علی بن الحسین در زیارت عاشورا و سایر زیارت‌ها - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Fabbasi در ‏۲ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۴۸

2025-11-02T07:48:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۱۸
خط ۷:		خط ۷:

	در منابع تاریخی در جریان‌های پس از [[واقعه کربلا]] بیان شده است هنگامی که [[ابن زیاد]] در دارالاماره چشمش به [[امام سجاد(ع)]] افتاد، پرسید چه نام داری؟ پاسخ داد علی بن الحسین. ابن زیاد گفت: مگر خدا علی بن الحسین را نکشت؟ امام سجاد فرمود: {{متن عربی\|قَدْ كَانَ لِي أَخٌ يُسَمَّى عَلِيّاً قَتَلَهُ‏ النَّاسُ\|ترجمه=برادر بزرگ‌تری داشتم که اسم او علی بود و مردم او را کشتند.}}		در منابع تاریخی در جریان‌های پس از [[واقعه کربلا]] بیان شده است هنگامی که [[ابن زیاد]] در دارالاماره چشمش به [[امام سجاد(ع)]] افتاد، پرسید چه نام داری؟ پاسخ داد علی بن الحسین. ابن زیاد گفت: مگر خدا علی بن الحسین را نکشت؟ امام سجاد فرمود: {{متن عربی\|قَدْ كَانَ لِي أَخٌ يُسَمَّى عَلِيّاً قَتَلَهُ‏ النَّاسُ\|ترجمه=برادر بزرگ‌تری داشتم که اسم او علی بود و مردم او را کشتند.}}
	<ref>مفيد، محمد بن محمد، الإرشاد في معرفه حجج الله على العباد، قم، كنگره شيخ مفيد، چاپ اول، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۱۱۶.</ref>		<ref>مفيد، محمد بن محمد، الإرشاد في معرفه حجج الله على العباد، قم، كنگره شيخ مفيد، چاپ اول، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۱۱۶.</ref><ref>مقرّم، عبدالرزاق، مقتل الحسین(ع)، بیروت، دارالکتاب الاسلامی، چاپ پنجم، ص۳۲۵.</ref> این قرینه‌ای است که منظور از علی بن الحسین(ع) در زیارت عاشورا حضرت علی اکبر است نه امام سجاد(ع). [[شیخ مفید]] امام سجاد(ع) را علی اکبر و علی، جوان شهید کربلا را علی اصغر می‌داند و طفل امام را که تیری به گلویش رسید و شهید شد، عبدالله بن الحسین بیان می‌کند.<ref>مفيد، محمد بن محمد، الإرشاد في معرفه حجج الله على العباد، قم، كنگره شيخ مفيد، چاپ اول، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۱۳۵.</ref>
	<ref>مقرّم، عبدالرزاق، مقتل الحسین(ع)، بیروت، دارالکتاب الاسلامی، چاپ پنجم، ص۳۲۵.</ref> این قرینه‌ای است که منظور از علی بن الحسین(ع) در زیارت عاشورا حضرت علی اکبر است نه امام سجاد(ع). [[شیخ مفید]] امام سجاد(ع) را علی اکبر و علی، جوان شهید کربلا را علی اصغر می‌داند و طفل امام را که تیری به گلویش رسید و شهید شد، عبدالله بن الحسین بیان می‌کند.<ref>مفيد، محمد بن محمد، الإرشاد في معرفه حجج الله على العباد، قم، كنگره شيخ مفيد، چاپ اول، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۱۳۵.</ref>

	واژه {{متن عربی\|ولی الله}} در زیارت‌ها نیز چنین است که «ولی» در اصل از ماده «ولی، یلی» گرفته شده که به معنی نبودن واسطه میان دو چیز و نزدیکی و پی‌درپی بودن آنها است. به همین دلیل به هر چیزی که نسبت به دیگری قرابت و نزدیکی داشته باشد خواه از نظر مکان و زمان یا نسب و مقام، «ولی» گفته می‌شود؛ استعمال این کلمه به معنی سرپرست و دوست و مانند آن نیز از همین معنا است؛ اولیاء خدا کسانی هستند که میان آنان و خدا حائل و فاصله‌ای نیست، حجاب از قلب‌شان کنار رفته و در پرتو [[نور معرفت]] و [[ایمان]] و عمل پاک خدا را با چشم دل می‌بینند و هیچ‌گونه شک و تردیدی به دل‌های‌شان راه نمی‌یابد.<ref>مکارم شیرازی، ناصر و دیگران، تفسیر نمونه، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۶۳، ج۶، ص۳۳۳.</ref>		واژه {{متن عربی\|ولی الله}} در زیارت‌ها نیز چنین است که «ولی» در اصل از ماده «ولی، یلی» گرفته شده که به معنی نبودن واسطه میان دو چیز و نزدیکی و پی‌درپی بودن آنها است. به همین دلیل به هر چیزی که نسبت به دیگری قرابت و نزدیکی داشته باشد خواه از نظر مکان و زمان یا نسب و مقام، «ولی» گفته می‌شود؛ استعمال این کلمه به معنی سرپرست و دوست و مانند آن نیز از همین معنا است؛ اولیاء خدا کسانی هستند که میان آنان و خدا حائل و فاصله‌ای نیست، حجاب از قلب‌شان کنار رفته و در پرتو [[نور معرفت]] و [[ایمان]] و عمل پاک خدا را با چشم دل می‌بینند و هیچ‌گونه شک و تردیدی به دل‌های‌شان راه نمی‌یابد.<ref>مکارم شیرازی، ناصر و دیگران، تفسیر نمونه، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۶۳، ج۶، ص۳۳۳.</ref>

