قهر و غلبه در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Aliazad در ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۵۰

2025-11-24T18:50:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۲۰
خط ۵۵:		خط ۵۵:
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}
			{{#seo:
			\|title=قهر و غلبه در قرآن چه تفاوتی دارند؟ - قهر در قرآن - ویکی پاسخ
			\|title_mode=Replaced Title
			\|keywords=قهر و غلبه
			\|description=قهر و غلبه در قرآن هر دو به معنای پیروزی‌اند، اما تفاوت دارند. قهر نوعی غلبه بدون امکان مقاومت است و فقط درباره موجود عاقل به کار می‌رود. غلبه اعم است و شامل پیروزی‌های همراه با مقاومت یا بر غیر عاقل نیز می‌شود.
			}}

Aliazad در ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۴۷

2025-11-24T18:47:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۱۷
خط ۱۶:		خط ۱۶:

	=== معنای قهر ===		=== معنای قهر ===
	قهر که قاهر و قهار هم از آن گرفته شده است، بر پیروزی و برتری دلالت می‌کند و قاهر به معنای غالب شدن است.<ref>ابن فارس، أحمد بن فارس، معجم مقاییس اللغة - قم، مکتب الاعلام الاسلامی، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج۵، ص۳۵.</ref> [[راغب اصفهانی]] (درگذشته ۴۰۱ق) می‌گوید قهر به معنای غلبه و ذلیل کردن طرف مقابل است، چنان‌که خدا در قرآن می‌فرماید:{{قرآن\|فَأَمَّا الْیَتِیمَ فَلَا تَقْهَرْ\|سوره=ضحی\|آیه=۹\|ترجمه=و یتیم را ذلیل مکن}}. ولی ظاهر این است که «ذلت» معنای مستقیم «قهر» نیست، بلکه از لوازم آن می‌باشد، زیرا لازمه غلبه بر کسی، ذلیل و سرکوب کردن اوست که ملازم با ذلت است.<ref>راغب اصفهانی، حسین بن محمد، مفردات ألفاظ القرآن، بیروت، دار الشامیة، چاپ اول، ۱۴۱۲ق، ص۶۸۷.</ref>		قهر که قاهر و قهار هم از آن گرفته شده است، بر پیروزی و برتری دلالت می‌کند و قاهر به معنای غالب شدن است.<ref>ابن فارس، أحمد بن فارس، معجم مقاییس اللغة - قم، مکتب الاعلام الاسلامی، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج۵، ص۳۵.</ref> راغب اصفهانی (درگذشته ۴۰۱ق) می‌گوید قهر به معنای غلبه و ذلیل کردن طرف مقابل است، چنان‌که خدا در قرآن می‌فرماید:{{قرآن\|فَأَمَّا الْیَتِیمَ فَلَا تَقْهَرْ\|سوره=ضحی\|آیه=۹\|ترجمه=و یتیم را ذلیل مکن}}. ولی ظاهر این است که «ذلت» معنای مستقیم «قهر» نیست، بلکه از لوازم آن می‌باشد، زیرا لازمه غلبه بر کسی، ذلیل و سرکوب کردن اوست که ملازم با ذلت است.<ref>راغب اصفهانی، حسین بن محمد، مفردات ألفاظ القرآن، بیروت، دار الشامیة، چاپ اول، ۱۴۱۲ق، ص۶۸۷.</ref>

	[[علامه ~~طباطبایی]]،~~ قهر را نوعی از غلبه می‌داند که چیزی بر چیزی پیروز گردد و او را به پیروی از اثر خود مجبور سازد، اثری که با طبع او سازگار نیست، مانند غلبه آب بر آتش، که آن را خاموش می‌سازد. اسم قاهر همان گونه که بر دیگران صدق می‌کند، بر خدا نیز صدق می‌کند؛ با این تفاوت که در غیر خداوند، قاهر و مقهور از نظر وجودی در رتبه واحدی قرار دارند؛ مانند آب و آتش که هر دو موجود طبیعی است، در حالی که قاهر بودن خدا بر جهان با بندگان، از این مقوله نیست. قاهریت او برتری و احاطه اوست، چون از نظر وجودی برتر است، از این جهت در قرآن لفظ قاهر با جمله {{قرآن\|فَوْقَ عِبادِهِ\|سوره=انعام\|آیه=۱۸}} همراه می‌باشد و عنایت دارد که این مطلب با به کار بردن کلمه {{قرآن\|فَوْقَ عِبادِهِ}} بیان کند تا برساند نه تنها خدا قاهر بر بندگان است، بلکه بالا و برتر از آن‌ها است.<ref>طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۷، ص۳۵.</ref>		علامه طباطبایی، قهر را نوعی از غلبه می‌داند که چیزی بر چیزی پیروز گردد و او را به پیروی از اثر خود مجبور سازد، اثری که با طبع او سازگار نیست، مانند غلبه آب بر آتش، که آن را خاموش می‌سازد. اسم قاهر همان گونه که بر دیگران صدق می‌کند، بر خدا نیز صدق می‌کند؛ با این تفاوت که در غیر خداوند، قاهر و مقهور از نظر وجودی در رتبه واحدی قرار دارند؛ مانند آب و آتش که هر دو موجود طبیعی است، در حالی که قاهر بودن خدا بر جهان با بندگان، از این مقوله نیست. قاهریت او برتری و احاطه اوست، چون از نظر وجودی برتر است، از این جهت در قرآن لفظ قاهر با جمله {{قرآن\|فَوْقَ عِبادِهِ\|سوره=انعام\|آیه=۱۸}} همراه می‌باشد و عنایت دارد که این مطلب با به کار بردن کلمه {{قرآن\|فَوْقَ عِبادِهِ}} بیان کند تا برساند نه تنها خدا قاهر بر بندگان است، بلکه بالا و برتر از آن‌ها است.<ref>طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۷، ص۳۵.</ref>

	گاهی گفته می‌شود قهار مبالغه قاهر است و علاوه بر این تفاوت، توصیف خدا به «قهار» به اعتبار ذات است، در حالی که توصیف او به «قاهر» به اعتبار فعل خداوند است. امّا نمایش این اسم در زندگی ما این است که بر دشمنان خود قاهر و پیروز شویم و بدترین دشمن‌ها نفس اماره است و آنگاه که بر شهوت و خشم غلبه کردیم، بر دشمن خود پیروز شده‌ایم.<ref>سبحانی، جعفر، مجله درس‌هایی از مکتب اسلام، شماره ۵، ص۷۶.</ref>		گاهی گفته می‌شود قهار مبالغه قاهر است و علاوه بر این تفاوت، توصیف خدا به «قهار» به اعتبار ذات است، در حالی که توصیف او به «قاهر» به اعتبار فعل خداوند است. امّا نمایش این اسم در زندگی ما این است که بر دشمنان خود قاهر و پیروز شویم و بدترین دشمن‌ها نفس اماره است و آنگاه که بر شهوت و خشم غلبه کردیم، بر دشمن خود پیروز شده‌ایم.<ref>سبحانی، جعفر، مجله درس‌هایی از مکتب اسلام، شماره ۵، ص۷۶.</ref>
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	# '''غلبه در میدان جنگ:''' قرآن در آیاتی، پیروزی در میدان جنگ را با لفظ غلبه پیدا کردن، غالب شدن و مغلوب شدن یاد کرده است.<ref>سوره بقره، آیه۲۴۹. سوره آل عمران، آیه۱۲ و ۱۶۰. سوره نساء، آیه۷۴. سوره مائده، آیه۲۳. سوره انفال، آیه۳۶ و ۴۸ و ۶۵ و ۶۶. سوره روم، آیه۳-۲. سوره صافات، آیه۱۱۶ و ۱۷۳.</ref>		# '''غلبه در میدان جنگ:''' قرآن در آیاتی، پیروزی در میدان جنگ را با لفظ غلبه پیدا کردن، غالب شدن و مغلوب شدن یاد کرده است.<ref>سوره بقره، آیه۲۴۹. سوره آل عمران، آیه۱۲ و ۱۶۰. سوره نساء، آیه۷۴. سوره مائده، آیه۲۳. سوره انفال، آیه۳۶ و ۴۸ و ۶۵ و ۶۶. سوره روم، آیه۳-۲. سوره صافات، آیه۱۱۶ و ۱۷۳.</ref>
	# '''غلبه اراده الهی بر دیگران:''' پیروزی و سلطه خدا بر ارداه‌های دیگران نیز با لفظ غلبه در قرآن آمده است.<ref>سوره مائده، آیه۵۶. سوره یوسف، آیه۲۱. سوره انبیاء، آیه۴۴. سوره قمر، آیه۱۰. سوره مجادله، آیه۲۱.</ref>		# '''غلبه اراده الهی بر دیگران:''' پیروزی و سلطه خدا بر ارداه‌های دیگران نیز با لفظ غلبه در قرآن آمده است.<ref>سوره مائده، آیه۵۶. سوره یوسف، آیه۲۱. سوره انبیاء، آیه۴۴. سوره قمر، آیه۱۰. سوره مجادله، آیه۲۱.</ref>
	# '''غلبه بر دیگران در مسائل اجتماعی:''' قرآن برای پیروزی در مسایل اجتماعی از کله غلبه استفاده کرده است؛ مانند یاری شدن حضرت موسی با برادرش هارون،<ref>سوره قصص، آیه۳۵.</ref> در خواست اجر کردن ساحران از فرعون در صورت پیروزی بر حضرت موسی(ع)، <ref>سوره اعراف، آیه۱۱۳.</ref> پیروز شدن حضرت موسی بر ساحران فرعون<ref>سوره اعراف، آیه۱۱۹.</ref> و دیگر مسایل.<ref>سوره کهف، آیه۲۱. سوره شعراء، آیه۴۱-۴۰ و ۴۴. سوره فصلت، آیه۲۶.</ref>		# '''غلبه بر دیگران در مسائل اجتماعی:''' قرآن برای پیروزی در مسایل اجتماعی از کله غلبه استفاده کرده است؛ مانند یاری شدن حضرت [[موسی کلیم الله\|موسی]] با برادرش هارون،<ref>سوره قصص، آیه۳۵.</ref> در خواست اجر کردن ساحران از [[فرعون]] در صورت پیروزی بر حضرت موسی(ع)، <ref>سوره اعراف، آیه۱۱۳.</ref> پیروز شدن حضرت موسی بر ساحران فرعون<ref>سوره اعراف، آیه۱۱۹.</ref> و دیگر مسایل.<ref>سوره کهف، آیه۲۱. سوره شعراء، آیه۴۱-۴۰ و ۴۴. سوره فصلت، آیه۲۶.</ref>
	# '''غلبه هوای نفس بر انسان:''' {{قرآن\|قالُوا رَبَّنا غَلَبَتْ عَلَيْنا شِقْوَتُنا وَ كُنَّا قَوْماً ضالِّينَ\|ترجمه=مى‏‌گويند: «پروردگارا! بدبختى ما بر ما چيره شد، و ما قوم گمراهى بوديم‏».\|سوره=مومنون\|آیه=۱۰۶}}		# '''غلبه هوای نفس بر انسان:''' {{قرآن\|قالُوا رَبَّنا غَلَبَتْ عَلَيْنا شِقْوَتُنا وَ كُنَّا قَوْماً ضالِّينَ\|ترجمه=مى‏‌گويند: «پروردگارا! بدبختى ما بر ما چيره شد، و ما قوم گمراهى بوديم‏».\|سوره=مومنون\|آیه=۱۰۶}}

