عدلیه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' | بازبینی نویسنده =↵ | بازبینی = شد' به ' | ارزیابی کمی = | ارزیابی کیفی = '

2024-10-11T08:58:56Z

جایگزینی متن - ' | بازبینی نویسنده =↵ | بازبینی = شد' به ' | ارزیابی کمی = | ارزیابی کیفی = '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۲۸
خط ۶۳:		خط ۶۳:
	\| تغییر مسیر =شد		\| تغییر مسیر =شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| ~~بازبینی نویسنده~~ =		\| ارزیابی کمی =
	\| ~~بازبینی~~ = شد		\| ارزیابی کیفی =
	\| تکمیل = شد از اول نوشته شد		\| تکمیل = شد از اول نوشته شد
	\| اولویت =ب		\| اولویت =ب

Rafiei در ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۲۹

2024-06-12T09:29:46Z

نمایش تغییرات

Rafiei در ‏۱۱ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۷

2024-06-11T09:37:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۰۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
	مذهب عدلیه ~~چیست؟~~		مذهب عدلیه چیست و چرا به آن عدلیه گفته می شود؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	'''عدلیه''' یا '''اصحاب عدل'''، اصطلاحی در علم کلام و برای [[شیعه\|شیعیان]] و [[معتزله]] استفاده می‌شود. علت نامگذاری این دو فرقه کلامی به عدلیه، اعتقاد آن‌ها به حسن و قبح غقلی است. در مقابل عدلیه، [[اشاعره]] هستند، که [[حسن و قبح عقلی]] را قبول ندارند و معتقدند هر چه را خداوند، نهی کرده، قبیح و هر چه به آن امر کرده، نیکو است.		'''عدلیه''' یا '''اصحاب عدل'''، اصطلاحی در علم کلام و برای [[شیعه\|شیعیان]] و [[معتزله]] استفاده می‌شود. علت نامگذاری این دو فرقه کلامی به عدلیه، اعتقاد آن‌ها به حسن و قبح غقلی است. در مقابل عدلیه، [[اشاعره]] هستند، که [[حسن و قبح عقلی]] را قبول ندارند و معتقدند هر چه را خداوند، نهی کرده، قبیح و هر چه به آن امر کرده، نیکو است. هرکدام از این دو مکتب بر مدعای شان دلیل اقامه کرده‌اند.

	== حسن و قبح عقلی در کلام عدلیه ==		== حسن و قبح عقلی در کلام عدلیه ==
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	متکلمان عدلیه بر اثبات حسن و قبح عقلی دلایل بسیاری اقامه کرده اند:		متکلمان عدلیه بر اثبات حسن و قبح عقلی دلایل بسیاری اقامه کرده اند:

	*کسانی که به شرایع آسمانی عقیده ندارند نیز حسن و قبح افعالی چون عدل و ظلم، و احسان و عدوان، و صدق و کذب را قبول دارند، اگر منشا اعتقاد به حسن و قبح افعال، منحصر در شرع بود میبایست اعتقاد به حسن و قبح افعال به پیروان شرایع اختصاص داشته باشد. و از طرفی، آداب و رسوم ملل و اقوام نیز متفاوت است. بنابراین، اتفاق آنان در حسن و قبح افعال یاد شده ریشه در فطرت و خرد آنان دارد. و چون فطرت و خرد همگانی است، حسن و قبح افعال نیز همگانی است. البته از آنجا که درک و داوری عقل محدود است، حسن و قبح بسیاری از افعال از طریق شرع روشن میشود، و آن موارد مورد اتفاق همه اقوام و ملل نیز نمی‌ باشد.( علامه حلی، حسن بن یوسف، کشف المراد، ج۱، ~~ص۳۰۲~~.		*کسانی که به شرایع آسمانی عقیده ندارند نیز حسن و قبح افعالی چون عدل و ظلم، و احسان و عدوان، و صدق و کذب را قبول دارند، اگر منشا اعتقاد به حسن و قبح افعال، منحصر در شرع بود میبایست اعتقاد به حسن و قبح افعال به پیروان شرایع اختصاص داشته باشد. و از طرفی، آداب و رسوم ملل و اقوام نیز متفاوت است. بنابراین، اتفاق آنان در حسن و قبح افعال یاد شده ریشه در فطرت و خرد آنان دارد. و چون فطرت و خرد همگانی است، حسن و قبح افعال نیز همگانی است. البته از آنجا که درک و داوری عقل محدود است، حسن و قبح بسیاری از افعال از طریق شرع روشن میشود، و آن موارد مورد اتفاق همه اقوام و ملل نیز نمی‌ باشد.<ref>علامه حلی، حسن بن یوسف، کشف المراد، ج۱، ص۳۰۲. </ref>

			*انکار حسن و قبح عقلی مستلزم انکار حسن و قبح شرعی نیز خواهد بود، و در نتیجه حسن و قبح افعال به طور مطلق انکار خواهد شد؛ زیرا حسن و قبح شرعی مبتنی بر این است که نسبت به آنچه پیامبر (صلی‌الله علیه وآله وسلّم) از جانب خداوند میگوید یقین داشته باشیم، و احتمال کذب در آن راه نداشته باشد، در حالی که احتمال کذب داده میشود. برای ابطال این احتمال نمیتوان به گفتار پیامبر (صلی‌الله علیه وآله وسلّم) استناد کرد، زیرا مستلزم دور خواهد بود. در نتیجه حسن و قبح هیچ فعلی ثابت نخواهد شد.<ref>علامه حلی، حسن بن یوسف، کشف المراد، ج۱، ص۳۰۳.</ref>

			دلایلی دیگری هم در رابطه اقامه شده که به همین دو دلیل بسنده می شود.

