سپردن توشه آخرت به مستمند - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahroudi در ‏۹ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۳۵

2025-04-09T08:35:39Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۰۵
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	'''سپردن توشه آخرت به مستمند''' مضمونی است که در نامه [[امام علی(ع)]] به [[امام حسن(ع)]] به آن توصیه شده و مقصود [[صدقه دادن]] و [[انفاق در قرآن\|انفاق در راه خداوند]] بوده که توشه مناسبی برای آخرت است. بنابر آنچه در [[نامه ۳۱ نهج‌البلاغه]] نقل شده، علی(ع) سفارش می‌کند که «اگر مستمندی را دیدی که توشه‌ات را تا قیامت می‌برد و فردا که به آن نیاز داری به تو بازمی‌گرداند، کمک او را غنیمت ~~بشمار،~~ و زاد و توشه را بر دوش او بگذار».		{{درگاه\|سنت}}
			'''سپردن توشه آخرت به مستمند''' مضمونی است که در نامه [[امام علی(ع)]] به [[امام حسن(ع)]] به آن توصیه شده و مقصود [[صدقه دادن]] و [[انفاق در قرآن\|انفاق در راه خداوند]] بوده که توشه مناسبی برای [[آخرت]] است. بنابر آنچه در [[نامه ۳۱ نهج‌البلاغه]] نقل شده، علی(ع) سفارش می‌کند «اگر مستمندی را دیدی که توشه‌ات را تا قیامت می‌برد و فردا که به آن نیاز داری به تو بازمی‌گرداند، کمک او را غنیمت بشمار و زاد و توشه را بر دوش او بگذار».

	==متن روایت==		== متن روایت ==
	امام علی(ع) خطاب به امام حسن(ع):		امام علی(ع) خطاب به امام حسن(ع) می‌فرماید:
	{{عربی بزرگ\|وَ إِذَا وَجَدْتَ‏ مِنْ‏ أَهْلِ‏ الْفَاقَه مَنْ يَحْمِلُ لَكَ زَادَكَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَه فَيُوَافِيكَ بِهِ غَداً حَيْثُ تَحْتَاجُ إِلَيْهِ فَاغْتَنِمْهُ\|ترجمه= اگر مستمندی را دیدی که توشه‌ات را تا قیامت می‌برد و فردا که به آن نیاز داری به تو بازمی‌گرداند، کمک او را غنیمت بشمار، و زاد و توشه را بر دوش او بگذار.<ref>سید رضی، محمد بن حسین، نهج البلاغه، تصحیح صبحی صالح، قم، هجرت، ۱۴۱۴ق، نامه۳۱، ص۳۹۸.</ref>}}		{{عربی بزرگ\|وَ إِذَا وَجَدْتَ‏ مِنْ‏ أَهْلِ‏ الْفَاقَه مَنْ يَحْمِلُ لَكَ زَادَكَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَه فَيُوَافِيكَ بِهِ غَداً حَيْثُ تَحْتَاجُ إِلَيْهِ فَاغْتَنِمْهُ\|ترجمه= اگر مستمندی را دیدی که توشه‌ات را تا قیامت می‌برد و فردا که به آن نیاز داری به تو بازمی‌گرداند، کمک او را غنیمت بشمار، و زاد و توشه را بر دوش او بگذار.<ref>سید رضی، محمد بن حسین، نهج البلاغه، تصحیح صبحی صالح، قم، هجرت، ۱۴۱۴ق، نامه۳۱، ص۳۹۸.</ref>}}
	==کمک گرفتن در حمل توشه قیامت==
	مقصود از تعبیر مستمندی که توشه انسان را تا آخرت می‌برد، در کلام امام علی(ع) را [[صدقه\|انفاق در راه خدا]] و کمک به نیازمندان در دنیا ~~دانستند~~. براساس سخن امام ~~علی~~(ع)‌ صدقه در حقیقت پس‌اندازی است که به هنگام نیازمندی انسان در روز ~~قیامت،~~ به وی بازخواهد گشت. این ~~انفاق،~~ کفاره گناهان او خواهد شد و سختی‌های رسیدن به [[بهشت]] را بر وی آسان خواهد ساخت. به همین جهت ~~امام~~ توصیه می‌کند که فرصت‌های موجود را باید غنیمت شمرد.‏<ref>ابن أبي الحديد، عبد الحميد بن هبه الله، شرح نهج البلاغه لابن أبي الحديد، قم، کتابخانه آیه الله مرعشی نجفی، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج۱۶، ص۸۶.</ref>		== کمک گرفتن در حمل توشه قیامت ==
			مقصود از تعبیر مستمندی که توشه انسان را تا آخرت می‌برد، در کلام [[امام علی(ع)]] را [[صدقه\|انفاق در راه خدا]] و کمک به نیازمندان در [[دنیا]] دانسته‌اند. براساس سخن امام(ع) [[صدقه]] در حقیقت پس‌اندازی است که به هنگام نیازمندی [[انسان]] در روز [[قیامت]]، به وی بازخواهد گشت. این [[انفاق]]، کفاره [[گناهان]] او خواهد شد و سختی‌های رسیدن به [[بهشت]] را بر وی آسان خواهد ساخت. به همین جهت حضرت توصیه می‌کند فرصت‌های موجود را باید غنیمت شمرد.‏<ref>ابن أبي الحديد، عبد الحميد بن هبه الله، شرح نهج البلاغه لابن أبي الحديد، قم، کتابخانه آیه الله مرعشی نجفی، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج۱۶، ص۸۶.</ref>

