غریب الغرباء - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazarzadeh در ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۰۰

2023-01-05T09:00:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۳۰
خط ۵:		خط ۵:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
			{{درگاه\|واژه‌ها}}

	«غریب» به معنای دور شدن، رفتن و پنهان گردیدن، آمده است.<ref>احمد سیاح، فرهنگ جامع نوین، ترجمه السنجر، انتشارات اسلام، تهران، چاپخانه منفرد، ج۲، ص۱۳۹۷.</ref> در روایات، کلمه «غریب» به عنوان لقب [[امام رضا(ع)]] گفته شده و این توصیف بدون کلمه «ِالغُرَبَاء» بوده است. به همین جهت، محققان معتقدند تعبیر «غریب الغرباء» تعبیر روایی نیست و در روایات، تنها تعبیر غریب آمده است:		«غریب» به معنای دور شدن، رفتن و پنهان گردیدن، آمده است.<ref>احمد سیاح، فرهنگ جامع نوین، ترجمه السنجر، انتشارات اسلام، تهران، چاپخانه منفرد، ج۲، ص۱۳۹۷.</ref> در روایات، کلمه «غریب» به عنوان لقب [[امام رضا(ع)]] گفته شده و این توصیف بدون کلمه «ِالغُرَبَاء» بوده است. به همین جهت، محققان معتقدند تعبیر «غریب الغرباء» تعبیر روایی نیست و در روایات، تنها تعبیر غریب آمده است:

Rezapour در ‏۲۶ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۰۴

2022-06-26T05:04:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۴
خط ۶:		خط ۶:
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}

	«غریب» به معنای دور شدن، رفتن و پنهان گردیدن، آمده است.<ref>احمد سیاح، فرهنگ جامع نوین، ترجمه السنجر، انتشارات اسلام، تهران، چاپخانه منفرد، ج۲، ص۱۳۹۷.</ref> در روایات، کلمه «غریب» به عنوان لقب [[امام رضا(ع)]] گفته شده و این توصیف بدون کلمه ~~«الغربا»~~ بوده است. به همین جهت، محققان معتقدند تعبیر «غریب الغرباء» تعبیر روایی نیست:		«غریب» به معنای دور شدن، رفتن و پنهان گردیدن، آمده است.<ref>احمد سیاح، فرهنگ جامع نوین، ترجمه السنجر، انتشارات اسلام، تهران، چاپخانه منفرد، ج۲، ص۱۳۹۷.</ref> در روایات، کلمه «غریب» به عنوان لقب [[امام رضا(ع)]] گفته شده و این توصیف بدون کلمه «ِالغُرَبَاء» بوده است. به همین جهت، محققان معتقدند تعبیر «غریب الغرباء» تعبیر روایی نیست و در روایات، تنها تعبیر غریب آمده است:
	* [[امام صادق(ع)]] فرزندی از فرزندان خود را یاد کرده که در [[خراسان]] کشته می‌شود. امام، پاداش [[زیارت]] این فرزند را (در حالی که با شناخت همراه باشد،) چنین می‌داند که [[روز قیامت]] او را با دست خود گرفته و وارد [[بهشت]] می‌کند. در ادامه روایت، از معنای شناخت پرسیدند و امام صادق(ع)، شناخت را اطاعت از امام رضا(ع) و اینکه او را ولی خداوند، '''غریب''' و [[شهید]] بدانند، دانست.<ref name=":0">شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، مؤسسه انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین، قم، چاپ چهارم، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۵۸۴.</ref>		* [[امام صادق(ع)]] فرزندی از فرزندان خود را یاد کرده که در [[خراسان]] کشته می‌شود. امام، پاداش [[زیارت]] این فرزند را (در حالی که با شناخت همراه باشد،) چنین می‌داند که [[روز قیامت]] او را با دست خود گرفته و وارد [[بهشت]] می‌کند. در ادامه روایت، از معنای شناخت پرسیدند و امام صادق(ع)، شناخت را اطاعت از امام رضا(ع) و اینکه او را ولی خداوند، '''غریب''' و [[شهید]] بدانند، دانست.<ref name=":0">شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، مؤسسه انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین، قم، چاپ چهارم، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۵۸۴.</ref>
	* امام رضا(ع): «به خدا قسم از ما [[اهل بیت]] نیست مگر اینکه به قتل می‌رسد و شهید ~~می‌گردد،~~ راوی: آیا شما نیز شهید ~~می‌گردید؟~~ امام: بلی من به دست شقی‌ترین اهل زمانه خود مسموم می‌گردم، سپس بدنم در ~~بلاد~~ غربت دفن ~~می‌گردد،~~ آگاه باشید که هر کس در این غربتم به زیارت من بیاید، خداوند به او اجر صد هزار شهید و صد هزار صدیق و صد هزار [[حج]] و [[عمره]] مقبول و صد هزار مجاهد در راه خدا می‌دهد، هم چنین او در زمره ما اهل بیت محشور شود و در بالاترین درجات بهشت در کنار ما خواهد بود».<ref>شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، مؤسسه انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین، قم، چاپ چهارم، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۵۸۵.</ref>		* امام رضا(ع): «به خدا قسم از ما [[اهل بیت]] نیست مگر اینکه به قتل می‌رسد و شهید می‌گردد. راوی: آیا شما نیز شهید می‌شوید؟ امام: بلی من به دست شقی‌ترین اهل زمانه خود مسموم می‌گردم، سپس بدنم در غربت دفن می‌گردد. آگاه باشید که هر کس در این غربتم به زیارت من بیاید، خداوند به او اجر صد هزار شهید و صد هزار صدیق و صد هزار [[حج]] و [[عمره]] مقبول و صد هزار مجاهد در راه خدا می‌دهد، هم چنین او در زمره ما اهل بیت محشور شود و در بالاترین درجات بهشت در کنار ما خواهد بود».<ref>شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، مؤسسه انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین، قم، چاپ چهارم، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۵۸۵.</ref>

