مجوس - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Fabbasi: اصلاح و تکمیل پاورقی‌ها و حذف روایت آخر به خاطر نیامدن آن در منابع معتبر و نداشتن سلسله سند و تردید در برخی از باورهای موجود در متن حدیث..

2024-04-18T10:02:39Z

اصلاح و تکمیل پاورقی‌ها و حذف روایت آخر به خاطر نیامدن آن در منابع معتبر و نداشتن سلسله سند و تردید در برخی از باورهای موجود در متن حدیث..

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۳۲
خط ۸:		خط ۸:

	== تعریف و مصداق مجوس ==		== تعریف و مصداق مجوس ==
	مجوس معرب مجوش و در زبان پهلوی مغ بوده است. کلمه «موبد» که به پیشوای دین زرتشتی<ref>زردشت = زرتشت.</ref> اطلاق می‌شود، از این ریشه است. این واژه در روزگاران پیش از اسلام نیز نامی شناخته شده بوده است. مجوسیان بر دین زردشت بودند.<ref>فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، ج۲۵، ص۴۳۶</ref>		مجوس معرب مجوش و در زبان پهلوی مغ بوده است. کلمه «موبد» که به پیشوای دین زرتشتی<ref>زردشت = زرتشت.</ref> اطلاق می‌شود، از این ریشه است. این واژه در روزگاران پیش از اسلام نیز نامی شناخته شده بوده است. مجوسیان بر دین زردشت بودند.<ref>فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، ج۲۵، ص۴۳۶.</ref>

	قدیمی‌ترین مدرکی که نامی از مجوس در آن برده شده، کتاب «ارمیای نبی» است که در آنجا از نفوذ و مقام مجوسیان در دستگاه «بخت‌النصر» یاد شده است. و در منابع مسیحی هم در انجیل «متّی» از چند نفر از مجوسان یاد شده است.<ref>تورات، باب ~~39،~~ جمله 13. انجیل متی، باب دوم از اول تا آخر، ص ~~2و3~~. به نقل از مقاله بحثی درباره مجوس، کلام اسلامی ~~1378~~ شماره ۳۲، داود الهامی</ref>		قدیمی‌ترین مدرکی که نامی از مجوس در آن برده شده، کتاب «ارمیای نبی» است که در آنجا از نفوذ و مقام مجوسیان در دستگاه «بخت‌النصر» یاد شده است. در منابع مسیحی هم در انجیل «متّی» از چند نفر از مجوسان یاد شده است.<ref>تورات، باب ۳۹، جمله ۱۳. انجیل متی، باب دوم از اول تا آخر، ص ۲و۳. به نقل از مقاله بحثی درباره مجوس، کلام اسلامی ۱۳۷۸ شماره ۳۲، داود الهامی.</ref>

	طبق روایات تاریخی، در صدر اسلام و زمان پیامبر(ص) و پس از او، از مجوسیان جزیه گرفته می‌شد که نشان از اهل کتاب بودن آنان است. فقه اسلامی مجوس را از اهل کتاب می‌داند و آنان را همان زردتشیان می‌دانند.<ref>ادوار فقه و کیفیت بیان آن (فارسی)، جناتی، محمد ابراهیم، ج۱، ص۱۳۱</ref> برخی تطبیق مجوس با زردشیان را درست نمی‌دانند و اعتقاد دارند زردشتیان فرقه‌ای از مجوسیان است و مجوس دین کهن ایرانیان است و مجوسیان را به اعتبار نامگذاری کل به اسم جزئی زردشتی می‌نامند.<ref>بحثی درباره مجوس، کلام اسلامی ~~1378~~ شماره ۳۲، داود الهامی</ref>		طبق روایات تاریخی، در صدر اسلام و زمان پیامبر(ص) و پس از او، از مجوسیان جزیه گرفته می‌شد که نشان از اهل کتاب بودن آنان است. فقه اسلامی مجوس را از اهل کتاب می‌داند و آنان را همان زردتشیان می‌دانند.<ref>ادوار فقه و کیفیت بیان آن (فارسی)، جناتی، محمد ابراهیم، ج۱، ص۱۳۱.</ref> برخی تطبیق مجوس با زردشیان را درست نمی‌دانند و اعتقاد دارند زردشتیان فرقه‌ای از مجوسیان است و مجوس دین کهن ایرانیان است و مجوسیان را به اعتبار نامگذاری کل به اسم جزئی زردشتی می‌نامند.<ref>بحثی درباره مجوس، کلام اسلامی ۱۳۷۸ شماره ۳۲، داود الهامی.</ref>

	== مجوس در قرآن ==		== مجوس در قرآن ==
	در قرآن، مجوس در کنار [[یهودیان]] و [[نصارا]] و [[صابئین]] قرار گرفته است که نشان می‌دهد مجوس هم در کنار آنان از [[اهل کتاب]] هستند:<ref>ترجمه تفسیر المیزان، ~~علامه طباطبایی،~~ ج۹، ص۳۱۵</ref>		در قرآن، مجوس در کنار [[یهودیان]] و [[نصارا]] و [[صابئین]] قرار گرفته است که نشان می‌دهد مجوس هم در کنار آنان از [[اهل کتاب]] هستند:<ref>طباطبایی، محمد حسین، ترجمه تفسیر المیزان، مترجم: محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۹، ص۳۱۵.</ref>

	{{قرآن\|إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَالَّذِینَ هَادُوا وَالصَّابِئِینَ وَالنَّصَارَی وَالْمَجُوسَ وَالَّذِینَ أَشْرَکُوا إِنَّ اللَّهَ یَفْصِلُ بَیْنَهُمْ یَوْمَ الْقِیَامَه إِنَّ اللَّهَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ شَهِیدٌ\|ترجمه=خدا میان آنان که ایمان آورده‌اند و آنان که کیش یهود یا صابئان یا نصاری یا مجوس برگزیده‌اند و آنان که مشرک شده‌اند، در روز قیامت حکم می‌کند؛ زیرا او بر هر کاری ناظر است.\|سوره=حج\|آیه=۱۷}}		{{قرآن\|إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَالَّذِینَ هَادُوا وَالصَّابِئِینَ وَالنَّصَارَی وَالْمَجُوسَ وَالَّذِینَ أَشْرَکُوا إِنَّ اللَّهَ یَفْصِلُ بَیْنَهُمْ یَوْمَ الْقِیَامَه إِنَّ اللَّهَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ شَهِیدٌ\|ترجمه=خدا میان آنان که ایمان آورده‌اند و آنان که کیش یهود یا صابئان یا نصاری یا مجوس برگزیده‌اند و آنان که مشرک شده‌اند، در روز قیامت حکم می‌کند؛ زیرا او بر هر کاری ناظر است.\|سوره=حج\|آیه=۱۷}}

	== مجوس در روایات ==		== مجوس در روایات ==
	مذهب مجوس در اصل مذهب شرک نبوده و در ردیف ادیان توحیدی است و اخذ جزیه از آنها دلیل بارز این مطلب است. در وسائل کتاب جهاد باب ۴۹ در اینکه جزیه فقط از اهل کتاب گرفته می‌شود و آنها یهود و نصاری و مجوس‌اند، نُه روایت در این زمینه نقل شده از جمله از [[امام سجاد(ع)]] که فرمود: «إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ قَالَ: سُنُّوا بِهِمْ سُنَّةَ أَهْلِ الْکِتَابِ یَعْنِی الْمَجُوسَ؛ با مجوس بطریق اهل کتاب رفتار کنید»<ref>قاموس قرآن، قرشی، سید علی اکبر، ج۶، ص۲۳۹</ref>		مذهب مجوس در اصل مذهب شرک نبوده و در ردیف ادیان توحیدی است و اخذ جزیه از آنها دلیل بارز این مطلب است. در وسائل کتاب جهاد باب ۴۹ در اینکه جزیه فقط از اهل کتاب گرفته می‌شود و آنها یهود و نصاری و مجوس‌اند، نُه روایت در این زمینه نقل شده است.

