لوح حضرت فاطمه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazarzadeh: جایگزینی متن - 'بحارالانوار' به 'بحار الانوار'

2026-05-13T07:28:54Z

جایگزینی متن - 'بحارالانوار' به 'بحار الانوار'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۵۸
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	حدیث لوح حضرت زهرا(س) در منابع و کتب بسیار معبتر شیعی نقل شده است، مطالب مختلفی نیز در تأیید این روایت وجود دارد که صحت آن را تقویت کرده و بر ارزش آن افزوده است.		حدیث لوح حضرت زهرا(س) در منابع و کتب بسیار معبتر شیعی نقل شده است، مطالب مختلفی نیز در تأیید این روایت وجود دارد که صحت آن را تقویت کرده و بر ارزش آن افزوده است.

	این روایت را [[ابن‌بابویه]] قمی در کتاب الامامه والتبصره<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کتاب الامامه والتبصره\|نام خانوادگی=ابن‌بابویه قمی\|جلد=1\|صفحه=105\|صفحه‌ها=107}}</ref>و ثقة الاسلام [[کلینی]] در [[کافی]] با سند معتبر<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مکیال المکارم فی فوائد الدعاء للقائم (علیه السلام)\|سال=1421\|نام خانوادگی=موسوی اصفهانی\|جلد=2\|صفحه=111}}</ref>نقل کرده‌اند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1363\|نام خانوادگی=کلینی\|جلد=1\|صفحه=527}}</ref> همچنین [[شیخ صدوق]] در [[عیون اخبار الرضا (کتاب)\|عیون اخبارالرضا]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=عیون أخبارالرضا علیه‌السلام\|سال=1404\|نام خانوادگی=شیخ صدوق\|جلد=1\|صفحه=49}}</ref> و [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمه]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کمال الدین\|سال=1395\|نام خانوادگی=شیخ صدوق\|جلد=1\|صفحه=308}}</ref> [[شیخ مفید]] در کتاب [[الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد (کتاب)\|الارشاد]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الإرشاد\|سال=1413\|نام خانوادگی=شیخ مفید\|جلد=2\|صفحه=346}}</ref> و [[شیخ طوسی]] در کتاب [[کتاب الغیبة (طوسی)\|الغیبة]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الغیبه\|سال=1411\|نام خانوادگی=شیخ طوسی\|جلد=1\|صفحه=143}}</ref> [[نعمانی]] در کتاب [[کتاب الغیبة (نعمانی)\|الغیبة]] آن را با سندهای متعدد روایت کرده‌اند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=~~بحارالانوار~~\|سال=1403\|نام خانوادگی=مجلسی، محمدباقر\|جلد=36\|صفحه=195}}</ref>		این روایت را [[ابن‌بابویه]] قمی در کتاب الامامه والتبصره<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کتاب الامامه والتبصره\|نام خانوادگی=ابن‌بابویه قمی\|جلد=1\|صفحه=105\|صفحه‌ها=107}}</ref>و ثقة الاسلام [[کلینی]] در [[کافی]] با سند معتبر<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مکیال المکارم فی فوائد الدعاء للقائم (علیه السلام)\|سال=1421\|نام خانوادگی=موسوی اصفهانی\|جلد=2\|صفحه=111}}</ref>نقل کرده‌اند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1363\|نام خانوادگی=کلینی\|جلد=1\|صفحه=527}}</ref> همچنین [[شیخ صدوق]] در [[عیون اخبار الرضا (کتاب)\|عیون اخبارالرضا]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=عیون أخبارالرضا علیه‌السلام\|سال=1404\|نام خانوادگی=شیخ صدوق\|جلد=1\|صفحه=49}}</ref> و [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمه]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کمال الدین\|سال=1395\|نام خانوادگی=شیخ صدوق\|جلد=1\|صفحه=308}}</ref> [[شیخ مفید]] در کتاب [[الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد (کتاب)\|الارشاد]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الإرشاد\|سال=1413\|نام خانوادگی=شیخ مفید\|جلد=2\|صفحه=346}}</ref> و [[شیخ طوسی]] در کتاب [[کتاب الغیبة (طوسی)\|الغیبة]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الغیبه\|سال=1411\|نام خانوادگی=شیخ طوسی\|جلد=1\|صفحه=143}}</ref> [[نعمانی]] در کتاب [[کتاب الغیبة (نعمانی)\|الغیبة]] آن را با سندهای متعدد روایت کرده‌اند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الانوار\|سال=1403\|نام خانوادگی=مجلسی، محمدباقر\|جلد=36\|صفحه=195}}</ref>

	و نیز در کتابهای دیگری چون [[الاحتجاج علی اهل اللجاج (کتاب)\|احتجاج]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الإحتجاج\|سال=1386\|نام خانوادگی=طبرسی\|جلد=1\|صفحه=85}}</ref> [[ارشاد القلوب (کتاب)\|ارشاد القلوب]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=إرشاد القلوب\|سال=1417\|نام خانوادگی=دیلمی\|جلد=2\|صفحه=137}}</ref>[[تأویل الآیات الظاهرة فی فضائل العترة الطاهرة (کتاب)\|تأویل الآیات]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تأویل الآیات\|سال=1407\|نام خانوادگی=استرآبادی\|جلد=1\|صفحه=205}}</ref> [[تقریب المعارف (کتاب)\|تقریب المعارف]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تقریب المعارف\|سال=1417\|نام خانوادگی=ابوالصلاح حلبی\|جلد=1\|صفحه=421}}</ref> الفضائل ابن شاذان،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الفضائل لإبن شاذان\|سال=1363\|نام خانوادگی=شاذان قمی\|جلد=1\|صفحه=113}}</ref> [[المناقب و المثالب (کتاب)\|مناقب]] [[ابن شهر آشوب]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مناقب آل أبی طالب\|سال=1376\|نام خانوادگی=ابن‌شهرآشوب\|جلد=1\|صفحه=256}}</ref> [[کشف الغمة فی معرفة الائمة (کتاب)\|کشف الغمه]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کشف الغمة، الرضی\|نام خانوادگی=اربلی\|جلد=2\|صفحه=1002}}</ref> [[الفصول المختاره]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الفصول المختارة\|سال=1413\|نام خانوادگی=شیخ مفید\|صفحه=304}}</ref> [[الصراط المستقیم الی مستحقی التقدیم (کتاب)\|الصراط المستقیم]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الصراط المستقیم\|سال=1384\|نام خانوادگی=نباطی بیاضی\|جلد=2\|صفحه=131}}</ref> این روایت -به‌طور کلی یا جزئی، با ذکر سند یا بدون آن نقل شده است.		و نیز در کتابهای دیگری چون [[الاحتجاج علی اهل اللجاج (کتاب)\|احتجاج]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الإحتجاج\|سال=1386\|نام خانوادگی=طبرسی\|جلد=1\|صفحه=85}}</ref> [[ارشاد القلوب (کتاب)\|ارشاد القلوب]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=إرشاد القلوب\|سال=1417\|نام خانوادگی=دیلمی\|جلد=2\|صفحه=137}}</ref>[[تأویل الآیات الظاهرة فی فضائل العترة الطاهرة (کتاب)\|تأویل الآیات]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تأویل الآیات\|سال=1407\|نام خانوادگی=استرآبادی\|جلد=1\|صفحه=205}}</ref> [[تقریب المعارف (کتاب)\|تقریب المعارف]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تقریب المعارف\|سال=1417\|نام خانوادگی=ابوالصلاح حلبی\|جلد=1\|صفحه=421}}</ref> الفضائل ابن شاذان،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الفضائل لإبن شاذان\|سال=1363\|نام خانوادگی=شاذان قمی\|جلد=1\|صفحه=113}}</ref> [[المناقب و المثالب (کتاب)\|مناقب]] [[ابن شهر آشوب]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مناقب آل أبی طالب\|سال=1376\|نام خانوادگی=ابن‌شهرآشوب\|جلد=1\|صفحه=256}}</ref> [[کشف الغمة فی معرفة الائمة (کتاب)\|کشف الغمه]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کشف الغمة، الرضی\|نام خانوادگی=اربلی\|جلد=2\|صفحه=1002}}</ref> [[الفصول المختاره]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الفصول المختارة\|سال=1413\|نام خانوادگی=شیخ مفید\|صفحه=304}}</ref> [[الصراط المستقیم الی مستحقی التقدیم (کتاب)\|الصراط المستقیم]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الصراط المستقیم\|سال=1384\|نام خانوادگی=نباطی بیاضی\|جلد=2\|صفحه=131}}</ref> این روایت -به‌طور کلی یا جزئی، با ذکر سند یا بدون آن نقل شده است.
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	* سنت جانشین قرار دادن برای پیامبران: طبق این حدیث خداوند فرموده است: «إِنِّی لَمْ أَبْعَثْ نَبِیاً فَأُکمِلَتْ أَیامُهُ وَ انْقَضَتْ مُدَّتُهُ إِلَّا جَعَلْتُ لَهُ وَصِیاً.» در واقع، سنّت وصایت سنتی الاهی است که از [[آدم]] تا [[خاتمیت\|خاتم]] جاری بوده است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الإمامة والتبصرة\|نام خانوادگی=ابن بابویه قمی\|جلد=1\|صفحه=104}}</ref>		* سنت جانشین قرار دادن برای پیامبران: طبق این حدیث خداوند فرموده است: «إِنِّی لَمْ أَبْعَثْ نَبِیاً فَأُکمِلَتْ أَیامُهُ وَ انْقَضَتْ مُدَّتُهُ إِلَّا جَعَلْتُ لَهُ وَصِیاً.» در واقع، سنّت وصایت سنتی الاهی است که از [[آدم]] تا [[خاتمیت\|خاتم]] جاری بوده است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الإمامة والتبصرة\|نام خانوادگی=ابن بابویه قمی\|جلد=1\|صفحه=104}}</ref>
	* امام علی(ع) برترین اوصیاء: برتری [[امام علی علیه‌السلام\|امام علی]](ع) بر همه اوصیاء از حقایقی است که روایات فراوانی گواه آن است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|نام خانوادگی=کلینی\|جلد=1\|صفحه=528}}</ref>		* امام علی(ع) برترین اوصیاء: برتری [[امام علی علیه‌السلام\|امام علی]](ع) بر همه اوصیاء از حقایقی است که روایات فراوانی گواه آن است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|نام خانوادگی=کلینی\|جلد=1\|صفحه=528}}</ref>
	* جریان امامت در نسل [[امام حسین علیه‌السلام\|امام حسین]](ع): بنا بر توضیحات [[علامه مجلسی]]، می‌توان گفت که مقصود از کلمه تامه و حجت بالغه که خداوند آن دو را نزد امام حسین و همراه او قرار داده، امر امامت است: (جَعَلْتُ کلِمَتِی التَّامَّةَ مَعَهُ وَ حُجَّتِی الْبَالِغَةَ عِنْدَهُ) که با توجه به ویژگیهای این امر، به دو شکل از آن تعبیر شده است. افزون بر این، مراد از حجت بالغه می‌تواند براهین و ادله‌ای باشد که دالّ بر حقانیت امامان است. در هر حال، این عبارات حاکی از آن است که ائمّه از نسل امام حسین خواهند بود؛ امری که در احادیث به شکل متواتر تکرار شده است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=~~بحارالانوار~~\|نام خانوادگی=مجلسی، محمدباقر\|جلد=26\|صفحه=باب ان الائمه من ذریه الحسین}}</ref>		* جریان امامت در نسل [[امام حسین علیه‌السلام\|امام حسین]](ع): بنا بر توضیحات [[علامه مجلسی]]، می‌توان گفت که مقصود از کلمه تامه و حجت بالغه که خداوند آن دو را نزد امام حسین و همراه او قرار داده، امر امامت است: (جَعَلْتُ کلِمَتِی التَّامَّةَ مَعَهُ وَ حُجَّتِی الْبَالِغَةَ عِنْدَهُ) که با توجه به ویژگیهای این امر، به دو شکل از آن تعبیر شده است. افزون بر این، مراد از حجت بالغه می‌تواند براهین و ادله‌ای باشد که دالّ بر حقانیت امامان است. در هر حال، این عبارات حاکی از آن است که ائمّه از نسل امام حسین خواهند بود؛ امری که در احادیث به شکل متواتر تکرار شده است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الانوار\|نام خانوادگی=مجلسی، محمدباقر\|جلد=26\|صفحه=باب ان الائمه من ذریه الحسین}}</ref>
	* تداوم هدایت الاهی به تداوم امامت		* تداوم هدایت الاهی به تداوم امامت
	* انکار یکی از امامان به منزله انکار نعمت‌های خدا: «مَنْ جَحَدَ وَاحِداً مِنْهُمْ فَقَدْ جَحَدَ نِعْمَتِی» همان‌گونه که ایمان به همه [[پیامبر\|انبیاء]] واجب است، انکار یکی از امامان نیز انکار نعمت‌های خداست.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=عیون أخبار الرضا(ع)\|نام خانوادگی=صدوق\|جلد=1\|صفحه=50}}</ref>		* انکار یکی از امامان به منزله انکار نعمت‌های خدا: «مَنْ جَحَدَ وَاحِداً مِنْهُمْ فَقَدْ جَحَدَ نِعْمَتِی» همان‌گونه که ایمان به همه [[پیامبر\|انبیاء]] واجب است، انکار یکی از امامان نیز انکار نعمت‌های خداست.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=عیون أخبار الرضا(ع)\|نام خانوادگی=صدوق\|جلد=1\|صفحه=50}}</ref>