			==حسن و قبح در قرآن==
			در قرآن کریم و احادیث اسلامی شواهد و دلایل بسیار بر حسن و قبح عقلی یافت میشود که برخی را یادآور می‌شویم:

			*قرآن کریم آشکارا بیان کرده است که مشرکان عصر رسالت با این که به شریعت اسلام ایمان نداشتند، به زشتی برخی از کارهایی که انجام میدادند اعتراف می‌کردند، و هرگاه مورد اعتراض قرار می‌گرفتند، به عمل نیاکان خود که به زعم آنان مطابق امر الهی بوده است، اعتذار می‌جستند. قرآن در رد پندار آنان می‌فرماید: خداوند به کار ناروا دستور نمی‌دهد چرا چیزی را که نمی‌دانید به خدا نسبت می‌دهید. چنان که می‌فرماید:
			{{قرآن\| وَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً قالُوا وَجَدْنا عَلَيْها آباءَنا وَ اللَّهُ أَمَرَنا بِها قُلْ إِنَّ اللَّهَ لا يَأْمُرُ بِالْفَحْشاءِ أَ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُون‏\|ترجمه=و هنگامى كه كار زشتى انجام مى‌‏دهند مى‌‏گويند: «پدران خود را بر اين عمل يافتيم؛ و خداوند ما را به آن دستور داده است!» بگو: «خداوند (هرگز) به كار زشت فرمان نمى‌‏دهد! آيا چيزى به خدا نسبت مى‌‏دهيد كه نمى‏‌دانيد\|سوره=اعراف\| آیه=28}}

			*قرآن کریم شرک را ظلم بزرگ میشمارد، یعنی قبح شرک را به این که ظلم عظیم است تعلیل می‌کند:
			{{قرآن\|وَ إِذْ قالَ لُقْمانُ لاِبْنِهِ وَ هُوَ يَعِظُهُ‏ يا بُنَيَّ لا تُشْرِكْ بِاللَّهِ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظيم‏\|ترجمه=(به خاطر بياور) هنگامى را كه لقمان به فرزندش- در حالى كه او را موعظه مى‏‌كرد- گفت: «پسرم! چيزى را همتاى خدا قرار مده كه شرك، ظلم بزرگى است\|سوره= لقمان\| آیه=13}}

			*قرآن کریم مردم را به معروف امر نموده و از منکر نهی کرده است. یعنی افعال در نفس الامر یا معروفند و یا منکر و اوامر و نواهی الهی تابع آن دو میباشد: {{قرآن\|وَ لْتَكُنْ‏ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ\|ترجمه= بايد از ميان شما، جمعى دعوت به نيكى، و امر به معروف و نهى از منكر كنند! و آنها همان رستگارانند\| سوره= آل عمران\|آیه=104}}

	{{مطالعه بیشتر}}		{{مطالعه بیشتر}}
خط ۵۰:		خط ۶۵:
	\| بازبینی نویسنده =		\| بازبینی نویسنده =
	\| بازبینی = شد		\| بازبینی = شد
	\| تکمیل = شد		\| تکمیل = شد از اول نوشته شد
	\| اولویت =ب		\| اولویت =ب
	\| کیفیت =الف		\| کیفیت =الف
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