	از [[امام ~~صادق~~(ع)]] ~~سؤال کردند: آیا مجوس پیامبری داشتند؟ حضرت~~ فرمود: ~~بلی؛ آیا شما نامهٔ حضرت [[~~رسول ~~اکرم(ص)]] به مردم مدینه را ندیده‌اید؟ حضرت در آن نامه نوشته است~~: مجوس ~~پیامبری داشتند که~~ کتاب ~~آسمانی داشت؛ امّا او را کشتند و کتابش را سوزاندند~~.<ref>~~کافی، ج۳، ص: ۵۶۷، حدیث ۴~~.</ref>		[[امام باقر(ع)]] فرمود: رسول خدا فرمود: {{متن عربی\|سُنُّوا بِهِمْ سُنَّةَ أَهْلِ الْکِتَابِ یَعْنِی الْمَجُوسَ\| ترجمه= با مجوس بطریق اهل کتاب رفتار کنید.}}<ref>حر عاملى، محمد بن حسن، وسائل الشيعة، قم، موسسه آل البیت، چاپ اول، ۱۴۰۹ق، ج۱۵، ص۱۲۷.</ref>

	~~شخصی به~~ امام صادق(ع) ~~عرض کرد~~: ~~پیامبر~~ مجوس ~~چه کسی بود؟ حضرت فرمودند: «زردشت» بود؛ ادّعای~~ پیامبری کرد. عدّه‌ای ایمان آوردند و گروهی نبوّت او را نپذیرفتند و کتابش را انکار کرده، او را از دیار خود بیرون کردند و حیوانات درنده او را دریدند.» عرض کرد: مجوسیان در زمان خود به حق نزدیک تر بودند یا عرب؟ حضرت ~~جواب دادند~~: ~~عرب در زمان جاهلیّت به دین حنیف~~ (~~اسلام~~) ~~نزدیک تر بودند؛ چون مجوس~~ به ~~تمام پیامبران کفر ورزیدند و کتاب‌های آسمانی و برهان پیامبران~~ را انکار کردند. «کیخسرو» ـ اوّلین پادشاه مجوس ـ سیصد پیامبر را کشت. مجوس، غسل جنابت نمی‌کردند؛ امّا اعراب، غسل جنابت می‌کردند. غسل یکی از شرایع دین حنیف است؛ مجوس ختنه نمی‌کردند؛ ختنه کردن یکی از سنّت‌های پیامبران است ~~و اول کسی که ختنه کرد، حضرت ابراهیم(ع) بود.~~ مجوس ~~مرده‌های خود را غسل و کفن نمی‌کردند و به صحرا می‌انداختند و اول کسی~~ که ~~برای~~ او ~~لحد~~ و قبر کنده شد،<ref>به داستان زندگی حضرت آدم مراجعه شود.</ref> حضرت آدم ابوالبشر(ع) بود. مجوس با مادر، دختر و خواهر خود ازدواج می‌کنند؛ ولی عرب چنین نمی‌کردند. مجوس بیت الله الحرام را ~~قبول ندارند~~.<ref>~~بحارالانوار، ج۱۰،~~ ص: ۱۷۹ ; قصص الانبیا، ج۲، ص۳۳۷.</ref> مجوس موی صورت (ریش) خود را می‌تراشیدند و سبیل را بلند می‌کردند؛ امّا ما سبیل خود را می‌تراشیم و ریش را نگه می‌داریم و این کار مطابق با فطرت آدمی است.<ref>میزان الحکمه، ج۴، ص۲۷۷۴، حدیث ۱۸۱۴۰.</ref>		از [[امام صادق(ع)]] سؤال کردند: آیا مجوس پیامبری داشتند؟ حضرت فرمود: {{متن عربی\|بلی؛ آیا شما نامه [[رسول اکرم(ص)]] به مردم مدینه را ندیده‌اید؟ حضرت در آن نامه نوشته است: مجوس پیامبری داشتند که کتاب آسمانی داشت؛ امّا او را کشتند و کتابش را سوزاندند.}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۳، ص ۵۶۷، حدیث۴.</ref>

	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}

Nazarzadeh در ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۰۳

2023-01-05T11:03:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۳۳
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
			{{درگاه\|واژه‌ها}}
	'''مجوس''' عنوانی است که در قرآن و در فرهنگ اسلامی به [[زردشتیان]] گفته می‌شود. در قرآن کریم نام مجوس تنها یک بار آمده است و در تورات هم نام مجوس آمده است. فقه اسلامی مجوسیان را از اهل کتاب می‌داند.		'''مجوس''' عنوانی است که در قرآن و در فرهنگ اسلامی به [[زردشتیان]] گفته می‌شود. در قرآن کریم نام مجوس تنها یک بار آمده است و در تورات هم نام مجوس آمده است. فقه اسلامی مجوسیان را از اهل کتاب می‌داند.

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' (ع)' به '(ع)'

2022-12-25T11:18:14Z

جایگزینی متن - ' (ع)' به '(ع)'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۴۸
خط ۱۹:		خط ۱۹:

	== مجوس در روایات ==		== مجوس در روایات ==
	مذهب مجوس در اصل مذهب شرک نبوده و در ردیف ادیان توحیدی است و اخذ جزیه از آنها دلیل بارز این مطلب است. در وسائل کتاب جهاد باب ۴۹ در اینکه جزیه فقط از اهل کتاب گرفته می‌شود و آنها یهود و نصاری و مجوس‌اند، نُه روایت در این زمینه نقل شده از جمله از [[امام سجاد (ع)]] که فرمود: «إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ قَالَ: سُنُّوا بِهِمْ سُنَّةَ أَهْلِ الْکِتَابِ یَعْنِی الْمَجُوسَ؛ با مجوس بطریق اهل کتاب رفتار کنید»<ref>قاموس قرآن، قرشی، سید علی اکبر، ج۶، ص۲۳۹</ref>		مذهب مجوس در اصل مذهب شرک نبوده و در ردیف ادیان توحیدی است و اخذ جزیه از آنها دلیل بارز این مطلب است. در وسائل کتاب جهاد باب ۴۹ در اینکه جزیه فقط از اهل کتاب گرفته می‌شود و آنها یهود و نصاری و مجوس‌اند، نُه روایت در این زمینه نقل شده از جمله از [[امام سجاد(ع)]] که فرمود: «إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ قَالَ: سُنُّوا بِهِمْ سُنَّةَ أَهْلِ الْکِتَابِ یَعْنِی الْمَجُوسَ؛ با مجوس بطریق اهل کتاب رفتار کنید»<ref>قاموس قرآن، قرشی، سید علی اکبر، ج۶، ص۲۳۹</ref>

	از [[امام صادق(ع)]] سؤال کردند: آیا مجوس پیامبری داشتند؟ حضرت فرمود: بلی؛ آیا شما نامهٔ حضرت [[رسول اکرم(ص)]] به مردم مدینه را ندیده‌اید؟ حضرت در آن نامه نوشته است: مجوس پیامبری داشتند که کتاب آسمانی داشت؛ امّا او را کشتند و کتابش را سوزاندند.<ref>کافی، ج۳، ص: ۵۶۷، حدیث ۴.</ref>		از [[امام صادق(ع)]] سؤال کردند: آیا مجوس پیامبری داشتند؟ حضرت فرمود: بلی؛ آیا شما نامهٔ حضرت [[رسول اکرم(ص)]] به مردم مدینه را ندیده‌اید؟ حضرت در آن نامه نوشته است: مجوس پیامبری داشتند که کتاب آسمانی داشت؛ امّا او را کشتند و کتابش را سوزاندند.<ref>کافی، ج۳، ص: ۵۶۷، حدیث ۴.</ref>

A.rezapour در ‏۶ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۵

2022-03-06T10:55:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۲۵
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	'''مجوس''' عنوانی است که در قرآن و در فرهنگ اسلامی به[[زردشتیان]]~~<ref>زردشت = زرتشت.</ref>~~ گفته می‌شود. در قرآن کریم نام مجوس تنها یک بار آمده است و در تورات هم نام مجوس آمده است. فقه اسلامی مجوسیان را از اهل کتاب می‌داند.		'''مجوس''' عنوانی است که در قرآن و در فرهنگ اسلامی به [[زردشتیان]] گفته می‌شود. در قرآن کریم نام مجوس تنها یک بار آمده است و در تورات هم نام مجوس آمده است. فقه اسلامی مجوسیان را از اهل کتاب می‌داند.

