مترفین در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

A.rezapour: ابرابزار

2022-09-15T08:26:23Z

ابرابزار

A.rezapour: /* معنای مترف */

2022-09-15T08:25:57Z

معنای مترف

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۵۵
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	اتراف واژه‌ای است قرآنی به معنی رفاه‌زدگی و نازپروردگی و مترفین یعنی مرفهین و نازپروردگان.<ref>بهاءالدین خرمشاهی، دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، محسن معینی، مترفین، ج۲، ص۱۹۵۸.</ref>		اتراف واژه‌ای است قرآنی به معنی رفاه‌زدگی و نازپروردگی و مترفین یعنی مرفهین و نازپروردگان.<ref>بهاءالدین خرمشاهی، دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، محسن معینی، مترفین، ج۲، ص۱۹۵۸.</ref>

	مُتْرَف به كسى می‌گويند كه زیادی نعمت و زندگى مرفه، او را مست‏، مغرور و غافل كرده و به طغيان‌گرى واداشته است‏.<ref>تفسير نمونه، مکارم شیرازی، ج۱۸، ص۱۰۶</ref> كلمه «مترف» اسم مفعول از ماده ~~"اتراف"~~ است، كه به معناى زياده‌روى در تلذذ از ~~نعمتها~~ است، و در اين تفسير اشاره است به اينكه زياده‌روى در لذايذ كار آدمى را به جايى می‌كشاند كه از پذيرفتن حق استكبار ورزد. ~~«ابن~~ عرفه در معناى آن گفته:~~" مترف"~~ كسى را گويند كه افسارش را رها كرده باشند و هر چه دلش خواست بكند و جلويش را ~~نگيرند»~~<ref>ترجمه تفسير الميزان، علامه طباطبایی، ج‏13، ص: 81. ج‏16، ص: 578		مُتْرَف به كسى می‌گويند كه زیادی نعمت و زندگى مرفه، او را مست‏، مغرور و غافل كرده و به طغيان‌گرى واداشته است‏.<ref>تفسير نمونه، مکارم شیرازی، ج۱۸، ص۱۰۶</ref> كلمه «مترف» اسم مفعول از ماده «اتراف» است، كه به معناى زياده‌روى در تلذذ از نعمت‌ها است، و در اين تفسير اشاره است به اينكه زياده‌روى در لذايذ كار آدمى را به جايى می‌كشاند كه از پذيرفتن حق استكبار ورزد. ابن عرفه در معناى آن گفته: «مترف» كسى را گويند كه افسارش را رها كرده باشند و هر چه دلش خواست بكند و جلويش را نگيرند<ref>ترجمه تفسير الميزان، علامه طباطبایی، ج‏13، ص: 81. ج‏16، ص: 578
	</ref>		</ref>

	== طغیان و مستی از نعمت ==		== طغیان و مستی از نعمت ==
	مشتقات اتراف هشت بار در [[قرآن کریم]] (پنج بار به صورت اسم مفعول، و سه مورد فعل ماضی)، به کار رفته و در همه آنها نیز در مقام نکوهش است.<ref>سوره هود آیه ۱۱۶، سوره انبیاء آیه ۱۳، سوره مؤمنون‌ آیه ۳۳، سوره اسراء آیه ۱۶، سوره مؤمنون آیه ۶۴، سوره سبأ آیه ۳۴، سوره زخرف آیه ۲۳، سوره واقعه آیه ۴۵.</ref> قرآن کریم این کلمه را درباره کسانی به کار برده که بر اثر داشتن ثروت زیاد، در ~~لذّتها~~ و خوشگذرانی‌ها فرو رفته‏‌اند، و به جای شکرگذاری و استفاده صحیح از نعمتها، راه سرکشی و ناسپاسی نعمت را پیشه کرده‌‏اند. قرآن کریم، مترفان را در صف اول مخالفان انبیاء قرار می‏‌دهد که به سبب ثروت بی حساب، خود را برتر از انبیاء می‏‌پنداشتند.<ref>اندیشه حوزه 1377 شماره 12، رضا حق پناه، مترفان از نگاه قرآن</ref>		مشتقات اتراف هشت بار در [[قرآن کریم]] (پنج بار به صورت اسم مفعول، و سه مورد فعل ماضی)، به کار رفته و در همه آنها نیز در مقام نکوهش است.<ref>سوره هود آیه ۱۱۶، سوره انبیاء آیه ۱۳، سوره مؤمنون‌ آیه ۳۳، سوره اسراء آیه ۱۶، سوره مؤمنون آیه ۶۴، سوره سبأ آیه ۳۴، سوره زخرف آیه ۲۳، سوره واقعه آیه ۴۵.</ref> قرآن کریم این کلمه را درباره کسانی به کار برده که بر اثر داشتن ثروت زیاد، در لذت‌ها و خوشگذرانی‌ها فرو رفته‏‌اند، و به جای شکرگذاری و استفاده صحیح از نعمتها، راه سرکشی و ناسپاسی نعمت را پیشه کرده‌‏اند. قرآن کریم، مترفان را در صف اول مخالفان انبیاء قرار می‏‌دهد که به سبب ثروت بی حساب، خود را برتر از انبیاء می‏‌پنداشتند.<ref>اندیشه حوزه 1377 شماره 12، رضا حق پناه، مترفان از نگاه قرآن</ref>

	مفسران ذیل آیه {{قرآن\|إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ\|ترجمه=اينان بودند كه پيش از اين ناز پروردگان بودند.\|سوره=واقعه\|آیه=۴۵}} ~~گفته اند~~ که نعمت، صاحب نعمت را دچار مستی و طغیان می‌کند. و اینگونه افراد را گفته‌اند که اتراف شده‌اند. به این معنی که سرگرمی نعمت، او را از ماورای نعمت غافل ساخته است. مترف بودن انسان به معناى دلبستگى او به نعمت‏‌هاى دنيوى است، چه آن ~~نعمتهايى~~ كه دارد، و چه آنهايى كه در طلبش می‌باشد، چه اندكش و چه بسيارش‏.<ref>علامه طباطبایی، ترجمه تفسير الميزان، ج۱۹، ص: ۲۱۴.		مفسران ذیل آیه {{قرآن\|إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ\|ترجمه=اينان بودند كه پيش از اين ناز پروردگان بودند.\|سوره=واقعه\|آیه=۴۵}} گفته‌اند که نعمت، صاحب نعمت را دچار مستی و طغیان می‌کند. و اینگونه افراد را گفته‌اند که اتراف شده‌اند. به این معنی که سرگرمی نعمت، او را از ماورای نعمت غافل ساخته است. مترف بودن انسان به معناى دلبستگى او به نعمت‏‌هاى دنيوى است، چه آن نعمت‌هايى كه دارد، و چه آنهايى كه در طلبش می‌باشد، چه اندكش و چه بسيارش‏.<ref>علامه طباطبایی، ترجمه تفسير الميزان، ج۱۹، ص: ۲۱۴.
	</ref>		</ref>