			در جملات [[امیرالمؤمنین(ع)]] لطافت و ظرافتی به کار رفته که قابل توجه است، زیرا در این کلام، شخص فقیر و مستمندی که به سوی [[انسان]] می‌‌آید تا از او چیزی طلب کند، در حقیقت برای خدمت کردن به او آمده؛ او می‌‌آید تا داوطلبانه بار ما را به دوش بگیرد و با کمال علاقه و صمیمیت آن را به منزل برساند. پس کمک به مستمندان در دید ظاهری، [[انفاق]] کردن و کمک نمودن به آنان است، اما در واقعیت، مطلب به عکس است. در مکتب تربیتی امیرالمومنین(ع) باید وجود آن مستمندی که رو به ما آورده و چشم به احسان ما دوخته است، غنیمت شمرد و بر او آفرین گفت و از خدمت بی‌شائبه و مخلصانۀ او تشکر و سپاسگزاری نمود.<ref name=":0">کریمی جهرمی، علی، به سوی مدینه فاضله، قم، راسخون، ۱۳۷۶ش.</ref>

			[[امام علی بن الحسین زین العابدین(ع)]] همین منطق آسمانی و پرافتخار را تعقیب می‌‌فرمود؛ نقل کرده‌اند هنگامی که سائل و مستمندی نزد [[امام سجاد(ع)]] می‌‌آمد می‌‌فرمودند: {{عربی\|کان إذا أتاهُ السائلُ یقول: 'مَرحَباً بِمَن یَحمِلُ لِی زَادی إلی الآخرة\|ترجمه=آفرین بر کسی که زاد و توشۀ مرا برای من به سوی آخرت حمل می‌‌کند}}<ref>اربلی، علی بن عیسی، کشف الغمه، تبریز، بنی هاشمی، ۱۳۸۱ق، ج ۲ ص ۷۲.</ref>.<ref name=":0" />

	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}

	==جستارهای وابسته==		== جستارهای وابسته ==
	* [[حدیث ثواب ۱۸ برابری قرض دادن]]		# [[حدیث ثواب ۱۸ برابری قرض دادن]]

	== منابع ==		== منابع ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}
خط ۲۴:		خط ۳۱:
	\|شاخه فرعی۳ =		\|شاخه فرعی۳ =
	}}		}}
	{{~~تکمیل مقاله~~		{{ارزیابی
	\| شناسه =شد		\| شناسه = شد
	\| ~~تیترها~~ =شد		\| عکس = <!--خالی \| شد-->
	\| ~~ویرایش~~ =شد		\| درگاه = شد
	\| ~~لینک‌دهی~~ =شد		\| ادبیات = شد
	\| ~~ناوبری~~ =		\| پیوند = شد
	\| ~~نمایه~~ =		\| ناوبری = <!--خالی \| شد-->
	\| ~~تغییر مسیر~~ =		\| تغییرمسیر = <!--خالی \| شد-->
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات = شد
	\| ~~بازبینی~~ =شد		\| ارزیابی کمی = شد
	\| ~~تکمیل~~ =		\| ارزیابی کیفی = شد
	\| اولویت =ج		\| اولویت = ج
	\| کیفیت =ب		\| کیفیت = متوسط
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