Rafiei در ‏۱۱ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۳۷

2024-06-11T08:37:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۷
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	برخی از اهل سنت یعنی حنفیه که پیرو کلام ماتریدی است بر این عقیده اند که حسن و قبح برخی از افعال را عقل درک می‌کند، مانند وجوب نخستین واجب، و وجوب تصدیق پیامبر و حرمت تکذیب او.<ref>تفتازانی، سعدالدین، شرح المقاصد، ج۴، ص۲۹۳.</ref> اما اشاعره از منکران عمده اصل حسن و قبح عقلی می‌باشند. اصولاً همه کسانی که عقل و معرفت عقلی را ارج نمی‌نهند و نمی‌پذیرند، به حسن و قبح عقلی نیز اعتقاد ندارند، براین اساس اهل الحدیث از اهل سنت، و اخباریون شیعه نیز منکران حسن و قبح عقلی اند. البته برخی از اخباریون احکام عقل در بدیهیات را پذیرفته اند، و در غیر بدیهیات، راه درک حقایق (اعم از نظری و عملی) را شرع دانسته اند.<ref>اصفهانی، محمد تقی، هدایة المسترشدین، ص۴۳۲؛ مظفر، شیخ محمد رضا، اصول الفقه، ج۱، ص۲۳۵.</ref>		برخی از اهل سنت یعنی حنفیه که پیرو کلام ماتریدی است بر این عقیده اند که حسن و قبح برخی از افعال را عقل درک می‌کند، مانند وجوب نخستین واجب، و وجوب تصدیق پیامبر و حرمت تکذیب او.<ref>تفتازانی، سعدالدین، شرح المقاصد، ج۴، ص۲۹۳.</ref> اما اشاعره از منکران عمده اصل حسن و قبح عقلی می‌باشند. اصولاً همه کسانی که عقل و معرفت عقلی را ارج نمی‌نهند و نمی‌پذیرند، به حسن و قبح عقلی نیز اعتقاد ندارند، براین اساس اهل الحدیث از اهل سنت، و اخباریون شیعه نیز منکران حسن و قبح عقلی اند. البته برخی از اخباریون احکام عقل در بدیهیات را پذیرفته اند، و در غیر بدیهیات، راه درک حقایق (اعم از نظری و عملی) را شرع دانسته اند.<ref>اصفهانی، محمد تقی، هدایة المسترشدین، ص۴۳۲؛ مظفر، شیخ محمد رضا، اصول الفقه، ج۱، ص۲۳۵.</ref>

	== ~~اختلاف~~ عدلیه ~~و عشاعره~~ ==		==اشکال اشاعره بر عدلیه==
	~~امامیه~~ و ~~معتزله قائل به [[~~حسن و قبح عقلی~~]] در افعال می‌باشند، یعنی افعال~~ و ~~اعمال اختیاری ذاتاً خوب~~ یا ~~بد هستند و عقل انسان با قطع نظر از حکم شرع قادر~~ به ~~درک خوبی و بدی این افعال می‌باشد؛ ولی در عین حال ممکن است~~ به ~~علت عدم احاطه آن~~ بر ~~همه موضوعات نتواند~~ حسن و قبح ~~همه افعال را درک کند. بنابر~~ این ~~عدلیه صدور کارهای قبیح را از خداوند جایز نمی‌دانند~~ و ~~معتقدند همه کارهای خداوند حسن و از روی عدالت است؛ لذا می‌گویند دستور به تکلیفی~~ که انسان ~~امکان اجرایش~~ را ~~ندارد از~~ خداوند ~~صادر نمی‌شود، یا کسی که گناهی نکرده~~ است، ~~خدا او را عقاب نمی‌کند~~.		از مفاهیمی که در بحث حسن و قبح عقلی مطرح شده است، مفهوم «وجوب علی الله» است، زیرا مثبتان حسن و قبح عقلی انجام کارهای حسن را بر خداوند واجب میدانند. و مثلا میگویند، بعثت پیامبران بر خداوند واجب است، یا عمل به وعدههایی که خدا به بندگان داده، بر او واجب است.
			منکران حسن و قبح به شدت با این اصطلاح مخالفت کرده و گفتهاند لازمه آن این است که انسان بر خداوند مولویت داشته باشد تا بتواند کارهایی را بر خداوند واجب کند. و چون این لازمه باطل است، بنابراین حسن و قبح عقلی نیز باطل خواهد بود.<ref>اسفراینی، ابو اسحاق، التبصیر فی الدین، ص۱۷۱؛ ابن تیمیه، مجموعة الرسائل الکبری، ج۱، ص۳۳۳.</ref>

	~~اما~~ در ~~مقابل [[~~اشاعره~~]] نه تنها عقل~~ را ~~عاجز~~ از ~~درک~~ حسن و قبح ~~می‌دانند، بلکه اصلاً~~ حسن و قبح ~~اعمال~~ را در ~~واقع منکر هستند~~ و ~~معتقدند که هرچه را خداوند مورد نهی قرار دهد قبیح~~ است ~~و هرچه مورد امر او قرار گیرد~~ حسن و ~~خوب بوده~~ و ~~عین عدل می‌باشد~~. ~~به عبارت دیگر با نهی~~ و ~~امر خداوند صفت~~ حسن و قبح از ~~برای فعل پدید می‌آید~~ و ~~قبل~~ از آن ~~دارای هیچ‌کدام از این دو صفت نمی‌باشد~~.		==پاسخ متکلمان عدلیه==
			مقصود از وجوب علی الله در مسئله حسن و قبح عقلی، وجوب در اصطلاح فقها نیست، تا چنان لازمه نادرستی را داشته باشد. بلکه معنای این وجوب این است که چون خداوند از هر گونه عیب و نقصی در مقام ذات و صفات منزه است، لازمه کمال ذاتی و صفاتی خداوند این است که فعل او نیز از هرگونه عیب و نقصی منزه باشد. وجوب علی الله یعنی ملازمه میان کمال در ذات و صفات، با کمال در فعل و نقش عقل در این مسئله، شناخت و ادراک است، نه جعل و اعتبار. عقل، انجام کاری را بر خداوند واجب نمیکند، بلکه وجوب و بایستگی آن را درک میکند. بنابراین، منشا اشتباه اشاعره این بوده است که وجوب کلامی و فقهی را یکی دانستهاند، و از اشتراک لفظی آن غفلت نموده اند.<ref>شیخ طوسی، محمد بن حسن، تلخیص المحصل، ص۳۴۲؛ لاهیجی، عبدالرزاق، گوهر مراد، ص۳۴۸_ ۳۴۹. </ref>

