لعن و عدم جواز دشنام - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazarzadeh: جایگزینی متن - 'سایر مباحث' به ''

2021-03-20T17:05:49Z

جایگزینی متن - 'سایر مباحث' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۳۵
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	\| شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن		\| شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن
	\| شاخه فرعی۱ = عبادت در قرآن		\| شاخه فرعی۱ = عبادت در قرآن
	\| شاخه فرعی۲ = ~~سایر مباحث~~		\| شاخه فرعی۲ =
	\| شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	}}		}}

Nazarzadeh: جایگزینی متن - '|شاخه فرعی' به '| شاخه فرعی'

2021-03-18T11:58:56Z

جایگزینی متن - '|شاخه فرعی' به '| شاخه فرعی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۲۸
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن		\| شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن
	\|شاخه فرعی۱ = عبادت در قرآن		\| شاخه فرعی۱ = عبادت در قرآن
	\|شاخه فرعی۲ = سایر مباحث		\| شاخه فرعی۲ = سایر مباحث
	\|شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله

127.0.0.1: جایگزینی متن - ' | ارجاعات =' به ' | ارجاعات = | بازبینی نویسنده = '

2021-03-07T11:30:44Z

جایگزینی متن - ' | ارجاعات =' به ' | ارجاعات = | بازبینی نویسنده = '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۰۰
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	\| تغییر مسیر =		\| تغییر مسیر =
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
			\| بازبینی نویسنده =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =

185.181.182.102: جایگزینی متن - '' به ''

2021-02-09T17:39:34Z

جایگزینی متن - '<span></span>' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۰۹
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	اصل لعن را فقط در مواردی که دین اسلام تجویز کرده و در قرآن و روایات بیان شده است، می‌توان انجام داد؛ در مواردی که لعن تجویز نشده است، جایز نیست.		اصل لعن را فقط در مواردی که دین اسلام تجویز کرده و در قرآن و روایات بیان شده است، می‌توان انجام داد؛ در مواردی که لعن تجویز نشده است، جایز نیست.

	~~<span></span>~~

	== منابع ==		== منابع ==

A.rezapour در ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۶:۱۲

2021-01-19T06:12:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۴۲
خط ۲:		خط ۲:
	{{سوال}}لعن و دشنام از نظر قرآن را بیان بفرمایید{{پایان سوال}}		{{سوال}}لعن و دشنام از نظر قرآن را بیان بفرمایید{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	«[[لعن]]» (لعنت) در اصل به معنی طرد و دور ساختن است که آمیخته با خشم و غضب باشد؛ بنابراین لعن از ناحیه خداوند یعنی دور ساختن کسی از رحمت خویش و از تمام مواهب و برکاتی که از ناحیه او به بندگان می‌رسد. اهل لغت گفته‌اند: لعن در آخرت به معنی عذاب و عقوبت و در دنیا به معنی سلب توفیق است.<ref>~~ر. ک.~~ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ یازدهم، ۱۳۶۵، ج۱، ص۵۵۲.</ref> آیات زیادی در [[قرآن]] وارد شده که بعضی از افراد را لعن می‌کند مانند: {{قرآن\|إِنَّ الَّذينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ\|ترجمه=آنها که خدا و پیامبرش را ایذاء می‌کنند، خداوند آنها را از رحمت خود در دنیا و آخرت دور می‌سازد.\|سوره=احزاب\|آیه=۵۷}}		«[[لعن]]» (لعنت) در اصل به معنی طرد و دور ساختن است که آمیخته با خشم و غضب باشد؛ بنابراین لعن از ناحیه خداوند یعنی دور ساختن کسی از رحمت خویش و از تمام مواهب و برکاتی که از ناحیه او به بندگان می‌رسد. اهل لغت گفته‌اند: لعن در آخرت به معنی عذاب و عقوبت و در دنیا به معنی سلب توفیق است.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ یازدهم، ۱۳۶۵، ج۱، ص۵۵۲.</ref> آیات زیادی در [[قرآن]] وارد شده که بعضی از افراد را لعن می‌کند مانند: {{قرآن\|إِنَّ الَّذينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ\|ترجمه=آنها که خدا و پیامبرش را ایذاء می‌کنند، خداوند آنها را از رحمت خود در دنیا و آخرت دور می‌سازد.\|سوره=احزاب\|آیه=۵۷}}