Fabbasi: خلاصه کردن شناسه

2026-02-01T08:54:12Z

خلاصه کردن شناسه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۲۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}حدیث لوح حضرت زهرا(س) چیست؟، چه مطالبی در آن بیان شده و اعتبار آن حدیث چه مقدار است؟{{پایان سوال}}		{{سوال}}حدیث لوح حضرت زهرا(س) چیست؟، چه مطالبی در آن بیان شده و اعتبار آن حدیث چه مقدار است؟{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}{{درگاه\|فاطمی\|سنت}}حدیث لوح ~~یکی~~ از ~~روایات مهم و معتبر در [[تشیع]] است که به نقل از [[~~حضرت فاطمه(س)~~\|حضرت فاطمه]]~~(س) ~~درباره~~ لوحی سبز ~~رنگ~~ و درخشان است ~~که حاوی نام‌های [[ائمه]] معصومین(ع) و [[پیامبر]](ص) می‌باشد~~. ~~این~~ لوح به رسول خدا(ص) هدیه شده و در آن به پیامبر خدا تأکید شده که نعمت‌های الهی را شکرگزار باشد و از انکار نشانه‌های خدا پرهیز کند. جابر بن عبدالله انصاری در زمان زنده بودن حضرت فاطمه(س) این لوح را مشاهده می‌کند و گزارش‌هایی از محتوای آن را ثبت می‌نماید که در آن نام‌های [[حضرت علی]](ع)، [[امام حسن\|حسن]](ع)، [[امام ~~حسین علیه‌السلام\|حسین]]~~(ع) و ~~دیگر امامان ذکر شده است. محتوای این لوح شامل تأکید بر سنت جانشینی پیامبران و وصایت ائمه در نسل~~ امام ~~حسین~~(ع) است.		{{پاسخ}}{{درگاه\|فاطمی\|سنت}}حدیث لوح از حضرت فاطمه (س) نقل شده است و شامل نام‌های دوازده امام(ع) در لوحی سبز و درخشان است. حدیث لوح توسط جابر بن عبد الله انصاری، امام باقر(ع) و امام صادق(ع) نقل شده‌ است.

	~~نقل‌های مختلفی~~ از ~~حدیث لوح در متون شیعه وجود دارد~~ و ~~برخی از این نقل‌ها شامل احادیث [[کلینی]]~~ و ~~[[صدوق]] در کتب معتبرشان می‌باشد. همچنین~~ امام ~~باقر~~(ع) و امام ~~صادق~~(ع) ~~نیز روایت‌های متعددی از این لوح را برای دیگر راویان نقل کرده‌اند. این روایات~~ در کتاب‌های مختلفی چون «کافی»، «کمال الدین»، و «الغیبه» آمده است و صحّت آن از سوی علمای شیعه مورد تأیید قرار گرفته است. به گفته برخی از علمای بزرگ، مانند آیت الله [[وحید خراسانی]] و [[علامه مجلسی]]، این روایت دارای اهمیتی ویژه است و همگان بر صحت آن اجماع دارند.		این روایت به تداوم هدایت الهی از طریق امامت و پیشگویی‌های مرتبط با امامان معصوم و ظهور امام زمان (عج) و نقش کلیدی [[امام زمان]](عج) در تکمیل هدایت اشاره دارد.

	حدیث لوح ~~به مسئله مهم ادامه هدایت الهی از طریق امامت~~ و ~~اهمیت باور به امامان معصوم اشاره دارد~~. طبق این حدیث، انکار هر یک از ائمه به منزله انکار نعمت‌های الهی است و خداوند در پیامی به پیامبر(ص) به تداوم امامت و نقش کلیدی [[امام زمان]](عج) در تکمیل هدایت اشاره کرده است. ~~همچنین، پیشگویی وقایعی که در دوران هر یک از امامان خواهد افتاد نیز در این روایت دیده می‌شود~~. ~~این حدیث به‌عنوان یک سند قوی در موضوع مهدویت~~ و ~~ظهور منجی نیز مطرح~~ شده است.		حدیث لوح در کتب معتبر شیعه همچون «کافی» و «کمال الدین» و ... نقل شده و صحّت آن توسط علمای بزرگ شیعه تأیید شده است.

	== محتوای حدیث لوح ==		== محتوای حدیث لوح ==
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	حدیث لوح حضرت زهرا(س) در منابع و کتب بسیار معبتر شیعی نقل شده است، مطالب مختلفی نیز در تأیید این روایت وجود دارد که صحت آن را تقویت کرده و بر ارزش آن افزوده است.		حدیث لوح حضرت زهرا(س) در منابع و کتب بسیار معبتر شیعی نقل شده است، مطالب مختلفی نیز در تأیید این روایت وجود دارد که صحت آن را تقویت کرده و بر ارزش آن افزوده است.

	این روایت را [[ابن‌بابویه]] قمی در کتاب الامامه والتبصره<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کتاب الامامه والتبصره\|نام خانوادگی=ابن‌بابویه قمی\|جلد=1\|صفحه=105\|صفحه‌ها=107}}</ref>و ثقة الاسلام [[کلینی]] در [[کافی]] با سند معتبر<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مکیال المکارم فی فوائد الدعاء للقائم (علیه السلام)\|سال=1421\|نام خانوادگی=موسوی اصفهانی\|جلد=2\|صفحه=111}}</ref>نقل کرده‌اند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1363\|نام خانوادگی=کلینی\|جلد=1\|صفحه=527}}</ref> همچنین [[شیخ صدوق]] در [[عیون اخبار الرضا (کتاب)\|عیون اخبارالرضا]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=عیون أخبارالرضا علیه‌السلام\|سال=1404\|نام خانوادگی=شیخ صدوق\|جلد=1\|صفحه=49}}</ref> و [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمه]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کمال الدین\|سال=1395\|نام خانوادگی=شیخ صدوق\|جلد=1\|صفحه=308}}</ref> [[شیخ مفید]] در کتاب ~~[[الاختصاص (کتاب)\|اختصاص]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الاختصاص\|سال=1414\|نام خانوادگی=شیخ مفید\|جلد=1\|صفحه=210}}</ref> و~~ [[الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد (کتاب)\|الارشاد]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الإرشاد\|سال=1413\|نام خانوادگی=شیخ مفید\|جلد=2\|صفحه=346}}</ref> و [[شیخ طوسی]] در کتاب [[کتاب الغیبة (طوسی)\|الغیبة]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الغیبه\|سال=1411\|نام خانوادگی=شیخ طوسی\|جلد=1\|صفحه=143}}</ref> [[نعمانی]] در کتاب [[کتاب الغیبة (نعمانی)\|الغیبة]] آن را با سندهای متعدد روایت کرده‌اند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحارالانوار\|سال=1403\|نام خانوادگی=مجلسی، محمدباقر\|جلد=36\|صفحه=195}}</ref>		این روایت را [[ابن‌بابویه]] قمی در کتاب الامامه والتبصره<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کتاب الامامه والتبصره\|نام خانوادگی=ابن‌بابویه قمی\|جلد=1\|صفحه=105\|صفحه‌ها=107}}</ref>و ثقة الاسلام [[کلینی]] در [[کافی]] با سند معتبر<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مکیال المکارم فی فوائد الدعاء للقائم (علیه السلام)\|سال=1421\|نام خانوادگی=موسوی اصفهانی\|جلد=2\|صفحه=111}}</ref>نقل کرده‌اند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1363\|نام خانوادگی=کلینی\|جلد=1\|صفحه=527}}</ref> همچنین [[شیخ صدوق]] در [[عیون اخبار الرضا (کتاب)\|عیون اخبارالرضا]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=عیون أخبارالرضا علیه‌السلام\|سال=1404\|نام خانوادگی=شیخ صدوق\|جلد=1\|صفحه=49}}</ref> و [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمه]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کمال الدین\|سال=1395\|نام خانوادگی=شیخ صدوق\|جلد=1\|صفحه=308}}</ref> [[شیخ مفید]] در کتاب [[الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد (کتاب)\|الارشاد]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الإرشاد\|سال=1413\|نام خانوادگی=شیخ مفید\|جلد=2\|صفحه=346}}</ref> و [[شیخ طوسی]] در کتاب [[کتاب الغیبة (طوسی)\|الغیبة]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الغیبه\|سال=1411\|نام خانوادگی=شیخ طوسی\|جلد=1\|صفحه=143}}</ref> [[نعمانی]] در کتاب [[کتاب الغیبة (نعمانی)\|الغیبة]] آن را با سندهای متعدد روایت کرده‌اند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحارالانوار\|سال=1403\|نام خانوادگی=مجلسی، محمدباقر\|جلد=36\|صفحه=195}}</ref>

	و نیز در کتابهای دیگری چون [[الاحتجاج علی اهل اللجاج (کتاب)\|احتجاج]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الإحتجاج\|سال=1386\|نام خانوادگی=طبرسی\|جلد=1\|صفحه=85}}</ref> [[ارشاد القلوب (کتاب)\|ارشاد القلوب]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=إرشاد القلوب\|سال=1417\|نام خانوادگی=دیلمی\|جلد=2\|صفحه=137}}</ref>[[تأویل الآیات الظاهرة فی فضائل العترة الطاهرة (کتاب)\|تأویل الآیات]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تأویل الآیات\|سال=1407\|نام خانوادگی=استرآبادی\|جلد=1\|صفحه=205}}</ref> [[تقریب المعارف (کتاب)\|تقریب المعارف]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تقریب المعارف\|سال=1417\|نام خانوادگی=ابوالصلاح حلبی\|جلد=1\|صفحه=421}}</ref> الفضائل ابن شاذان،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الفضائل لإبن شاذان\|سال=1363\|نام خانوادگی=شاذان قمی\|جلد=1\|صفحه=113}}</ref> [[المناقب و المثالب (کتاب)\|مناقب]] [[ابن شهر آشوب]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مناقب آل أبی طالب\|سال=1376\|نام خانوادگی=ابن‌شهرآشوب\|جلد=1\|صفحه=256}}</ref> [[کشف الغمة فی معرفة الائمة (کتاب)\|کشف الغمه]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کشف الغمة، الرضی\|نام خانوادگی=اربلی\|جلد=2\|صفحه=1002}}</ref> [[الفصول المختاره]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الفصول المختارة\|سال=1413\|نام خانوادگی=شیخ مفید\|صفحه=304}}</ref> [[الصراط المستقیم الی مستحقی التقدیم (کتاب)\|الصراط المستقیم]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الصراط المستقیم\|سال=1384\|نام خانوادگی=نباطی بیاضی\|جلد=2\|صفحه=131}}</ref> این روایت -به‌طور کلی یا جزئی، با ذکر سند یا بدون آن نقل شده است.		و نیز در کتابهای دیگری چون [[الاحتجاج علی اهل اللجاج (کتاب)\|احتجاج]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الإحتجاج\|سال=1386\|نام خانوادگی=طبرسی\|جلد=1\|صفحه=85}}</ref> [[ارشاد القلوب (کتاب)\|ارشاد القلوب]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=إرشاد القلوب\|سال=1417\|نام خانوادگی=دیلمی\|جلد=2\|صفحه=137}}</ref>[[تأویل الآیات الظاهرة فی فضائل العترة الطاهرة (کتاب)\|تأویل الآیات]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تأویل الآیات\|سال=1407\|نام خانوادگی=استرآبادی\|جلد=1\|صفحه=205}}</ref> [[تقریب المعارف (کتاب)\|تقریب المعارف]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تقریب المعارف\|سال=1417\|نام خانوادگی=ابوالصلاح حلبی\|جلد=1\|صفحه=421}}</ref> الفضائل ابن شاذان،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الفضائل لإبن شاذان\|سال=1363\|نام خانوادگی=شاذان قمی\|جلد=1\|صفحه=113}}</ref> [[المناقب و المثالب (کتاب)\|مناقب]] [[ابن شهر آشوب]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مناقب آل أبی طالب\|سال=1376\|نام خانوادگی=ابن‌شهرآشوب\|جلد=1\|صفحه=256}}</ref> [[کشف الغمة فی معرفة الائمة (کتاب)\|کشف الغمه]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کشف الغمة، الرضی\|نام خانوادگی=اربلی\|جلد=2\|صفحه=1002}}</ref> [[الفصول المختاره]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الفصول المختارة\|سال=1413\|نام خانوادگی=شیخ مفید\|صفحه=304}}</ref> [[الصراط المستقیم الی مستحقی التقدیم (کتاب)\|الصراط المستقیم]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الصراط المستقیم\|سال=1384\|نام خانوادگی=نباطی بیاضی\|جلد=2\|صفحه=131}}</ref> این روایت -به‌طور کلی یا جزئی، با ذکر سند یا بدون آن نقل شده است.