			==براهین اثبات حسن و قبح عقلی==
			متکلمان عدلیه بر اثبات حسن و قبح عقلی دلایل بسیاری اقامه کرده اند:

			*کسانی که به شرایع آسمانی عقیده ندارند نیز حسن و قبح افعالی چون عدل و ظلم، و احسان و عدوان، و صدق و کذب را قبول دارند، اگر منشا اعتقاد به حسن و قبح افعال، منحصر در شرع بود میبایست اعتقاد به حسن و قبح افعال به پیروان شرایع اختصاص داشته باشد. و از طرفی، آداب و رسوم ملل و اقوام نیز متفاوت است. بنابراین، اتفاق آنان در حسن و قبح افعال یاد شده ریشه در فطرت و خرد آنان دارد. و چون فطرت و خرد همگانی است، حسن و قبح افعال نیز همگانی است. البته از آنجا که درک و داوری عقل محدود است، حسن و قبح بسیاری از افعال از طریق شرع روشن میشود، و آن موارد مورد اتفاق همه اقوام و ملل نیز نمی‌ باشد.( علامه حلی، حسن بن یوسف، کشف المراد، ج۱، ص۳۰۲.

	{{مطالعه بیشتر}}		{{مطالعه بیشتر}}
خط ۴۵:		خط ۵۲:
	\| تکمیل = شد		\| تکمیل = شد
	\| اولویت =ب		\| اولویت =ب
	\| کیفیت =ب		\| کیفیت =الف
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

Rafiei: ابرابزار

2024-06-11T08:13:51Z

ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۴۳
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	'''عدلیه''' یا '''اصحاب عدل'''، اصطلاحی در علم کلام و برای [[شیعه\|شیعیان]] و [[معتزله]] استفاده می‌شود. علت نامگذاری این دو فرقه کلامی به عدلیه، اعتقاد آن‌ها به ~~عدالت در اصول مذهب‌شان~~ است. در مقابل عدلیه، [[اشاعره]] هستند، که [[حسن و قبح عقلی]] را قبول ندارند و معتقدند هر چه را خداوند، نهی کرده، قبیح و هر چه به آن امر کرده، نیکو است.		'''عدلیه''' یا '''اصحاب عدل'''، اصطلاحی در علم کلام و برای [[شیعه\|شیعیان]] و [[معتزله]] استفاده می‌شود. علت نامگذاری این دو فرقه کلامی به عدلیه، اعتقاد آن‌ها به حسن و قبح غقلی است. در مقابل عدلیه، [[اشاعره]] هستند، که [[حسن و قبح عقلی]] را قبول ندارند و معتقدند هر چه را خداوند، نهی کرده، قبیح و هر چه به آن امر کرده، نیکو است.

	==~~علت نامگذاری~~==		== حسن و قبح عقلی در کلام عدلیه ==
	~~'''عدلیه''' یا '''اصحاب عدل''' اصطلاحی کلامی~~ است که بر دو ~~فرقه [[شیعه]] امامیه~~ و ~~[[معتزله]] اشاره می‌کند~~. ~~علت اینکه~~ این ~~عنوان~~ به ~~این دو روش کلامی اختصاص پیدا کرده است، اینست~~ که ~~هم امامیه~~ و ~~هم معتزله «عدل»~~ را در ~~اصول مذهب خودشان آورده‌اند~~. هرچند تمام فرقه‌های اسلامی عدل را از صفات خداوند متعال می‌دانند لکن تفسیری که امامیه و معتزله از عدل دارند با تفسیر سایر مذاهب کلامی تفاوت ریشه ای دارد.		مراد از حسن و قبح عقلی این است که عقل انسان به‌طور مستقل می‌تواند حسن و قبح برخی از افعال را تشخیص دهد. مراد از عقل در اینجا عقل عملی است که در قلمرو اراده و اختیار انسان است. با توجه به اینکه مدرکات عقل انسان دو گونه است؛ برخی مربوط به جهان بینی و معرفت و شناخت است. عقل را به این اعتبار «عقل نظری» گویند و برخی مربوط به ایدئولوژی است که مقدمه عمل است و عقل را به این اعتبار «عقل عملی» گویند. و در بحث حسن و قبح عقلی، عقل عملی مقصود است.<ref>ربانی گلپایگانی، علی، القواعد الکلامیة، ص۲۰_ ۲۸.</ref>