	ظالم و مجرم<ref>سوره هود آیه ۱۱۶.</ref> تکذیب‌کنندگان قیامت.<ref>سوره مؤمنون آیه ۳۳. سوره زخرف آیه ۲۳ تا ۲۵.</ref> مستکبرین<ref>سوره مؤمنون آیه ۶۴ و ۶۷.</ref> از اوصاف مترفین در قرآن است. مفسران مترفین را را همان مستکبران می‌دانند.<ref>قرشی، سید علی اکبر، تفسيراحسن‌الحديث، ج۸، ص۴۴۴.</ref>		ظالم و مجرم<ref>سوره هود آیه ۱۱۶.</ref> تکذیب‌کنندگان قیامت.<ref>سوره مؤمنون آیه ۳۳. سوره زخرف آیه ۲۳ تا ۲۵.</ref> مستکبرین<ref>سوره مؤمنون آیه ۶۴ و ۶۷.</ref> از اوصاف مترفین در قرآن است. مفسران مترفین را را همان مستکبران می‌دانند.<ref>قرشی، سید علی اکبر، تفسيراحسن‌الحديث، ج۸، ص۴۴۴.</ref>

	در قرآن از زبان مترفین گفته شده است که در تکذیب قیامت ~~می گویند~~ که زندگی‌ای جز این دنیا وجود ندارد. و محمد کسی است که به خداوند افترا می‌بندد.<ref>سوره مؤمنون آیه ۳۷ و ۳۸.</ref> ~~متفرفان~~ در قرآن ~~می گویند~~ اموال و اولاد ما زیاد است و این نشانه این است که ما عذاب ~~نمی شویم~~.<ref>سوره سبأ آیه ۳۴ و ۳۵.</ref>		در قرآن از زبان مترفین گفته شده است که در تکذیب قیامت می‌گویند که زندگی‌ای جز این دنیا وجود ندارد. و محمد کسی است که به خداوند افترا می‌بندد.<ref>سوره مؤمنون آیه ۳۷ و ۳۸.</ref> مترفان در قرآن می‌گویند اموال و اولاد ما زیاد است و این نشانه این است که ما عذاب نمی‌شویم.<ref>سوره سبأ آیه ۳۴ و ۳۵.</ref>

	مفسران در توضیح معنای مترف گفته‌اند که افراد عياش و ثروتمند پيوسته خواهان اشباع غرايز خود هستند و در اين طريق حد و مرزى نمى‌شناسند و چون دين را مخالف آزادى در شهوت مى‌ديدند قهراً به مخالفت بر مى‌خاستند. مترفان با سه ویژگی شناخته می‌شوند: ۱. تعصب بر آيين نياكان. ۲. غرور علمى و محدود دانستن قلمرو زندگى.(جز جهان مادّى، جهان ديگرى نيست). ۳. پيروى از هوا و هوس.<ref>سبحانى، شیخ جعفر، منشور جاويد، ج۳، ص۴۶۴.</ref>		مفسران در توضیح معنای مترف گفته‌اند که افراد عياش و ثروتمند پيوسته خواهان اشباع غرايز خود هستند و در اين طريق حد و مرزى نمى‌شناسند و چون دين را مخالف آزادى در شهوت مى‌ديدند قهراً به مخالفت بر مى‌خاستند. مترفان با سه ویژگی شناخته می‌شوند: ۱. تعصب بر آيين نياكان. ۲. غرور علمى و محدود دانستن قلمرو زندگى.(جز جهان مادّى، جهان ديگرى نيست). ۳. پيروى از هوا و هوس.<ref>سبحانى، شیخ جعفر، منشور جاويد، ج۳، ص۴۶۴.</ref>
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	آنان در قرآن نمونه اعلای کسانی هستند که منکر رسالت پیامبران‌اند.<ref>بهاءالدین خرمشاهی، دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، محسن معینی، مترفین، ج۲، ص۱۹۵۸.</ref> خداوند در روز قیامت این انسان‌ها را در شمار [[اصحاب شمال]] قرار می‌دهد.<ref>سوره واقه آیه ۴۱ تا ۴۵.</ref>		آنان در قرآن نمونه اعلای کسانی هستند که منکر رسالت پیامبران‌اند.<ref>بهاءالدین خرمشاهی، دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، محسن معینی، مترفین، ج۲، ص۱۹۵۸.</ref> خداوند در روز قیامت این انسان‌ها را در شمار [[اصحاب شمال]] قرار می‌دهد.<ref>سوره واقه آیه ۴۱ تا ۴۵.</ref>

	قرآن می‌گوید همیشه فسادها از آنها شروع می‌شود و به دیگران سرایت می‌کند.<ref>مرتضی مطهری، فلسفۀ تاریخ، ج۴، ص۲۰۲.</ref> از ناحیه مترفین فسق و فجور و فساد ~~اخلاق~~ در جامعه راه پیدا می‌کند، و جامعه به هلاکت می‌رسد.<ref>مطهری، مرتضی، پانزده گفتار، ص۳۱۴.</ref>		قرآن می‌گوید همیشه فسادها از آنها شروع می‌شود و به دیگران سرایت می‌کند.<ref>مرتضی مطهری، فلسفۀ تاریخ، ج۴، ص۲۰۲.</ref> از ناحیه مترفین است که فسق و فجور و فساد در جامعه راه پیدا می‌کند، و جامعه به هلاکت می‌رسد.<ref>مطهری، مرتضی، پانزده گفتار، ص۳۱۴.</ref> قرآن در برخی آیات خود تصریح می‌کند که سردمداران مخالفان پیامبران طبقه «مترفین» یعنی غرقه‌شدگان در تنعّم و به اصطلاح «تنعّم‌زدگان» تاریخ بوده‌اند.<ref>مطهری، مرتضی، مجموعه آثار، ج۲، ص۴۴۶.</ref> مترفین و طاغوت‌ها سبب فساد جامعه هستند و در مقابل پیامبران و راهنمایان توحید صف‌آرایی می‌کنند.<ref>قرشی، سید علی اکبر، تفسيراحسن‌الحديث، ج۳، ص۳۰۵.</ref>

	قرآن در برخی آیات خود تصریح می‌کند که سردمداران مخالفان پیامبران طبقه «مترفین» یعنی غرقه‌شدگان در تنعّم و به اصطلاح «تنعّم‌زدگان» تاریخ بوده‌اند.<ref>مطهری، مرتضی، مجموعه آثار، ج۲، ص۴۴۶.</ref> مترفین و ~~طاغوتها~~ سبب فساد جامعه هستند و در مقابل پیامبران و راهنمایان توحید صف‌آرایی می‌کنند.<ref>قرشی، سید علی اکبر، تفسيراحسن‌الحديث، ج۳، ص۳۰۵.</ref>

	== مترفان، سبب عذاب ==		== مترفان، سبب عذاب ==

A.rezapour در ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۱۸

2022-09-15T08:18:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۴۸
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	در قرآن از زبان مترفین گفته شده است که در تکذیب قیامت می گویند که زندگی‌ای جز این دنیا وجود ندارد. و محمد کسی است که به خداوند افترا می‌بندد.<ref>سوره مؤمنون آیه ۳۷ و ۳۸.</ref> متفرفان در قرآن می گویند اموال و اولاد ما زیاد است و این نشانه این است که ما عذاب نمی شویم.<ref>سوره سبأ آیه ۳۴ و ۳۵.</ref>		در قرآن از زبان مترفین گفته شده است که در تکذیب قیامت می گویند که زندگی‌ای جز این دنیا وجود ندارد. و محمد کسی است که به خداوند افترا می‌بندد.<ref>سوره مؤمنون آیه ۳۷ و ۳۸.</ref> متفرفان در قرآن می گویند اموال و اولاد ما زیاد است و این نشانه این است که ما عذاب نمی شویم.<ref>سوره سبأ آیه ۳۴ و ۳۵.</ref>