Shahroudi در ‏۱۵ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۲۰

2024-12-15T12:20:43Z

نمایش تغییرات

Shahroudi: ابرابزار

2024-12-15T12:19:09Z

ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۴۹
خط ۱:		خط ۱:

	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}حدیث لوح حضرت زهرا(س) چیست؟، چه مطالبی در آن بیان شده و اعتبار آن حدیث چه مقدار است؟{{پایان سوال}}		{{سوال}}حدیث لوح حضرت زهرا(س) چیست؟، چه مطالبی در آن بیان شده و اعتبار آن حدیث چه مقدار است؟{{پایان سوال}}
خط ۵۱:		خط ۵۰:
	\| شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	}}		}}
	{{~~تکمیل مقاله~~		{{ارزیابی
	\| شناسه = -		\| شناسه = شد
	\| ~~تیترها~~ = -		\| عکس = <!--خالی \| شد-->
	\| ~~ویرایش~~ =		\| درگاه = شد
	\| ~~لینک‌دهی~~ =		\| ادبیات = شد
	\| ~~ناوبری~~ =		\| پیوند = شد
	\| ~~نمایه~~ =		\| ناوبری = <!--خالی \| شد-->
	\| ~~تغییر مسیر~~ =		\| تغییرمسیر = <!--خالی \| شد-->
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات = شد
	\| ارزیابی کمی =		\| ارزیابی کمی = شد
	\| ~~تکمیل~~ =		\| ارزیابی کیفی = <!--خالی \| شد-->
	\| اولویت =		\| اولویت = ب
	\| کیفیت =		\| کیفیت = خوب
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

Shahroudi در ‏۱۵ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۱۸

2024-12-15T12:18:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۴۸
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{ویرایش متن}}~~
	~~[[پرونده:حضرت فاطمه و ائمه1396.jpg\|بندانگشتی\|حدیث لوح حضرت زهرا(س)]]~~
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}حدیث لوح حضرت زهرا(س) چیست؟، چه مطالبی در آن بیان شده و اعتبار آن حدیث چه مقدار است؟{{پایان سوال}}		{{سوال}}حدیث لوح حضرت زهرا(س) چیست؟، چه مطالبی در آن بیان شده و اعتبار آن حدیث چه مقدار است؟{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}{{درگاه\|فاطمی\|~~خانواده~~}}حدیث لوح یکی از روایات مهم و معتبر در [[تشیع]] است که به نقل از [[حضرت فاطمه(س)\|حضرت فاطمه]](س) درباره لوحی سبز رنگ و درخشان است که حاوی نام‌های [[ائمه]] معصومین(ع) و [[پیامبر]](ص) می‌باشد. این لوح به رسول خدا(ص) هدیه شده و در آن به پیامبر خدا تأکید شده که نعمت‌های الهی را شکرگزار باشد و از انکار نشانه‌های خدا پرهیز کند. جابر بن عبدالله انصاری در زمان زنده بودن حضرت فاطمه(س) این لوح را مشاهده می‌کند و گزارش‌هایی از محتوای آن را ثبت می‌نماید که در آن نام‌های [[حضرت علی]](ع)، [[امام حسن\|حسن]](ع)، [[امام حسین علیه‌السلام\|حسین]](ع) و دیگر امامان ذکر شده است. محتوای این لوح شامل تأکید بر سنت جانشینی پیامبران و وصایت ائمه در نسل امام حسین(ع) است.		{{پاسخ}}{{درگاه\|فاطمی\|سنت}}حدیث لوح یکی از روایات مهم و معتبر در [[تشیع]] است که به نقل از [[حضرت فاطمه(س)\|حضرت فاطمه]](س) درباره لوحی سبز رنگ و درخشان است که حاوی نام‌های [[ائمه]] معصومین(ع) و [[پیامبر]](ص) می‌باشد. این لوح به رسول خدا(ص) هدیه شده و در آن به پیامبر خدا تأکید شده که نعمت‌های الهی را شکرگزار باشد و از انکار نشانه‌های خدا پرهیز کند. جابر بن عبدالله انصاری در زمان زنده بودن حضرت فاطمه(س) این لوح را مشاهده می‌کند و گزارش‌هایی از محتوای آن را ثبت می‌نماید که در آن نام‌های [[حضرت علی]](ع)، [[امام حسن\|حسن]](ع)، [[امام حسین علیه‌السلام\|حسین]](ع) و دیگر امامان ذکر شده است. محتوای این لوح شامل تأکید بر سنت جانشینی پیامبران و وصایت ائمه در نسل امام حسین(ع) است.

	نقل‌های مختلفی از حدیث لوح در متون شیعه وجود دارد و برخی از این نقل‌ها شامل احادیث [[کلینی]] و [[صدوق]] در کتب معتبرشان می‌باشد. همچنین امام باقر(ع) و امام صادق(ع) نیز روایت‌های متعددی از این لوح را برای دیگر راویان نقل کرده‌اند. این روایات در کتاب‌های مختلفی چون «کافی»، «کمال الدین»، و «الغیبه» آمده است و صحّت آن از سوی علمای شیعه مورد تأیید قرار گرفته است. به گفته برخی از علمای بزرگ، مانند آیت الله [[وحید خراسانی]] و [[علامه مجلسی]]، این روایت دارای اهمیتی ویژه است و همگان بر صحت آن اجماع دارند.		نقل‌های مختلفی از حدیث لوح در متون شیعه وجود دارد و برخی از این نقل‌ها شامل احادیث [[کلینی]] و [[صدوق]] در کتب معتبرشان می‌باشد. همچنین امام باقر(ع) و امام صادق(ع) نیز روایت‌های متعددی از این لوح را برای دیگر راویان نقل کرده‌اند. این روایات در کتاب‌های مختلفی چون «کافی»، «کمال الدین»، و «الغیبه» آمده است و صحّت آن از سوی علمای شیعه مورد تأیید قرار گرفته است. به گفته برخی از علمای بزرگ، مانند آیت الله [[وحید خراسانی]] و [[علامه مجلسی]]، این روایت دارای اهمیتی ویژه است و همگان بر صحت آن اجماع دارند.
خط ۱۰:		خط ۹:

	== محتوای حدیث لوح ==		== محتوای حدیث لوح ==
			[[پرونده:حضرت فاطمه و ائمه1396.jpg\|بندانگشتی\|اسماء اهل بیت]]
	[[حضرت فاطمه(س)\|حضرت فاطمه]](س) در زمانی که هنوز رسول خدا(ص) زنده بودند، لوحی سبز رنگ در دست داشتند که جابر بن عبدالله انصاری هنگام تبریک ولادت [[امام حسین علیه‌السلام\|امام حسین]](ع) به حضرت فاطمه(س)، آن را مشاهده کرد. جابر در ابتدا گمان کرد که این لوح از جنس زمرد است، ولی در حقیقت، آن لوح درخشانی بود که بر روی آن کتاب سفیدی به نور خورشید نقش بسته بود. جابر از حضرت فاطمه(س) درباره این لوح پرسید و ایشان توضیح دادند که این لوح هدیه‌ای از سوی خداوند به [[پیامبر اسلام]](ص) بوده که در آن، نام حضرت علی(ع)، حضرت فاطمه(س)، امام حسین(ع)، [[امام حسن]](ع) و دیگر امامان از نسل آنان ذکر شده است. حضرت فاطمه(س) این لوح را به جابر دادند و او مطالب آن را خواند و سپس نسخه‌ای از آن تهیه کرد. جابر نسخه‌ای از لوح را برای پدرش به امانت آورد و [[امام صادق]](ع) با نگاهی به آن، تمام مطالب را از حفظ برای جابر قرائت کردند. جابر بعد از شنیدن کلام امام صادق(ع) شهادت داد که هیچ‌یک از کلمات امام با آنچه در نسخهٔ لوح نوشته شده بود مغایرت نداشت. متن این روایت به شرح زیر است:<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|نام=یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|جلد=1\|صفحه=527 ح ۳}}</ref>		[[حضرت فاطمه(س)\|حضرت فاطمه]](س) در زمانی که هنوز رسول خدا(ص) زنده بودند، لوحی سبز رنگ در دست داشتند که جابر بن عبدالله انصاری هنگام تبریک ولادت [[امام حسین علیه‌السلام\|امام حسین]](ع) به حضرت فاطمه(س)، آن را مشاهده کرد. جابر در ابتدا گمان کرد که این لوح از جنس زمرد است، ولی در حقیقت، آن لوح درخشانی بود که بر روی آن کتاب سفیدی به نور خورشید نقش بسته بود. جابر از حضرت فاطمه(س) درباره این لوح پرسید و ایشان توضیح دادند که این لوح هدیه‌ای از سوی خداوند به [[پیامبر اسلام]](ص) بوده که در آن، نام حضرت علی(ع)، حضرت فاطمه(س)، امام حسین(ع)، [[امام حسن]](ع) و دیگر امامان از نسل آنان ذکر شده است. حضرت فاطمه(س) این لوح را به جابر دادند و او مطالب آن را خواند و سپس نسخه‌ای از آن تهیه کرد. جابر نسخه‌ای از لوح را برای پدرش به امانت آورد و [[امام صادق]](ع) با نگاهی به آن، تمام مطالب را از حفظ برای جابر قرائت کردند. جابر بعد از شنیدن کلام امام صادق(ع) شهادت داد که هیچ‌یک از کلمات امام با آنچه در نسخهٔ لوح نوشته شده بود مغایرت نداشت. متن این روایت به شرح زیر است:<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|نام=یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|جلد=1\|صفحه=527 ح ۳}}</ref>

Hrohallah در ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۲۶

2024-12-14T07:26:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{ویرایش متن}}		{{ویرایش متن}}
			[[پرونده:حضرت فاطمه و ائمه1396.jpg\|بندانگشتی\|حدیث لوح حضرت زهرا(س)]]
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}حدیث لوح حضرت زهرا(س) چیست؟، چه مطالبی در آن بیان شده و اعتبار آن حدیث چه مقدار است؟{{پایان سوال}}		{{سوال}}حدیث لوح حضرت زهرا(س) چیست؟، چه مطالبی در آن بیان شده و اعتبار آن حدیث چه مقدار است؟{{پایان سوال}}

Hrohallah: ابرابزار

2024-12-14T07:14:26Z

ابرابزار

نمایش تغییرات

Hrohallah در ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۱۴

2024-12-14T07:14:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۴
خط ۲:		خط ۲:
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}حدیث لوح حضرت زهرا(س) چیست؟، چه مطالبی در آن بیان شده و اعتبار آن حدیث چه مقدار است؟{{پایان سوال}}		{{سوال}}حدیث لوح حضرت زهرا(س) چیست؟، چه مطالبی در آن بیان شده و اعتبار آن حدیث چه مقدار است؟{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}{{درگاه\|فاطمی\|خانواده}}حدیث لوح یکی از روایات مهم و معتبر در تشیع است که به نقل از حضرت فاطمه (س) درباره لوحی سبز رنگ و درخشان است که حاوی نام‌های ائمه معصومین (ع) و پیامبر (ص) می‌باشد. این لوح به رسول خدا (ص) هدیه شده و در آن به پیامبر خدا تأکید شده که نعمت‌های الهی را شکرگزار باشد و از انکار نشانه‌های خدا پرهیز کند. جابر بن عبدالله انصاری در زمان زنده بودن حضرت فاطمه (س) این لوح را مشاهده می‌کند و گزارش‌هایی از محتوای آن را ثبت می‌نماید که در آن نام‌های حضرت علی (ع)، حسن (ع)، حسین (ع) و دیگر امامان ذکر شده است. محتوای این لوح شامل تأکید بر سنت جانشینی پیامبران و وصایت ائمه در نسل امام حسین (ع) است.		{{پاسخ}}{{درگاه\|فاطمی\|خانواده}}حدیث لوح یکی از روایات مهم و معتبر در [[تشیع]] است که به نقل از [[حضرت فاطمه(س)\|حضرت فاطمه]] (س) درباره لوحی سبز رنگ و درخشان است که حاوی نام‌های [[ائمه]] معصومین (ع) و [[پیامبر]] (ص) می‌باشد. این لوح به رسول خدا (ص) هدیه شده و در آن به پیامبر خدا تأکید شده که نعمت‌های الهی را شکرگزار باشد و از انکار نشانه‌های خدا پرهیز کند. جابر بن عبدالله انصاری در زمان زنده بودن حضرت فاطمه (س) این لوح را مشاهده می‌کند و گزارش‌هایی از محتوای آن را ثبت می‌نماید که در آن نام‌های [[حضرت علی]] (ع)، [[امام حسن\|حسن]] (ع)، [[امام حسین علیه‌السلام\|حسین]] (ع) و دیگر امامان ذکر شده است. محتوای این لوح شامل تأکید بر سنت جانشینی پیامبران و وصایت ائمه در نسل امام حسین (ع) است.

