ولی‌اللهی نشانده و در موارد بسیاری از عموم اهل سنت نیز افراط نموده است.</ref> سایر سران اهل سنت نیز در کتب و مطالبشان فضائل بسیاری برای مولای متقیان نقل نموده‌اند؛ لذا این بیت از مولوی نهایتاً نقل فضیلتی عادی (نسبت به حقیقت مقام ایشان و اعتقادات شیعه در این زمینه) برای امیرمومنان(ع) است.		خلافت و جانشینی بلافصل امیرمومنان(ع) و انحصار چنین فضائلی در وجود مقدس ایشان و همچنین برائت از دشمنان ایشان نقطه اصلی اختلاف شیعه و سنی است.<ref group="یادداشت">مولوی علاوه بر اینکه از دشمنان اهل بیت علیهم السلام برائت نجسته، بلکه پا را فراتر نهاده و معاویه در جایگاه ولی‌اللهی نشانده و در موارد بسیاری از عموم اهل سنت نیز افراط نموده است.</ref> سایر سران اهل سنت نیز در کتب و مطالبشان فضائل بسیاری برای مولای متقیان نقل نموده‌اند؛ لذا این بیت از مولوی نهایتاً نقل فضیلتی عادی (نسبت به حقیقت مقام ایشان و اعتقادات شیعه در این زمینه) برای امیرمومنان(ع) است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=معارف بهاء ولد\|سال=۱۳۸۲\|نام خانوادگی=فروزانفر\|نام=بدیع الزمان\|ناشر=انتشارات طهوری\|جلد=۲\|صفحه=۳۳۰\|مکان=تهران\|سری=چاپ سوم}}</ref>

	== مذهب مولوی ==		== مذهب مولوی ==

Hossein.badrouj در ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۴۶

2024-10-18T06:46:43Z

Hossein.badrouj در ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۲۸

2024-10-18T06:28:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۸
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	== شخصیت مولوی ==		== شخصیت مولوی ==
	بی‌تردید برخی شخصیت‌ها در جهان اسلام و در علومی خاص، سرآمد روزگار خود بوده و به نسبت مهارتی که داشتند، با استقبال مسلمین مواجه شده‌اند. همچنان که ابن سینا در علم طب و ابن رشد و فارابی در فلسفه اینگونه بوده‌اند. از جمله این دانشمندان که با اقبال بی‌نظیری از سمت عموم مسلمانان واقع شده است، جلال الدین محمد بلخی ملقب به مولوی یا مولاناست.<ref>معارف (بهاء ولد~~)، بهاء الدین محمد بلخی (پدر مولوی)،~~ بدیع الزمان ~~فروزانفر،~~ انتشارات ~~طهوری‏، تهران‏،۱۳۸۲،~~ چاپ ~~سوم، ج۲،ص۳۳۰~~</ref>		بی‌تردید برخی شخصیت‌ها در جهان اسلام و در علومی خاص، سرآمد روزگار خود بوده و به نسبت مهارتی که داشتند، با استقبال مسلمین مواجه شده‌اند. همچنان که ابن سینا در علم طب و ابن رشد و فارابی در فلسفه اینگونه بوده‌اند. از جمله این دانشمندان که با اقبال بی‌نظیری از سمت عموم مسلمانان واقع شده است، جلال الدین محمد بلخی ملقب به مولوی یا مولاناست.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=معارف بهاء ولد\|سال=۱۳۸۲\|نام خانوادگی=فروزانفر\|نام=بدیع الزمان\|ناشر=انتشارات طهوری\|جلد=۲\|صفحه=۳۳۰\|مکان=تهران\|سری=چاپ سوم}}</ref>