Fabbasi در ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۹

2025-01-04T08:09:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۳۹
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	'''قهر و غلبه در قرآن''' معنای نزدیکی به هم دارند. قهر به معنای غالب و پیروز است. غلبه هم به معنای چیرگی و پیروزی آمده است. واژه قهر در قرآن نیامده است اما مشتقات آن مثل ~~قاهر و~~ قهار و… در قرآن تکرار شده است.		'''قهر و غلبه در قرآن''' معنای نزدیکی به هم دارند. قهر به معنای غالب و پیروز است. غلبه هم، به معنای چیرگی و پیروزی آمده است. واژه قهر در قرآن نیامده است اما مشتقات آن مثل قاهر، قهار و… در قرآن تکرار شده است.

	قهر به آن نوع پیروزی گفته می‌شود که ~~طرف،~~ هیچ گونه مقاومتی نتواند از خود نشان دهد. در کلمه «غلبه» ممکن است بعد از مقاومت‌هایی، بر ~~طرف،~~ پیروز گردد. «قاهریّت»، در جایی به کار برده می‌شود که طرف مقابل موجود عاقلی باشد، ولی «غلبه» اعم است و ~~پیروزی‌های~~ بر موجودات غیر عاقل را نیز شامل می‌شود.		قهر به آن نوع پیروزی گفته می‌شود که فرد مقابل، هیچ گونه مقاومتی نتواند از خود نشان دهد. در کلمه «غلبه» ممکن است بعد از مقاومت‌هایی، بر فرد، پیروز گردد. «قاهریّت»، در جایی به کار برده می‌شود که طرف مقابل موجود عاقلی باشد، ولی «غلبه» اعم است و پیروزی‌ بر موجودات غیر عاقل را نیز شامل می‌شود.

	== قهر در قرآن ==		== قهر در قرآن ==
	در قرآن کریم کلمه قهر نیامده است؛ اما مشتقات آن در چهار مورد استفاده شده است:		در قرآن کریم کلمه قهر نیامده است؛ اما مشتقات آن در چهار مورد استفاده شده است:
	# القاهر: اسم «قاهر» در قرآن کریم دو بار آمده است و در هر دو مورد وصف خداوند قرار گرفته است<ref>سوره انعام، آیات ۱۸ و ۶۱.</ref>		# '''القاهر:''' اسم «قاهر» در قرآن کریم دو بار آمده است و در هر دو مورد وصف خداوند قرار گرفته است<ref>سوره انعام، آیات ۱۸ و ۶۱.</ref>
	# القهار: لفظ «قهار» در قرآن کریم شش مورد آمده است و در همه این موارد، وصف خدا قرار گرفته و پیوسته با اسم «الواحد» همراه می‌باشد.<ref>سوره رعد، آیه ۱۶. سوره یوسف، آیه ۳۹. سوره ابراهیم، آیه ۴۸. سوره ص، آیه ۶۵. سوره زمر، آیه ۴. سوره غافر، آیه ۱۶.</ref>		# '''القهار:''' لفظ «قهار» در قرآن کریم شش مورد آمده است و در همه این موارد، وصف خدا قرار گرفته و پیوسته با اسم «الواحد» همراه می‌باشد.<ref>سوره رعد، آیه ۱۶. سوره یوسف، آیه ۳۹. سوره ابراهیم، آیه ۴۸. سوره ص، آیه ۶۵. سوره زمر، آیه ۴. سوره غافر، آیه ۱۶.</ref>
	# قاهرون: یک بار در قرآن به معنای مسلط بودن فرعونیان بر [[بنی اسرائیل\|بنی‌اسرائیل]] آمده است.<ref>سوره اعراف، آیه ۱۲۷.</ref>		# '''قاهرون:''' یک بار در قرآن به معنای مسلط بودن فرعونیان بر [[بنی اسرائیل\|بنی‌اسرائیل]] آمده است.<ref>سوره اعراف، آیه ۱۲۷.</ref>
	# تقهر: یک بار در قرآن<ref>سوره ضحی، آیه ۹.</ref> به معنای تحقیر و ذلیل شمردن آمده است.<ref>همدانی، سید حسین، شرح اسماء حسنی، ص۸۶.</ref>		# '''تقهر:''' یک بار در قرآن<ref>سوره ضحی، آیه ۹.</ref> به معنای تحقیر و ذلیل شمردن آمده است.<ref>همدانی، سید حسین، شرح اسماء حسنی، ص۸۶.</ref>

	=== معنای قهر ===		=== معنای قهر ===
	قهر که قاهر و قهار هم از آن گرفته شده است، بر پیروزی و برتری دلالت می‌کند و قاهر به معنای غالب شدن است.<ref>ابن فارس، أحمد بن فارس، معجم مقاییس اللغة - قم، مکتب الاعلام الاسلامی، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج۵، ص۳۵.</ref> [[راغب اصفهانی]] (درگذشته ۴۰۱ق) می‌گوید قهر به معنای غلبه و ذلیل کردن طرف مقابل است، چنان‌که می‌فرماید:{{قرآن\|فَأَمَّا الْیَتِیمَ فَلَا تَقْهَرْ\|سوره=ضحی\|آیه=۹\|ترجمه=و یتیم را ذلیل مکن}}. ولی ظاهر این است که «ذلت» معنای مستقیم «قهر» نیست، بلکه از لوازم آن می‌باشد، زیرا لازمه غلبه بر کسی، ذلیل و سرکوب کردن اوست که ملازم با ذلت است.<ref>راغب اصفهانی، حسین بن محمد، مفردات ألفاظ القرآن، بیروت، دار الشامیة، چاپ اول، ۱۴۱۲ق، ص۶۸۷.</ref>		قهر که قاهر و قهار هم از آن گرفته شده است، بر پیروزی و برتری دلالت می‌کند و قاهر به معنای غالب شدن است.<ref>ابن فارس، أحمد بن فارس، معجم مقاییس اللغة - قم، مکتب الاعلام الاسلامی، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج۵، ص۳۵.</ref> [[راغب اصفهانی]] (درگذشته ۴۰۱ق) می‌گوید قهر به معنای غلبه و ذلیل کردن طرف مقابل است، چنان‌که خدا در قرآن می‌فرماید:{{قرآن\|فَأَمَّا الْیَتِیمَ فَلَا تَقْهَرْ\|سوره=ضحی\|آیه=۹\|ترجمه=و یتیم را ذلیل مکن}}. ولی ظاهر این است که «ذلت» معنای مستقیم «قهر» نیست، بلکه از لوازم آن می‌باشد، زیرا لازمه غلبه بر کسی، ذلیل و سرکوب کردن اوست که ملازم با ذلت است.<ref>راغب اصفهانی، حسین بن محمد، مفردات ألفاظ القرآن، بیروت، دار الشامیة، چاپ اول، ۱۴۱۲ق، ص۶۸۷.</ref>