	امام رضا(ع) به جهت اینکه از وطن و از میان خویشانش که در [[مدینه]] بودند، جدا شده و به اجبار به خراسان رفته و در آنجا درگذشت و دفن گردید، غریب خوانده شد.<ref>قمی، شیخ عباس، منتهی الآمال، ناشر: انتشارات نسیم حیات، چاپ آرمان، قم، ۱۳۸۲ش، ج۲، ص۳۸۴.</ref>		امام رضا(ع) به جهت اینکه از وطن و از میان خویشانش که در [[مدینه]] بودند، جدا شده و به اجبار به خراسان رفته و در آنجا درگذشت و دفن گردید، غریب خوانده شد.<ref>قمی، شیخ عباس، منتهی الآمال، ناشر: انتشارات نسیم حیات، چاپ آرمان، قم، ۱۳۸۲ش، ج۲، ص۳۸۴.</ref>
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی نویسنده =		\| بازبینی نویسنده =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =شد
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت = ج		\| اولویت = ج
	\| کیفیت = ب		\| کیفیت = ج
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

	[[رده:امام رضا(ع)]]		[[رده:امام رضا(ع)]]

Rezapour در ‏۲۶ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۴:۵۰

2022-06-26T04:50:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۲۰
خط ۶:		خط ۶:
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}

			«غریب» به معنای دور شدن، رفتن و پنهان گردیدن، آمده است.<ref>احمد سیاح، فرهنگ جامع نوین، ترجمه السنجر، انتشارات اسلام، تهران، چاپخانه منفرد، ج۲، ص۱۳۹۷.</ref> در روایات، کلمه «غریب» به عنوان لقب [[امام رضا(ع)]] گفته شده و این توصیف بدون کلمه «الغربا» بوده است. به همین جهت، محققان معتقدند تعبیر «غریب الغرباء» تعبیر روایی نیست:
			* [[امام صادق(ع)]] فرزندی از فرزندان خود را یاد کرده که در [[خراسان]] کشته می‌شود. امام، پاداش [[زیارت]] این فرزند را (در حالی که با شناخت همراه باشد،) چنین می‌داند که [[روز قیامت]] او را با دست خود گرفته و وارد [[بهشت]] می‌کند. در ادامه روایت، از معنای شناخت پرسیدند و امام صادق(ع)، شناخت را اطاعت از امام رضا(ع) و اینکه او را ولی خداوند، '''غریب''' و [[شهید]] بدانند، دانست.<ref name=":0">شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، مؤسسه انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین، قم، چاپ چهارم، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۵۸۴.</ref>
			* امام رضا(ع): «به خدا قسم از ما [[اهل بیت]] نیست مگر اینکه به قتل می‌رسد و شهید می‌گردد، راوی: آیا شما نیز شهید می‌گردید؟ امام: بلی من به دست شقی‌ترین اهل زمانه خود مسموم می‌گردم، سپس بدنم در بلاد غربت دفن می‌گردد، آگاه باشید که هر کس در این غربتم به زیارت من بیاید، خداوند به او اجر صد هزار شهید و صد هزار صدیق و صد هزار [[حج]] و [[عمره]] مقبول و صد هزار مجاهد در راه خدا می‌دهد، هم چنین او در زمره ما اهل بیت محشور شود و در بالاترین درجات بهشت در کنار ما خواهد بود».<ref>شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، مؤسسه انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین، قم، چاپ چهارم، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۵۸۵.</ref>