	به [[دوستان خدا]] نیز به دلیل نزدیکی به خدا، «ولی الله» گفته می‌شود و این واژه اختصاصی به [[امام معصوم]] ندارد هر چند امام معصوم به عنوان مصداق کمال آن معرفی شده است. خداوند در مورد دوستان خود اعم از امام و غیر امام می‌فرماید: {{قرآن\|أَلا إِنَّ أَوْلِیَاءَ اللَّهِ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلا هُمْ یَحْزَنُونَ\|سوره=یونس\|آیه=۶۳\|ترجمه=آگاه باشید اولیا (دوستان) خدا نه ترسی دارند و نه غمگین می‌شوند.}} در مقابل به دوستان و یاران [[شیطان]] نیز اولیاء گفته شده است: {{قرآن\|فَقَاتِلُوا أَوْلِیَاءَ الشَّیْطَانِ\|سوره=نساء\|آیه=۷۷\|ترجمه=پس شما با یاران شیطان، پیکار کنید.}}		به [[دوستان خدا]] نیز به دلیل نزدیکی به خدا، «ولی الله» گفته می‌شود و این واژه اختصاصی به [[امام معصوم]] ندارد هر چند امام معصوم به عنوان مصداق کمال آن معرفی شده است. خداوند در مورد دوستان خود اعم از امام و غیر امام می‌فرماید: {{قرآن\|أَلا إِنَّ أَوْلِیَاءَ اللَّهِ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلا هُمْ یَحْزَنُونَ\|سوره=یونس\|آیه=۶۳\|ترجمه=آگاه باشید اولیا (دوستان) خدا نه ترسی دارند و نه غمگین می‌شوند.}} در مقابل به [[یاران شیطان\|دوستان و یاران شیطان]] نیز اولیاء گفته شده است: {{قرآن\|فَقَاتِلُوا أَوْلِیَاءَ الشَّیْطَانِ\|سوره=نساء\|آیه=۷۷\|ترجمه=پس شما با یاران شیطان، پیکار کنید.}}

	استعمال {{متن عربی\|ولی الله}} درباره حضرت علی اکبر(ع) به جهت آن است که ایشان از دوستان خدا و از یاوران دین خدا است. معنای {{متن عربی\|اَلسَّلَامُ‏ عَلَيْكَ‏ يَا وَلِيَ‏ اللَّهِ }}<ref>قمی، عباس، مفاتیح الجنان، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۲، ص۷۸۶، قسمت پایانی زیارت امام حسین(ع).</ref> که در زیارت آن حضرت آمده این است که سلام بر تو ای دوست‌دار خدا و یاور دین خدا. مؤید این مطلب آن است که در زیارت سایر شهدا هم {{متن عربی\|ولی الله}} گفته شده است: {{متن عربی\|اَلسَّلَامُ‏ عَلَيْكُمْ‏ يَا أَوْلِيَاءَ اللَّهِ وَ أَحِبَّاءَهُ‏\|ترجمه=سلام بر شما ای اولیا (دوست‌داران و یاوران) خدا.}} و سایر شهدا نیز امام نبوده‌اند بلکه بسیاری از آنان فرزند امام هم نبوده‌اند و با این حال به آنان {{متن عربی\|اولیاء الله}} گفته شده است.		استعمال {{متن عربی\|ولی الله}} درباره حضرت علی اکبر(ع) به جهت آن است که ایشان از دوستان خدا و از یاوران دین خدا است. معنای {{متن عربی\|اَلسَّلَامُ‏ عَلَيْكَ‏ يَا وَلِيَ‏ اللَّهِ }}<ref>قمی، عباس، مفاتیح الجنان، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۲، ص۷۸۶، قسمت پایانی زیارت امام حسین(ع).</ref> که در زیارت آن حضرت آمده این است که سلام بر تو ای دوست‌دار خدا و یاور دین خدا. مؤید این مطلب آن است که در زیارت سایر شهدا هم {{متن عربی\|ولی الله}} گفته شده است: {{متن عربی\|اَلسَّلَامُ‏ عَلَيْكُمْ‏ يَا أَوْلِيَاءَ اللَّهِ وَ أَحِبَّاءَهُ‏\|ترجمه=سلام بر شما ای اولیا (دوست‌داران و یاوران) خدا.}} و سایر شهدا نیز امام نبوده‌اند بلکه بسیاری از آنان فرزند امام هم نبوده‌اند و با این حال به آنان {{متن عربی\|اولیاء الله}} گفته شده است.

Fabbasi: اصلاح ارقام

2025-11-02T07:40:17Z

اصلاح ارقام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۱۰
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	'''علی بن الحسین(ع) در زیارت عاشورا''' که گفته می‌شود {{متن عربی\|وَ عَلی عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ}} [[حضرت علی اکبر(ع)]] است؛ زیرا در [[زیارت عاشورا]] بر [[شهدای کربلا]] سلام داده می‌شود و از [[اولاد امام حسین(ع)]] تنها حضرت علی اکبر در کربلا به شهادت رسید و از [[علی اصغر(ع)]] در مقاتل به [[عبدالله رضیع]] یاد شده است و نه علی اصغر.<ref>مفید، الارشاد، بیروت، مؤسسه الاعلمی للمطبوعات، چاپ سوم، ۱۳۹۹ق، ص۲۵۳؛ قمی، عباس، نفس المهموم، قم، مکتبه بصیرتی، ۱۴۰۵ق، ص۵۲۴.</ref>		'''علی بن الحسین(ع) در زیارت عاشورا''' که گفته می‌شود {{متن عربی\|وَ عَلی عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ}} [[حضرت علی اکبر(ع)]] است؛ زیرا در [[اعتبار زیارت عاشورا\|زیارت عاشورا]] بر [[فهرست شهیدان کربلا\|شهدای کربلا]] سلام داده می‌شود و از [[فهرست همسران و فرزندان امام حسین(ع)\|اولاد امام حسین(ع)]] تنها حضرت علی اکبر در کربلا به شهادت رسید و از [[علی اصغر(ع)]] در مقاتل به [[عبدالله رضیع]] یاد شده است و نه علی اصغر.<ref>مفید، الارشاد، بیروت، مؤسسه الاعلمی للمطبوعات، چاپ سوم، ۱۳۹۹ق، ص۲۵۳؛ قمی، عباس، نفس المهموم، قم، مکتبه بصیرتی، ۱۴۰۵ق، ص۵۲۴.</ref>