	شاعری بی نظیر و بی بدیل در ساحت شعر و ادب پارسی، که در کنار حافظ و سعدی و سنایی و جامی، بار گرانی از انتقال نظم و ادب فارسی به آیندگان را برعهده داشته است. یکی از مهم‌ترین ارکان اشعار مولوی، عرفان است. ورود مولانا به مقوله عرفان و نظریات خاص عرفانی او به دو نتیجه عمده انجامیده است:<ref>معارف (بهاء ولد~~)، سلطان العلماء بهاء الدین محمد بلخی (پدر مولوی)،~~ بدیع الزمان ~~فروزانفر،~~ انتشارات ~~طهوری‏، تهران‏، ۱۳۸۲،~~ چاپ ~~سوم، ج۲، ص۳۳۱~~</ref>		شاعری بی نظیر و بی بدیل در ساحت شعر و ادب پارسی، که در کنار حافظ و سعدی و سنایی و جامی، بار گرانی از انتقال نظم و ادب فارسی به آیندگان را برعهده داشته است. یکی از مهم‌ترین ارکان اشعار مولوی، عرفان است. ورود مولانا به مقوله عرفان و نظریات خاص عرفانی او به دو نتیجه عمده انجامیده است:<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=معارف بهاء ولد\|سال=۱۳۸۲\|نام خانوادگی=فروزانفر\|نام=بدیع الزمان\|ناشر=انتشارات طهوری\|جلد=۲\|صفحه=۳۳۱\|مکان=تهران\|سری=چاپ سوم}}</ref>
	# اقبال بی نظیر برخی از علما (عموما از اهل سنت) و اندیشمندان جهان اسلام به وی که تبلور آن را در شروح متعدد بر مهم‌ترین اثر او یعنی مثنوی می‌توان دید.		# اقبال بی نظیر برخی از علما (عموما از اهل سنت) و اندیشمندان جهان اسلام به وی که تبلور آن را در شروح متعدد بر مهم‌ترین اثر او یعنی مثنوی می‌توان دید.
	# نقدها و اشکالات بی پرده علمای اسلام در مخالفت با آموزه‌های او.		# نقدها و اشکالات بی پرده علمای اسلام در مخالفت با آموزه‌های او.
خط ۲۰:		خط ۲۰:

	=== مذهب پدر مولوی ===		=== مذهب پدر مولوی ===
	پدر مولوی، به نام بهاءالدین ولد، از جمله فقها و امامان مشهور حنفی بود. او تعصب بر مذهب را لازم و ضروری می‌دانست. تذکره نویسان، نسب او را به ابوبکر رسانده و به او لقب بکری داده‌اند، و شجره نامه‌هایی نیز در این زمینه نقل نموده‌اند. بهاء الدین ولد در پاسخ به پرسش‌های فقهی بر اساس مذهب ابوحنیفه فتوی و به اشکالات پیروان شافعی پاسخ می‌داد. او در مسائل اعتقادی از قبیل رؤیت خداوند، کلام خدا و کسب نیز به مذهب اهل سنت (اشاعره) قائل بود.<ref>مناقب العارفین افلاکی، ج ۲، ص ۸۵۸ – ۸۶۰</ref>		پدر مولوی، به نام بهاءالدین ولد، از جمله فقها و امامان مشهور حنفی بود. او تعصب بر مذهب را لازم و ضروری می‌دانست. تذکره نویسان، نسب او را به ابوبکر رسانده و به او لقب بکری داده‌اند، و شجره نامه‌هایی نیز در این زمینه نقل نموده‌اند. بهاء الدین ولد در پاسخ به پرسش‌های فقهی بر اساس مذهب ابوحنیفه فتوی و به اشکالات پیروان شافعی پاسخ می‌داد. او در مسائل اعتقادی از قبیل رؤیت خداوند، کلام خدا و کسب نیز به مذهب اهل سنت (اشاعره) قائل بود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مناقب العارفین افلاکی، ج ۲، ص ۸۵۸ – ۸۶۰\|سال=۱۳۹۶\|نام=شمس الدین احمد\|نام خانوادگی=افلاکی عارفی\|ناشر=دوستان\|جلد=۲\|صفحه=۸۵۸-۸۶۰\|مکان=تهران}}</ref>

