قضاوت زنان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahroudi در ‏۱۰ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۴۷

2025-09-10T11:47:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۱۷
خط ۳۱:		خط ۳۱:

	== منابع ==		== منابع ==
	{{پانویس\|۲}}{{شاخه		{{پانویس\|۲}}
			{{شاخه
	\| شاخه اصلی = حقوق		\| شاخه اصلی = حقوق
	\| شاخه فرعی۱ = ~~حقوق جزا~~		\| شاخه فرعی۱ = نظام حقوقی اسلام
	\| شاخه فرعی۲ =		\| شاخه فرعی۲ =
	\| شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =

Shahroudi: Shahroudi صفحهٔ پیش نویس:قضاوت زنان را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به قضاوت زنان منتقل کرد

2025-09-10T11:45:40Z

Shahroudi صفحهٔ پیش نویس:قضاوت زنان را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به قضاوت زنان منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۱۵
(بدون تفاوت)

Shahroudi: ابرابزار

2025-09-10T11:45:08Z

ابرابزار

نمایش تغییرات

Shahroudi در ‏۱۰ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۴۴

2025-09-10T11:44:11Z

نمایش تغییرات

Enayat7575.g در ‏۲۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۵۰

2025-05-23T13:50:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۲۰
خط ۲:		خط ۲:
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
			{{درگاه\|زن و خانواده}}
	== پاسخ==		==پاسخ==
	قضاوت به معنای داوری بین مردم است که مشهور علمای شیعه قائل به این نظریه هستن که این امر برای زنان جایز نیست و اولین نفر از میان علماء شیخ طوسی بودهکه این شرط را به شروط قضاوت اضافه کرده است که قاضی نباید زن باشد قائلین به منع قضاوت زنان برای این ادعا به چهار دسته دلیل متمسک شده‌اند که بعضی از علماء این شروط را برای عدم قضاوت زنان مکفی نمی‌دانند و در زمان ما در دو مورد زنان اجازه قضاورت را دارند یک: قاضی تحکیم و دو: قاضی مأذون است.		قضاوت به معنای داوری بین مردم است که مشهور علمای شیعه قائل به این نظریه هستن که این امر برای زنان جایز نیست و اولین نفر از میان علماء شیخ طوسی بودهکه این شرط را به شروط قضاوت اضافه کرده است که قاضی نباید زن باشد قائلین به منع قضاوت زنان برای این ادعا به چهار دسته دلیل متمسک شده‌اند که بعضی از علماء این شروط را برای عدم قضاوت زنان مکفی نمی‌دانند و در زمان ما در دو مورد زنان اجازه قضاورت را دارند یک: قاضی تحکیم و دو: قاضی مأذون است.