	در منابع تاریخی در جریان‌های پس از [[واقعه کربلا]] بیان شده است هنگامی که [[ابن زیاد]] در [[دارالاماره]] چشمش به [[امام سجاد(ع)]] افتاد، پرسید چه نام داری؟ پاسخ داد علی بن الحسین. ابن زیاد گفت: مگر خدا علی بن الحسین را نکشت؟ امام سجاد فرمود: {{متن عربی\|~~کانَ لی أخٌ أکبرُ منّی یُسمّی علیاً قتله الناسُ~~\|ترجمه=برادر بزرگ‌تری داشتم که اسم او علی بود و مردم او را کشتند.}}<ref>مقرّم، عبدالرزاق، مقتل الحسین(ع)، بیروت، دارالکتاب الاسلامی، چاپ پنجم، ~~ص۳۲۵؛ راسخی نجفی، عباس، جزوه‌ای از شراره عشق حسین(ع)، بی جا، چاپ اول، ۱۳۶۹، ص۸۰~~.</ref> این قرینه‌ای است که منظور از علی بن الحسین(ع) در زیارت عاشورا حضرت علی اکبر است نه امام سجاد(ع). [[شیخ مفید]] امام سجاد(ع) را علی اکبر و علی، جوان شهید کربلا را علی اصغر می‌داند و طفل امام را که با تیری که به گلویش رسید شهید شد، عبدالله بن الحسین بیان می‌کند.<ref>~~مفید،~~ محمد بن ~~محمد بن نعمان، الارشاد، ج۳،~~ ص۱۳۵.</ref>		در منابع تاریخی در جریان‌های پس از [[واقعه کربلا]] بیان شده است هنگامی که [[ابن زیاد]] در دارالاماره چشمش به [[امام سجاد(ع)]] افتاد، پرسید چه نام داری؟ پاسخ داد علی بن الحسین. ابن زیاد گفت: مگر خدا علی بن الحسین را نکشت؟ امام سجاد فرمود: {{متن عربی\|قَدْ كَانَ لِي أَخٌ يُسَمَّى عَلِيّاً قَتَلَهُ‏ النَّاسُ\|ترجمه=برادر بزرگ‌تری داشتم که اسم او علی بود و مردم او را کشتند.}}
			<ref>مفيد، محمد بن محمد، الإرشاد في معرفه حجج الله على العباد، قم، كنگره شيخ مفيد، چاپ اول، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۱۱۶.</ref>
			<ref>مقرّم، عبدالرزاق، مقتل الحسین(ع)، بیروت، دارالکتاب الاسلامی، چاپ پنجم، ص۳۲۵.</ref> این قرینه‌ای است که منظور از علی بن الحسین(ع) در زیارت عاشورا حضرت علی اکبر است نه امام سجاد(ع). [[شیخ مفید]] امام سجاد(ع) را علی اکبر و علی، جوان شهید کربلا را علی اصغر می‌داند و طفل امام را که تیری به گلویش رسید و شهید شد، عبدالله بن الحسین بیان می‌کند.<ref>مفيد، محمد بن محمد، الإرشاد في معرفه حجج الله على العباد، قم، كنگره شيخ مفيد، چاپ اول، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۱۳۵.</ref>

	واژه {{متن عربی\|ولی الله}} در زیارت‌ها نیز چنین است که ~~ولی~~ در اصل از ماده «ولی، یلی» گرفته شده که به معنی نبودن واسطه میان دو چیز و نزدیکی و پی‌درپی بودن آنها است. به همین دلیل به هر چیزی که نسبت به دیگری قرابت و نزدیکی داشته باشد خواه از نظر مکان و زمان یا نسب و مقام، «ولی» گفته می‌شود؛ استعمال این کلمه به معنی سرپرست و دوست و مانند آن نیز از همین معنا است؛ اولیاء خدا کسانی هستند که میان آنان و خدا حائل و فاصله‌ای نیست، حجاب از ~~قلبشان~~ کنار رفته و در پرتو [[نور معرفت]] و [[ایمان]] و عمل پاک خدا را با چشم دل می‌بینند و هیچ‌گونه شک و تردیدی به ~~دل‌هایشان~~ راه نمی‌یابد.<ref>مکارم شیرازی، ناصر و دیگران، تفسیر نمونه، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۶۳، ج۶، ص۳۳۳.</ref>		واژه {{متن عربی\|ولی الله}} در زیارت‌ها نیز چنین است که «ولی» در اصل از ماده «ولی، یلی» گرفته شده که به معنی نبودن واسطه میان دو چیز و نزدیکی و پی‌درپی بودن آنها است. به همین دلیل به هر چیزی که نسبت به دیگری قرابت و نزدیکی داشته باشد خواه از نظر مکان و زمان یا نسب و مقام، «ولی» گفته می‌شود؛ استعمال این کلمه به معنی سرپرست و دوست و مانند آن نیز از همین معنا است؛ اولیاء خدا کسانی هستند که میان آنان و خدا حائل و فاصله‌ای نیست، حجاب از قلب‌شان کنار رفته و در پرتو [[نور معرفت]] و [[ایمان]] و عمل پاک خدا را با چشم دل می‌بینند و هیچ‌گونه شک و تردیدی به دل‌های‌شان راه نمی‌یابد.<ref>مکارم شیرازی، ناصر و دیگران، تفسیر نمونه، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۶۳، ج۶، ص۳۳۳.</ref>