	«غریب» به معنای دور شدن، رفتن و پنهان گردیدن، آمده است.<ref>احمد سیاح، فرهنگ جامع نوین، ترجمه السنجر، انتشارات اسلام، تهران، چاپخانه منفرد، ج۲، ص۱۳۹۷.</ref> در روایات، کلمه «غریب» به عنوان لقب [[امام رضا(ع)]] گفته شده و این توصیف بدون کلمه «الغربا» بوده است. به همین جهت، محققان معتقدند تعبیر «غریب الغرباء» تعبیر روایی نیست؛ زیرا در روایات تنها از تعبیر «غریب» استفاده شده است:		امام رضا(ع) به جهت اینکه از وطن و از میان خویشانش که در [[مدینه]] بودند، جدا شده و به اجبار به خراسان رفته و در آنجا درگذشت و دفن گردید، غریب خوانده شد.<ref>قمی، شیخ عباس، منتهی الآمال، ناشر: انتشارات نسیم حیات، چاپ آرمان، قم، ۱۳۸۲ش، ج۲، ص۳۸۴.</ref>
	* [[امام صادق(ع)]] از فرزندی از فرزندان خود یاد می‌کند که در [[خراسان]] کشته می‌شود. امام، پاداش [[زیارت]] این فرزند، در حالی که با شناخت همراه باشد را چنین پاسخ می‌دهد که [[روز قیامت]] او را با دست خود گرفته و وارد [[بهشت]] می‌کند. در ادامه روایات از معنای شناخت امام رضا(ع) را پرسیدند و امام صادق(ع) دانستن این مطلب را گفت که اطاعت از امام واجب بوده و او ولی خداوند، غریب و [[شهید]] است.<ref name=":0">شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، مؤسسه انتشارات اسلامی وابسته به ~~جامعه مدرسین، قم، چاپ چهارم، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۵۸۴.</ref>~~
	* [[اباصلت]] می‌گوید: از امام رضا(ع) شنیدم که فرمودند: «به خدا قسم از ما [[اهل بیت]] نیست مگر اینکه ~~به قتل می‌رسد و شهید می‌گردد،~~ از او پرسیدم آیا شما نیز شهید می‌گردید؟ ایشان فرمودند: بلی من به دست شقی‌ترین اهل زمانه خود مسموم می‌گردم سپس بدنم در بلاد غربت دفن می‌گردد، آگاه باشید که هر کس در این غربتم به زیارت من بیاید، خداوند به او اجر صد هزار شهید و صد هزار صدیق و صد هزار [[حج]] و [[عمره]] مقبول و صد هزار مجاهد در راه خدا می‌دهد، هم چنین او در زمره ما اهل بیت محشور شود و در بالاترین درجات بهشت در کنار ما خواهد بود».<ref name=":0" />

	~~در این روایات نیز همین معنا به نظر می‌رسد، زیرا امام رضا(ع) از خانه و کاشانه خود~~ و از میان ~~فامیل و خویشان~~ که در [[مدینه]] ~~بودند~~ جدا شده و ~~به دستور [[مأمون عباسی]]~~ به اجبار به خراسان ~~فراخوانده شد~~ و ~~زمانی که توسط مأمون مسموم گشتند، هیچ‌کس از اهل بیت و خانواده حضرت~~ در ~~کنار ایشان نبودند~~ و ~~تنها در لحظات آخر عمر شریفشان، فرزند عزیزش [[امام جواد(ع)]] بر بالین پدر حاضر شده است~~.<ref>قمی، شیخ عباس، منتهی الآمال، ناشر: انتشارات نسیم حیات، چاپ آرمان، قم، ۱۳۸۲ش، ج۲، ص۳۸۴.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Rezapour در ‏۲۶ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۴:۰۹

2022-06-26T04:09:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۳۹
خط ۷:		خط ۷:


	«غریب» به معنای دور شدن، رفتن و پنهان گردیدن، آمده است.<ref>احمد سیاح، فرهنگ جامع نوین، ترجمه السنجر، انتشارات اسلام، تهران، چاپخانه منفرد، ج۲، ص۱۳۹۷.</ref>		«غریب» به معنای دور شدن، رفتن و پنهان گردیدن، آمده است.<ref>احمد سیاح، فرهنگ جامع نوین، ترجمه السنجر، انتشارات اسلام، تهران، چاپخانه منفرد، ج۲، ص۱۳۹۷.</ref> در روایات، کلمه «غریب» به عنوان لقب [[امام رضا(ع)]] گفته شده و این توصیف بدون کلمه «الغربا» بوده است. به همین جهت، محققان معتقدند تعبیر «غریب الغرباء» تعبیر روایی نیست؛ زیرا در روایات تنها از تعبیر «غریب» استفاده شده است:

	در روایات، کلمه «غریب» به عنوان لقب [[امام رضا(ع)]] گفته شده ~~است.~~ این توصیف بدون کلمه «الغربا» بوده است. به همین جهت، ~~محققان،~~ معتقدند تعبیر «غریب الغرباء» تعبیر روایی نیست؛ زیرا در روایات تنها از تعبیر «غریب» استفاده شده است:
	* [[امام صادق(ع)]] از فرزندی از فرزندان خود یاد می‌کند که در [[خراسان]] کشته می‌شود. امام، پاداش [[زیارت]] این فرزند، در حالی که با شناخت همراه باشد را چنین پاسخ می‌دهد که [[روز قیامت]] او را با دست خود گرفته و وارد [[بهشت]] می‌کند. در ادامه روایات از معنای شناخت امام رضا(ع) را پرسیدند و امام صادق(ع) دانستن این مطلب را گفت که اطاعت از امام واجب بوده و او ولی خداوند، غریب و [[شهید]] است.<ref name=":0">شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، مؤسسه انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین، قم، چاپ چهارم، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۵۸۴.</ref>		* [[امام صادق(ع)]] از فرزندی از فرزندان خود یاد می‌کند که در [[خراسان]] کشته می‌شود. امام، پاداش [[زیارت]] این فرزند، در حالی که با شناخت همراه باشد را چنین پاسخ می‌دهد که [[روز قیامت]] او را با دست خود گرفته و وارد [[بهشت]] می‌کند. در ادامه روایات از معنای شناخت امام رضا(ع) را پرسیدند و امام صادق(ع) دانستن این مطلب را گفت که اطاعت از امام واجب بوده و او ولی خداوند، غریب و [[شهید]] است.<ref name=":0">شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، مؤسسه انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین، قم، چاپ چهارم، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۵۸۴.</ref>
	* [[اباصلت]] می‌گوید: از امام رضا(ع) شنیدم که فرمودند: «به خدا قسم از ما [[اهل بیت]] نیست مگر اینکه به قتل می‌رسد و شهید می‌گردد، از او پرسیدم آیا شما نیز شهید می‌گردید؟ ایشان فرمودند: بلی من به دست شقی‌ترین اهل زمانه خود مسموم می‌گردم سپس بدنم در بلاد غربت دفن می‌گردد، آگاه باشید که هر کس در این غربتم به زیارت من بیاید، خداوند به او اجر صد هزار شهید و صد هزار صدیق و صد هزار [[حج]] و [[عمره]] مقبول و صد هزار مجاهد در راه خدا می‌دهد، هم چنین او در زمره ما اهل بیت محشور شود و در بالاترین درجات بهشت در کنار ما خواهد بود».<ref name=":0" />		* [[اباصلت]] می‌گوید: از امام رضا(ع) شنیدم که فرمودند: «به خدا قسم از ما [[اهل بیت]] نیست مگر اینکه به قتل می‌رسد و شهید می‌گردد، از او پرسیدم آیا شما نیز شهید می‌گردید؟ ایشان فرمودند: بلی من به دست شقی‌ترین اهل زمانه خود مسموم می‌گردم سپس بدنم در بلاد غربت دفن می‌گردد، آگاه باشید که هر کس در این غربتم به زیارت من بیاید، خداوند به او اجر صد هزار شهید و صد هزار صدیق و صد هزار [[حج]] و [[عمره]] مقبول و صد هزار مجاهد در راه خدا می‌دهد، هم چنین او در زمره ما اهل بیت محشور شود و در بالاترین درجات بهشت در کنار ما خواهد بود».<ref name=":0" />