	نقل‌های مختلفی از حدیث لوح در متون شیعه وجود دارد و برخی از این نقل‌ها شامل احادیث کلینی و صدوق در کتب معتبرشان می‌باشد. همچنین امام باقر (ع) و امام صادق (ع) نیز روایت‌های متعددی از این لوح را برای دیگر راویان نقل کرده‌اند. این روایات در کتاب‌های مختلفی چون "کافی"، "کمال الدین"، و "الغیبه" آمده است و صحّت آن از سوی علمای شیعه مورد تأیید قرار گرفته است. به گفته برخی از علمای بزرگ، مانند آیت الله وحید خراسانی و علامه ~~مجلسی،~~ این روایت دارای اهمیتی ویژه است و همگان بر صحت آن اجماع دارند.		نقل‌های مختلفی از حدیث لوح در متون شیعه وجود دارد و برخی از این نقل‌ها شامل احادیث [[کلینی]] و [[صدوق]] در کتب معتبرشان می‌باشد. همچنین امام باقر (ع) و امام صادق (ع) نیز روایت‌های متعددی از این لوح را برای دیگر راویان نقل کرده‌اند. این روایات در کتاب‌های مختلفی چون "کافی"، "کمال الدین"، و "الغیبه" آمده است و صحّت آن از سوی علمای شیعه مورد تأیید قرار گرفته است. به گفته برخی از علمای بزرگ، مانند آیت الله [[وحید خراسانی]] و [[علامه مجلسی]]، این روایت دارای اهمیتی ویژه است و همگان بر صحت آن اجماع دارند.

	حدیث لوح به مسأله مهم ادامه هدایت الهی از طریق امامت و اهمیت باور به امامان معصوم اشاره دارد. طبق این حدیث، انکار هر یک از ائمه به منزله انکار نعمت‌های الهی است و خداوند در پیامی به پیامبر (ص) به تداوم امامت و نقش کلیدی امام زمان (عج) در تکمیل هدایت اشاره کرده است. همچنین، پیشگویی وقایعی که در دوران هر یک از امامان خواهد افتاد نیز در این روایت دیده می‌شود. این حدیث به‌عنوان یک سند قوی در موضوع مهدویت و ظهور منجی نیز مطرح شده است.		حدیث لوح به مسأله مهم ادامه هدایت الهی از طریق امامت و اهمیت باور به امامان معصوم اشاره دارد. طبق این حدیث، انکار هر یک از ائمه به منزله انکار نعمت‌های الهی است و خداوند در پیامی به پیامبر (ص) به تداوم امامت و نقش کلیدی [[امام زمان]] (عج) در تکمیل هدایت اشاره کرده است. همچنین، پیشگویی وقایعی که در دوران هر یک از امامان خواهد افتاد نیز در این روایت دیده می‌شود. این حدیث به‌عنوان یک سند قوی در موضوع مهدویت و ظهور منجی نیز مطرح شده است.

	==محتوای حدیث لوح==		==محتوای حدیث لوح==
	حضرت فاطمه(س) در زمانی که هنوز رسول خدا(ص) زنده بودند، لوحی سبز رنگ در دست داشتند که جابر بن عبدالله انصاری هنگام تبریک ولادت امام حسین(ع) به حضرت فاطمه(س)، آن را مشاهده کرد. جابر در ابتدا گمان کرد که این لوح از جنس زمرد است، ولی در حقیقت، آن لوح درخشانی بود که بر روی آن کتاب سفیدی به نور خورشید نقش بسته بود. جابر از حضرت فاطمه(س) درباره این لوح پرسید و ایشان توضیح دادند که این لوح هدیه‌ای از سوی خداوند به پیامبر اسلام(ص) بوده که در آن، نام حضرت علی(ع)، حضرت فاطمه(س)، امام حسین(ع)، امام حسن(ع) و دیگر امامان از نسل آنان ذکر شده است. حضرت فاطمه(س) این لوح را به جابر دادند و او مطالب آن را خواند و سپس نسخه‌ای از آن تهیه کرد. جابر نسخه‌ای از لوح را برای پدرش به امانت آورد و امام صادق(ع) با نگاهی به آن، تمام مطالب را از حفظ برای جابر قرائت کردند. جابر بعد از شنیدن کلام امام صادق(ع) شهادت داد که هیچ‌یک از کلمات امام با آنچه در نسخه‌ی لوح نوشته شده بود مغایرت نداشت. متن این روایت به شرح زیر است :<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|نام=یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|جلد=1\|صفحه=527 ح ۳}}</ref>		[[حضرت فاطمه(س)\|حضرت فاطمه]](س) در زمانی که هنوز رسول خدا(ص) زنده بودند، لوحی سبز رنگ در دست داشتند که جابر بن عبدالله انصاری هنگام تبریک ولادت [[امام حسین علیه‌السلام\|امام حسین]](ع) به حضرت فاطمه(س)، آن را مشاهده کرد. جابر در ابتدا گمان کرد که این لوح از جنس زمرد است، ولی در حقیقت، آن لوح درخشانی بود که بر روی آن کتاب سفیدی به نور خورشید نقش بسته بود. جابر از حضرت فاطمه(س) درباره این لوح پرسید و ایشان توضیح دادند که این لوح هدیه‌ای از سوی خداوند به [[پیامبر اسلام]](ص) بوده که در آن، نام حضرت علی(ع)، حضرت فاطمه(س)، امام حسین(ع)، [[امام حسن]](ع) و دیگر امامان از نسل آنان ذکر شده است. حضرت فاطمه(س) این لوح را به جابر دادند و او مطالب آن را خواند و سپس نسخه‌ای از آن تهیه کرد. جابر نسخه‌ای از لوح را برای پدرش به امانت آورد و [[امام صادق]](ع) با نگاهی به آن، تمام مطالب را از حفظ برای جابر قرائت کردند. جابر بعد از شنیدن کلام امام صادق(ع) شهادت داد که هیچ‌یک از کلمات امام با آنچه در نسخه‌ی لوح نوشته شده بود مغایرت نداشت. متن این روایت به شرح زیر است :<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|نام=یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|جلد=1\|صفحه=527 ح ۳}}</ref>

	'''بسم اللّه الرحمن الرحیم'''		'''بسم اللّه الرحمن الرحیم'''

	این کتابی است از سوی خداوند شکست ناپذیر و حکیم به محمد نور و فرستاده خدا در زمین. این نوشته توسط جبرئیل امین از جانب رب العالمین آورده شد.‌ای محمد نام‌هایم را بزرگ شمار و نعمت‌هایم را شکرگزار باش، هرگز نشانه‌هایم را انکار نکن. من پروردگار و معبود جهانیانم و جز من خدایی نیست؛ درهم‌کوبنده جباران و دولت‌بخش مظلومان، و حسابرس روز جزا. من همان [[الله]] و معبود شمایم که جز من خدایی نیست. هر که به فضل کسی جز من امیدوار باشد یا از چیزی جز عدل من خوف داشته باشد، او را به عذابی سخت گرفتار خواهم ساخت که احدی از جهانیان آن را نچشیده است. پس فقط مرا پرستش کن و بر من توکّل نما. من هیچ رسولی را مبعوث نکردم و [[رسالت]] او را تکمیل ننمودم و دوران تبلیغ و رسالت او را به پایان نرساندم مگر اینکه برای او وصی و جانشینی قرار دادم. [ای محمد(ص)] تو را بر تمام پیامبران برتری بخشیدم؛ وصی تو را نیز بر تمام اوصیا برتری دادم. سپس تو را به وجود دو فرزندت: [[حسن(ع)\|حسن]] و [[حسین ~~(ع)~~\|حسین]] گرامی داشتم. بعد از پایان دوره [حیات و امامت] پدرش [علی(ع)] حسن را معدن علم خود و حسین را نگهبان و حافظ وحی خود قرار دادم؛ نعمت [[شهادت]] را به حسین بخشیدم و او را بدین سبب گرامی داشتم و برای او سعادت خواستم. حسین با فضیلت‌ترین کسی است که [[شهید]] گشت و در بین شهیدان بالاترین درجه و مقام را داراست؛ امامت و [[توحید]] تمام و کمال را با او همراه کردم، حجت بالغه خود را نزد او قرار دادم؛ بر اساس اهل بیت و عترت او پاداش می‌دهم و طالحان و بدکاران را به سزای اعمال خوش می‌رسانم. اولین فرزند و عترت او، علی [بن الحسین] سرور پرستندگان و زینت دوستان من است. پس از او فرزندش که شبیه و همنام جدش است محمد، شکافنده علم الهی و معدن حکمت اوست. بزودی تردید کنندگان [در حقانیت] جعفربن محمد هلاک خواهند شد؛ هرکس او را رد کند گویی مرا رد کرده است. سخن حق از من است: سوگند می‌خورم که جایگاه جعفر بن محمد [و هر آن که بر او ایمان آورد] را گرامی بدارم؛ محبت و عشق به او را در دل دوستان، شیعیان، پیروان و یارانش قرار خواهم داد، سپس فتنه کور و سیاه گمنامی و تقیه را از برابر امام موسی کنار خواهم زد؛ چرا که سیر فرمان و اطاعت الهی هرگز منقطع نخواهد شد و حجت و دلیل من از دید مردم پنهان نخواهد ماند و دوستانم هرگز تیره بخت نخواهند گردید. اگر کسی یکی از حُجج مرا انکار کند، نعمتی را که داده‌ام انکار نموده است و هر که آیه‌ای از کتابم را تغییر دهد بر من تهمت بسته است. وای بر افترا زنندگانِ انکارگر، آن زمان که دوران امامت بنده و دوست و برگزیده‌ام موسی [بن جعفر(ع)] به پایان رسد. آگاه باشید! هر که هشتمین حجت مرا دروغ شمارد، گوئی همه اولیای مرا انکار نموده است. علی [بن موسی(ع)] دوست و یاور من [و رهبر شما] است و من ثِقل علم و عصمت و صفات نبوت را در او قرار می‌دهم؛ توان او را در پاسداری از آن می‌آزمایم؛ عفریت ستمگر و متکبر او را می‌کشد و در شهری که عبد صالح (ذوالقرنین) ساخت در کنار بدترین بندگانم (هارون الرشید) دفن می‌شود. دیدگان هشتمین امام را با تولد فرزندش محمد و خلیفه و جانشین پس از او روشنی بخشم. محمد [بن علی بن موسی الرضا(ع)] وارث علم و دانش من و معدن حکمت و جایگاه راز من و حجّت من بر بندگانم است. هرکس به او ایمان داشته باشد بهشت جایگاه اوست و او را شفیع هفتاد نفر از افراد خانواده [منسوبان او] که جهنم بر آنان واجب شد قرار می‌دهم. [پس از او] فرزندش علی [بن محمدبن علی بن موسی الرضا(ع)] دوست و یاورم را سعادتمند کردم؛ او امانت دار وحی من خواهد بود؛ از صُلب او، حسن [بن علی بن محمد] را بر خواهم آورد که دعوت کننده مردم به راه خدا و نگاهبان علم الهی است. آنگاه [پس از او] حجت خویش را با آمدن فرزندش محمد که رحمت برای جهانیان است تکمیل خواهم نمود. قدرت و کمال موسوی، عظمت و نور عیسوی و صبر [[ایوب]] همه را در او می‌بینید؛ او در زمانی خواهد آمد که دوستان من خوار شده و چون مغولان و دیلمیان مشرک، سرافکنده گشته و به آتش کشیده می‌شوند، سرهای آنان به عنوان هدیه به اطراف و اکناف فرستاده می‌شود و ترسان و لرزان می‌شوند، زمین از خون آنان رنگین می‌شود و هلاکت و فریاد و شیون در بین زنانشان همه گیر می‌شود. آنان بحقیقت حجّت و اولیای من در زمین خواهند بود. به واسطه اینان هر فتنه کور و سیاه و زلزله را از خلق دور خواهم ساخت و با آنها حرکتهای ظریف و پنهان [معاندان دین الهی] کشف می‌شود و قید و بندها و زنجیرهای بندگی از دوش خلق برداشته می‌شود. صلوات و رحمت خداوند بر آنان باد! اینان همان هدایت یافتگانند».<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الاحتجاج علی اهل اللجاج\|نام خانوادگی=علامه طبرسی\|جلد=1\|صفحه=162 ح33}}</ref>		این کتابی است از سوی خداوند شکست ناپذیر و حکیم به محمد نور و فرستاده خدا در زمین. این نوشته توسط جبرئیل امین از جانب رب العالمین آورده شد.‌ای محمد نام‌هایم را بزرگ شمار و نعمت‌هایم را شکرگزار باش، هرگز نشانه‌هایم را انکار نکن. من پروردگار و معبود جهانیانم و جز من خدایی نیست؛ درهم‌کوبنده جباران و دولت‌بخش مظلومان، و حسابرس روز جزا. من همان [[الله]] و معبود شمایم که جز من خدایی نیست. هر که به فضل کسی جز من امیدوار باشد یا از چیزی جز عدل من خوف داشته باشد، او را به عذابی سخت گرفتار خواهم ساخت که احدی از جهانیان آن را نچشیده است. پس فقط مرا پرستش کن و بر من توکّل نما. من هیچ رسولی را مبعوث نکردم و [[رسالت]] او را تکمیل ننمودم و دوران تبلیغ و رسالت او را به پایان نرساندم مگر اینکه برای او وصی و جانشینی قرار دادم. [ای محمد(ص)] تو را بر تمام پیامبران برتری بخشیدم؛ وصی تو را نیز بر تمام اوصیا برتری دادم. سپس تو را به وجود دو فرزندت: [[حسن(ع)\|حسن]] و [[امام حسین علیه‌السلام\|حسین]] گرامی داشتم. بعد از پایان دوره [حیات و امامت] پدرش [علی(ع)] حسن را معدن علم خود و حسین را نگهبان و حافظ وحی خود قرار دادم؛ نعمت [[شهادت]] را به حسین بخشیدم و او را بدین سبب گرامی داشتم و برای او سعادت خواستم. حسین با فضیلت‌ترین کسی است که [[شهید]] گشت و در بین شهیدان بالاترین درجه و مقام را داراست؛ امامت و [[توحید]] تمام و کمال را با او همراه کردم، حجت بالغه خود را نزد او قرار دادم؛ بر اساس اهل بیت و عترت او پاداش می‌دهم و طالحان و بدکاران را به سزای اعمال خوش می‌رسانم. اولین فرزند و عترت او، علی [بن الحسین] سرور پرستندگان و زینت دوستان من است. پس از او فرزندش که شبیه و همنام جدش است محمد، شکافنده علم الهی و معدن حکمت اوست. بزودی تردید کنندگان [در حقانیت] جعفربن محمد هلاک خواهند شد؛ هرکس او را رد کند گویی مرا رد کرده است. سخن حق از من است: سوگند می‌خورم که جایگاه جعفر بن محمد [و هر آن که بر او ایمان آورد] را گرامی بدارم؛ محبت و عشق به او را در دل دوستان، شیعیان، پیروان و یارانش قرار خواهم داد، سپس فتنه کور و سیاه گمنامی و تقیه را از برابر امام موسی کنار خواهم زد؛ چرا که سیر فرمان و اطاعت الهی هرگز منقطع نخواهد شد و حجت و دلیل من از دید مردم پنهان نخواهد ماند و دوستانم هرگز تیره بخت نخواهند گردید. اگر کسی یکی از حُجج مرا انکار کند، نعمتی را که داده‌ام انکار نموده است و هر که آیه‌ای از کتابم را تغییر دهد بر من تهمت بسته است. وای بر افترا زنندگانِ انکارگر، آن زمان که دوران امامت بنده و دوست و برگزیده‌ام موسی [بن جعفر(ع)] به پایان رسد. آگاه باشید! هر که هشتمین حجت مرا [[دروغ]] شمارد، گوئی همه اولیای مرا انکار نموده است. علی [بن موسی(ع)] دوست و یاور من [و رهبر شما] است و من ثِقل علم و عصمت و صفات نبوت را در او قرار می‌دهم؛ توان او را در پاسداری از آن می‌آزمایم؛ عفریت ستمگر و متکبر او را می‌کشد و در شهری که عبد صالح (ذوالقرنین) ساخت در کنار بدترین بندگانم (هارون الرشید) دفن می‌شود. دیدگان هشتمین امام را با تولد فرزندش محمد و خلیفه و جانشین پس از او روشنی بخشم. محمد [بن علی بن موسی الرضا(ع)] وارث علم و دانش من و معدن حکمت و جایگاه راز من و حجّت من بر بندگانم است. هرکس به او ایمان داشته باشد بهشت جایگاه اوست و او را شفیع هفتاد نفر از افراد خانواده [منسوبان او] که جهنم بر آنان واجب شد قرار می‌دهم. [پس از او] فرزندش علی [بن محمدبن علی بن موسی الرضا(ع)] دوست و یاورم را سعادتمند کردم؛ او امانت دار وحی من خواهد بود؛ از صُلب او، حسن [بن علی بن محمد] را بر خواهم آورد که دعوت کننده مردم به راه خدا و نگاهبان علم الهی است. آنگاه [پس از او] حجت خویش را با آمدن فرزندش محمد که رحمت برای جهانیان است تکمیل خواهم نمود. قدرت و کمال موسوی، عظمت و نور عیسوی و صبر [[ایوب]] همه را در او می‌بینید؛ او در زمانی خواهد آمد که دوستان من خوار شده و چون مغولان و دیلمیان مشرک، سرافکنده گشته و به آتش کشیده می‌شوند، سرهای آنان به عنوان هدیه به اطراف و اکناف فرستاده می‌شود و ترسان و لرزان می‌شوند، زمین از خون آنان رنگین می‌شود و هلاکت و فریاد و شیون در بین زنانشان همه گیر می‌شود. آنان بحقیقت حجّت و اولیای من در زمین خواهند بود. به واسطه اینان هر فتنه کور و سیاه و زلزله را از خلق دور خواهم ساخت و با آنها حرکتهای ظریف و پنهان [معاندان دین الهی] کشف می‌شود و قید و بندها و زنجیرهای بندگی از دوش خلق برداشته می‌شود. صلوات و رحمت خداوند بر آنان باد! اینان همان هدایت یافتگانند».<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الاحتجاج علی اهل اللجاج\|نام خانوادگی=علامه طبرسی\|جلد=1\|صفحه=162 ح33}}</ref>