	== تعریف و مصداق مجوس ==		== تعریف و مصداق مجوس ==
	مجوس معرب مجوش و در زبان پهلوی مغ بوده است. کلمه «موبد» که به پیشوای دین زرتشتی اطلاق می‌شود، از این ریشه است. این واژه در روزگاران پیش از اسلام نیز نامی شناخته شده بوده است. مجوسیان بر دین زردشت بودند.<ref>فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، ج۲۵، ص۴۳۶</ref>		مجوس معرب مجوش و در زبان پهلوی مغ بوده است. کلمه «موبد» که به پیشوای دین زرتشتی<ref>زردشت = زرتشت.</ref> اطلاق می‌شود، از این ریشه است. این واژه در روزگاران پیش از اسلام نیز نامی شناخته شده بوده است. مجوسیان بر دین زردشت بودند.<ref>فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، ج۲۵، ص۴۳۶</ref>

	قدیمی‌ترین مدرکی که نامی از مجوس در آن برده شده، کتاب «ارمیای نبی» است که در آنجا از نفوذ و مقام مجوسیان در دستگاه «بخت‌النصر» یاد شده است. و در منابع مسیحی هم در انجیل «متّی» از چند نفر از مجوسان یاد شده است.<ref>تورات، باب 39، جمله 13. انجیل متی، باب دوم از اول تا آخر، ص 2و3. به نقل از مقاله بحثی درباره مجوس، کلام اسلامی 1378 شماره ۳۲، داود الهامی</ref>		قدیمی‌ترین مدرکی که نامی از مجوس در آن برده شده، کتاب «ارمیای نبی» است که در آنجا از نفوذ و مقام مجوسیان در دستگاه «بخت‌النصر» یاد شده است. و در منابع مسیحی هم در انجیل «متّی» از چند نفر از مجوسان یاد شده است.<ref>تورات، باب 39، جمله 13. انجیل متی، باب دوم از اول تا آخر، ص 2و3. به نقل از مقاله بحثی درباره مجوس، کلام اسلامی 1378 شماره ۳۲، داود الهامی</ref>

A.rezapour: ابرابزار

2022-03-06T10:54:03Z

ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۲۴
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	'''مجوس''' عنوانی است که در قرآن و در فرهنگ اسلامی به [[زردشتیان]]<ref>زردشت = زرتشت.</ref> گفته می‌شود. در قرآن کریم نام مجوس تنها یک بار آمده است و در تورات هم نام مجوس آمده است. فقه اسلامی مجوسیان را از اهل کتاب می‌داند.		'''مجوس''' عنوانی است که در قرآن و در فرهنگ اسلامی به[[زردشتیان]]<ref>زردشت = زرتشت.</ref> گفته می‌شود. در قرآن کریم نام مجوس تنها یک بار آمده است و در تورات هم نام مجوس آمده است. فقه اسلامی مجوسیان را از اهل کتاب می‌داند.

	== تعریف و مصداق مجوس ==		== تعریف و مصداق مجوس ==
	مجوس معرب مجوش و در زبان ~~پهلوى~~ مغ بوده است. ~~كلمه~~ «موبد» كه به ~~پيشواى دين زرتشتى~~ اطلاق ~~مى‌شود،~~ از ~~اين ريشه~~ است. ~~اين~~ واژه در ~~روزگاران‌ پيش~~ از اسلام ~~نيز نامى~~ شناخته شده بوده است. ~~مجوسيان‌~~ بر ~~دين~~ زردشت بودند. <ref>فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، ج۲۵، ص۴۳۶</ref>		مجوس معرب مجوش و در زبان پهلوی مغ بوده است. کلمه «موبد» که به پیشوای دین زرتشتی اطلاق می‌شود، از این ریشه است. این واژه در روزگاران پیش از اسلام نیز نامی شناخته شده بوده است. مجوسیان بر دین زردشت بودند.<ref>فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، ج۲۵، ص۴۳۶</ref>

	~~قدیمی‏‌ترین~~ مدرکی که نامی از مجوس در آن برده شده، کتاب «ارمیای نبی» است که در آنجا از نفوذ و مقام مجوسیان در دستگاه ~~«بخت‏‌النصر»~~ یاد شده است. و در منابع مسیحی هم در انجیل «متّی» از چند نفر از مجوسان یاد شده است.<ref>تورات، باب 39، جمله 13. انجیل متی، باب دوم از اول تا آخر، ص 2و3. به نقل از مقاله بحثی درباره مجوس، کلام اسلامی 1378 شماره ۳۲، داود الهامی</ref>		قدیمی‌ترین مدرکی که نامی از مجوس در آن برده شده، کتاب «ارمیای نبی» است که در آنجا از نفوذ و مقام مجوسیان در دستگاه «بخت‌النصر» یاد شده است. و در منابع مسیحی هم در انجیل «متّی» از چند نفر از مجوسان یاد شده است.<ref>تورات، باب 39، جمله 13. انجیل متی، باب دوم از اول تا آخر، ص 2و3. به نقل از مقاله بحثی درباره مجوس، کلام اسلامی 1378 شماره ۳۲، داود الهامی</ref>

	طبق روایات تاریخی، در صدر اسلام و زمان پیامبر(ص) و پس از او، از مجوسیان جزیه گرفته می‌شد که نشان از اهل کتاب بودن آنان است. فقه اسلامی مجوس را از اهل کتاب می‌داند و آنان را همان زردتشیان می‌دانند.<ref>ادوار فقه و ~~كيفيت بيان~~ آن ( ~~فارسي~~ )، جناتی، محمد ابراهیم، ج۱، ص۱۳۱</ref> برخی تطبیق مجوس با زردشیان را درست نمی‌دانند و اعتقاد دارند زردشتیان فرقه‌ای از مجوسیان است و مجوس دین کهن ایرانیان است و مجوسیان را به اعتبار نامگذاری کل به اسم جزئی زردشتی ~~می‌‏نامند~~.<ref>بحثی درباره مجوس، کلام اسلامی 1378 شماره ۳۲، داود الهامی</ref>		طبق روایات تاریخی، در صدر اسلام و زمان پیامبر(ص) و پس از او، از مجوسیان جزیه گرفته می‌شد که نشان از اهل کتاب بودن آنان است. فقه اسلامی مجوس را از اهل کتاب می‌داند و آنان را همان زردتشیان می‌دانند.<ref>ادوار فقه و کیفیت بیان آن (فارسی)، جناتی، محمد ابراهیم، ج۱، ص۱۳۱</ref> برخی تطبیق مجوس با زردشیان را درست نمی‌دانند و اعتقاد دارند زردشتیان فرقه‌ای از مجوسیان است و مجوس دین کهن ایرانیان است و مجوسیان را به اعتبار نامگذاری کل به اسم جزئی زردشتی می‌نامند.<ref>بحثی درباره مجوس، کلام اسلامی 1378 شماره ۳۲، داود الهامی</ref>

	== مجوس در قرآن ==		== مجوس در قرآن ==
	در قرآن، مجوس در کنار [[یهودیان]] و [[نصارا]] و [[صابئین]] قرار گرفته است که نشان می‌دهد مجوس هم در کنار آنان از [[اهل کتاب]] هستند<ref>ترجمه تفسیر المیزان، علامه طباطبایی، ج۹، ص۳۱۵</ref>:		در قرآن، مجوس در کنار [[یهودیان]] و [[نصارا]] و [[صابئین]] قرار گرفته است که نشان می‌دهد مجوس هم در کنار آنان از [[اهل کتاب]] هستند:<ref>ترجمه تفسیر المیزان، علامه طباطبایی، ج۹، ص۳۱۵</ref>