	==اختلاف عدلیه و عشاعره==		== مثبتان و منکران حسن و قبح ==
			متکلمان امامیه و معتزله از طرفداران جدی حسن و قبح عقلی می‌باشند. آنان بر این باورند که عدل الهی را جز بر پایه این اصل نمی‌توان تفسیر کرد، و انکار این اصل را مستلزم انکار عدل الهی می‌دانند. از این روی، عدل را از اصول مذهب خود قرار داده اند تا بدین وسیله به دیگران اعلان کنند، که تنها آنان هستند که عدل الهی را گرامی داشته اند. امامیه و معتزله بر این عقیده اند که حسن و قبح پاره ای از افعال را عقل به صورت روشن و بدیهی درک می‌کند.<ref>علامه حلی، حسن بن یوسف، نهج الحق و کشف الصدق، ص۸۲.</ref>
			برخی از اهل سنت یعنی حنفیه که پیرو کلام ماتریدی است بر این عقیده اند که حسن و قبح برخی از افعال را عقل درک می‌کند، مانند وجوب نخستین واجب، و وجوب تصدیق پیامبر و حرمت تکذیب او.<ref>تفتازانی، سعدالدین، شرح المقاصد، ج۴، ص۲۹۳.</ref> اما اشاعره از منکران عمده اصل حسن و قبح عقلی می‌باشند. اصولاً همه کسانی که عقل و معرفت عقلی را ارج نمی‌نهند و نمی‌پذیرند، به حسن و قبح عقلی نیز اعتقاد ندارند، براین اساس اهل الحدیث از اهل سنت، و اخباریون شیعه نیز منکران حسن و قبح عقلی اند. البته برخی از اخباریون احکام عقل در بدیهیات را پذیرفته اند، و در غیر بدیهیات، راه درک حقایق (اعم از نظری و عملی) را شرع دانسته اند.<ref>اصفهانی، محمد تقی، هدایة المسترشدین، ص۴۳۲؛ مظفر، شیخ محمد رضا، اصول الفقه، ج۱، ص۲۳۵.</ref>

			== اختلاف عدلیه و عشاعره ==
	امامیه و معتزله قائل به [[حسن و قبح عقلی]] در افعال می‌باشند، یعنی افعال و اعمال اختیاری ذاتاً خوب یا بد هستند و عقل انسان با قطع نظر از حکم شرع قادر به درک خوبی و بدی این افعال می‌باشد؛ ولی در عین حال ممکن است به علت عدم احاطه آن بر همه موضوعات نتواند حسن و قبح همه افعال را درک کند. بنابر این عدلیه صدور کارهای قبیح را از خداوند جایز نمی‌دانند و معتقدند همه کارهای خداوند حسن و از روی عدالت است؛ لذا می‌گویند دستور به تکلیفی که انسان امکان اجرایش را ندارد از خداوند صادر نمی‌شود، یا کسی که گناهی نکرده است، خدا او را عقاب نمی‌کند.		امامیه و معتزله قائل به [[حسن و قبح عقلی]] در افعال می‌باشند، یعنی افعال و اعمال اختیاری ذاتاً خوب یا بد هستند و عقل انسان با قطع نظر از حکم شرع قادر به درک خوبی و بدی این افعال می‌باشد؛ ولی در عین حال ممکن است به علت عدم احاطه آن بر همه موضوعات نتواند حسن و قبح همه افعال را درک کند. بنابر این عدلیه صدور کارهای قبیح را از خداوند جایز نمی‌دانند و معتقدند همه کارهای خداوند حسن و از روی عدالت است؛ لذا می‌گویند دستور به تکلیفی که انسان امکان اجرایش را ندارد از خداوند صادر نمی‌شود، یا کسی که گناهی نکرده است، خدا او را عقاب نمی‌کند.

	اما در مقابل [[اشاعره]] نه تنها عقل را عاجز از درک حسن و قبح می‌دانند، بلکه اصلاً حسن و قبح اعمال را در واقع منکر هستند و معتقدند که هرچه را خداوند مورد نهی قرار دهد قبیح است و هرچه مورد امر او قرار گیرد حسن و خوب بوده و عین عدل می‌باشد. به عبارت دیگر با نهی و امر خداوند صفت حسن و قبح از برای فعل پدید می‌آید و قبل از آن دارای هیچ‌کدام از این دو صفت نمی‌باشد.		اما در مقابل [[اشاعره]] نه تنها عقل را عاجز از درک حسن و قبح می‌دانند، بلکه اصلاً حسن و قبح اعمال را در واقع منکر هستند و معتقدند که هرچه را خداوند مورد نهی قرار دهد قبیح است و هرچه مورد امر او قرار گیرد حسن و خوب بوده و عین عدل می‌باشد. به عبارت دیگر با نهی و امر خداوند صفت حسن و قبح از برای فعل پدید می‌آید و قبل از آن دارای هیچ‌کدام از این دو صفت نمی‌باشد.

	~~<span></span>~~
	{{مطالعه بیشتر}}		{{مطالعه بیشتر}}

	==مطالعه بیشتر==		== مطالعه بیشتر ==
			* آشنایی با فرق و مذاهب اسلامی (بخش‌های شیعه امامیه و معتزله)
	*آشنایی با فرق و مذاهب اسلامی (بخش‌های شیعه امامیه و معتزله)		* الهیات، ج۱, (بخش حسن و قبح عقلی) تألیف آیت الله سبحانی.
	*الهیات، ج۱, (بخش حسن و قبح عقلی) تألیف آیت الله سبحانی.

