قرائت‌های مختلف قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Fabbasi: قاریان به اشتباه قرایان آمده بود که اصلاح شد.

2024-02-18T09:43:43Z

قاریان به اشتباه قرایان آمده بود که اصلاح شد.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۱۳
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	پنج نفر از قرّاء سبعة به غير از ابن عامر و ابو عمرو ايرانى‌الاصل هستند. ابن‌عامر مجهول النسب و ابو عمرو از قبيله مازن تميم است که البته برخی او را نیز ایرانی دانسته‌اند.<ref>علامی، ابوالفضل، پژوهشی در علم تجوید، قم، ياقوت، ۱۳۸۱ ش، ص۲۸.</ref> عاصم، ابو عمرو، حمزه و كسائى، شیعه بودند و خود نیز به شیعه بودن خود تصریح داشته‌اند.در مورد عبدالله بن كثير و نافع به‌جهت اینکه اهل فارس از ایران بوده‌اند، احتمال شيعه بودن آن‌ها را داده‌اند اما ابن‌عامر، بزرگ‌شده خاندان اموى بود و از دروغگويى و انواع فسق اجتناب نمى‌ورزيد.<ref>معرفت، محمدهادی، تاریخ قرآن، تهران، سازمان مطالعه و تدوين کتب علوم انسانی دانشگاه ها (سمت)، ۱۳۸۲ش، ص۱۴۹.</ref>		پنج نفر از قرّاء سبعة به غير از ابن عامر و ابو عمرو ايرانى‌الاصل هستند. ابن‌عامر مجهول النسب و ابو عمرو از قبيله مازن تميم است که البته برخی او را نیز ایرانی دانسته‌اند.<ref>علامی، ابوالفضل، پژوهشی در علم تجوید، قم، ياقوت، ۱۳۸۱ ش، ص۲۸.</ref> عاصم، ابو عمرو، حمزه و كسائى، شیعه بودند و خود نیز به شیعه بودن خود تصریح داشته‌اند.در مورد عبدالله بن كثير و نافع به‌جهت اینکه اهل فارس از ایران بوده‌اند، احتمال شيعه بودن آن‌ها را داده‌اند اما ابن‌عامر، بزرگ‌شده خاندان اموى بود و از دروغگويى و انواع فسق اجتناب نمى‌ورزيد.<ref>معرفت، محمدهادی، تاریخ قرآن، تهران، سازمان مطالعه و تدوين کتب علوم انسانی دانشگاه ها (سمت)، ۱۳۸۲ش، ص۱۴۹.</ref>

	متأخرين سه نفر ديگر بر اين هفت نفر اضافه كرده‌اند: خلف بن هشام، یعقوب حضرمی و ابوجعفر مخزومی. همچنین چهار قارى ديگر بر اين ده قارى افزوده شدند و به ~~قرایان~~ چهارده‌گانه معروف شدند.<ref>زرقانی، محمد عبدالعظیم، مناهل العرفان في علوم القرآن، بیروت، دار إحياء التراث العربي، ج۱، ص۴۴۹.</ref>		متأخرين سه نفر ديگر بر اين هفت نفر اضافه كرده‌اند: خلف بن هشام، یعقوب حضرمی و ابوجعفر مخزومی. همچنین چهار قارى ديگر بر اين ده قارى افزوده شدند و به قاریان چهارده‌گانه معروف شدند.<ref>زرقانی، محمد عبدالعظیم، مناهل العرفان في علوم القرآن، بیروت، دار إحياء التراث العربي، ج۱، ص۴۴۹.</ref>

	==منابع==		==منابع==

Fabbasi: تغییر شاخه بندی

2024-02-15T08:54:59Z

تغییر شاخه بندی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۲۴
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن		\| شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن
	\| شاخه فرعی۱ = ~~رسم الخط قرآن~~		\| شاخه فرعی۱ = قرائات
	\| شاخه فرعی۲ =		\| شاخه فرعی۲ =
	\| شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =

Fabbasi: تکمیل منابع و ارجاع به منابع اصلی

2023-07-11T09:43:59Z

تکمیل منابع و ارجاع به منابع اصلی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۱۳
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	پنج نفر از قرّاء سبعة به غير از ابن عامر و ابو عمرو ايرانى‌الاصل هستند. ابن‌عامر مجهول النسب و ابو عمرو از قبيله مازن تميم است که البته برخی او را نیز ایرانی دانسته‌اند.<ref>علامی، ابوالفضل، پژوهشی در علم تجوید، قم، ياقوت، ۱۳۸۱ ش، ص۲۸.</ref> عاصم، ابو عمرو، حمزه و كسائى، شیعه بودند و خود نیز به شیعه بودن خود تصریح داشته‌اند.در مورد عبدالله بن كثير و نافع به‌جهت اینکه اهل فارس از ایران بوده‌اند، احتمال شيعه بودن آن‌ها را داده‌اند اما ابن‌عامر، بزرگ‌شده خاندان اموى بود و از دروغگويى و انواع فسق اجتناب نمى‌ورزيد.<ref>معرفت، محمدهادی، تاریخ قرآن، تهران، سازمان مطالعه و تدوين کتب علوم انسانی دانشگاه ها (سمت)، ۱۳۸۲ش، ص۱۴۹.</ref>		پنج نفر از قرّاء سبعة به غير از ابن عامر و ابو عمرو ايرانى‌الاصل هستند. ابن‌عامر مجهول النسب و ابو عمرو از قبيله مازن تميم است که البته برخی او را نیز ایرانی دانسته‌اند.<ref>علامی، ابوالفضل، پژوهشی در علم تجوید، قم، ياقوت، ۱۳۸۱ ش، ص۲۸.</ref> عاصم، ابو عمرو، حمزه و كسائى، شیعه بودند و خود نیز به شیعه بودن خود تصریح داشته‌اند.در مورد عبدالله بن كثير و نافع به‌جهت اینکه اهل فارس از ایران بوده‌اند، احتمال شيعه بودن آن‌ها را داده‌اند اما ابن‌عامر، بزرگ‌شده خاندان اموى بود و از دروغگويى و انواع فسق اجتناب نمى‌ورزيد.<ref>معرفت، محمدهادی، تاریخ قرآن، تهران، سازمان مطالعه و تدوين کتب علوم انسانی دانشگاه ها (سمت)، ۱۳۸۲ش، ص۱۴۹.</ref>