Rezapour در ‏۲۶ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۳:۰۹

2022-06-26T03:09:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۳۹
خط ۹:		خط ۹:
	«غریب» به معنای دور شدن، رفتن و پنهان گردیدن، آمده است.<ref>احمد سیاح، فرهنگ جامع نوین، ترجمه السنجر، انتشارات اسلام، تهران، چاپخانه منفرد، ج۲، ص۱۳۹۷.</ref>		«غریب» به معنای دور شدن، رفتن و پنهان گردیدن، آمده است.<ref>احمد سیاح، فرهنگ جامع نوین، ترجمه السنجر، انتشارات اسلام، تهران، چاپخانه منفرد، ج۲، ص۱۳۹۷.</ref>

	در ~~روایاتی که از القاب~~ [[امام رضا(ع)]] ~~سخن~~ به ~~میان آمده است~~ تنها ~~کلمه~~ «غریب» ~~وجود دارد و در کتب معتبره شیعه بدون«الغربا» نقل~~ شده ~~است، بنابر این لقب غریب الغربا در روایات به این شکل وارد نشده~~ است~~. در ذیل به دو روایت اشاره می‌شود~~:		در روایات، کلمه «غریب» به عنوان لقب [[امام رضا(ع)]] گفته شده است. این توصیف بدون کلمه «الغربا» بوده است. به همین جهت، محققان، معتقدند تعبیر «غریب الغرباء» تعبیر روایی نیست؛ زیرا در روایات تنها از تعبیر «غریب» استفاده شده است:
	* [[امام صادق(ع)]] ~~فرمودند: «فرزندی~~ از فرزندان من در [[خراسان]] کشته می‌شود ~~که به آن دیار طوس گفته می‌شود، هر کس او را~~ [[زیارت]] ~~کند~~ در حالی که ~~عارف به حق او باشد،~~ [[روز قیامت]] او را با دست خود ~~بگیرم~~ و ~~با خود~~ وارد [[بهشت]] ~~کنم اگر چه دارای [[گناهان کبیره]] باشد، پس سؤال شد، حق معرفت او چیست؟~~ امام ~~فرمودند: اینکه بدانید او~~ امام ~~مفترض الطاعه~~ و ولی ~~خداست،~~ غریب و [[شهید]] است. هر کس او را زیارت کند در حالی که عارف به حق او باشد [[خداوند]] به او اجر هفتاد شهید از شهیدانی که در رکاب [[رسول خدا(ص)]] شهید شده‌اند، می‌دهد».<ref name=":0">شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، مؤسسه انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین، قم، چاپ چهارم، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۵۸۴.</ref>		* [[امام صادق(ع)]] از فرزندی از فرزندان خود یاد می‌کند که در [[خراسان]] کشته می‌شود. امام، پاداش [[زیارت]] این فرزند، در حالی که با شناخت همراه باشد را چنین پاسخ می‌دهد که [[روز قیامت]] او را با دست خود گرفته و وارد [[بهشت]] می‌کند. در ادامه روایات از معنای شناخت امام رضا(ع) را پرسیدند و امام صادق(ع) دانستن این مطلب را گفت که اطاعت از امام واجب بوده و او ولی خداوند، غریب و [[شهید]] است.<ref name=":0">شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، مؤسسه انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین، قم، چاپ چهارم، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۵۸۴.</ref>
	* [[اباصلت]] می‌گوید: از امام رضا(ع) شنیدم که فرمودند: «به خدا قسم از ما [[اهل بیت]] نیست مگر اینکه به قتل می‌رسد و شهید می‌گردد، از او پرسیدم آیا شما نیز شهید می‌گردید؟ ایشان فرمودند: بلی من به دست شقی‌ترین اهل زمانه خود مسموم می‌گردم سپس بدنم در بلاد غربت دفن می‌گردد، آگاه باشید که هر کس در این غربتم به زیارت من بیاید، خداوند به او اجر صد هزار شهید و صد هزار صدیق و صد هزار [[حج]] و [[عمره]] مقبول و صد هزار مجاهد در راه خدا می‌دهد، هم چنین او در زمره ما اهل بیت محشور شود و در بالاترین درجات بهشت در کنار ما خواهد بود».<ref name=":0" />		* [[اباصلت]] می‌گوید: از امام رضا(ع) شنیدم که فرمودند: «به خدا قسم از ما [[اهل بیت]] نیست مگر اینکه به قتل می‌رسد و شهید می‌گردد، از او پرسیدم آیا شما نیز شهید می‌گردید؟ ایشان فرمودند: بلی من به دست شقی‌ترین اهل زمانه خود مسموم می‌گردم سپس بدنم در بلاد غربت دفن می‌گردد، آگاه باشید که هر کس در این غربتم به زیارت من بیاید، خداوند به او اجر صد هزار شهید و صد هزار صدیق و صد هزار [[حج]] و [[عمره]] مقبول و صد هزار مجاهد در راه خدا می‌دهد، هم چنین او در زمره ما اهل بیت محشور شود و در بالاترین درجات بهشت در کنار ما خواهد بود».<ref name=":0" />