	~~<span></span>~~

	==منابع==		== منابع ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}
	{{شاخه		{{شاخه
خط ۴۱:		خط ۴۱:
	\| تغییر مسیر =شد		\| تغییر مسیر =شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی نویسنده =		\| بازبینی نویسنده =
	\| بازبینی =		\| بازبینی = شد
	\| تکمیل =		\| تکمیل = شد
	\| اولویت =ج		\| اولویت =ب
	\| کیفیت =ج		\| کیفیت =ب
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

Rezapour: اصلاح شناسه

2021-06-10T10:12:19Z

اصلاح شناسه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئن ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۴۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
	مذهب ~~عدلی~~ چیست؟		مذهب عدلیه چیست؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	'''عدلیه''' یا '''اصحاب عدل'''، اصطلاحی ~~است که~~ در علم کلام برای ~~بیان عقاید~~ [[شیعه]] و [[معتزله]] استفاده می‌شود. علت نامگذاری این دو فرقه کلامی ~~هم،~~ اعتقاد آن‌ها به ~~بحث~~ عدالت در اصول ~~مذهبشان~~ است. در مقابل عدلیه، [[اشاعره]] هستند، که [[حسن و قبح عقلی]] را قبول ندارند و هر چه را ~~خداوند به آن~~ نهی ~~کرده است~~ قبیح و هر چه به آن امر ~~کرده~~ است ~~را حسن می‌دانند، بنابر این ظلم را زمانی قبیح می‌دانند که خداوند از آن نهی کرده باشد~~.		'''عدلیه''' یا '''اصحاب عدل'''، اصطلاحی در علم کلام و برای [[شیعه\|شیعیان]] و [[معتزله]] استفاده می‌شود. علت نامگذاری این دو فرقه کلامی به عدلیه، اعتقاد آن‌ها به عدالت در اصول مذهب‌شان است. در مقابل عدلیه، [[اشاعره]] هستند، که [[حسن و قبح عقلی]] را قبول ندارند و معتقدند هر چه را خداوند، نهی کرده، قبیح و هر چه به آن امر کرده، نیکو است.

	== علت نامگذاری ==		==علت نامگذاری==
	'''عدلیه''' یا '''اصحاب عدل''' اصطلاحی کلامی است که بر دو فرقه [[شیعه]] امامیه و [[معتزله]] اشاره می‌کند. علت اینکه این عنوان به این دو روش کلامی اختصاص پیدا کرده است، اینست که هم امامیه و هم معتزله «عدل» را در اصول مذهب خودشان آورده‌اند. هرچند تمام فرقه‌های اسلامی عدل را از صفات خداوند متعال می‌دانند لکن تفسیری که امامیه و معتزله از عدل دارند با تفسیر سایر مذاهب کلامی تفاوت ریشه ای دارد.		'''عدلیه''' یا '''اصحاب عدل''' اصطلاحی کلامی است که بر دو فرقه [[شیعه]] امامیه و [[معتزله]] اشاره می‌کند. علت اینکه این عنوان به این دو روش کلامی اختصاص پیدا کرده است، اینست که هم امامیه و هم معتزله «عدل» را در اصول مذهب خودشان آورده‌اند. هرچند تمام فرقه‌های اسلامی عدل را از صفات خداوند متعال می‌دانند لکن تفسیری که امامیه و معتزله از عدل دارند با تفسیر سایر مذاهب کلامی تفاوت ریشه ای دارد.

	== اختلاف عدلیه و عشاعره ==		==اختلاف عدلیه و عشاعره==
	امامیه و معتزله قائل به [[حسن و قبح عقلی]] در افعال می‌باشند، یعنی افعال و اعمال اختیاری ذاتاً خوب یا بد هستند و عقل انسان با قطع نظر از حکم شرع قادر به درک خوبی و بدی این افعال می‌باشد؛ ولی در عین حال ممکن است به علت عدم احاطه آن بر همه موضوعات نتواند حسن و قبح همه افعال را درک کند. بنابر این عدلیه صدور کارهای قبیح را از خداوند جایز نمی‌دانند و معتقدند همه کارهای خداوند حسن و از روی عدالت است؛ لذا می‌گویند دستور به تکلیفی که انسان امکان اجرایش را ندارد از خداوند صادر نمی‌شود، یا کسی که گناهی نکرده است، خدا او را عقاب نمی‌کند.		امامیه و معتزله قائل به [[حسن و قبح عقلی]] در افعال می‌باشند، یعنی افعال و اعمال اختیاری ذاتاً خوب یا بد هستند و عقل انسان با قطع نظر از حکم شرع قادر به درک خوبی و بدی این افعال می‌باشد؛ ولی در عین حال ممکن است به علت عدم احاطه آن بر همه موضوعات نتواند حسن و قبح همه افعال را درک کند. بنابر این عدلیه صدور کارهای قبیح را از خداوند جایز نمی‌دانند و معتقدند همه کارهای خداوند حسن و از روی عدالت است؛ لذا می‌گویند دستور به تکلیفی که انسان امکان اجرایش را ندارد از خداوند صادر نمی‌شود، یا کسی که گناهی نکرده است، خدا او را عقاب نمی‌کند.