	متأخرين سه نفر ديگر بر اين هفت نفر اضافه كرده‌اند: خلف بن هشام، یعقوب حضرمی و ابوجعفر مخزومی. همچنین چهار قارى ديگر ~~كه به قرائت شاذ (خلاف مشهور) قرائت مى‌كردند، ولى مقبول بسیاری از مردم بودند،~~ بر اين ده قارى افزوده شدند.<ref>~~معرفت، محمدهادی، تاریخ قرآن، تهران، سازمان مطالعه و تدوين کتب~~ علوم ~~انسانی دانشگاه ها (سمت)، ۱۳۸۲ش، ص۱۴۷–۱۴۸~~.</ref>		متأخرين سه نفر ديگر بر اين هفت نفر اضافه كرده‌اند: خلف بن هشام، یعقوب حضرمی و ابوجعفر مخزومی. همچنین چهار قارى ديگر بر اين ده قارى افزوده شدند و به قرایان چهارده‌گانه معروف شدند.<ref>زرقانی، محمد عبدالعظیم، مناهل العرفان في علوم القرآن، بیروت، دار إحياء التراث العربي، ج۱، ص۴۴۹.</ref>

	==منابع==		==منابع==

Fabbasi: /* قراء هفت‌گانه */ اصلاح ارقام

2023-07-11T09:26:04Z

قراء هفت‌گانه: اصلاح ارقام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۵۶
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	*نافع بن عبدالرحمن اللیثی (درگذشت ۱۶۹ق)، از [[مدینه]].		*نافع بن عبدالرحمن اللیثی (درگذشت ۱۶۹ق)، از [[مدینه]].
	*علی بن حمزه کسایی (درگذشت ۱۸۹ق)، از کوفه.		*علی بن حمزه کسایی (درگذشت ۱۸۹ق)، از کوفه.
	پنج نفر از قرّاء سبعة به غير از ابن عامر و ابو عمرو ايرانى‌الاصل هستند. ابن‌عامر مجهول النسب و ابو عمرو از قبيله مازن تميم است که البته برخی او را نیز ایرانی دانسته‌اند.<ref>~~معرفت، تاریخ قرآن، ۱۳۸۲ش، ص۱۴۹~~.</ref> عاصم، ابو عمرو، حمزه و كسائى، شیعه بودند و خود نیز به شیعه بودن خود تصریح داشته‌اند.در مورد عبدالله بن كثير و نافع به‌جهت اینکه اهل فارس از ایران بوده‌اند، احتمال شيعه بودن آن‌ها را داده‌اند اما ابن‌عامر، بزرگ‌شده خاندان اموى بود و از دروغگويى و انواع فسق اجتناب نمى‌ورزيد.<ref>معرفت، محمدهادی، تاریخ قرآن، تهران، سازمان مطالعه و تدوين کتب علوم انسانی دانشگاه ها (سمت)، ۱۳۸۲ش، ص۱۴۹.</ref>		پنج نفر از قرّاء سبعة به غير از ابن عامر و ابو عمرو ايرانى‌الاصل هستند. ابن‌عامر مجهول النسب و ابو عمرو از قبيله مازن تميم است که البته برخی او را نیز ایرانی دانسته‌اند.<ref>علامی، ابوالفضل، پژوهشی در علم تجوید، قم، ياقوت، ۱۳۸۱ ش، ص۲۸.</ref> عاصم، ابو عمرو، حمزه و كسائى، شیعه بودند و خود نیز به شیعه بودن خود تصریح داشته‌اند.در مورد عبدالله بن كثير و نافع به‌جهت اینکه اهل فارس از ایران بوده‌اند، احتمال شيعه بودن آن‌ها را داده‌اند اما ابن‌عامر، بزرگ‌شده خاندان اموى بود و از دروغگويى و انواع فسق اجتناب نمى‌ورزيد.<ref>معرفت، محمدهادی، تاریخ قرآن، تهران، سازمان مطالعه و تدوين کتب علوم انسانی دانشگاه ها (سمت)، ۱۳۸۲ش، ص۱۴۹.</ref>

	متأخرين سه نفر ديگر بر اين هفت نفر اضافه كرده‌اند: خلف بن هشام، یعقوب حضرمی و ابوجعفر مخزومی. همچنین چهار قارى ديگر كه به قرائت شاذ (خلاف مشهور) قرائت مى‌كردند، ولى مقبول بسیاری از مردم بودند، بر اين ده قارى افزوده شدند.<ref>معرفت، محمدهادی، تاریخ قرآن، تهران، سازمان مطالعه و تدوين کتب علوم انسانی دانشگاه ها (سمت)، ۱۳۸۲ش، ص۱۴۷–۱۴۸.</ref>		متأخرين سه نفر ديگر بر اين هفت نفر اضافه كرده‌اند: خلف بن هشام، یعقوب حضرمی و ابوجعفر مخزومی. همچنین چهار قارى ديگر كه به قرائت شاذ (خلاف مشهور) قرائت مى‌كردند، ولى مقبول بسیاری از مردم بودند، بر اين ده قارى افزوده شدند.<ref>معرفت، محمدهادی، تاریخ قرآن، تهران، سازمان مطالعه و تدوين کتب علوم انسانی دانشگاه ها (سمت)، ۱۳۸۲ش، ص۱۴۷–۱۴۸.</ref>