	==نقل های مختلف از حدیث لوح==		==نقل های مختلف از حدیث لوح==

Hrohallah در ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۰۵

2024-12-14T07:05:57Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۵
خط ۲:		خط ۲:
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}حدیث لوح حضرت زهرا(س) چیست؟، چه مطالبی در آن بیان شده و اعتبار آن حدیث چه مقدار است؟{{پایان سوال}}		{{سوال}}حدیث لوح حضرت زهرا(س) چیست؟، چه مطالبی در آن بیان شده و اعتبار آن حدیث چه مقدار است؟{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}{{درگاه\|فاطمی\|خانواده}}~~123~~		{{پاسخ}}{{درگاه\|فاطمی\|خانواده}}حدیث لوح یکی از روایات مهم و معتبر در تشیع است که به نقل از حضرت فاطمه (س) درباره لوحی سبز رنگ و درخشان است که حاوی نام‌های ائمه معصومین (ع) و پیامبر (ص) می‌باشد. این لوح به رسول خدا (ص) هدیه شده و در آن به پیامبر خدا تأکید شده که نعمت‌های الهی را شکرگزار باشد و از انکار نشانه‌های خدا پرهیز کند. جابر بن عبدالله انصاری در زمان زنده بودن حضرت فاطمه (س) این لوح را مشاهده می‌کند و گزارش‌هایی از محتوای آن را ثبت می‌نماید که در آن نام‌های حضرت علی (ع)، حسن (ع)، حسین (ع) و دیگر امامان ذکر شده است. محتوای این لوح شامل تأکید بر سنت جانشینی پیامبران و وصایت ائمه در نسل امام حسین (ع) است.

			نقل‌های مختلفی از حدیث لوح در متون شیعه وجود دارد و برخی از این نقل‌ها شامل احادیث کلینی و صدوق در کتب معتبرشان می‌باشد. همچنین امام باقر (ع) و امام صادق (ع) نیز روایت‌های متعددی از این لوح را برای دیگر راویان نقل کرده‌اند. این روایات در کتاب‌های مختلفی چون "کافی"، "کمال الدین"، و "الغیبه" آمده است و صحّت آن از سوی علمای شیعه مورد تأیید قرار گرفته است. به گفته برخی از علمای بزرگ، مانند آیت الله وحید خراسانی و علامه مجلسی، این روایت دارای اهمیتی ویژه است و همگان بر صحت آن اجماع دارند.

			حدیث لوح به مسأله مهم ادامه هدایت الهی از طریق امامت و اهمیت باور به امامان معصوم اشاره دارد. طبق این حدیث، انکار هر یک از ائمه به منزله انکار نعمت‌های الهی است و خداوند در پیامی به پیامبر (ص) به تداوم امامت و نقش کلیدی امام زمان (عج) در تکمیل هدایت اشاره کرده است. همچنین، پیشگویی وقایعی که در دوران هر یک از امامان خواهد افتاد نیز در این روایت دیده می‌شود. این حدیث به‌عنوان یک سند قوی در موضوع مهدویت و ظهور منجی نیز مطرح شده است.

	==محتوای حدیث لوح==		==محتوای حدیث لوح==
	حدیث لوح مشهور که از طریق جابر بن عبدالله انصاری نقل شده، چنین است: [[امام صادق(ع)]] نقل می‌کند که روزی پدرم از [[جابر بن عبدالله انصاری]] خواست ماجرای مشاهده لوحی که در دست جده‌اش [[حضرت فاطمه(س)~~]] بود، و مطالب مکتوب~~ در ~~لوح را برای او بازگو کند. جابر گفت: روزی در ایام حیات~~ رسول ~~الله~~(ص) ~~مادرت فاطمه(س) را ملاقات کردم تا~~ ولادت [[امام حسین(ع)~~\|حسین~~(ع)]] را ~~به او تبریک بگویم~~ که در ~~دستان~~ آن ~~بانوی بزرگ،~~ لوح ~~سبز رنگی دیدم~~ که ~~گمان کردم زمرّد است؛ در~~ آن ~~لوح،~~ کتاب سفیدی ~~را که~~ به ~~درخشندگی~~ خورشید بود ~~مشاهده کردم~~. ~~به آن~~ حضرت ~~عرض کردم: پدر و مادرم فدای تو باد! این لوح چیست؟~~ فاطمه(س) ~~فرمود: «این لوحی است~~ که خداوند ~~ـ عزوجل ـ آن را~~ به ~~رسولش محمد مصطفی~~(ص) ~~اهدا نمود.~~ در ~~این لوح~~ نام ~~پدر و همسر و فرزندانم و نام اوصیا~~ و ~~امامانی که~~ از نسل ~~فرزندانم هستند~~ ذکر شده است. ~~پدرم [[رسول خدا\|رسول الله~~(ص)~~]] آن~~ را به ~~من بخشیده است تا با نگاه کردن به آن دلم شاد شود». سپس مادرت فاطمه(س)~~ آن ~~لوح~~ را ~~در اختیار من قرار داد. من آنچه در لوح نوشته شده بود خواندم~~ و نسخه‌ای از ~~روی~~ آن ~~نوشتم~~. جابر ~~صحیفه‌ای~~ از ~~پوست نازک آورد، آن~~ را ~~گشود و به رؤیت پدرم رسانید. پدرم به جابر فرمود: جابر! حال به صحیفه‌ای که در نزد توست بنگر تا~~ برای ~~تو از حفظ بخوانم. جابر~~ به ~~نسخه‌ای که در دستش بود، نگریست~~ و ~~پدرم~~ تمام مطالب ~~صحیفه~~ را از حفظ برای جابر ~~خواند~~. ~~سوگند به خدا حرفی~~ از کلام امام ~~با حرفی از صحیفه‌ای~~ که ~~در دست جابر بود مخالف نبود. پس~~ از ~~آنکه قرائت~~ امام ~~به پایان رسید جابر گفت: خدای بزرگ را شاهد می‌گیرم که~~ آنچه در ~~صحیفه نزد فاطمه(س) دیدم همین~~ بود ~~که شما خواندید~~. متن این ~~لوح طبق نقل چنین~~ است:<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|نام=یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|جلد=1\|صفحه=527 ح ۳}}</ref>		حضرت فاطمه(س) در زمانی که هنوز رسول خدا(ص) زنده بودند، لوحی سبز رنگ در دست داشتند که جابر بن عبدالله انصاری هنگام تبریک ولادت امام حسین(ع) به حضرت فاطمه(س)، آن را مشاهده کرد. جابر در ابتدا گمان کرد که این لوح از جنس زمرد است، ولی در حقیقت، آن لوح درخشانی بود که بر روی آن کتاب سفیدی به نور خورشید نقش بسته بود. جابر از حضرت فاطمه(س) درباره این لوح پرسید و ایشان توضیح دادند که این لوح هدیه‌ای از سوی خداوند به پیامبر اسلام(ص) بوده که در آن، نام حضرت علی(ع)، حضرت فاطمه(س)، امام حسین(ع)، امام حسن(ع) و دیگر امامان از نسل آنان ذکر شده است. حضرت فاطمه(س) این لوح را به جابر دادند و او مطالب آن را خواند و سپس نسخه‌ای از آن تهیه کرد. جابر نسخه‌ای از لوح را برای پدرش به امانت آورد و امام صادق(ع) با نگاهی به آن، تمام مطالب را از حفظ برای جابر قرائت کردند. جابر بعد از شنیدن کلام امام صادق(ع) شهادت داد که هیچ‌یک از کلمات امام با آنچه در نسخه‌ی لوح نوشته شده بود مغایرت نداشت. متن این روایت به شرح زیر است :<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|نام=یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|جلد=1\|صفحه=527 ح ۳}}</ref>

	'''بسم اللّه الرحمن الرحیم'''		'''بسم اللّه الرحمن الرحیم'''
خط ۲۹:		خط ۳۳:

	* '''حدیث لوح در منابع اهل سنت :''' علامه [[فضل بن حسن طبرسی\|طبرسی]] در [[اعلام الوری]] اظهار داشته که [[اهل سنت]] به طور جزئی در کتب خود به حدیث لوح اشاره داشته‌اند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=اعلام الوری باعلام الهدی\|نام خانوادگی=طبرسی\|جلد=1\|صفحه=258}}</ref>		* '''حدیث لوح در منابع اهل سنت :''' علامه [[فضل بن حسن طبرسی\|طبرسی]] در [[اعلام الوری]] اظهار داشته که [[اهل سنت]] به طور جزئی در کتب خود به حدیث لوح اشاره داشته‌اند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=اعلام الوری باعلام الهدی\|نام خانوادگی=طبرسی\|جلد=1\|صفحه=258}}</ref>

			== مسائل قابل توجه در حدیث لوح ==

			* '''سنت جانشین قرار دادن برای پیامبران''': طبق این حدیث خداوند فرموده است: «إِنِّی لَمْ أَبْعَثْ نَبِیاً فَأُکمِلَتْ أَیامُهُ وَ انْقَضَتْ مُدَّتُهُ إِلَّا جَعَلْتُ لَهُ وَصِیاً.» در واقع، سنّت وصایت سنتی الاهی است که از [[آدم]] تا [[خاتمیت\|خاتم]] جاری بوده است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الإمامة والتبصرة\|نام خانوادگی=ابن بابویه قمی\|جلد=1\|صفحه=104}}</ref>
			* '''امام علی(ع) برترین اوصیاء''': برتری [[امام علی علیه‌السلام\|امام علی]](ع) بر همه اوصیاء از حقایقی است که روایات فراوانی گواه آن است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الكافی\|نام خانوادگی=کلینی\|جلد=1\|صفحه=528}}</ref>
			* '''جریان امامت در نسل [[امام حسین علیه‌السلام\|امام حسین]](ع)''': بنا بر توضیحات [[علامه مجلسی]]، می‌توان گفت که مقصود از کلمه تامه و حجت بالغه که خداوند آن دو را نزد امام حسین و همراه او قرار داده، امر امامت است: (جَعَلْتُ کلِمَتِی التَّامَّةَ مَعَهُ وَ حُجَّتِی الْبَالِغَةَ عِنْدَهُ) که با توجه به ویژگیهای این امر، به دو شکل از آن تعبیر شده است. افزون بر این، مراد از حجت بالغه می‌تواند براهین و ادله‌ای باشد که دالّ بر حقانیت امامان است. در هر حال، این عبارات حاکی از آن است که ائمّه از نسل امام حسین خواهند بود؛ امری که در احادیث به شکل متواتر تکرار شده است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحارالانوار\|نام خانوادگی=مجلسی، محمدباقر\|جلد=26\|صفحه=باب ان الائمه من ذریه الحسین}}</ref>
			* '''تداوم هدایت الاهی به تداوم امامت'''
			* '''انکار یکی از امامان به منزله انکار نعمت‌های خدا''': «مَنْ جَحَدَ وَاحِداً مِنْهُمْ فَقَدْ جَحَدَ نِعْمَتِي» همان‌گونه که ایمان به همه [[پیامبر\|انبیاء]] واجب است، انکار یکی از امامان نیز انکار نعمت‌های خداست.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=عيون أخبار الرضا (ع)\|نام خانوادگی=صدوق\|جلد=1\|صفحه=50}}</ref>
			* '''به کمال رسیدن امامت به وسیله امام زمان''': خداوند در حدیث لوح فرموده است: «وَ أُکمِلُ ذَلِک بِابْنِهِ محمّد رَحْمَةً لِلْعَالَمِینَ.» خداوند در لوح [[حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها\|فاطمه]] فرموده است که رشته امامت را با [[امام زمان]] به کمال می‌رساند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الكافی\|نام خانوادگی=کلینی\|جلد=1\|صفحه=528}}</ref>
			* '''مهدویت در حدیث لوح''': مقصود از [[مهدویت]]، ظهور منجی و مصلحی است الاهی که در [[آخرالزمان]]، قیام می‌کند و ستم و بیداد را از میان می‌برد و عدل و داد را حکمفرما می‌سازد. خداوند متعال خود را در لوح فاطمه به «قَاصِمُ الْجَبَّارِینَ وَ مُدِیلُ الْمَظْلُومِینَ»، به درهم‌کوبنده ستمگران و سرکشان، و دولت‌دهنده ستمدیدگان وصف کرده و این هماهنگ با آیات قرآن، اشاره به مهدویت است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|نام خانوادگی=کلینی\|جلد=1\|صفحه=527}}</ref>
			* '''پیشگویی وقایع عصر ائمّه در حدیث لوح''': بخشهایی از لوح حضرت فاطمه گزارشی است از وقایعی که در عصر هر امامی رخ خواهد داد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الإمامة والتبصرة\|نام خانوادگی=ابن بابویه قمی\|جلد=1\|صفحه=104\|صفحه‌ها=106}}</ref>

	==منابع==		==منابع==

Hrohallah در ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۴۶

2024-12-14T06:46:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۶
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	این روایت را [[ابن‌بابویه]] قمی در کتاب الامامه والتبصره<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کتاب الامامه والتبصره\|نام خانوادگی=ابن‌بابویه قمی\|جلد=1\|صفحه=105\|صفحه‌ها=107}}</ref>و ثقة الاسلام [[کلینی]] در [[کافی]] با سند معتبر<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مكيال المكارم في فوائد الدعاء للقائم (عليه السلام)\|سال=1421\|نام خانوادگی=موسوی اصفهانی\|جلد=2\|صفحه=111}}</ref>نقل کرده‌اند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1363\|نام خانوادگی=کلینی\|جلد=1\|صفحه=527}}</ref> همچنین [[شیخ صدوق]] در [[عیون اخبار الرضا (کتاب)\|عیون اخبارالرضا]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=عیون أخبارالرضا علیه‌السلام\|سال=1404\|نام خانوادگی=شیخ صدوق\|جلد=1\|صفحه=49}}</ref> و [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمه]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کمال الدین\|سال=1395\|نام خانوادگی=شیخ صدوق\|جلد=1\|صفحه=308}}</ref> [[شیخ مفید]] در کتاب [[الاختصاص (کتاب)\|اختصاص]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الاختصاص\|سال=1414\|نام خانوادگی=شیخ مفید\|جلد=1\|صفحه=210}}</ref> و [[الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد (کتاب)\|الارشاد]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الإرشاد\|سال=1413\|نام خانوادگی=شیخ مفید\|جلد=2\|صفحه=346}}</ref> و [[شیخ طوسی]] در کتاب [[کتاب الغیبة (طوسی)\|الغیبة]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الغیبه\|سال=1411\|نام خانوادگی=شیخ طوسی\|جلد=1\|صفحه=143}}</ref>، [[نعمانی]] در کتاب [[کتاب الغیبة (نعمانی)\|الغیبة]] آن را با سند‌های متعدد روایت کرده‌اند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحارالانوار\|سال=1403\|نام خانوادگی=مجلسی، محمدباقر\|جلد=36\|صفحه=195}}</ref>		این روایت را [[ابن‌بابویه]] قمی در کتاب الامامه والتبصره<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کتاب الامامه والتبصره\|نام خانوادگی=ابن‌بابویه قمی\|جلد=1\|صفحه=105\|صفحه‌ها=107}}</ref>و ثقة الاسلام [[کلینی]] در [[کافی]] با سند معتبر<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مكيال المكارم في فوائد الدعاء للقائم (عليه السلام)\|سال=1421\|نام خانوادگی=موسوی اصفهانی\|جلد=2\|صفحه=111}}</ref>نقل کرده‌اند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1363\|نام خانوادگی=کلینی\|جلد=1\|صفحه=527}}</ref> همچنین [[شیخ صدوق]] در [[عیون اخبار الرضا (کتاب)\|عیون اخبارالرضا]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=عیون أخبارالرضا علیه‌السلام\|سال=1404\|نام خانوادگی=شیخ صدوق\|جلد=1\|صفحه=49}}</ref> و [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمه]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کمال الدین\|سال=1395\|نام خانوادگی=شیخ صدوق\|جلد=1\|صفحه=308}}</ref> [[شیخ مفید]] در کتاب [[الاختصاص (کتاب)\|اختصاص]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الاختصاص\|سال=1414\|نام خانوادگی=شیخ مفید\|جلد=1\|صفحه=210}}</ref> و [[الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد (کتاب)\|الارشاد]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الإرشاد\|سال=1413\|نام خانوادگی=شیخ مفید\|جلد=2\|صفحه=346}}</ref> و [[شیخ طوسی]] در کتاب [[کتاب الغیبة (طوسی)\|الغیبة]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الغیبه\|سال=1411\|نام خانوادگی=شیخ طوسی\|جلد=1\|صفحه=143}}</ref>، [[نعمانی]] در کتاب [[کتاب الغیبة (نعمانی)\|الغیبة]] آن را با سند‌های متعدد روایت کرده‌اند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحارالانوار\|سال=1403\|نام خانوادگی=مجلسی، محمدباقر\|جلد=36\|صفحه=195}}</ref>

	و نیز در کتابهای دیگری چون [[الاحتجاج علی اهل اللجاج (کتاب)\|احتجاج]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الإحتجاج\|سال=1386\|نام خانوادگی=طبرسی\|جلد=1\|صفحه=85}}</ref>، [[ارشاد القلوب (کتاب)\|ارشاد القلوب]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=إرشاد القلوب\|سال=1417\|نام خانوادگی=دیلمی\|جلد=2\|صفحه=137}}</ref>، [[تأویل الآیات الظاهرة فی فضائل العترة الطاهرة (کتاب)\|تأویل الآیات]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تأويل الآيات\|سال=1407\|نام خانوادگی=استرآبادی\|جلد=1\|صفحه=205}}</ref>، [[تقریب المعارف (کتاب)\|تقریب المعارف]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تقریب المعارف\|سال=1417\|نام خانوادگی=ابوالصلاح حلبی\|جلد=1\|صفحه=421}}</ref>، الفضائل ابن شاذان، [[المناقب و المثالب (کتاب)\|مناقب]] [[ابن شهر آشوب]]، [[کشف الغمة فی معرفة الائمة (کتاب)\|کشف الغمه]]، [[الفصول المختاره]]، [[الصراط المستقیم الی مستحقی التقدیم (کتاب)\|الصراط المستقیم]]، این روایت -به طور کلی یا جزئی، با ذکر سند و یا بدون آن نقل شده است.		و نیز در کتابهای دیگری چون [[الاحتجاج علی اهل اللجاج (کتاب)\|احتجاج]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الإحتجاج\|سال=1386\|نام خانوادگی=طبرسی\|جلد=1\|صفحه=85}}</ref> [[ارشاد القلوب (کتاب)\|ارشاد القلوب]]، <ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=إرشاد القلوب\|سال=1417\|نام خانوادگی=دیلمی\|جلد=2\|صفحه=137}}</ref>[[تأویل الآیات الظاهرة فی فضائل العترة الطاهرة (کتاب)\|تأویل الآیات]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تأويل الآيات\|سال=1407\|نام خانوادگی=استرآبادی\|جلد=1\|صفحه=205}}</ref> [[تقریب المعارف (کتاب)\|تقریب المعارف]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تقریب المعارف\|سال=1417\|نام خانوادگی=ابوالصلاح حلبی\|جلد=1\|صفحه=421}}</ref> الفضائل ابن شاذان،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الفضائل لإبن شاذان\|سال=1363\|نام خانوادگی=شاذان قمی\|جلد=1\|صفحه=113}}</ref> [[المناقب و المثالب (کتاب)\|مناقب]] [[ابن شهر آشوب]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مناقب آل أبی طالب\|سال=1376\|نام خانوادگی=ابن‌شهر‌آشوب\|جلد=1\|صفحه=256}}</ref> [[کشف الغمة فی معرفة الائمة (کتاب)\|کشف الغمه]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=كشف الغمة، الرضی\|نام خانوادگی=اربلی\|جلد=2\|صفحه=1002}}</ref> [[الفصول المختاره]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الفصول المختارة\|سال=1413\|نام خانوادگی=شیخ مفید\|صفحه=304}}</ref> [[الصراط المستقیم الی مستحقی التقدیم (کتاب)\|الصراط المستقیم]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الصراط المستقيم\|سال=1384\|نام خانوادگی=نباطی بیاضی\|جلد=2\|صفحه=131}}</ref> این روایت -به طور کلی یا جزئی، با ذکر سند و یا بدون آن نقل شده است.