Fabbasi: /* کمک گرفتن در حمل توشه قیامت */

2024-10-12T06:55:51Z

کمک گرفتن در حمل توشه قیامت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۵
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	{{عربی بزرگ\|وَ إِذَا وَجَدْتَ‏ مِنْ‏ أَهْلِ‏ الْفَاقَه مَنْ يَحْمِلُ لَكَ زَادَكَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَه فَيُوَافِيكَ بِهِ غَداً حَيْثُ تَحْتَاجُ إِلَيْهِ فَاغْتَنِمْهُ\|ترجمه= اگر مستمندی را دیدی که توشه‌ات را تا قیامت می‌برد و فردا که به آن نیاز داری به تو بازمی‌گرداند، کمک او را غنیمت بشمار، و زاد و توشه را بر دوش او بگذار.<ref>سید رضی، محمد بن حسین، نهج البلاغه، تصحیح صبحی صالح، قم، هجرت، ۱۴۱۴ق، نامه۳۱، ص۳۹۸.</ref>}}		{{عربی بزرگ\|وَ إِذَا وَجَدْتَ‏ مِنْ‏ أَهْلِ‏ الْفَاقَه مَنْ يَحْمِلُ لَكَ زَادَكَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَه فَيُوَافِيكَ بِهِ غَداً حَيْثُ تَحْتَاجُ إِلَيْهِ فَاغْتَنِمْهُ\|ترجمه= اگر مستمندی را دیدی که توشه‌ات را تا قیامت می‌برد و فردا که به آن نیاز داری به تو بازمی‌گرداند، کمک او را غنیمت بشمار، و زاد و توشه را بر دوش او بگذار.<ref>سید رضی، محمد بن حسین، نهج البلاغه، تصحیح صبحی صالح، قم، هجرت، ۱۴۱۴ق، نامه۳۱، ص۳۹۸.</ref>}}
	==کمک گرفتن در حمل توشه قیامت==		==کمک گرفتن در حمل توشه قیامت==
	مقصود از تعبیر مستمندی که توشه انسان را تا آخرت می‌برد، در کلام امام علی(ع) را [[صدقه\|انفاق در راه خدا]] و کمک به نیازمندان در دنیا دانستند. براساس سخن امام علی(ع)‌ صدقه در حقیقت پس‌اندازی است که به هنگام نیازمندی انسان در روز قیامت، به وی بازخواهد گشت. این انفاق، کفاره گناهان او خواهد شد و سختی‌های رسیدن به [[بهشت]] را بر وی آسان خواهد ساخت. به همین جهت امام توصیه می‌کند که فرصت‌های موجود را باید غنیمت شمرد.		مقصود از تعبیر مستمندی که توشه انسان را تا آخرت می‌برد، در کلام امام علی(ع) را [[صدقه\|انفاق در راه خدا]] و کمک به نیازمندان در دنیا دانستند. براساس سخن امام علی(ع)‌ صدقه در حقیقت پس‌اندازی است که به هنگام نیازمندی انسان در روز قیامت، به وی بازخواهد گشت. این انفاق، کفاره گناهان او خواهد شد و سختی‌های رسیدن به [[بهشت]] را بر وی آسان خواهد ساخت. به همین جهت امام توصیه می‌کند که فرصت‌های موجود را باید غنیمت شمرد.‏<ref>ابن أبي الحديد، عبد الحميد بن هبه الله، شرح نهج البلاغه لابن أبي الحديد، قم، کتابخانه آیه الله مرعشی نجفی، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج۱۶، ص۸۶.</ref>

	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}

	==جستارهای وابسته==		==جستارهای وابسته==
	* [[حدیث ثواب ۱۸ برابری قرض دادن]]		* [[حدیث ثواب ۱۸ برابری قرض دادن]]

