روایت حسن و حسین دو گوشواره عرش هستند - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazarzadeh: جایگزینی متن - 'بحارالانوار' به 'بحار الانوار'

2026-05-12T17:42:07Z

جایگزینی متن - 'بحارالانوار' به 'بحار الانوار'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۱:۱۲
خط ۸:		خط ۸:
	[[حضرت علی(ع) امام علی(ع)\|امام علی(ع)]] از [[رسول خدا(ص) پیامبر(ص)\|رسول خدا(ص)]] نقل کرده که [[خداوند]] دو فرزندم [[حسن(ع)]] و [[حسین(ع)]] را از نوری که بر علی و [[فاطمه(س)\|فاطمه]] افکنده، آفریده و آن دو همانند دو گوشواره آویخته به گوش، حرکت دارند و نور آن دو هفتاد هزار برابر نور شهیدان است.<ref>جنتی، احمد، نصایح، قم، الهادی، بیست وچهارم، ۱۳۸۲ش، ص۴۲۷.</ref>		[[حضرت علی(ع) امام علی(ع)\|امام علی(ع)]] از [[رسول خدا(ص) پیامبر(ص)\|رسول خدا(ص)]] نقل کرده که [[خداوند]] دو فرزندم [[حسن(ع)]] و [[حسین(ع)]] را از نوری که بر علی و [[فاطمه(س)\|فاطمه]] افکنده، آفریده و آن دو همانند دو گوشواره آویخته به گوش، حرکت دارند و نور آن دو هفتاد هزار برابر نور شهیدان است.<ref>جنتی، احمد، نصایح، قم، الهادی، بیست وچهارم، ۱۳۸۲ش، ص۴۲۷.</ref>

	براساس روایات، [[حضرت آدم(ع)]] روزی در [[بهشت]]، متوجه نوری شد که بخشی از آن به دو گوشواره تعلق داشت و [[جبرئیل]] آن دو را حسن(ع) و حسین(ع) معرفی کرد.<ref>خسروی، موسی، ترجمه ~~بحارالانوار،~~ بخش امامت، تهران، اسلامیه، دوم، ۱۳۶۳ش، ج۷، ج۳، ص۷.</ref>		براساس روایات، [[حضرت آدم(ع)]] روزی در [[بهشت]]، متوجه نوری شد که بخشی از آن به دو گوشواره تعلق داشت و [[جبرئیل]] آن دو را حسن(ع) و حسین(ع) معرفی کرد.<ref>خسروی، موسی، ترجمه بحار الانوار، بخش امامت، تهران، اسلامیه، دوم، ۱۳۶۳ش، ج۷، ج۳، ص۷.</ref>

	== منابع اهل سنت ==		== منابع اهل سنت ==

Whitenoah91 در ‏۲۹ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۶

2024-06-29T13:26:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۵۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}این سخن «حسن و حسین دو گوشواره عرش هستند» از کیست؟{{پایان سوال}}
	این سخن ~~از کیست: حسن~~ و حسین دو گوشواره عرش ~~هستند؟~~
	{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	{{درگاه\|امام حسین}}		{{درگاه\|امام حسین}}
	'''روایت حسن و حسین دو گوشواره عرش هستند''' در منابع [[شیعه]]<ref>نگاه کنید به جنتی، احمد، نصایح، قم، الهادی، بیست وچهارم، ۱۳۸۲ش، ص۴۲۷.</ref> و [[اهل‌سنت]]<ref>برای نمونه نگاه کنید به مجمع الزوائد، ج۹، ص۱۸۴؛ مناوی، محمد عبدالرئوف، فیض القدیر شرح الجامع الصغیر، ج۳، ص۴۱۵.</ref> با تعابیر مختلف نقل شده است. [[حضرت علی(ع) امام علی(ع)\|امام علی(ع)]] از [[رسول خدا(ص) پیامبر(ص)\|رسول خدا(ص)]] نقل کرده که [[خداوند]] دو فرزندم [[حسن(ع)]] و [[حسین(ع)]] را از نوری که بر علی و [[فاطمه(س)\|فاطمه]] افکنده، آفریده و آن دو همانند دو گوشواره آویخته به گوش، حرکت دارند و نور آن دو هفتاد هزار برابر نور شهیدان است.<ref>جنتی، احمد، نصایح، قم، الهادی، بیست وچهارم، ۱۳۸۲ش، ص۴۲۷.</ref>		'''روایت حسن و حسین دو گوشواره عرش هستند''' در منابع [[شیعه]]<ref>نگاه کنید به جنتی، احمد، نصایح، قم، الهادی، بیست وچهارم، ۱۳۸۲ش، ص۴۲۷.</ref> و [[اهل‌سنت]]<ref>برای نمونه نگاه کنید به مجمع الزوائد، ج۹، ص۱۸۴؛ مناوی، محمد عبدالرئوف، فیض القدیر شرح الجامع الصغیر، ج۳، ص۴۱۵.</ref> با تعابیر مختلف نقل شده است.