	مفسران در توضیح معنای مترف ~~گفته اند~~ که افراد عياش و ثروتمند پيوسته خواهان اشباع غرايز خود هستند و در اين طريق حد و مرزى ~~نمى شناسند وچون~~ دين را مخالف آزادى در شهوت ~~مى ديدند~~ قهراً به مخالفت بر ~~مى خاستند~~. مترفان با سه ویژگی ~~سناخته می شوند~~: ۱. تعصب بر آيين نياكان. ۲. غرور علمى و محدود دانستن قلمرو زندگى.(جز جهان مادّى، جهان ديگرى نيست). ۳. پيروى از هوا و هوس.<ref>سبحانى، شیخ جعفر، منشور جاويد، ج۳، ص۴۶۴.</ref>		مفسران در توضیح معنای مترف گفته‌اند که افراد عياش و ثروتمند پيوسته خواهان اشباع غرايز خود هستند و در اين طريق حد و مرزى نمى‌شناسند و چون دين را مخالف آزادى در شهوت مى‌ديدند قهراً به مخالفت بر مى‌خاستند. مترفان با سه ویژگی شناخته می‌شوند: ۱. تعصب بر آيين نياكان. ۲. غرور علمى و محدود دانستن قلمرو زندگى.(جز جهان مادّى، جهان ديگرى نيست). ۳. پيروى از هوا و هوس.<ref>سبحانى، شیخ جعفر، منشور جاويد، ج۳، ص۴۶۴.</ref>

	== مخالفان پیامبران ==		== مخالفان پیامبران ==
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	آنان در قرآن نمونه اعلای کسانی هستند که منکر رسالت پیامبران‌اند.<ref>بهاءالدین خرمشاهی، دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، محسن معینی، مترفین، ج۲، ص۱۹۵۸.</ref> خداوند در روز قیامت این انسان‌ها را در شمار [[اصحاب شمال]] قرار می‌دهد.<ref>سوره واقه آیه ۴۱ تا ۴۵.</ref>		آنان در قرآن نمونه اعلای کسانی هستند که منکر رسالت پیامبران‌اند.<ref>بهاءالدین خرمشاهی، دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، محسن معینی، مترفین، ج۲، ص۱۹۵۸.</ref> خداوند در روز قیامت این انسان‌ها را در شمار [[اصحاب شمال]] قرار می‌دهد.<ref>سوره واقه آیه ۴۱ تا ۴۵.</ref>

	قرآن می‌گوید همیشه فسادها از آنها شروع ~~میشود~~ و به دیگران سرایت می‌کند.<ref>مرتضی مطهری، فلسفۀ تاریخ، ج۴، ص۲۰۲.</ref> از ناحیه مترفین فسق و فجور و فساد اخلاق در جامعه راه پیدا ~~میکند، پشت سرش هم~~ به ~~تعبیر قرآن تدمیر، هلاکت، از بین رفتن [است~~.<ref>مطهری، مرتضی، پانزده گفتار، ص۳۱۴.</ref>		قرآن می‌گوید همیشه فسادها از آنها شروع می‌شود و به دیگران سرایت می‌کند.<ref>مرتضی مطهری، فلسفۀ تاریخ، ج۴، ص۲۰۲.</ref> از ناحیه مترفین فسق و فجور و فساد اخلاق در جامعه راه پیدا می‌کند، و جامعه به هلاکت می‌رسد.<ref>مطهری، مرتضی، پانزده گفتار، ص۳۱۴.</ref>

	قرآن در برخی آیات خود تصریح ~~میکند~~ که سردمداران مخالفان پیامبران طبقه «مترفین» یعنی غرقه‌شدگان در تنعّم و به اصطلاح ~~«تنعّمزدگان»~~ تاریخ بوده‌اند.<ref>مطهری، مرتضی، مجموعه آثار، ج۲، ص۴۴۶.</ref> مترفین و طاغوتها سبب فساد جامعه هستند و در مقابل پیامبران و راهنمایان توحید صف‌آرایی می‌کنند.<ref>قرشی، سید علی اکبر، تفسيراحسن‌الحديث، ج۳، ص۳۰۵.</ref>		قرآن در برخی آیات خود تصریح می‌کند که سردمداران مخالفان پیامبران طبقه «مترفین» یعنی غرقه‌شدگان در تنعّم و به اصطلاح «تنعّم‌زدگان» تاریخ بوده‌اند.<ref>مطهری، مرتضی، مجموعه آثار، ج۲، ص۴۴۶.</ref> مترفین و طاغوتها سبب فساد جامعه هستند و در مقابل پیامبران و راهنمایان توحید صف‌آرایی می‌کنند.<ref>قرشی، سید علی اکبر، تفسيراحسن‌الحديث، ج۳، ص۳۰۵.</ref>

	== مترفان، سبب عذاب ==		== مترفان، سبب عذاب ==
	در [[سوره اسراء]] آمده است: {{قرآن\|وَإِذَا أَرَدْنَا أَنْ نُهْلِكَ قَرْيَةً أَمَرْنَا مُتْرَفِيهَا فَفَسَقُوا فِيهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنَاهَا تَدْمِيرًا\|ترجمه=و چون بخواهيم شهرى را ~~هلاك كنيم، خوشگذرانانش~~ را ~~وا مى‌داريم~~ تا ~~در آن~~ به ~~انحراف [و~~ فساد~~] بپردازند، و در نتيجه~~ عذاب بر ~~آن [شهر] لازم گردد، پس آن را [يكسره‌] زير و زبر كنيم~~.\|سوره=اسراء\|آیه=۱۶}}		در [[سوره اسراء]] آمده است که خداوند اگر بخواهد شهری را هلاک کند مترفین را وامی‌گذارد تا به فساد بپردازند سپس عذاب بر آنان نازل می‌شود.<ref>سوره اسراء آیه ۱۶.</ref>

	[[طبرسی]] در [[مجمع البیان]] ~~ذیل این آیه~~ می‌گوید: ~~«يعنى~~ هر گاه، اهل شهر و آبادى را كه ~~برايشان~~ پيامبر ~~فرستاديم~~ و حجّت را بر آنها تمام ~~كرديم، بخواهيم~~ به هلاكت ~~برسانيم،~~ به منظور اتمام حجّت بيشتر، ثروتمندان و ~~رفاه طلبان~~ آنها ~~را،~~ امر ~~می‌‏كنيم،~~ كه ايمان بياورند و اطاعت كنند. ~~«فَفَسَقُوا فِيها» و ايشان هم~~ در مقابل، به فسق و فجور و گناهان می‌‏پردازند ~~«فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ‏» و~~ پس مستوجب آن می‌‏شوند كه وعده عذاب الهى درباره آنان تحقّق يابد، آن وقت همه آنها را به هلاكت و نابودى می‌كشانيم‏... بعضى گفته‌‏اند معناى «أَمَرْنا مُتْرَفِيها» آن است كه مترفانشان را زياد می‌‏كنيم‏.»<ref>ترجمه تفسير جوامع الجامع، ج‏3، ص: 448		[[طبرسی]] در [[مجمع البیان]] درباره عذاب مترفین می‌گوید: هر گاه، اهل شهر و آبادى را كه خداوند برایشان پيامبر فرستاد و حجّت را بر آنها تمام كرد، بخواهد به هلاكت برساند، به منظور اتمام حجّت بيشتر، ثروتمندان و رفاه‌طلبان آنها را امر می‌‏كند، كه ايمان بياورند و اطاعت كنند. اما آنان در مقابل، به فسق و فجور و گناهان می‌‏پردازند. پس مستوجب آن می‌‏شوند كه وعده عذاب الهى درباره آنان تحقّق يابد، آن وقت همه آنها را هلاک می‌کند.<ref>ترجمه تفسير جوامع الجامع، ج‏3، ص: 448

