روزه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazarzadeh: جایگزینی متن - 'بحارالانوار' به 'بحار الانوار'

2026-05-12T17:59:53Z

جایگزینی متن - 'بحارالانوار' به 'بحار الانوار'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۱:۲۹
خط ۴۵:		خط ۴۵:

	=== بعد عرفانی ===		=== بعد عرفانی ===
	روزه به عنوان عاملی مجرب برای تعدیل [[شهوت]] و مبارزه با تمایلات نفسانی، باعث تقرب به خداوند می‌شود، به‌گونه‌ای که یادآور گرسنگی و عطش [[قیامت]] است. این تقرب چنان مهم است که در حدیث قدسی آمده: {{متن عربی\|الصَّومُ ليِ و اَنا اُجْزي بِهِ\|ترجمه=روزه برای من است و من خودم پاداش او هستم}}، که پاداش آن همان تقرب است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سفینه البحار\|نام=شیخ عباس\|نام خانوادگی=قمی\|ناشر=انتشارات کتابخانة سنائی\|صفحه=193}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=~~بحارالانوار~~\|نام=محمدباقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|جلد=93\|صفحه=285\|مکان=بیروت}}</ref> همچنین در روایتی، گرسنگی و سجده از موقعیت‌های نزدیکی بنده به خدا شمرده شده‌اند.'''<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سفینه البحار\|نام=شیخ عباس\|نام خانوادگی=قمی\|ناشر=انتشارات کتابخانة سنائی\|صفحه=193}}</ref>'''		روزه به عنوان عاملی مجرب برای تعدیل [[شهوت]] و مبارزه با تمایلات نفسانی، باعث تقرب به خداوند می‌شود، به‌گونه‌ای که یادآور گرسنگی و عطش [[قیامت]] است. این تقرب چنان مهم است که در حدیث قدسی آمده: {{متن عربی\|الصَّومُ ليِ و اَنا اُجْزي بِهِ\|ترجمه=روزه برای من است و من خودم پاداش او هستم}}، که پاداش آن همان تقرب است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سفینه البحار\|نام=شیخ عباس\|نام خانوادگی=قمی\|ناشر=انتشارات کتابخانة سنائی\|صفحه=193}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الانوار\|نام=محمدباقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|جلد=93\|صفحه=285\|مکان=بیروت}}</ref> همچنین در روایتی، گرسنگی و سجده از موقعیت‌های نزدیکی بنده به خدا شمرده شده‌اند.'''<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سفینه البحار\|نام=شیخ عباس\|نام خانوادگی=قمی\|ناشر=انتشارات کتابخانة سنائی\|صفحه=193}}</ref>'''

	=== بعد اخلاقی و تربیتی ===		=== بعد اخلاقی و تربیتی ===
خط ۵۴:		خط ۵۴:

	=== بعد بهداشتی و پزشکی ===		=== بعد بهداشتی و پزشکی ===
	[[حضرت محمد(ص)\|پیامبر(ص)]] فرمودند:{{متن عربی\|صوموا تصحّوا\|ترجمه=روزه بگیرید تا سالم و تندرست باشید}}.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=~~بحارالانوار~~\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=احیاء التراث الاسلامی\|جلد=96\|صفحه=255\|مکان=بیروت}}</ref> محدودیت در خوردن و آشامیدن در طول یک ماه، بهترین فرصت برای سلامتی جسم است، زیرا معده که «خانه همه دردها» است، فرصت استراحت و بازسازی می‌یابد. دانشمندان نیز روزه رمضان را نوعی درمان سالانه توصیف کرده‌اند که معده را تقویت و خون را تصفیه می‌کند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر نمونه\|سال=1375\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مکارم شیرازی\|ناشر=دارالکتب الاسلامیه\|صفحه‌ها=632و633\|مکان=تهران}}</ref>		[[حضرت محمد(ص)\|پیامبر(ص)]] فرمودند:{{متن عربی\|صوموا تصحّوا\|ترجمه=روزه بگیرید تا سالم و تندرست باشید}}.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الانوار\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=احیاء التراث الاسلامی\|جلد=96\|صفحه=255\|مکان=بیروت}}</ref> محدودیت در خوردن و آشامیدن در طول یک ماه، بهترین فرصت برای سلامتی جسم است، زیرا معده که «خانه همه دردها» است، فرصت استراحت و بازسازی می‌یابد. دانشمندان نیز روزه رمضان را نوعی درمان سالانه توصیف کرده‌اند که معده را تقویت و خون را تصفیه می‌کند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر نمونه\|سال=1375\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مکارم شیرازی\|ناشر=دارالکتب الاسلامیه\|صفحه‌ها=632و633\|مکان=تهران}}</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Shahroudi: Shahroudi صفحهٔ پیش نویس:روزه را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به روزه منتقل کرد