	==تعریف قضاوت==		==تعریف قضاوت==
	*[[امام خمینی]] در تحریر الوسیله می‌فرماید:'''قضاوت، داوری و حکم کردن بین مردم است برای رفع اختلافات میان آن‌ها'''،... منصب قضاوت از مناصب والا و بااهمیت است که از جانب خداوند متعال برای پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) و از جانب ایشان برای امامان معصوم (علیهم السلام) و از جانب آنان برای فقیه جامع‌الشرایط ثابت شده است. پنهان نیست که خطر این منصب بسیار بزرگ است، و روایت شده است: «همانا قاضی بر لبه پرتگاه جهنم قرار دارد.» و از [[امیرالمؤمنین\|امیرالمومنین]] (علیه السلام) روایت شده است که فرمودند: «یا شریح قد جلست مجلساً لا یجلسه إلّا نبیّ أو وصیّ نبیّ أو شقیّ» - «ای شریح! تو در جایگاهی نشسته‌ای که جز پیامبر یا وصی پیامبر یا شخص بدبخت و شقی (کسی که به عذاب الهی گرفتار می‌شود) در آن نمی‌نشیند.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تحریر الوسیله\|نام=سید روح‌الله\|نام خانوادگی=الموسوی الخمینی\|ناشر=موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (ره)\|جلد=۲\|صفحه=۳۸۴\|مکان=تهران}}</ref>		*[[امام خمینی]] در تحریر الوسیله می‌فرماید:'''قضاوت، داوری و حکم کردن بین مردم است برای رفع اختلافات میان آن‌ها'''،... منصب قضاوت از مناصب والا و بااهمیت است که از جانب خداوند متعال برای پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) و از جانب ایشان برای امامان معصوم (علیهم السلام) و از جانب آنان برای فقیه جامع‌الشرایط ثابت شده است. پنهان نیست که خطر این منصب بسیار بزرگ است، و روایت شده است: «همانا قاضی بر لبه پرتگاه جهنم قرار دارد.» و از [[امیرالمؤمنین\|امیرالمومنین]] (علیه السلام) روایت شده است که فرمودند: «یا شریح قد جلست مجلساً لا یجلسه إلّا نبیّ أو وصیّ نبیّ أو شقیّ» - «ای شریح! تو در جایگاهی نشسته‌ای که جز پیامبر یا وصی پیامبر یا شخص بدبخت و شقی (کسی که به عذاب الهی گرفتار می‌شود) در آن نمی‌نشیند.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تحریر الوسیله\|نام=سید روح‌الله\|نام خانوادگی=الموسوی الخمینی\|ناشر=موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (ره)\|جلد=۲\|صفحه=۳۸۴\|مکان=تهران}}</ref>
	*و [[شیخ مرتضی انصاری]] در کتاب القضاء و الشهادات می‌فرماید:واژه «قضاء» از نظر لغوی در معانی بسیاری به کار می‌رود، از جمله حکم. اما در اصطلاح فقها، گاهی به معنای حکم کردن بین مردم به شیوه خاص مورد نظر است، و گاهی به معنای ولایت شرعی بر آن حکم اشاره دارد. به همین دلیل، در برخی نوشته‌ها (مانند کتاب الروضة) به معنای اول تعریف شده و در نوشته‌های دیگر به معنای دوم.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=القضاء والشهادات\|تاریخ=۱۴۱۵\|نام=شیخ مرتضی\|نام خانوادگی=انصاری\|ناشر=کنگره جهانی بزرگداشت شیح اعظم انصاری - المؤتمر العالمی بمناسبة الذکری المئویة الثانیة لمیلاد الشیخ الأعظم الأنصاری\|جلد=۱\|صفحه=۲۲۷\|مکان=قم}}</ref>		* و [[شیخ مرتضی انصاری]] در کتاب القضاء و الشهادات می‌فرماید:واژه «قضاء» از نظر لغوی در معانی بسیاری به کار می‌رود، از جمله حکم. اما در اصطلاح فقها، گاهی به معنای حکم کردن بین مردم به شیوه خاص مورد نظر است، و گاهی به معنای ولایت شرعی بر آن حکم اشاره دارد. به همین دلیل، در برخی نوشته‌ها (مانند کتاب الروضة) به معنای اول تعریف شده و در نوشته‌های دیگر به معنای دوم.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=القضاء والشهادات\|تاریخ=۱۴۱۵\|نام=شیخ مرتضی\|نام خانوادگی=انصاری\|ناشر=کنگره جهانی بزرگداشت شیح اعظم انصاری - المؤتمر العالمی بمناسبة الذکری المئویة الثانیة لمیلاد الشیخ الأعظم الأنصاری\|جلد=۱\|صفحه=۲۲۷\|مکان=قم}}</ref>

	==قائلین به منع قضاوت زنان==		==قائلین به منع قضاوت زنان==
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	*[[نقش علامه حلی در گسترش تشیع\|علامه حلی]] در کتاب قواعد الاحکام: حکم صادر شده از سوی کودک (حتی اگر نوجوان باشد)، دیوانه، کافر، فاسق، زن (حتی اگر سایر شرایط را داشته باشد)، فرزند نامشروع، فرد جاهل به احکام، و کسی که صلاحیت مستقل فتوا دادن را ندارد، قابل اجرا نیست.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=قواعد الاحکام\|تاریخ=۱۴۱۳\|نام=حسن بن یوسف بن مطهّر معروف به علامه حلی\|نام خانوادگی=حلّی\|ناشر=النشر الإسلامی التابعة لجماعة المدرسین\|جلد=۳\|صفحه=۴۲۱\|مکان=قم}}</ref>		*[[نقش علامه حلی در گسترش تشیع\|علامه حلی]] در کتاب قواعد الاحکام: حکم صادر شده از سوی کودک (حتی اگر نوجوان باشد)، دیوانه، کافر، فاسق، زن (حتی اگر سایر شرایط را داشته باشد)، فرزند نامشروع، فرد جاهل به احکام، و کسی که صلاحیت مستقل فتوا دادن را ندارد، قابل اجرا نیست.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=قواعد الاحکام\|تاریخ=۱۴۱۳\|نام=حسن بن یوسف بن مطهّر معروف به علامه حلی\|نام خانوادگی=حلّی\|ناشر=النشر الإسلامی التابعة لجماعة المدرسین\|جلد=۳\|صفحه=۴۲۱\|مکان=قم}}</ref>