	آنچه زشت و نا پسند است؛ فحش و دشنام دادن است. قرآن به شدت در مقابل کلمات رکیک و لهو و لعب و دشنام‌دادن و فحش‌دادن ایستادگی می‌کند و حتی می‌فرماید: دشمنان خود را دشنام ندهید: {{قرآن\|وَ لا تَسُبُّوا الَّذِینَ یَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَیَسُبُّوا اللَّهَ عَدْواً بِغَیْرِ عِلْمٍ\|ترجمه=(معبود) کسانی را که غیر خدا را می‌خوانند، دشنام ندهید، مبادا آنها (نیز) از روی ظلم و جهل خدا را دشنام دهند.\|سوره=انعام\|آیه=۱۰۸}}		آنچه زشت و نا پسند است؛ فحش و دشنام دادن است. قرآن به شدت در مقابل کلمات رکیک و لهو و لعب و دشنام‌دادن و فحش‌دادن ایستادگی می‌کند و حتی می‌فرماید: دشمنان خود را دشنام ندهید: {{قرآن\|وَ لا تَسُبُّوا الَّذِینَ یَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَیَسُبُّوا اللَّهَ عَدْواً بِغَیْرِ عِلْمٍ\|ترجمه=(معبود) کسانی را که غیر خدا را می‌خوانند، دشنام ندهید، مبادا آنها (نیز) از روی ظلم و جهل خدا را دشنام دهند.\|سوره=انعام\|آیه=۱۰۸}}

A.rezapour در ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۶:۵۲

2021-01-15T06:52:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۲۲
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله
	\| شناسه =		\| شناسه =-
	\| تیترها =		\| تیترها =-
	\| ویرایش =		\| ویرایش =شد
	\| لینک‌دهی =		\| لینک‌دهی =شد
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
	\| نمایه =		\| نمایه =
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =		\| اولویت =ج
	\| کیفیت =		\| کیفیت =ج
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

A.rezapour در ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۶:۴۶

2021-01-15T06:46:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۱۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}لعن و دشنام از نظر قرآن را بیان بفرمایید{{پایان سوال}}
	در قرآن آمده است، لعنت کردن عمل زشتی است و نباید بر کسی لعنت فرستاد، پس چرا در زیارت عاشورا یا در جاهای دیگر، لعنت آمده است؟
	{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	~~«لعن»~~ (لعنت) در اصل به معنی طرد و دور ساختن است که آمیخته با خشم و غضب باشد؛ بنابراین لعن از ناحیه خداوند یعنی دور ساختن کسی از رحمت خویش و از تمام مواهب و برکاتی که از ناحیه او به بندگان می‌رسد ~~و بعضی از بزرگان~~ اهل لغت گفته‌اند: لعن در آخرت به معنی عذاب و عقوبت و در دنیا به معنی سلب توفیق است.<ref>ر. ک. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ یازدهم، ۱۳۶۵، ج۱، ص۵۵۲.</ref> آیات زیادی در قرآن ~~شریف~~ وارد شده که بعضی از افراد را لعن می‌کند مانند: {{قرآن\|~~انّ الذین یؤذون الله و رسوله لعنهم الله فی الدنیا و الاخره}}<ref>احزاب/ ۵۷.</ref>~~ آنها که خدا و پیامبرش را ایذاء می‌کنند، خداوند آنها را از رحمت خود در دنیا و آخرت دور می‌سازد.		«[[لعن]]» (لعنت) در اصل به معنی طرد و دور ساختن است که آمیخته با خشم و غضب باشد؛ بنابراین لعن از ناحیه خداوند یعنی دور ساختن کسی از رحمت خویش و از تمام مواهب و برکاتی که از ناحیه او به بندگان می‌رسد. اهل لغت گفته‌اند: لعن در آخرت به معنی عذاب و عقوبت و در دنیا به معنی سلب توفیق است.<ref>ر. ک. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ یازدهم، ۱۳۶۵، ج۱، ص۵۵۲.</ref> آیات زیادی در [[قرآن]] وارد شده که بعضی از افراد را لعن می‌کند مانند: {{قرآن\|إِنَّ الَّذينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ\|ترجمه=آنها که خدا و پیامبرش را ایذاء می‌کنند، خداوند آنها را از رحمت خود در دنیا و آخرت دور می‌سازد.\|سوره=احزاب\|آیه=۵۷}}

