شورای شش نفره - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Aliazad در ‏۵ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۱

2025-12-05T10:31:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۰۱
خط ۴۷:		خط ۴۷:

	[[ur:چھ لوگوں کی شورا]]		[[ur:چھ لوگوں کی شورا]]
			{{#seo:
			\|title=شرایط شورای شش نفره عمر - اعضای شورای شش نفره عمر - ویکی پاسخ
			\|title_mode=Replaced Title
			\|keywords=شورای شش نفره
			\|description=تحلیل مستند شرایطی که عمر برای شورای شش نفره تعیین کرد؛ از نحوه انتخاب اعضا تا شروط سخت‌گیرانه و نقش عبدالرحمن بن عوف در تعیین خلافت عثمان.
			}}

Aliazad در ‏۵ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۲۹

2025-12-05T10:29:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۵۹
خط ۵:		خط ۵:
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	{{درگاه\|اعلام}}		{{درگاه\|اعلام}}
	بعد از [[خلافت]] کوتاه مدت ~~[[ابوبکر]]،~~ وی [[عمر بن خطاب]] را به عنوان جانشین خود انتخاب کرد. عمر برای انتخاب جانشین راه دیگری انتخاب کرد؛ او انتخاب خلیفه را به شورای شش نفره‌ای واگذار نمود: [[امیرمؤمنان]] علی(ع)، ~~[[عثمان]]، [[طلحه]]، [[زبیر]]، [[~~سعد بن ابی‌وقاص]] و [[عبدالرحمن بن عوف]].		بعد از خلافت کوتاه مدت ابوبکر، وی عمر بن خطاب را به عنوان جانشین خود انتخاب کرد. عمر برای انتخاب جانشین راه دیگری انتخاب کرد؛ او انتخاب خلیفه را به شورای شش نفره‌ای واگذار نمود: [[امیرمؤمنان]] علی(ع)، عثمان، طلحه، زبیر، سعد بن ابی‌وقاص و عبدالرحمن بن عوف.

	جلسه شورا سه روز پس از مرگ عمر در [[ذیحجه~~]] [[~~سال ۲۳ قمری]] تشکیل شد. این نوع انتخاب خلیفه که عمر مبتکر آن بود و به انتخاب عثمان منجر شد، بی‌سابقه بود و شرایطی هم که برای انتخاب یکی از آن شش نفر گذاشت نیز منحصر به فرد بود و از هیچ اسلوب و روش پایداری گرفته نشده بود. بلکه اِعمال نظری بود که منجر می‌شد در آن، از شخصی حمایت شده و از شخصی حقی گرفته شود. زیرا اگر عمر از این اظهار نظر دوری می‌کرد شاید تعیین خلافت مسیر دیگری را می‌پیمود. عمر بعد از تعیین اعضاء برای شورای خلافت،<ref>مسعودي، علي بن حسين، التنبيه و الاشراف، ترجمه پاينده، ابوالقاسم، تهران، علمي و فرهنگي، ۱۳۶۵ش، ص۲۶۷.</ref> ابوطلحه بن زید بن سهل انصاری را بر اجرای این شورا تعیین کرد و گفت اگر چهار نفر توافق کردند و دو نفر مخالف شدند آن دو نفر را گردن بزن و اگر سه نفر توافق کردند و سه نفر مخالفت نمودند سه نفری را که عبدالرحمن در میان ایشان نیست گردن بزن و اگر سه روز گذشت و بر کسی توافق حاصل نکردند همه ایشان را گردن بزن.<ref>مسعودي، علي بن حسين، التنبيه و الاشراف، ترجمه پاينده، ابوالقاسم، تهران، علمي و فرهنگي، ۱۳۶۵ش، ص۲۶۸ ـ ۲۶۷.</ref> این شرایطی بود که عمر برای انتخاب خلیفه در نظر گرفته بود که نوعی جانبداری از آن احساس می‌شد.		جلسه شورا سه روز پس از مرگ عمر در ذیحجه سال ۲۳ قمری تشکیل شد. این نوع انتخاب خلیفه که عمر مبتکر آن بود و به انتخاب عثمان منجر شد، بی‌سابقه بود و شرایطی هم که برای انتخاب یکی از آن شش نفر گذاشت نیز منحصر به فرد بود و از هیچ اسلوب و روش پایداری گرفته نشده بود. بلکه اِعمال نظری بود که منجر می‌شد در آن، از شخصی حمایت شده و از شخصی حقی گرفته شود. زیرا اگر عمر از این اظهار نظر دوری می‌کرد شاید تعیین خلافت مسیر دیگری را می‌پیمود. عمر بعد از تعیین اعضاء برای شورای خلافت،<ref>مسعودي، علي بن حسين، التنبيه و الاشراف، ترجمه پاينده، ابوالقاسم، تهران، علمي و فرهنگي، ۱۳۶۵ش، ص۲۶۷.</ref> ابوطلحه بن زید بن سهل انصاری را بر اجرای این شورا تعیین کرد و گفت اگر چهار نفر توافق کردند و دو نفر مخالف شدند آن دو نفر را گردن بزن و اگر سه نفر توافق کردند و سه نفر مخالفت نمودند سه نفری را که عبدالرحمن در میان ایشان نیست گردن بزن و اگر سه روز گذشت و بر کسی توافق حاصل نکردند همه ایشان را گردن بزن.<ref>مسعودي، علي بن حسين، التنبيه و الاشراف، ترجمه پاينده، ابوالقاسم، تهران، علمي و فرهنگي، ۱۳۶۵ش، ص۲۶۸ ـ ۲۶۷.</ref> این شرایطی بود که عمر برای انتخاب خلیفه در نظر گرفته بود که نوعی جانبداری از آن احساس می‌شد.