	==دلایل قائلین به منع قضاوت زنان ==		==دلایل قائلین به منع قضاوت زنان==
	*{{قرآن\|الرِّجَالُ قَوَّامُونَ عَلَی النِّسَاءِ بِمَا فَضَّلَ اللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلَیٰ بَعْضٍ وَبِمَا أَنْفَقُوا مِنْ أَمْوَالِهِمْ ۚ فَالصَّالِحَاتُ قَانِتَاتٌ حَافِظَاتٌ لِلْغَیْبِ بِمَا حَفِظَ اللَّهُ ۚ وَاللَّاتِی تَخَافُونَ نُشُوزَهُنَّ فَعِظُوهُنَّ وَاهْجُرُوهُنَّ فِی الْمَضَاجِعِ وَاضْرِبُوهُنَّ ۖ فَإِنْ أَطَعْنَکُمْ فَلَا تَبْغُوا عَلَیْهِنَّ سَبِیلًا ۗ إِنَّ اللَّهَ کَانَ عَلِیًّا کَبِیرًا\|ترجمه=مردان، سرپرست و نگهبان زنانند، بخاطر برتریهایی که خداوند (از نظر نظام اجتماع) برای بعضی نسبت به بعضی دیگر قرار داده است، و بخاطر انفاقهایی که از اموالشان (در مورد زنان) می‌کنند. و زنان صالح، زنانی هستند که متواضعند، و در غیاب (همسر خود) اسرار و حقوق او را، در مقابل حقوقی که خدا برای آنان قرار داده، حفظ می‌کنند. و (امّا) آن دسته از زنان را که از سرکشی و مخالفتشان بیم دارید، پند و اندرز دهید! (و اگر مؤثر واقع نشد) در بستر از آنها دوری نمایید! و (اگر هیچ راهی جز شدت عمل، برای وادار کردن آنها به انجام وظایفشان نبود) آنها را تنبیه کنید! و اگر از شما پیروی کردند، راهی برای تعدّی بر آنها نجویید! (بدانید) خداوند، بلندمرتبه و بزرگ است. (و قدرت او، بالاترین قدرتهاست)\|سوره=نساء\|آیه=۳۴}}این امر در قیمومیت مردان بر زنان آشکار است و لازمه آن [[سلطه و حکومت]] مردان بر زنان است و نه برعکس. اگر گفته شود که این آیه در مورد زوجین وارد است، می‌گوییم: آیا می‌توان پذیرفت که زن در امور خود با شوهرش فاقد سلطه باشد، اما در امور خارج از منزل و در ارتباط با مردان دیگر، دارای سلطه باشد؟<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کتاب القضاء\|نام=سید محمد رضا\|نام خانوادگی=گلپایگانی\|ناشر=دار القرآن الکریم\|جلد=۱\|صفحه=۴۴\|مکان=قم}}</ref>		*{{قرآن\|الرِّجَالُ قَوَّامُونَ عَلَی النِّسَاءِ بِمَا فَضَّلَ اللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلَیٰ بَعْضٍ وَبِمَا أَنْفَقُوا مِنْ أَمْوَالِهِمْ ۚ فَالصَّالِحَاتُ قَانِتَاتٌ حَافِظَاتٌ لِلْغَیْبِ بِمَا حَفِظَ اللَّهُ ۚ وَاللَّاتِی تَخَافُونَ نُشُوزَهُنَّ فَعِظُوهُنَّ وَاهْجُرُوهُنَّ فِی الْمَضَاجِعِ وَاضْرِبُوهُنَّ ۖ فَإِنْ أَطَعْنَکُمْ فَلَا تَبْغُوا عَلَیْهِنَّ سَبِیلًا ۗ إِنَّ اللَّهَ کَانَ عَلِیًّا کَبِیرًا\|ترجمه=مردان، سرپرست و نگهبان زنانند، بخاطر برتریهایی که خداوند (از نظر نظام اجتماع) برای بعضی نسبت به بعضی دیگر قرار داده است، و بخاطر انفاقهایی که از اموالشان (در مورد زنان) می‌کنند. و زنان صالح، زنانی هستند که متواضعند، و در غیاب (همسر خود) اسرار و حقوق او را، در مقابل حقوقی که خدا برای آنان قرار داده، حفظ می‌کنند. و (امّا) آن دسته از زنان را که از سرکشی و مخالفتشان بیم دارید، پند و اندرز دهید! (و اگر مؤثر واقع نشد) در بستر از آنها دوری نمایید! و (اگر هیچ راهی جز شدت عمل، برای وادار کردن آنها به انجام وظایفشان نبود) آنها را تنبیه کنید! و اگر از شما پیروی کردند، راهی برای تعدّی بر آنها نجویید! (بدانید) خداوند، بلندمرتبه و بزرگ است. (و قدرت او، بالاترین قدرتهاست)\|سوره=نساء\|آیه=۳۴}}این امر در قیمومیت مردان بر زنان آشکار است و لازمه آن [[سلطه و حکومت]] مردان بر زنان است و نه برعکس. اگر گفته شود که این آیه در مورد زوجین وارد است، می‌گوییم: آیا می‌توان پذیرفت که زن در امور خود با شوهرش فاقد سلطه باشد، اما در امور خارج از منزل و در ارتباط با مردان دیگر، دارای سلطه باشد؟