محمدباقر بهبهانی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahroudi در ‏۹ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۲:۲۷

2025-09-09T02:27:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۵۷
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	\| وبگاه =		\| وبگاه =
	}}		}}
	{{درگاه\|اعلام\|حوزه و روحانیت}}		{{درگاه\|اعلام\|حوزه و روحانیت\|اعلام}}
	'''محمدباقر بهبهانی''' معروف به '''وحید بهبهانی''' (۱۱۱۸–۱۲۰۵ق)، فقیه و اصولی شیعه در قرن دوازدهم قمری است که در نقد و تضعیف مکتب [[اخباری‌گری]] و ترویج علم [[اصول فقه]] تأثیرگذار بود. او با هجرت به بهبهان که یکی از مراکز اخباری‌گری بود با این مکتب آشنا شد و پس از آن به [[کربلا]] که مرکز اصلی اخباریان بود هجرت کرد. او سی سال در کربلا ماند و به نقد مبانی اخباری‌گری و [[یوسف بن احمد بحرانی]] از عالمان اخباری پرداخت و پس از چند سال توانست غلبه این جریان فکری بر حوزه‌های علمیه را کنار بزند.		'''محمدباقر بهبهانی''' معروف به '''وحید بهبهانی''' (۱۱۱۸–۱۲۰۵ق)، فقیه و اصولی شیعه در قرن دوازدهم قمری است که در نقد و تضعیف مکتب [[اخباری‌گری]] و ترویج علم [[اصول فقه]] تأثیرگذار بود. او با هجرت به بهبهان که یکی از مراکز اخباری‌گری بود با این مکتب آشنا شد و پس از آن به [[کربلا]] که مرکز اصلی اخباریان بود هجرت کرد. او سی سال در کربلا ماند و به نقد مبانی اخباری‌گری و [[یوسف بن احمد بحرانی]] از عالمان اخباری پرداخت و پس از چند سال توانست غلبه این جریان فکری بر حوزه‌های علمیه را کنار بزند.

Shahroudi در ‏۹ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۲:۱۹

2025-09-09T02:19:57Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۹
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	\| وبگاه =		\| وبگاه =
	}}		}}
	{{درگاه\|~~واژه‌ها~~\|حوزه و روحانیت}}		{{درگاه\|اعلام\|حوزه و روحانیت}}
	'''محمدباقر بهبهانی''' معروف به '''وحید بهبهانی''' (۱۱۱۸–۱۲۰۵ق)، فقیه و اصولی شیعه در قرن دوازدهم قمری است که در نقد و تضعیف مکتب [[اخباری‌گری]] و ترویج علم [[اصول فقه]] تأثیرگذار بود. او با هجرت به بهبهان که یکی از مراکز اخباری‌گری بود با این مکتب آشنا شد و پس از آن به [[کربلا]] که مرکز اصلی اخباریان بود هجرت کرد. او سی سال در کربلا ماند و به نقد مبانی اخباری‌گری و [[یوسف بن احمد بحرانی]] از عالمان اخباری پرداخت و پس از چند سال توانست غلبه این جریان فکری بر حوزه‌های علمیه را کنار بزند.		'''محمدباقر بهبهانی''' معروف به '''وحید بهبهانی''' (۱۱۱۸–۱۲۰۵ق)، فقیه و اصولی شیعه در قرن دوازدهم قمری است که در نقد و تضعیف مکتب [[اخباری‌گری]] و ترویج علم [[اصول فقه]] تأثیرگذار بود. او با هجرت به بهبهان که یکی از مراکز اخباری‌گری بود با این مکتب آشنا شد و پس از آن به [[کربلا]] که مرکز اصلی اخباریان بود هجرت کرد. او سی سال در کربلا ماند و به نقد مبانی اخباری‌گری و [[یوسف بن احمد بحرانی]] از عالمان اخباری پرداخت و پس از چند سال توانست غلبه این جریان فکری بر حوزه‌های علمیه را کنار بزند.