	در جلسه انتخاب خلیفه، عبدالرحمن به [[امام علی(ع)]] گفت: اگر با تو بیعت کنم قبول می‌کنی که به [[کتاب خدا]] و [[سنت پیامبر(ص)]] و روش ابوبکر و عمر رفتار کنی؟		در جلسه انتخاب خلیفه، عبدالرحمن به امام علی(ع) گفت: اگر با تو بیعت کنم قبول می‌کنی که به کتاب خدا و سنت پیامبر(ص) و روش ابوبکر و عمر رفتار کنی؟
	امام به عبدالرحمن گفت: من به کتاب خدا و سنت پیامبر(ص) رفتار خواهم کرد.<ref>ثقفي کوفي، ابراهيم بن محمد، الغارات، ترجمه عطاردي، عزيزالله، بي جا، عطارد، ۱۳۷۳ش، ص۴۶۰.</ref>		امام به عبدالرحمن گفت: من به کتاب خدا و سنت پیامبر(ص) رفتار خواهم کرد.<ref>ثقفي کوفي، ابراهيم بن محمد، الغارات، ترجمه عطاردي، عزيزالله، بي جا، عطارد، ۱۳۷۳ش، ص۴۶۰.</ref>

	عثمان از فرصت پیش آمده بهره جست و شرایط وی را قبول کرد با این که از اول چندان قصدی نداشت که به شیخین اقتدا کند بلکه فقط برای به چنگ آوردن حکومت از شرایطی که عبدالرحمن اعلام کرده بود، استقبال نمود و پذیرفت لذا [[بیعت]] سایرین به نفع او صادر شد و دیگر اعضای شورا به خلافت او راضی شدند.		عثمان از فرصت پیش آمده بهره جست و شرایط وی را قبول کرد با این که از اول چندان قصدی نداشت که به شیخین اقتدا کند بلکه فقط برای به چنگ آوردن حکومت از شرایطی که عبدالرحمن اعلام کرده بود، استقبال نمود و پذیرفت لذا بیعت سایرین به نفع او صادر شد و دیگر اعضای شورا به خلافت او راضی شدند.
	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}
	{{مطالعه بیشتر}}		{{مطالعه بیشتر}}

Shahroudi در ‏۹ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۲:۳۲

2025-09-09T02:32:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۰۲
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
			{{درگاه\|اعلام}}
	بعد از [[خلافت]] کوتاه مدت [[ابوبکر]]، وی [[عمر بن خطاب]] را به عنوان جانشین خود انتخاب کرد. عمر برای انتخاب جانشین راه دیگری انتخاب کرد؛ او انتخاب خلیفه را به شورای شش نفره‌ای واگذار نمود: [[امیرمؤمنان]] علی(ع)، [[عثمان]]، [[طلحه]]، [[زبیر]]، [[سعد بن ابی‌وقاص]] و [[عبدالرحمن بن عوف]].		بعد از [[خلافت]] کوتاه مدت [[ابوبکر]]، وی [[عمر بن خطاب]] را به عنوان جانشین خود انتخاب کرد. عمر برای انتخاب جانشین راه دیگری انتخاب کرد؛ او انتخاب خلیفه را به شورای شش نفره‌ای واگذار نمود: [[امیرمؤمنان]] علی(ع)، [[عثمان]]، [[طلحه]]، [[زبیر]]، [[سعد بن ابی‌وقاص]] و [[عبدالرحمن بن عوف]].