<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کتاب القضاء\|نام=سید محمد رضا\|نام خانوادگی=گلپایگانی\|ناشر=دار القرآن الکریم\|جلد=۱\|صفحه=۴۴\|مکان=قم}}</ref>
	*[[وصیت پیامبر(ص) بر خلافت امام علی(ع)\|وصیت پیامبر]] به امیرالمؤمنین: یَا عَلِیُّ لَیْسَ عَلَی النِّسَاءِ جُمُعَةٌ وَ لَا جَمَاعَةٌ وَ لَا أَذَانٌ وَ لَا إِقَامَةٌ وَ لَا عِیَادَةُ مَرِیضٍ وَ لَا اتِّبَاعُ جَنَازَةٍ وَ لَا هَرْوَلَةٌ بَیْنَ الصَّفَا وَ الْمَرْوَةِ وَ لَا اسْتِلَامُ الْحَجَرِ وَ لَا حَلْقٌ وَ لَا تَوَلِّی الْقَضَاءِ… ای علی! برای زنان [[نماز جمعه]] و جماعت و اذان و اقامه و عیادت مریض و تبعیت از جنازه و سعی بین صفا و مروه و استلام حجر و حلق و تصدی قضاوت [نیست].<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=من لا یحضره الفقیه\|تاریخ=۱۴۱۳\|نام=ابوجعفر محمد بن علی بن حسین بن موسی بن بابویه قمی\|نام خانوادگی=صدوق\|ناشر=دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم\|جلد=۴\|صفحه=۳۶۴\|مکان=قم}}</ref>		*[[وصیت پیامبر(ص) بر خلافت امام علی(ع)\|وصیت پیامبر]] به امیرالمؤمنین: یَا عَلِیُّ لَیْسَ عَلَی النِّسَاءِ جُمُعَةٌ وَ لَا جَمَاعَةٌ وَ لَا أَذَانٌ وَ لَا إِقَامَةٌ وَ لَا عِیَادَةُ مَرِیضٍ وَ لَا اتِّبَاعُ جَنَازَةٍ وَ لَا هَرْوَلَةٌ بَیْنَ الصَّفَا وَ الْمَرْوَةِ وَ لَا اسْتِلَامُ الْحَجَرِ وَ لَا حَلْقٌ وَ لَا تَوَلِّی الْقَضَاءِ… ای علی! برای زنان [[نماز جمعه]] و جماعت و اذان و اقامه و عیادت مریض و تبعیت از جنازه و سعی بین صفا و مروه و استلام حجر و حلق و تصدی قضاوت [نیست].<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=من لا یحضره الفقیه\|تاریخ=۱۴۱۳\|نام=ابوجعفر محمد بن علی بن حسین بن موسی بن بابویه قمی\|نام خانوادگی=صدوق\|ناشر=دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم\|جلد=۴\|صفحه=۳۶۴\|مکان=قم}}</ref>
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	*[[اصل عدم ولایت]]: این که در روایات لفظ رجل آمده و در زمان معصوم زن قاضی نشد و در زمان غیبت شک می‌کنیم که آیا جایز است زن قاضی شود که اصل عدم جواز است و جایز نیست زن قاضی شود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=جواهر الکلام\|نام=شیخ محمد حسن\|نام خانوادگی=نجفی\|ناشر=دار إحیاء التراث العربی\|جلد=۴۰\|صفحه=۱۴}}</ref>		*[[اصل عدم ولایت]]: این که در روایات لفظ رجل آمده و در زمان معصوم زن قاضی نشد و در زمان غیبت شک می‌کنیم که آیا جایز است زن قاضی شود که اصل عدم جواز است و جایز نیست زن قاضی شود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=جواهر الکلام\|نام=شیخ محمد حسن\|نام خانوادگی=نجفی\|ناشر=دار إحیاء التراث العربی\|جلد=۴۰\|صفحه=۱۴}}</ref>