2026-04-14T14:53:39Z

Shahroudi صفحهٔ پیش نویس:روزه را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به روزه منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۲۳
(بدون تفاوت)

Shahroudi در ‏۱۴ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۵۳

2026-04-14T14:53:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۲۳
خط ۳:		خط ۳:
	روزه چیست؟ با چه هدفی در اسلام تشریع شده است و جایگاه آن در دیگر ادیان چگونه تعریف شده؟		روزه چیست؟ با چه هدفی در اسلام تشریع شده است و جایگاه آن در دیگر ادیان چگونه تعریف شده؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
			{{درگاه\|واژه‌ها}}
	'''روزه''' یعنی اینکه انسان از [[اذان صبح]] تا [[اذان مغرب]]، به نیت اطاعت از فرمان خداوند، از خوردن، آشامیدن و از چیزهایی که روزه را باطل می‌کند، آگاهانه خودداری نماید. روزه در [[اسلام]]، یکی از ارکان و [[فروع دین]] به‌شمار می‌رود. طبق احکام فقهی روزه یا واجب یا مستحب یا مکروه یا حرام؛ که روزه [[ماه رمضان]] واجب و جزء ارکان دین به‌شمار می‌رود. روزه به عنوان ضیافت الهی معرفی شده است؛ فرصتی که در آن مؤمنان با ترک لذت‌های مادی، به تمرین خویشتنداری، تقویت اراده و روح می‌پردازند.		'''روزه''' یعنی اینکه انسان از [[اذان صبح]] تا [[اذان مغرب]]، به نیت اطاعت از فرمان خداوند، از خوردن، آشامیدن و از چیزهایی که روزه را باطل می‌کند، آگاهانه خودداری نماید. روزه در [[اسلام]]، یکی از ارکان و [[فروع دین]] به‌شمار می‌رود. طبق احکام فقهی روزه یا واجب یا مستحب یا مکروه یا حرام؛ که روزه [[ماه رمضان]] واجب و جزء ارکان دین به‌شمار می‌رود. روزه به عنوان ضیافت الهی معرفی شده است؛ فرصتی که در آن مؤمنان با ترک لذت‌های مادی، به تمرین خویشتنداری، تقویت اراده و روح می‌پردازند.

خط ۷۳:		خط ۷۴:
	\| شناسه = شد		\| شناسه = شد
	\| عکس = <!--خالی \| شد-->		\| عکس = <!--خالی \| شد-->
	\| درگاه = ~~<!--خالی \|~~ شد~~-->~~		\| درگاه = شد
	\| ادبیات = شد		\| ادبیات = شد
	\| پیوند = شد		\| پیوند = شد
	\| ناوبری = ~~<!--خالی \|~~ شد~~-->~~		\| ناوبری = شد
	\| تغییرمسیر = ~~<!--خالی \|~~ شد~~-->~~		\| تغییرمسیر = شد
	\| ارجاعات = شد		\| ارجاعات = شد
	\| ارزیابی کمی = شد		\| ارزیابی کمی = شد
	\| ارزیابی کیفی = ~~<!--خالی \|~~ شد~~-->~~		\| ارزیابی کیفی = شد
	\| اولویت = الف		\| اولویت = الف
	\| کیفیت = ~~<!--خیلی‌خوب \|~~ خوب ~~\| متوسط \| ضعیف-->~~		\| کیفیت = خوب
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

Mafkalam: /* حقیقت روزه */

2025-12-10T06:34:32Z

حقیقت روزه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۴
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	علما و مفسران تعاریف مختلفی برای روزه ارائه کرده‌اند، به عنوان مثال روزه در لغت به خودداری کردن از چیزی و ترک آن است. برخی لغویان به هر امساک کننده از خوردنی و نوشیدنی یا سخنی یا حرکتی اطلاق کرده‌اند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=لسان العرب\|سال=1408\|نام=محمد بن مکرم\|نام خانوادگی=ابن منظور\|ناشر=دار الفکر\|جلد=12\|صفحه=350\|فصل=واژه «صوم»}}</ref>		علما و مفسران تعاریف مختلفی برای روزه ارائه کرده‌اند، به عنوان مثال روزه در لغت به خودداری کردن از چیزی و ترک آن است. برخی لغویان به هر امساک کننده از خوردنی و نوشیدنی یا سخنی یا حرکتی اطلاق کرده‌اند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=لسان العرب\|سال=1408\|نام=محمد بن مکرم\|نام خانوادگی=ابن منظور\|ناشر=دار الفکر\|جلد=12\|صفحه=350\|فصل=واژه «صوم»}}</ref>