Whitenoah91: اصلاح سؤال

2024-07-10T11:26:40Z

اصلاح سؤال

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۵۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
	وحید بهبهانی که بود و چه نقشی در تحول علم اصول و اجتهاد داشت؟		وحید بهبهانی که بود و چه نقشی در تحول علم اصول فقه و اجتهاد داشت؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}

Whitenoah91: /* نوآوری‌های اصولی و نظرات اجتهادی */اصلاح کلمات و اصطلاحات

2024-07-10T11:24:24Z

نوآوری‌های اصولی و نظرات اجتهادی: اصلاح کلمات و اصطلاحات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۵۴
خط ۶۷:		خط ۶۷:

	== نوآوری‌های اصولی و نظرات اجتهادی ==		== نوآوری‌های اصولی و نظرات اجتهادی ==
	* ریشه‌های نخستین فکر جداسازی امارات از اصول، به وحید بهبهانی بر می‌گردد و پیش از وحید، فقها ~~فرقی ما~~ بین این دو نوع دلیل نمی‌گذاشتند. چنان‌که فقهای مذاهب چهارگانه اهل سنت، هنوز نیز بین امارات و اصول، قائل به جدایی نیستند و امارات و اصول را یکجا و در ضمن بحث از دلیل‌های ~~شرعیه~~ می‌آورند. سر آغاز جداسازی این دو گونه دلیل از ~~همدیگر،~~ برای نخستین بار نزد وحید بهبهانی است.<ref>آصفی، محمد مهدی، فصلنامه فقه اهل بیت علیهم السلام، مؤسسه دائرة المعارف فقه اسلامی، ۱۳۷۴، شماره۴، ص۱۴۳.</ref> [[شیخ انصاری]] در آغاز مقصد سوم از [[فرائد الاصول]]، یادآوری می‌کند: «جدا ساختن امارات از اصول، و امارات را دلیل‌های اجتهادی، و اصول را دلیل‌های فقاهتی نامیدن، از وحید بهبهانی است.»<ref>فرائد الاصول، شیخ مرتضی انصاری، ج۱، ص۳۰۹، انتشارات اسلامی، وابسته به جامعه مدرسین، قم. به نقل از: آصفی، محمد مهدی، فصلنامه فقه اهل بیت علیهم السلام، مؤسسه دائرة المعارف فقه اسلامی، ۱۳۷۴، شماره۴، ص۱۴۳.</ref>		* ریشه‌های نخستین فکر جداسازی امارات از اصول، به وحید بهبهانی بر می‌گردد و پیش از وحید، فقها تفاوتی بین این دو نوع دلیل نمی‌گذاشتند. چنان‌که فقهای مذاهب چهارگانه اهل سنت، هنوز نیز بین امارات و اصول، قائل به جدایی نیستند و امارات و اصول را یکجا و در ضمن بحث از دلیل‌های شرعی می‌آورند. سر آغاز جداسازی این دو گونه دلیل از یکدیگر، برای نخستین بار نزد وحید بهبهانی است.<ref>آصفی، محمد مهدی، فصلنامه فقه اهل بیت علیهم السلام، مؤسسه دائرة المعارف فقه اسلامی، ۱۳۷۴، شماره۴، ص۱۴۳.</ref> [[شیخ انصاری]] در آغاز مقصد سوم از [[فرائد الاصول]]، یادآوری می‌کند: «جدا ساختن امارات از اصول، و امارات را دلیل‌های اجتهادی، و اصول را دلیل‌های فقاهتی نامیدن، از ابتکارات وحید بهبهانی است.»<ref>فرائد الاصول، شیخ مرتضی انصاری، ج۱، ص۳۰۹، انتشارات اسلامی، وابسته به جامعه مدرسین، قم. به نقل از: آصفی، محمد مهدی، فصلنامه فقه اهل بیت علیهم السلام، مؤسسه دائرة المعارف فقه اسلامی، ۱۳۷۴، شماره۴، ص۱۴۳.</ref>