	</ref>		</ref>

A.rezapour در ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۴۲

2022-09-15T07:42:52Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۱۲
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	</ref>		</ref>

	ظالم و مجرم<ref>سوره هود آیه ۱۱۶.</ref> تکذیب‌کنندگان قیامت.<ref>سوره مؤمنون آیه ۳۳. سوره زخرف آیه ۲۳ تا ۲۵.</ref> مستکبرین<ref>سوره مؤمنون آیه ۶۴ و ۶۷.</ref> از اوصاف مترفین در قرآن است.		ظالم و مجرم<ref>سوره هود آیه ۱۱۶.</ref> تکذیب‌کنندگان قیامت.<ref>سوره مؤمنون آیه ۳۳. سوره زخرف آیه ۲۳ تا ۲۵.</ref> مستکبرین<ref>سوره مؤمنون آیه ۶۴ و ۶۷.</ref> از اوصاف مترفین در قرآن است. مفسران مترفین را را همان مستکبران می‌دانند.<ref>قرشی، سید علی اکبر، تفسيراحسن‌الحديث، ج۸، ص۴۴۴.</ref>

	در قرآن از زبان مترفین گفته شده است که در تکذیب قیامت می گویند که ~~زندگی ای~~ جز این دنیا وجود ندارد. و محمد کسی است که به خداوند افترا می‌بندد.<ref>سوره مؤمنون آیه ۳۷ و ۳۸.</ref> متفرفان در قرآن می گویند اموال و اولاد ما زیاد است و این نشانه این است که ما عذاب نمی شویم.<ref>سوره سبأ آیه ۳۴ و ۳۵.</ref>		در قرآن از زبان مترفین گفته شده است که در تکذیب قیامت می گویند که زندگی‌ای جز این دنیا وجود ندارد. و محمد کسی است که به خداوند افترا می‌بندد.<ref>سوره مؤمنون آیه ۳۷ و ۳۸.</ref> متفرفان در قرآن می گویند اموال و اولاد ما زیاد است و این نشانه این است که ما عذاب نمی شویم.<ref>سوره سبأ آیه ۳۴ و ۳۵.</ref>

			مفسران در توضیح معنای مترف گفته اند که افراد عياش و ثروتمند پيوسته خواهان اشباع غرايز خود هستند و در اين طريق حد و مرزى نمى شناسند وچون دين را مخالف آزادى در شهوت مى ديدند قهراً به مخالفت بر مى خاستند. مترفان با سه ویژگی سناخته می شوند: ۱. تعصب بر آيين نياكان. ۲. غرور علمى و محدود دانستن قلمرو زندگى.(جز جهان مادّى، جهان ديگرى نيست). ۳. پيروى از هوا و هوس.<ref>سبحانى، شیخ جعفر، منشور جاويد، ج۳، ص۴۶۴.</ref>

	== مخالفان پیامبران ==		== مخالفان پیامبران ==
خط ۲۷:		خط ۲۹:

	آنان در قرآن نمونه اعلای کسانی هستند که منکر رسالت پیامبران‌اند.<ref>بهاءالدین خرمشاهی، دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، محسن معینی، مترفین، ج۲، ص۱۹۵۸.</ref> خداوند در روز قیامت این انسان‌ها را در شمار [[اصحاب شمال]] قرار می‌دهد.<ref>سوره واقه آیه ۴۱ تا ۴۵.</ref>		آنان در قرآن نمونه اعلای کسانی هستند که منکر رسالت پیامبران‌اند.<ref>بهاءالدین خرمشاهی، دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، محسن معینی، مترفین، ج۲، ص۱۹۵۸.</ref> خداوند در روز قیامت این انسان‌ها را در شمار [[اصحاب شمال]] قرار می‌دهد.<ref>سوره واقه آیه ۴۱ تا ۴۵.</ref>

			قرآن می‌گوید همیشه فسادها از آنها شروع میشود و به دیگران سرایت می‌کند.<ref>مرتضی مطهری، فلسفۀ تاریخ، ج۴، ص۲۰۲.</ref> از ناحیه مترفین فسق و فجور و فساد اخلاق در جامعه راه پیدا میکند، پشت سرش هم به تعبیر قرآن تدمیر، هلاکت، از بین رفتن [است.<ref>مطهری، مرتضی، پانزده گفتار، ص۳۱۴.</ref>

			قرآن در برخی آیات خود تصریح میکند که سردمداران مخالفان پیامبران طبقه «مترفین» یعنی غرقه‌شدگان در تنعّم و به اصطلاح «تنعّمزدگان» تاریخ بوده‌اند.<ref>مطهری، مرتضی، مجموعه آثار، ج۲، ص۴۴۶.</ref> مترفین و طاغوتها سبب فساد جامعه هستند و در مقابل پیامبران و راهنمایان توحید صف‌آرایی می‌کنند.<ref>قرشی، سید علی اکبر، تفسيراحسن‌الحديث، ج۳، ص۳۰۵.</ref>

	== مترفان، سبب عذاب ==		== مترفان، سبب عذاب ==

A.rezapour در ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۰۸

2022-09-15T07:08:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۸
خط ۸:		خط ۸:

	== معنای مترف ==		== معنای مترف ==
	اتراف ~~واژه ای~~ است قرآنی به معنی ~~رفاه زدگی~~ و نازپروردگی و مترفین یعنی مرفهین و نازپروردگان		اتراف واژه‌ای است قرآنی به معنی رفاه‌زدگی و نازپروردگی و مترفین یعنی مرفهین و نازپروردگان.<ref>بهاءالدین خرمشاهی، دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، محسن معینی، مترفین، ج۲، ص۱۹۵۸.</ref>

	مُتْرَف به كسى می‌گويند كه زیادی نعمت و زندگى مرفه، او را مست‏، مغرور و غافل كرده و به طغيان‌گرى واداشته است‏.<ref>تفسير نمونه، مکارم شیرازی، ج۱۸، ص۱۰۶</ref> كلمه ~~"مترف"~~ اسم مفعول از ماده "اتراف" است، كه به معناى زياده‌روى در تلذذ از نعمتها است، و در اين تفسير اشاره است به اينكه زياده‌روى در لذايذ كار آدمى را به جايى می‌كشاند كه از پذيرفتن حق استكبار ورزد. «ابن عرفه در معناى آن گفته:" مترف" كسى را گويند كه افسارش را رها كرده باشند و هر چه دلش خواست بكند و جلويش را نگيرند»<ref>ترجمه تفسير الميزان، علامه طباطبایی، ج‏13، ص: 81. ج‏16، ص: 578		مُتْرَف به كسى می‌گويند كه زیادی نعمت و زندگى مرفه، او را مست‏، مغرور و غافل كرده و به طغيان‌گرى واداشته است‏.<ref>تفسير نمونه، مکارم شیرازی، ج۱۸، ص۱۰۶</ref> كلمه «مترف» اسم مفعول از ماده "اتراف" است، كه به معناى زياده‌روى در تلذذ از نعمتها است، و در اين تفسير اشاره است به اينكه زياده‌روى در لذايذ كار آدمى را به جايى می‌كشاند كه از پذيرفتن حق استكبار ورزد. «ابن عرفه در معناى آن گفته:" مترف" كسى را گويند كه افسارش را رها كرده باشند و هر چه دلش خواست بكند و جلويش را نگيرند»<ref>ترجمه تفسير الميزان، علامه طباطبایی، ج‏13، ص: 81. ج‏16، ص: 578
	</ref>		</ref>