	[[علامه طباطبایی]]، قهر را نوعی از غلبه می‌داند که چیزی بر چیزی پیروز گردد و او را به پیروی از اثر خود مجبور سازد، اثری که با طبع او سازگار نیست، مانند غلبه آب بر آتش، که آن را خاموش می‌سازد.		[[علامه طباطبایی]]، قهر را نوعی از غلبه می‌داند که چیزی بر چیزی پیروز گردد و او را به پیروی از اثر خود مجبور سازد، اثری که با طبع او سازگار نیست، مانند غلبه آب بر آتش، که آن را خاموش می‌سازد. اسم قاهر همان گونه که بر دیگران صدق می‌کند، بر خدا نیز صدق می‌کند؛ با این تفاوت که در غیر خداوند، قاهر و مقهور از نظر وجودی در رتبه واحدی قرار دارند؛ مانند آب و آتش که هر دو موجود طبیعی است، در حالی که قاهر بودن خدا بر جهان با بندگان، از این مقوله نیست. قاهریت او برتری و احاطه اوست، چون از نظر وجودی برتر است، از این جهت در قرآن لفظ قاهر با جمله {{قرآن\|فَوْقَ عِبادِهِ\|سوره=انعام\|آیه=۱۸}} همراه می‌باشد و عنایت دارد که این مطلب با به کار بردن کلمه {{قرآن\|فَوْقَ عِبادِهِ}} بیان کند تا برساند نه تنها خدا قاهر بر بندگان است، بلکه بالا و برتر از آن‌ها است.<ref>طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۷، ص۳۵.</ref>

	اسم قاهر همان گونه که بر دیگران صدق می‌کند بر خدا نیز صدق می‌کند؛ با این تفاوت که در غیر خداوند، قاهر و مقهور از نظر وجودی در رتبه واحدی قرار دارند؛ مانند آب و آتش که هر دو موجود طبیعی است، در حالی که قاهر بودن خدا بر جهان با بندگان، از این مقوله نیست. قاهریت او برتری و احاطه اوست، چون از نظر وجودی برتر است، از این جهت در قرآن لفظ قاهر با جمله {{قرآن\|فَوْقَ عِبادِهِ\|سوره=انعام\|آیه=۱۸}} همراه می‌باشد و عنایت دارد که این مطلب با به کار بردن کلمه {{قرآن\|فَوْقَ عِبادِهِ}} بیان کند تا برساند نه تنها خدا قاهر بر بندگان است، بلکه بالا و برتر از آن‌ها است.<ref>طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۷، ص۳۵.</ref>		گاهی گفته می‌شود قهار مبالغه قاهر است و علاوه بر این تفاوت، توصیف خدا به «قهار» به اعتبار ذات است، در حالی که توصیف او به «قاهر» به اعتبار فعل خداوند است. امّا نمایش این اسم در زندگی ما این است که بر دشمنان خود قاهر و پیروز شویم و بدترین دشمن‌ها نفس اماره است و آنگاه که بر شهوت و خشم غلبه کردیم، بر دشمن خود پیروز شده‌ایم.<ref>سبحانی، جعفر، مجله درس‌هایی از مکتب اسلام، شماره ۵، ص۷۶.</ref>

	گاهی گفته می‌شود قهار مبالغه قاهر است و علاوه بر ~~این، تفاوت جوهری،~~ توصیف خدا به «قهار» به اعتبار ذات است، در حالی که توصیف او به «قاهر» به اعتبار فعل است. امّا نمایش این اسم در زندگی ما این است که بر دشمنان خود قاهر و پیروز شویم و بدترین دشمن‌ها نفس اماره است و آنگاه که بر شهوت و خشم غلبه کردیم، بر دشمن خود پیروز شده‌ایم.<ref>سبحانی، جعفر، مجله درس‌هایی از مکتب اسلام، شماره ۵، ص۷۶.</ref>

	== غلبه در قرآن ==		== غلبه در قرآن ==
	غلبه به معنای چیره شدن و مشتقات مختلف آن به معنای چیرگی بدبختی‌ها، چیرگی در تصرف شهر، بر کسی چیره شد، آمده است.<ref>خسروی حسینی، غلام رضا، ترجمه مفردات راغب، تهران، انتشارات مرتضوی، چاپ ۱۳۷۵ش، ج۲، ص۷۰۹.</ref> در فرهنگ ابجدی غلبه به معنای برتری یافتن و چیره شدن و مشتقات مختلف آن به معنای: سخاوت و بخشندگی خوی او شد، به زور چیزی را از کسی گرفتن، محکم و پابرجا، و باغچه پر از درخت، زمین بزرگ و بلند، آمده است.<ref>بستانی، فؤاد افرام، فرهنگ ابجدی، تهران، اسلامی، چاپ دوم، ۱۳۷۵ش، ص۶۴۴.</ref> مشتقات این کلمه ۳۱ مرتبه در قرآن با چند محور بیان شده است.		غلبه به معنای چیره شدن و مشتقات مختلف آن به معنای چیرگی بدبختی‌ها، چیرگی در تصرف شهر، بر کسی چیره شد، آمده است.<ref>خسروی حسینی، غلام رضا، ترجمه مفردات راغب، تهران، انتشارات مرتضوی، چاپ ۱۳۷۵ش، ج۲، ص۷۰۹.</ref> در فرهنگ ابجدی غلبه به معنای برتری یافتن و چیره شدن و مشتقات مختلف آن به معنای: سخاوت و بخشندگی خوی او شد، به زور چیزی را از کسی گرفتن، محکم و پابرجا، و باغچه پر از درخت، زمین بزرگ و بلند، آمده است.<ref>بستانی، فؤاد افرام، فرهنگ ابجدی، تهران، اسلامی، چاپ دوم، ۱۳۷۵ش، ص۶۴۴.</ref> مشتقات این کلمه ۳۱ مرتبه در قرآن با چند محور بیان شده است.
	# غلبه در میدان جنگ: قرآن در آیاتی، پیروزی در میدان جنگ را با لفظ غلبه پیدا کردن، غالب شدن و مغلوب شدن یاد کرده است.<ref>سوره بقره، آیه۲۴۹. سوره آل عمران، آیه۱۲ و ۱۶۰. سوره نساء، آیه۷۴. سوره مائده، آیه۲۳. سوره انفال، آیه۳۶ و ۴۸ و ۶۵ و ۶۶. سوره روم، آیه۳-۲. سوره صافات، آیه۱۱۶ و ۱۷۳.</ref>		# '''غلبه در میدان جنگ:''' قرآن در آیاتی، پیروزی در میدان جنگ را با لفظ غلبه پیدا کردن، غالب شدن و مغلوب شدن یاد کرده است.<ref>سوره بقره، آیه۲۴۹. سوره آل عمران، آیه۱۲ و ۱۶۰. سوره نساء، آیه۷۴. سوره مائده، آیه۲۳. سوره انفال، آیه۳۶ و ۴۸ و ۶۵ و ۶۶. سوره روم، آیه۳-۲. سوره صافات، آیه۱۱۶ و ۱۷۳.</ref>
	# غلبه اراده الهی بر دیگران: پیروزی و سلطه خدا بر ارداه‌های دیگران نیز با لفظ غلبه در قرآن آمده است.<ref>سوره مائده، آیه۵۶. سوره یوسف، آیه۲۱. سوره انبیاء، آیه۴۴. سوره قمر، آیه۱۰. سوره مجادله، آیه۲۱.</ref>		# '''غلبه اراده الهی بر دیگران:''' پیروزی و سلطه خدا بر ارداه‌های دیگران نیز با لفظ غلبه در قرآن آمده است.<ref>سوره مائده، آیه۵۶. سوره یوسف، آیه۲۱. سوره انبیاء، آیه۴۴. سوره قمر، آیه۱۰. سوره مجادله، آیه۲۱.</ref>
	# غلبه بر دیگران در مسائل اجتماعی: قرآن برای پیروزی در مسایل اجتماعی از کله غلبه استفاده کرده است؛ مانند یاری شدن حضرت موسی با برادرش هارون،<ref>سوره قصص، آیه۳۵.</ref> در خواست اجر کردن ساحران از فرعون در صورت پیروزی بر حضرت موسی(ع)، <ref>سوره اعراف، آیه۱۱۳.</ref> پیروز شدن حضرت موسی بر ساحران فرعون<ref>سوره اعراف، آیه۱۱۹.</ref> و دیگر مسایل.<ref>سوره کهف، آیه۲۱. سوره شعراء، آیه۴۱-۴۰ و ۴۴. سوره فصلت، آیه۲۶.</ref>		# '''غلبه بر دیگران در مسائل اجتماعی:''' قرآن برای پیروزی در مسایل اجتماعی از کله غلبه استفاده کرده است؛ مانند یاری شدن حضرت موسی با برادرش هارون،<ref>سوره قصص، آیه۳۵.</ref> در خواست اجر کردن ساحران از فرعون در صورت پیروزی بر حضرت موسی(ع)، <ref>سوره اعراف، آیه۱۱۳.</ref> پیروز شدن حضرت موسی بر ساحران فرعون<ref>سوره اعراف، آیه۱۱۹.</ref> و دیگر مسایل.<ref>سوره کهف، آیه۲۱. سوره شعراء، آیه۴۱-۴۰ و ۴۴. سوره فصلت، آیه۲۶.</ref>
	# غلبه هوای نفس بر انسان: {{قرآن\|قالُوا رَبَّنا غَلَبَتْ عَلَيْنا شِقْوَتُنا وَ كُنَّا قَوْماً ضالِّينَ\|ترجمه=مى‏‌گويند: «پروردگارا! بدبختى ما بر ما چيره شد، و ما قوم گمراهى بوديم‏».\|سوره=مومنون\|آیه=۱۰۶}}		# '''غلبه هوای نفس بر انسان:''' {{قرآن\|قالُوا رَبَّنا غَلَبَتْ عَلَيْنا شِقْوَتُنا وَ كُنَّا قَوْماً ضالِّينَ\|ترجمه=مى‏‌گويند: «پروردگارا! بدبختى ما بر ما چيره شد، و ما قوم گمراهى بوديم‏».\|سوره=مومنون\|آیه=۱۰۶}}