	یادداشت‌ها و مطالب بهاءالدین ولد، نشان‌دهنده آشنایی او با اقوال و مبانی صوفیه است. بسیاری از نویسندگان تذکره، سلسله و سند خرقه او را از طریق احمد خطیبی به احمد غزالی می‌رسانند. کتاب «معارف بهاء ولد» نشان‌گر اندیشه‌ها و اعتقادات اوست. این کتاب به نحو چشمگیری بر تفکرات مولوی تأثیر گذاشته و او با این کتاب مأنوس بوده است.<ref>معارف (بهاء ولد~~)، سلطان العلماء بهاء الدین محمد بلخی (پدر مولوی)،~~ بدیع الزمان ~~فروزانفر،~~ انتشارات ~~طهوری‏، تهران‏،۱۳۸۲،~~ چاپ ~~سوم، ج۲، ص۱۰۶~~</ref>		یادداشت‌ها و مطالب بهاءالدین ولد، نشان‌دهنده آشنایی او با اقوال و مبانی صوفیه است. بسیاری از نویسندگان تذکره، سلسله و سند خرقه او را از طریق احمد خطیبی به احمد غزالی می‌رسانند. کتاب «معارف بهاء ولد» نشان‌گر اندیشه‌ها و اعتقادات اوست. این کتاب به نحو چشمگیری بر تفکرات مولوی تأثیر گذاشته و او با این کتاب مأنوس بوده است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=معارف بهاء ولد\|سال=۱۳۸۲\|نام خانوادگی=فروزانفر\|نام=بدیع الزمان\|ناشر=انتشارات طهوری\|جلد=۲\|صفحه=۱۰۶\|مکان=تهران\|سری=چاپ سوم}}</ref>

	میان اندیشه‌ها و اعتقادات بهاءالدین ولد و فرزندش مولوی، شباهت‌ها و اشتراکات بسیاری وجود دارد. بر اساس مطالعات استاد فروزانفر، کمتر نکته مهمی در معارف بهاءالدین ولد وجود دارد که در مثنوی به آن اشاره نشده باشد. بهاء ولد، بارها به تجلیل از خلفای اهل سنت پرداخته و جایگاه رفیعی برای آنان قائل می‌شود.<ref>افلاکی، احمد‏، مناقب العارفین، ج۲، ص۶۱۵.</ref>		میان اندیشه‌ها و اعتقادات بهاءالدین ولد و فرزندش مولوی، شباهت‌ها و اشتراکات بسیاری وجود دارد. بر اساس مطالعات استاد فروزانفر، کمتر نکته مهمی در معارف بهاءالدین ولد وجود دارد که در مثنوی به آن اشاره نشده باشد. بهاء ولد، بارها به تجلیل از خلفای اهل سنت پرداخته و جایگاه رفیعی برای آنان قائل می‌شود.<ref>افلاکی، احمد‏، مناقب العارفین، ج۲، ص۶۱۵.</ref>

Hossein.badrouj در ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۰:۲۲

2024-10-16T00:22:39Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۳:۵۲
خط ۲۷:		خط ۲۷:

	=== مذهب سلطان ولد (پسر مولوی) ===		=== مذهب سلطان ولد (پسر مولوی) ===
	فرزند محبوب مولوی یعنی سلطان ولد نیز یک سنی متعصب بود. وقتی سلطان ولد مطلع می‌شود که سلطان محمد خدا بنده با روشنگری‌های علامه حلی به مذهب تشیع گرویده و دستور داده که از خلفای اهل سنت بر روی منابر اسلامی یاد نشود، به شدت ناراحت می‌شود و به فرزندش عارف چلبی دستور می‌دهد که آماده سفر شده و خَربنده (به معنای بندهٔ خر)<ref>شیعیان بخاطر خدمتی که الجایتو نسبت به نشر تشیع کرده بود او را خدا بنده می‌خواندند و در مقابل اهل سنت از روی دشمنی و ناراحتی از تشیع وی، او را خربنده می‌نامند.</ref> را که گمراه شده و در مسیر جهنم به پیش رفته است، نصیحت نماید تا از این گمراهی نجات یابد. سلطان ولد (فرزند مولوی) در هنگام مرگ نیز به عارف چلپی توصیه می‌کند که خربنده خان را فراموش مکن و بر وی سهل مگیر!		فرزند محبوب مولوی یعنی سلطان ولد نیز یک سنی متعصب بود. وقتی سلطان ولد مطلع می‌شود که سلطان محمد خدا بنده با روشنگری‌های علامه حلی به مذهب تشیع گرویده و دستور داده که از خلفای اهل سنت بر روی منابر اسلامی یاد نشود، به شدت ناراحت می‌شود و به فرزندش عارف چلبی دستور می‌دهد که آماده سفر شده و خَربنده (به معنای بندهٔ خر)<ref group="یادداشت">شیعیان بخاطر خدمتی که الجایتو نسبت به نشر تشیع کرده بود او را خدا بنده می‌خواندند و در مقابل اهل سنت از روی دشمنی و ناراحتی از تشیع وی، او را خربنده می‌نامند.</ref> را که گمراه شده و در مسیر جهنم به پیش رفته است، نصیحت نماید تا از این گمراهی نجات یابد. سلطان ولد (فرزند مولوی) در هنگام مرگ نیز به عارف چلپی توصیه می‌کند که خربنده خان را فراموش مکن و بر وی سهل مگیر!