Fabbasi در ‏۱۱ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۹

2024-12-11T10:29:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۹
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	بعد از [[خلافت]] کوتاه مدت [[ابوبکر]]، وی [[عمر بن خطاب]] را به عنوان جانشین خود انتخاب کرد. عمر برای انتخاب جانشین راه دیگری انتخاب کرد؛ او انتخاب خلیفه را به شورای شش نفره‌ای واگذار نمود ~~که تشکیل شده بود از~~ [[امیرمؤمنان]] علی(ع)، [[عثمان]]، [[طلحه]]، [[زبیر]]، [[سعد بن ابی‌وقاص]] و [[عبدالرحمن بن عوف]].		بعد از [[خلافت]] کوتاه مدت [[ابوبکر]]، وی [[عمر بن خطاب]] را به عنوان جانشین خود انتخاب کرد. عمر برای انتخاب جانشین راه دیگری انتخاب کرد؛ او انتخاب خلیفه را به شورای شش نفره‌ای واگذار نمود: [[امیرمؤمنان]] علی(ع)، [[عثمان]]، [[طلحه]]، [[زبیر]]، [[سعد بن ابی‌وقاص]] و [[عبدالرحمن بن عوف]].

	جلسه شورا سه روز پس از مرگ عمر در [[ذیحجه]] [[سال ۲۳ قمری]] تشکیل شد. این نوع انتخاب خلیفه که عمر مبتکر آن بود و به انتخاب عثمان منجر شد، بی‌سابقه بود و شرایطی هم که برای انتخاب یکی از آن شش نفر گذاشت نیز منحصر به فرد بود و از هیچ اسلوب و روش پایداری گرفته نشده بود. بلکه اِعمال نظری بود که منجر می‌شد در آن، از شخصی حمایت شده و از شخصی حقی گرفته شود. زیرا اگر عمر از این اظهار نظر دوری می‌کرد شاید تعیین خلافت مسیر دیگری را می‌پیمود. عمر بعد از تعیین اعضاء برای شورای خلافت،<ref>مسعودي، علي بن حسين، التنبيه و الاشراف، ترجمه پاينده، ابوالقاسم، تهران، علمي و فرهنگي، ۱۳۶۵ش، ص۲۶۷.</ref> ابوطلحه بن زید بن سهل انصاری را بر اجرای این شورا تعیین کرد و گفت اگر چهار نفر توافق کردند و دو نفر مخالف شدند آن دو نفر را گردن بزن و اگر سه نفر توافق کردند و سه نفر مخالفت نمودند سه نفری را که عبدالرحمن در میان ایشان نیست گردن بزن و اگر سه روز گذشت و بر کسی توافق حاصل نکردند همه ایشان را گردن بزن.<ref>مسعودي، علي بن حسين، التنبيه و الاشراف، ترجمه پاينده، ابوالقاسم، تهران، علمي و فرهنگي، ۱۳۶۵ش، ص۲۶۸ ـ ۲۶۷.</ref> این شرایطی بود که عمر برای انتخاب خلیفه در نظر گرفته بود که نوعی جانبداری از آن احساس می‌شد.		جلسه شورا سه روز پس از مرگ عمر در [[ذیحجه]] [[سال ۲۳ قمری]] تشکیل شد. این نوع انتخاب خلیفه که عمر مبتکر آن بود و به انتخاب عثمان منجر شد، بی‌سابقه بود و شرایطی هم که برای انتخاب یکی از آن شش نفر گذاشت نیز منحصر به فرد بود و از هیچ اسلوب و روش پایداری گرفته نشده بود. بلکه اِعمال نظری بود که منجر می‌شد در آن، از شخصی حمایت شده و از شخصی حقی گرفته شود. زیرا اگر عمر از این اظهار نظر دوری می‌کرد شاید تعیین خلافت مسیر دیگری را می‌پیمود. عمر بعد از تعیین اعضاء برای شورای خلافت،<ref>مسعودي، علي بن حسين، التنبيه و الاشراف، ترجمه پاينده، ابوالقاسم، تهران، علمي و فرهنگي، ۱۳۶۵ش، ص۲۶۷.</ref> ابوطلحه بن زید بن سهل انصاری را بر اجرای این شورا تعیین کرد و گفت اگر چهار نفر توافق کردند و دو نفر مخالف شدند آن دو نفر را گردن بزن و اگر سه نفر توافق کردند و سه نفر مخالفت نمودند سه نفری را که عبدالرحمن در میان ایشان نیست گردن بزن و اگر سه روز گذشت و بر کسی توافق حاصل نکردند همه ایشان را گردن بزن.<ref>مسعودي، علي بن حسين، التنبيه و الاشراف، ترجمه پاينده، ابوالقاسم، تهران، علمي و فرهنگي، ۱۳۶۵ش، ص۲۶۸ ـ ۲۶۷.</ref> این شرایطی بود که عمر برای انتخاب خلیفه در نظر گرفته بود که نوعی جانبداری از آن احساس می‌شد.