	== طغیان و مستی از نعمت ==		== طغیان و مستی از نعمت ==
	مشتقات اتراف هشت بار در [[قرآن کریم]](پنج بار به صورت اسم مفعول، و سه مورد فعل ماضی)، به کار رفته و در همه آنها نیز در مقام نکوهش است.<ref>سوره هود آیه ۱۱۶، سوره انبیاء آیه ۱۳، سوره مؤمنون‌ آیه ۳۳، سوره اسراء آیه ۱۶، سوره مؤمنون آیه ۶۴، سوره سبأ آیه ۳۴، سوره زخرف آیه ۲۳، سوره واقعه آیه ۴۵.</ref> قرآن کریم این کلمه را درباره کسانی به کار برده که بر اثر داشتن ثروت زیاد، در لذّتها و خوشگذرانی‌ها فرو رفته‏‌اند، و به جای شکرگذاری و استفاده صحیح از نعمتها، راه سرکشی و ناسپاسی نعمت را پیشه کرده‌‏اند. قرآن کریم، مترفان را در صف اول مخالفان انبیاء قرار می‏‌دهد که به سبب ثروت بی حساب، خود را برتر از انبیاء می‏‌پنداشتند.<ref>اندیشه حوزه 1377 شماره 12، رضا حق پناه، مترفان از نگاه قرآن</ref>		مشتقات اتراف هشت بار در [[قرآن کریم]] (پنج بار به صورت اسم مفعول، و سه مورد فعل ماضی)، به کار رفته و در همه آنها نیز در مقام نکوهش است.<ref>سوره هود آیه ۱۱۶، سوره انبیاء آیه ۱۳، سوره مؤمنون‌ آیه ۳۳، سوره اسراء آیه ۱۶، سوره مؤمنون آیه ۶۴، سوره سبأ آیه ۳۴، سوره زخرف آیه ۲۳، سوره واقعه آیه ۴۵.</ref> قرآن کریم این کلمه را درباره کسانی به کار برده که بر اثر داشتن ثروت زیاد، در لذّتها و خوشگذرانی‌ها فرو رفته‏‌اند، و به جای شکرگذاری و استفاده صحیح از نعمتها، راه سرکشی و ناسپاسی نعمت را پیشه کرده‌‏اند. قرآن کریم، مترفان را در صف اول مخالفان انبیاء قرار می‏‌دهد که به سبب ثروت بی حساب، خود را برتر از انبیاء می‏‌پنداشتند.<ref>اندیشه حوزه 1377 شماره 12، رضا حق پناه، مترفان از نگاه قرآن</ref>

	~~[[علامه طباطبایی]] درباره اتراف در~~ آیه {{قرآن\|إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ\|ترجمه=اينان بودند كه پيش از اين ناز پروردگان بودند.\|سوره=واقعه\|آیه=۴۵}} ~~می‌گوید: «معناى آن است كه~~ نعمت، صاحب نعمت را دچار ~~مستى~~ و ~~طغيان كند، كسى كه نعمت چنينش كند می‌گويند او~~ اتراف ~~شده، يعنى سرگرمى~~ به ~~نعمت آن چنان~~ او را ~~مشغول كرده كه~~ از ~~ما وراى~~ نعمت غافل ~~گشته، پس~~ مترف بودن انسان به معناى ~~دل بستگى~~ او به ~~نعمت‏هاى~~ دنيوى است، چه آن نعمتهايى كه دارد، و چه آنهايى كه در طلبش می‌باشد، چه اندكش و چه ~~بسيارش‏»~~<ref>ترجمه تفسير الميزان، ~~ج‏19،~~ ص: ~~214~~		مفسران ذیل آیه {{قرآن\|إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ\|ترجمه=اينان بودند كه پيش از اين ناز پروردگان بودند.\|سوره=واقعه\|آیه=۴۵}} گفته اند که نعمت، صاحب نعمت را دچار مستی و طغیان می‌کند. و اینگونه افراد را گفته‌اند که اتراف شده‌اند. به این معنی که سرگرمی نعمت، او را از ماورای نعمت غافل ساخته است. مترف بودن انسان به معناى دلبستگى او به نعمت‏‌هاى دنيوى است، چه آن نعمتهايى كه دارد، و چه آنهايى كه در طلبش می‌باشد، چه اندكش و چه بسيارش‏.<ref>علامه طباطبایی، ترجمه تفسير الميزان، ج۱۹، ص: ۲۱۴.
			</ref>

	</ref>		ظالم و مجرم<ref>سوره هود آیه ۱۱۶.</ref> تکذیب‌کنندگان قیامت.<ref>سوره مؤمنون آیه ۳۳. سوره زخرف آیه ۲۳ تا ۲۵.</ref> مستکبرین<ref>سوره مؤمنون آیه ۶۴ و ۶۷.</ref> از اوصاف مترفین در قرآن است.

			در قرآن از زبان مترفین گفته شده است که در تکذیب قیامت می گویند که زندگی ای جز این دنیا وجود ندارد. و محمد کسی است که به خداوند افترا می‌بندد.<ref>سوره مؤمنون آیه ۳۷ و ۳۸.</ref> متفرفان در قرآن می گویند اموال و اولاد ما زیاد است و این نشانه این است که ما عذاب نمی شویم.<ref>سوره سبأ آیه ۳۴ و ۳۵.</ref>

	== مخالفان پیامبران ==		== مخالفان پیامبران ==
	یک از ویژگی‌های مترفان این است که با پیامبران مخالفت کرده‌اند<ref>سوره سبأ آیه ۳۴. سوره زخرف آیه ۲۳.</ref>		یک از ویژگی‌های مترفان این است که با پیامبران مخالفت کرده‌اند<ref>سوره سبأ آیه ۳۴. سوره زخرف آیه ۲۳.</ref>

	آنان در قرآن نمونه اعلای کسانی هستند که منکر رسالت پیامبران‌اند.<ref>بهاءالدین خرمشاهی، دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، محسن معینی، مترفین، ج۲، ص۱۹۵۸.</ref> خداوند در روز قیامت این انسان‌ها را در شمار اصحاب شمال قرار می‌دهد.<ref>سوره واقه آیه ۴۱ تا ۴۵.</ref>		آنان در قرآن نمونه اعلای کسانی هستند که منکر رسالت پیامبران‌اند.<ref>بهاءالدین خرمشاهی، دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، محسن معینی، مترفین، ج۲، ص۱۹۵۸.</ref> خداوند در روز قیامت این انسان‌ها را در شمار [[اصحاب شمال]] قرار می‌دهد.<ref>سوره واقه آیه ۴۱ تا ۴۵.</ref>