	{{قرآن\|إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَالَّذِینَ هَادُوا وَالصَّابِئِینَ وَالنَّصَارَی وَالْمَجُوسَ وَالَّذِینَ أَشْرَکُوا إِنَّ اللَّهَ یَفْصِلُ بَیْنَهُمْ یَوْمَ الْقِیَامَه إِنَّ اللَّهَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ شَهِیدٌ\|ترجمه=خدا ~~ميان~~ آنان ~~كه ايمان~~ آورده‌اند و آنان ~~كه كيش يهود يا~~ صابئان ~~يا نصارى يا~~ مجوس ~~برگزيده‌اند~~ و آنان ~~كه مشرك~~ شده‌اند، در روز ~~قيامت حكم مى‌كند. زيرا~~ او بر هر ~~كارى~~ ناظر است.\|سوره=حج\|آیه=۱۷}}		{{قرآن\|إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَالَّذِینَ هَادُوا وَالصَّابِئِینَ وَالنَّصَارَی وَالْمَجُوسَ وَالَّذِینَ أَشْرَکُوا إِنَّ اللَّهَ یَفْصِلُ بَیْنَهُمْ یَوْمَ الْقِیَامَه إِنَّ اللَّهَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ شَهِیدٌ\|ترجمه=خدا میان آنان که ایمان آورده‌اند و آنان که کیش یهود یا صابئان یا نصاری یا مجوس برگزیده‌اند و آنان که مشرک شده‌اند، در روز قیامت حکم می‌کند؛ زیرا او بر هر کاری ناظر است.\|سوره=حج\|آیه=۱۷}}

	== مجوس در روایات ==		== مجوس در روایات ==
	مذهب مجوس در اصل مذهب ~~شرك~~ نبوده و در ~~رديف اديان توحيدى~~ است و اخذ ~~جزيه~~ از آنها ~~دليل~~ بارز ~~اين~~ مطلب است. در وسائل ~~كتاب~~ جهاد باب 49 در ~~اينكه جزيه~~ فقط از اهل ~~كتاب~~ گرفته ~~مي‌شود~~ و آنها ~~يهود~~ و ~~نصارى~~ و مجوس‌اند، نُه ~~روايت~~ در ~~اين زمينه~~ نقل شده از جمله از [[امام سجاد (ع)]] كه فرمود: «إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ~~صَلَّى~~ اللَّهُ ~~عَلَيْهِ~~ وَ آلِهِ قَالَ: سُنُّوا بِهِمْ سُنَّةَ أَهْلِ ~~الْكِتَابِ يَعْنِي‌ الْمَجُوسَ‌؛~~ با مجوس ~~بطريق~~ اهل ~~كتاب~~ رفتار ~~كنيد»~~<ref>قاموس قرآن، قرشی، سید علی اکبر، ج۶، ص۲۳۹</ref>		مذهب مجوس در اصل مذهب شرک نبوده و در ردیف ادیان توحیدی است و اخذ جزیه از آنها دلیل بارز این مطلب است. در وسائل کتاب جهاد باب ۴۹ در اینکه جزیه فقط از اهل کتاب گرفته می‌شود و آنها یهود و نصاری و مجوس‌اند، نُه روایت در این زمینه نقل شده از جمله از [[امام سجاد (ع)]] که فرمود: «إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ قَالَ: سُنُّوا بِهِمْ سُنَّةَ أَهْلِ الْکِتَابِ یَعْنِی الْمَجُوسَ؛ با مجوس بطریق اهل کتاب رفتار کنید»<ref>قاموس قرآن، قرشی، سید علی اکبر، ج۶، ص۲۳۹</ref>

	از [[امام صادق(ع)]] سؤال کردند: آیا مجوس پیامبری ~~داشتند؟حضرت~~ فرمود: بلی؛ آیا شما نامهٔ حضرت [[رسول اکرم(ص)]] به مردم مدینه را ندیده‌اید؟ حضرت در آن نامه نوشته است: مجوس پیامبری داشتند که کتاب آسمانی داشت؛ امّا او را کشتند و کتابش را سوزاندند.<ref>کافی، ج۳، ص: ۵۶۷، حدیث ۴.</ref>		از [[امام صادق(ع)]] سؤال کردند: آیا مجوس پیامبری داشتند؟ حضرت فرمود: بلی؛ آیا شما نامهٔ حضرت [[رسول اکرم(ص)]] به مردم مدینه را ندیده‌اید؟ حضرت در آن نامه نوشته است: مجوس پیامبری داشتند که کتاب آسمانی داشت؛ امّا او را کشتند و کتابش را سوزاندند.<ref>کافی، ج۳، ص: ۵۶۷، حدیث ۴.</ref>

	شخصی به امام صادق(ع) عرض کرد: پیامبر مجوس چه کسی بود؟ حضرت فرمودند: «زردشت» بود؛ ادّعای پیامبری کرد. عدّه‌ای ایمان آوردند و گروهی نبوّت او را نپذیرفتند و کتابش را انکار کرده، او را از دیار خود بیرون کردند و حیوانات درنده او را دریدند.» عرض کرد: مجوسیان در زمان خود به حق نزدیک تر بودند یا عرب؟ حضرت جواب دادند: عرب در زمان جاهلیّت به دین حنیف (اسلام) نزدیک تر بودند؛ چون مجوس به تمام پیامبران کفر ورزیدند و کتاب‌های آسمانی و برهان پیامبران را انکار کردند. «کیخسرو» ـ اوّلین پادشاه مجوس ـ سیصد پیامبر را کشت. مجوس، غسل جنابت نمی‌کردند؛ امّا اعراب، غسل جنابت می‌کردند. غسل یکی از شرایع دین حنیف است؛ مجوس ختنه نمی‌کردند؛ ختنه کردن یکی از سنّت‌های پیامبران است و اول کسی که ختنه کرد، حضرت ابراهیم (ع) بود. مجوس مرده‌های خود را غسل و کفن نمی‌کردند و به صحرا می‌انداختند و اول کسی که برای او لحد و قبر کنده شد،<ref>به داستان زندگی حضرت آدم مراجعه شود.</ref> حضرت آدم ابوالبشر (ع) بود. مجوس با مادر، دختر و خواهر خود ازدواج می‌کنند؛ ولی عرب چنین نمی‌کردند. مجوس بیت الله الحرام را قبول ندارند.<ref>بحارالانوار، ج۱۰، ص: ۱۷۹ ; قصص الانبیا، ج۲، ص۳۳۷.</ref> مجوس موی صورت (ریش) خود را می‌تراشیدند و سبیل را بلند می‌کردند؛ امّا ما سبیل خود را می‌تراشیم و ریش را نگه می‌داریم و این کار مطابق با فطرت آدمی است.<ref>میزان الحکمه، ج۴، ص۲۷۷۴، حدیث ۱۸۱۴۰.</ref>		شخصی به امام صادق(ع) عرض کرد: پیامبر مجوس چه کسی بود؟ حضرت فرمودند: «زردشت» بود؛ ادّعای پیامبری کرد. عدّه‌ای ایمان آوردند و گروهی نبوّت او را نپذیرفتند و کتابش را انکار کرده، او را از دیار خود بیرون کردند و حیوانات درنده او را دریدند.» عرض کرد: مجوسیان در زمان خود به حق نزدیک تر بودند یا عرب؟ حضرت جواب دادند: عرب در زمان جاهلیّت به دین حنیف (اسلام) نزدیک تر بودند؛ چون مجوس به تمام پیامبران کفر ورزیدند و کتاب‌های آسمانی و برهان پیامبران را انکار کردند. «کیخسرو» ـ اوّلین پادشاه مجوس ـ سیصد پیامبر را کشت. مجوس، غسل جنابت نمی‌کردند؛ امّا اعراب، غسل جنابت می‌کردند. غسل یکی از شرایع دین حنیف است؛ مجوس ختنه نمی‌کردند؛ ختنه کردن یکی از سنّت‌های پیامبران است و اول کسی که ختنه کرد، حضرت ابراهیم(ع) بود. مجوس مرده‌های خود را غسل و کفن نمی‌کردند و به صحرا می‌انداختند و اول کسی که برای او لحد و قبر کنده شد،<ref>به داستان زندگی حضرت آدم مراجعه شود.</ref> حضرت آدم ابوالبشر(ع) بود. مجوس با مادر، دختر و خواهر خود ازدواج می‌کنند؛ ولی عرب چنین نمی‌کردند. مجوس بیت الله الحرام را قبول ندارند.<ref>بحارالانوار، ج۱۰، ص: ۱۷۹ ; قصص الانبیا، ج۲، ص۳۳۷.</ref> مجوس موی صورت (ریش) خود را می‌تراشیدند و سبیل را بلند می‌کردند؛ امّا ما سبیل خود را می‌تراشیم و ریش را نگه می‌داریم و این کار مطابق با فطرت آدمی است.<ref>میزان الحکمه، ج۴، ص۲۷۷۴، حدیث ۱۸۱۴۰.</ref>