	== تفاوت قهر با غلبه==		== تفاوت قهر با غلبه==
	قهر به آن نوع غلبه و پیروزی گفته می‌شود که ~~طرف،~~ هیچ گونه مقاومتی نتواند از خود نشان دهد. در کلمه «غلبه» این مفهوم وجود ندارد و ممکن است بعد از مقاومت‌هایی، بر ~~طرف،~~ پیروز گردد. به تعبیر دیگر، شخص قاهر به کسی می‌گویند که ~~برطرف~~ مقابل آن چنان تسلط و برتری داشته باشد که مجال مقاومت به او ندهد، درست مانند ظرف آبی که بر شعله کوچک آتشی ریخته شود که در دم آن را خاموش کند. «قاهریّت»، معمولًا در جایی به کار برده می‌شود که طرف مقابل موجود عاقلی باشد، ولی «غلبه» اعم است و پیروزی‌های بر موجودات غیر عاقل را نیز شامل می‌شود.‏<ref>مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۵، ص۱۷۶.</ref>		قهر به آن نوع غلبه و پیروزی گفته می‌شود که فرد مقابل، هیچ گونه مقاومتی نتواند از خود نشان دهد. در کلمه «غلبه» این مفهوم وجود ندارد و ممکن است بعد از مقاومت‌هایی، بر فرد، پیروز گردد. به تعبیر دیگر، شخص قاهر به کسی می‌گویند که بر فرد مقابل آن چنان تسلط و برتری داشته باشد که مجال مقاومت به او ندهد، درست مانند ظرف آبی که بر شعله کوچک آتشی ریخته شود که در دم آن را خاموش کند. «قاهریّت»، معمولًا در جایی به کار برده می‌شود که طرف مقابل موجود عاقلی باشد، ولی «غلبه» اعم است و پیروزی‌های بر موجودات غیر عاقل را نیز شامل می‌شود.‏<ref>مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۵، ص۱۷۶.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Fabbasi: منابع برای مطالعه بیشتر چندان مطلبی نداشت حذف شد.

2024-12-26T07:31:48Z

منابع برای مطالعه بیشتر چندان مطلبی نداشت حذف شد.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۱
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{ویرایش\|fabbasi}}~~

	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
خط ۳۵:		خط ۳۳:
	== تفاوت قهر با غلبه==		== تفاوت قهر با غلبه==
	قهر به آن نوع غلبه و پیروزی گفته می‌شود که طرف، هیچ گونه مقاومتی نتواند از خود نشان دهد. در کلمه «غلبه» این مفهوم وجود ندارد و ممکن است بعد از مقاومت‌هایی، بر طرف، پیروز گردد. به تعبیر دیگر، شخص قاهر به کسی می‌گویند که برطرف مقابل آن چنان تسلط و برتری داشته باشد که مجال مقاومت به او ندهد، درست مانند ظرف آبی که بر شعله کوچک آتشی ریخته شود که در دم آن را خاموش کند. «قاهریّت»، معمولًا در جایی به کار برده می‌شود که طرف مقابل موجود عاقلی باشد، ولی «غلبه» اعم است و پیروزی‌های بر موجودات غیر عاقل را نیز شامل می‌شود.‏<ref>مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۵، ص۱۷۶.</ref>		قهر به آن نوع غلبه و پیروزی گفته می‌شود که طرف، هیچ گونه مقاومتی نتواند از خود نشان دهد. در کلمه «غلبه» این مفهوم وجود ندارد و ممکن است بعد از مقاومت‌هایی، بر طرف، پیروز گردد. به تعبیر دیگر، شخص قاهر به کسی می‌گویند که برطرف مقابل آن چنان تسلط و برتری داشته باشد که مجال مقاومت به او ندهد، درست مانند ظرف آبی که بر شعله کوچک آتشی ریخته شود که در دم آن را خاموش کند. «قاهریّت»، معمولًا در جایی به کار برده می‌شود که طرف مقابل موجود عاقلی باشد، ولی «غلبه» اعم است و پیروزی‌های بر موجودات غیر عاقل را نیز شامل می‌شود.‏<ref>مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۵، ص۱۷۶.</ref>

	~~== مطالعه بیشتر ==~~
	* التحقیق فی الکلمات القرآن، علامه حسن مصطفوی، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، تهران، ۱۳۶۰ش، ج۷، ص۲۴۹.
	* العین، فراهیدی، خلیل بن احمد، انتشارات هجرت، قم، ۱۴۱۰ق، چاپ دوم، ج۴، ص۴۲۱.

	== منابع ==		== منابع ==

Fabbasi: /* غلبه در قرآن */ اصلاح ارقام

2024-12-26T07:22:08Z

غلبه در قرآن: اصلاح ارقام

@@ خط ۲۸: / خط ۲۸: @@
 == غلبه در قرآن ==
 غلبه به معنای چیره شدن و مشتقات مختلف آن به معنای چیرگی بدبختی‌ها، چیرگی در تصرف شهر، بر کسی چیره شد، آمده است.<ref>خسروی حسینی، غلام رضا، ترجمه مفردات راغب، تهران، انتشارات مرتضوی، چاپ ۱۳۷۵ش، ج۲، ص۷۰۹.</ref> در فرهنگ ابجدی غلبه به معنای برتری یافتن و چیره شدن و مشتقات مختلف آن به معنای: سخاوت و بخشندگی خوی او شد، به زور چیزی را از کسی گرفتن، محکم و پابرجا، و باغچه پر از درخت، زمین بزرگ و بلند، آمده است.<ref>بستانی، فؤاد افرام، فرهنگ ابجدی، تهران، اسلامی، چاپ دوم، ۱۳۷۵ش، ص۶۴۴.</ref> مشتقات این کلمه ۳۱ مرتبه در قرآن با چند محور بیان شده است.
-# غلبه در میدان جنگ:
+# غلبه در میدان جنگ: قرآن در آیاتی، پیروزی در میدان جنگ را با لفظ غلبه پیدا کردن، غالب شدن و مغلوب شدن یاد کرده است.<ref>سوره بقره، آیه۲۴۹. سوره آل عمران، آیه۱۲ و ۱۶۰. سوره نساء، آیه۷۴. سوره مائده، آیه۲۳. سوره انفال، آیه۳۶ و ۴۸ و ۶۵ و ۶۶. سوره روم، آیه۳-۲. سوره صافات، آیه۱۱۶ و ۱۷۳.</ref>
-البقرة : 249
+# غلبه اراده الهی بر دیگران: پیروزی و سلطه خدا بر ارداه‌های دیگران نیز با لفظ غلبه در قرآن آمده است.<ref>سوره مائده، آیه۵۶. سوره یوسف، آیه۲۱. سوره انبیاء، آیه۴۴. سوره قمر، آیه۱۰. سوره مجادله، آیه۲۱.</ref>
-آل ‏عمران : 12
+# غلبه بر دیگران در مسائل اجتماعی: قرآن برای پیروزی در مسایل اجتماعی از کله غلبه استفاده کرده است؛ مانند یاری شدن حضرت موسی با برادرش هارون،<ref>سوره قصص، آیه۳۵.</ref> در خواست اجر کردن ساحران از فرعون در صورت پیروزی بر حضرت موسی(ع)، <ref>سوره اعراف، آیه۱۱۳.</ref> پیروز شدن حضرت موسی بر ساحران فرعون<ref>سوره اعراف، آیه۱۱۹.</ref> و دیگر مسایل.<ref>سوره کهف، آیه۲۱. سوره شعراء، آیه۴۱-۴۰ و ۴۴. سوره فصلت، آیه۲۶.</ref>
-آل‏ عمران : 160
+# غلبه هوای نفس بر انسان: {{قرآن|قالُوا رَبَّنا غَلَبَتْ عَلَيْنا شِقْوَتُنا وَ كُنَّا قَوْماً ضالِّينَ|ترجمه=مى‏‌گويند: «پروردگارا! بدبختى ما بر ما چيره شد، و ما قوم گمراهى بوديم‏».|سوره=مومنون|آیه=۱۰۶}}
 == تفاوت قهر با غلبه==