خط ۱۷:		خط ۱۷:
	{{مطالعه بیشتر}}		{{مطالعه بیشتر}}

	== مطالعه بیشتر ==		==مطالعه بیشتر==
	* آشنایی با فرق و مذاهب اسلامی (بخش‌های شیعه امامیه و معتزله)
	* الهیات، ج۱, (بخش حسن و قبح عقلی) تألیف آیت الله سبحانی.		*آشنایی با فرق و مذاهب اسلامی (بخش‌های شیعه امامیه و معتزله)
			*الهیات، ج۱, (بخش حسن و قبح عقلی) تألیف آیت الله سبحانی.

	<span></span>		<span></span>

	== منابع ==		==منابع==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}
	{{شاخه		{{شاخه

Nazarzadeh: جایگزینی متن - '|شاخه فرعی' به '| شاخه فرعی'

2021-03-18T11:55:05Z

جایگزینی متن - '|شاخه فرعی' به '| شاخه فرعی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۲۵
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی =ادیان و مذاهب		\| شاخه اصلی =ادیان و مذاهب
	\|شاخه فرعی۱ =اسلام		\| شاخه فرعی۱ =اسلام
	\|شاخه فرعی۲ =عقاید اسلامی		\| شاخه فرعی۲ =عقاید اسلامی
	\|شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله

127.0.0.1: جایگزینی متن - ' | ارجاعات =' به ' | ارجاعات = | بازبینی نویسنده = '

2021-03-07T11:27:25Z

جایگزینی متن - ' | ارجاعات =' به ' | ارجاعات = | بازبینی نویسنده = '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۵۷
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	\| تغییر مسیر =شد		\| تغییر مسیر =شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
			\| بازبینی نویسنده =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =

Mnazarzadeh: /* اختلاف عدلیه و عشاعره */

2021-03-06T09:37:10Z

اختلاف عدلیه و عشاعره

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۰۷
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	== اختلاف عدلیه و عشاعره ==		== اختلاف عدلیه و عشاعره ==
	امامیه و معتزله قائل به[[حسن و قبح عقلی]] در افعال می‌باشند، یعنی افعال و اعمال اختیاری ذاتاً خوب یا بد هستند و عقل انسان با قطع نظر از حکم شرع قادر به درک خوبی و بدی این افعال می‌باشد؛ ولی در عین حال ممکن است به علت عدم احاطه آن بر همه موضوعات نتواند حسن و قبح همه افعال را درک کند. بنابر این عدلیه صدور کارهای قبیح را از خداوند جایز نمی‌دانند و معتقدند همه کارهای خداوند حسن و از روی عدالت است؛ لذا می‌گویند دستور به تکلیفی که انسان امکان اجرایش را ندارد از خداوند صادر نمی‌شود، یا کسی که گناهی نکرده است، خدا او را عقاب نمی‌کند.		امامیه و معتزله قائل به [[حسن و قبح عقلی]] در افعال می‌باشند، یعنی افعال و اعمال اختیاری ذاتاً خوب یا بد هستند و عقل انسان با قطع نظر از حکم شرع قادر به درک خوبی و بدی این افعال می‌باشد؛ ولی در عین حال ممکن است به علت عدم احاطه آن بر همه موضوعات نتواند حسن و قبح همه افعال را درک کند. بنابر این عدلیه صدور کارهای قبیح را از خداوند جایز نمی‌دانند و معتقدند همه کارهای خداوند حسن و از روی عدالت است؛ لذا می‌گویند دستور به تکلیفی که انسان امکان اجرایش را ندارد از خداوند صادر نمی‌شود، یا کسی که گناهی نکرده است، خدا او را عقاب نمی‌کند.

	اما در مقابل [[اشاعره]] نه تنها عقل را عاجز از درک حسن و قبح می‌دانند، بلکه اصلاً حسن و قبح اعمال را در واقع منکر هستند و معتقدند که هرچه را خداوند مورد نهی قرار دهد قبیح است و هرچه مورد امر او قرار گیرد حسن و خوب بوده و عین عدل می‌باشد. به عبارت دیگر با نهی و امر خداوند صفت حسن و قبح از برای فعل پدید می‌آید و قبل از آن دارای هیچ‌کدام از این دو صفت نمی‌باشد.		اما در مقابل [[اشاعره]] نه تنها عقل را عاجز از درک حسن و قبح می‌دانند، بلکه اصلاً حسن و قبح اعمال را در واقع منکر هستند و معتقدند که هرچه را خداوند مورد نهی قرار دهد قبیح است و هرچه مورد امر او قرار گیرد حسن و خوب بوده و عین عدل می‌باشد. به عبارت دیگر با نهی و امر خداوند صفت حسن و قبح از برای فعل پدید می‌آید و قبل از آن دارای هیچ‌کدام از این دو صفت نمی‌باشد.
	~~{{پایان پاسخ}}~~
			<span></span>
	{{مطالعه بیشتر}}		{{مطالعه بیشتر}}