	==نقد دلیل‌های مانعین ==		==نقد دلیل‌های مانعین==
	[[پرونده:2475186998386411.jpg\|بندانگشتی\|کتاب قضاوت زن از دیدگاه مذاهب خمسه]]		[[پرونده:2475186998386411.jpg\|بندانگشتی\|کتاب قضاوت زن از دیدگاه مذاهب خمسه]]
	[[عبدالله جوادی آملی]]، مفسر قرآن و فقیه معاصر، معتقد است مخالفان [[قضاوت زنان از دیدگاه قرآن و روایات\|قضاوت زن]]، استدلال قطعی برای شرط مرد بودن قاضی ارائه نکرده‌اند. به زعم او، استناد به اجماع در این مورد، به دلیل وجود وجوه دیگر در بحث، فاقد اعتبار است و استناد به روایات نبوی نیز به دلیل ضعف روایات، قابل قبول نیست.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=زن در آینه جلال و جمال\|تاریخ=۱۳۸۲\|نام=عبدلله\|نام خانوادگی=جوادی آملی\|ناشر=اسراء\|صفحه=۳۴۸–۳۴۹}}</ref> او بر این باور است که اگر زنی شرایط لازم برای قضاوت، مانند علم و عدالت را داشته باشد، برخلاف برخی دیدگاه‌ها، مانعی برای قضاوت او وجود ندارد، مگر آنکه محذوری مانند برخورد با نامحرم پیش آید که در این صورت قضاوت جایز نیست. او در این نظر، از دیدگاه علمای بزرگ مانند مقدس اردبیلی و میرزای قمی پیروی می‌کند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=زن در آینه جلال و جمال\|تاریخ=۱۳۸۲\|نام=عبدلله\|نام خانوادگی=جوادی آملی\|ناشر=اسراء\|صفحه=۳۵۲}}</ref>		[[عبدالله جوادی آملی]]، مفسر قرآن و فقیه معاصر، معتقد است مخالفان [[قضاوت زنان از دیدگاه قرآن و روایات\|قضاوت زن]]، استدلال قطعی برای شرط مرد بودن قاضی ارائه نکرده‌اند. به زعم او، استناد به اجماع در این مورد، به دلیل وجود وجوه دیگر در بحث، فاقد اعتبار است و استناد به روایات نبوی نیز به دلیل ضعف روایات، قابل قبول نیست.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=زن در آینه جلال و جمال\|تاریخ=۱۳۸۲\|نام=عبدلله\|نام خانوادگی=جوادی آملی\|ناشر=اسراء\|صفحه=۳۴۸–۳۴۹}}</ref> او بر این باور است که اگر زنی شرایط لازم برای قضاوت، مانند علم و عدالت را داشته باشد، برخلاف برخی دیدگاه‌ها، مانعی برای قضاوت او وجود ندارد، مگر آنکه محذوری مانند برخورد با نامحرم پیش آید که در این صورت قضاوت جایز نیست. او در این نظر، از دیدگاه علمای بزرگ مانند مقدس اردبیلی و میرزای قمی پیروی می‌کند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=زن در آینه جلال و جمال\|تاریخ=۱۳۸۲\|نام=عبدلله\|نام خانوادگی=جوادی آملی\|ناشر=اسراء\|صفحه=۳۵۲}}</ref>