Golpoor: افزودن منبع

2022-11-20T07:30:31Z

افزودن منبع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۰
خط ۶:		خط ۶:
	بعد از [[خلافت]] کوتاه مدت [[ابوبکر]]، وی [[عمر بن خطاب]] را به عنوان جانشین خود انتخاب کرد. عمر برای انتخاب جانشین راه دیگری انتخاب کرد؛ او انتخاب خلیفه را به شورای شش نفره‌ای واگذار نمود که تشکیل شده بود از [[امیرمؤمنان]] علی(ع)، [[عثمان]]، [[طلحه]]، [[زبیر]]، [[سعد بن ابی‌وقاص]] و [[عبدالرحمن بن عوف]].		بعد از [[خلافت]] کوتاه مدت [[ابوبکر]]، وی [[عمر بن خطاب]] را به عنوان جانشین خود انتخاب کرد. عمر برای انتخاب جانشین راه دیگری انتخاب کرد؛ او انتخاب خلیفه را به شورای شش نفره‌ای واگذار نمود که تشکیل شده بود از [[امیرمؤمنان]] علی(ع)، [[عثمان]]، [[طلحه]]، [[زبیر]]، [[سعد بن ابی‌وقاص]] و [[عبدالرحمن بن عوف]].

	جلسه شورا سه روز پس از مرگ عمر در [[ذیحجه]] [[سال ۲۳ قمری]] تشکیل شد. این نوع انتخاب خلیفه که عمر مبتکر آن بود و به انتخاب عثمان منجر شد، بی‌سابقه بود و شرایطی هم که برای انتخاب یکی از آن شش نفر گذاشت نیز منحصر به فرد بود و از هیچ اسلوب و روش پایداری گرفته نشده بود. بلکه اِعمال نظری بود که منجر می‌شد در آن، از شخصی حمایت شده و از شخصی حقی گرفته شود. زیرا اگر عمر از این اظهار نظر دوری می‌کرد شاید تعیین خلافت مسیر دیگری را می‌پیمود. عمر بعد از تعیین اعضاء برای شورای خلافت، ابوطلحه بن زید بن سهل انصاری را بر اجرای این شورا تعیین کرد و گفت اگر چهار نفر توافق کردند و دو نفر مخالف شدند آن دو نفر را گردن بزن و اگر سه نفر توافق کردند و سه نفر مخالفت نمودند سه نفری را که عبدالرحمن در میان ایشان نیست گردن بزن و اگر سه روز گذشت و بر کسی توافق حاصل نکردند همه ایشان را گردن بزن. این شرایطی بود که عمر برای انتخاب خلیفه در نظر گرفته بود که نوعی جانبداری از آن احساس می‌شد.		جلسه شورا سه روز پس از مرگ عمر در [[ذیحجه]] [[سال ۲۳ قمری]] تشکیل شد. این نوع انتخاب خلیفه که عمر مبتکر آن بود و به انتخاب عثمان منجر شد، بی‌سابقه بود و شرایطی هم که برای انتخاب یکی از آن شش نفر گذاشت نیز منحصر به فرد بود و از هیچ اسلوب و روش پایداری گرفته نشده بود. بلکه اِعمال نظری بود که منجر می‌شد در آن، از شخصی حمایت شده و از شخصی حقی گرفته شود. زیرا اگر عمر از این اظهار نظر دوری می‌کرد شاید تعیین خلافت مسیر دیگری را می‌پیمود. عمر بعد از تعیین اعضاء برای شورای خلافت،<ref>مسعودي، علي بن حسين، التنبيه و الاشراف، ترجمه پاينده، ابوالقاسم، تهران، علمي و فرهنگي، ۱۳۶۵ش، ص۲۶۷.</ref> ابوطلحه بن زید بن سهل انصاری را بر اجرای این شورا تعیین کرد و گفت اگر چهار نفر توافق کردند و دو نفر مخالف شدند آن دو نفر را گردن بزن و اگر سه نفر توافق کردند و سه نفر مخالفت نمودند سه نفری را که عبدالرحمن در میان ایشان نیست گردن بزن و اگر سه روز گذشت و بر کسی توافق حاصل نکردند همه ایشان را گردن بزن.<ref>مسعودي، علي بن حسين، التنبيه و الاشراف، ترجمه پاينده، ابوالقاسم، تهران، علمي و فرهنگي، ۱۳۶۵ش، ص۲۶۸ ـ ۲۶۷.</ref> این شرایطی بود که عمر برای انتخاب خلیفه در نظر گرفته بود که نوعی جانبداری از آن احساس می‌شد.