Rezapour در ‏۲۶ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۲:۵۳

2022-06-26T02:53:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۲۳
خط ۶:		خط ۶:
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}

	~~== لقب~~ «غریب» ~~در روایات ==~~
			«غریب» به معنای دور شدن، رفتن و پنهان گردیدن، آمده است.<ref>احمد سیاح، فرهنگ جامع نوین، ترجمه السنجر، انتشارات اسلام، تهران، چاپخانه منفرد، ج۲، ص۱۳۹۷.</ref>

	در روایاتی که از القاب [[امام رضا(ع)]] سخن به میان آمده است تنها کلمه «غریب» وجود دارد و در کتب معتبره شیعه بدون«الغربا» نقل شده است، بنابر این لقب غریب الغربا در روایات به این شکل وارد نشده است. در ذیل به دو روایت اشاره می‌شود:		در روایاتی که از القاب [[امام رضا(ع)]] سخن به میان آمده است تنها کلمه «غریب» وجود دارد و در کتب معتبره شیعه بدون«الغربا» نقل شده است، بنابر این لقب غریب الغربا در روایات به این شکل وارد نشده است. در ذیل به دو روایت اشاره می‌شود:
	* [[امام صادق(ع)]] فرمودند: «فرزندی از فرزندان من در [[خراسان]] کشته می‌شود که به آن دیار طوس گفته می‌شود، هر کس او را [[زیارت]] کند در حالی که عارف به حق او باشد، [[روز قیامت]] او را با دست خود بگیرم و با خود وارد [[بهشت]] کنم اگر چه دارای [[گناهان کبیره]] باشد، پس سؤال شد، حق معرفت او چیست؟ امام فرمودند: اینکه بدانید او امام مفترض الطاعه و ولی خداست، غریب و [[شهید]] است. هر کس او را زیارت کند در حالی که عارف به حق او باشد [[خداوند]] به او اجر هفتاد شهید از شهیدانی که در رکاب [[رسول خدا(ص)]] شهید شده‌اند، می‌دهد».<ref>شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، مؤسسه انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین، قم، چاپ چهارم، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۵۸۴.</ref>		* [[امام صادق(ع)]] فرمودند: «فرزندی از فرزندان من در [[خراسان]] کشته می‌شود که به آن دیار طوس گفته می‌شود، هر کس او را [[زیارت]] کند در حالی که عارف به حق او باشد، [[روز قیامت]] او را با دست خود بگیرم و با خود وارد [[بهشت]] کنم اگر چه دارای [[گناهان کبیره]] باشد، پس سؤال شد، حق معرفت او چیست؟ امام فرمودند: اینکه بدانید او امام مفترض الطاعه و ولی خداست، غریب و [[شهید]] است. هر کس او را زیارت کند در حالی که عارف به حق او باشد [[خداوند]] به او اجر هفتاد شهید از شهیدانی که در رکاب [[رسول خدا(ص)]] شهید شده‌اند، می‌دهد».<ref name=":0">شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، مؤسسه انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین، قم، چاپ چهارم، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۵۸۴.</ref>
	* [[اباصلت]] می‌گوید: از امام رضا(ع) شنیدم که فرمودند: «به خدا قسم از ما [[اهل بیت]] نیست مگر اینکه به قتل می‌رسد و شهید می‌گردد، از او پرسیدم آیا شما نیز شهید می‌گردید؟ ایشان فرمودند: بلی من به دست شقی‌ترین اهل زمانه خود مسموم می‌گردم سپس بدنم در بلاد غربت دفن می‌گردد، آگاه باشید که هر کس در این غربتم به زیارت من بیاید، خداوند به او اجر صد هزار شهید و صد هزار صدیق و صد هزار [[حج]] و [[عمره]] مقبول و صد هزار مجاهد در راه خدا می‌دهد، هم چنین او در زمره ما اهل بیت محشور شود و در بالاترین درجات بهشت در کنار ما خواهد بود».<ref~~>همان.</ref>~~		* [[اباصلت]] می‌گوید: از امام رضا(ع) شنیدم که فرمودند: «به خدا قسم از ما [[اهل بیت]] نیست مگر اینکه به قتل می‌رسد و شهید می‌گردد، از او پرسیدم آیا شما نیز شهید می‌گردید؟ ایشان فرمودند: بلی من به دست شقی‌ترین اهل زمانه خود مسموم می‌گردم سپس بدنم در بلاد غربت دفن می‌گردد، آگاه باشید که هر کس در این غربتم به زیارت من بیاید، خداوند به او اجر صد هزار شهید و صد هزار صدیق و صد هزار [[حج]] و [[عمره]] مقبول و صد هزار مجاهد در راه خدا می‌دهد، هم چنین او در زمره ما اهل بیت محشور شود و در بالاترین درجات بهشت در کنار ما خواهد بود».<ref name=":0" />