	==منابع==		==منابع==
	{{پانویس\|۲}}		{{پانویس\|۲}}

Fabbasi: اصلاح ارقام

2023-07-11T08:22:25Z

اصلاح ارقام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۵۲
خط ۶:		خط ۶:
	قرآن در مناطق مختلف اسلامی، از لحاظ کم یا زیاد بودن کلمات، تفاوتی نداشته و تنها سیر تکاملی خود را از نظر حرکات، نوع نوشتار و [[تجوید\|قواعد تجویدی]] گذرانده است.<ref>کردی، محمدطاهر، تاریخ القرآن و غرایب رسمه و حکمه، محقق: معصراوی، احمد عیسی، ریاض عربستان، أضواء السلف، ۱۴۲۹ق، ص۱۲۰.</ref>		قرآن در مناطق مختلف اسلامی، از لحاظ کم یا زیاد بودن کلمات، تفاوتی نداشته و تنها سیر تکاملی خود را از نظر حرکات، نوع نوشتار و [[تجوید\|قواعد تجویدی]] گذرانده است.<ref>کردی، محمدطاهر، تاریخ القرآن و غرایب رسمه و حکمه، محقق: معصراوی، احمد عیسی، ریاض عربستان، أضواء السلف، ۱۴۲۹ق، ص۱۲۰.</ref>

	در زمان [[عثمان بن عفان\|عثمان]] خلیفه سوم، [[جمع‌آوری قرآن توسط خلیفه سوم\|یکسان‌سازی مصحف‌های قرآن]] اتفاق افتاد. علت‌های مختلفی مانند خالی بودن قرآن از نقطه و اِعراب، خالی بودن وسط کلمات از «الف»، تفاوت لهجه‌ها، اِعمال رأی و اجتهاد قاریان،<ref>غانم قدوری، حمد، ترجمه رسم الخط مصحف، مترجم: جعفری، یعقوب، پدیدآور: مرکز ترجمه قرآن مجید به زبانها خارجی وابسته به سازمان اوقاف و امور خیریه، قم، اسوه، ۱۳۷۶ش، ص۱۷۱–۱۷۷.</ref> و ابتدايى بودن خط نزد عرب آن روز. در اختلاف قرائت‌ها مؤثر بود.<ref>معرفت، محمدهادی، تاریخ قرآن، تهران، سازمان مطالعه و تدوين کتب علوم انسانی دانشگاه ها (سمت)، ۱۳۸۲ش، ص۱۴۱.</ref> در [[مصحف‌\|مصحف‌های]] اوليه كلمات از هرگونه اعراب و حركات خالی بودند، وزن و حركت كلمه مشخص نبود، براى خواننده غیر عرب مشكل بود تشخيص دهد وزن و حركت كلمه چگونه است، برای نمونه مشخص نبود «اعلم»، فعل امر است، فعل متكلم مضارع است، افعل التفضيل يا فعل ماضى از باب افعال است.<ref>معرفت، محمدهادی، تاریخ قرآن، تهران، سازمان مطالعه و تدوين کتب علوم انسانی دانشگاه ها (سمت)، ۱۳۸۲ش، ص۱۴۵.</ref>		در زمان [[عثمان بن عفان\|عثمان]] خلیفه سوم، [[جمع‌آوری قرآن توسط خلیفه سوم\|یکسان‌سازی مصحف‌های قرآن]] اتفاق افتاد. علت‌های مختلفی در اختلاف قرائت‌ها مؤثر بود. مانند: خالی بودن قرآن از نقطه و اِعراب، خالی بودن وسط کلمات از «الف»، تفاوت لهجه‌ها، اِعمال رأی و اجتهاد قاریان،<ref>زركشى، محمد بن بهادر، البرهان فى علوم القرآن، بیروت، دار المعرفة، چاپ اول، ۱۴۱۰ق، ج۱، ص۴۸۳. غانم قدوری، حمد، ترجمه رسم الخط مصحف، مترجم: جعفری، یعقوب، پدیدآور: مرکز ترجمه قرآن مجید به زبانها خارجی وابسته به سازمان اوقاف و امور خیریه، قم، اسوه، ۱۳۷۶ش، ص۱۷۱–۱۷۷.</ref> در [[مصحف‌\|مصحف‌های]] اوليه كلمات از هرگونه اعراب و حركات خالی بودند، وزن و حركت كلمه مشخص نبود، براى خواننده غیر عرب مشكل بود تشخيص دهد وزن و حركت كلمه چگونه است، برای نمونه مشخص نبود «اعلم»، فعل امر است، فعل متكلم مضارع است، افعل التفضيل يا فعل ماضى از باب افعال است.<ref>معرفت، محمدهادی، تاریخ قرآن، تهران، سازمان مطالعه و تدوين کتب علوم انسانی دانشگاه ها (سمت)، ۱۳۸۲ش، ص۱۴۵.</ref>