	و در اصطلاح [[امام خمینی]] ~~روزه را به،~~ آن است که انسان برای انجام فرمان خداوند عالم از اذان صبح تا مغرب از چیزهایی که روزه را باطل می‌کند، خودداری نماید<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=توضیح المسائل\|سال=1392\|نام=روح‌الله\|نام خانوادگی=امام خمینی\|ناشر=مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی\|مکان=تهران\|فصل=احکام روزه}}</ref> و [[سید محمدحسین طباطبایی]] می‌فرمایند، اسلام در روزه، تنها خودداری از خوردن و آشامیدن را کافی نمی‌داند، بلکه دستور می‌دهد که روزه‌دار از هرچه که موجب آلودگی و ارتکاب گناه است یا او را به هوس‌ها و وسوسه‌های نفسانی سوق می‌دهد، دوری کند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تعالیم اسلام\|سال=۱۳۸۷\|نام=سید محمدحسین\|نام خانوادگی=طباطبائی\|ناشر=انتشارات بوستان کتاب\|کوشش=با گردآوری هادی خسروشاهی\|فصل=قم}}</ref> [[سید محمدکاظم یزدی]] وجوب روزه در ماه رمضان را از ضروریات دین می‌دانند و منکر وجوب روزه در ماه رمضان را مرتد دانسته که قتلش واجب است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=العروة الوثقی\|سال=۱۴۲۰\|نام=سید محمدکاظم\|نام خانوادگی=طباطبایی یزدی\|ناشر=دفتر انتشارات اسلامی\|جلد=۳\|مکان=قم}}</ref>		و در اصطلاح [[امام خمینی]] روزه، آن است که انسان برای انجام فرمان خداوند عالم از اذان صبح تا مغرب از چیزهایی که روزه را باطل می‌کند، خودداری نماید<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=توضیح المسائل\|سال=1392\|نام=روح‌الله\|نام خانوادگی=امام خمینی\|ناشر=مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی\|مکان=تهران\|فصل=احکام روزه}}</ref> و [[سید محمدحسین طباطبایی]] می‌فرمایند، اسلام در روزه، تنها خودداری از خوردن و آشامیدن را کافی نمی‌داند، بلکه دستور می‌دهد که روزه‌دار از هرچه که موجب آلودگی و ارتکاب گناه است یا او را به هوس‌ها و وسوسه‌های نفسانی سوق می‌دهد، دوری کند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تعالیم اسلام\|سال=۱۳۸۷\|نام=سید محمدحسین\|نام خانوادگی=طباطبائی\|ناشر=انتشارات بوستان کتاب\|کوشش=با گردآوری هادی خسروشاهی\|فصل=قم}}</ref> [[سید محمدکاظم یزدی]] وجوب روزه در ماه رمضان را از ضروریات دین می‌دانند و منکر وجوب روزه در ماه رمضان را مرتد دانسته که قتلش واجب است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=العروة الوثقی\|سال=۱۴۲۰\|نام=سید محمدکاظم\|نام خانوادگی=طباطبایی یزدی\|ناشر=دفتر انتشارات اسلامی\|جلد=۳\|مکان=قم}}</ref>