	[[محمدتقی مجلسی\|محمد تقی مجلسی]] سند آن را [[خبر مستفیض\|مستفیض]] دانسته است. سید هاشم بحرانی گفته است که حدیث لوح با سند‌های زیاد، مکرر و مستفیض نقل شده و علما آن را پذیرفته‌اند. به گفته [[حسین وحید خراسانی\|وحید خراسانی]] این روایت مشتمل بر اخبار غیبی است و متن آن گواهی می‌دهد بر این که از معصوم صادر شده است. شیخ جمال الدین شامی عاملی، گفته است که امامیه بر صحت این روایت اجماع دارند. و شیخ [[محمد بن علی کراجکی\|ابوالفتح کراجکی]] گفته است که روایت لوح مشهور و معروف است، به طوری که شیعیان امامی بر (صحت) آن اتفاق دارند و هیچ اختلافی در آن نیست.		[[محمدتقی مجلسی\|محمد تقی مجلسی]] سند آن را [[خبر مستفیض\|مستفیض]] دانسته است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=روضة المتقين في شرح من لا يحضره الفقي\|نام خانوادگی=علامه مجلسی\|ناشر=بنياد فرهنك اسلامی\|جلد=11\|صفحه=7}}</ref> سید هاشم بحرانی گفته است که حدیث لوح با سند‌های زیاد، مکرر و مستفیض نقل شده و علما آن را پذیرفته‌اند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=غاية المرام وحجة الخصام في تعيين الإمام من طريق الخاص والعام\|سال=1422\|نام خانوادگی=علامه بحرانی\|جلد=1\|صفحه=221}}</ref> به گفته آیت الله [[حسین وحید خراسانی\|وحید خراسانی]] این روایت مشتمل بر اخبار غیبی است و متن آن گواهی می‌دهد بر این که از معصوم صادر شده است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=منهاج الصالحين\|سال=1428\|نام خانوادگی=آیت الله وحید خراسانی\|جلد=1\|صفحه=202}}</ref> شیخ جمال الدین شامی عاملی، گفته است که امامیه بر صحت این روایت اجماع دارند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الدر النظيم\|نام خانوادگی=شامی\|ناشر=مؤسسة النشر الإسلامی\|جلد=1\|صفحه=791}}</ref> و شیخ [[محمد بن علی کراجکی\|ابوالفتح کراجکی]] گفته است که روایت لوح مشهور و معروف است، به طوری که شیعیان امامی بر (صحت) آن اتفاق دارند و هیچ اختلافی در آن نیست.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الإستنصار فی النص على الأئمة الأطهار\|سال=1405\|نام خانوادگی=کراجکی\|جلد=1\|صفحه=18}}</ref>

			* '''حدیث لوح در منابع اهل سنت :''' علامه [[فضل بن حسن طبرسی\|طبرسی]] در [[اعلام الوری]] اظهار داشته که [[اهل سنت]] به طور جزئی در کتب خود به حدیث لوح اشاره داشته‌اند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=اعلام الوری باعلام الهدی\|نام خانوادگی=طبرسی\|جلد=1\|صفحه=258}}</ref>

	==منابع==		==منابع==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۵۸
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	حدیث لوح حضرت زهرا(س) در منابع و کتب بسیار معبتر شیعی نقل شده است، مطالب مختلفی نیز در تأیید این روایت وجود دارد که صحت آن را تقویت کرده و بر ارزش آن افزوده است.		حدیث لوح حضرت زهرا(س) در منابع و کتب بسیار معبتر شیعی نقل شده است، مطالب مختلفی نیز در تأیید این روایت وجود دارد که صحت آن را تقویت کرده و بر ارزش آن افزوده است.

	این روایت را [[ابن‌بابویه]] قمی در کتاب الامامه والتبصره<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کتاب الامامه والتبصره\|نام خانوادگی=ابن‌بابویه قمی\|جلد=1\|صفحه=105\|صفحه‌ها=107}}</ref>و ثقة الاسلام [[کلینی]] در [[کافی]] با سند معتبر<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مکیال المکارم فی فوائد الدعاء للقائم (علیه السلام)\|سال=1421\|نام خانوادگی=موسوی اصفهانی\|جلد=2\|صفحه=111}}</ref>نقل کرده‌اند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1363\|نام خانوادگی=کلینی\|جلد=1\|صفحه=527}}</ref> همچنین [[شیخ صدوق]] در [[عیون اخبار الرضا (کتاب)\|عیون اخبارالرضا]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=عیون أخبارالرضا علیه‌السلام\|سال=1404\|نام خانوادگی=شیخ صدوق\|جلد=1\|صفحه=49}}</ref> و [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمه]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کمال الدین\|سال=1395\|نام خانوادگی=شیخ صدوق\|جلد=1\|صفحه=308}}</ref> [[شیخ مفید]] در کتاب [[الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد (کتاب)\|الارشاد]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الإرشاد\|سال=1413\|نام خانوادگی=شیخ مفید\|جلد=2\|صفحه=346}}</ref> و [[شیخ طوسی]] در کتاب [[کتاب الغیبة (طوسی)\|الغیبة]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الغیبه\|سال=1411\|نام خانوادگی=شیخ طوسی\|جلد=1\|صفحه=143}}</ref> [[نعمانی]] در کتاب [[کتاب الغیبة (نعمانی)\|الغیبة]] آن را با سندهای متعدد روایت کرده‌اند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=~~بحارالانوار~~\|سال=1403\|نام خانوادگی=مجلسی، محمدباقر\|جلد=36\|صفحه=195}}</ref>		این روایت را [[ابن‌بابویه]] قمی در کتاب الامامه والتبصره<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کتاب الامامه والتبصره\|نام خانوادگی=ابن‌بابویه قمی\|جلد=1\|صفحه=105\|صفحه‌ها=107}}</ref>و ثقة الاسلام [[کلینی]] در [[کافی]] با سند معتبر<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مکیال المکارم فی فوائد الدعاء للقائم (علیه السلام)\|سال=1421\|نام خانوادگی=موسوی اصفهانی\|جلد=2\|صفحه=111}}</ref>نقل کرده‌اند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1363\|نام خانوادگی=کلینی\|جلد=1\|صفحه=527}}</ref> همچنین [[شیخ صدوق]] در [[عیون اخبار الرضا (کتاب)\|عیون اخبارالرضا]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=عیون أخبارالرضا علیه‌السلام\|سال=1404\|نام خانوادگی=شیخ صدوق\|جلد=1\|صفحه=49}}</ref> و [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمه]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کمال الدین\|سال=1395\|نام خانوادگی=شیخ صدوق\|جلد=1\|صفحه=308}}</ref> [[شیخ مفید]] در کتاب [[الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد (کتاب)\|الارشاد]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الإرشاد\|سال=1413\|نام خانوادگی=شیخ مفید\|جلد=2\|صفحه=346}}</ref> و [[شیخ طوسی]] در کتاب [[کتاب الغیبة (طوسی)\|الغیبة]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الغیبه\|سال=1411\|نام خانوادگی=شیخ طوسی\|جلد=1\|صفحه=143}}</ref> [[نعمانی]] در کتاب [[کتاب الغیبة (نعمانی)\|الغیبة]] آن را با سندهای متعدد روایت کرده‌اند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الانوار\|سال=1403\|نام خانوادگی=مجلسی، محمدباقر\|جلد=36\|صفحه=195}}</ref>