	آنچه زشت و نا پسند است؛ فحش و دشنام دادن است. قرآن به شدت در مقابل کلمات رکیک و لهو و لعب و ~~دشنام دادن~~ و ~~فحش دادن~~ ایستادگی می‌کند و حتی می‌فرماید: دشمنان خود را دشنام ندهید: {{قرآن\|وَ لا تَسُبُّوا الَّذِینَ یَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَیَسُبُّوا اللَّهَ عَدْواً بِغَیْرِ عِلْمٍ~~}}<ref>انعام/ ۱۰۸.</ref>~~ (معبود) کسانی را که غیر خدا را می‌خوانند، دشنام ندهید، مبادا آنها (نیز) از روی ظلم و جهل خدا را دشنام دهند.		آنچه زشت و نا پسند است؛ فحش و دشنام دادن است. قرآن به شدت در مقابل کلمات رکیک و لهو و لعب و دشنام‌دادن و فحش‌دادن ایستادگی می‌کند و حتی می‌فرماید: دشمنان خود را دشنام ندهید: {{قرآن\|وَ لا تَسُبُّوا الَّذِینَ یَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَیَسُبُّوا اللَّهَ عَدْواً بِغَیْرِ عِلْمٍ\|ترجمه=(معبود) کسانی را که غیر خدا را می‌خوانند، دشنام ندهید، مبادا آنها (نیز) از روی ظلم و جهل خدا را دشنام دهند.\|سوره=انعام\|آیه=۱۰۸}}

	پس بین فحش دادن و لعن، فرق است و قرآن نیز بعضی از افراد را لعنت می‌کند، یعنی رحمت خود را از آنها دور می‌سازد، ولی همین قرآن به کسی دشنام نداده ~~است،~~ به عبارت ساده‌تر، لعن نوعی دعای نفرینی است نه فحش.		پس بین فحش دادن و لعن، فرق است و قرآن نیز بعضی از افراد را لعنت می‌کند، یعنی رحمت خود را از آنها دور می‌سازد، ولی همین قرآن به کسی دشنام نداده است؛ به عبارت ساده‌تر، لعن نوعی دعای نفرینی است نه فحش.

	~~آنچه در پایان قابل بیان است، این است که:~~ اصل ~~لعن، خیلی سنگین است،~~ فقط در مواردی که دین ~~مبین~~ اسلام تجویز کرده ~~است~~ و در قرآن و روایات بیان شده است، می‌توان ~~لعن کرد،~~ در مواردی که لعن تجویز نشده است، جایز نیست.		اصل لعن را فقط در مواردی که دین اسلام تجویز کرده و در قرآن و روایات بیان شده است، می‌توان انجام داد؛ در مواردی که لعن تجویز نشده است، جایز نیست.
	~~{{پایان پاسخ}}~~
			<span></span>

	== منابع ==		== منابع ==

A.rezapour در ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۶:۳۳

2021-01-15T06:33:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۰۳
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	«لعن» (لعنت) در اصل به معنی طرد و دور ساختن است که آمیخته با خشم و غضب باشد؛ بنابراین لعن از ناحیه خداوند یعنی دور ساختن کسی از رحمت خویش و از تمام مواهب و برکاتی که از ناحیه او به بندگان می‌رسد و بعضی از بزرگان اهل لغت گفته‌اند: لعن در آخرت به معنی عذاب و عقوبت و در دنیا به معنی سلب توفیق است.}}<ref>ر. ک. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ یازدهم، ۱۳۶۵، ج۱، ص۵۵۲.</ref> آیات زیادی در قرآن شریف وارد شده که بعضی از افراد را لعن می‌کند مانند: {{قرآن\|انّ الذین یؤذون الله و رسوله لعنهم الله فی الدنیا و الاخره<ref>احزاب/ ۵۷.</ref> آنها که خدا و پیامبرش را ایذاء می‌کنند، خداوند آنها را از رحمت خود در دنیا و آخرت دور می‌سازد.		«لعن» (لعنت) در اصل به معنی طرد و دور ساختن است که آمیخته با خشم و غضب باشد؛ بنابراین لعن از ناحیه خداوند یعنی دور ساختن کسی از رحمت خویش و از تمام مواهب و برکاتی که از ناحیه او به بندگان می‌رسد و بعضی از بزرگان اهل لغت گفته‌اند: لعن در آخرت به معنی عذاب و عقوبت و در دنیا به معنی سلب توفیق است.<ref>ر. ک. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ یازدهم، ۱۳۶۵، ج۱، ص۵۵۲.</ref> آیات زیادی در قرآن شریف وارد شده که بعضی از افراد را لعن می‌کند مانند: {{قرآن\|انّ الذین یؤذون الله و رسوله لعنهم الله فی الدنیا و الاخره}}<ref>احزاب/ ۵۷.</ref> آنها که خدا و پیامبرش را ایذاء می‌کنند، خداوند آنها را از رحمت خود در دنیا و آخرت دور می‌سازد.