	~~بنابراین~~ به [[دوستان خدا]] نیز به دلیل نزدیکی به خدا، «ولی الله» گفته می‌شود و این واژه اختصاصی به [[امام معصوم]] ندارد هر چند امام معصوم به عنوان مصداق کمال آن معرفی شده است. خداوند در مورد دوستان خود اعم از امام و غیر امام می‌فرماید: {{قرآن\|أَلا إِنَّ أَوْلِیَاءَ اللَّهِ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلا هُمْ یَحْزَنُونَ\|سوره=یونس\|آیه=۶۳\|ترجمه=آگاه باشید اولیا (دوستان) خدا نه ترسی دارند و نه غمگین می‌شوند.}} در مقابل به دوستان و یاران [[شیطان]] نیز اولیاء گفته شده است~~. چنان‌که قرآن می‌فرماید~~: {{قرآن\|فَقَاتِلُوا أَوْلِیَاءَ الشَّیْطَانِ\|سوره=نساء\|آیه=۷۷\|ترجمه=پس شما با یاران شیطان، پیکار کنید.}}		به [[دوستان خدا]] نیز به دلیل نزدیکی به خدا، «ولی الله» گفته می‌شود و این واژه اختصاصی به [[امام معصوم]] ندارد هر چند امام معصوم به عنوان مصداق کمال آن معرفی شده است. خداوند در مورد دوستان خود اعم از امام و غیر امام می‌فرماید: {{قرآن\|أَلا إِنَّ أَوْلِیَاءَ اللَّهِ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلا هُمْ یَحْزَنُونَ\|سوره=یونس\|آیه=۶۳\|ترجمه=آگاه باشید اولیا (دوستان) خدا نه ترسی دارند و نه غمگین می‌شوند.}} در مقابل به دوستان و یاران [[شیطان]] نیز اولیاء گفته شده است: {{قرآن\|فَقَاتِلُوا أَوْلِیَاءَ الشَّیْطَانِ\|سوره=نساء\|آیه=۷۷\|ترجمه=پس شما با یاران شیطان، پیکار کنید.}}

	استعمال {{متن عربی\|ولی الله}} درباره حضرت علی اکبر(ع) به جهت آن است که ایشان از دوستان خدا و از یاوران دین خدا است. و معنای {{متن عربی\|~~السلام علیک یا ولی الله~~}}<ref>قمی، عباس، مفاتیح الجنان، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۲، ص۷۸۶، قسمت پایانی زیارت امام حسین(ع).</ref> که در زیارت آن حضرت آمده این است که سلام بر تو ای ~~دوستدار~~ خدا و یاور دین خدا. مؤید این مطلب آن است که در زیارت ~~غیر علی اکبر(ع)~~ هم {{متن عربی\|ولی الله}} گفته شده است~~. چنان‌که در زیارت سایر شهدا می‌خوانیم~~: {{متن عربی\|~~السلام علیکم یا اولیاء الله و احبائه~~\|ترجمه=سلام بر شما ای اولیا (~~دوستداران~~ و یاوران) خدا.}} و سایر شهدا نیز امام نبوده‌اند بلکه بسیاری از آنان فرزند امام هم نبوده‌اند و با این حال به آنان {{متن عربی\|اولیاء الله}} گفته شده است.		استعمال {{متن عربی\|ولی الله}} درباره حضرت علی اکبر(ع) به جهت آن است که ایشان از دوستان خدا و از یاوران دین خدا است. معنای {{متن عربی\|اَلسَّلَامُ‏ عَلَيْكَ‏ يَا وَلِيَ‏ اللَّهِ }}<ref>قمی، عباس، مفاتیح الجنان، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۲، ص۷۸۶، قسمت پایانی زیارت امام حسین(ع).</ref> که در زیارت آن حضرت آمده این است که سلام بر تو ای دوست‌دار خدا و یاور دین خدا. مؤید این مطلب آن است که در زیارت سایر شهدا هم {{متن عربی\|ولی الله}} گفته شده است: {{متن عربی\|اَلسَّلَامُ‏ عَلَيْكُمْ‏ يَا أَوْلِيَاءَ اللَّهِ وَ أَحِبَّاءَهُ‏\|ترجمه=سلام بر شما ای اولیا (دوست‌داران و یاوران) خدا.}} و سایر شهدا نیز امام نبوده‌اند بلکه بسیاری از آنان فرزند امام هم نبوده‌اند و با این حال به آنان {{متن عربی\|اولیاء الله}} گفته شده است.

			{{متن عربی\|علی بن الحسین}} که در زیارت عاشورا آمده است، علی اکبر(ع) است و خطاب به ایشان با عنوان ولی الله، در زیارت آن حضرت به جهت این است که آن شهید از دوستان خدا و یاوران دین خدا است و هرگز این عنوان بر امامت ایشان دلالت نمی‌کند. هیچ‌کسی به امامت ایشان قائل نشده است. به اعتقاد شیعیان، امامان دوازده تن هستند که نام‌شان مشخص بوده و از طرف خدا و [[پیامبر(ص)]] معین شده‌اند که علی اکبر(ع) جزء آنان نیست. ولی الله بودن علی اکبر(ع) مانند سایر شهدای کربلا که اولیاء الله نامیده شده‌اند، از باب دوست‌دار خدا و یاور دین خدا بودن است نه از باب امامت.

	بنابراین منظور از {{متن عربی\|علی بن الحسین}} که در زیارت عاشورا آمده است علی اکبر(ع) است و خطاب به ایشان با عنوان ولی الله، در زیارت آن حضرت به جهت این است که آن شهید از دوستان خدا و یاوران دین خدا است و هرگز این عنوان بر امامت ایشان دلالت نمی‌کند. هیچ‌کسی به امامت ایشان قائل نشده است. به اعتقاد شیعیان، امامان دوازده تن هستند که نامشان مشخص بوده و از طرف خدا و [[پیامبر(ص)]] معین شده‌اند که علی اکبر(ع) جزء آنان نیست؛ بنابراین ولی الله بودن علی اکبر(ع) مانند سایر شهدای کربلا که اولیاء الله نامیده شده‌اند، از باب دوستدار خدا و یاور دین خدا بودن است نه از باب امامت.
	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}
	{{مطالعه بیشتر}}		{{مطالعه بیشتر}}