	* وحید بهبهانی، بنیانگذار دسته‌بندی تازه‌ای از شک و تقسیم آن به شک در تکلیف و شک در مکلفٌ‌به است. این کار فتح بابی بود که فتح‌های فراوانی را در این علم به دنبال داشت و بی‌تردید علم اصول جدید، وامدار این تجزیه و تقسیم‌بندی است که وحید در بحث شک انجام داده است.<ref>آصفی، محمد مهدی، فصلنامه فقه اهل بیت علیهم السلام، مؤسسه دائرة المعارف فقه اسلامی، ۱۳۷۴، شماره۴، ص۱۴۳.</ref>[[پرونده:الفوائد الحائریه.jpg\|بندانگشتی\|«الفوائد الحائریه» اثر وحید بهبهبانی\|228x228px]]		* وحید بهبهانی، بنیانگذار دسته‌بندی تازه‌ای از شک و تقسیم آن به شک در تکلیف و شک در مکلفٌ‌به است. این کار فتح بابی بود که فتح‌های فراوانی را در این علم به دنبال داشت و بی‌تردید علم اصول جدید، وامدار این تجزیه و تقسیم‌بندی است که وحید در بحث شک انجام داده است.<ref>آصفی، محمد مهدی، فصلنامه فقه اهل بیت علیهم السلام، مؤسسه دائرة المعارف فقه اسلامی، ۱۳۷۴، شماره۴، ص۱۴۳.</ref>[[پرونده:الفوائد الحائریه.jpg\|بندانگشتی\|«الفوائد الحائریه» اثر وحید بهبهبانی\|228x228px]]
	* به نظر وحید در آثار اصولی‌اش، بر خلاف قول استرآبادی و پیروان او، استنباط و اجتهاد در عصر امامان رایج بود و به همین دلیل در آن روزگار نیز اصول فقه وجود داشت و کار مجتهدان اصولی، تنها گسترش و تعمیق مباحث و تدوین دانش اصول بود. از این‌رو ~~قول~~ استرآبادی که آغاز اجتهاد و اصول فقه را به ابن جنید و ابن ابی عقیل و پس از آن دو به شیخ مفید و سپس به علاّمة حلّی (متوفی ۷۲۶) نسبت داده، اشتباه است.<ref>رهایی شهرضایی، یحیی، «بهبهانی، آقامحمدباقر»، دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، ج۴، ذیل واژه.</ref>		* به نظر وحید در آثار اصولی‌اش، بر خلاف قول استرآبادی و پیروان او، استنباط و اجتهاد در عصر امامان رایج بود و به همین دلیل در آن روزگار نیز اصول فقه وجود داشت و کار مجتهدان اصولی، تنها گسترش و تعمیق مباحث و تدوین دانش اصول بود. از این‌رو عقیده استرآبادی که آغاز اجتهاد و اصول فقه را به ابن جنید و ابن ابی عقیل و پس از آن دو به شیخ مفید و سپس به علاّمة حلّی (متوفی ۷۲۶) نسبت داده، اشتباه است.<ref>رهایی شهرضایی، یحیی، «بهبهانی، آقامحمدباقر»، دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، ج۴، ذیل واژه.</ref>
	* رأی دیگر وحید در مقابل اخباریان، ردّ ادعای قطعی الصّدور بودن احادیث بود. وی ضمن تقدیر از مؤلفانِ آثار و بیانِ اعتبار آنها، بر ظنّی الصّدور بودن روایاتشان تأکید کرد، اهمیت پژوهش‌های رجالی و حدیث‌شناسی را یادآور شد و ادعای علم آفرین بودن مجموعه روایات را گزاف دانست.<ref>رهایی شهرضایی، یحیی، «بهبهانی، آقامحمدباقر»، دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، ج۴، ذیل واژه.</ref>		* رأی دیگر وحید در مقابل اخباریان، ردّ ادعای قطعی الصّدور بودن احادیث بود. وی ضمن تقدیر از مؤلفانِ آثار و بیانِ اعتبار آنها، بر ظنّی الصّدور بودن روایاتشان تأکید کرد، اهمیت پژوهش‌های رجالی و حدیث‌شناسی را یادآور شد و ادعای علم آفرین بودن مجموعه روایات را گزاف دانست.<ref>رهایی شهرضایی، یحیی، «بهبهانی، آقامحمدباقر»، دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، ج۴، ذیل واژه.</ref>