	سلسله قُرّاء (قاريان مشهور قرآن) و قرائات آن‌ها، قرن به قرن ادامه داشت تا اينكه در اوايل قرن چهارم ابوبكر بن مجاهد(۲۴۵-۳۲۴)، بزرگ قاریان بغداد، قرائات را در هفت قرائت از هفت قارى مشهور، به رسميّت شناخت. (البته بعدها در دوره‌هاى مختلف هفت قارى ديگر نیز اضافه شد) هر كدام از اين قرائات به وسيله دو راوى روايت شد.<ref>معرفت، محمدهادی، تاریخ قرآن، تهران، سازمان مطالعه و تدوين کتب علوم انسانی دانشگاه ها (سمت)، ۱۳۸۲ش، ص۱۴۰.</ref>		سلسله قُرّاء (قاريان مشهور قرآن) و قرائات آن‌ها، قرن به قرن ادامه داشت تا اينكه در اوايل قرن چهارم ابوبكر بن مجاهد(۲۴۵-۳۲۴)، بزرگ قاریان بغداد، قرائات را در هفت قرائت از هفت قارى مشهور، به رسميّت شناخت. (البته بعدها در دوره‌هاى مختلف هفت قارى ديگر نیز اضافه شد) هر كدام از اين قرائات به وسيله دو راوى روايت شد.<ref>معرفت، محمدهادی، تاریخ قرآن، تهران، سازمان مطالعه و تدوين کتب علوم انسانی دانشگاه ها (سمت)، ۱۳۸۲ش، ص۱۴۰.</ref>

Fabbasi: تکمیل منابع

2023-07-11T07:56:26Z

تکمیل منابع

Fabbasi در ‏۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۱۰

2023-07-03T10:10:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۰
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	قرآن در مناطق مختلف اسلامی، از لحاظ کم یا زیاد بودن کلمات، تفاوتی نداشته و تنها سیر تکاملی خود را از نظر حرکات، نوع نوشتار و [[تجوید\|قواعد تجویدی]] گذرانده است.<ref>~~محمد طاهر عبدالقاهر الکردی،~~ تاریخ ~~القرآن،~~ ص۱۲۰.</ref>		قرآن در مناطق مختلف اسلامی، از لحاظ کم یا زیاد بودن کلمات، تفاوتی نداشته و تنها سیر تکاملی خود را از نظر حرکات، نوع نوشتار و [[تجوید\|قواعد تجویدی]] گذرانده است.<ref>کردی، محمدطاهر، تاریخ القرآن و غرایب رسمه و حکمه، محقق: معصراوی، احمد عیسی، ریاض عربستان، أضواء السلف، ۱۴۲۹ق، ص۱۲۰.</ref>

	در زمان [[عثمان بن عفان\|عثمان]] خلیفه سوم، [[جمع‌آوری قرآن توسط ~~خلیفه اول و~~ خلیفه سوم\|مصحف‌های قرآن ~~یکی شد~~]]~~، اما~~ علت‌های مختلفی مانند خالی بودن از نقطه و اِعراب، خالی بودن وسط کلمات از «الف»، تفاوت لهجه‌ها، اِعمال رأی و اجتهاد قاریان،<ref>~~رسم‌الخط المصحف، ترجمهٔ یعقوب~~ جعفری، ص۱۷۱–۱۷۷.</ref> و ابتدايى بودن خط نزد عرب آن روز. در اختلاف قرائت‌ها مؤثر بود.<ref>معرفت، تاریخ قرآن، ۱۳۸۲ش، ص۱۴۱.</ref> در مصحف‌های اوليه كلمات از هرگونه اعراب و حركات خالی بودند، وزن و حركت كلمه مشخص نبود، براى خواننده مشكل بود تشخيص دهد وزن و حركت كلمه چگونه است، برای نمونه مشخص نبود «اعلم»، فعل امر است يا فعل متكلم مضارع و احيانا افعل التفضيل يا فعل ماضى از باب افعال.<ref>معرفت، تاریخ قرآن، ۱۳۸۲ش، ص۱۴۵.</ref>		در زمان [[عثمان بن عفان\|عثمان]] خلیفه سوم، [[جمع‌آوری قرآن توسط خلیفه سوم\|یکسان‌سازی مصحف‌های قرآن]] اتفاق افتاد. علت‌های مختلفی مانند خالی بودن از نقطه و اِعراب، خالی بودن وسط کلمات از «الف»، تفاوت لهجه‌ها، اِعمال رأی و اجتهاد قاریان،<ref>غانم قدوری، حمد، ترجمه رسم الخط مصحف، مترجم: جعفری، یعقوب، پدیدآور: مرکز ترجمه قرآن مجید به زبانها خارجی وابسته به سازمان اوقاف و امور خیریه، قم، اسوه، ۱۳۷۶ش، ص۱۷۱–۱۷۷.</ref> و ابتدايى بودن خط نزد عرب آن روز. در اختلاف قرائت‌ها مؤثر بود.<ref>معرفت، محمدهادی، تاریخ قرآن، تهران، سازمان مطالعه و تدوين کتب علوم انسانی دانشگاه ها (سمت)، ۱۳۸۲ش، ص۱۴۱.</ref> در مصحف‌های اوليه كلمات از هرگونه اعراب و حركات خالی بودند، وزن و حركت كلمه مشخص نبود، براى خواننده مشكل بود تشخيص دهد وزن و حركت كلمه چگونه است، برای نمونه مشخص نبود «اعلم»، فعل امر است يا فعل متكلم مضارع و احيانا افعل التفضيل يا فعل ماضى از باب افعال.<ref>معرفت، محمدهادی، تاریخ قرآن، تهران، سازمان مطالعه و تدوين کتب علوم انسانی دانشگاه ها (سمت)، ۱۳۸۲ش، ص۱۴۵.</ref>