	== مترفان، سبب عذاب ==		== مترفان، سبب عذاب ==

A.rezapour در ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۲۳

2022-09-15T06:23:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۳
خط ۸:		خط ۸:

	== معنای مترف ==		== معنای مترف ==
			اتراف واژه ای است قرآنی به معنی رفاه زدگی و نازپروردگی و مترفین یعنی مرفهین و نازپروردگان

	مُتْرَف به كسى می‌گويند كه زیادی نعمت و زندگى مرفه، او را مست‏، مغرور و غافل كرده و به طغيان‌گرى واداشته است‏.<ref>تفسير نمونه، مکارم شیرازی، ج۱۸، ص۱۰۶</ref> كلمه "مترف" اسم مفعول از ماده "اتراف" است، كه به معناى زياده‌روى در تلذذ از نعمتها است، و در اين تفسير اشاره است به اينكه زياده‌روى در لذايذ كار آدمى را به جايى می‌كشاند كه از پذيرفتن حق استكبار ورزد. «ابن عرفه در معناى آن گفته:" مترف" كسى را گويند كه افسارش را رها كرده باشند و هر چه دلش خواست بكند و جلويش را نگيرند»<ref>ترجمه تفسير الميزان، علامه طباطبایی، ج‏13، ص: 81. ج‏16، ص: 578		مُتْرَف به كسى می‌گويند كه زیادی نعمت و زندگى مرفه، او را مست‏، مغرور و غافل كرده و به طغيان‌گرى واداشته است‏.<ref>تفسير نمونه، مکارم شیرازی، ج۱۸، ص۱۰۶</ref> كلمه "مترف" اسم مفعول از ماده "اتراف" است، كه به معناى زياده‌روى در تلذذ از نعمتها است، و در اين تفسير اشاره است به اينكه زياده‌روى در لذايذ كار آدمى را به جايى می‌كشاند كه از پذيرفتن حق استكبار ورزد. «ابن عرفه در معناى آن گفته:" مترف" كسى را گويند كه افسارش را رها كرده باشند و هر چه دلش خواست بكند و جلويش را نگيرند»<ref>ترجمه تفسير الميزان، علامه طباطبایی، ج‏13، ص: 81. ج‏16، ص: 578
	</ref>		</ref>

	== طغیان و مستی از نعمت ==		== طغیان و مستی از نعمت ==
	مشتقات اتراف هشت بار در [[قرآن کریم]](پنج بار به صورت اسم مفعول، و سه مورد فعل ماضی)، به کار رفته و در همه آنها نیز در مقام نکوهش است. قرآن کریم این کلمه را درباره کسانی به کار برده که بر اثر داشتن ثروت زیاد، در لذّتها و خوشگذرانی‌ها فرو رفته‏‌اند، و به جای شکرگذاری و استفاده صحیح از نعمتها، راه سرکشی و ناسپاسی نعمت را پیشه کرده‌‏اند. قرآن کریم، مترفان را در صف اول مخالفان انبیاء قرار می‏‌دهد که به سبب ثروت بی حساب، خود را برتر از انبیاء می‏‌پنداشتند.<ref>اندیشه حوزه 1377 شماره 12، رضا حق پناه، مترفان از نگاه قرآن</ref>		مشتقات اتراف هشت بار در [[قرآن کریم]](پنج بار به صورت اسم مفعول، و سه مورد فعل ماضی)، به کار رفته و در همه آنها نیز در مقام نکوهش است.<ref>سوره هود آیه ۱۱۶، سوره انبیاء آیه ۱۳، سوره مؤمنون‌ آیه ۳۳، سوره اسراء آیه ۱۶، سوره مؤمنون آیه ۶۴، سوره سبأ آیه ۳۴، سوره زخرف آیه ۲۳، سوره واقعه آیه ۴۵.</ref> قرآن کریم این کلمه را درباره کسانی به کار برده که بر اثر داشتن ثروت زیاد، در لذّتها و خوشگذرانی‌ها فرو رفته‏‌اند، و به جای شکرگذاری و استفاده صحیح از نعمتها، راه سرکشی و ناسپاسی نعمت را پیشه کرده‌‏اند. قرآن کریم، مترفان را در صف اول مخالفان انبیاء قرار می‏‌دهد که به سبب ثروت بی حساب، خود را برتر از انبیاء می‏‌پنداشتند.<ref>اندیشه حوزه 1377 شماره 12، رضا حق پناه، مترفان از نگاه قرآن</ref>

	[[علامه طباطبایی]] درباره اتراف در آیه {{قرآن\|إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ\|ترجمه=اينان بودند كه پيش از اين ناز پروردگان بودند.\|سوره=واقعه\|آیه=۴۵}} می‌گوید: «معناى آن است كه نعمت، صاحب نعمت را دچار مستى و طغيان كند، كسى كه نعمت چنينش كند می‌گويند او اتراف شده، يعنى سرگرمى به نعمت آن چنان او را مشغول كرده كه از ما وراى نعمت غافل گشته، پس مترف بودن انسان به معناى دل بستگى او به نعمت‏هاى دنيوى است، چه آن نعمتهايى كه دارد، و چه آنهايى كه در طلبش می‌باشد، چه اندكش و چه بسيارش‏»<ref>ترجمه تفسير الميزان، ج‏19، ص: 214		[[علامه طباطبایی]] درباره اتراف در آیه {{قرآن\|إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ\|ترجمه=اينان بودند كه پيش از اين ناز پروردگان بودند.\|سوره=واقعه\|آیه=۴۵}} می‌گوید: «معناى آن است كه نعمت، صاحب نعمت را دچار مستى و طغيان كند، كسى كه نعمت چنينش كند می‌گويند او اتراف شده، يعنى سرگرمى به نعمت آن چنان او را مشغول كرده كه از ما وراى نعمت غافل گشته، پس مترف بودن انسان به معناى دل بستگى او به نعمت‏هاى دنيوى است، چه آن نعمتهايى كه دارد، و چه آنهايى كه در طلبش می‌باشد، چه اندكش و چه بسيارش‏»<ref>ترجمه تفسير الميزان، ج‏19، ص: 214
خط ۱۹:		خط ۲۱:

	== مخالفان پیامبران ==		== مخالفان پیامبران ==
	یک از ~~ویژگی های~~ مترفان این است که با پیامبران مخالفت کرده‌اند: {{قرآن\|وَكَذَٰلِكَ مَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِي قَرْيَةٍ مِنْ نَذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا وَجَدْنَا آبَاءَنَا عَلَىٰ أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَىٰ آثَارِهِمْ مُقْتَدُونَ\|ترجمه=و بدين گونه در هيچ شهرى پيش از تو هشداردهنده‌اى نفرستاديم مگر آنكه خوشگذرانان آن گفتند: «ما پدران خود را بر آيينى [و راهى‌] يافته‌ايم و ما از پى ايشان راهسپريم.\|سوره=زخرف\|آیه=۲۳}} و ~~نیز: {{~~قرآن\|وَمَا أَرْسَلْنَا فِي قَرْيَةٍ مِنْ نَذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا بِمَا أُرْسِلْتُمْ بِهِ كَافِرُونَ\|ترجمه=و [ما] در ~~هيچ شهرى هشداردهنده‌اى نفرستاديم جز آنكه خوشگذرانان آنها گفتند: «ما به آنچه شما بدان فرستاده شده‌ايد كافريم~~.»\|سوره~~=سباء\|~~آیه~~=۳۴}}~~		یک از ویژگی‌های مترفان این است که با پیامبران مخالفت کرده‌اند<ref>سوره سبأ آیه ۳۴. سوره زخرف آیه ۲۳.</ref>