	سلطان ولد درباره پدرش یعنی مولوی می‌گفت: حضرت پدرم از اول حال تا آخر عمر، عُمَر وار هرچه کرد برای خدا کرد.<ref>مناقب العارفین، ص۳۰۹</ref>		سلطان ولد درباره پدرش یعنی مولوی می‌گفت: حضرت پدرم از اول حال تا آخر عمر، عُمَر وار هرچه کرد برای خدا کرد.<ref>مناقب العارفین، ص۳۰۹</ref>

Hossein.badrouj در ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۳:۵۳

2024-10-15T23:53:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۳:۲۳
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	== شخصیت مولوی ==		== شخصیت مولوی ==
	بی‌تردید برخی شخصیت‌ها در جهان اسلام و در علومی خاص، سرآمد روزگار خود بوده و به نسبت مهارتی که داشتند، با استقبال مسلمین مواجه شده‌اند. همچنان که ابن سینا در علم طب و ابن رشد و فارابی در فلسفه اینگونه بوده‌اند. از جمله این دانشمندان که با اقبال بی‌نظیری از سمت عموم مسلمانان واقع شده است، جلال الدین محمد بلخی ملقب به مولوی یا مولاناست.<ref>معارف (بهاء ولد)، ~~سلطان العلماء~~ بهاء الدین محمد بلخی (پدر مولوی)، بدیع الزمان فروزانفر، انتشارات طهوری‏، تهران‏،۱۳۸۲، چاپ سوم، ج۲،ص۳۳۰</ref>		بی‌تردید برخی شخصیت‌ها در جهان اسلام و در علومی خاص، سرآمد روزگار خود بوده و به نسبت مهارتی که داشتند، با استقبال مسلمین مواجه شده‌اند. همچنان که ابن سینا در علم طب و ابن رشد و فارابی در فلسفه اینگونه بوده‌اند. از جمله این دانشمندان که با اقبال بی‌نظیری از سمت عموم مسلمانان واقع شده است، جلال الدین محمد بلخی ملقب به مولوی یا مولاناست.<ref>معارف (بهاء ولد)، بهاء الدین محمد بلخی (پدر مولوی)، بدیع الزمان فروزانفر، انتشارات طهوری‏، تهران‏،۱۳۸۲، چاپ سوم، ج۲،ص۳۳۰</ref>

	شاعری بی نظیر و بی بدیل در ساحت شعر و ادب پارسی، که در کنار حافظ و سعدی و سنایی و جامی، بار گرانی از انتقال نظم و ادب فارسی به آیندگان را برعهده داشته است. یکی از مهم‌ترین ارکان اشعار مولوی، عرفان است. ورود مولانا به مقوله عرفان و نظریات خاص عرفانی او به دو نتیجه عمده انجامیده است:<ref>معارف (بهاء ولد)، سلطان العلماء بهاء الدین محمد بلخی (پدر مولوی)، بدیع الزمان فروزانفر، انتشارات طهوری‏، تهران‏، ۱۳۸۲، چاپ سوم، ج۲، ص۳۳۱</ref>		شاعری بی نظیر و بی بدیل در ساحت شعر و ادب پارسی، که در کنار حافظ و سعدی و سنایی و جامی، بار گرانی از انتقال نظم و ادب فارسی به آیندگان را برعهده داشته است. یکی از مهم‌ترین ارکان اشعار مولوی، عرفان است. ورود مولانا به مقوله عرفان و نظریات خاص عرفانی او به دو نتیجه عمده انجامیده است:<ref>معارف (بهاء ولد)، سلطان العلماء بهاء الدین محمد بلخی (پدر مولوی)، بدیع الزمان فروزانفر، انتشارات طهوری‏، تهران‏، ۱۳۸۲، چاپ سوم، ج۲، ص۳۳۱</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۶
خط ۲۰:		خط ۲۰:

	=== مذهب پدر مولوی ===		=== مذهب پدر مولوی ===
	پدر مولوی، به نام بهاءالدین ولد، از جمله فقها و امامان مشهور حنفی بود. او تعصب بر مذهب را لازم و ضروری می‌دانست. تذکره نویسان، نسب او را به ابوبکر رسانده و به او لقب بکری داده‌اند، و شجره نامه‌هایی نیز در این زمینه نقل نموده‌اند. بهاء الدین ولد در پاسخ به پرسش‌های فقهی بر اساس مذهب ابوحنیفه فتوی و به اشکالات پیروان شافعی پاسخ می‌داد. او در مسائل اعتقادی از قبیل رؤیت خداوند، کلام خدا و کسب نیز به مذهب اهل سنت (اشاعره) قائل بود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مناقب العارفین ~~افلاکی، ج ۲، ص ۸۵۸ – ۸۶۰~~\|سال=۱۳۹۶\|نام=شمس الدین احمد\|نام خانوادگی=افلاکی عارفی\|ناشر=دوستان\|جلد=۲\|صفحه=۸۵۸-۸۶۰\|مکان=تهران}}</ref>		پدر مولوی، به نام بهاءالدین ولد، از جمله فقها و امامان مشهور حنفی بود. او تعصب بر مذهب را لازم و ضروری می‌دانست. تذکره نویسان، نسب او را به ابوبکر رسانده و به او لقب بکری داده‌اند، و شجره نامه‌هایی نیز در این زمینه نقل نموده‌اند. بهاء الدین ولد در پاسخ به پرسش‌های فقهی بر اساس مذهب ابوحنیفه فتوی و به اشکالات پیروان شافعی پاسخ می‌داد. او در مسائل اعتقادی از قبیل رؤیت خداوند، کلام خدا و کسب نیز به مذهب اهل سنت (اشاعره) قائل بود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مناقب العارفین\|سال=۱۳۹۶\|نام=شمس الدین احمد\|نام خانوادگی=افلاکی عارفی\|ناشر=دوستان\|جلد=۲\|صفحه=۸۵۸-۸۶۰\|مکان=تهران}}</ref>

	یادداشت‌ها و مطالب بهاءالدین ولد، نشان‌دهنده آشنایی او با اقوال و مبانی صوفیه است. بسیاری از نویسندگان تذکره، سلسله و سند خرقه او را از طریق احمد خطیبی به احمد غزالی می‌رسانند. کتاب «معارف بهاء ولد» نشان‌گر اندیشه‌ها و اعتقادات اوست. این کتاب به نحو چشمگیری بر تفکرات مولوی تأثیر گذاشته و او با این کتاب مأنوس بوده است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=معارف بهاء ولد\|سال=۱۳۸۲\|نام خانوادگی=فروزانفر\|نام=بدیع الزمان\|ناشر=انتشارات طهوری\|جلد=۲\|صفحه=۱۰۶\|مکان=تهران\|سری=چاپ سوم}}</ref>		یادداشت‌ها و مطالب بهاءالدین ولد، نشان‌دهنده آشنایی او با اقوال و مبانی صوفیه است. بسیاری از نویسندگان تذکره، سلسله و سند خرقه او را از طریق احمد خطیبی به احمد غزالی می‌رسانند. کتاب «معارف بهاء ولد» نشان‌گر اندیشه‌ها و اعتقادات اوست. این کتاب به نحو چشمگیری بر تفکرات مولوی تأثیر گذاشته و او با این کتاب مأنوس بوده است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=معارف بهاء ولد\|سال=۱۳۸۲\|نام خانوادگی=فروزانفر\|نام=بدیع الزمان\|ناشر=انتشارات طهوری\|جلد=۲\|صفحه=۱۰۶\|مکان=تهران\|سری=چاپ سوم}}</ref>