Rahmani در ‏۹ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۰۶:۰۳

2021-08-09T06:03:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۳۳
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	بنابراین به [[دوستان خدا]] نیز به دلیل نزدیکی به خدا، «ولی الله» گفته می‌شود و این واژه اختصاصی به [[امام معصوم]] ندارد هر چند امام معصوم به عنوان مصداق کمال آن معرفی شده است. خداوند در مورد دوستان خود اعم از امام و غیر امام می‌فرماید: {{قرآن\|أَلا إِنَّ أَوْلِیَاءَ اللَّهِ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلا هُمْ یَحْزَنُونَ\|سوره=یونس\|آیه=۶۳\|ترجمه=آگاه باشید اولیا (دوستان) خدا نه ترسی دارند و نه غمگین می‌شوند.}} در مقابل به دوستان و یاران [[شیطان]] نیز اولیاء گفته شده است. چنان‌که قرآن می‌فرماید: {{قرآن\|فَقَاتِلُوا أَوْلِیَاءَ الشَّیْطَانِ\|سوره=نساء\|آیه=۷۷\|ترجمه=پس شما با یاران شیطان، پیکار کنید.}}		بنابراین به [[دوستان خدا]] نیز به دلیل نزدیکی به خدا، «ولی الله» گفته می‌شود و این واژه اختصاصی به [[امام معصوم]] ندارد هر چند امام معصوم به عنوان مصداق کمال آن معرفی شده است. خداوند در مورد دوستان خود اعم از امام و غیر امام می‌فرماید: {{قرآن\|أَلا إِنَّ أَوْلِیَاءَ اللَّهِ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلا هُمْ یَحْزَنُونَ\|سوره=یونس\|آیه=۶۳\|ترجمه=آگاه باشید اولیا (دوستان) خدا نه ترسی دارند و نه غمگین می‌شوند.}} در مقابل به دوستان و یاران [[شیطان]] نیز اولیاء گفته شده است. چنان‌که قرآن می‌فرماید: {{قرآن\|فَقَاتِلُوا أَوْلِیَاءَ الشَّیْطَانِ\|سوره=نساء\|آیه=۷۷\|ترجمه=پس شما با یاران شیطان، پیکار کنید.}}

	استعمال ~~«ولی الله»~~ درباره حضرت علی اکبر(ع) به جهت آن است که ایشان از دوستان خدا و از یاوران دین خدا است. و معنای {{متن عربی\|السلام علیک یا ولی الله}}<ref>قمی، عباس، مفاتیح الجنان، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۲، ص۷۸۶، قسمت پایانی زیارت امام حسین(ع).</ref> که در زیارت آن حضرت آمده این است که سلام بر تو ای دوستدار خدا و یاور دین خدا. مؤید این مطلب آن است که در زیارت غیر علی اکبر(ع) هم {{متن عربی\|ولی الله}} گفته شده است. چنان‌که در زیارت سایر شهدا می‌خوانیم: {{متن عربی\|السلام علیکم یا اولیاء الله و احبائه\|ترجمه=سلام بر شما ای اولیا (دوستداران و یاوران) خدا.}} و سایر شهدا نیز امام نبوده‌اند بلکه بسیاری از آنان فرزند امام هم نبوده‌اند و با این حال به آنان {{متن عربی\|اولیاء الله}} گفته شده است.		استعمال {{متن عربی\|ولی الله}} درباره حضرت علی اکبر(ع) به جهت آن است که ایشان از دوستان خدا و از یاوران دین خدا است. و معنای {{متن عربی\|السلام علیک یا ولی الله}}<ref>قمی، عباس، مفاتیح الجنان، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۲، ص۷۸۶، قسمت پایانی زیارت امام حسین(ع).</ref> که در زیارت آن حضرت آمده این است که سلام بر تو ای دوستدار خدا و یاور دین خدا. مؤید این مطلب آن است که در زیارت غیر علی اکبر(ع) هم {{متن عربی\|ولی الله}} گفته شده است. چنان‌که در زیارت سایر شهدا می‌خوانیم: {{متن عربی\|السلام علیکم یا اولیاء الله و احبائه\|ترجمه=سلام بر شما ای اولیا (دوستداران و یاوران) خدا.}} و سایر شهدا نیز امام نبوده‌اند بلکه بسیاری از آنان فرزند امام هم نبوده‌اند و با این حال به آنان {{متن عربی\|اولیاء الله}} گفته شده است.

	بنابراین منظور از {{متن عربی\|علی بن الحسین}} که در زیارت عاشورا آمده است علی اکبر(ع) است و خطاب به ایشان با عنوان ولی الله، در زیارت آن حضرت به جهت این است که آن شهید از دوستان خدا و یاوران دین خدا است و هرگز این عنوان بر امامت ایشان دلالت نمی‌کند. هیچ‌کسی به امامت ایشان قائل نشده است. به اعتقاد شیعیان، امامان دوازده تن هستند که نامشان مشخص بوده و از طرف خدا و [[پیامبر(ص)]] معین شده‌اند که علی اکبر(ع) جزء آنان نیست؛ بنابراین ولی الله بودن علی اکبر(ع) مانند سایر شهدای کربلا که اولیاء الله نامیده شده‌اند، از باب دوستدار خدا و یاور دین خدا بودن است نه از باب امامت.		بنابراین منظور از {{متن عربی\|علی بن الحسین}} که در زیارت عاشورا آمده است علی اکبر(ع) است و خطاب به ایشان با عنوان ولی الله، در زیارت آن حضرت به جهت این است که آن شهید از دوستان خدا و یاوران دین خدا است و هرگز این عنوان بر امامت ایشان دلالت نمی‌کند. هیچ‌کسی به امامت ایشان قائل نشده است. به اعتقاد شیعیان، امامان دوازده تن هستند که نامشان مشخص بوده و از طرف خدا و [[پیامبر(ص)]] معین شده‌اند که علی اکبر(ع) جزء آنان نیست؛ بنابراین ولی الله بودن علی اکبر(ع) مانند سایر شهدای کربلا که اولیاء الله نامیده شده‌اند، از باب دوستدار خدا و یاور دین خدا بودن است نه از باب امامت.