			آنان در قرآن نمونه اعلای کسانی هستند که منکر رسالت پیامبران‌اند.<ref>بهاءالدین خرمشاهی، دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، محسن معینی، مترفین، ج۲، ص۱۹۵۸.</ref> خداوند در روز قیامت این انسان‌ها را در شمار اصحاب شمال قرار می‌دهد.<ref>سوره واقه آیه ۴۱ تا ۴۵.</ref>

	== مترفان، سبب عذاب ==		== مترفان، سبب عذاب ==

A.rezapour در ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۵۱

2022-09-13T05:51:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۱
خط ۱:		خط ۱:
			{{در دست ویرایش\|کاربر=A.rezapour }}
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}

A.rezapour در ‏۲۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۴:۵۰

2022-05-21T04:50:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۲۰
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	'''مُتْرَفِين'''‏ در کاربرد قرآنی، افرادی هستند که در لذت و نعمت‌های دنیایی، غرق و از حقیقت و دین،‌ دور باشند. براساس آیات قرآن، ~~خداوند هر پیامبری را می‌فرستاد،~~ مترفان ~~با آنان مخالفت می‌کردند~~. خداوند برای عذاب یک شهر، مترفان را وامی‌گذارد تا بیشتر به انحراف خود مشغول باشند تا عذاب بر آنان لازم شود.		'''مُتْرَفِين'''‏ در کاربرد قرآنی، افرادی هستند که در لذت و نعمت‌های دنیایی، غرق و از حقیقت و دین،‌ دور باشند. براساس آیات قرآن، مترفان از مخالفان پیامبران بودند. خداوند برای عذاب یک شهر، مترفان را وامی‌گذارد تا بیشتر به انحراف خود مشغول باشند تا عذاب بر آنان لازم شود.

	== معنای مترف ==		== معنای مترف ==

Rezapour در ‏۱۹ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۶

2022-05-19T10:06:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۶
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	~~مترفین~~ در ~~قرآن کسانی~~ هستند که ~~غرق~~ لذت و نعمت‌های ~~دنیوی هستند~~ و ~~مغرور و غافل،~~ از حقیقت و ~~دین دوری می‌کنند~~. ~~طبقه گفته قرآن~~ خداوند ~~پیامبران~~ را ~~نفرستاد مگر آنکه~~ مترفان با آنان مخالفت ~~کرده‌اند~~. ~~مترفان کسانی هستند که~~ خداوند برای عذاب یک شهر، ~~آنان~~ را وامی‌گذارد تا بیشتر به انحراف خود مشغول باشند تا ~~در نتیجه~~ عذاب لازم ~~می‌شود~~.		'''مُتْرَفِين'''‏ در کاربرد قرآنی، افرادی هستند که در لذت و نعمت‌های دنیایی، غرق و از حقیقت و دین،‌ دور باشند. براساس آیات قرآن، خداوند هر پیامبری را می‌فرستاد، مترفان با آنان مخالفت می‌کردند. خداوند برای عذاب یک شهر، مترفان را وامی‌گذارد تا بیشتر به انحراف خود مشغول باشند تا عذاب بر آنان لازم شود.

	== معنای مترف ==		== معنای مترف ==
	~~مترف~~ به كسى می‌گويند كه ~~فزونى~~ نعمت و زندگى ~~مرفه~~ او را ~~مست‏ و~~ مغرور و غافل كرده و به طغيان‌گرى واداشته است‏.<ref>تفسير نمونه، مکارم شیرازی، ج۱۸، ص۱۰۶</ref> كلمه "مترف" اسم مفعول از ماده "اتراف" است، كه به معناى زياده‌روى در تلذذ از نعمتها است، و در اين تفسير اشاره است به اينكه زياده‌روى در لذايذ كار آدمى را به جايى می‌كشاند كه از پذيرفتن حق استكبار ورزد. «ابن عرفه در معناى آن گفته:" مترف" كسى را گويند كه افسارش را رها كرده باشند و هر چه دلش خواست بكند و جلويش را نگيرند»<ref>ترجمه تفسير الميزان، علامه طباطبایی، ج‏13، ص: 81. ج‏16، ص: 578		مُتْرَف به كسى می‌گويند كه زیادی نعمت و زندگى مرفه، او را مست‏، مغرور و غافل كرده و به طغيان‌گرى واداشته است‏.<ref>تفسير نمونه، مکارم شیرازی، ج۱۸، ص۱۰۶</ref> كلمه "مترف" اسم مفعول از ماده "اتراف" است، كه به معناى زياده‌روى در تلذذ از نعمتها است، و در اين تفسير اشاره است به اينكه زياده‌روى در لذايذ كار آدمى را به جايى می‌كشاند كه از پذيرفتن حق استكبار ورزد. «ابن عرفه در معناى آن گفته:" مترف" كسى را گويند كه افسارش را رها كرده باشند و هر چه دلش خواست بكند و جلويش را نگيرند»<ref>ترجمه تفسير الميزان، علامه طباطبایی، ج‏13، ص: 81. ج‏16، ص: 578
	</ref>		</ref>

A.rezapour در ‏۸ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۱۷

2021-11-08T09:17:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۴۷
خط ۱۱:		خط ۱۱:

	== طغیان و مستی از نعمت ==		== طغیان و مستی از نعمت ==
	مشتقات اتراف هشت بار در قرآن کریم(پنج بار به صورت اسم مفعول، و سه مورد فعل ماضی)، به کار رفته و در همه آنها نیز در مقام نکوهش است. قرآن کریم این کلمه را درباره کسانی به کار برده که بر اثر داشتن ثروت زیاد، در لذّتها و خوشگذرانی‌ها فرو رفته‏‌اند، و به جای شکرگذاری و استفاده صحیح از نعمتها، راه سرکشی و ناسپاسی نعمت را پیشه کرده‌‏اند. قرآن کریم، مترفان را در صف اول مخالفان انبیاء قرار می‏‌دهد که به سبب ثروت بی حساب، خود را برتر از انبیاء می‏‌پنداشتند.<ref>اندیشه حوزه 1377 شماره 12، رضا حق پناه، مترفان از نگاه قرآن</ref>		مشتقات اتراف هشت بار در [[قرآن کریم]](پنج بار به صورت اسم مفعول، و سه مورد فعل ماضی)، به کار رفته و در همه آنها نیز در مقام نکوهش است. قرآن کریم این کلمه را درباره کسانی به کار برده که بر اثر داشتن ثروت زیاد، در لذّتها و خوشگذرانی‌ها فرو رفته‏‌اند، و به جای شکرگذاری و استفاده صحیح از نعمتها، راه سرکشی و ناسپاسی نعمت را پیشه کرده‌‏اند. قرآن کریم، مترفان را در صف اول مخالفان انبیاء قرار می‏‌دهد که به سبب ثروت بی حساب، خود را برتر از انبیاء می‏‌پنداشتند.<ref>اندیشه حوزه 1377 شماره 12، رضا حق پناه، مترفان از نگاه قرآن</ref>