	=~~= مراد از لفظ غریب ==~~
	«غریب» از ماده «غ-ر-ب» است به معنای «دور شد و رفت به آن سو، پنهان گردید، غائب شد»، خود «غریب»، مصدر و به معنای «مسافر، دور شونده» به کار می‌رود.<ref>احمد سیاح، فرهنگ جامع نوین، ترجمه السنجر، انتشارات اسلام، تهران، چاپخانه منفرد، ج۲، ص۱۳۹۷.</~~ref~~> در نتیجه به مسافری که از وطن خود دور شده و از اهل و فامیل خود جدا شود «غریب» می‌گویند، در عرف نیز همین معنا به کار می‌رود و به کسی که از خانه و کاشانه خود دور شده و در آن دیار از فامیل و اقوام کسی را نداشته باشد «غریب» می‌گویند.

	در این روایات نیز همین معنا به نظر می‌رسد، زیرا امام رضا(ع) از خانه و کاشانه خود و از میان فامیل و خویشان که در [[مدینه]] بودند جدا شده و به دستور [[مأمون عباسی]] به اجبار به خراسان فراخوانده شد و زمانی که توسط مأمون مسموم گشتند، هیچ‌کس از اهل بیت و خانواده حضرت در کنار ایشان نبودند و تنها در لحظات آخر عمر شریفشان، فرزند عزیزش [[امام جواد(ع)]] بر بالین پدر حاضر شده است.<ref>قمی، شیخ عباس، منتهی الآمال، ناشر: انتشارات نسیم حیات، چاپ آرمان، قم، ۱۳۸۲ش، ج۲، ص۳۸۴.</ref>		در این روایات نیز همین معنا به نظر می‌رسد، زیرا امام رضا(ع) از خانه و کاشانه خود و از میان فامیل و خویشان که در [[مدینه]] بودند جدا شده و به دستور [[مأمون عباسی]] به اجبار به خراسان فراخوانده شد و زمانی که توسط مأمون مسموم گشتند، هیچ‌کس از اهل بیت و خانواده حضرت در کنار ایشان نبودند و تنها در لحظات آخر عمر شریفشان، فرزند عزیزش [[امام جواد(ع)]] بر بالین پدر حاضر شده است.<ref>قمی، شیخ عباس، منتهی الآمال، ناشر: انتشارات نسیم حیات، چاپ آرمان، قم، ۱۳۸۲ش، ج۲، ص۳۸۴.</ref>

Nazarzadeh: جایگزینی متن - '|شاخه فرعی' به '| شاخه فرعی'

2021-03-18T11:58:36Z

جایگزینی متن - '|شاخه فرعی' به '| شاخه فرعی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۲۸
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی = کلام		\| شاخه اصلی = کلام
	\|شاخه فرعی۱ = امامت خاصه		\| شاخه فرعی۱ = امامت خاصه
	\|شاخه فرعی۲ = امام رضا(ع)		\| شاخه فرعی۲ = امام رضا(ع)
	\|شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله

127.0.0.1: جایگزینی متن - ' | ارجاعات =' به ' | ارجاعات = | بازبینی نویسنده = '

2021-03-07T11:30:07Z

جایگزینی متن - ' | ارجاعات =' به ' | ارجاعات = | بازبینی نویسنده = '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۰۰
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	\| نمایه = شد		\| نمایه = شد
	\| تغییر مسیر = شد		\| تغییر مسیر = شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
			\| بازبینی نویسنده =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =

Rezvani: Rezvani صفحهٔ لقب غریب الغرباء را به غریب الغرباء منتقل کرد

2021-03-04T12:31:30Z

Rezvani صفحهٔ لقب غریب الغرباء را به غریب الغرباء منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۴ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۱۶:۰۱
(بدون تفاوت)

185.181.182.102: جایگزینی متن - 'سئوال' به 'سؤال'