	میان اندیشه‌ها و اعتقادات بهاءالدین ولد و فرزندش مولوی، شباهت‌ها و اشتراکات بسیاری وجود دارد. بر اساس مطالعات استاد فروزانفر، کمتر نکته مهمی در معارف بهاءالدین ولد وجود دارد که در مثنوی به آن اشاره نشده باشد. بهاء ولد، بارها به تجلیل از خلفای اهل سنت پرداخته و جایگاه رفیعی برای آنان قائل می‌شود.<ref>~~افلاکی، احمد‏،~~ مناقب ~~العارفین، ج۲، ص۶۱۵.~~</ref>		میان اندیشه‌ها و اعتقادات بهاءالدین ولد و فرزندش مولوی، شباهت‌ها و اشتراکات بسیاری وجود دارد. بر اساس مطالعات استاد فروزانفر، کمتر نکته مهمی در معارف بهاءالدین ولد وجود دارد که در مثنوی به آن اشاره نشده باشد. بهاء ولد، بارها به تجلیل از خلفای اهل سنت پرداخته و جایگاه رفیعی برای آنان قائل می‌شود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مناقب العارفین\|سال=۱۳۹۶\|نام=شمس الدین احمد\|نام خانوادگی=افلاکی عارفی\|ناشر=دوستان\|جلد=۲\|صفحه=۶۱۵\|مکان=تهران}}</ref>

	=== مذهب سلطان ولد (پسر مولوی) ===		=== مذهب سلطان ولد (پسر مولوی) ===
	فرزند محبوب مولوی یعنی سلطان ولد نیز یک سنی متعصب بود. وقتی سلطان ولد مطلع می‌شود که سلطان محمد خدا بنده با روشنگری‌های علامه حلی به مذهب تشیع گرویده و دستور داده که از خلفای اهل سنت بر روی منابر اسلامی یاد نشود، به شدت ناراحت می‌شود و به فرزندش عارف چلبی دستور می‌دهد که آماده سفر شده و خَربنده (به معنای بندهٔ خر)<ref group="یادداشت">شیعیان بخاطر خدمتی که الجایتو نسبت به نشر تشیع کرده بود او را خدا بنده می‌خواندند و در مقابل اهل سنت از روی دشمنی و ناراحتی از تشیع وی، او را خربنده می‌نامند.</ref> را که گمراه شده و در مسیر جهنم به پیش رفته است، نصیحت نماید تا از این گمراهی نجات یابد. سلطان ولد (فرزند مولوی) در هنگام مرگ نیز به عارف چلپی توصیه می‌کند که خربنده خان را فراموش مکن و بر وی سهل مگیر!		فرزند محبوب مولوی یعنی سلطان ولد نیز یک سنی متعصب بود. وقتی سلطان ولد مطلع می‌شود که سلطان محمد خدا بنده با روشنگری‌های علامه حلی به مذهب تشیع گرویده و دستور داده که از خلفای اهل سنت بر روی منابر اسلامی یاد نشود، به شدت ناراحت می‌شود و به فرزندش عارف چلبی دستور می‌دهد که آماده سفر شده و خَربنده (به معنای بندهٔ خر)<ref group="یادداشت">شیعیان بخاطر خدمتی که الجایتو نسبت به نشر تشیع کرده بود او را خدا بنده می‌خواندند و در مقابل اهل سنت از روی دشمنی و ناراحتی از تشیع وی، او را خربنده می‌نامند.</ref> را که گمراه شده و در مسیر جهنم به پیش رفته است، نصیحت نماید تا از این گمراهی نجات یابد. سلطان ولد (فرزند مولوی) در هنگام مرگ نیز به عارف چلپی توصیه می‌کند که خربنده خان را فراموش مکن و بر وی سهل مگیر!

	سلطان ولد درباره پدرش یعنی مولوی می‌گفت: حضرت پدرم از اول حال تا آخر عمر، عُمَر وار هرچه کرد برای خدا کرد.<ref>مناقب ~~العارفین، ص۳۰۹~~</ref>		سلطان ولد درباره پدرش یعنی مولوی می‌گفت: حضرت پدرم از اول حال تا آخر عمر، عُمَر وار هرچه کرد برای خدا کرد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مناقب العارفین افلاکی، ج ۲، ص ۸۵۸ – ۸۶۰\|سال=۱۳۹۶\|نام=شمس الدین احمد\|نام خانوادگی=افلاکی عارفی\|ناشر=دوستان\|جلد=۲\|صفحه=۳۰۹\|مکان=تهران}}</ref>