	سلسله قُرّاء (قاريان مشهور قرآن) و قرائات آن‌ها، قرن به قرن ادامه داشت تا اينكه در اوايل قرن چهارم ابوبكر بن مجاهد(۲۴۵-۳۲۴)، بزرگ قاریان بغداد، قرائات را در هفت قرائت از هفت قارى مشهور، به رسميّت شناخت. (البته بعدها در دوره‌هاى مختلف هفت قارى ديگر نیز اضافه شد) هر كدام از اين قرائات به وسيله دو راوى روايت شد.<ref>معرفت، تاریخ قرآن، ۱۳۸۲ش، ص۱۴۰.</ref> این اختلاف قرائت‌ها به کم یا زیاد شدن برخی حروف یا حرکات، تعداد آیات و [[رسم‌الخط قرآن\|رسم‌الخط]] ختم شد.<ref>علوم القرآن عند المفسرون، ص۲۷–۳۵.</ref>		سلسله قُرّاء (قاريان مشهور قرآن) و قرائات آن‌ها، قرن به قرن ادامه داشت تا اينكه در اوايل قرن چهارم ابوبكر بن مجاهد(۲۴۵-۳۲۴)، بزرگ قاریان بغداد، قرائات را در هفت قرائت از هفت قارى مشهور، به رسميّت شناخت. (البته بعدها در دوره‌هاى مختلف هفت قارى ديگر نیز اضافه شد) هر كدام از اين قرائات به وسيله دو راوى روايت شد.<ref>معرفت، محمدهادی، تاریخ قرآن، تهران، سازمان مطالعه و تدوين کتب علوم انسانی دانشگاه ها (سمت)، ۱۳۸۲ش، ص۱۴۰.</ref>

	[[امام صادق(ع)]] قرآن را یکی دانسته که از سوی خداوند نازل شده است و اختلاف بر سر قرائت آن، از جانب ~~قاریان~~ صورت گرفته است.<ref>کلینی، الکافی، ج۲، ~~ص۶۳۰~~.</ref> برخی محققان با بررسی‌های مفصل به این نتیجه رسیده‌اند که اختلاف قرائت‌ها موجب تحریف قرآن نمی‌شود.<ref>[https://www.sid.ir/Fa/Seminar/ViewPaper.aspx?ID=92468 مرادی سرچشمه، غلامحسین، «بررسی رابطه بین اختالف قرائات و شبهه تحریف قرآن»]</ref>		[[امام صادق(ع)]] قرآن را یکی دانسته که از سوی خداوند نازل شده است و اختلاف بر سر قرائت آن، از جانب راویان صورت گرفته است.<ref>کلینی، الکافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۶۳۰، .</ref> برخی محققان با بررسی‌های مفصل به این نتیجه رسیده‌اند که اختلاف قرائت‌ها موجب تحریف قرآن نمی‌شود.<ref>[https://www.sid.ir/Fa/Seminar/ViewPaper.aspx?ID=92468 مرادی سرچشمه، غلامحسین، «بررسی رابطه بین اختالف قرائات و شبهه تحریف قرآن»]</ref>

	== قراء هفت‌گانه ==		== قراء هفت‌گانه ==

Rezapour در ‏۲۳ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۳۵

2021-11-23T08:35:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۰۵
خط ۴۲:		خط ۴۲:
	\| تغییر مسیر = شد		\| تغییر مسیر = شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی =		\| بازبینی = شد
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت = ب		\| اولویت = ب

Rezapour در ‏۲۳ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۳۵

2021-11-23T08:35:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۰۵
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله
	\| شناسه = -		\| شناسه = -
	\| تیترها = -		\| تیترها = شد
	\| ویرایش = شد		\| ویرایش = شد
	\| لینک‌دهی = شد		\| لینک‌دهی = شد
خط ۴۲:		خط ۴۲:
	\| تغییر مسیر = شد		\| تغییر مسیر = شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی = شد		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت = ب		\| اولویت = ب

Rezapour در ‏۲۳ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۲۹

2021-11-23T08:29:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۵۹
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	سلسله قُرّاء (قاريان مشهور قرآن) و قرائات آن‌ها، قرن به قرن ادامه داشت تا اينكه در اوايل قرن چهارم ابوبكر بن مجاهد(۲۴۵-۳۲۴)، بزرگ قاریان بغداد، قرائات را در هفت قرائت از هفت قارى مشهور، به رسميّت شناخت. (البته بعدها در دوره‌هاى مختلف هفت قارى ديگر نیز اضافه شد) هر كدام از اين قرائات به وسيله دو راوى روايت شد.<ref>معرفت، تاریخ قرآن، ۱۳۸۲ش، ص۱۴۰.</ref> این اختلاف قرائت‌ها به کم یا زیاد شدن برخی حروف یا حرکات، تعداد آیات و [[رسم‌الخط قرآن\|رسم‌الخط]] ختم شد.<ref>علوم القرآن عند المفسرون، ص۲۷–۳۵.</ref>		سلسله قُرّاء (قاريان مشهور قرآن) و قرائات آن‌ها، قرن به قرن ادامه داشت تا اينكه در اوايل قرن چهارم ابوبكر بن مجاهد(۲۴۵-۳۲۴)، بزرگ قاریان بغداد، قرائات را در هفت قرائت از هفت قارى مشهور، به رسميّت شناخت. (البته بعدها در دوره‌هاى مختلف هفت قارى ديگر نیز اضافه شد) هر كدام از اين قرائات به وسيله دو راوى روايت شد.<ref>معرفت، تاریخ قرآن، ۱۳۸۲ش، ص۱۴۰.</ref> این اختلاف قرائت‌ها به کم یا زیاد شدن برخی حروف یا حرکات، تعداد آیات و [[رسم‌الخط قرآن\|رسم‌الخط]] ختم شد.<ref>علوم القرآن عند المفسرون، ص۲۷–۳۵.</ref>