	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله
	\| شناسه =		\| شناسه =شد
	\| تیترها =		\| تیترها =شد
	\| ویرایش =		\| ویرایش =شد
	\| لینک‌دهی =		\| لینک‌دهی =شد
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
	\| نمایه =		\| نمایه =
خط ۴۶:		خط ۴۶:
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =		\| اولویت =ج
	\| کیفیت =		\| کیفیت =ج
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

A.rezapour در ‏۶ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۳

2022-03-06T10:53:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۲۳
خط ۱۴:		خط ۱۴:

	== مجوس در قرآن ==		== مجوس در قرآن ==
	در قرآن، مجوس در کنار یهودیان و نصارا و صابئین قرار گرفته است که نشان می‌دهد مجوس هم در کنار آنان از اهل کتاب هستند<ref>ترجمه تفسیر المیزان، علامه طباطبایی، ج۹، ص۳۱۵</ref>:		در قرآن، مجوس در کنار [[یهودیان]] و [[نصارا]] و [[صابئین]] قرار گرفته است که نشان می‌دهد مجوس هم در کنار آنان از [[اهل کتاب]] هستند<ref>ترجمه تفسیر المیزان، علامه طباطبایی، ج۹، ص۳۱۵</ref>:

	{{قرآن\|إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَالَّذِینَ هَادُوا وَالصَّابِئِینَ وَالنَّصَارَی وَالْمَجُوسَ وَالَّذِینَ أَشْرَکُوا إِنَّ اللَّهَ یَفْصِلُ بَیْنَهُمْ یَوْمَ الْقِیَامَه إِنَّ اللَّهَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ شَهِیدٌ\|ترجمه=خدا ميان آنان كه ايمان آورده‌اند و آنان كه كيش يهود يا صابئان يا نصارى يا مجوس برگزيده‌اند و آنان كه مشرك شده‌اند، در روز قيامت حكم مى‌كند. زيرا او بر هر كارى ناظر است.\|سوره=حج\|آیه=۱۷}}		{{قرآن\|إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَالَّذِینَ هَادُوا وَالصَّابِئِینَ وَالنَّصَارَی وَالْمَجُوسَ وَالَّذِینَ أَشْرَکُوا إِنَّ اللَّهَ یَفْصِلُ بَیْنَهُمْ یَوْمَ الْقِیَامَه إِنَّ اللَّهَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ شَهِیدٌ\|ترجمه=خدا ميان آنان كه ايمان آورده‌اند و آنان كه كيش يهود يا صابئان يا نصارى يا مجوس برگزيده‌اند و آنان كه مشرك شده‌اند، در روز قيامت حكم مى‌كند. زيرا او بر هر كارى ناظر است.\|سوره=حج\|آیه=۱۷}}
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	مذهب مجوس در اصل مذهب شرك نبوده و در رديف اديان توحيدى است و اخذ جزيه از آنها دليل بارز اين مطلب است. در وسائل كتاب جهاد باب 49 در اينكه جزيه فقط از اهل كتاب گرفته مي‌شود و آنها يهود و نصارى و مجوس‌اند، نُه روايت در اين زمينه نقل شده از جمله از [[امام سجاد (ع)]] كه فرمود: «إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ قَالَ: سُنُّوا بِهِمْ سُنَّةَ أَهْلِ الْكِتَابِ يَعْنِي‌ الْمَجُوسَ‌؛ با مجوس بطريق اهل كتاب رفتار كنيد»<ref>قاموس قرآن، قرشی، سید علی اکبر، ج۶، ص۲۳۹</ref>		مذهب مجوس در اصل مذهب شرك نبوده و در رديف اديان توحيدى است و اخذ جزيه از آنها دليل بارز اين مطلب است. در وسائل كتاب جهاد باب 49 در اينكه جزيه فقط از اهل كتاب گرفته مي‌شود و آنها يهود و نصارى و مجوس‌اند، نُه روايت در اين زمينه نقل شده از جمله از [[امام سجاد (ع)]] كه فرمود: «إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ قَالَ: سُنُّوا بِهِمْ سُنَّةَ أَهْلِ الْكِتَابِ يَعْنِي‌ الْمَجُوسَ‌؛ با مجوس بطريق اهل كتاب رفتار كنيد»<ref>قاموس قرآن، قرشی، سید علی اکبر، ج۶، ص۲۳۹</ref>

	از [[امام صادق(ع)]] سؤال کردند: آیا مجوس پیامبری داشتند؟حضرت فرمود: بلی؛ آیا شما نامهٔ حضرت رسول اکرم (ص) به مردم مدینه را ندیده‌اید؟ حضرت در آن نامه نوشته است: مجوس پیامبری داشتند که کتاب آسمانی داشت؛ امّا او را کشتند و کتابش را سوزاندند.<ref>کافی، ج۳، ص: ۵۶۷، حدیث ۴.</ref>		از [[امام صادق(ع)]] سؤال کردند: آیا مجوس پیامبری داشتند؟حضرت فرمود: بلی؛ آیا شما نامهٔ حضرت [[رسول اکرم(ص)]] به مردم مدینه را ندیده‌اید؟ حضرت در آن نامه نوشته است: مجوس پیامبری داشتند که کتاب آسمانی داشت؛ امّا او را کشتند و کتابش را سوزاندند.<ref>کافی، ج۳، ص: ۵۶۷، حدیث ۴.</ref>

	شخصی به امام صادق(ع) عرض کرد: پیامبر مجوس چه کسی بود؟ حضرت فرمودند: «زردشت» بود؛ ادّعای پیامبری کرد. عدّه‌ای ایمان آوردند و گروهی نبوّت او را نپذیرفتند و کتابش را انکار کرده، او را از دیار خود بیرون کردند و حیوانات درنده او را دریدند.» عرض کرد: مجوسیان در زمان خود به حق نزدیک تر بودند یا عرب؟ حضرت جواب دادند: عرب در زمان جاهلیّت به دین حنیف (اسلام) نزدیک تر بودند؛ چون مجوس به تمام پیامبران کفر ورزیدند و کتاب‌های آسمانی و برهان پیامبران را انکار کردند. «کیخسرو» ـ اوّلین پادشاه مجوس ـ سیصد پیامبر را کشت. مجوس، غسل جنابت نمی‌کردند؛ امّا اعراب، غسل جنابت می‌کردند. غسل یکی از شرایع دین حنیف است؛ مجوس ختنه نمی‌کردند؛ ختنه کردن یکی از سنّت‌های پیامبران است و اول کسی که ختنه کرد، حضرت ابراهیم (ع) بود. مجوس مرده‌های خود را غسل و کفن نمی‌کردند و به صحرا می‌انداختند و اول کسی که برای او لحد و قبر کنده شد،<ref>به داستان زندگی حضرت آدم مراجعه شود.</ref> حضرت آدم ابوالبشر (ع) بود. مجوس با مادر، دختر و خواهر خود ازدواج می‌کنند؛ ولی عرب چنین نمی‌کردند. مجوس بیت الله الحرام را قبول ندارند.<ref>بحارالانوار، ج۱۰، ص: ۱۷۹ ; قصص الانبیا، ج۲، ص۳۳۷.</ref> مجوس موی صورت (ریش) خود را می‌تراشیدند و سبیل را بلند می‌کردند؛ امّا ما سبیل خود را می‌تراشیم و ریش را نگه می‌داریم و این کار مطابق با فطرت آدمی است.<ref>میزان الحکمه، ج۴، ص۲۷۷۴، حدیث ۱۸۱۴۰.</ref>		شخصی به امام صادق(ع) عرض کرد: پیامبر مجوس چه کسی بود؟ حضرت فرمودند: «زردشت» بود؛ ادّعای پیامبری کرد. عدّه‌ای ایمان آوردند و گروهی نبوّت او را نپذیرفتند و کتابش را انکار کرده، او را از دیار خود بیرون کردند و حیوانات درنده او را دریدند.» عرض کرد: مجوسیان در زمان خود به حق نزدیک تر بودند یا عرب؟ حضرت جواب دادند: عرب در زمان جاهلیّت به دین حنیف (اسلام) نزدیک تر بودند؛ چون مجوس به تمام پیامبران کفر ورزیدند و کتاب‌های آسمانی و برهان پیامبران را انکار کردند. «کیخسرو» ـ اوّلین پادشاه مجوس ـ سیصد پیامبر را کشت. مجوس، غسل جنابت نمی‌کردند؛ امّا اعراب، غسل جنابت می‌کردند. غسل یکی از شرایع دین حنیف است؛ مجوس ختنه نمی‌کردند؛ ختنه کردن یکی از سنّت‌های پیامبران است و اول کسی که ختنه کرد، حضرت ابراهیم (ع) بود. مجوس مرده‌های خود را غسل و کفن نمی‌کردند و به صحرا می‌انداختند و اول کسی که برای او لحد و قبر کنده شد،<ref>به داستان زندگی حضرت آدم مراجعه شود.</ref> حضرت آدم ابوالبشر (ع) بود. مجوس با مادر، دختر و خواهر خود ازدواج می‌کنند؛ ولی عرب چنین نمی‌کردند. مجوس بیت الله الحرام را قبول ندارند.<ref>بحارالانوار، ج۱۰، ص: ۱۷۹ ; قصص الانبیا، ج۲، ص۳۳۷.</ref> مجوس موی صورت (ریش) خود را می‌تراشیدند و سبیل را بلند می‌کردند؛ امّا ما سبیل خود را می‌تراشیم و ریش را نگه می‌داریم و این کار مطابق با فطرت آدمی است.<ref>میزان الحکمه، ج۴، ص۲۷۷۴، حدیث ۱۸۱۴۰.</ref>

