فحاشی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazarzadeh در ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۰۹

2023-01-05T09:09:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۳۹
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
			{{درگاه\|واژه‌ها}}
	{{رذائل اخلاقی}}		{{رذائل اخلاقی}}
	فحاشی به معنای بددهنی و ناسزاگویی، یکی از [[رذائل اخلاقی]] است. در روایات، محروم شدن از بهشت و رفتن برکت از روزی، از [[پیامدهای فحاشی]] شمرده شده است.		فحاشی به معنای بددهنی و ناسزاگویی، یکی از [[رذائل اخلاقی]] است. در روایات، محروم شدن از بهشت و رفتن برکت از روزی، از [[پیامدهای فحاشی]] شمرده شده است.

A.ahmadi در ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۷:۲۵

2021-07-10T17:25:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۵۵
خط ۳:		خط ۳:
	پیامدها و راه‌های درمان فحاشی چیست؟		پیامدها و راه‌های درمان فحاشی چیست؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}فحاشی به معنای بددهنی و ناسزاگویی، یکی از [[رذائل اخلاقی]] است. در روایات، محروم شدن از بهشت و رفتن برکت از روزی، از [[پیامدهای فحاشی]] شمرده شده است.		{{پاسخ}}
			{{رذائل اخلاقی}}
			فحاشی به معنای بددهنی و ناسزاگویی، یکی از [[رذائل اخلاقی]] است. در روایات، محروم شدن از بهشت و رفتن برکت از روزی، از [[پیامدهای فحاشی]] شمرده شده است.

	[[درمان فحاشی]] به وسیله غفلت‌زدایی، [[تربیت خود\|خود تربیتی]] و [[راه‌های کنترل خشم\|مدیریت خشم]] صورت می‌گیرد. تحلیل رفتار فحاشی و اینکه در هر صورت این رفتار به ضرر فرد است نیز،‌ در درمان آن مؤثر است.		[[درمان فحاشی]] به وسیله غفلت‌زدایی، [[تربیت خود\|خود تربیتی]] و [[راه‌های کنترل خشم\|مدیریت خشم]] صورت می‌گیرد. تحلیل رفتار فحاشی و اینکه در هر صورت این رفتار به ضرر فرد است نیز،‌ در درمان آن مؤثر است.

Nazarzadeh: جایگزینی متن - '|شاخه فرعی' به '| شاخه فرعی'

2021-03-18T11:58:10Z

جایگزینی متن - '|شاخه فرعی' به '| شاخه فرعی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۲۸
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی = اخلاق		\| شاخه اصلی = اخلاق
	\|شاخه فرعی۱ = رذائل اخلاقی		\| شاخه فرعی۱ = رذائل اخلاقی
	\|شاخه فرعی۲ = فحاشی		\| شاخه فرعی۲ = فحاشی
	\|شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله

127.0.0.1: جایگزینی متن - ' | ارجاعات =' به ' | ارجاعات = | بازبینی نویسنده = '

2021-03-07T11:28:14Z

جایگزینی متن - ' | ارجاعات =' به ' | ارجاعات = | بازبینی نویسنده = '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۵۸
خط ۴۸:		خط ۴۸:
	\| تغییر مسیر = شد		\| تغییر مسیر = شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
			\| بازبینی نویسنده =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =

A.ahmadi: شد

2020-12-31T12:33:15Z

شد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۶:۰۳
خط ۴۰:		خط ۴۰:
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله
	\| شناسه =		\| شناسه = شد
	\| تیترها =		\| تیترها = شد
	\| ویرایش =		\| ویرایش = شد
	\| لینک‌دهی =		\| لینک‌دهی = شد
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
	\| نمایه =		\| نمایه =
	\| تغییر مسیر =		\| تغییر مسیر = شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =		\| اولویت = ج
	\| کیفیت =		\| کیفیت = ج
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

A.ahmadi در ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۳۱

2020-12-31T12:31:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۶:۰۱
خط ۳:		خط ۳:
	پیامدها و راه‌های درمان فحاشی چیست؟		پیامدها و راه‌های درمان فحاشی چیست؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}فحاشی به معنای بددهنی و ~~ناسزاگویی~~ یکی از رذائل اخلاقی است.		{{پاسخ}}فحاشی به معنای بددهنی و ناسزاگویی، یکی از [[رذائل اخلاقی]] است. در روایات، محروم شدن از بهشت و رفتن برکت از روزی، از [[پیامدهای فحاشی]] شمرده شده است.

			[[درمان فحاشی]] به وسیله غفلت‌زدایی، [[تربیت خود\|خود تربیتی]] و [[راه‌های کنترل خشم\|مدیریت خشم]] صورت می‌گیرد. تحلیل رفتار فحاشی و اینکه در هر صورت این رفتار به ضرر فرد است نیز،‌ در درمان آن مؤثر است.

	==مفهوم‌شناسی و جایگاه==		==مفهوم‌شناسی و جایگاه==

A.ahmadi: لینکداخلی.