Whitenoah91: اصلاح سؤال و اصلاح جزئی محتوا

2024-07-10T11:19:42Z

اصلاح سؤال و اصلاح جزئی محتوا

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۴۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
	وحید بهبهانی ~~کیست~~ و ~~نقش او~~ در تحول علم اصول و اجتهاد ~~چه بود؟~~		وحید بهبهانی که بود و چه نقشی در تحول علم اصول و اجتهاد داشت؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	}}		}}
	{{درگاه\|واژه‌ها\|حوزه و روحانیت}}		{{درگاه\|واژه‌ها\|حوزه و روحانیت}}
	'''محمدباقر بهبهانی''' معروف به '''وحید بهبهانی''' (۱۱۱۸–۱۲۰۵ق)، فقیه و اصولی شیعه در قرن دوازدهم قمری است که در تضعیف مکتب [[اخباری‌گری]] و ترویج علم [[اصول فقه]] تأثیرگذار بود. او با هجرت به بهبهان که یکی از مراکز اخباری‌گری بود با این مکتب آشنا شد و پس از آن به [[کربلا]] که مرکز اصلی اخباریان بود هجرت کرد. او سی سال در کربلا ماند و به نقد مبانی اخباری‌گری و [[یوسف بن احمد بحرانی]] از عالمان اخباری پرداخت و پس از چند سال توانست غلبه این جریان فکری بر حوزه‌های علمیه را کنار بزند.		'''محمدباقر بهبهانی''' معروف به '''وحید بهبهانی''' (۱۱۱۸–۱۲۰۵ق)، فقیه و اصولی شیعه در قرن دوازدهم قمری است که در نقد و تضعیف مکتب [[اخباری‌گری]] و ترویج علم [[اصول فقه]] تأثیرگذار بود. او با هجرت به بهبهان که یکی از مراکز اخباری‌گری بود با این مکتب آشنا شد و پس از آن به [[کربلا]] که مرکز اصلی اخباریان بود هجرت کرد. او سی سال در کربلا ماند و به نقد مبانی اخباری‌گری و [[یوسف بن احمد بحرانی]] از عالمان اخباری پرداخت و پس از چند سال توانست غلبه این جریان فکری بر حوزه‌های علمیه را کنار بزند.

	== زندگی‌نامه ==		== زندگی‌نامه ==

Shamloo در ‏۲۸ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۴۶

2023-09-28T09:46:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۱۶
خط ۹:		خط ۹:
	\| اندازه تصویر =		\| اندازه تصویر =
	\| توضیح تصویر =		\| توضیح تصویر =
	\| نام کامل = محمدباقر بهبهانی		\| نام کامل = محمدباقر بن محمداکمل بهبهانی
	\| سرشناسی = فقیه و اصولی		\| سرشناسی = فقیه و اصولی
	\| تولد = ۱۱۱۸ق اصفهان		\| تولد = ۱۱۱۸ق اصفهان
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	\| تحصیلات =		\| تحصیلات =
	\| مذهب = شیعه		\| مذهب = شیعه
	\| زمینه فعالیت =		\| زمینه فعالیت =فقه و اصول
	\| علت شهرت = مبارزه با [[اخباری‌گری]]		\| علت شهرت = مبارزه با [[اخباری‌گری]]
	\| خویشان سرشناس =		\| خویشان سرشناس =[[علامه مجلسی]]، [[ملاصالح مازندرانی]]
	\| نحوه درگذشت =		\| نحوه درگذشت =
	\| محل دفن =		\| محل دفن =حرم امام حسین(ع) در کربلا
	\| وبگاه =		\| وبگاه =
	}}		}}

A.rezapour: /* زندگی‌نامه */

2023-09-26T12:16:39Z

زندگی‌نامه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۴۶
خط ۳۴:		خط ۳۴:

	=== اساتید ===		=== اساتید ===
			{{ستون\|۲}}
	* محمداکمل اصفهانی (پدر مرحوم بهبهانی)		* محمداکمل اصفهانی (پدر مرحوم بهبهانی)
	* [[سید صدرالدین رضوی قمی]]		* [[سید صدرالدین رضوی قمی]]
	* [[سید محمد طباطبایی بروجردی]].<ref>مرآت الاحوال جهان‌نما، احمدبن محمدعلی بهبهانی، ج۱، ص۱۳۱.</ref>		* [[سید محمد طباطبایی بروجردی]].<ref>مرآت الاحوال جهان‌نما، احمدبن محمدعلی بهبهانی، ج۱، ص۱۳۱.</ref>
			{{پایان}}
	=== شاگردان ===		=== شاگردان ===
	برخی از مشاهیری که از محضر وحید بهبهانی بهره‌مند شدند عبارت‌اند از:		برخی از مشاهیری که از محضر وحید بهبهانی بهره‌مند شدند عبارت‌اند از:

A.rezapour در ‏۲۶ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۵

2023-09-26T12:15:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۴۵
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	\| سرشناسی = فقیه و اصولی		\| سرشناسی = فقیه و اصولی
	\| تولد = ۱۱۱۸ق اصفهان		\| تولد = ۱۱۱۸ق اصفهان
	\| وفات = ۱۲۰۵ق		\| وفات = ۱۲۰۵ق کربلا
	\| استادان = سید محمد طباطبایی بروجردی		\| استادان = سید محمد طباطبایی بروجردی
	\| شاگردان = ملاّ مهدی نراقی، علامه بحرالعلوم		\| شاگردان = ملاّ مهدی نراقی، علامه بحرالعلوم
	\| تالیفات =		\| تالیفات =الفوائد الحائریه، الإجتهاد و الأخبار
	\| تحصیلات =		\| تحصیلات =
	\| مذهب = شیعه		\| مذهب = شیعه
خط ۷۳:		خط ۷۳:

	== آثار ==		== آثار ==
	[[الفوائد الحائریه]]: وحید در کتاب الفوائد الحائریه، مبنای قبول خبر را به گونه‌ای سامان داده است که حجیت خبر موثوقٌ‌به جانشین حجیت خبر ثقه شده است؛ یعنی، از افراط و تفریط پیشینیان (اخباری و اصولی) در قبول روایات دوری کرده است.<ref>طباطبایی، محمد کاظم، تاریخ حدیث شیعه۲، قم، دار الحدیث، ۱۳۹۰، ص۲۳۵.</ref>[[پرونده:کتاب وحید بهبهانی نوشته علی دوانی.jpg\|بندانگشتی\|کتابی درباره وحید بهبهانی نوشته علی دوانی\|212x212px]][[الإجتهاد و الأخبار]]: این کتاب بیانگر معیارهای وحید در تفکر اجتهادی است.<ref>طباطبایی، محمد کاظم، تاریخ حدیث شیعه۲، قم، دار الحدیث، ۱۳۹۰، ص۲۳۵.</ref> وی کتاب الاجتهاد و الاخبار را که نوعی دفاعیّه از مسلک اجتهاد است، در ۱۱۵۵ در بهبهان تألیف کرد و در آن مبانی اخباریگری را به باد انتقاد گرفت. وحید در این کتاب نمونه‌هایی از سخنان بی‌پایه اخباریان و نیز مباحثات خود را با آنها نقل و از برخورد توهین آمیز اخباریان با علمای دین بشدت انتقاد کرده است.<ref>رهایی شهرضایی، یحیی، «بهبهانی، آقامحمدباقر»، دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، ج۴، ذیل واژه.</ref>		[[الفوائد الحائریه]]: وحید در کتاب الفوائد الحائریه، مبنای قبول خبر را به گونه‌ای سامان داده است که حجیت خبر موثوقٌ‌به جانشین حجیت خبر ثقه شده است؛ یعنی، از افراط و تفریط پیشینیان (اخباری و اصولی) در قبول روایات دوری کرده است.<ref>طباطبایی، محمد کاظم، تاریخ حدیث شیعه۲، قم، دار الحدیث، ۱۳۹۰، ص۲۳۵.</ref>[[پرونده:کتاب وحید بهبهانی نوشته علی دوانی.jpg\|بندانگشتی\|کتابی درباره وحید بهبهانی نوشته علی دوانی\|212x212px]]
			[[الإجتهاد و الأخبار]]: این کتاب بیانگر معیارهای وحید در تفکر اجتهادی است.<ref>طباطبایی، محمد کاظم، تاریخ حدیث شیعه۲، قم، دار الحدیث، ۱۳۹۰، ص۲۳۵.</ref> وی کتاب الاجتهاد و الاخبار را که نوعی دفاعیّه از مسلک اجتهاد است، در ۱۱۵۵ در بهبهان تألیف کرد و در آن مبانی اخباریگری را به باد انتقاد گرفت. وحید در این کتاب نمونه‌هایی از سخنان بی‌پایه اخباریان و نیز مباحثات خود را با آنها نقل و از برخورد توهین آمیز اخباریان با علمای دین بشدت انتقاد کرده است.<ref>رهایی شهرضایی، یحیی، «بهبهانی، آقامحمدباقر»، دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، ج۴، ذیل واژه.</ref>