	همچنین روزه را به خودداری کردن از انجام کارهای خاص مانند خوردن و آشامیدن از اذان صبح تا مغرب با [[قصد قربت]] گفته می‌شود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مصطلحات الفقه، تحقیق\|سال=۱۴۳۴\|نام=علی\|نام خانوادگی=مشکینی\|ناشر=مؤسسه علمی و فرهنگی دارالحدیث\|صفحه=363\|مکان=قم\|کوشش=حمید احمدی جلفایی}}</ref> فقیه شیعه، روزه را به آماده‌ساختن نفس برای اجتناب از [[مبطلات روزه]] تعریف کرده است.'''<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مصطلحات الفقه، تحقیق\|سال=۱۴۳۴\|نام=علی\|نام خانوادگی=مشکینی\|ناشر=مؤسسه علمی و فرهنگی دارالحدیث\|صفحه=363\|مکان=قم\|کوشش=حمید احمدی جلفایی}}</ref>''' روزه را آمادگی مکلف یا [[مسلمان\|مسلمانی]] که مانعی مانند سفر برای روزه ندارد، برای خداوند دانسته‌اند، به‌گونه‌ای که خود را از [[مفطرات]] از طلوع فجر تا غروب خورشید بازمی‌دارد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الدروس الشرعیه\|سال=۱۴۱۷\|نام=محمدبن مکی\|نام خانوادگی=شهید اول\|ناشر=مجمع البحوث الاسلامیه\|صفحه=266}}</ref> روزه در اصطلاح [[شرع]] مقدس همان است که در شناسه آمده است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مختلف الشیعه\|نام=حسن بن یوسف بن مطهّر\|نام خانوادگی=علامه حلی\|جلد=3\|صفحه‌ها=359و360}}</ref> آماده ساختن [[نفس]] بر اجتناب از چیزهایی خاص<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=جمل العلم و العمل\|سال=1387\|نام=علی بن حسین موسوی\|نام خانوادگی=سید مرتضی\|ناشر=مطبعة الآداب\|صفحه=89}}</ref>		همچنین روزه را به خودداری کردن از انجام کارهای خاص مانند خوردن و آشامیدن از اذان صبح تا مغرب با [[قصد قربت]] گفته می‌شود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مصطلحات الفقه، تحقیق\|سال=۱۴۳۴\|نام=علی\|نام خانوادگی=مشکینی\|ناشر=مؤسسه علمی و فرهنگی دارالحدیث\|صفحه=363\|مکان=قم\|کوشش=حمید احمدی جلفایی}}</ref> فقیه شیعه، روزه را به آماده‌ساختن نفس برای اجتناب از [[مبطلات روزه]] تعریف کرده است.'''<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مصطلحات الفقه، تحقیق\|سال=۱۴۳۴\|نام=علی\|نام خانوادگی=مشکینی\|ناشر=مؤسسه علمی و فرهنگی دارالحدیث\|صفحه=363\|مکان=قم\|کوشش=حمید احمدی جلفایی}}</ref>''' روزه را آمادگی مکلف یا [[مسلمان\|مسلمانی]] که مانعی مانند سفر برای روزه ندارد، برای خداوند دانسته‌اند، به‌گونه‌ای که خود را از [[مفطرات]] از طلوع فجر تا غروب خورشید بازمی‌دارد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الدروس الشرعیه\|سال=۱۴۱۷\|نام=محمدبن مکی\|نام خانوادگی=شهید اول\|ناشر=مجمع البحوث الاسلامیه\|صفحه=266}}</ref> روزه در اصطلاح [[شرع]] مقدس همان است که در شناسه آمده است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مختلف الشیعه\|نام=حسن بن یوسف بن مطهّر\|نام خانوادگی=علامه حلی\|جلد=3\|صفحه‌ها=359و360}}</ref> آماده ساختن [[نفس]] بر اجتناب از چیزهایی خاص<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=جمل العلم و العمل\|سال=1387\|نام=علی بن حسین موسوی\|نام خانوادگی=سید مرتضی\|ناشر=مطبعة الآداب\|صفحه=89}}</ref>

Shahroudi: ابرابزار

2025-10-23T03:03:44Z

ابرابزار

نمایش تغییرات

Shahroudi در ‏۲۳ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۲:۵۸

2025-10-23T02:58:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۲۸
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{پیش نویس\|تکمیل}}~~{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
	روزه چیست؟ با چه هدفی در اسلام تشریع شده است و جایگاه آن در دیگر ادیان چگونه تعریف شده؟		روزه چیست؟ با چه هدفی در اسلام تشریع شده است و جایگاه آن در دیگر ادیان چگونه تعریف شده؟

Mohammadaminrazi در ‏۷ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۹

2025-10-07T10:39:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۰۹
خط ۵۵:		خط ۵۵:
	=== بعد بهداشتی و پزشکی ===		=== بعد بهداشتی و پزشکی ===
	[[حضرت محمد(ص)\|پیامبر(ص)]] فرمودند:{{متن عربی\|صوموا تصحّوا\|ترجمه=روزه بگیرید تا سالم و تندرست باشید}}.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحارالانوار\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=احياء التراث الاسلامی\|جلد=96\|صفحه=255\|مکان=بيروت}}</ref> محدودیت در خوردن و آشامیدن در طول یک ماه، بهترین فرصت برای سلامتی جسم است، زیرا معده که «خانه همه دردها» است، فرصت استراحت و بازسازی می‌یابد. دانشمندان نیز روزه رمضان را نوعی درمان سالانه توصیف کرده‌اند که معده را تقویت و خون را تصفیه می‌کند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسير نمونه\|سال=1375\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مكارم شيرازی\|ناشر=دارالكتب الاسلاميه\|صفحه‌ها=632و633\|مکان=تهران}}</ref>		[[حضرت محمد(ص)\|پیامبر(ص)]] فرمودند:{{متن عربی\|صوموا تصحّوا\|ترجمه=روزه بگیرید تا سالم و تندرست باشید}}.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحارالانوار\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=احياء التراث الاسلامی\|جلد=96\|صفحه=255\|مکان=بيروت}}</ref> محدودیت در خوردن و آشامیدن در طول یک ماه، بهترین فرصت برای سلامتی جسم است، زیرا معده که «خانه همه دردها» است، فرصت استراحت و بازسازی می‌یابد. دانشمندان نیز روزه رمضان را نوعی درمان سالانه توصیف کرده‌اند که معده را تقویت و خون را تصفیه می‌کند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسير نمونه\|سال=1375\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مكارم شيرازی\|ناشر=دارالكتب الاسلاميه\|صفحه‌ها=632و633\|مکان=تهران}}</ref>