Fabbasi در ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۳

2024-12-25T10:43:25Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 {{شروع متن}}
 {{سوال}}
@@ خط ۲۵: / خط ۲۷: @@
 == غلبه در قرآن ==
-غلبه به معنای چیره شدن و مشتقات مختلف آن به معنای چیرگی بدبختی‌ها، چیرگی در تصرف شهر، بر کسی چیره شد، آمده است.<ref>خسروی حسینی، غلام رضا، ترجمه مفردات راغب، تهران، انتشارات مرتضوی، چاپ ۱۳۷۵ش، ج۲، ص۷۰۹.</ref> در فرهنگ ابجدی غلبه به معنای برتری یافتن و چیره شدن و مشتقات مختلف آن به معنای: سخاوت و بخشندگی خوی او شد، به زور چیزی را از کسی گرفتن، محکم و پابرجا، و باغچه پر از درخت، زمین بزرگ و بلند، آمده است.<ref>بستانی، فؤاد افرام، فرهنگ ابجدی، تهران، اسلامی، چاپ دوم، ۱۳۷۵ش، ص۶۴۴.</ref> مشتقات این کلمه ۳۱ مرتبه در قرآن آمده است.<ref>سوره روم، آیه۲. سوره بقره، آیه۲۴۹. سوره انفال، آیه۶۵، ۴۸، ۳۶. سوره مجادله، آیه۲۱. سوره شعراء، آیه۴۴. سوره آل عمران، آیه۱۲. سوره انبیاء، آیه۴۴ و ... .</ref>
+غلبه به معنای چیره شدن و مشتقات مختلف آن به معنای چیرگی بدبختی‌ها، چیرگی در تصرف شهر، بر کسی چیره شد، آمده است.<ref>خسروی حسینی، غلام رضا، ترجمه مفردات راغب، تهران، انتشارات مرتضوی، چاپ ۱۳۷۵ش، ج۲، ص۷۰۹.</ref> در فرهنگ ابجدی غلبه به معنای برتری یافتن و چیره شدن و مشتقات مختلف آن به معنای: سخاوت و بخشندگی خوی او شد، به زور چیزی را از کسی گرفتن، محکم و پابرجا، و باغچه پر از درخت، زمین بزرگ و بلند، آمده است.<ref>بستانی، فؤاد افرام، فرهنگ ابجدی، تهران، اسلامی، چاپ دوم، ۱۳۷۵ش، ص۶۴۴.</ref> مشتقات این کلمه ۳۱ مرتبه در قرآن با چند محور بیان شده است.
 == تفاوت قهر با غلبه==

Fabbasi: /* غلبه در قرآن */

2024-12-25T10:27:14Z

غلبه در قرآن

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۷
خط ۲۵:		خط ۲۵:

	== غلبه در قرآن ==		== غلبه در قرآن ==
	غلبه به معنای چیره شدن و مشتقات مختلف آن به معنای چیرگی بدبختی‌ها، چیرگی در تصرف شهر، بر کسی چیره شد، آمده است.<ref>خسروی حسینی، غلام رضا، ترجمه مفردات راغب، تهران، انتشارات مرتضوی، چاپ ۱۳۷۵ش، ج۲، ص۷۰۹.</ref> در فرهنگ ابجدی غلبه به معنای برتری یافتن و چیره شدن و مشتقات مختلف آن به معنای: سخاوت و بخشندگی خوی او شد، به زور چیزی را از کسی گرفتن، محکم و پابرجا، و باغچه پر از درخت، زمین بزرگ و بلند، آمده است.<ref>بستانی، فؤاد افرام، فرهنگ ابجدی، تهران، اسلامی، چاپ دوم، ۱۳۷۵ش، ص۶۴۴.</ref>		غلبه به معنای چیره شدن و مشتقات مختلف آن به معنای چیرگی بدبختی‌ها، چیرگی در تصرف شهر، بر کسی چیره شد، آمده است.<ref>خسروی حسینی، غلام رضا، ترجمه مفردات راغب، تهران، انتشارات مرتضوی، چاپ ۱۳۷۵ش، ج۲، ص۷۰۹.</ref> در فرهنگ ابجدی غلبه به معنای برتری یافتن و چیره شدن و مشتقات مختلف آن به معنای: سخاوت و بخشندگی خوی او شد، به زور چیزی را از کسی گرفتن، محکم و پابرجا، و باغچه پر از درخت، زمین بزرگ و بلند، آمده است.<ref>بستانی، فؤاد افرام، فرهنگ ابجدی، تهران، اسلامی، چاپ دوم، ۱۳۷۵ش، ص۶۴۴.</ref> مشتقات این کلمه ۳۱ مرتبه در قرآن آمده است.<ref>سوره روم، آیه۲. سوره بقره، آیه۲۴۹. سوره انفال، آیه۶۵، ۴۸، ۳۶. سوره مجادله، آیه۲۱. سوره شعراء، آیه۴۴. سوره آل عمران، آیه۱۲. سوره انبیاء، آیه۴۴ و ... .</ref>

	مشتقات این کلمه ۳۱ مرتبه در قرآن آمده است.<ref>سوره روم، آیه۲. سوره بقره، آیه۲۴۹. سوره انفال، آیه۶۵، ۴۸، ۳۶. سوره مجادله، آیه۲۱. سوره شعراء، آیه۴۴. سوره آل عمران، آیه۱۲. سوره انبیاء، آیه۴۴ و ... .</ref>

	== تفاوت قهر با غلبه==		== تفاوت قهر با غلبه==

Fabbasi: اصلاح ارقام

2024-12-25T10:26:41Z

اصلاح ارقام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۶
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	'''قهر و غلبه در قرآن''' معنای نزدیکی به هم دارند. قهر به معنای غالب و پیروز است. غلبه هم به معنای چیرگی و پیروزی آمده است. واژه قهر در قرآن نیامده است اما مشتقات آن مثل قاهر و قهار و… در قرآن تکرار شده است. به ~~بیان علامه طباطبایی، غلبه~~ اعم ~~از قهر می‌باشد~~ و ~~موارد کاربرد آن گسترده‌تر است~~.		'''قهر و غلبه در قرآن''' معنای نزدیکی به هم دارند. قهر به معنای غالب و پیروز است. غلبه هم به معنای چیرگی و پیروزی آمده است. واژه قهر در قرآن نیامده است اما مشتقات آن مثل قاهر و قهار و… در قرآن تکرار شده است.

			قهر به آن نوع پیروزی گفته می‌شود که طرف، هیچ گونه مقاومتی نتواند از خود نشان دهد. در کلمه «غلبه» ممکن است بعد از مقاومت‌هایی، بر طرف، پیروز گردد. «قاهریّت»، در جایی به کار برده می‌شود که طرف مقابل موجود عاقلی باشد، ولی «غلبه» اعم است و پیروزی‌های بر موجودات غیر عاقل را نیز شامل می‌شود.

	== قهر در قرآن ==		== قهر در قرآن ==
	در قرآن کریم کلمه قهر نیامده است؛ اما مشتقات آن در چهار مورد استفاده شده است:		در قرآن کریم کلمه قهر نیامده است؛ اما مشتقات آن در چهار مورد استفاده شده است:
			# القاهر: اسم «قاهر» در قرآن کریم دو بار آمده است و در هر دو مورد وصف خداوند قرار گرفته است<ref>سوره انعام، آیات ۱۸ و ۶۱.</ref>
	۱. القاهر: اسم «قاهر» در قرآن کریم دو بار آمده است و در هر دو مورد وصف خداوند قرار گرفته است<ref>سوره انعام، آیات ۱۸ و ۶۱.</ref>		# القهار: لفظ «قهار» در قرآن کریم شش مورد آمده است و در همه این موارد، وصف خدا قرار گرفته و پیوسته با اسم «الواحد» همراه می‌باشد.<ref>سوره رعد، آیه ۱۶. سوره یوسف، آیه ۳۹. سوره ابراهیم، آیه ۴۸. سوره ص، آیه ۶۵. سوره زمر، آیه ۴. سوره غافر، آیه ۱۶.</ref>
			# قاهرون: یک بار در قرآن به معنای مسلط بودن فرعونیان بر [[بنی اسرائیل\|بنی‌اسرائیل]] آمده است.<ref>سوره اعراف، آیه ۱۲۷.</ref>
	۲. القهار: لفظ «قهار» در قرآن کریم شش مورد آمده است و در همه این موارد، وصف خدا قرار گرفته و پیوسته با اسم «الواحد» همراه می‌باشد.<ref>سوره رعد، آیه ~~۱۶؛~~ سوره یوسف، آیه ~~۳۹؛~~ سوره ~~ابراهیم~~ آیه ~~۴۸؛~~ سوره ص، آیه ~~۶۵؛~~ سوره ~~زمر~~ آیه ۴؛ سوره ~~غافر~~ آیه ۱۶.</ref>		# تقهر: یک بار در قرآن<ref>سوره ضحی، آیه ۹.</ref> به معنای تحقیر و ذلیل شمردن آمده است.<ref>همدانی، سید حسین، شرح اسماء حسنی، ص۸۶.</ref>

	۳. قاهرون: یک بار در قرآن به معنای مسلط بودن فرعونیان بر [[بنی اسرائیل\|بنی‌اسرائیل]] آمده است.<ref>سوره اعراف، آیه ۱۲۷.</ref>