	در جلسه انتخاب خلیفه، عبدالرحمن به [[امام علی(ع)]] گفت: اگر با تو بیعت کنم قبول می‌کنی که به [[کتاب خدا]] و [[سنت پیامبر(ص)]] و روش ابوبکر و عمر رفتار کنی؟		در جلسه انتخاب خلیفه، عبدالرحمن به [[امام علی(ع)]] گفت: اگر با تو بیعت کنم قبول می‌کنی که به [[کتاب خدا]] و [[سنت پیامبر(ص)]] و روش ابوبکر و عمر رفتار کنی؟
	امام به عبدالرحمن گفت: من به کتاب خدا و سنت پیامبر(ص) رفتار خواهم کرد.		امام به عبدالرحمن گفت: من به کتاب خدا و سنت پیامبر(ص) رفتار خواهم کرد.<ref>ثقفي کوفي، ابراهيم بن محمد، الغارات، ترجمه عطاردي، عزيزالله، بي جا، عطارد، ۱۳۷۳ش، ص۴۶۰.</ref>

	عثمان از فرصت پیش آمده بهره جست و شرایط وی را قبول کرد با این که از اول چندان قصدی نداشت که به شیخین اقتدا کند بلکه فقط برای به چنگ آوردن حکومت از شرایطی که عبدالرحمن اعلام کرده بود، استقبال نمود و پذیرفت لذا [[بیعت]] سایرین به نفع او صادر شد و دیگر اعضای شورا به خلافت او راضی شدند.		عثمان از فرصت پیش آمده بهره جست و شرایط وی را قبول کرد با این که از اول چندان قصدی نداشت که به شیخین اقتدا کند بلکه فقط برای به چنگ آوردن حکومت از شرایطی که عبدالرحمن اعلام کرده بود، استقبال نمود و پذیرفت لذا [[بیعت]] سایرین به نفع او صادر شد و دیگر اعضای شورا به خلافت او راضی شدند.

Rezvani در ‏۶ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۴:۴۶

2022-11-06T04:46:39Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۱۶
خط ۴۳:		خط ۴۳:
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}


			[[ur:چھ لوگوں کی شورا]]

Nazarzadeh: جایگزینی متن - '|شاخه فرعی' به '| شاخه فرعی'

2021-03-18T11:57:57Z

جایگزینی متن - '|شاخه فرعی' به '| شاخه فرعی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۲۷
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی =تاریخ		\| شاخه اصلی =تاریخ
	\|شاخه فرعی۱ =تاریخ صدر اسلام		\| شاخه فرعی۱ =تاریخ صدر اسلام
	\|شاخه فرعی۲ =		\| شاخه فرعی۲ =
	\|شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله

127.0.0.1: جایگزینی متن - ' | ارجاعات =' به ' | ارجاعات = | بازبینی نویسنده = '

2021-03-07T11:29:43Z

جایگزینی متن - ' | ارجاعات =' به ' | ارجاعات = | بازبینی نویسنده = '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۵۹
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	\| تغییر مسیر =		\| تغییر مسیر =
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
			\| بازبینی نویسنده =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =

Rezvani در ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۵:۵۶

2021-02-16T05:56:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۲۶
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	بعد از خلافت کوتاه مدت ~~ابوبکر،~~ وی عمر را به عنوان جانشین خود انتخاب کرد. عمر برای انتخاب جانشین راه دیگری انتخاب کرد؛ او انتخاب خلیفه را به شورای شش نفره‌ای واگذار نمود که تشکیل شده بود از ~~امیرمومنان~~ علی(ع)، ~~عثمان، طلحه، زبیر،~~ سعد بن ابی‌وقاص و عبدالرحمن بن عوف.		بعد از [[خلافت]] کوتاه مدت [[ابوبکر]]، وی [[عمر بن خطاب]] را به عنوان جانشین خود انتخاب کرد. عمر برای انتخاب جانشین راه دیگری انتخاب کرد؛ او انتخاب خلیفه را به شورای شش نفره‌ای واگذار نمود که تشکیل شده بود از [[امیرمؤمنان]] علی(ع)، [[عثمان]]، [[طلحه]]، [[زبیر]]، [[سعد بن ابی‌وقاص]] و [[عبدالرحمن بن عوف]].

	جلسه شورا سه روز پس از مرگ عمر در ذیحجه سال ۲۳ قمری تشکیل شد. این نوع انتخاب خلیفه که عمر مبتکر آن بود و به انتخاب عثمان منجر شد، بی‌سابقه بود و شرایطی هم که برای انتخاب یکی از آن شش نفر گذاشت نیز منحصر به فرد بود و از هیچ اسلوب و روش پایداری گرفته نشده بود. بلکه اِعمال نظری بود که منجر می‌شد در آن، از شخصی حمایت شده و از شخصی حقی گرفته شود. زیرا اگر عمر از این اظهار نظر دوری می‌کرد شاید تعیین خلافت مسیر دیگری را می‌پیمود. عمر بعد از تعیین اعضاء برای شورای خلافت، ابوطلحه بن زید بن سهل انصاری را بر اجرای این شورا تعیین کرد و گفت اگر چهار نفر توافق کردند و دو نفر مخالف شدند آن دو نفر را گردن بزن و اگر سه نفر توافق کردند و سه نفر مخالفت نمودند سه نفری را که عبدالرحمن در میان ایشان نیست گردن بزن و اگر سه روز گذشت و بر کسی توافق حاصل نکردند همه ایشان را گردن بزن. این شرایطی بود که عمر برای انتخاب خلیفه در نظر گرفته بود که نوعی جانبداری از آن احساس می‌شد.		جلسه شورا سه روز پس از مرگ عمر در [[ذیحجه]] [[سال ۲۳ قمری]] تشکیل شد. این نوع انتخاب خلیفه که عمر مبتکر آن بود و به انتخاب عثمان منجر شد، بی‌سابقه بود و شرایطی هم که برای انتخاب یکی از آن شش نفر گذاشت نیز منحصر به فرد بود و از هیچ اسلوب و روش پایداری گرفته نشده بود. بلکه اِعمال نظری بود که منجر می‌شد در آن، از شخصی حمایت شده و از شخصی حقی گرفته شود. زیرا اگر عمر از این اظهار نظر دوری می‌کرد شاید تعیین خلافت مسیر دیگری را می‌پیمود. عمر بعد از تعیین اعضاء برای شورای خلافت، ابوطلحه بن زید بن سهل انصاری را بر اجرای این شورا تعیین کرد و گفت اگر چهار نفر توافق کردند و دو نفر مخالف شدند آن دو نفر را گردن بزن و اگر سه نفر توافق کردند و سه نفر مخالفت نمودند سه نفری را که عبدالرحمن در میان ایشان نیست گردن بزن و اگر سه روز گذشت و بر کسی توافق حاصل نکردند همه ایشان را گردن بزن. این شرایطی بود که عمر برای انتخاب خلیفه در نظر گرفته بود که نوعی جانبداری از آن احساس می‌شد.

	در جلسه انتخاب خلیفه، عبدالرحمن به امام علی(ع) گفت: اگر با تو بیعت کنم قبول می‌کنی که به کتاب خدا و سنت پیامبر(ص) و روش ابوبکر و عمر رفتار کنی؟		در جلسه انتخاب خلیفه، عبدالرحمن به [[امام علی(ع)]] گفت: اگر با تو بیعت کنم قبول می‌کنی که به [[کتاب خدا]] و [[سنت پیامبر(ص)]] و روش ابوبکر و عمر رفتار کنی؟
	امام به عبدالرحمن گفت: من به کتاب خدا و سنت پیامبر(ص) رفتار خواهم کرد.		امام به عبدالرحمن گفت: من به کتاب خدا و سنت پیامبر(ص) رفتار خواهم کرد.