			== جستارهای وابسته ==
			{{ستون\|۲}}
			* [[آثار روزه از نگاه قرآن و روایات]]
			* [[روزه عاشورا]]

			{{پایان}}

	== منابع ==		== منابع ==
	{{پانویس\|۲}}		{{پانویس\|۲}}

Mohammadaminrazi در ‏۲۸ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۱۰

2025-09-28T20:10:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۳:۴۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{شروع متن}}		{{پیش نویس\|تکمیل}}{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
	روزه چیست؟ با چه هدفی در اسلام تشریع شده است و جایگاه آن در دیگر ادیان چگونه تعریف شده؟		روزه چیست؟ با چه هدفی در اسلام تشریع شده است و جایگاه آن در دیگر ادیان چگونه تعریف شده؟

Mohammadaminrazi در ‏۲۸ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۹

2025-09-28T20:09:41Z

نمایش تغییرات

Mohammadaminrazi در ‏۲۸ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۳

2025-09-28T20:03:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۳:۳۳
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	== تاریخچه روزه ==		== تاریخچه روزه ==

	=== روزه در ادیان ~~و ملل~~ پیشین ===		=== روزه در ادیان پیشین ===
	روزه به عنوان یک دستور عبادی یا آیینی دارای سابقه‌ای طولانی در میان ادیان و اقوام گوناگون بشری است. در قرآن کریم نیز به این پیشینه اشاره شده است، آنجا که در آیه ۱۸۳ سوره بقره می‌فرماید:{{قرآن\|أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا کُتِبَ عَلَیْکُمُ الصِّیامُ کَما کُتِبَ عَلَى الَّذینَ مِنْ قَبْلِکُم\|ترجمه=ای مؤمنان! همانگونه که روزه را بر اقوام پیش از شما واجب کردیم بر شما نیز واجب ساختیم\|سوره=بقره\|آیه=183}}.روزه‌داری در میان اقوام باستانی مانند مصری‌ها برای پرستش بت «لایسیس»، یونانی‌ها برای پرستش بت کشاورزی «ذیمیتر» و رومی‌ها برای پرستش «لزفس» و «سیریس ذیمیتر» یا هنگام بلا رایج بود. همچنین، در مذاهب غیر آسمانی مانند صابئی‌ها، مانوی‌ها، برهمایی‌ها و بودایی‌ها نیز روزه به اشکال و زمان‌های مختلفی از جمله سی روز برای صابئی‌ها، روزه‌های مخصوص گردش خورشید و ماه برای مانوی‌ها، و چهار روز از هر ماه قمری برای بودایی‌ها وجود داشت.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الصیام فی القرآن\|نام=محمد\|نام خانوادگی=دسوقی\|صفحه‌ها=۱۰ تا ۲۱}}</ref>		روزه به عنوان یک دستور عبادی یا آیینی دارای سابقه‌ای طولانی در میان ادیان و اقوام گوناگون بشری است. در قرآن کریم نیز به این پیشینه اشاره شده است، آنجا که در آیه ۱۸۳ سوره بقره می‌فرماید:{{قرآن\|أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا کُتِبَ عَلَیْکُمُ الصِّیامُ کَما کُتِبَ عَلَى الَّذینَ مِنْ قَبْلِکُم\|ترجمه=ای مؤمنان! همانگونه که روزه را بر اقوام پیش از شما واجب کردیم بر شما نیز واجب ساختیم\|سوره=بقره\|آیه=183}}.روزه‌داری در میان اقوام باستانی مانند مصری‌ها برای پرستش بت «لایسیس»، یونانی‌ها برای پرستش بت کشاورزی «ذیمیتر» و رومی‌ها برای پرستش «لزفس» و «سیریس ذیمیتر» یا هنگام بلا رایج بود. همچنین، در مذاهب غیر آسمانی مانند صابئی‌ها، مانوی‌ها، برهمایی‌ها و بودایی‌ها نیز روزه به اشکال و زمان‌های مختلفی از جمله سی روز برای صابئی‌ها، روزه‌های مخصوص گردش خورشید و ماه برای مانوی‌ها، و چهار روز از هر ماه قمری برای بودایی‌ها وجود داشت.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الصیام فی القرآن\|نام=محمد\|نام خانوادگی=دسوقی\|صفحه‌ها=۱۰ تا ۲۱}}</ref>