A.rezapour: /* تعریف و مصداق مجوس */

2022-03-06T10:52:02Z

تعریف و مصداق مجوس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۲۲
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{در دست ویرایش\|کاربر=A.rezapour }}~~
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
خط ۱۰:		خط ۹:
	مجوس معرب مجوش و در زبان پهلوى مغ بوده است. كلمه «موبد» كه به پيشواى دين زرتشتى اطلاق مى‌شود، از اين ريشه است. اين واژه در روزگاران‌ پيش از اسلام نيز نامى شناخته شده بوده است. مجوسيان‌ بر دين زردشت بودند. <ref>فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، ج۲۵، ص۴۳۶</ref>		مجوس معرب مجوش و در زبان پهلوى مغ بوده است. كلمه «موبد» كه به پيشواى دين زرتشتى اطلاق مى‌شود، از اين ريشه است. اين واژه در روزگاران‌ پيش از اسلام نيز نامى شناخته شده بوده است. مجوسيان‌ بر دين زردشت بودند. <ref>فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، ج۲۵، ص۴۳۶</ref>

	~~قدیمی‏ترین~~ مدرکی که نامی از مجوس در آن برده شده، کتاب «ارمیای نبی» است که در آنجا از نفوذ و مقام مجوسیان در دستگاه ~~«بخت‏النصر»~~ یاد شده است. و در منابع مسیحی هم در انجیل «متّی» از چند نفر از مجوسان یاد شده است.<ref>تورات، باب 39، جمله 13. انجیل متی، باب دوم از اول تا آخر، ص 2و3. به نقل از مقاله بحثی درباره مجوس، کلام اسلامی 1378 شماره ۳۲، داود الهامی</ref>		قدیمی‏‌ترین مدرکی که نامی از مجوس در آن برده شده، کتاب «ارمیای نبی» است که در آنجا از نفوذ و مقام مجوسیان در دستگاه «بخت‏‌النصر» یاد شده است. و در منابع مسیحی هم در انجیل «متّی» از چند نفر از مجوسان یاد شده است.<ref>تورات، باب 39، جمله 13. انجیل متی، باب دوم از اول تا آخر، ص 2و3. به نقل از مقاله بحثی درباره مجوس، کلام اسلامی 1378 شماره ۳۲، داود الهامی</ref>

	طبق روایات تاریخی، در صدر اسلام و زمان پیامبر(ص) و پس از او، از مجوسیان جزیه گرفته ~~می شد~~ که نشان از اهل کتاب بودن آنان است. فقه اسلامی مجوس را از اهل کتاب ~~می داند~~ و آنان را همان زردتشیان ~~می دانند~~.<ref>ادوار فقه و كيفيت بيان آن ( فارسي )، جناتی، محمد ابراهیم، ج۱، ص۱۳۱</ref> برخی تطبیق مجوس با زردشیان را درست ~~نمی دانند~~ و اعتقاد دارند زردشتیان ~~فرقه ای~~ از مجوسیان است و مجوس دین کهن ایرانیان است و مجوسیان را ~~زردشتی می‌‏نامند~~ به اعتبار نامگذاری کل به اسم جزئی ~~است~~.<ref>بحثی درباره مجوس، کلام اسلامی 1378 شماره ۳۲، داود الهامی</ref>		طبق روایات تاریخی، در صدر اسلام و زمان پیامبر(ص) و پس از او، از مجوسیان جزیه گرفته می‌شد که نشان از اهل کتاب بودن آنان است. فقه اسلامی مجوس را از اهل کتاب می‌داند و آنان را همان زردتشیان می‌دانند.<ref>ادوار فقه و كيفيت بيان آن ( فارسي )، جناتی، محمد ابراهیم، ج۱، ص۱۳۱</ref> برخی تطبیق مجوس با زردشیان را درست نمی‌دانند و اعتقاد دارند زردشتیان فرقه‌ای از مجوسیان است و مجوس دین کهن ایرانیان است و مجوسیان را به اعتبار نامگذاری کل به اسم جزئی زردشتی می‌‏نامند.<ref>بحثی درباره مجوس، کلام اسلامی 1378 شماره ۳۲، داود الهامی</ref>

	== مجوس در قرآن ==		== مجوس در قرآن ==
	در قرآن، مجوس در کنار یهودیان و نصارا و صابئین قرار گرفته است که نشان ~~میدهد~~ مجوس هم در کنار آنان از اهل کتاب هستند<ref>ترجمه تفسیر المیزان، علامه طباطبایی، ج۹، ص۳۱۵</ref>:		در قرآن، مجوس در کنار یهودیان و نصارا و صابئین قرار گرفته است که نشان می‌دهد مجوس هم در کنار آنان از اهل کتاب هستند<ref>ترجمه تفسیر المیزان، علامه طباطبایی، ج۹، ص۳۱۵</ref>:

	{{قرآن\|إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَالَّذِینَ هَادُوا وَالصَّابِئِینَ وَالنَّصَارَی وَالْمَجُوسَ وَالَّذِینَ أَشْرَکُوا إِنَّ اللَّهَ یَفْصِلُ بَیْنَهُمْ یَوْمَ الْقِیَامَه إِنَّ اللَّهَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ شَهِیدٌ\|ترجمه=خدا ميان آنان كه ايمان آورده‌اند و آنان كه كيش يهود يا صابئان يا نصارى يا مجوس برگزيده‌اند و آنان كه مشرك شده‌اند، در روز قيامت حكم مى‌كند. زيرا او بر هر كارى ناظر است.\|سوره=حج\|آیه=۱۷}}		{{قرآن\|إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَالَّذِینَ هَادُوا وَالصَّابِئِینَ وَالنَّصَارَی وَالْمَجُوسَ وَالَّذِینَ أَشْرَکُوا إِنَّ اللَّهَ یَفْصِلُ بَیْنَهُمْ یَوْمَ الْقِیَامَه إِنَّ اللَّهَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ شَهِیدٌ\|ترجمه=خدا ميان آنان كه ايمان آورده‌اند و آنان كه كيش يهود يا صابئان يا نصارى يا مجوس برگزيده‌اند و آنان كه مشرك شده‌اند، در روز قيامت حكم مى‌كند. زيرا او بر هر كارى ناظر است.\|سوره=حج\|آیه=۱۷}}