	[[علامه طباطبایی]] درباره اتراف در آیه {{قرآن\|إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ\|ترجمه=اينان بودند كه پيش از اين ناز پروردگان بودند.\|سوره=واقعه\|آیه=۴۵}} می‌گوید: «معناى آن است كه نعمت، صاحب نعمت را دچار مستى و طغيان كند، كسى كه نعمت چنينش كند می‌گويند او اتراف شده، يعنى سرگرمى به نعمت آن چنان او را مشغول كرده كه از ما وراى نعمت غافل گشته، پس مترف بودن انسان به معناى دل بستگى او به نعمت‏هاى دنيوى است، چه آن نعمتهايى كه دارد، و چه آنهايى كه در طلبش می‌باشد، چه اندكش و چه بسيارش‏»<ref>ترجمه تفسير الميزان، ج‏19، ص: 214		[[علامه طباطبایی]] درباره اتراف در آیه {{قرآن\|إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ\|ترجمه=اينان بودند كه پيش از اين ناز پروردگان بودند.\|سوره=واقعه\|آیه=۴۵}} می‌گوید: «معناى آن است كه نعمت، صاحب نعمت را دچار مستى و طغيان كند، كسى كه نعمت چنينش كند می‌گويند او اتراف شده، يعنى سرگرمى به نعمت آن چنان او را مشغول كرده كه از ما وراى نعمت غافل گشته، پس مترف بودن انسان به معناى دل بستگى او به نعمت‏هاى دنيوى است، چه آن نعمتهايى كه دارد، و چه آنهايى كه در طلبش می‌باشد، چه اندكش و چه بسيارش‏»<ref>ترجمه تفسير الميزان، ج‏19، ص: 214
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	یک از ویژگی های مترفان این است که با پیامبران مخالفت کرده‌اند: {{قرآن\|وَكَذَٰلِكَ مَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِي قَرْيَةٍ مِنْ نَذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا وَجَدْنَا آبَاءَنَا عَلَىٰ أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَىٰ آثَارِهِمْ مُقْتَدُونَ\|ترجمه=و بدين گونه در هيچ شهرى پيش از تو هشداردهنده‌اى نفرستاديم مگر آنكه خوشگذرانان آن گفتند: «ما پدران خود را بر آيينى [و راهى‌] يافته‌ايم و ما از پى ايشان راهسپريم.\|سوره=زخرف\|آیه=۲۳}} و نیز: {{قرآن\|وَمَا أَرْسَلْنَا فِي قَرْيَةٍ مِنْ نَذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا بِمَا أُرْسِلْتُمْ بِهِ كَافِرُونَ\|ترجمه=و [ما] در هيچ شهرى هشداردهنده‌اى نفرستاديم جز آنكه خوشگذرانان آنها گفتند: «ما به آنچه شما بدان فرستاده شده‌ايد كافريم.»\|سوره=سباء\|آیه=۳۴}}		یک از ویژگی های مترفان این است که با پیامبران مخالفت کرده‌اند: {{قرآن\|وَكَذَٰلِكَ مَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِي قَرْيَةٍ مِنْ نَذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا وَجَدْنَا آبَاءَنَا عَلَىٰ أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَىٰ آثَارِهِمْ مُقْتَدُونَ\|ترجمه=و بدين گونه در هيچ شهرى پيش از تو هشداردهنده‌اى نفرستاديم مگر آنكه خوشگذرانان آن گفتند: «ما پدران خود را بر آيينى [و راهى‌] يافته‌ايم و ما از پى ايشان راهسپريم.\|سوره=زخرف\|آیه=۲۳}} و نیز: {{قرآن\|وَمَا أَرْسَلْنَا فِي قَرْيَةٍ مِنْ نَذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا بِمَا أُرْسِلْتُمْ بِهِ كَافِرُونَ\|ترجمه=و [ما] در هيچ شهرى هشداردهنده‌اى نفرستاديم جز آنكه خوشگذرانان آنها گفتند: «ما به آنچه شما بدان فرستاده شده‌ايد كافريم.»\|سوره=سباء\|آیه=۳۴}}

	=== مترفان، سبب عذاب ===		== مترفان، سبب عذاب ==
	در سوره اسراء آمده است: {{قرآن\|وَإِذَا أَرَدْنَا أَنْ نُهْلِكَ قَرْيَةً أَمَرْنَا مُتْرَفِيهَا فَفَسَقُوا فِيهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنَاهَا تَدْمِيرًا\|ترجمه=و چون بخواهيم شهرى را هلاك كنيم، خوشگذرانانش را وا مى‌داريم تا در آن به انحراف [و فساد] بپردازند، و در نتيجه عذاب بر آن [شهر] لازم گردد، پس آن را [يكسره‌] زير و زبر كنيم.\|سوره=اسراء\|آیه=۱۶}}		در [[سوره اسراء]] آمده است: {{قرآن\|وَإِذَا أَرَدْنَا أَنْ نُهْلِكَ قَرْيَةً أَمَرْنَا مُتْرَفِيهَا فَفَسَقُوا فِيهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنَاهَا تَدْمِيرًا\|ترجمه=و چون بخواهيم شهرى را هلاك كنيم، خوشگذرانانش را وا مى‌داريم تا در آن به انحراف [و فساد] بپردازند، و در نتيجه عذاب بر آن [شهر] لازم گردد، پس آن را [يكسره‌] زير و زبر كنيم.\|سوره=اسراء\|آیه=۱۶}}

	[[طبرسی]] در [[مجمع البیان]] ذیل این آیه می‌گوید: «يعنى هر گاه، اهل شهر و آبادى را كه برايشان پيامبر فرستاديم و حجّت را بر آنها تمام كرديم، بخواهيم به هلاكت برسانيم، به منظور اتمام حجّت بيشتر، ثروتمندان و رفاه طلبان آنها را، امر می‌‏كنيم، كه ايمان بياورند و اطاعت كنند. «فَفَسَقُوا فِيها» و ايشان هم در مقابل، به فسق و فجور و گناهان می‌‏پردازند «فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ‏» و پس مستوجب آن می‌‏شوند كه وعده عذاب الهى درباره آنان تحقّق يابد، آن وقت همه آنها را به هلاكت و نابودى می‌كشانيم‏... بعضى گفته‌‏اند معناى «أَمَرْنا مُتْرَفِيها» آن است كه مترفانشان را زياد می‌‏كنيم‏.»<ref>ترجمه تفسير جوامع الجامع، ج‏3، ص: 448		[[طبرسی]] در [[مجمع البیان]] ذیل این آیه می‌گوید: «يعنى هر گاه، اهل شهر و آبادى را كه برايشان پيامبر فرستاديم و حجّت را بر آنها تمام كرديم، بخواهيم به هلاكت برسانيم، به منظور اتمام حجّت بيشتر، ثروتمندان و رفاه طلبان آنها را، امر می‌‏كنيم، كه ايمان بياورند و اطاعت كنند. «فَفَسَقُوا فِيها» و ايشان هم در مقابل، به فسق و فجور و گناهان می‌‏پردازند «فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ‏» و پس مستوجب آن می‌‏شوند كه وعده عذاب الهى درباره آنان تحقّق يابد، آن وقت همه آنها را به هلاكت و نابودى می‌كشانيم‏... بعضى گفته‌‏اند معناى «أَمَرْنا مُتْرَفِيها» آن است كه مترفانشان را زياد می‌‏كنيم‏.»<ref>ترجمه تفسير جوامع الجامع، ج‏3، ص: 448