	== مذهب شمس تبریزی ==		== مذهب شمس تبریزی ==
	شمس تبریزی، برترین استاد مولوی نیز سنی مذهب بود و تصریح می‌کرد که شافعی است:		شمس تبریزی، برترین استاد مولوی نیز سنی مذهب بود و تصریح می‌کرد که شافعی است:

	«المؤمن مفتش. اکنون آنچه معقول است از نجوم قبول باید کردن؛ مثلاً من شفعویم»<ref>مقالات ~~شمس،~~ شمس ~~تبریزی، تصحیح~~ محمدعلی ~~موحد، تهران، خوارزمی، ۱۳۶۹، ص۱۸۲~~</ref>		«المؤمن مفتش. اکنون آنچه معقول است از نجوم قبول باید کردن؛ مثلاً من شفعویم»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مقالات شمس\|سال=۱۳۶۹\|نام=شمس الدین محمد\|نام خانوادگی=تبریزی\|مکان=تهران\|کوشش=محمدعلی موحد\|ناشر=خوارزمی\|صفحه=۱۸۲}}</ref>

	مطالب بسیاری از شمس نقل شده است که بر خلاف مکتب تشیع و نیز در مدح خلفا و شخصیت‌های اهل سنت است؛ شمس در بحثی درباره ایمان و اینکه اگر کسی قلبش تاریک باشد، با وجود معجزات متعدد هم ایمان نخواهد آورد، مدعی می‌شود که ابوبکر بدون دیدن هیچ معجزه ای به پیامبر ایمان آورد و این را کرامت و فضیلتی برای وی قلمداد می‌کند:		مطالب بسیاری از شمس نقل شده است که بر خلاف مکتب تشیع و نیز در مدح خلفا و شخصیت‌های اهل سنت است؛ شمس در بحثی درباره ایمان و اینکه اگر کسی قلبش تاریک باشد، با وجود معجزات متعدد هم ایمان نخواهد آورد، مدعی می‌شود که ابوبکر بدون دیدن هیچ معجزه ای به پیامبر ایمان آورد و این را کرامت و فضیلتی برای وی قلمداد می‌کند:

	«اندرون خالیست، براندرون باز می‌زند، ایمان آرد. و آن را که از اندرون نیست، هزار معجزه می نمائی ایمان نمی آرد. ابوبکر رضی الله عنه هیچ معجزه نخواست. گفت: پیغمبرم. گفت: آمنّا و صدّقنا»<ref>مقالات ~~شمس،~~ شمس ~~تبریزی، تصحیح~~ محمدعلی ~~موحد، تهران، خوارزمی، ۱۳۶۹، ص~~ ۶۱۹</ref>		«اندرون خالیست، براندرون باز می‌زند، ایمان آرد. و آن را که از اندرون نیست، هزار معجزه می نمائی ایمان نمی آرد. ابوبکر رضی الله عنه هیچ معجزه نخواست. گفت: پیغمبرم. گفت: آمنّا و صدّقنا»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مقالات شمس\|سال=۱۳۶۹\|نام=شمس الدین محمد\|نام خانوادگی=تبریزی\|مکان=تهران\|کوشش=محمدعلی موحد\|ناشر=خوارزمی\|صفحه=۶۱۹}}</ref>

	او در راستای کرامت سازی برای ابوبکر، شأن نزول آیات قرآن را تحریف می‌کند و از جهل و بت پرسی عمر نیز برای او فضیلت می‌تراشد؛ او عمر را با لقب امیرالمؤمنین مورد عنایت خود قرار داده و سپس مدعی می‌شود که در همان حالی که عمر بت‌ها را می‌خواند نیز خداوند او را اجابت می‌کرد و لبیک می‌گفت:		او در راستای کرامت سازی برای ابوبکر، شأن نزول آیات قرآن را تحریف می‌کند و از جهل و بت پرسی عمر نیز برای او فضیلت می‌تراشد؛ او عمر را با لقب امیرالمؤمنین مورد عنایت خود قرار داده و سپس مدعی می‌شود که در همان حالی که عمر بت‌ها را می‌خواند نیز خداوند او را اجابت می‌کرد و لبیک می‌گفت:

	«امیر المؤمنین عمر رضی اللّه عنه چهل سال خدمت صنم می‌کرد و حاجت از صنم می‌خواست و می‌گفت: ای صنم، صمد می‌گفتش: لبیک»<ref>مقالات ~~شمس،~~ شمس ~~تبریزی، تصحیح~~ محمدعلی ~~موحد، تهران، خوارزمی، ۱۳۶۹، ص~~ ۲۰۹</ref>		«امیر المؤمنین عمر رضی اللّه عنه چهل سال خدمت صنم می‌کرد و حاجت از صنم می‌خواست و می‌گفت: ای صنم، صمد می‌گفتش: لبیک»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مقالات شمس\|سال=۱۳۶۹\|نام=شمس الدین محمد\|نام خانوادگی=تبریزی\|مکان=تهران\|کوشش=محمدعلی موحد\|ناشر=خوارزمی\|صفحه=۲۰۹}}</ref>

	و همچنین بنابر جستجو و تحقیق اجمالی که در این زمینه صورت گرفته، هیچ فضیلتی از امیرمومنان علی(ع) و امام حسن و امام حسین(ع) در مقالات شمس وجود ندارد!		و همچنین بنابر جستجو و تحقیق اجمالی که در این زمینه صورت گرفته، هیچ فضیلتی از امیرمومنان علی(ع) و امام حسن و امام حسین(ع) در مقالات شمس وجود ندارد!
خط ۶۰:		خط ۶۰:

	== مذهب مولوی ==		== مذهب مولوی ==
	با توجه به بررسی مذهب خاندان ایشان و همچنین استاد بارز او، می‌توان به احتمال سنی بودن مولوی یقین پیدا کرد. اودر حوزه علمیه اهل تسنن استاد مطرحی بوده و تعداد زیادی شاگرد داشته اما باید توجه داشت که مولانا هر مذهبی داشته باشد دلیل نمی‌شود حرف‌های خوبش را نادیده گرفته شود. حرف خوب از هر کسی با هر مذهبی خوب است و حرف بد از هر کسی با هر مذهبی بد است.<ref>علی اکبر مصلایی ~~یزدی،~~ سیدجواد مدرسی ~~یزدی، نقدی بر مثنوی، ص۹۷، به نقل از «مقالات شمس».~~</ref>		با توجه به بررسی مذهب خاندان ایشان و همچنین استاد بارز او، می‌توان به احتمال سنی بودن مولوی یقین پیدا کرد. اودر حوزه علمیه اهل تسنن استاد مطرحی بوده و تعداد زیادی شاگرد داشته اما باید توجه داشت که مولانا هر مذهبی داشته باشد دلیل نمی‌شود حرف‌های خوبش را نادیده گرفته شود. حرف خوب از هر کسی با هر مذهبی خوب است و حرف بد از هر کسی با هر مذهبی بد است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=نقدی بر مثنوی به نقل از مقالات شمس\|سال=۱۳۸۶\|نام=علی اکبر\|نام خانوادگی=مصلایی یزدی\|ناشر=انصاریان\|صفحه=۹۷\|نام۲=سیدجواد\|نام خانوادگی۲=مدرسی یزدی}}</ref>

	به‌طور کلی، مولوی یک مسلمان سنی و عارف بزرگ است که بر مبنای تعالیم اسلامی و عرفانی خود، آثار ارزشمندی را خلق کرده و تأثیر عمیقی بر ادبیات و تصوف اسلامی گذاشته است. او به دنبال درک عمیق‌تری از خدا و حقیقت زندگی بود و در اشعارش عشق و وحدت را ترویج کرد.<ref>~~فروزان فر، بدیع الزمان،~~ احوال و زندگی مولانا جلال الدین ~~محمد، ص۵۷.~~</ref>		به‌طور کلی، مولوی یک مسلمان سنی و عارف بزرگ است که بر مبنای تعالیم اسلامی و عرفانی خود، آثار ارزشمندی را خلق کرده و تأثیر عمیقی بر ادبیات و تصوف اسلامی گذاشته است. او به دنبال درک عمیق‌تری از خدا و حقیقت زندگی بود و در اشعارش عشق و وحدت را ترویج کرد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=احوال و زندگی مولانا جلال الدین محمد\|سال=۱۳۹۸\|نام=بدیع الزمان\|نام خانوادگی=فروزان فر\|ناشر=تیرگان\|صفحه=۵۷\|مکان=تهران}}</ref>

	== منابع ==		== منابع ==