	== مجوس در روایات ==		== مجوس در روایات ==
	مذهب مجوس در اصل مذهب شرك نبوده و در رديف اديان توحيدى است و اخذ جزيه از آنها دليل بارز اين مطلب است در وسائل كتاب جهاد باب 49. در اينكه جزيه فقط از اهل كتاب گرفته مي‌شود و آنها يهود و نصارى و مجوس‌اند، 9. روايت در اين زمينه نقل شده از جمله از امام سجاد (ع) كه فرمود: «إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ قَالَ: سُنُّوا بِهِمْ سُنَّةَ أَهْلِ الْكِتَابِ يَعْنِي‌ ~~الْمَجُوسَ‌».~~با مجوس بطريق اهل كتاب رفتار ~~كنيد.~~<ref>قاموس قرآن، قرشی، سید علی اکبر، ج۶، ص۲۳۹</ref>		مذهب مجوس در اصل مذهب شرك نبوده و در رديف اديان توحيدى است و اخذ جزيه از آنها دليل بارز اين مطلب است. در وسائل كتاب جهاد باب 49 در اينكه جزيه فقط از اهل كتاب گرفته مي‌شود و آنها يهود و نصارى و مجوس‌اند، نُه روايت در اين زمينه نقل شده از جمله از [[امام سجاد (ع)]] كه فرمود: «إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ قَالَ: سُنُّوا بِهِمْ سُنَّةَ أَهْلِ الْكِتَابِ يَعْنِي‌ الْمَجُوسَ‌؛ با مجوس بطريق اهل كتاب رفتار كنيد»<ref>قاموس قرآن، قرشی، سید علی اکبر، ج۶، ص۲۳۹</ref>

	از ~~حضرت~~ امام صادق (ع) سؤال کردند: آیا مجوس پیامبری داشتند؟حضرت فرمود: بلی؛ آیا شما نامهٔ حضرت رسول اکرم (ص) به مردم مدینه را ندیده‌اید؟ حضرت در آن نامه نوشته است: مجوس پیامبری داشتند که کتاب آسمانی داشت؛ امّا او را کشتند و کتابش را سوزاندند.<ref>کافی، ج۳، ص: ۵۶۷، حدیث ۴.</ref>		از [[امام صادق(ع)]] سؤال کردند: آیا مجوس پیامبری داشتند؟حضرت فرمود: بلی؛ آیا شما نامهٔ حضرت رسول اکرم (ص) به مردم مدینه را ندیده‌اید؟ حضرت در آن نامه نوشته است: مجوس پیامبری داشتند که کتاب آسمانی داشت؛ امّا او را کشتند و کتابش را سوزاندند.<ref>کافی، ج۳، ص: ۵۶۷، حدیث ۴.</ref>

	شخصی به امام صادق (ع) عرض کرد: پیامبر مجوس چه کسی بود؟ حضرت فرمودند: «زردشت» بود؛ ادّعای پیامبری کرد. ~~عدّه ای~~ ایمان آوردند و گروهی نبوّت او را نپذیرفتند و کتابش را انکار کرده، او را از دیار خود بیرون کردند و حیوانات درنده او را دریدند.» عرض کرد: مجوسیان در زمان خود به حق نزدیک تر ~~بودند،~~ یا عرب؟ حضرت جواب دادند: عرب در زمان جاهلیّت به دین حنیف (اسلام) نزدیک تر بودند؛ چون مجوس به تمام پیامبران کفر ورزیدند و کتاب‌های آسمانی و برهان پیامبران را انکار کردند. «کیخسرو» ـ اوّلین پادشاه مجوس ـ سیصد پیامبر را کشت. مجوس، غسل جنابت نمی‌کردند؛ امّا اعراب، غسل جنابت می‌کردند. غسل یکی از شرایع دین حنیف است؛ مجوس ختنه نمی‌کردند؛ ختنه کردن یکی از سنّت‌های پیامبران است و اول کسی که ختنه کرد، حضرت ابراهیم (ع) بود. مجوس مرده‌های خود را غسل و کفن نمی‌کردند و به صحرا می‌انداختند و اول کسی که برای او لحد و قبر کنده شد،<ref>به داستان زندگی حضرت آدم مراجعه شود.</ref> حضرت آدم ابوالبشر (ع) بود. مجوس با مادر، دختر و خواهر خود ازدواج می‌کنند؛ ولی عرب چنین نمی‌کردند.		شخصی به امام صادق(ع) عرض کرد: پیامبر مجوس چه کسی بود؟ حضرت فرمودند: «زردشت» بود؛ ادّعای پیامبری کرد. عدّه‌ای ایمان آوردند و گروهی نبوّت او را نپذیرفتند و کتابش را انکار کرده، او را از دیار خود بیرون کردند و حیوانات درنده او را دریدند.» عرض کرد: مجوسیان در زمان خود به حق نزدیک تر بودند یا عرب؟ حضرت جواب دادند: عرب در زمان جاهلیّت به دین حنیف (اسلام) نزدیک تر بودند؛ چون مجوس به تمام پیامبران کفر ورزیدند و کتاب‌های آسمانی و برهان پیامبران را انکار کردند. «کیخسرو» ـ اوّلین پادشاه مجوس ـ سیصد پیامبر را کشت. مجوس، غسل جنابت نمی‌کردند؛ امّا اعراب، غسل جنابت می‌کردند. غسل یکی از شرایع دین حنیف است؛ مجوس ختنه نمی‌کردند؛ ختنه کردن یکی از سنّت‌های پیامبران است و اول کسی که ختنه کرد، حضرت ابراهیم (ع) بود. مجوس مرده‌های خود را غسل و کفن نمی‌کردند و به صحرا می‌انداختند و اول کسی که برای او لحد و قبر کنده شد،<ref>به داستان زندگی حضرت آدم مراجعه شود.</ref> حضرت آدم ابوالبشر (ع) بود. مجوس با مادر، دختر و خواهر خود ازدواج می‌کنند؛ ولی عرب چنین نمی‌کردند. مجوس بیت الله الحرام را قبول ندارند.<ref>بحارالانوار، ج۱۰، ص: ۱۷۹ ; قصص الانبیا، ج۲، ص۳۳۷.</ref> مجوس موی صورت (ریش) خود را می‌تراشیدند و سبیل را بلند می‌کردند؛ امّا ما سبیل خود را می‌تراشیم و ریش را نگه می‌داریم و این کار مطابق با فطرت آدمی است.<ref>میزان الحکمه، ج۴، ص۲۷۷۴، حدیث ۱۸۱۴۰.</ref>

	مجوس بیت الله الحرام را قبول ندارند.<ref>بحارالانوار، ج۱۰، ص: ۱۷۹ ; قصص الانبیا، ج۲، ص۳۳۷.</ref> مجوس موی صورت (ریش) خود را می‌تراشیدند و سبیل را بلند می‌کردند؛ امّا ما سبیل خود را می‌تراشیم و ریش را نگه می‌داریم و این کار مطابق با فطرت آدمی است.<ref>میزان الحکمه، ج۴، ص۲۷۷۴، حدیث ۱۸۱۴۰.</ref>

	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}

A.rezapour در ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۸

2022-02-28T09:58:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۲۸
خط ۲۰:		خط ۲۰:

	== مجوس در روایات ==		== مجوس در روایات ==
			مذهب مجوس در اصل مذهب شرك نبوده و در رديف اديان توحيدى است و اخذ جزيه از آنها دليل بارز اين مطلب است در وسائل كتاب جهاد باب 49. در اينكه جزيه فقط از اهل كتاب گرفته مي‌شود و آنها يهود و نصارى و مجوس‌اند، 9. روايت در اين زمينه نقل شده از جمله از امام سجاد (ع) كه فرمود: «إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ قَالَ: سُنُّوا بِهِمْ سُنَّةَ أَهْلِ الْكِتَابِ يَعْنِي‌ الْمَجُوسَ‌».با مجوس بطريق اهل كتاب رفتار كنيد.<ref>قاموس قرآن، قرشی، سید علی اکبر، ج۶، ص۲۳۹</ref>