2021-01-28T10:04:04Z

جایگزینی متن - 'سئوال' به 'سؤال'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۳۴
خط ۸:		خط ۸:
	== لقب «غریب» در روایات ==		== لقب «غریب» در روایات ==
	در روایاتی که از القاب [[امام رضا(ع)]] سخن به میان آمده است تنها کلمه «غریب» وجود دارد و در کتب معتبره شیعه بدون«الغربا» نقل شده است، بنابر این لقب غریب الغربا در روایات به این شکل وارد نشده است. در ذیل به دو روایت اشاره می‌شود:		در روایاتی که از القاب [[امام رضا(ع)]] سخن به میان آمده است تنها کلمه «غریب» وجود دارد و در کتب معتبره شیعه بدون«الغربا» نقل شده است، بنابر این لقب غریب الغربا در روایات به این شکل وارد نشده است. در ذیل به دو روایت اشاره می‌شود:
	* [[امام صادق(ع)]] فرمودند: «فرزندی از فرزندان من در [[خراسان]] کشته می‌شود که به آن دیار طوس گفته می‌شود، هر کس او را [[زیارت]] کند در حالی که عارف به حق او باشد، [[روز قیامت]] او را با دست خود بگیرم و با خود وارد [[بهشت]] کنم اگر چه دارای [[گناهان کبیره]] باشد، پس ~~سئوال~~ شد، حق معرفت او چیست؟ امام فرمودند: اینکه بدانید او امام مفترض الطاعه و ولی خداست، غریب و [[شهید]] است. هر کس او را زیارت کند در حالی که عارف به حق او باشد [[خداوند]] به او اجر هفتاد شهید از شهیدانی که در رکاب [[رسول خدا(ص)]] شهید شده‌اند، می‌دهد».<ref>شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، مؤسسه انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین، قم، چاپ چهارم، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۵۸۴.</ref>		* [[امام صادق(ع)]] فرمودند: «فرزندی از فرزندان من در [[خراسان]] کشته می‌شود که به آن دیار طوس گفته می‌شود، هر کس او را [[زیارت]] کند در حالی که عارف به حق او باشد، [[روز قیامت]] او را با دست خود بگیرم و با خود وارد [[بهشت]] کنم اگر چه دارای [[گناهان کبیره]] باشد، پس سؤال شد، حق معرفت او چیست؟ امام فرمودند: اینکه بدانید او امام مفترض الطاعه و ولی خداست، غریب و [[شهید]] است. هر کس او را زیارت کند در حالی که عارف به حق او باشد [[خداوند]] به او اجر هفتاد شهید از شهیدانی که در رکاب [[رسول خدا(ص)]] شهید شده‌اند، می‌دهد».<ref>شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، مؤسسه انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین، قم، چاپ چهارم، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۵۸۴.</ref>
	* [[اباصلت]] می‌گوید: از امام رضا(ع) شنیدم که فرمودند: «به خدا قسم از ما [[اهل بیت]] نیست مگر اینکه به قتل می‌رسد و شهید می‌گردد، از او پرسیدم آیا شما نیز شهید می‌گردید؟ ایشان فرمودند: بلی من به دست شقی‌ترین اهل زمانه خود مسموم می‌گردم سپس بدنم در بلاد غربت دفن می‌گردد، آگاه باشید که هر کس در این غربتم به زیارت من بیاید، خداوند به او اجر صد هزار شهید و صد هزار صدیق و صد هزار [[حج]] و [[عمره]] مقبول و صد هزار مجاهد در راه خدا می‌دهد، هم چنین او در زمره ما اهل بیت محشور شود و در بالاترین درجات بهشت در کنار ما خواهد بود».<ref>همان.</ref>		* [[اباصلت]] می‌گوید: از امام رضا(ع) شنیدم که فرمودند: «به خدا قسم از ما [[اهل بیت]] نیست مگر اینکه به قتل می‌رسد و شهید می‌گردد، از او پرسیدم آیا شما نیز شهید می‌گردید؟ ایشان فرمودند: بلی من به دست شقی‌ترین اهل زمانه خود مسموم می‌گردم سپس بدنم در بلاد غربت دفن می‌گردد، آگاه باشید که هر کس در این غربتم به زیارت من بیاید، خداوند به او اجر صد هزار شهید و صد هزار صدیق و صد هزار [[حج]] و [[عمره]] مقبول و صد هزار مجاهد در راه خدا می‌دهد، هم چنین او در زمره ما اهل بیت محشور شود و در بالاترین درجات بهشت در کنار ما خواهد بود».<ref>همان.</ref>