	دیگر آثار: شرح مفتاح الفقه ملامحسن فیض کاشانی (۸جلد)، حاشیه بر مدارک، رساله‌ای در جبر و اختیار، فوائد رجالیه، حاشیه بر شرح ارشاد مولانا اردبیلی، حاشیه بر وافی، رساله‌ای در اصالة برائت.<ref>قمی، شیخ عباس، اَلْفَوائدُ الرّضَویّة فی اَحْوالِ عُلَماء الْمَذْهَبِ الْجَعْفَریّة، باقری بیدهندی، ناصر (محقق)، قم، بوستان کتاب قم، ۱۳۸۵، ج۲، ص۶۵۷.</ref>		دیگر آثار: شرح مفتاح الفقه ملامحسن فیض کاشانی (۸جلد)، حاشیه بر مدارک، رساله‌ای در جبر و اختیار، فوائد رجالیه، حاشیه بر شرح ارشاد مولانا اردبیلی، حاشیه بر وافی، رساله‌ای در اصالة برائت.<ref>قمی، شیخ عباس، اَلْفَوائدُ الرّضَویّة فی اَحْوالِ عُلَماء الْمَذْهَبِ الْجَعْفَریّة، باقری بیدهندی، ناصر (محقق)، قم، بوستان کتاب قم، ۱۳۸۵، ج۲، ص۶۵۷.</ref>

A.rezapour: /* آثار */

2023-09-26T12:13:38Z

آثار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۴۳
خط ۷۳:		خط ۷۳:

	== آثار ==		== آثار ==
	[[الفوائد الحائریه]]: وحید در کتاب الفوائد ~~الرجالیه،~~ مبنای قبول خبر را به گونه‌ای سامان داده است که حجیت خبر موثوقٌ‌به جانشین حجیت خبر ثقه شده است؛ یعنی، از افراط و تفریط پیشینیان (اخباری و اصولی) در قبول روایات دوری کرده است.<ref>طباطبایی، محمد کاظم، تاریخ حدیث شیعه۲، قم، دار الحدیث، ۱۳۹۰، ص۲۳۵.</ref>[[پرونده:کتاب وحید بهبهانی نوشته علی دوانی.jpg\|بندانگشتی\|کتابی درباره وحید بهبهانی نوشته علی دوانی\|212x212px]][[الإجتهاد و الأخبار]]: این کتاب بیانگر معیارهای وحید در تفکر اجتهادی است.<ref>طباطبایی، محمد کاظم، تاریخ حدیث شیعه۲، قم، دار الحدیث، ۱۳۹۰، ص۲۳۵.</ref> وی کتاب الاجتهاد و الاخبار را که نوعی دفاعیّه از مسلک اجتهاد است، در ۱۱۵۵ در بهبهان تألیف کرد و در آن مبانی اخباریگری را به باد انتقاد گرفت. وحید در این کتاب نمونه‌هایی از سخنان بی‌پایه اخباریان و نیز مباحثات خود را با آنها نقل و از برخورد توهین آمیز اخباریان با علمای دین بشدت انتقاد کرده است.<ref>رهایی شهرضایی، یحیی، «بهبهانی، آقامحمدباقر»، دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، ج۴، ذیل واژه.</ref>		[[الفوائد الحائریه]]: وحید در کتاب الفوائد الحائریه، مبنای قبول خبر را به گونه‌ای سامان داده است که حجیت خبر موثوقٌ‌به جانشین حجیت خبر ثقه شده است؛ یعنی، از افراط و تفریط پیشینیان (اخباری و اصولی) در قبول روایات دوری کرده است.<ref>طباطبایی، محمد کاظم، تاریخ حدیث شیعه۲، قم، دار الحدیث، ۱۳۹۰، ص۲۳۵.</ref>[[پرونده:کتاب وحید بهبهانی نوشته علی دوانی.jpg\|بندانگشتی\|کتابی درباره وحید بهبهانی نوشته علی دوانی\|212x212px]][[الإجتهاد و الأخبار]]: این کتاب بیانگر معیارهای وحید در تفکر اجتهادی است.<ref>طباطبایی، محمد کاظم، تاریخ حدیث شیعه۲، قم، دار الحدیث، ۱۳۹۰، ص۲۳۵.</ref> وی کتاب الاجتهاد و الاخبار را که نوعی دفاعیّه از مسلک اجتهاد است، در ۱۱۵۵ در بهبهان تألیف کرد و در آن مبانی اخباریگری را به باد انتقاد گرفت. وحید در این کتاب نمونه‌هایی از سخنان بی‌پایه اخباریان و نیز مباحثات خود را با آنها نقل و از برخورد توهین آمیز اخباریان با علمای دین بشدت انتقاد کرده است.<ref>رهایی شهرضایی، یحیی، «بهبهانی، آقامحمدباقر»، دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، ج۴، ذیل واژه.</ref>