	عثمان از فرصت پیش آمده بهره جست و شرایط وی را قبول کرد با این که از اول چندان قصدی نداشت که به شیخین اقتدا کند بلکه فقط برای به چنگ آوردن حکومت از شرایطی که عبدالرحمن اعلام کرده بود، استقبال نمود و پذیرفت لذا بیعت سایرین به نفع او صادر شد و دیگر اعضای شورا به خلافت او راضی شدند.		عثمان از فرصت پیش آمده بهره جست و شرایط وی را قبول کرد با این که از اول چندان قصدی نداشت که به شیخین اقتدا کند بلکه فقط برای به چنگ آوردن حکومت از شرایطی که عبدالرحمن اعلام کرده بود، استقبال نمود و پذیرفت لذا [[بیعت]] سایرین به نفع او صادر شد و دیگر اعضای شورا به خلافت او راضی شدند.
	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}
	{{مطالعه بیشتر}}		{{مطالعه بیشتر}}
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}
	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی =		\| شاخه اصلی =تاریخ
	\|شاخه فرعی۱ =		\|شاخه فرعی۱ =تاریخ صدر اسلام
	\|شاخه فرعی۲ =		\|شاخه فرعی۲ =
	\|شاخه فرعی۳ =		\|شاخه فرعی۳ =

Rezvani در ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۵:۵۱

2021-02-16T05:51:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۲۱
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	بعد از خلافت کوتاه مدت ابوبکر، وی عمر را به ~~جانشینی~~ خود ~~برگزید و~~ عمر ~~نیز~~ برای انتخاب جانشین راه دیگری انتخاب ~~کرد.~~ او انتخاب خلیفه را به شورای شش ~~نفره ای~~ واگذار نمود که ~~مرکب~~ بود از امیرمومنان علی ~~علیه السلام،~~ عثمان، طلحه، زبیر، ~~سعدوقاص~~ و عبدالرحمن بن عوف.		بعد از خلافت کوتاه مدت ابوبکر، وی عمر را به عنوان جانشین خود انتخاب کرد. عمر برای انتخاب جانشین راه دیگری انتخاب کرد؛ او انتخاب خلیفه را به شورای شش نفره‌ای واگذار نمود که تشکیل شده بود از امیرمومنان علی(ع)، عثمان، طلحه، زبیر، سعد بن ابی‌وقاص و عبدالرحمن بن عوف.

	جلسه شورا سه روز پس از مرگ عمر ~~تشکیل یافت و بنابر اظهار یعقوبی~~ در ذیحجه سال ۲۳ هجری بوده است؛ گفتنی است عمر پسرش عبدالله و سعیدبن زید را از عضویت در شورا منع نمود؛ او درباره عبدالله عدم لیاقت و درباره سعیدبن زید گفته است که به خاطر قرابتی که با او داشتم وی را وارد شورا نکردم. ~~در هر صورت~~ این نوع انتخاب خلیفه که عمر مبتکر آن بود و به انتخاب عثمان منجر شد، بی‌سابقه بود و شرایطی هم که برای انتخاب یکی از آن شش نفر گذاشت نیز منحصر به فرد بود و از هیچ اسلوب و روش پایداری ~~اخذ~~ نشده بود. بلکه ~~اعمال~~ نظری بود که منجر می‌شد که در آن از شخصی حمایت شده و از شخصی حقی ~~سلب~~ شود. زیرا اگر عمر از این اظهار نظر دوری ~~می‌نمود~~ شاید تعیین خلافت مسیر دیگری را می‌پیمود ~~و بسیاری از کارهای ناروا به نام دین انجام نمی‌گرفت، اما~~ عمر بعد از تعیین اعضاء برای شورای خلافت، ابوطلحه بن زید بن سهل انصاری را بر این ~~کار گماشت~~ و گفت اگر چهار نفر توافق کردند و دو نفر مخالف شدند آن دو نفر را گردن بزن و اگر سه نفر توافق کردند و سه نفر مخالفت نمودند سه نفری را که عبدالرحمن در میان ایشان نیست گردن بزن و اگر سه روز گذشت و بر کسی توافق حاصل نکردند همه ایشان را گردن ~~بزن،~~ این شرایطی بود که عمر برای انتخاب خلیفه در نظر گرفته بود که نوعی جانبداری از آن احساس می‌شد. حال علت این نوع برنامه‌ریزی چه بود و چرا سه نفری که عبدالرحمن در آن نباشد باید گردن زده شود؟ و چرا دو نفر کشته شود؟ و … پرسش‌هایی است که بایستی عده ای پاسخ دهند.		جلسه شورا سه روز پس از مرگ عمر در ذیحجه سال ۲۳ قمری تشکیل شد. این نوع انتخاب خلیفه که عمر مبتکر آن بود و به انتخاب عثمان منجر شد، بی‌سابقه بود و شرایطی هم که برای انتخاب یکی از آن شش نفر گذاشت نیز منحصر به فرد بود و از هیچ اسلوب و روش پایداری گرفته نشده بود. بلکه اِعمال نظری بود که منجر می‌شد در آن، از شخصی حمایت شده و از شخصی حقی گرفته شود. زیرا اگر عمر از این اظهار نظر دوری می‌کرد شاید تعیین خلافت مسیر دیگری را می‌پیمود. عمر بعد از تعیین اعضاء برای شورای خلافت، ابوطلحه بن زید بن سهل انصاری را بر اجرای این شورا تعیین کرد و گفت اگر چهار نفر توافق کردند و دو نفر مخالف شدند آن دو نفر را گردن بزن و اگر سه نفر توافق کردند و سه نفر مخالفت نمودند سه نفری را که عبدالرحمن در میان ایشان نیست گردن بزن و اگر سه روز گذشت و بر کسی توافق حاصل نکردند همه ایشان را گردن بزن. این شرایطی بود که عمر برای انتخاب خلیفه در نظر گرفته بود که نوعی جانبداری از آن احساس می‌شد.