خط ۴۲:		خط ۴۲:

	== فلسفه روزه ==		== فلسفه روزه ==
	~~فلسفهخ~~		فلسفه روزه طبق آیه شریفه {{قرآن\|لعلّكم تتقون\|سوره=بقره\|آیه=183}}، ایجاد تقوا و پرهیزگاری در انسان است. روزه با کاهش شدت غرایز، تلطیف روح، ایجاد نورانیت و تقویت عزم و اراده، مسیر کمال و سیر و سلوک به‌سوی خداوند را هموار می‌سازد. این فلسفه را می‌توان در چهار بُعد اصلی خلاصه کرد:

	== روزه در ~~ادیان دیگر~~ ==		=== بعد عرفانی ===
	~~ادیان~~		روزه به‌عنوان عاملی مجرب برای تعدیل شهوت و مبارزه با تمایلات نفسانی، باعث تقرب به خداوند می‌شود، به‌گونه‌ای که یادآور گرسنگی و عطش قیامت است. این تقرب چنان مهم است که در حدیث قدسی آمده: {{متن عربی\|الصَّومُ ليِ و اَنا اُجْزي بِهِ\|ترجمه=روزه برای من است و من خودم پاداش او هستم}}، که پاداش آن همان تقرب است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سفينه البحار\|نام=شيخ عباس\|نام خانوادگی=قمی\|ناشر=انتشارات كتابخانة سنائی\|صفحه=193}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحارالانوار\|نام=محمدباقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|جلد=93\|صفحه=285\|مکان=بيروت}}</ref> همچنین در روایتی، گرسنگی و سجده از موقعیت‌های نزدیکی بنده به خدا شمرده شده‌اند.'''<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سفينه البحار\|نام=شيخ عباس\|نام خانوادگی=قمی\|ناشر=انتشارات كتابخانة سنائی\|صفحه=193}}</ref>'''

			=== بعد اخلاقی و تربیتی ===
			روزه یکی از مهم‌ترین وسایل برای تزکیهٔ روح و تصفیهٔ باطن است. روزه حقیقی صرفاً امساک از خوردن و آشامیدن نیست، بلکه پرهیز چشم، گوش و زبان از گناهان (چه کبیره و چه صغیره) است. عمل کامل به دستورات و ترک نواهی الهی که از اهداف روزه است، موجب رهایی روح از آلودگی‌ها و رذایل اخلاقی می‌شود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=آداب روزه داری\|سال=1374\|نام=سيد مهدی\|نام خانوادگی=شمس‌الدين\|ناشر=انتشارات قدس\|صفحه‌ها=10و23و24\|مکان=قم}}</ref>

			=== بعد اجتماعی ===
			روزه بعد اجتماعی مهمی دارد و آن مواسات (برادری و همدردی) است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=وسائل‌الشيعه\|نام=محمد بن حسن\|نام خانوادگی=حر عاملی\|جلد=7\|صفحه=7\|مکان=بيروت}}</ref> امام باقر (ع) فرموده‌اند که روزه واجب شده تا ثروتمندان، درد گرسنگی را حس کرده و نسبت به فقرا عطوفت نشان دهند. این بعد، مسلمانان را به اطلاع از حال نیازمندان و رسیدگی به آنان ترغیب می‌کند تا جامعه فقر و محرومیت را نبیند.'''<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=وسائل‌الشيعه\|نام=محمد بن حسن\|نام خانوادگی=حر عاملی\|جلد=7\|صفحه=7\|مکان=بيروت}}</ref>'''