Rahmani: ابرابزار

2021-08-09T05:59:07Z

ابرابزار

صفحهٔ تازه

{{شروع متن}}
{{سوال}}
مقصود از علی بن الحسین در زیارت عاشورا و سایر زیارت‌ها کدامیک از فرزندان امام حسین(ع) است؟ امام سجاد(ع) یا علی اکبر؟ اگر مراد علی اکبر است چرا در برخی زیارت‌ها {{متن عربی|ولی الله}} بر او اطلاق شده است؟
{{پایان سوال}}
{{پاسخ}}
'''علی بن الحسین(ع) در زیارت عاشورا''' که گفته می‌شود {{متن عربی|وَ عَلی عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ}} [[حضرت علی اکبر(ع)]] است؛ زیرا در [[زیارت عاشورا]] بر [[شهدای کربلا]] سلام داده می‌شود و از [[اولاد امام حسین(ع)]] تنها حضرت علی اکبر در کربلا به شهادت رسید و از [[علی اصغر(ع)]] در مقاتل به [[عبدالله رضیع]] یاد شده است و نه علی اصغر.<ref>مفید، الارشاد، بیروت، مؤسسه الاعلمی للمطبوعات، چاپ سوم، ۱۳۹۹ق، ص۲۵۳؛ قمی، عباس، نفس المهموم، قم، مکتبه بصیرتی، ۱۴۰۵ق، ص۵۲۴.</ref>

در منابع تاریخی در جریان‌های پس از [[واقعه کربلا]] بیان شده است هنگامی که [[ابن زیاد]] در [[دارالاماره]] چشمش به [[امام سجاد(ع)]] افتاد، پرسید چه نام داری؟ پاسخ داد علی بن الحسین. ابن زیاد گفت: مگر خدا علی بن الحسین را نکشت؟ امام سجاد فرمود: {{متن عربی|کانَ لی أخٌ أکبرُ منّی یُسمّی علیاً قتله الناسُ|ترجمه=برادر بزرگ‌تری داشتم که اسم او علی بود و مردم او را کشتند.}}<ref>مقرّم، عبدالرزاق، مقتل الحسین(ع)، بیروت، دارالکتاب الاسلامی، چاپ پنجم، ص۳۲۵؛ راسخی نجفی، عباس، جزوه‌ای از شراره عشق حسین(ع)، بی جا، چاپ اول، ۱۳۶۹، ص۸۰.</ref> این قرینه‌ای است که منظور از علی بن الحسین(ع) در زیارت عاشورا حضرت علی اکبر است نه امام سجاد(ع). [[شیخ مفید]] امام سجاد(ع) را علی اکبر و علی، جوان شهید کربلا را علی اصغر می‌داند و طفل امام را که با تیری که به گلویش رسید شهید شد، عبدالله بن الحسین بیان می‌کند.<ref>مفید، محمد بن محمد بن نعمان، الارشاد، ج۳، ص۱۳۵.</ref>

واژه {{متن عربی|ولی الله}} در زیارت‌ها نیز چنین است که ولی در اصل از ماده «ولی، یلی» گرفته شده که به معنی نبودن واسطه میان دو چیز و نزدیکی و پی‌درپی بودن آنها است. به همین دلیل به هر چیزی که نسبت به دیگری قرابت و نزدیکی داشته باشد خواه از نظر مکان و زمان یا نسب و مقام، «ولی» گفته می‌شود؛ استعمال این کلمه به معنی سرپرست و دوست و مانند آن نیز از همین معنا است؛ اولیاء خدا کسانی هستند که میان آنان و خدا حائل و فاصله‌ای نیست، حجاب از قلبشان کنار رفته و در پرتو [[نور معرفت]] و [[ایمان]] و عمل پاک خدا را با چشم دل می‌بینند و هیچ‌گونه شک و تردیدی به دل‌هایشان راه نمی‌یابد.<ref>مکارم شیرازی، ناصر و دیگران، تفسیر نمونه، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۶۳، ج۶، ص۳۳۳.</ref>

بنابراین به [[دوستان خدا]] نیز به دلیل نزدیکی به خدا، «ولی الله» گفته می‌شود و این واژه اختصاصی به [[امام معصوم]] ندارد هر چند امام معصوم به عنوان مصداق کمال آن معرفی شده است. خداوند در مورد دوستان خود اعم از امام و غیر امام می‌فرماید: {{قرآن|أَلا إِنَّ أَوْلِیَاءَ اللَّهِ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلا هُمْ یَحْزَنُونَ|سوره=یونس|آیه=۶۳|ترجمه=آگاه باشید اولیا (دوستان) خدا نه ترسی دارند و نه غمگین می‌شوند.}} در مقابل به دوستان و یاران [[شیطان]] نیز اولیاء گفته شده است. چنان‌که قرآن می‌فرماید: {{قرآن|فَقَاتِلُوا أَوْلِیَاءَ الشَّیْطَانِ|سوره=نساء|آیه=۷۷|ترجمه=پس شما با یاران شیطان، پیکار کنید.}}

استعمال «ولی الله» درباره حضرت علی اکبر(ع) به جهت آن است که ایشان از دوستان خدا و از یاوران دین خدا است. و معنای {{متن عربی|السلام علیک یا ولی الله}}<ref>قمی، عباس، مفاتیح الجنان، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۲، ص۷۸۶، قسمت پایانی زیارت امام حسین(ع).</ref> که در زیارت آن حضرت آمده این است که سلام بر تو ای دوستدار خدا و یاور دین خدا. مؤید این مطلب آن است که در زیارت غیر علی اکبر(ع) هم {{متن عربی|ولی الله}} گفته شده است. چنان‌که در زیارت سایر شهدا می‌خوانیم: {{متن عربی|السلام علیکم یا اولیاء الله و احبائه|ترجمه=سلام بر شما ای اولیا (دوستداران و یاوران) خدا.}} و سایر شهدا نیز امام نبوده‌اند بلکه بسیاری از آنان فرزند امام هم نبوده‌اند و با این حال به آنان {{متن عربی|اولیاء الله}} گفته شده است.