2020-12-31T12:29:13Z

لینکداخلی.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۵:۵۹
خط ۳:		خط ۳:
	پیامدها و راه‌های درمان فحاشی چیست؟		پیامدها و راه‌های درمان فحاشی چیست؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}فحاشی به معنای بددهنی و ناسزاگویی یکی از رذائل اخلاقی است.

	==مفهوم‌شناسی و جایگاه==		==مفهوم‌شناسی و جایگاه==
	فحاشی به معنای بددهنی و ناسزاگویی یکی از رذائل اخلاقی است. ناتوانی از پاسخ‌گویی، ناتوانی از کنترل خشم و نداشتن ~~منطق،~~ از عوامل فحاشی شمرده شده است.		فحاشی به معنای بددهنی و ناسزاگویی یکی از [[رذائل اخلاقی]] است. ناتوانی از پاسخ‌گویی، ناتوانی از [[کنترل خشم]] و نداشتن [[منطق]]، از عوامل فحاشی شمرده شده است.

	در ~~قرآن،~~ بدزبانی نکوهش شده<ref>قلم: ۱۳.</ref> و به مردم سفارش شده با زبان خوش با دیگران سخن بگویید.<ref>بقره: ۸۳.</ref> امام صادق(ع) به یکی از یاران خود، که نسبت به کسی که به او ظلم کرده، بدزبانی کرده بود فرمود: «اگر او به تو ستم کرد، تو بیشتر به او ستم کردی. این رفتار، از رفتارهای من نیست و من به شیعیانم چنین دستوری نداده‌ام. توبه کن و از پروردگارت آمرزش بخواه».<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، اصول کافی، دارالکتاب الاسلامیه، ج۲، ص۳۲۶، باب البذاء.</ref>		در [[قرآن]]، بدزبانی نکوهش شده<ref>قلم: ۱۳.</ref> و به مردم سفارش شده با زبان خوش با دیگران سخن بگویید.<ref>بقره: ۸۳.</ref> [[امام صادق(ع)]] به یکی از یاران خود، که نسبت به کسی که به او [[ظلم]] کرده، بدزبانی کرده بود فرمود: «اگر او به تو ستم کرد، تو بیشتر به او ستم کردی. این رفتار، از رفتارهای من نیست و من به شیعیانم چنین دستوری نداده‌ام. توبه کن و از پروردگارت آمرزش بخواه».<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، اصول کافی، دارالکتاب الاسلامیه، ج۲، ص۳۲۶، باب البذاء.</ref>

	== پیامدها==		== پیامدها==
	{{اصلی\|پیامدهای فحاشی}}		{{اصلی\|پیامدهای فحاشی}}
	یکی از پیامدهای فحاشی، بر اساس ~~روایت،~~ محروم شدن از بهشت است.<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، اصول کافی، دارالکتاب الاسلامیه، ج۲، ص۳۲۳، باب البذاء.</ref> شیخ بهایی احتمال داده منظور از حرام شدن بهشت بر فرد فحاش، محروم شدن تا مدتی باشد، یا مقصود بهشت مخصوصی است که از آن محروم ~~است~~.		یکی از پیامدهای فحاشی، بر اساس [[روایت]]، محروم شدن از [[بهشت]] است.<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، اصول کافی، دارالکتاب الاسلامیه، ج۲، ص۳۲۳، باب البذاء.</ref> [[شیخ بهایی]] فقیه و [[محدث\|مُحدث]] شیعه (درگذشت ۱۰۳۱ق)، احتمال داده منظور از حرام شدن بهشت بر فرد فحاش، محروم شدن او از بهشت تا مدتی باشد، یا مقصود از بهشت، بهشت مخصوصی است که از آن محروم خواهد شد.

	بنا بر روایتی دیگر از پیامبر(ص)، کسی که نسبت به مؤمنی بدزبانی کند، خداوند بوی بهشت را بر او حرام می‌کند؛ در حالی که بوی بهشت از پانصد سال راه یافت می‌شود.<ref>محدث نوری، مستدرک الوسائل، کتاب حج، باب ۱۳۹.</ref>		بنا بر روایتی دیگر، هر کس به برادر [[مسلمان]] خود فحش دهد، خداوند [[برکت]] را از [[روزی]] او برمی‌دارد.<ref>اصول کافی، ج۴، ص۱۷.</ref>

	~~بی‌برکت شدن روزی~~
	~~بر پایه روایتی از امام صادق(ع)،~~ هر کس به برادر مسلمان خود فحش دهد، خداوند برکت از روزی او ~~برداشته، او را به حال خود رها کرده و زندگیش را تباه می‌کند~~.<ref>اصول کافی، ج۴، ص۱۷.</ref>

	== درمان ==		== درمان ==

A.ahmadi: /* درمان */

2020-12-31T12:25:37Z

درمان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۵:۵۵
خط ۲۰:		خط ۲۰:

	== درمان ==		== درمان ==
	{{اصلی\|راه‌های درمان فحاشی}}درمان فحاشی به وسیله غفلت‌زدایی، [[تربیت خود\|خود تربیتی]] و [[راه‌های کنترل خشم\|مدیریت خشم]] صورت می‌گیرد. فرد فحاش از ارزش انسانی و رابطه خود با [[خدا]] غفلت کرده و به گناه بدزبانی دچار شده است؛ بنابراین غفلت‌زدایی نخستین گام برای درمان او است.		{{اصلی\|راه‌های درمان فحاشی}}درمان فحاشی به وسیله غفلت‌زدایی،<ref name=":0">حسنی، سید مجتبی، گناه و ناهنجاری، قم، دارالغدیر، ۱۳۷۹، ص۳۷ و ۴۷ و ۱۴۰.</ref> [[تربیت خود\|خود تربیتی]] و [[راه‌های کنترل خشم\|مدیریت خشم]] صورت می‌گیرد. فرد فحاش از ارزش انسانی و رابطه خود با [[خدا]] غفلت کرده و به گناه بدزبانی دچار شده است؛ بنابراین غفلت‌زدایی نخستین گام برای درمان او است.<ref name=":0" />

	با استفاده از شیوه [[تربیت خود\|خود تربیتی]] که خود شامل خود تشویقی و [[مجازات نفس\|خود تنبیهی]] است، فرد به‌تدریج از بدزبانی رها می‌شود. یکی از عوامل فحاشی [[خشم]] است که فرد با بهره بردن از [[راه‌های کنترل خشم]] می‌تواند این عامل را اصلاح کند.		با استفاده از شیوه [[تربیت خود\|خود تربیتی]] که خود شامل خود تشویقی و [[مجازات نفس\|خود تنبیهی]] است، فرد به‌تدریج از بدزبانی رها می‌شود. یکی از عوامل فحاشی [[خشم]] است که فرد با بهره بردن از [[راه‌های کنترل خشم]] می‌تواند این عامل را اصلاح کند.

A.ahmadi: /* پیامدها */

2020-12-31T12:23:26Z

پیامدها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۵:۵۳
خط ۱۷:		خط ۱۷:

	بی‌برکت شدن روزی		بی‌برکت شدن روزی
	بر پایه روایتی از امام صادق(ع)، هر کس به برادر مسلمان خود فحش دهد، خداوند برکت از روزی او برداشته، او را به حال خود رها کرده و زندگیش را تباه می‌کند.<ref>اصول کافی، ج۴، ص۱۷.</ref>~~<span></span>~~		بر پایه روایتی از امام صادق(ع)، هر کس به برادر مسلمان خود فحش دهد، خداوند برکت از روزی او برداشته، او را به حال خود رها کرده و زندگیش را تباه می‌کند.<ref>اصول کافی، ج۴، ص۱۷.</ref>

			== درمان ==
			{{اصلی\|راه‌های درمان فحاشی}}درمان فحاشی به وسیله غفلت‌زدایی، [[تربیت خود\|خود تربیتی]] و [[راه‌های کنترل خشم\|مدیریت خشم]] صورت می‌گیرد. فرد فحاش از ارزش انسانی و رابطه خود با [[خدا]] غفلت کرده و به گناه بدزبانی دچار شده است؛ بنابراین غفلت‌زدایی نخستین گام برای درمان او است.

			با استفاده از شیوه [[تربیت خود\|خود تربیتی]] که خود شامل خود تشویقی و [[مجازات نفس\|خود تنبیهی]] است، فرد به‌تدریج از بدزبانی رها می‌شود. یکی از عوامل فحاشی [[خشم]] است که فرد با بهره بردن از [[راه‌های کنترل خشم]] می‌تواند این عامل را اصلاح کند.

			فردی که دچار فحاشی شده می‌تواند فشارهای عصبی خود را از راه‌های دیگری تخلیه کرده تا دچار فحاشی نشود. تحلیل رفتار فحاشی و اینکه در هر صورت این رفتار به ضرر فرد است نیز،‌ در درمان آن مؤثر است.

	{{مطالعه بیشتر}}		{{مطالعه بیشتر}}

A.ahmadi در ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۱۲

2020-12-31T12:12:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۵:۴۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
	~~آثار سوء دنیوی~~ و ~~اخروی~~ فحاشی ~~را نام ببرید؟ آیا انسانهای فحاش به بهشت می‌روند؟~~		پیامدها و راه‌های درمان فحاشی چیست؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}

	==مفهوم‌شناسی و جایگاه===		==مفهوم‌شناسی و جایگاه==
	فحاشی به معنای بددهنی و ناسزاگویی یکی از رذائل اخلاقی است. ناتوانی از پاسخ‌گویی، ناتوانی از کنترل خشم و نداشتن منطق، از عوامل فحاشی شمرده شده است.		فحاشی به معنای بددهنی و ناسزاگویی یکی از رذائل اخلاقی است. ناتوانی از پاسخ‌گویی، ناتوانی از کنترل خشم و نداشتن منطق، از عوامل فحاشی شمرده شده است.