Fabbasi در ‏۱۲ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۵۱

2024-10-12T06:51:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۱
خط ۸:		خط ۸:
	==متن روایت==		==متن روایت==
	امام علی(ع) خطاب به امام حسن(ع):		امام علی(ع) خطاب به امام حسن(ع):
	{{عربی بزرگ\|~~«اگر~~ مستمندی دیدی که توشه‌ات را تا قیامت می‌برد ~~...~~ کمک او را غنیمت بشمار، ~~توشه‌ات~~ را بر دوش او بگذار، و اگر قدرت مالی داری بیشتر انفاق کن و همراه او بفرست؛ زیرا شاید در رستاخیز در جستجوی چنین فردی باشی و او را نیابی. غنیمت بشمار کسی را که در زمان بی‌نیازی از تو قرض گرفته تا در روزگار سختی به تو باز پس دهد».<ref>سید رضی، نهج البلاغه، تصحیح صبحی صالح، قم، هجرت، ۱۴۱۴ق، نامه۳۱، ص۳۹۸.</ref>}}		{{عربی بزرگ\|وَ إِذَا وَجَدْتَ‏ مِنْ‏ أَهْلِ‏ الْفَاقَه مَنْ يَحْمِلُ لَكَ زَادَكَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَه فَيُوَافِيكَ بِهِ غَداً حَيْثُ تَحْتَاجُ إِلَيْهِ فَاغْتَنِمْهُ\|ترجمه= اگر مستمندی را دیدی که توشه‌ات را تا قیامت می‌برد و فردا که به آن نیاز داری به تو بازمی‌گرداند، کمک او را غنیمت بشمار، و زاد و توشه را بر دوش او بگذار.<ref>سید رضی، محمد بن حسین، نهج البلاغه، تصحیح صبحی صالح، قم، هجرت، ۱۴۱۴ق، نامه۳۱، ص۳۹۸.</ref>}}

	==کمک گرفتن در حمل توشه قیامت==		==کمک گرفتن در حمل توشه قیامت==
	مقصود از تعبیر مستمندی که توشه انسان را تا آخرت می‌برد، در کلام امام علی(ع) را [[صدقه\|انفاق در راه خدا]] و کمک به نیازمندان در دنیا دانستند. براساس سخن امام علی(ع)‌ صدقه در حقیقت پس‌اندازی است که به هنگام نیازمندی انسان در روز قیامت، به وی بازخواهد گشت. این انفاق، کفاره گناهان او خواهد شد و سختی‌های رسیدن به [[بهشت]] را بر وی آسان خواهد ساخت. به همین جهت امام توصیه می‌کند که فرصت‌های موجود را باید غنیمت شمرد.		مقصود از تعبیر مستمندی که توشه انسان را تا آخرت می‌برد، در کلام امام علی(ع) را [[صدقه\|انفاق در راه خدا]] و کمک به نیازمندان در دنیا دانستند. براساس سخن امام علی(ع)‌ صدقه در حقیقت پس‌اندازی است که به هنگام نیازمندی انسان در روز قیامت، به وی بازخواهد گشت. این انفاق، کفاره گناهان او خواهد شد و سختی‌های رسیدن به [[بهشت]] را بر وی آسان خواهد ساخت. به همین جهت امام توصیه می‌کند که فرصت‌های موجود را باید غنیمت شمرد.

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' (ع)' به '(ع)'

2022-12-25T11:11:55Z

جایگزینی متن - ' (ع)' به '(ع)'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۴۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
	منظور از این جمله امام علی (ع) در نامه ۳۱ نهج البلاغه که می‌فرماید: «اگر مستمندی را دیدی که توشه‌ات را تا قیامت می‌برد و فردا که به آن نیاز داری به تو بازمی‌گرداند، کمک او را غنیمت شمار» چیست؟		منظور از این جمله امام علی(ع) در نامه ۳۱ نهج البلاغه که می‌فرماید: «اگر مستمندی را دیدی که توشه‌ات را تا قیامت می‌برد و فردا که به آن نیاز داری به تو بازمی‌گرداند، کمک او را غنیمت شمار» چیست؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}