	[[امام صادق(ع)]] قرآن را یکی دانسته که از سوی خداوند نازل شده است و اختلاف بر سر قرائت آن، از جانب قاریان صورت گرفته است.<ref>کلینی، الکافی، ج۲، ص۶۳۰.</ref> برخی محققان با ~~بررسی‌ها~~ مفصل به این نتیجه رسیده‌اند که اختلاف قرائت‌ها موجب تحریف قرآن نمی‌شود.<ref>[https://www.sid.ir/Fa/Seminar/ViewPaper.aspx?ID=92468 مرادی سرچشمه، غلامحسین، «بررسی رابطه بین اختالف قرائات و شبهه تحریف قرآن»]</ref>		[[امام صادق(ع)]] قرآن را یکی دانسته که از سوی خداوند نازل شده است و اختلاف بر سر قرائت آن، از جانب قاریان صورت گرفته است.<ref>کلینی، الکافی، ج۲، ص۶۳۰.</ref> برخی محققان با بررسی‌های مفصل به این نتیجه رسیده‌اند که اختلاف قرائت‌ها موجب تحریف قرآن نمی‌شود.<ref>[https://www.sid.ir/Fa/Seminar/ViewPaper.aspx?ID=92468 مرادی سرچشمه، غلامحسین، «بررسی رابطه بین اختالف قرائات و شبهه تحریف قرآن»]</ref>

	== قراء هفت‌گانه ==		== قراء هفت‌گانه ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۲۶
خط ۶:		خط ۶:
	قرآن در مناطق مختلف اسلامی، از لحاظ کم یا زیاد بودن کلمات، تفاوتی نداشته و تنها سیر تکاملی خود را از نظر حرکات، نوع نوشتار و [[تجوید\|قواعد تجویدی]] گذرانده است.<ref>کردی، محمدطاهر، تاریخ القرآن و غرایب رسمه و حکمه، محقق: معصراوی، احمد عیسی، ریاض عربستان، أضواء السلف، ۱۴۲۹ق، ص۱۲۰.</ref>		قرآن در مناطق مختلف اسلامی، از لحاظ کم یا زیاد بودن کلمات، تفاوتی نداشته و تنها سیر تکاملی خود را از نظر حرکات، نوع نوشتار و [[تجوید\|قواعد تجویدی]] گذرانده است.<ref>کردی، محمدطاهر، تاریخ القرآن و غرایب رسمه و حکمه، محقق: معصراوی، احمد عیسی، ریاض عربستان، أضواء السلف، ۱۴۲۹ق، ص۱۲۰.</ref>

	در زمان [[عثمان بن عفان\|عثمان]] خلیفه سوم، [[جمع‌آوری قرآن توسط خلیفه سوم\|یکسان‌سازی مصحف‌های قرآن]] اتفاق افتاد. علت‌های مختلفی مانند خالی بودن از نقطه و اِعراب، خالی بودن وسط کلمات از «الف»، تفاوت لهجه‌ها، اِعمال رأی و اجتهاد قاریان،<ref>غانم قدوری، حمد، ترجمه رسم الخط مصحف، مترجم: جعفری، یعقوب، پدیدآور: مرکز ترجمه قرآن مجید به زبانها خارجی وابسته به سازمان اوقاف و امور خیریه، قم، اسوه، ۱۳۷۶ش، ص۱۷۱–۱۷۷.</ref> و ابتدايى بودن خط نزد عرب آن روز. در اختلاف قرائت‌ها مؤثر بود.<ref>معرفت، محمدهادی، تاریخ قرآن، تهران، سازمان مطالعه و تدوين کتب علوم انسانی دانشگاه ها (سمت)، ۱۳۸۲ش، ص۱۴۱.</ref> در مصحف‌های اوليه كلمات از هرگونه اعراب و حركات خالی بودند، وزن و حركت كلمه مشخص نبود، براى خواننده مشكل بود تشخيص دهد وزن و حركت كلمه چگونه است، برای نمونه مشخص نبود «اعلم»، فعل امر ~~است يا~~ فعل متكلم مضارع ~~و احيانا~~ افعل التفضيل يا فعل ماضى از باب افعال.<ref>معرفت، محمدهادی، تاریخ قرآن، تهران، سازمان مطالعه و تدوين کتب علوم انسانی دانشگاه ها (سمت)، ۱۳۸۲ش، ص۱۴۵.</ref>		در زمان [[عثمان بن عفان\|عثمان]] خلیفه سوم، [[جمع‌آوری قرآن توسط خلیفه سوم\|یکسان‌سازی مصحف‌های قرآن]] اتفاق افتاد. علت‌های مختلفی مانند خالی بودن قرآن از نقطه و اِعراب، خالی بودن وسط کلمات از «الف»، تفاوت لهجه‌ها، اِعمال رأی و اجتهاد قاریان،<ref>غانم قدوری، حمد، ترجمه رسم الخط مصحف، مترجم: جعفری، یعقوب، پدیدآور: مرکز ترجمه قرآن مجید به زبانها خارجی وابسته به سازمان اوقاف و امور خیریه، قم، اسوه، ۱۳۷۶ش، ص۱۷۱–۱۷۷.</ref> و ابتدايى بودن خط نزد عرب آن روز. در اختلاف قرائت‌ها مؤثر بود.<ref>معرفت، محمدهادی، تاریخ قرآن، تهران، سازمان مطالعه و تدوين کتب علوم انسانی دانشگاه ها (سمت)، ۱۳۸۲ش، ص۱۴۱.</ref> در [[مصحف‌\|مصحف‌های]] اوليه كلمات از هرگونه اعراب و حركات خالی بودند، وزن و حركت كلمه مشخص نبود، براى خواننده غیر عرب مشكل بود تشخيص دهد وزن و حركت كلمه چگونه است، برای نمونه مشخص نبود «اعلم»، فعل امر است، فعل متكلم مضارع است، افعل التفضيل يا فعل ماضى از باب افعال است.<ref>معرفت، محمدهادی، تاریخ قرآن، تهران، سازمان مطالعه و تدوين کتب علوم انسانی دانشگاه ها (سمت)، ۱۳۸۲ش، ص۱۴۵.</ref>