بنابراین منظور از {{متن عربی|علی بن الحسین}} که در زیارت عاشورا آمده است علی اکبر(ع) است و خطاب به ایشان با عنوان ولی الله، در زیارت آن حضرت به جهت این است که آن شهید از دوستان خدا و یاوران دین خدا است و هرگز این عنوان بر امامت ایشان دلالت نمی‌کند. هیچ‌کسی به امامت ایشان قائل نشده است. به اعتقاد شیعیان، امامان دوازده تن هستند که نامشان مشخص بوده و از طرف خدا و [[پیامبر(ص)]] معین شده‌اند که علی اکبر(ع) جزء آنان نیست؛ بنابراین ولی الله بودن علی اکبر(ع) مانند سایر شهدای کربلا که اولیاء الله نامیده شده‌اند، از باب دوستدار خدا و یاور دین خدا بودن است نه از باب امامت.
{{پایان پاسخ}}
{{مطالعه بیشتر}}

== مطالعه بیشتر ==
* تحقیقی در نهضت عاشورا، مرکز مطالعات حوزه علمیه.
{{پایان مطالعه بیشتر}}

== منابع ==
{{پانویس|۲}}
{{شاخه
| شاخه اصلی = حدیث
|شاخه فرعی۱ = فقه الحدیث
|شاخه فرعی۲ =
|شاخه فرعی۳ =
}}
{{تکمیل مقاله
| شناسه = -
| تیترها = شد
| ویرایش = شد
| لینک‌دهی = شد
| ناوبری =
| نمایه =
| تغییر مسیر =
| ارجاعات =
| بازبینی =
| تکمیل =
| اولویت = ج
| کیفیت = ج
}}
{{پایان متن}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۱۸
خط ۷:		خط ۷:

	در منابع تاریخی در جریان‌های پس از [[واقعه کربلا]] بیان شده است هنگامی که [[ابن زیاد]] در دارالاماره چشمش به [[امام سجاد(ع)]] افتاد، پرسید چه نام داری؟ پاسخ داد علی بن الحسین. ابن زیاد گفت: مگر خدا علی بن الحسین را نکشت؟ امام سجاد فرمود: {{متن عربی\|قَدْ كَانَ لِي أَخٌ يُسَمَّى عَلِيّاً قَتَلَهُ‏ النَّاسُ\|ترجمه=برادر بزرگ‌تری داشتم که اسم او علی بود و مردم او را کشتند.}}		در منابع تاریخی در جریان‌های پس از [[واقعه کربلا]] بیان شده است هنگامی که [[ابن زیاد]] در دارالاماره چشمش به [[امام سجاد(ع)]] افتاد، پرسید چه نام داری؟ پاسخ داد علی بن الحسین. ابن زیاد گفت: مگر خدا علی بن الحسین را نکشت؟ امام سجاد فرمود: {{متن عربی\|قَدْ كَانَ لِي أَخٌ يُسَمَّى عَلِيّاً قَتَلَهُ‏ النَّاسُ\|ترجمه=برادر بزرگ‌تری داشتم که اسم او علی بود و مردم او را کشتند.}}
	<ref>مفيد، محمد بن محمد، الإرشاد في معرفه حجج الله على العباد، قم، كنگره شيخ مفيد، چاپ اول، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۱۱۶.</ref>		<ref>مفيد، محمد بن محمد، الإرشاد في معرفه حجج الله على العباد، قم، كنگره شيخ مفيد، چاپ اول، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۱۱۶.</ref><ref>مقرّم، عبدالرزاق، مقتل الحسین(ع)، بیروت، دارالکتاب الاسلامی، چاپ پنجم، ص۳۲۵.</ref> این قرینه‌ای است که منظور از علی بن الحسین(ع) در زیارت عاشورا حضرت علی اکبر است نه امام سجاد(ع). [[شیخ مفید]] امام سجاد(ع) را علی اکبر و علی، جوان شهید کربلا را علی اصغر می‌داند و طفل امام را که تیری به گلویش رسید و شهید شد، عبدالله بن الحسین بیان می‌کند.<ref>مفيد، محمد بن محمد، الإرشاد في معرفه حجج الله على العباد، قم، كنگره شيخ مفيد، چاپ اول، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۱۳۵.</ref>
	<ref>مقرّم، عبدالرزاق، مقتل الحسین(ع)، بیروت، دارالکتاب الاسلامی، چاپ پنجم، ص۳۲۵.</ref> این قرینه‌ای است که منظور از علی بن الحسین(ع) در زیارت عاشورا حضرت علی اکبر است نه امام سجاد(ع). [[شیخ مفید]] امام سجاد(ع) را علی اکبر و علی، جوان شهید کربلا را علی اصغر می‌داند و طفل امام را که تیری به گلویش رسید و شهید شد، عبدالله بن الحسین بیان می‌کند.<ref>مفيد، محمد بن محمد، الإرشاد في معرفه حجج الله على العباد، قم، كنگره شيخ مفيد، چاپ اول، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۱۳۵.</ref>