Rezapour در ‏۸ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۵۳

2022-11-08T13:53:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۲۳
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	'''سپردن توشه آخرت به مستمند''' در نامه [[امام علی(ع)]] به [[امام حسن(ع)]] توصیه شده و مقصود ~~از آن،~~ [[صدقه دادن]] و [[انفاق در قرآن\|انفاق در راه خداوند]] ~~است~~ که توشه مناسبی برای آخرت است. بنابر آنچه در [[نامه ۳۱ نهج‌البلاغه]] نقل شده، علی(ع) سفارش می‌کند که «اگر مستمندی را دیدی که توشه‌ات را تا قیامت می‌برد و فردا که به آن نیاز داری به تو بازمی‌گرداند، کمک او را غنیمت بشمار، و زاد و توشه را بر دوش او بگذار».		'''سپردن توشه آخرت به مستمند''' مضمونی است که در نامه [[امام علی(ع)]] به [[امام حسن(ع)]] به آن توصیه شده و مقصود [[صدقه دادن]] و [[انفاق در قرآن\|انفاق در راه خداوند]] بوده که توشه مناسبی برای آخرت است. بنابر آنچه در [[نامه ۳۱ نهج‌البلاغه]] نقل شده، علی(ع) سفارش می‌کند که «اگر مستمندی را دیدی که توشه‌ات را تا قیامت می‌برد و فردا که به آن نیاز داری به تو بازمی‌گرداند، کمک او را غنیمت بشمار، و زاد و توشه را بر دوش او بگذار».

	==متن روایت==		==متن روایت==

Rezapour در ‏۸ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۲۹

2022-11-08T13:29:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۵۹
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	\| تغییر مسیر =		\| تغییر مسیر =
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =شد
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =ج		\| اولویت =ج
	\| کیفیت =ج		\| کیفیت =ب
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

Rezapour: /* کمک گرفتن در حمل توشه قیامت */

2022-11-08T13:24:47Z

کمک گرفتن در حمل توشه قیامت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۵۴
خط ۱۱:		خط ۱۱:

	==کمک گرفتن در حمل توشه قیامت==		==کمک گرفتن در حمل توشه قیامت==
	مقصود از ~~تعابیر به کار رفته~~ در ~~سخنان~~ امام علی(ع) را ~~چنین دانسته‌اند که~~ انفاق در راه خدا و کمک به نیازمندان در دنیا در حقیقت پس‌اندازی است که به هنگام نیازمندی انسان در روز قیامت، به وی بازخواهد گشت. این انفاق، کفاره گناهان او خواهد شد و سختی‌های رسیدن به [[بهشت]] را بر وی آسان خواهد ~~ساخت؛ بنابراین باید~~ فرصت‌های موجود را ~~مغتنم~~ شمرد ~~و برای تهیه توشه سفر آخرت، کوشش نمود~~.		مقصود از تعبیر مستمندی که توشه انسان را تا آخرت می‌برد، در کلام امام علی(ع) را [[صدقه\|انفاق در راه خدا]] و کمک به نیازمندان در دنیا دانستند. براساس سخن امام علی(ع)‌ صدقه در حقیقت پس‌اندازی است که به هنگام نیازمندی انسان در روز قیامت، به وی بازخواهد گشت. این انفاق، کفاره گناهان او خواهد شد و سختی‌های رسیدن به [[بهشت]] را بر وی آسان خواهد ساخت. به همین جهت امام توصیه می‌کند که فرصت‌های موجود را باید غنیمت شمرد.

	همچنین از این کلام استفاده شده که انسان هر آنچه در راه خدا به فقرا و بیچارگان کمک می‌کند در واقع برای خود ذخیره و پس‌انداز کرده‌ است و فقرا فقط واسطه در حمل آن هستند.
	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}

	==جستارهای وابسته==		==جستارهای وابسته==
	* [[حدیث ثواب ۱۸ برابری قرض دادن]]		* [[حدیث ثواب ۱۸ برابری قرض دادن]]

Rezapour: /* منابع */

2022-11-08T13:18:01Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۴۸
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}

			==جستارهای وابسته==
			* [[حدیث ثواب ۱۸ برابری قرض دادن]]
	== منابع ==		== منابع ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Rezapour: /* متن روایت */

2022-11-08T13:16:55Z

متن روایت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۴۶
خط ۷:		خط ۷:

	==متن روایت==		==متن روایت==
	وَ إِذَا وَجَدْتَ مِنْ أَهْلِ الْفَاقَةِ مَنْ يَحْمِلُ لَكَ زَادَكَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ فَيُوَافِيكَ بِهِ غَداً حَيْثُ تَحْتَاجُ إِلَيْهِ فَاغْتَنِمْهُ وَ حَمِّلْهُ إِيَّاهُ وَ أَكْثِرْ مِنْ تَزْوِيدِهِ وَ أَنْتَ قَادِرٌ عَلَيْهِ فَلَعَلَّكَ تَطْلُبُهُ فَلَا تَجِدُه‏
	امام علی(ع) خطاب به امام حسن(ع):		امام علی(ع) خطاب به امام حسن(ع):
	{{عربی بزرگ\|«اگر مستمندی دیدی که توشه‌ات را تا قیامت می‌برد ... کمک او را غنیمت بشمار، توشه‌ات را بر دوش او بگذار، و اگر قدرت مالی داری بیشتر انفاق کن و همراه او بفرست؛ زیرا شاید در رستاخیز در جستجوی چنین فردی باشی و او را نیابی. غنیمت بشمار کسی را که در زمان بی‌نیازی از تو قرض گرفته تا در روزگار سختی به تو باز پس دهد».<ref>سید رضی، نهج البلاغه، تصحیح صبحی صالح، قم، هجرت، ۱۴۱۴ق، نامه۳۱، ص۳۹۸.</ref>}}		{{عربی بزرگ\|«اگر مستمندی دیدی که توشه‌ات را تا قیامت می‌برد ... کمک او را غنیمت بشمار، توشه‌ات را بر دوش او بگذار، و اگر قدرت مالی داری بیشتر انفاق کن و همراه او بفرست؛ زیرا شاید در رستاخیز در جستجوی چنین فردی باشی و او را نیابی. غنیمت بشمار کسی را که در زمان بی‌نیازی از تو قرض گرفته تا در روزگار سختی به تو باز پس دهد».<ref>سید رضی، نهج البلاغه، تصحیح صبحی صالح، قم، هجرت، ۱۴۱۴ق، نامه۳۱، ص۳۹۸.</ref>}}

Rezapour: /* متن روایت */

2022-11-08T13:16:40Z

متن روایت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۴۶
خط ۷:		خط ۷:

	==متن روایت==		==متن روایت==
			وَ إِذَا وَجَدْتَ مِنْ أَهْلِ الْفَاقَةِ مَنْ يَحْمِلُ لَكَ زَادَكَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ فَيُوَافِيكَ بِهِ غَداً حَيْثُ تَحْتَاجُ إِلَيْهِ فَاغْتَنِمْهُ وَ حَمِّلْهُ إِيَّاهُ وَ أَكْثِرْ مِنْ تَزْوِيدِهِ وَ أَنْتَ قَادِرٌ عَلَيْهِ فَلَعَلَّكَ تَطْلُبُهُ فَلَا تَجِدُه‏
	امام علی(ع) خطاب به امام حسن(ع):		امام علی(ع) خطاب به امام حسن(ع):
	{{عربی بزرگ\|«اگر مستمندی را دیدی که توشه‌ات را تا قیامت می‌برد ~~و فردا که به آن نیاز داری به تو بازمی‌گرداند،~~ کمک او را غنیمت بشمار، ~~و زاد و توشه~~ را بر دوش او بگذار، و اگر قدرت مالی داری بیشتر انفاق کن و همراه او بفرست؛ زیرا ~~ممکن است روزی~~ در رستاخیز در جستجوی چنین فردی باشی و او را نیابی. غنیمت بشمار کسی که در زمان بی‌نیازی از تو قرض گرفته تا در روزگار سختی به تو ~~بازپس دهد~~.»<ref>سید رضی، نهج البلاغه، تصحیح صبحی صالح، قم، هجرت، ۱۴۱۴ق، نامه۳۱، ص۳۹۸.</ref>}}		{{عربی بزرگ\|«اگر مستمندی دیدی که توشه‌ات را تا قیامت می‌برد ... کمک او را غنیمت بشمار، توشه‌ات را بر دوش او بگذار، و اگر قدرت مالی داری بیشتر انفاق کن و همراه او بفرست؛ زیرا شاید در رستاخیز در جستجوی چنین فردی باشی و او را نیابی. غنیمت بشمار کسی را که در زمان بی‌نیازی از تو قرض گرفته تا در روزگار سختی به تو باز پس دهد».<ref>سید رضی، نهج البلاغه، تصحیح صبحی صالح، قم، هجرت، ۱۴۱۴ق، نامه۳۱، ص۳۹۸.</ref>}}

	==کمک گرفتن در حمل توشه قیامت==		==کمک گرفتن در حمل توشه قیامت==