	دیگر آثار: شرح مفتاح الفقه ملامحسن فیض کاشانی (۸جلد)، حاشیه بر مدارک، رساله‌ای در جبر و اختیار، فوائد رجالیه، حاشیه بر شرح ارشاد مولانا اردبیلی، حاشیه بر وافی، رساله‌ای در اصالة برائت.<ref>قمی، شیخ عباس، اَلْفَوائدُ الرّضَویّة فی اَحْوالِ عُلَماء الْمَذْهَبِ الْجَعْفَریّة، باقری بیدهندی، ناصر (محقق)، قم، بوستان کتاب قم، ۱۳۸۵، ج۲، ص۶۵۷.</ref>		دیگر آثار: شرح مفتاح الفقه ملامحسن فیض کاشانی (۸جلد)، حاشیه بر مدارک، رساله‌ای در جبر و اختیار، فوائد رجالیه، حاشیه بر شرح ارشاد مولانا اردبیلی، حاشیه بر وافی، رساله‌ای در اصالة برائت.<ref>قمی، شیخ عباس، اَلْفَوائدُ الرّضَویّة فی اَحْوالِ عُلَماء الْمَذْهَبِ الْجَعْفَریّة، باقری بیدهندی، ناصر (محقق)، قم، بوستان کتاب قم، ۱۳۸۵، ج۲، ص۶۵۷.</ref>

A.rezapour در ‏۲۶ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۱

2023-09-26T12:11:55Z

@@ خط ۴: / خط ۴: @@
 {{پایان سوال}}
 {{پاسخ}}
 {{درگاه|واژه‌ها|حوزه و روحانیت}}
 '''محمدباقر بهبهانی''' معروف به '''وحید بهبهانی''' (۱۱۱۸–۱۲۰۵ق)، فقیه و اصولی شیعه در قرن دوازدهم قمری است که در تضعیف مکتب [[اخباری‌گری]] و ترویج علم [[اصول فقه]] تأثیرگذار بود. او با هجرت به بهبهان که یکی از مراکز اخباری‌گری بود با این مکتب آشنا شد و پس از آن به [[کربلا]] که مرکز اصلی اخباریان بود هجرت کرد. او سی سال در کربلا ماند و به نقد مبانی اخباری‌گری و [[یوسف بن احمد بحرانی]] از عالمان اخباری پرداخت و پس از چند سال توانست غلبه این جریان فکری بر حوزه‌های علمیه را کنار بزند.