	سلسله قُرّاء (قاريان مشهور قرآن) و قرائات آن‌ها، قرن به قرن ادامه داشت تا اينكه در اوايل قرن چهارم ابوبكر بن مجاهد(۲۴۵-۳۲۴)، بزرگ قاریان بغداد، قرائات را در هفت قرائت از هفت قارى مشهور، به رسميّت شناخت. (البته بعدها در دوره‌هاى مختلف هفت قارى ديگر نیز اضافه شد) هر كدام از اين قرائات به وسيله دو راوى روايت شد.<ref>معرفت، محمدهادی، تاریخ قرآن، تهران، سازمان مطالعه و تدوين کتب علوم انسانی دانشگاه ها (سمت)، ۱۳۸۲ش، ص۱۴۰.</ref>		سلسله قُرّاء (قاريان مشهور قرآن) و قرائات آن‌ها، قرن به قرن ادامه داشت تا اينكه در اوايل قرن چهارم ابوبكر بن مجاهد(۲۴۵-۳۲۴)، بزرگ قاریان بغداد، قرائات را در هفت قرائت از هفت قارى مشهور، به رسميّت شناخت. (البته بعدها در دوره‌هاى مختلف هفت قارى ديگر نیز اضافه شد) هر كدام از اين قرائات به وسيله دو راوى روايت شد.<ref>معرفت، محمدهادی، تاریخ قرآن، تهران، سازمان مطالعه و تدوين کتب علوم انسانی دانشگاه ها (سمت)، ۱۳۸۲ش، ص۱۴۰.</ref>

	[[امام صادق(ع)]] قرآن را یکی دانسته که از سوی خداوند نازل شده است و اختلاف بر سر قرائت آن، از جانب راویان صورت گرفته است.<ref>کلینی، الکافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۶۳۰، .</ref> برخی محققان با بررسی‌های مفصل به این نتیجه رسیده‌اند که اختلاف قرائت‌ها موجب تحریف قرآن نمی‌شود.<ref>[https://www.sid.ir/Fa/Seminar/ViewPaper.aspx?ID=92468 مرادی سرچشمه، غلامحسین، «بررسی رابطه بین اختالف قرائات و شبهه تحریف قرآن»]</ref>		[[امام صادق(ع)]] قرآن را یکی دانسته که از سوی خداوند نازل شده است و اختلاف بر سر قرائت آن، از جانب راویان صورت گرفته است.<ref>کلینی، الکافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۶۳۰، .</ref> برخی محققان با بررسی‌های مفصل به این نتیجه رسیده‌اند که اختلاف قرائت‌ها موجب [[تحریف\|تحریف قرآن]] نمی‌شود.<ref>[https://www.sid.ir/Fa/Seminar/ViewPaper.aspx?ID=92468 مرادی سرچشمه، غلامحسین، «بررسی رابطه بین اختالف قرائات و شبهه تحریف قرآن»]</ref>