خط ۱۹:		خط ۲۰:
	* آشنایی با فرق و مذاهب اسلامی (بخش‌های شیعه امامیه و معتزله)		* آشنایی با فرق و مذاهب اسلامی (بخش‌های شیعه امامیه و معتزله)
	* الهیات، ج۱, (بخش حسن و قبح عقلی) تألیف آیت الله سبحانی.		* الهیات، ج۱, (بخش حسن و قبح عقلی) تألیف آیت الله سبحانی.
	~~{{پایان مطالعه بیشتر}}~~		<span></span>

	== منابع ==		== منابع ==

Mnazarzadeh: ابرابزار

2021-03-06T09:36:47Z

ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۰۶
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	'''عدلیه''' یا '''اصحاب عدل'''، اصطلاحی است که در علم کلام برای بیان عقاید شیعه و معتزله استفاده می‌شود. علت نامگذاری این دو فرقه کلامی هم، اعتقاد آن‌ها به بحث عدالت در اصول مذهبشان است. در مقابل عدلیه، اشاعره هستند، که حسن و قبح عقلی را قبول ندارند و هر چه را خداوند به آن نهی کرده است قبیح و هر چه به آن امر کرده است را حسن می‌دانند، بنابر این ~~حسن و قبحی برای افعال قائل نیستند و~~ ظلم را زمانی قبیح می‌دانند که خداوند از آن نهی کرده باشد.		'''عدلیه''' یا '''اصحاب عدل'''، اصطلاحی است که در علم کلام برای بیان عقاید [[شیعه]] و [[معتزله]] استفاده می‌شود. علت نامگذاری این دو فرقه کلامی هم، اعتقاد آن‌ها به بحث عدالت در اصول مذهبشان است. در مقابل عدلیه، [[اشاعره]] هستند، که [[حسن و قبح عقلی]] را قبول ندارند و هر چه را خداوند به آن نهی کرده است قبیح و هر چه به آن امر کرده است را حسن می‌دانند، بنابر این ظلم را زمانی قبیح می‌دانند که خداوند از آن نهی کرده باشد.

	== علت نامگذاری ==		== علت نامگذاری ==
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	== اختلاف عدلیه و عشاعره ==		== اختلاف عدلیه و عشاعره ==
	امامیه و معتزله قائل به [[حسن و قبح عقلی]] در افعال می‌باشند، یعنی افعال و اعمال اختیاری ذاتاً خوب یا بد هستند و عقل انسان با قطع نظر از حکم شرع قادر به درک خوبی و بدی این افعال می‌باشد؛ ولی در عین حال ممکن است به علت عدم احاطه آن بر همه موضوعات نتواند حسن و قبح همه افعال را درک کند. بنابر این عدلیه صدور کارهای قبیح را از خداوند جایز نمی‌دانند و معتقدند همه کارهای خداوند حسن و از روی عدالت است؛ لذا می‌گویند دستور به تکلیفی که انسان امکان اجرایش را ندارد از خداوند صادر نمی‌شود، یا کسی که گناهی نکرده است، خدا او را عقاب نمی‌کند.		امامیه و معتزله قائل به[[حسن و قبح عقلی]] در افعال می‌باشند، یعنی افعال و اعمال اختیاری ذاتاً خوب یا بد هستند و عقل انسان با قطع نظر از حکم شرع قادر به درک خوبی و بدی این افعال می‌باشد؛ ولی در عین حال ممکن است به علت عدم احاطه آن بر همه موضوعات نتواند حسن و قبح همه افعال را درک کند. بنابر این عدلیه صدور کارهای قبیح را از خداوند جایز نمی‌دانند و معتقدند همه کارهای خداوند حسن و از روی عدالت است؛ لذا می‌گویند دستور به تکلیفی که انسان امکان اجرایش را ندارد از خداوند صادر نمی‌شود، یا کسی که گناهی نکرده است، خدا او را عقاب نمی‌کند.

	اما در مقابل اشاعره نه تنها عقل را عاجز از درک حسن و قبح می‌دانند، بلکه اصلاً حسن و قبح اعمال را در واقع منکر هستند و معتقدند که هرچه را خداوند مورد نهی قرار دهد قبیح است و هرچه مورد امر او قرار گیرد حسن و خوب بوده و عین عدل می‌باشد. به عبارت دیگر با نهی و امر خداوند صفت حسن و قبح از برای فعل پدید می‌آید و قبل از آن دارای هیچ‌کدام از این دو صفت نمی‌باشد.		اما در مقابل [[اشاعره]] نه تنها عقل را عاجز از درک حسن و قبح می‌دانند، بلکه اصلاً حسن و قبح اعمال را در واقع منکر هستند و معتقدند که هرچه را خداوند مورد نهی قرار دهد قبیح است و هرچه مورد امر او قرار گیرد حسن و خوب بوده و عین عدل می‌باشد. به عبارت دیگر با نهی و امر خداوند صفت حسن و قبح از برای فعل پدید می‌آید و قبل از آن دارای هیچ‌کدام از این دو صفت نمی‌باشد.
	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}
	{{مطالعه بیشتر}}		{{مطالعه بیشتر}}