	آنچه زشت و نا پسند است؛ فحش و دشنام دادن است. قرآن به شدت در مقابل کلمات رکیک و لهو و لعب و دشنام دادن و فحش دادن ایستادگی می‌کند و حتی می‌فرماید: دشمنان خود را دشنام ندهید: {{قرآن\|وَ لا تَسُبُّوا الَّذِینَ یَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَیَسُبُّوا اللَّهَ عَدْواً بِغَیْرِ عِلْمٍ}}<ref>انعام/ ۱۰۸.</ref> (معبود) کسانی را که غیر خدا را می‌خوانند، دشنام ندهید، مبادا آنها (نیز) از روی ظلم و جهل خدا را دشنام دهند.		آنچه زشت و نا پسند است؛ فحش و دشنام دادن است. قرآن به شدت در مقابل کلمات رکیک و لهو و لعب و دشنام دادن و فحش دادن ایستادگی می‌کند و حتی می‌فرماید: دشمنان خود را دشنام ندهید: {{قرآن\|وَ لا تَسُبُّوا الَّذِینَ یَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَیَسُبُّوا اللَّهَ عَدْواً بِغَیْرِ عِلْمٍ}}<ref>انعام/ ۱۰۸.</ref> (معبود) کسانی را که غیر خدا را می‌خوانند، دشنام ندهید، مبادا آنها (نیز) از روی ظلم و جهل خدا را دشنام دهند.

A.rezapour: ابرابزار

2021-01-15T06:32:54Z

ابرابزار

صفحهٔ تازه

{{شروع متن}}
{{سوال}}
در قرآن آمده است، لعنت کردن عمل زشتی است و نباید بر کسی لعنت فرستاد، پس چرا در زیارت عاشورا یا در جاهای دیگر، لعنت آمده است؟
{{پایان سوال}}
{{پاسخ}}
«لعن» (لعنت) در اصل به معنی طرد و دور ساختن است که آمیخته با خشم و غضب باشد؛ بنابراین لعن از ناحیه خداوند یعنی دور ساختن کسی از رحمت خویش و از تمام مواهب و برکاتی که از ناحیه او به بندگان می‌رسد و بعضی از بزرگان اهل لغت گفته‌اند: لعن در آخرت به معنی عذاب و عقوبت و در دنیا به معنی سلب توفیق است.}}<ref>ر. ک. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ یازدهم، ۱۳۶۵، ج۱، ص۵۵۲.</ref> آیات زیادی در قرآن شریف وارد شده که بعضی از افراد را لعن می‌کند مانند: {{قرآن|انّ الذین یؤذون الله و رسوله لعنهم الله فی الدنیا و الاخره<ref>احزاب/ ۵۷.</ref> آنها که خدا و پیامبرش را ایذاء می‌کنند، خداوند آنها را از رحمت خود در دنیا و آخرت دور می‌سازد.

آنچه زشت و نا پسند است؛ فحش و دشنام دادن است. قرآن به شدت در مقابل کلمات رکیک و لهو و لعب و دشنام دادن و فحش دادن ایستادگی می‌کند و حتی می‌فرماید: دشمنان خود را دشنام ندهید: {{قرآن|وَ لا تَسُبُّوا الَّذِینَ یَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَیَسُبُّوا اللَّهَ عَدْواً بِغَیْرِ عِلْمٍ}}<ref>انعام/ ۱۰۸.</ref> (معبود) کسانی را که غیر خدا را می‌خوانند، دشنام ندهید، مبادا آنها (نیز) از روی ظلم و جهل خدا را دشنام دهند.

پس بین فحش دادن و لعن، فرق است و قرآن نیز بعضی از افراد را لعنت می‌کند، یعنی رحمت خود را از آنها دور می‌سازد، ولی همین قرآن به کسی دشنام نداده است، به عبارت ساده‌تر، لعن نوعی دعای نفرینی است نه فحش.

آنچه در پایان قابل بیان است، این است که: اصل لعن، خیلی سنگین است، فقط در مواردی که دین مبین اسلام تجویز کرده است و در قرآن و روایات بیان شده است، می‌توان لعن کرد، در مواردی که لعن تجویز نشده است، جایز نیست.
{{پایان پاسخ}}

== منابع ==
{{پانویس}}
{{شاخه
| شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن
|شاخه فرعی۱ = عبادت در قرآن
|شاخه فرعی۲ = سایر مباحث
|شاخه فرعی۳ =
}}
{{تکمیل مقاله
| شناسه =
| تیترها =
| ویرایش =
| لینک‌دهی =
| ناوبری =
| نمایه =
| تغییر مسیر =
| ارجاعات =
| بازبینی =
| تکمیل =
| اولویت =
| کیفیت =
}}
{{پایان متن}}