			=== بعد بهداشتی و پزشکی ===
			پیامبر (ص) فرمودند:{{متن عربی\|صوموا تصحّوا\|ترجمه=روزه بگیرید تا سالم و تندرست باشید}}.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحارالانوار\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=احياء التراث الاسلامی\|جلد=96\|صفحه=255\|مکان=بيروت}}</ref> محدودیت در خوردن و آشامیدن در طول یک ماه، بهترین فرصت برای سلامتی جسم است، زیرا معده که «خانه همه دردها» است، فرصت استراحت و بازسازی می‌یابد. دانشمندان نیز روزه رمضان را نوعی درمان سالانه توصیف کرده‌اند که معده را تقویت و خون را تصفیه می‌کند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسير نمونه\|سال=1375\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مكارم شيرازی\|ناشر=دارالكتب الاسلاميه\|صفحه‌ها=632و633\|مکان=تهران}}</ref>

	https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%87#%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%87_%D8%AF%D8%B1_%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86_%D8%B2%D8%B1%D8%AA%D8%B4%D8%AA		https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%87#%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%87_%D8%AF%D8%B1_%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86_%D8%B2%D8%B1%D8%AA%D8%B4%D8%AA

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۴
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	علما و مفسران تعاریف مختلفی برای روزه ارائه کرده‌اند، به عنوان مثال روزه در لغت به خودداری کردن از چیزی و ترک آن است. برخی لغویان به هر امساک کننده از خوردنی و نوشیدنی یا سخنی یا حرکتی اطلاق کرده‌اند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=لسان العرب\|سال=1408\|نام=محمد بن مکرم\|نام خانوادگی=ابن منظور\|ناشر=دار الفکر\|جلد=12\|صفحه=350\|فصل=واژه «صوم»}}</ref>		علما و مفسران تعاریف مختلفی برای روزه ارائه کرده‌اند، به عنوان مثال روزه در لغت به خودداری کردن از چیزی و ترک آن است. برخی لغویان به هر امساک کننده از خوردنی و نوشیدنی یا سخنی یا حرکتی اطلاق کرده‌اند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=لسان العرب\|سال=1408\|نام=محمد بن مکرم\|نام خانوادگی=ابن منظور\|ناشر=دار الفکر\|جلد=12\|صفحه=350\|فصل=واژه «صوم»}}</ref>

	و در اصطلاح [[امام خمینی]] ~~روزه را به،~~ آن است که انسان برای انجام فرمان خداوند عالم از اذان صبح تا مغرب از چیزهایی که روزه را باطل می‌کند، خودداری نماید<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=توضیح المسائل\|سال=1392\|نام=روح‌الله\|نام خانوادگی=امام خمینی\|ناشر=مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی\|مکان=تهران\|فصل=احکام روزه}}</ref> و [[سید محمدحسین طباطبایی]] می‌فرمایند، اسلام در روزه، تنها خودداری از خوردن و آشامیدن را کافی نمی‌داند، بلکه دستور می‌دهد که روزه‌دار از هرچه که موجب آلودگی و ارتکاب گناه است یا او را به هوس‌ها و وسوسه‌های نفسانی سوق می‌دهد، دوری کند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تعالیم اسلام\|سال=۱۳۸۷\|نام=سید محمدحسین\|نام خانوادگی=طباطبائی\|ناشر=انتشارات بوستان کتاب\|کوشش=با گردآوری هادی خسروشاهی\|فصل=قم}}</ref> [[سید محمدکاظم یزدی]] وجوب روزه در ماه رمضان را از ضروریات دین می‌دانند و منکر وجوب روزه در ماه رمضان را مرتد دانسته که قتلش واجب است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=العروة الوثقی\|سال=۱۴۲۰\|نام=سید محمدکاظم\|نام خانوادگی=طباطبایی یزدی\|ناشر=دفتر انتشارات اسلامی\|جلد=۳\|مکان=قم}}</ref>		و در اصطلاح [[امام خمینی]] روزه، آن است که انسان برای انجام فرمان خداوند عالم از اذان صبح تا مغرب از چیزهایی که روزه را باطل می‌کند، خودداری نماید<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=توضیح المسائل\|سال=1392\|نام=روح‌الله\|نام خانوادگی=امام خمینی\|ناشر=مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی\|مکان=تهران\|فصل=احکام روزه}}</ref> و [[سید محمدحسین طباطبایی]] می‌فرمایند، اسلام در روزه، تنها خودداری از خوردن و آشامیدن را کافی نمی‌داند، بلکه دستور می‌دهد که روزه‌دار از هرچه که موجب آلودگی و ارتکاب گناه است یا او را به هوس‌ها و وسوسه‌های نفسانی سوق می‌دهد، دوری کند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تعالیم اسلام\|سال=۱۳۸۷\|نام=سید محمدحسین\|نام خانوادگی=طباطبائی\|ناشر=انتشارات بوستان کتاب\|کوشش=با گردآوری هادی خسروشاهی\|فصل=قم}}</ref> [[سید محمدکاظم یزدی]] وجوب روزه در ماه رمضان را از ضروریات دین می‌دانند و منکر وجوب روزه در ماه رمضان را مرتد دانسته که قتلش واجب است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=العروة الوثقی\|سال=۱۴۲۰\|نام=سید محمدکاظم\|نام خانوادگی=طباطبایی یزدی\|ناشر=دفتر انتشارات اسلامی\|جلد=۳\|مکان=قم}}</ref>