	== قراء هفت‌گانه ==		== قراء هفت‌گانه ==
	مشهورترین و معروف‌ترین قاریانی که قرآن طبق قرائت آنها تلاوت می‌شود، عبارت‌اند از:		مشهورترین و معروف‌ترین قاریانی که قرآن طبق قرائت آنها تلاوت می‌شود،<ref>خويى، ابوالقاسم، البيان فى تفسير القرآن، قم، موسسة احياء آثار الامام الخوئي، چاپ اول، ۱۴۳۰ق، ص۱۴۰-۱۲۵.</ref> عبارت‌اند از:
	*[[عبدالله بن عامِر یحصبی\|عبدالله بن عامِر یَحْصُبی]] (درگذشت ۱۱۸ق)، از [[شام]].		*[[عبدالله بن عامِر یحصبی\|عبدالله بن عامِر یَحْصُبی]] (درگذشت ۱۱۸ق)، از [[شام]].
	*عبدالله بن کثیر دارمی (درگذشت ۱۲۰ق)، از [[مکه]].		*عبدالله بن کثیر دارمی (درگذشت ۱۲۰ق)، از [[مکه]].
	*[[عاصم بن ابی‌النجود اسدی\|عاصم بن ابی النَجود اسدی]] (درگذشت ۱۲۸ق)، از [[کوفه]] که قرائت او توسط شخصی به نام «حفص» به‌طور دقیق، ضبط و منتشر شد. قاریان بیش‌تر کشورهای اسلامی به روش او قرائت می‌کنند. عاصم این قرائت را از استاد خويش ابو عبدالرحمن سلمى و او از امام علی(ع) گرفته است.<ref name=":0">معرفت، تاریخ قرآن، ۱۳۸۲ش، ص۱۵۲.</ref> محققان قرائت حفص از عاصم را يگانه قرائتى دانسته‌اند كه داراى سند صحيح است و در طول قرون گذشته تا امروز، ميان مسلمانان متداول است.<ref name=":0" />		*[[عاصم بن ابی‌النجود اسدی\|عاصم بن ابی النَجود اسدی]] (درگذشت ۱۲۸ق)، از [[کوفه]] که قرائت او توسط شخصی به نام «حفص» به‌طور دقیق، ضبط و منتشر شد. قاریان بیش‌تر کشورهای اسلامی به روش او قرائت می‌کنند. عاصم این قرائت را از استاد خويش ابو عبدالرحمن سلمى و او از امام علی(ع) گرفته است.<ref name=":0">معرفت، محمدهادی، تاریخ قرآن، تهران، سازمان مطالعه و تدوين کتب علوم انسانی دانشگاه ها (سمت)، ۱۳۸۲ش، ص۱۵۲.</ref> محققان قرائت حفص از عاصم را يگانه قرائتى دانسته‌اند كه داراى سند صحيح است و در طول قرون گذشته تا امروز، ميان مسلمانان متداول است.<ref name=":0" />
	*ابوعمرو بن علاء (درگذشت ۱۵۴ق)، از [[بصره]].		*ابوعمرو بن علاء: زبّان بن علاء (درگذشت ۱۵۴ق)، از [[بصره]].
	*حمزة بن حبیب زیّات (درگذشت ۱۵۶ق)، از کوفه.		*حمزة بن حبیب زیّات (درگذشت ۱۵۶ق)، از کوفه.
	*نافع بن عبدالرحمن اللیثی (درگذشت ۱۶۹ق)، از [[مدینه]].		*نافع بن عبدالرحمن اللیثی (درگذشت ۱۶۹ق)، از [[مدینه]].
	*علی بن حمزه کسایی (درگذشت ۱۸۹ق)، از کوفه.		*علی بن حمزه کسایی (درگذشت ۱۸۹ق)، از کوفه.
	پنج نفر از قرّاء سبعة به غير از ابن عامر و ابو عمرو ايرانى‌الاصل هستند. ابن‌عامر مجهول النسب و ابو عمرو از قبيله مازن تميم است که البته برخی او را نیز ایرانی دانسته‌اند.<ref>معرفت، تاریخ قرآن، ۱۳۸۲ش، ص۱۴۹.</ref> عاصم، ابو عمرو، حمزه و كسائى، شیعه بودند و خود نیز به شیعه بودن خود تصریح داشته‌اند.در مورد عبدالله بن كثير و نافع به‌جهت اینکه اهل فارس از ایران بوده‌اند، احتمال شيعه بودن آن‌ها را داده‌اند اما ابن‌عامر، بزرگ‌شده خاندان اموى بود و از دروغگويى و انواع فسق اجتناب نمى‌ورزيد.<ref>معرفت، تاریخ قرآن، ۱۳۸۲ش، ص۱۴۹.</ref>		پنج نفر از قرّاء سبعة به غير از ابن عامر و ابو عمرو ايرانى‌الاصل هستند. ابن‌عامر مجهول النسب و ابو عمرو از قبيله مازن تميم است که البته برخی او را نیز ایرانی دانسته‌اند.<ref>معرفت، تاریخ قرآن، ۱۳۸۲ش، ص۱۴۹.</ref> عاصم، ابو عمرو، حمزه و كسائى، شیعه بودند و خود نیز به شیعه بودن خود تصریح داشته‌اند.در مورد عبدالله بن كثير و نافع به‌جهت اینکه اهل فارس از ایران بوده‌اند، احتمال شيعه بودن آن‌ها را داده‌اند اما ابن‌عامر، بزرگ‌شده خاندان اموى بود و از دروغگويى و انواع فسق اجتناب نمى‌ورزيد.<ref>معرفت، محمدهادی، تاریخ قرآن، تهران، سازمان مطالعه و تدوين کتب علوم انسانی دانشگاه ها (سمت)، ۱۳۸۲ش، ص۱۴۹.</ref>

	متأخرين سه نفر ديگر بر اين هفت نفر اضافه كرده‌اند: خلف بن هشام، یعقوب حضرمی و ابوجعفر مخزومی. همچنین چهار قارى ديگر كه به قرائت شاذ (خلاف مشهور) قرائت مى‌كردند، ولى مقبول بسیاری از مردم بودند، بر اين ده قارى افزوده شدند.<ref>~~محمد هادی~~ معرفت، تاریخ قرآن، ص۱۴۷–۱۴۸.</ref>		متأخرين سه نفر ديگر بر اين هفت نفر اضافه كرده‌اند: خلف بن هشام، یعقوب حضرمی و ابوجعفر مخزومی. همچنین چهار قارى ديگر كه به قرائت شاذ (خلاف مشهور) قرائت مى‌كردند، ولى مقبول بسیاری از مردم بودند، بر اين ده قارى افزوده شدند.<ref>معرفت، محمدهادی، تاریخ قرآن، تهران، سازمان مطالعه و تدوين کتب علوم انسانی دانشگاه ها (سمت)، ۱۳۸۲ش، ص۱۴۷–۱۴۸.</ref>
	==منابع==		==منابع==
	{{پانویس\|۲}}		{{پانویس\|۲}}