	۴. تقهر: یک بار در قرآن<ref>سوره ضحی، آیه ۹.</ref> به معنای تحقیر و ذلیل شمردن آمده است.<ref>همدانی، سید حسین، شرح اسماء حسنی، ص۸۶.</ref>

	=== معنای قهر ===		=== معنای قهر ===
	قهر که قاهر و قهار هم از آن گرفته شده است، بر پیروزی و برتری دلالت می‌کند و قاهر به معنای غالب شدن است.<ref>ابن فارس، أحمد بن فارس، معجم مقاییس اللغة - قم، مکتب الاعلام الاسلامی، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج۵، ص۳۵.</ref> [[راغب اصفهانی]] (درگذشته ۴۰۱ق) می‌گوید قهر به معنای غلبه و ذلیل کردن طرف مقابل است، چنان‌که می‌فرماید:{{قرآن\|فَأَمَّا الْیَتِیمَ فَلَا تَقْهَرْ\|سوره=ضحی\|آیه=۹\|ترجمه=و یتیم را ذلیل مکن}}. ولی ظاهر این است که «ذلت» معنای مستقیم «قهر» نیست، بلکه از لوازم آن می‌باشد، زیرا لازمه غلبه بر کسی، ذلیل و سرکوب کردن اوست که ملازم با ذلت است.<ref>راغب اصفهانی، حسین بن محمد، مفردات ألفاظ القرآن، بیروت، دار ~~الشامیة - لبنان - بیروت،~~ چاپ اول، ۱۴۱۲ق، ص۶۸۷.</ref>		قهر که قاهر و قهار هم از آن گرفته شده است، بر پیروزی و برتری دلالت می‌کند و قاهر به معنای غالب شدن است.<ref>ابن فارس، أحمد بن فارس، معجم مقاییس اللغة - قم، مکتب الاعلام الاسلامی، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج۵، ص۳۵.</ref> [[راغب اصفهانی]] (درگذشته ۴۰۱ق) می‌گوید قهر به معنای غلبه و ذلیل کردن طرف مقابل است، چنان‌که می‌فرماید:{{قرآن\|فَأَمَّا الْیَتِیمَ فَلَا تَقْهَرْ\|سوره=ضحی\|آیه=۹\|ترجمه=و یتیم را ذلیل مکن}}. ولی ظاهر این است که «ذلت» معنای مستقیم «قهر» نیست، بلکه از لوازم آن می‌باشد، زیرا لازمه غلبه بر کسی، ذلیل و سرکوب کردن اوست که ملازم با ذلت است.<ref>راغب اصفهانی، حسین بن محمد، مفردات ألفاظ القرآن، بیروت، دار الشامیة، چاپ اول، ۱۴۱۲ق، ص۶۸۷.</ref>

	[[علامه طباطبایی]]، قهر را نوعی از غلبه می‌داند که چیزی بر چیزی پیروز گردد و او را به پیروی از اثر خود مجبور سازد، اثری که با طبع او سازگار نیست، مانند غلبه آب بر آتش، که آن را خاموش می‌سازد.		[[علامه طباطبایی]]، قهر را نوعی از غلبه می‌داند که چیزی بر چیزی پیروز گردد و او را به پیروی از اثر خود مجبور سازد، اثری که با طبع او سازگار نیست، مانند غلبه آب بر آتش، که آن را خاموش می‌سازد.

	اسم قاهر همان گونه که بر دیگران صدق می‌کند بر خدا نیز صدق می‌کند؛ با این تفاوت که در غیر خداوند، قاهر و مقهور از نظر وجودی در رتبه واحدی قرار دارند؛ مانند آب و آتش که هر دو موجود طبیعی است، در حالی که قاهر بودن خدا بر جهان با بندگان، از این مقوله نیست. قاهریت او برتری و احاطه اوست، چون از نظر وجودی برتر است، از این جهت در قرآن لفظ قاهر با جمله {{قرآن\|فَوْقَ عِبادِهِ\|سوره=انعام\|آیه=18}} همراه می‌باشد و عنایت دارد که این مطلب با به کار بردن کلمه {{قرآن\|فَوْقَ عِبادِهِ}} بیان کند تا برساند نه تنها خدا قاهر بر بندگان است، بلکه بالا و برتر از آن‌ها است.<ref>طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۷، ص۳۵.</ref>		اسم قاهر همان گونه که بر دیگران صدق می‌کند بر خدا نیز صدق می‌کند؛ با این تفاوت که در غیر خداوند، قاهر و مقهور از نظر وجودی در رتبه واحدی قرار دارند؛ مانند آب و آتش که هر دو موجود طبیعی است، در حالی که قاهر بودن خدا بر جهان با بندگان، از این مقوله نیست. قاهریت او برتری و احاطه اوست، چون از نظر وجودی برتر است، از این جهت در قرآن لفظ قاهر با جمله {{قرآن\|فَوْقَ عِبادِهِ\|سوره=انعام\|آیه=۱۸}} همراه می‌باشد و عنایت دارد که این مطلب با به کار بردن کلمه {{قرآن\|فَوْقَ عِبادِهِ}} بیان کند تا برساند نه تنها خدا قاهر بر بندگان است، بلکه بالا و برتر از آن‌ها است.<ref>طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۷، ص۳۵.</ref>

	گاهی گفته می‌شود قهار مبالغه قاهر است و علاوه بر این، تفاوت جوهری، توصیف خدا به «قهار» به اعتبار ذات است، در حالی که توصیف او به «قاهر» به اعتبار فعل است. امّا نمایش این اسم در زندگی ما این است که بر دشمنان خود قاهر و پیروز شویم و بدترین دشمن‌ها نفس اماره است و آنگاه که بر شهوت و خشم غلبه کردیم، بر دشمن خود پیروز شده‌ایم.<ref>سبحانی، جعفر، مجله درس‌هایی از مکتب اسلام، شماره ۵، ص۷۶.</ref>		گاهی گفته می‌شود قهار مبالغه قاهر است و علاوه بر این، تفاوت جوهری، توصیف خدا به «قهار» به اعتبار ذات است، در حالی که توصیف او به «قاهر» به اعتبار فعل است. امّا نمایش این اسم در زندگی ما این است که بر دشمنان خود قاهر و پیروز شویم و بدترین دشمن‌ها نفس اماره است و آنگاه که بر شهوت و خشم غلبه کردیم، بر دشمن خود پیروز شده‌ایم.<ref>سبحانی، جعفر، مجله درس‌هایی از مکتب اسلام، شماره ۵، ص۷۶.</ref>
خط ۲۹:		خط ۲۷:
	غلبه به معنای چیره شدن و مشتقات مختلف آن به معنای چیرگی بدبختی‌ها، چیرگی در تصرف شهر، بر کسی چیره شد، آمده است.<ref>خسروی حسینی، غلام رضا، ترجمه مفردات راغب، تهران، انتشارات مرتضوی، چاپ ۱۳۷۵ش، ج۲، ص۷۰۹.</ref> در فرهنگ ابجدی غلبه به معنای برتری یافتن و چیره شدن و مشتقات مختلف آن به معنای: سخاوت و بخشندگی خوی او شد، به زور چیزی را از کسی گرفتن، محکم و پابرجا، و باغچه پر از درخت، زمین بزرگ و بلند، آمده است.<ref>بستانی، فؤاد افرام، فرهنگ ابجدی، تهران، اسلامی، چاپ دوم، ۱۳۷۵ش، ص۶۴۴.</ref>		غلبه به معنای چیره شدن و مشتقات مختلف آن به معنای چیرگی بدبختی‌ها، چیرگی در تصرف شهر، بر کسی چیره شد، آمده است.<ref>خسروی حسینی، غلام رضا، ترجمه مفردات راغب، تهران، انتشارات مرتضوی، چاپ ۱۳۷۵ش، ج۲، ص۷۰۹.</ref> در فرهنگ ابجدی غلبه به معنای برتری یافتن و چیره شدن و مشتقات مختلف آن به معنای: سخاوت و بخشندگی خوی او شد، به زور چیزی را از کسی گرفتن، محکم و پابرجا، و باغچه پر از درخت، زمین بزرگ و بلند، آمده است.<ref>بستانی، فؤاد افرام، فرهنگ ابجدی، تهران، اسلامی، چاپ دوم، ۱۳۷۵ش، ص۶۴۴.</ref>

	مشتقات این کلمه 31 مرتبه در قرآن آمده است.<ref>سوره روم، آیه۲. سوره بقره، آیه۲۴۹. سوره انفال، آیه۶۵، ۴۸، ۳۶. سوره مجادله، آیه۲۱. سوره شعراء، آیه۴۴. سوره آل عمران، آیه۱۲. سوره انبیاء، آیه۴۴ و ... .</ref>		مشتقات این کلمه ۳۱ مرتبه در قرآن آمده است.<ref>سوره روم، آیه۲. سوره بقره، آیه۲۴۹. سوره انفال، آیه۶۵، ۴۸، ۳۶. سوره مجادله، آیه۲۱. سوره شعراء، آیه۴۴. سوره آل عمران، آیه۱۲. سوره انبیاء، آیه۴۴ و ... .</ref>