	و نیز در کتابهای دیگری چون [[الاحتجاج علی اهل اللجاج (کتاب)\|احتجاج]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الإحتجاج\|سال=1386\|نام خانوادگی=طبرسی\|جلد=1\|صفحه=85}}</ref> [[ارشاد القلوب (کتاب)\|ارشاد القلوب]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=إرشاد القلوب\|سال=1417\|نام خانوادگی=دیلمی\|جلد=2\|صفحه=137}}</ref>[[تأویل الآیات الظاهرة فی فضائل العترة الطاهرة (کتاب)\|تأویل الآیات]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تأویل الآیات\|سال=1407\|نام خانوادگی=استرآبادی\|جلد=1\|صفحه=205}}</ref> [[تقریب المعارف (کتاب)\|تقریب المعارف]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تقریب المعارف\|سال=1417\|نام خانوادگی=ابوالصلاح حلبی\|جلد=1\|صفحه=421}}</ref> الفضائل ابن شاذان،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الفضائل لإبن شاذان\|سال=1363\|نام خانوادگی=شاذان قمی\|جلد=1\|صفحه=113}}</ref> [[المناقب و المثالب (کتاب)\|مناقب]] [[ابن شهر آشوب]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مناقب آل أبی طالب\|سال=1376\|نام خانوادگی=ابن‌شهرآشوب\|جلد=1\|صفحه=256}}</ref> [[کشف الغمة فی معرفة الائمة (کتاب)\|کشف الغمه]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کشف الغمة، الرضی\|نام خانوادگی=اربلی\|جلد=2\|صفحه=1002}}</ref> [[الفصول المختاره]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الفصول المختارة\|سال=1413\|نام خانوادگی=شیخ مفید\|صفحه=304}}</ref> [[الصراط المستقیم الی مستحقی التقدیم (کتاب)\|الصراط المستقیم]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الصراط المستقیم\|سال=1384\|نام خانوادگی=نباطی بیاضی\|جلد=2\|صفحه=131}}</ref> این روایت -به‌طور کلی یا جزئی، با ذکر سند یا بدون آن نقل شده است.		و نیز در کتابهای دیگری چون [[الاحتجاج علی اهل اللجاج (کتاب)\|احتجاج]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الإحتجاج\|سال=1386\|نام خانوادگی=طبرسی\|جلد=1\|صفحه=85}}</ref> [[ارشاد القلوب (کتاب)\|ارشاد القلوب]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=إرشاد القلوب\|سال=1417\|نام خانوادگی=دیلمی\|جلد=2\|صفحه=137}}</ref>[[تأویل الآیات الظاهرة فی فضائل العترة الطاهرة (کتاب)\|تأویل الآیات]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تأویل الآیات\|سال=1407\|نام خانوادگی=استرآبادی\|جلد=1\|صفحه=205}}</ref> [[تقریب المعارف (کتاب)\|تقریب المعارف]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تقریب المعارف\|سال=1417\|نام خانوادگی=ابوالصلاح حلبی\|جلد=1\|صفحه=421}}</ref> الفضائل ابن شاذان،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الفضائل لإبن شاذان\|سال=1363\|نام خانوادگی=شاذان قمی\|جلد=1\|صفحه=113}}</ref> [[المناقب و المثالب (کتاب)\|مناقب]] [[ابن شهر آشوب]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مناقب آل أبی طالب\|سال=1376\|نام خانوادگی=ابن‌شهرآشوب\|جلد=1\|صفحه=256}}</ref> [[کشف الغمة فی معرفة الائمة (کتاب)\|کشف الغمه]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کشف الغمة، الرضی\|نام خانوادگی=اربلی\|جلد=2\|صفحه=1002}}</ref> [[الفصول المختاره]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الفصول المختارة\|سال=1413\|نام خانوادگی=شیخ مفید\|صفحه=304}}</ref> [[الصراط المستقیم الی مستحقی التقدیم (کتاب)\|الصراط المستقیم]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الصراط المستقیم\|سال=1384\|نام خانوادگی=نباطی بیاضی\|جلد=2\|صفحه=131}}</ref> این روایت -به‌طور کلی یا جزئی، با ذکر سند یا بدون آن نقل شده است.
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	* سنت جانشین قرار دادن برای پیامبران: طبق این حدیث خداوند فرموده است: «إِنِّی لَمْ أَبْعَثْ نَبِیاً فَأُکمِلَتْ أَیامُهُ وَ انْقَضَتْ مُدَّتُهُ إِلَّا جَعَلْتُ لَهُ وَصِیاً.» در واقع، سنّت وصایت سنتی الاهی است که از [[آدم]] تا [[خاتمیت\|خاتم]] جاری بوده است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الإمامة والتبصرة\|نام خانوادگی=ابن بابویه قمی\|جلد=1\|صفحه=104}}</ref>		* سنت جانشین قرار دادن برای پیامبران: طبق این حدیث خداوند فرموده است: «إِنِّی لَمْ أَبْعَثْ نَبِیاً فَأُکمِلَتْ أَیامُهُ وَ انْقَضَتْ مُدَّتُهُ إِلَّا جَعَلْتُ لَهُ وَصِیاً.» در واقع، سنّت وصایت سنتی الاهی است که از [[آدم]] تا [[خاتمیت\|خاتم]] جاری بوده است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الإمامة والتبصرة\|نام خانوادگی=ابن بابویه قمی\|جلد=1\|صفحه=104}}</ref>
	* امام علی(ع) برترین اوصیاء: برتری [[امام علی علیه‌السلام\|امام علی]](ع) بر همه اوصیاء از حقایقی است که روایات فراوانی گواه آن است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|نام خانوادگی=کلینی\|جلد=1\|صفحه=528}}</ref>		* امام علی(ع) برترین اوصیاء: برتری [[امام علی علیه‌السلام\|امام علی]](ع) بر همه اوصیاء از حقایقی است که روایات فراوانی گواه آن است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|نام خانوادگی=کلینی\|جلد=1\|صفحه=528}}</ref>
	* جریان امامت در نسل [[امام حسین علیه‌السلام\|امام حسین]](ع): بنا بر توضیحات [[علامه مجلسی]]، می‌توان گفت که مقصود از کلمه تامه و حجت بالغه که خداوند آن دو را نزد امام حسین و همراه او قرار داده، امر امامت است: (جَعَلْتُ کلِمَتِی التَّامَّةَ مَعَهُ وَ حُجَّتِی الْبَالِغَةَ عِنْدَهُ) که با توجه به ویژگیهای این امر، به دو شکل از آن تعبیر شده است. افزون بر این، مراد از حجت بالغه می‌تواند براهین و ادله‌ای باشد که دالّ بر حقانیت امامان است. در هر حال، این عبارات حاکی از آن است که ائمّه از نسل امام حسین خواهند بود؛ امری که در احادیث به شکل متواتر تکرار شده است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=~~بحارالانوار~~\|نام خانوادگی=مجلسی، محمدباقر\|جلد=26\|صفحه=باب ان الائمه من ذریه الحسین}}</ref>		* جریان امامت در نسل [[امام حسین علیه‌السلام\|امام حسین]](ع): بنا بر توضیحات [[علامه مجلسی]]، می‌توان گفت که مقصود از کلمه تامه و حجت بالغه که خداوند آن دو را نزد امام حسین و همراه او قرار داده، امر امامت است: (جَعَلْتُ کلِمَتِی التَّامَّةَ مَعَهُ وَ حُجَّتِی الْبَالِغَةَ عِنْدَهُ) که با توجه به ویژگیهای این امر، به دو شکل از آن تعبیر شده است. افزون بر این، مراد از حجت بالغه می‌تواند براهین و ادله‌ای باشد که دالّ بر حقانیت امامان است. در هر حال، این عبارات حاکی از آن است که ائمّه از نسل امام حسین خواهند بود؛ امری که در احادیث به شکل متواتر تکرار شده است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الانوار\|نام خانوادگی=مجلسی، محمدباقر\|جلد=26\|صفحه=باب ان الائمه من ذریه الحسین}}</ref>
	* تداوم هدایت الاهی به تداوم امامت		* تداوم هدایت الاهی به تداوم امامت
	* انکار یکی از امامان به منزله انکار نعمت‌های خدا: «مَنْ جَحَدَ وَاحِداً مِنْهُمْ فَقَدْ جَحَدَ نِعْمَتِی» همان‌گونه که ایمان به همه [[پیامبر\|انبیاء]] واجب است، انکار یکی از امامان نیز انکار نعمت‌های خداست.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=عیون أخبار الرضا(ع)\|نام خانوادگی=صدوق\|جلد=1\|صفحه=50}}</ref>		* انکار یکی از امامان به منزله انکار نعمت‌های خدا: «مَنْ جَحَدَ وَاحِداً مِنْهُمْ فَقَدْ جَحَدَ نِعْمَتِی» همان‌گونه که ایمان به همه [[پیامبر\|انبیاء]] واجب است، انکار یکی از امامان نیز انکار نعمت‌های خداست.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=عیون أخبار الرضا(ع)\|نام خانوادگی=صدوق\|جلد=1\|صفحه=50}}</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۶
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	این روایت را [[ابن‌بابویه]] قمی در کتاب الامامه والتبصره<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کتاب الامامه والتبصره\|نام خانوادگی=ابن‌بابویه قمی\|جلد=1\|صفحه=105\|صفحه‌ها=107}}</ref>و ثقة الاسلام [[کلینی]] در [[کافی]] با سند معتبر<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مكيال المكارم في فوائد الدعاء للقائم (عليه السلام)\|سال=1421\|نام خانوادگی=موسوی اصفهانی\|جلد=2\|صفحه=111}}</ref>نقل کرده‌اند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1363\|نام خانوادگی=کلینی\|جلد=1\|صفحه=527}}</ref> همچنین [[شیخ صدوق]] در [[عیون اخبار الرضا (کتاب)\|عیون اخبارالرضا]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=عیون أخبارالرضا علیه‌السلام\|سال=1404\|نام خانوادگی=شیخ صدوق\|جلد=1\|صفحه=49}}</ref> و [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمه]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کمال الدین\|سال=1395\|نام خانوادگی=شیخ صدوق\|جلد=1\|صفحه=308}}</ref> [[شیخ مفید]] در کتاب [[الاختصاص (کتاب)\|اختصاص]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الاختصاص\|سال=1414\|نام خانوادگی=شیخ مفید\|جلد=1\|صفحه=210}}</ref> و [[الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد (کتاب)\|الارشاد]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الإرشاد\|سال=1413\|نام خانوادگی=شیخ مفید\|جلد=2\|صفحه=346}}</ref> و [[شیخ طوسی]] در کتاب [[کتاب الغیبة (طوسی)\|الغیبة]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الغیبه\|سال=1411\|نام خانوادگی=شیخ طوسی\|جلد=1\|صفحه=143}}</ref>، [[نعمانی]] در کتاب [[کتاب الغیبة (نعمانی)\|الغیبة]] آن را با سند‌های متعدد روایت کرده‌اند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحارالانوار\|سال=1403\|نام خانوادگی=مجلسی، محمدباقر\|جلد=36\|صفحه=195}}</ref>		این روایت را [[ابن‌بابویه]] قمی در کتاب الامامه والتبصره<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کتاب الامامه والتبصره\|نام خانوادگی=ابن‌بابویه قمی\|جلد=1\|صفحه=105\|صفحه‌ها=107}}</ref>و ثقة الاسلام [[کلینی]] در [[کافی]] با سند معتبر<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مكيال المكارم في فوائد الدعاء للقائم (عليه السلام)\|سال=1421\|نام خانوادگی=موسوی اصفهانی\|جلد=2\|صفحه=111}}</ref>نقل کرده‌اند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1363\|نام خانوادگی=کلینی\|جلد=1\|صفحه=527}}</ref> همچنین [[شیخ صدوق]] در [[عیون اخبار الرضا (کتاب)\|عیون اخبارالرضا]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=عیون أخبارالرضا علیه‌السلام\|سال=1404\|نام خانوادگی=شیخ صدوق\|جلد=1\|صفحه=49}}</ref> و [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمه]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کمال الدین\|سال=1395\|نام خانوادگی=شیخ صدوق\|جلد=1\|صفحه=308}}</ref> [[شیخ مفید]] در کتاب [[الاختصاص (کتاب)\|اختصاص]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الاختصاص\|سال=1414\|نام خانوادگی=شیخ مفید\|جلد=1\|صفحه=210}}</ref> و [[الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد (کتاب)\|الارشاد]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الإرشاد\|سال=1413\|نام خانوادگی=شیخ مفید\|جلد=2\|صفحه=346}}</ref> و [[شیخ طوسی]] در کتاب [[کتاب الغیبة (طوسی)\|الغیبة]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الغیبه\|سال=1411\|نام خانوادگی=شیخ طوسی\|جلد=1\|صفحه=143}}</ref>، [[نعمانی]] در کتاب [[کتاب الغیبة (نعمانی)\|الغیبة]] آن را با سند‌های متعدد روایت کرده‌اند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحارالانوار\|سال=1403\|نام خانوادگی=مجلسی، محمدباقر\|جلد=36\|صفحه=195}}</ref>

	و نیز در کتابهای دیگری چون [[الاحتجاج علی اهل اللجاج (کتاب)\|احتجاج]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الإحتجاج\|سال=1386\|نام خانوادگی=طبرسی\|جلد=1\|صفحه=85}}</ref>، [[ارشاد القلوب (کتاب)\|ارشاد القلوب]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=إرشاد القلوب\|سال=1417\|نام خانوادگی=دیلمی\|جلد=2\|صفحه=137}}</ref>، [[تأویل الآیات الظاهرة فی فضائل العترة الطاهرة (کتاب)\|تأویل الآیات]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تأويل الآيات\|سال=1407\|نام خانوادگی=استرآبادی\|جلد=1\|صفحه=205}}</ref>، [[تقریب المعارف (کتاب)\|تقریب المعارف]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تقریب المعارف\|سال=1417\|نام خانوادگی=ابوالصلاح حلبی\|جلد=1\|صفحه=421}}</ref>، الفضائل ابن شاذان، [[المناقب و المثالب (کتاب)\|مناقب]] [[ابن شهر آشوب]]، [[کشف الغمة فی معرفة الائمة (کتاب)\|کشف الغمه]]، [[الفصول المختاره]]، [[الصراط المستقیم الی مستحقی التقدیم (کتاب)\|الصراط المستقیم]]، این روایت -به طور کلی یا جزئی، با ذکر سند و یا بدون آن نقل شده است.		و نیز در کتابهای دیگری چون [[الاحتجاج علی اهل اللجاج (کتاب)\|احتجاج]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الإحتجاج\|سال=1386\|نام خانوادگی=طبرسی\|جلد=1\|صفحه=85}}</ref> [[ارشاد القلوب (کتاب)\|ارشاد القلوب]]، <ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=إرشاد القلوب\|سال=1417\|نام خانوادگی=دیلمی\|جلد=2\|صفحه=137}}</ref>[[تأویل الآیات الظاهرة فی فضائل العترة الطاهرة (کتاب)\|تأویل الآیات]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تأويل الآيات\|سال=1407\|نام خانوادگی=استرآبادی\|جلد=1\|صفحه=205}}</ref> [[تقریب المعارف (کتاب)\|تقریب المعارف]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تقریب المعارف\|سال=1417\|نام خانوادگی=ابوالصلاح حلبی\|جلد=1\|صفحه=421}}</ref> الفضائل ابن شاذان،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الفضائل لإبن شاذان\|سال=1363\|نام خانوادگی=شاذان قمی\|جلد=1\|صفحه=113}}</ref> [[المناقب و المثالب (کتاب)\|مناقب]] [[ابن شهر آشوب]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مناقب آل أبی طالب\|سال=1376\|نام خانوادگی=ابن‌شهر‌آشوب\|جلد=1\|صفحه=256}}</ref> [[کشف الغمة فی معرفة الائمة (کتاب)\|کشف الغمه]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=كشف الغمة، الرضی\|نام خانوادگی=اربلی\|جلد=2\|صفحه=1002}}</ref> [[الفصول المختاره]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الفصول المختارة\|سال=1413\|نام خانوادگی=شیخ مفید\|صفحه=304}}</ref> [[الصراط المستقیم الی مستحقی التقدیم (کتاب)\|الصراط المستقیم]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الصراط المستقيم\|سال=1384\|نام خانوادگی=نباطی بیاضی\|جلد=2\|صفحه=131}}</ref> این روایت -به طور کلی یا جزئی، با ذکر سند و یا بدون آن نقل شده است.

	[[محمدتقی مجلسی\|محمد تقی مجلسی]] سند آن را [[خبر مستفیض\|مستفیض]] دانسته است. سید هاشم بحرانی گفته است که حدیث لوح با سند‌های زیاد، مکرر و مستفیض نقل شده و علما آن را پذیرفته‌اند. به گفته [[حسین وحید خراسانی\|وحید خراسانی]] این روایت مشتمل بر اخبار غیبی است و متن آن گواهی می‌دهد بر این که از معصوم صادر شده است. شیخ جمال الدین شامی عاملی، گفته است که امامیه بر صحت این روایت اجماع دارند. و شیخ [[محمد بن علی کراجکی\|ابوالفتح کراجکی]] گفته است که روایت لوح مشهور و معروف است، به طوری که شیعیان امامی بر (صحت) آن اتفاق دارند و هیچ اختلافی در آن نیست.		[[محمدتقی مجلسی\|محمد تقی مجلسی]] سند آن را [[خبر مستفیض\|مستفیض]] دانسته است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=روضة المتقين في شرح من لا يحضره الفقي\|نام خانوادگی=علامه مجلسی\|ناشر=بنياد فرهنك اسلامی\|جلد=11\|صفحه=7}}</ref> سید هاشم بحرانی گفته است که حدیث لوح با سند‌های زیاد، مکرر و مستفیض نقل شده و علما آن را پذیرفته‌اند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=غاية المرام وحجة الخصام في تعيين الإمام من طريق الخاص والعام\|سال=1422\|نام خانوادگی=علامه بحرانی\|جلد=1\|صفحه=221}}</ref> به گفته آیت الله [[حسین وحید خراسانی\|وحید خراسانی]] این روایت مشتمل بر اخبار غیبی است و متن آن گواهی می‌دهد بر این که از معصوم صادر شده است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=منهاج الصالحين\|سال=1428\|نام خانوادگی=آیت الله وحید خراسانی\|جلد=1\|صفحه=202}}</ref> شیخ جمال الدین شامی عاملی، گفته است که امامیه بر صحت این روایت اجماع دارند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الدر النظيم\|نام خانوادگی=شامی\|ناشر=مؤسسة النشر الإسلامی\|جلد=1\|صفحه=791}}</ref> و شیخ [[محمد بن علی کراجکی\|ابوالفتح کراجکی]] گفته است که روایت لوح مشهور و معروف است، به طوری که شیعیان امامی بر (صحت) آن اتفاق دارند و هیچ اختلافی در آن نیست.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الإستنصار فی النص على الأئمة الأطهار\|سال=1405\|نام خانوادگی=کراجکی\|جلد=1\|صفحه=18}}</ref>

			* '''حدیث لوح در منابع اهل سنت :''' علامه [[فضل بن حسن طبرسی\|طبرسی]] در [[اعلام الوری]] اظهار داشته که [[اهل سنت]] به طور جزئی در کتب خود به حدیث لوح اشاره داشته‌اند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=اعلام الوری باعلام الهدی\|نام خانوادگی=طبرسی\|جلد=1\|صفحه=258}}</ref>

	==منابع==		==منابع==