	از حضرت امام صادق (ع) سؤال کردند: آیا مجوس پیامبری داشتند؟حضرت فرمود: بلی؛ آیا شما نامهٔ حضرت رسول اکرم (ص) به مردم مدینه را ندیده‌اید؟ حضرت در آن نامه نوشته است: مجوس پیامبری داشتند که کتاب آسمانی داشت؛ امّا او را کشتند و کتابش را سوزاندند.<ref>کافی، ج۳، ص: ۵۶۷، حدیث ۴.</ref>		از حضرت امام صادق (ع) سؤال کردند: آیا مجوس پیامبری داشتند؟حضرت فرمود: بلی؛ آیا شما نامهٔ حضرت رسول اکرم (ص) به مردم مدینه را ندیده‌اید؟ حضرت در آن نامه نوشته است: مجوس پیامبری داشتند که کتاب آسمانی داشت؛ امّا او را کشتند و کتابش را سوزاندند.<ref>کافی، ج۳، ص: ۵۶۷، حدیث ۴.</ref>

A.rezapour در ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۳

2022-02-28T09:23:07Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۵۳
خط ۵:		خط ۵:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	'''مجوس''' عنوانی است که در قرآن و در فرهنگ اسلامی به [[زردشتیان]]<ref>زردشت = زرتشت.</ref> گفته می‌شود. در قرآن کریم نام مجوس تنها یک بار آمده است و در تورات هم نام مجوس آمده است.		'''مجوس''' عنوانی است که در قرآن و در فرهنگ اسلامی به [[زردشتیان]]<ref>زردشت = زرتشت.</ref> گفته می‌شود. در قرآن کریم نام مجوس تنها یک بار آمده است و در تورات هم نام مجوس آمده است. فقه اسلامی مجوسیان را از اهل کتاب می‌داند.

	== تعریف و مصداق مجوس ==		== تعریف و مصداق مجوس ==
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	قدیمی‏ترین مدرکی که نامی از مجوس در آن برده شده، کتاب «ارمیای نبی» است که در آنجا از نفوذ و مقام مجوسیان در دستگاه «بخت‏النصر» یاد شده است. و در منابع مسیحی هم در انجیل «متّی» از چند نفر از مجوسان یاد شده است.<ref>تورات، باب 39، جمله 13. انجیل متی، باب دوم از اول تا آخر، ص 2و3. به نقل از مقاله بحثی درباره مجوس، کلام اسلامی 1378 شماره ۳۲، داود الهامی</ref>		قدیمی‏ترین مدرکی که نامی از مجوس در آن برده شده، کتاب «ارمیای نبی» است که در آنجا از نفوذ و مقام مجوسیان در دستگاه «بخت‏النصر» یاد شده است. و در منابع مسیحی هم در انجیل «متّی» از چند نفر از مجوسان یاد شده است.<ref>تورات، باب 39، جمله 13. انجیل متی، باب دوم از اول تا آخر، ص 2و3. به نقل از مقاله بحثی درباره مجوس، کلام اسلامی 1378 شماره ۳۲، داود الهامی</ref>

	طبق روایات تاریخی، در صدر اسلام و زمان پیامبر(ص) و پس از او، از مجوسیان جزیه گرفته می شد که نشان از اهل کتاب بودن آنان است. فقه اسلامی مجوس را از اهل کتاب می داند و آنان را همان زردتشیان می دانند. برخی تطبیق مجوس با زردشیان را درست نمی دانند و اعتقاد دارند زردشتیان فرقه ای از مجوسیان است و مجوس دین کهن ایرانیان است و مجوسیان را زردشتی می‌‏نامند به اعتبار نامگذاری کل به اسم جزئی است.<ref>بحثی درباره مجوس، کلام اسلامی 1378 شماره ۳۲، داود الهامی</ref>		طبق روایات تاریخی، در صدر اسلام و زمان پیامبر(ص) و پس از او، از مجوسیان جزیه گرفته می شد که نشان از اهل کتاب بودن آنان است. فقه اسلامی مجوس را از اهل کتاب می داند و آنان را همان زردتشیان می دانند.<ref>ادوار فقه و كيفيت بيان آن ( فارسي )، جناتی، محمد ابراهیم، ج۱، ص۱۳۱</ref> برخی تطبیق مجوس با زردشیان را درست نمی دانند و اعتقاد دارند زردشتیان فرقه ای از مجوسیان است و مجوس دین کهن ایرانیان است و مجوسیان را زردشتی می‌‏نامند به اعتبار نامگذاری کل به اسم جزئی است.<ref>بحثی درباره مجوس، کلام اسلامی 1378 شماره ۳۲، داود الهامی</ref>

	== مجوس در قرآن ==		== مجوس در قرآن ==
			در قرآن، مجوس در کنار یهودیان و نصارا و صابئین قرار گرفته است که نشان میدهد مجوس هم در کنار آنان از اهل کتاب هستند<ref>ترجمه تفسیر المیزان، علامه طباطبایی، ج۹، ص۳۱۵</ref>:

	{{قرآن\|إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَالَّذِینَ هَادُوا وَالصَّابِئِینَ وَالنَّصَارَی وَالْمَجُوسَ وَالَّذِینَ أَشْرَکُوا إِنَّ اللَّهَ یَفْصِلُ بَیْنَهُمْ یَوْمَ الْقِیَامَه إِنَّ اللَّهَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ شَهِیدٌ\|ترجمه=خدا ميان آنان كه ايمان آورده‌اند و آنان كه كيش يهود يا صابئان يا نصارى يا مجوس برگزيده‌اند و آنان كه مشرك شده‌اند، در روز قيامت حكم مى‌كند. زيرا او بر هر كارى ناظر است.\|سوره=حج\|آیه=۱۷}}		{{قرآن\|إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَالَّذِینَ هَادُوا وَالصَّابِئِینَ وَالنَّصَارَی وَالْمَجُوسَ وَالَّذِینَ أَشْرَکُوا إِنَّ اللَّهَ یَفْصِلُ بَیْنَهُمْ یَوْمَ الْقِیَامَه إِنَّ اللَّهَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ شَهِیدٌ\|ترجمه=خدا ميان آنان كه ايمان آورده‌اند و آنان كه كيش يهود يا صابئان يا نصارى يا مجوس برگزيده‌اند و آنان كه مشرك شده‌اند، در روز قيامت حكم مى‌كند. زيرا او بر هر كارى ناظر است.\|سوره=حج\|آیه=۱۷}}

A.rezapour در ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۴۲

2022-02-28T08:42:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۱۲
خط ۸:		خط ۸:

	== تعریف و مصداق مجوس ==		== تعریف و مصداق مجوس ==
			مجوس معرب مجوش و در زبان پهلوى مغ بوده است. كلمه «موبد» كه به پيشواى دين زرتشتى اطلاق مى‌شود، از اين ريشه است. اين واژه در روزگاران‌ پيش از اسلام نيز نامى شناخته شده بوده است. مجوسيان‌ بر دين زردشت بودند. <ref>فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، ج۲۵، ص۴۳۶</ref>

	قدیمی‏ترین مدرکی که نامی از مجوس در آن برده شده، کتاب «ارمیای نبی» است که در آنجا از نفوذ و مقام مجوسیان در دستگاه «بخت‏النصر» یاد شده است. و در منابع مسیحی هم در انجیل «متّی» از چند نفر از مجوسان یاد شده است.<ref>تورات، باب 39، جمله 13. انجیل متی، باب دوم از اول تا آخر، ص 2و3. به نقل از مقاله بحثی درباره مجوس، کلام اسلامی 1378 شماره ۳۲، داود الهامی</ref>		قدیمی‏ترین مدرکی که نامی از مجوس در آن برده شده، کتاب «ارمیای نبی» است که در آنجا از نفوذ و مقام مجوسیان در دستگاه «بخت‏النصر» یاد شده است. و در منابع مسیحی هم در انجیل «متّی» از چند نفر از مجوسان یاد شده است.<ref>تورات، باب 39، جمله 13. انجیل متی، باب دوم از اول تا آخر، ص 2و3. به نقل از مقاله بحثی درباره مجوس، کلام اسلامی 1378 شماره ۳۲، داود الهامی</ref>