	همچنین روزه را به خودداری کردن از انجام کارهای خاص مانند خوردن و آشامیدن از اذان صبح تا مغرب با [[قصد قربت]] گفته می‌شود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مصطلحات الفقه، تحقیق\|سال=۱۴۳۴\|نام=علی\|نام خانوادگی=مشکینی\|ناشر=مؤسسه علمی و فرهنگی دارالحدیث\|صفحه=363\|مکان=قم\|کوشش=حمید احمدی جلفایی}}</ref> فقیه شیعه، روزه را به آماده‌ساختن نفس برای اجتناب از [[مبطلات روزه]] تعریف کرده است.'''<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مصطلحات الفقه، تحقیق\|سال=۱۴۳۴\|نام=علی\|نام خانوادگی=مشکینی\|ناشر=مؤسسه علمی و فرهنگی دارالحدیث\|صفحه=363\|مکان=قم\|کوشش=حمید احمدی جلفایی}}</ref>''' روزه را آمادگی مکلف یا [[مسلمان\|مسلمانی]] که مانعی مانند سفر برای روزه ندارد، برای خداوند دانسته‌اند، به‌گونه‌ای که خود را از [[مفطرات]] از طلوع فجر تا غروب خورشید بازمی‌دارد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الدروس الشرعیه\|سال=۱۴۱۷\|نام=محمدبن مکی\|نام خانوادگی=شهید اول\|ناشر=مجمع البحوث الاسلامیه\|صفحه=266}}</ref> روزه در اصطلاح [[شرع]] مقدس همان است که در شناسه آمده است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مختلف الشیعه\|نام=حسن بن یوسف بن مطهّر\|نام خانوادگی=علامه حلی\|جلد=3\|صفحه‌ها=359و360}}</ref> آماده ساختن [[نفس]] بر اجتناب از چیزهایی خاص<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=جمل العلم و العمل\|سال=1387\|نام=علی بن حسین موسوی\|نام خانوادگی=سید مرتضی\|ناشر=مطبعة الآداب\|صفحه=89}}</ref>		همچنین روزه را به خودداری کردن از انجام کارهای خاص مانند خوردن و آشامیدن از اذان صبح تا مغرب با [[قصد قربت]] گفته می‌شود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مصطلحات الفقه، تحقیق\|سال=۱۴۳۴\|نام=علی\|نام خانوادگی=مشکینی\|ناشر=مؤسسه علمی و فرهنگی دارالحدیث\|صفحه=363\|مکان=قم\|کوشش=حمید احمدی جلفایی}}</ref> فقیه شیعه، روزه را به آماده‌ساختن نفس برای اجتناب از [[مبطلات روزه]] تعریف کرده است.'''<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مصطلحات الفقه، تحقیق\|سال=۱۴۳۴\|نام=علی\|نام خانوادگی=مشکینی\|ناشر=مؤسسه علمی و فرهنگی دارالحدیث\|صفحه=363\|مکان=قم\|کوشش=حمید احمدی جلفایی}}</ref>''' روزه را آمادگی مکلف یا [[مسلمان\|مسلمانی]] که مانعی مانند سفر برای روزه ندارد، برای خداوند دانسته‌اند، به‌گونه‌ای که خود را از [[مفطرات]] از طلوع فجر تا غروب خورشید بازمی‌دارد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الدروس الشرعیه\|سال=۱۴۱۷\|نام=محمدبن مکی\|نام خانوادگی=شهید اول\|ناشر=مجمع البحوث الاسلامیه\|صفحه=266}}</ref> روزه در اصطلاح [[شرع]] مقدس همان است که در شناسه آمده است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مختلف الشیعه\|نام=حسن بن یوسف بن مطهّر\|نام خانوادگی=علامه حلی\|جلد=3\|صفحه‌ها=359و360}}</ref> آماده ساختن [[نفس]] بر اجتناب از چیزهایی خاص<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=جمل العلم و العمل\|سال=1387\|نام=علی بن حسین موسوی\|نام خانوادگی=سید مرتضی\|ناشر=مطبعة الآداب\|صفحه=89}}</ref>