Enayat7575.g در ‏۲۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۲۵

2025-05-23T13:25:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۵۵
خط ۲۴:		خط ۲۴:

	==نقد دلیل‌های مانعین ==		==نقد دلیل‌های مانعین ==
			[[پرونده:2475186998386411.jpg\|بندانگشتی\|کتاب قضاوت زن از دیدگاه مذاهب خمسه]]
	[[عبدالله جوادی آملی]]، مفسر قرآن و فقیه معاصر، معتقد است مخالفان [[قضاوت زنان از دیدگاه قرآن و روایات\|قضاوت زن]]، استدلال قطعی برای شرط مرد بودن قاضی ارائه نکرده‌اند. به زعم او، استناد به اجماع در این مورد، به دلیل وجود وجوه دیگر در بحث، فاقد اعتبار است و استناد به روایات نبوی نیز به دلیل ضعف روایات، قابل قبول نیست.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=زن در آینه جلال و جمال\|تاریخ=۱۳۸۲\|نام=عبدلله\|نام خانوادگی=جوادی آملی\|ناشر=اسراء\|صفحه=۳۴۸–۳۴۹}}</ref> او بر این باور است که اگر زنی شرایط لازم برای قضاوت، مانند علم و عدالت را داشته باشد، برخلاف برخی دیدگاه‌ها، مانعی برای قضاوت او وجود ندارد، مگر آنکه محذوری مانند برخورد با نامحرم پیش آید که در این صورت قضاوت جایز نیست. او در این نظر، از دیدگاه علمای بزرگ مانند مقدس اردبیلی و میرزای قمی پیروی می‌کند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=زن در آینه جلال و جمال\|تاریخ=۱۳۸۲\|نام=عبدلله\|نام خانوادگی=جوادی آملی\|ناشر=اسراء\|صفحه=۳۵۲}}</ref>		[[عبدالله جوادی آملی]]، مفسر قرآن و فقیه معاصر، معتقد است مخالفان [[قضاوت زنان از دیدگاه قرآن و روایات\|قضاوت زن]]، استدلال قطعی برای شرط مرد بودن قاضی ارائه نکرده‌اند. به زعم او، استناد به اجماع در این مورد، به دلیل وجود وجوه دیگر در بحث، فاقد اعتبار است و استناد به روایات نبوی نیز به دلیل ضعف روایات، قابل قبول نیست.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=زن در آینه جلال و جمال\|تاریخ=۱۳۸۲\|نام=عبدلله\|نام خانوادگی=جوادی آملی\|ناشر=اسراء\|صفحه=۳۴۸–۳۴۹}}</ref> او بر این باور است که اگر زنی شرایط لازم برای قضاوت، مانند علم و عدالت را داشته باشد، برخلاف برخی دیدگاه‌ها، مانعی برای قضاوت او وجود ندارد، مگر آنکه محذوری مانند برخورد با نامحرم پیش آید که در این صورت قضاوت جایز نیست. او در این نظر، از دیدگاه علمای بزرگ مانند مقدس اردبیلی و میرزای قمی پیروی می‌کند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=زن در آینه جلال و جمال\|تاریخ=۱۳۸۲\|نام=عبدلله\|نام خانوادگی=جوادی آملی\|ناشر=اسراء\|صفحه=۳۵۲}}</ref>

خط ۳۰:		خط ۳۱:
	==منابع==		==منابع==
	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی = ~~فقه~~		\| شاخه اصلی = حقوق
	\| شاخه فرعی۱ =		\| شاخه فرعی۱ = حقوق جزا
	\| شاخه فرعی۲ =		\| شاخه فرعی۲ =
	\| شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =

Enayat7575.g در ‏۲۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۱۳

2025-05-23T13:13:44Z

@@ خط ۳۴: / خط ۳۴: @@
 | شاخه فرعی۲ =
 | شاخه فرعی۳ =
 }}
 {{پایان متن}}
 {{پانویس|۲}}

Enayat7575.g در ‏۲۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۱۲

2025-05-23T13:12:32Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۴۲
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی = فقه		\| شاخه اصلی = فقه
	\| شاخه فرعی۱ = ~~قاضی زن~~		\| شاخه فرعی۱ =
	\| شاخه فرعی۲ =		\| شاخه فرعی۲ =
	\| شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =

Enayat7575.g: ابرابزار

2025-05-23T13:11:36Z

ابرابزار

نمایش تغییرات

Enayat7575.g در ‏۲۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۰۹

2025-05-23T13:09:17Z

نمایش تغییرات