	واژه {{متن عربی\|ولی الله}} در زیارت‌ها نیز چنین است که «ولی» در اصل از ماده «ولی، یلی» گرفته شده که به معنی نبودن واسطه میان دو چیز و نزدیکی و پی‌درپی بودن آنها است. به همین دلیل به هر چیزی که نسبت به دیگری قرابت و نزدیکی داشته باشد خواه از نظر مکان و زمان یا نسب و مقام، «ولی» گفته می‌شود؛ استعمال این کلمه به معنی سرپرست و دوست و مانند آن نیز از همین معنا است؛ اولیاء خدا کسانی هستند که میان آنان و خدا حائل و فاصله‌ای نیست، حجاب از قلب‌شان کنار رفته و در پرتو [[نور معرفت]] و [[ایمان]] و عمل پاک خدا را با چشم دل می‌بینند و هیچ‌گونه شک و تردیدی به دل‌های‌شان راه نمی‌یابد.<ref>مکارم شیرازی، ناصر و دیگران، تفسیر نمونه، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۶۳، ج۶، ص۳۳۳.</ref>		واژه {{متن عربی\|ولی الله}} در زیارت‌ها نیز چنین است که «ولی» در اصل از ماده «ولی، یلی» گرفته شده که به معنی نبودن واسطه میان دو چیز و نزدیکی و پی‌درپی بودن آنها است. به همین دلیل به هر چیزی که نسبت به دیگری قرابت و نزدیکی داشته باشد خواه از نظر مکان و زمان یا نسب و مقام، «ولی» گفته می‌شود؛ استعمال این کلمه به معنی سرپرست و دوست و مانند آن نیز از همین معنا است؛ اولیاء خدا کسانی هستند که میان آنان و خدا حائل و فاصله‌ای نیست، حجاب از قلب‌شان کنار رفته و در پرتو [[نور معرفت]] و [[ایمان]] و عمل پاک خدا را با چشم دل می‌بینند و هیچ‌گونه شک و تردیدی به دل‌های‌شان راه نمی‌یابد.<ref>مکارم شیرازی، ناصر و دیگران، تفسیر نمونه، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۶۳، ج۶، ص۳۳۳.</ref>

	به [[دوستان خدا]] نیز به دلیل نزدیکی به خدا، «ولی الله» گفته می‌شود و این واژه اختصاصی به [[امام معصوم]] ندارد هر چند امام معصوم به عنوان مصداق کمال آن معرفی شده است. خداوند در مورد دوستان خود اعم از امام و غیر امام می‌فرماید: {{قرآن\|أَلا إِنَّ أَوْلِیَاءَ اللَّهِ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلا هُمْ یَحْزَنُونَ\|سوره=یونس\|آیه=۶۳\|ترجمه=آگاه باشید اولیا (دوستان) خدا نه ترسی دارند و نه غمگین می‌شوند.}} در مقابل به دوستان و یاران [[شیطان]] نیز اولیاء گفته شده است: {{قرآن\|فَقَاتِلُوا أَوْلِیَاءَ الشَّیْطَانِ\|سوره=نساء\|آیه=۷۷\|ترجمه=پس شما با یاران شیطان، پیکار کنید.}}		به [[دوستان خدا]] نیز به دلیل نزدیکی به خدا، «ولی الله» گفته می‌شود و این واژه اختصاصی به [[امام معصوم]] ندارد هر چند امام معصوم به عنوان مصداق کمال آن معرفی شده است. خداوند در مورد دوستان خود اعم از امام و غیر امام می‌فرماید: {{قرآن\|أَلا إِنَّ أَوْلِیَاءَ اللَّهِ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلا هُمْ یَحْزَنُونَ\|سوره=یونس\|آیه=۶۳\|ترجمه=آگاه باشید اولیا (دوستان) خدا نه ترسی دارند و نه غمگین می‌شوند.}} در مقابل به [[یاران شیطان\|دوستان و یاران شیطان]] نیز اولیاء گفته شده است: {{قرآن\|فَقَاتِلُوا أَوْلِیَاءَ الشَّیْطَانِ\|سوره=نساء\|آیه=۷۷\|ترجمه=پس شما با یاران شیطان، پیکار کنید.}}

	استعمال {{متن عربی\|ولی الله}} درباره حضرت علی اکبر(ع) به جهت آن است که ایشان از دوستان خدا و از یاوران دین خدا است. معنای {{متن عربی\|اَلسَّلَامُ‏ عَلَيْكَ‏ يَا وَلِيَ‏ اللَّهِ }}<ref>قمی، عباس، مفاتیح الجنان، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۲، ص۷۸۶، قسمت پایانی زیارت امام حسین(ع).</ref> که در زیارت آن حضرت آمده این است که سلام بر تو ای دوست‌دار خدا و یاور دین خدا. مؤید این مطلب آن است که در زیارت سایر شهدا هم {{متن عربی\|ولی الله}} گفته شده است: {{متن عربی\|اَلسَّلَامُ‏ عَلَيْكُمْ‏ يَا أَوْلِيَاءَ اللَّهِ وَ أَحِبَّاءَهُ‏\|ترجمه=سلام بر شما ای اولیا (دوست‌داران و یاوران) خدا.}} و سایر شهدا نیز امام نبوده‌اند بلکه بسیاری از آنان فرزند امام هم نبوده‌اند و با این حال به آنان {{متن عربی\|اولیاء الله}} گفته شده است.		استعمال {{متن عربی\|ولی الله}} درباره حضرت علی اکبر(ع) به جهت آن است که ایشان از دوستان خدا و از یاوران دین خدا است. معنای {{متن عربی\|اَلسَّلَامُ‏ عَلَيْكَ‏ يَا وَلِيَ‏ اللَّهِ }}<ref>قمی، عباس، مفاتیح الجنان، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۲، ص۷۸۶، قسمت پایانی زیارت امام حسین(ع).</ref> که در زیارت آن حضرت آمده این است که سلام بر تو ای دوست‌دار خدا و یاور دین خدا. مؤید این مطلب آن است که در زیارت سایر شهدا هم {{متن عربی\|ولی الله}} گفته شده است: {{متن عربی\|اَلسَّلَامُ‏ عَلَيْكُمْ‏ يَا أَوْلِيَاءَ اللَّهِ وَ أَحِبَّاءَهُ‏\|ترجمه=سلام بر شما ای اولیا (دوست‌داران و یاوران) خدا.}} و سایر شهدا نیز امام نبوده‌اند بلکه بسیاری از آنان فرزند امام هم نبوده‌اند و با این حال به آنان {{متن عربی\|اولیاء الله}} گفته شده است.