	در آیه ۴۴ [[سوره شعراء]] ساحران به [[فرعون]] قسم می‌خورند که بر [[حضرت موسی(ع)]] پیروز می‌شوند: {{قرآن\|إِنَّا لَنَحْنُ الْغَالِبُونَ\|ترجمه=ما حتماً پیروزیم\|سوره=شعراء\|آیه=۴۴}}

	به ~~بیان علامه طباطبایی،~~ غلبه ~~اعم~~ از ~~قهر می‌باشد~~ و ~~موارد کاربرد آن گسترده‌تر~~ است. به ~~بیان دیگر بین قهر~~ و ~~غلبه، عام~~ و ~~خاصّ مطلق وجود دارد و معنای غلبه اعمّ از قهر می‌باشد~~.~~{{پایان پاسخ}}{{مطالعه بیشتر}}~~		== تفاوت قهر با غلبه==
			قهر به آن نوع غلبه و پیروزی گفته می‌شود که طرف، هیچ گونه مقاومتی نتواند از خود نشان دهد. در کلمه «غلبه» این مفهوم وجود ندارد و ممکن است بعد از مقاومت‌هایی، بر طرف، پیروز گردد. به تعبیر دیگر، شخص قاهر به کسی می‌گویند که برطرف مقابل آن چنان تسلط و برتری داشته باشد که مجال مقاومت به او ندهد، درست مانند ظرف آبی که بر شعله کوچک آتشی ریخته شود که در دم آن را خاموش کند. «قاهریّت»، معمولًا در جایی به کار برده می‌شود که طرف مقابل موجود عاقلی باشد، ولی «غلبه» اعم است و پیروزی‌های بر موجودات غیر عاقل را نیز شامل می‌شود.‏<ref>مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۵، ص۱۷۶.</ref>

	== مطالعه بیشتر ==		== مطالعه بیشتر ==
خط ۵۹:		خط ۵۶:
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =ج		\| اولویت =ج
	\| کیفیت =ج		\| کیفیت =ب
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

Fabbasi: /* غلبه در قرآن */

2024-12-25T10:02:39Z

غلبه در قرآن

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۳۲
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	غلبه به معنای چیره شدن و مشتقات مختلف آن به معنای چیرگی بدبختی‌ها، چیرگی در تصرف شهر، بر کسی چیره شد، آمده است.<ref>خسروی حسینی، غلام رضا، ترجمه مفردات راغب، تهران، انتشارات مرتضوی، چاپ ۱۳۷۵ش، ج۲، ص۷۰۹.</ref> در فرهنگ ابجدی غلبه به معنای برتری یافتن و چیره شدن و مشتقات مختلف آن به معنای: سخاوت و بخشندگی خوی او شد، به زور چیزی را از کسی گرفتن، محکم و پابرجا، و باغچه پر از درخت، زمین بزرگ و بلند، آمده است.<ref>بستانی، فؤاد افرام، فرهنگ ابجدی، تهران، اسلامی، چاپ دوم، ۱۳۷۵ش، ص۶۴۴.</ref>		غلبه به معنای چیره شدن و مشتقات مختلف آن به معنای چیرگی بدبختی‌ها، چیرگی در تصرف شهر، بر کسی چیره شد، آمده است.<ref>خسروی حسینی، غلام رضا، ترجمه مفردات راغب، تهران، انتشارات مرتضوی، چاپ ۱۳۷۵ش، ج۲، ص۷۰۹.</ref> در فرهنگ ابجدی غلبه به معنای برتری یافتن و چیره شدن و مشتقات مختلف آن به معنای: سخاوت و بخشندگی خوی او شد، به زور چیزی را از کسی گرفتن، محکم و پابرجا، و باغچه پر از درخت، زمین بزرگ و بلند، آمده است.<ref>بستانی، فؤاد افرام، فرهنگ ابجدی، تهران، اسلامی، چاپ دوم، ۱۳۷۵ش، ص۶۴۴.</ref>

	مشتقات این کلمه 31 مرتبه در قرآن آمده است.		مشتقات این کلمه 31 مرتبه در قرآن آمده است.<ref>سوره روم، آیه۲. سوره بقره، آیه۲۴۹. سوره انفال، آیه۶۵، ۴۸، ۳۶. سوره مجادله، آیه۲۱. سوره شعراء، آیه۴۴. سوره آل عمران، آیه۱۲. سوره انبیاء، آیه۴۴ و ... .</ref>

	در آیه ۴۴ [[سوره شعراء]] ساحران به [[فرعون]] قسم می‌خورند که بر [[حضرت موسی(ع)]] پیروز می‌شوند: {{قرآن\|إِنَّا لَنَحْنُ الْغَالِبُونَ\|ترجمه=ما حتماً پیروزیم\|سوره=شعراء\|آیه=۴۴}}		در آیه ۴۴ [[سوره شعراء]] ساحران به [[فرعون]] قسم می‌خورند که بر [[حضرت موسی(ع)]] پیروز می‌شوند: {{قرآن\|إِنَّا لَنَحْنُ الْغَالِبُونَ\|ترجمه=ما حتماً پیروزیم\|سوره=شعراء\|آیه=۴۴}}

Fabbasi در ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۱

2024-12-25T10:01:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۳۱
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	'''قهر و غلبه در قرآن''' معنای نزدیکی به هم دارند. قهر به معنای غالب و پیروز است. و غلبه هم به معنای چیرگی و پیروزی آمده است. واژه قهر در قرآن نیامده است اما مشتقات آن مثل قاهر و قهار و… در قرآن تکرار شده است. به بیان علامه طباطبایی، غلبه اعم از قهر می‌باشد و موارد کاربرد آن گسترده‌تر است.		'''قهر و غلبه در قرآن''' معنای نزدیکی به هم دارند. قهر به معنای غالب و پیروز است. غلبه هم به معنای چیرگی و پیروزی آمده است. واژه قهر در قرآن نیامده است اما مشتقات آن مثل قاهر و قهار و… در قرآن تکرار شده است. به بیان علامه طباطبایی، غلبه اعم از قهر می‌باشد و موارد کاربرد آن گسترده‌تر است.

	== قهر در قرآن ==		== قهر در قرآن ==
	در قرآن کریم ~~کلمهٔ~~ قهر نیامده است؛ ~~ولی~~ مشتقات آن در چهار مورد استفاده شده است:		در قرآن کریم کلمه قهر نیامده است؛ اما مشتقات آن در چهار مورد استفاده شده است:

	۱. القاهر: اسم «قاهر» در قرآن کریم دو بار آمده است و در هر دو مورد وصف خداوند قرار گرفته است<ref>سوره انعام، آیات ۱۸ و ۶۱.</ref>		۱. القاهر: اسم «قاهر» در قرآن کریم دو بار آمده است و در هر دو مورد وصف خداوند قرار گرفته است<ref>سوره انعام، آیات ۱۸ و ۶۱.</ref>

	۲. القهار: لفظ «قهار» در قرآن کریم شش مورد آمده است و در ~~همهٔ~~ این موارد، وصف خدا قرار گرفته و پیوسته با اسم «الواحد» همراه می‌باشد.<ref>سوره رعد، آیه ۱۶؛ سوره یوسف، آیه ۳۹؛ سوره ابراهیم آیه ۴۸؛ سوره ص، آیه ۶۵؛ سوره زمر آیه ۴؛ سوره غافر آیه ۱۶.</ref>		۲. القهار: لفظ «قهار» در قرآن کریم شش مورد آمده است و در همه این موارد، وصف خدا قرار گرفته و پیوسته با اسم «الواحد» همراه می‌باشد.<ref>سوره رعد، آیه ۱۶؛ سوره یوسف، آیه ۳۹؛ سوره ابراهیم آیه ۴۸؛ سوره ص، آیه ۶۵؛ سوره زمر آیه ۴؛ سوره غافر آیه ۱۶.</ref>

	۳. قاهرون: یک بار در قرآن به معنای مسلط بودن فرعونیان بر [[بنی اسرائیل\|بنی‌اسرائیل]] آمده است.<ref>سوره اعراف، آیه ۱۲۷.</ref>		۳. قاهرون: یک بار در قرآن به معنای مسلط بودن فرعونیان بر [[بنی اسرائیل\|بنی‌اسرائیل]] آمده است.<ref>سوره اعراف، آیه ۱۲۷.</ref>

	۴. تقهر: یک بار در قرآن به معنای تحقیر و ذلیل شمردن آمده است.<ref>همدانی، سید حسین، شرح اسماء حسنی، ص۸۶~~.</ref><ref>سوره ضحی، آیه ۹~~.</ref>		۴. تقهر: یک بار در قرآن<ref>سوره ضحی، آیه ۹.</ref> به معنای تحقیر و ذلیل شمردن آمده است.<ref>همدانی، سید حسین، شرح اسماء حسنی، ص۸۶.</ref>