	در جلسه انتخاب خلیفه، عبدالرحمن به علی ~~علیه السلام~~ گفت: اگر با تو بیعت کنم قبول می‌کنی که به کتاب خدا و سنت ~~پیغمبرصلی الله علیه~~ و ~~آله و سلم و سیرت~~ ابوبکر و عمر رفتار کنی؟		در جلسه انتخاب خلیفه، عبدالرحمن به امام علی(ع) گفت: اگر با تو بیعت کنم قبول می‌کنی که به کتاب خدا و سنت پیامبر(ص) و روش ابوبکر و عمر رفتار کنی؟
			امام به عبدالرحمن گفت: من به کتاب خدا و سنت پیامبر(ص) رفتار خواهم کرد.

	مسلماً علی علیه السلام شرط آخر را قبول نمی‌کرد، زیرا در مدت دوازده سال در سنت پیامبرصلی الله علیه و آله و سلم دگرگونی‌هایی دیده بود که با همه آنها مخالف بود؛ لذا به عبدالرحمن گفت: من باکتاب خدا و سنت پیغمبرصلی الله علیه و آله و سلم رفتار خواهم کرد.		عثمان از فرصت پیش آمده بهره جست و شرایط وی را قبول کرد با این که از اول چندان قصدی نداشت که به شیخین اقتدا کند بلکه فقط برای به چنگ آوردن حکومت از شرایطی که عبدالرحمن اعلام کرده بود، استقبال نمود و پذیرفت لذا بیعت سایرین به نفع او صادر شد و دیگر اعضای شورا به خلافت او راضی شدند.

	~~اما~~ عثمان از فرصت پیش آمده ~~فوراً به سود خود~~ بهره جست و شرایط وی را قبول کرد با این که از اول چندان قصدی نداشت که به شیخین اقتدا کند فقط برای به چنگ آوردن حکومت از شرایطی که عبدالرحمن اعلام کرده بود، استقبال نمود و پذیرفت لذا بیعت به ~~سوی~~ او ~~متوجه و خلافت به چنگش درآمد~~ و اعضای شورا به خلافت ~~وی گردن نهادند~~.
	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}
	{{مطالعه بیشتر}}		{{مطالعه بیشتر}}

	== ~~معرفی منابع، جهت~~ مطالعه بیشتر ==		==مطالعه بیشتر==
	~~۱ـ مبانی اعتقادات در اسلام، آقای موسوی لاری.~~		* معالم المدرستین، سید مرتضی عسگری.

	۲ـ معالم المدرستین، سید مرتضی عسگری.
	{{پایان مطالعه بیشتر}}		{{پایان مطالعه بیشتر}}