	=== معنای قهر ===		=== معنای قهر ===
	~~[[ابن فارس]] (درگذشته ۳۹۵ق) درباره معنای~~ قهر که قاهر و قهار از آن گرفته شده است، ~~می‌گوید: این کلمه~~ بر پیروزی و برتری دلالت می‌کند و قاهر به معنای غالب است.<ref>ابن فارس، أحمد بن فارس، معجم مقاییس اللغة - قم، مکتب الاعلام الاسلامی، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج۵، ص۳۵.</ref> [[راغب اصفهانی]] (درگذشته ۴۰۱ق) می‌گوید قهر به معنای غلبه و ذلیل کردن طرف مقابل است، چنان‌که می‌فرماید:{{قرآن\|فَأَمَّا الْیَتِیمَ فَلَا تَقْهَرْ\|سوره=ضحی\|آیه=۹\|ترجمه=و یتیم را ذلیل مکن}}. ولی ظاهر این است که «ذلت» معنای مستقیم «قهر» نیست، بلکه از لوازم آن می‌باشد، زیرا ~~لازمهٔ~~ غلبه بر کسی، ذلیل و سرکوب کردن اوست که ملازم با ذلت است.<ref>راغب اصفهانی، حسین بن محمد، مفردات ألفاظ القرآن، بیروت، دار الشامیة - لبنان - بیروت، چاپ اول، ۱۴۱۲ق، ص۶۸۷.</ref>		قهر که قاهر و قهار هم از آن گرفته شده است، بر پیروزی و برتری دلالت می‌کند و قاهر به معنای غالب شدن است.<ref>ابن فارس، أحمد بن فارس، معجم مقاییس اللغة - قم، مکتب الاعلام الاسلامی، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج۵، ص۳۵.</ref> [[راغب اصفهانی]] (درگذشته ۴۰۱ق) می‌گوید قهر به معنای غلبه و ذلیل کردن طرف مقابل است، چنان‌که می‌فرماید:{{قرآن\|فَأَمَّا الْیَتِیمَ فَلَا تَقْهَرْ\|سوره=ضحی\|آیه=۹\|ترجمه=و یتیم را ذلیل مکن}}. ولی ظاهر این است که «ذلت» معنای مستقیم «قهر» نیست، بلکه از لوازم آن می‌باشد، زیرا لازمه غلبه بر کسی، ذلیل و سرکوب کردن اوست که ملازم با ذلت است.<ref>راغب اصفهانی، حسین بن محمد، مفردات ألفاظ القرآن، بیروت، دار الشامیة - لبنان - بیروت، چاپ اول، ۱۴۱۲ق، ص۶۸۷.</ref>

	[[علامه طباطبایی]]، قهر را نوعی از غلبه می‌داند که چیزی بر چیزی پیروز گردد و او را به پیروی از اثر خود مجبور سازد، اثری که با طبع او سازگار نیست، مانند غلبه آب بر آتش، که آن را خاموش می‌سازد.		[[علامه طباطبایی]]، قهر را نوعی از غلبه می‌داند که چیزی بر چیزی پیروز گردد و او را به پیروی از اثر خود مجبور سازد، اثری که با طبع او سازگار نیست، مانند غلبه آب بر آتش، که آن را خاموش می‌سازد.

	اسم قاهر همان گونه که بر دیگران صدق می‌کند بر خدا نیز صدق می‌کند؛ ~~ولی~~ با این تفاوت که در غیر ~~خداوند~~ قاهر و مقهور از نظر وجودی در رتبه واحدی قرار دارند؛ ~~مثلاً~~ آب و آتش هر دو موجود طبیعی است، در حالی که قاهر بودن خدا بر جهان با بندگان، از این مقوله نیست. قاهریت او برتری و احاطه اوست، ~~درست است خدا بر بندگانش غالب است، لکن~~ چون از نظر وجودی برتر است، از این جهت در قرآن ~~کریم~~ لفظ قاهر با جمله ~~«فَوْقَ عِبَادِهِ»~~ همراه می‌باشد و عنایت دارد که این مطلب با به کار بردن ~~کلمهٔ «فوق عباده»~~ بیان کند تا برساند نه تنها خدا قاهر بر بندگان است، بلکه بالا و برتر از آن‌ها است.<ref>طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۷، ص۳۵.</ref>		اسم قاهر همان گونه که بر دیگران صدق می‌کند بر خدا نیز صدق می‌کند؛ با این تفاوت که در غیر خداوند، قاهر و مقهور از نظر وجودی در رتبه واحدی قرار دارند؛ مانند آب و آتش که هر دو موجود طبیعی است، در حالی که قاهر بودن خدا بر جهان با بندگان، از این مقوله نیست. قاهریت او برتری و احاطه اوست، چون از نظر وجودی برتر است، از این جهت در قرآن لفظ قاهر با جمله {{قرآن\|فَوْقَ عِبادِهِ\|سوره=انعام\|آیه=18}} همراه می‌باشد و عنایت دارد که این مطلب با به کار بردن کلمه {{قرآن\|فَوْقَ عِبادِهِ}} بیان کند تا برساند نه تنها خدا قاهر بر بندگان است، بلکه بالا و برتر از آن‌ها است.<ref>طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۷، ص۳۵.</ref>

	گاهی گفته می‌شود قهار ~~مبالغهٔ~~ قاهر است و علاوه بر این، تفاوت جوهری، توصیف خدا به «قهار» به اعتبار ذات است، در حالی که توصیف او به «قاهر» به اعتبار فعل است. و امّا نمایش این اسم در زندگی ما این است که بر دشمنان خود قاهر و پیروز شویم و بدترین دشمن‌ها نفس اماره است و آنگاه که بر شهوت و خشم غلبه کردیم، بر دشمن خود پیروز شده‌ایم.<ref>سبحانی، جعفر، مجله درس‌هایی از مکتب اسلام، شماره ۵، ص۷۶.</ref>		گاهی گفته می‌شود قهار مبالغه قاهر است و علاوه بر این، تفاوت جوهری، توصیف خدا به «قهار» به اعتبار ذات است، در حالی که توصیف او به «قاهر» به اعتبار فعل است. امّا نمایش این اسم در زندگی ما این است که بر دشمنان خود قاهر و پیروز شویم و بدترین دشمن‌ها نفس اماره است و آنگاه که بر شهوت و خشم غلبه کردیم، بر دشمن خود پیروز شده‌ایم.<ref>سبحانی، جعفر، مجله درس‌هایی از مکتب اسلام، شماره ۵، ص۷۶.</ref>

	== غلبه در قرآن ==		== غلبه در قرآن ==
	غلبه به معنای چیره شدن و مشتقات مختلف آن به معنای چیرگی بدبختی‌ها، چیرگی در تصرف شهر، بر کسی چیره شد، آمده است.<ref>خسروی حسینی، غلام رضا، ترجمه مفردات راغب، تهران، انتشارات مرتضوی، چاپ ۱۳۷۵ش، ج۲، ص۷۰۹.</ref> در فرهنگ ابجدی غلبه به معنای برتری یافتن و چیره شدن و مشتقات مختلف آن به معنای: سخاوت و بخشندگی خوی او شد، به زور چیزی را از کسی گرفتن، محکم و پابرجا، و باغچه پر از درخت، زمین بزرگ و بلند، آمده است.<ref>بستانی، فؤاد افرام، فرهنگ ابجدی، تهران، اسلامی، چاپ دوم، ۱۳۷۵ش، ص۶۴۴.</ref>		غلبه به معنای چیره شدن و مشتقات مختلف آن به معنای چیرگی بدبختی‌ها، چیرگی در تصرف شهر، بر کسی چیره شد، آمده است.<ref>خسروی حسینی، غلام رضا، ترجمه مفردات راغب، تهران، انتشارات مرتضوی، چاپ ۱۳۷۵ش، ج۲، ص۷۰۹.</ref> در فرهنگ ابجدی غلبه به معنای برتری یافتن و چیره شدن و مشتقات مختلف آن به معنای: سخاوت و بخشندگی خوی او شد، به زور چیزی را از کسی گرفتن، محکم و پابرجا، و باغچه پر از درخت، زمین بزرگ و بلند، آمده است.<ref>بستانی، فؤاد افرام، فرهنگ ابجدی، تهران، اسلامی، چاپ دوم، ۱۳۷۵ش، ص۶۴۴.</ref>

	~~آیاتی که~~ مشتقات این کلمه در ~~آن‌ها~~ آمده ~~است، عبارتند از: روم ۲، بقره / ۲۴۹، انفال / ۶۵، ۴۸، ۳۶، مجادله / ۲۱، شعراء / ۴۴، آل عمران / ۱۲، انبیاء / ۴۴~~.		مشتقات این کلمه 31 مرتبه در قرآن آمده است.

	در آیه ۴۴ [[سوره شعراء]] ساحران به [[فرعون]] قسم می‌خورند که بر [[حضرت موسی(ع)]] پیروز می‌شوند: {{قرآن\|إِنَّا لَنَحْنُ الْغَالِبُونَ\|ترجمه=ما حتماً پیروزیم\|سوره=شعراء\|آیه=۴۴}}		در آیه ۴۴ [[سوره شعراء]] ساحران به [[فرعون]] قسم می‌خورند که بر [[حضرت موسی(ع)]] پیروز می‌شوند: {{قرآن\|إِنَّا لَنَحْنُ الْغَالِبُونَ\|ترجمه=ما حتماً پیروزیم\|سوره=شعراء\|آیه=۴۴}}