			== منابع شیعه ==
			[[حضرت علی(ع) امام علی(ع)\|امام علی(ع)]] از [[رسول خدا(ص) پیامبر(ص)\|رسول خدا(ص)]] نقل کرده که [[خداوند]] دو فرزندم [[حسن(ع)]] و [[حسین(ع)]] را از نوری که بر علی و [[فاطمه(س)\|فاطمه]] افکنده، آفریده و آن دو همانند دو گوشواره آویخته به گوش، حرکت دارند و نور آن دو هفتاد هزار برابر نور شهیدان است.<ref>جنتی، احمد، نصایح، قم، الهادی، بیست وچهارم، ۱۳۸۲ش، ص۴۲۷.</ref>

	براساس روایات، [[حضرت آدم(ع)]] روزی در [[بهشت]]، متوجه نوری شد که بخشی از آن به دو گوشواره تعلق داشت و [[جبرئیل]] آن دو را حسن(ع) و حسین(ع) معرفی کرد.<ref>خسروی، موسی، ترجمه بحارالانوار، بخش امامت، تهران، اسلامیه، دوم، ۱۳۶۳ش، ج۷، ج۳، ص۷.</ref>		براساس روایات، [[حضرت آدم(ع)]] روزی در [[بهشت]]، متوجه نوری شد که بخشی از آن به دو گوشواره تعلق داشت و [[جبرئیل]] آن دو را حسن(ع) و حسین(ع) معرفی کرد.<ref>خسروی، موسی، ترجمه بحارالانوار، بخش امامت، تهران، اسلامیه، دوم، ۱۳۶۳ش، ج۷، ج۳، ص۷.</ref>

			== منابع اهل سنت ==


	این حدیث علاوه بر کتاب‌های شیعه در کتب روایی اهل‌سنت نیز نقل شده است. در کتاب فیض القدیر شرح الجامع الصغیر آورده که حسن(ع) و حسین(ع) دو گوشواره [[عرش الهی]] هستند و گوشواره بودن را نه به معنای معلق و آویزان بودن، بلکه به نوعی زینت عرش دانسته است.<ref>مناوی، محمد عبدالرئوف، فیض القدیر شرح الجامع الصغیر، ج۳، ص۴۱۵.</ref> علی بن ابوبکر هیثمی یکی دیگر از علمای اهل‌سنت از رسول خدا(ص) روایت می‌کند: «حسن و حسین(ع) دو گوشواره عرش خدا هستند. هنگامی که بهشتیان در بهشت استقرار می‌یابند، می‌گویند: پروردگارا، به ما وعده داده بودی که ما را به دو رکن از ارکانت زینت بدهی، خداوند پاسخ می‌دهد مگر این‌گونه نیست که شما را به حسن(ع) و حسین(ع) زینت داده‌ام.»<ref>مجمع الزوائد، ج۹، ص۱۸۴.</ref>{{پایان پاسخ}}		این حدیث علاوه بر کتاب‌های شیعه در کتب روایی اهل‌سنت نیز نقل شده است. در کتاب فیض القدیر شرح الجامع الصغیر آورده که حسن(ع) و حسین(ع) دو گوشواره [[عرش الهی]] هستند و گوشواره بودن را نه به معنای معلق و آویزان بودن، بلکه به نوعی زینت عرش دانسته است.<ref>مناوی، محمد عبدالرئوف، فیض القدیر شرح الجامع الصغیر، ج۳، ص۴۱۵.</ref> علی بن ابوبکر هیثمی یکی دیگر از علمای اهل‌سنت از رسول خدا(ص) روایت می‌کند: «حسن و حسین(ع) دو گوشواره عرش خدا هستند. هنگامی که بهشتیان در بهشت استقرار می‌یابند، می‌گویند: پروردگارا، به ما وعده داده بودی که ما را به دو رکن از ارکانت زینت بدهی، خداوند پاسخ می‌دهد مگر این‌گونه نیست که شما را به حسن(ع) و حسین(ع) زینت داده‌ام.»<ref>مجمع الزوائد، ج۹، ص۱۸۴.</ref>{{پایان پاسخ}}

Nazarzadeh: انتقال از رده:مقالات پیشنهادی به رده:مقاله‌های پیشنهادی رده‌انبوه

2023-01-10T10:15:20Z

انتقال از رده:مقالات پیشنهادی به رده:مقاله‌های پیشنهادی رده‌انبوه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۵
خط ۴۰:		خط ۴۰:
	[[رده:درگاه امام حسین(ع)]]		[[رده:درگاه امام حسین(ع)]]
	[[رده:عرش]]		[[رده:عرش]]
	[[رده:~~مقالات~~ پیشنهادی]]		[[رده:مقاله‌های پیشنهادی]]

A.ahmadi در ‏۲ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۲۸

2022-06-02T06:28:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۸
خط ۵:		خط ۵:
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	{{درگاه\|امام حسین}}		{{درگاه\|امام حسین}}
	'''روایت حسن و حسین دو گوشواره عرش هستند''' در منابع [[شیعه]] و [[اهل‌سنت]] با تعابیر مختلف نقل شده است. [[حضرت علی(ع) امام علی(ع)\|امام علی(ع)]] از [[رسول خدا(ص) پیامبر(ص)\|رسول خدا(ص)]] نقل کرده که [[خداوند]] دو فرزندم [[حسن(ع)]] و [[حسین(ع)]] را از نوری که بر علی و [[فاطمه(س)\|فاطمه]] افکنده، آفریده و آن دو همانند دو گوشواره آویخته به گوش، حرکت دارند و نور آن دو هفتاد هزار برابر نور شهیدان است.<ref>جنتی، احمد، نصایح، قم، الهادی، بیست وچهارم، ۱۳۸۲ش، ص۴۲۷.</ref>		'''روایت حسن و حسین دو گوشواره عرش هستند''' در منابع [[شیعه]]<ref>نگاه کنید به جنتی، احمد، نصایح، قم، الهادی، بیست وچهارم، ۱۳۸۲ش، ص۴۲۷.</ref> و [[اهل‌سنت]]<ref>برای نمونه نگاه کنید به مجمع الزوائد، ج۹، ص۱۸۴؛ مناوی، محمد عبدالرئوف، فیض القدیر شرح الجامع الصغیر، ج۳، ص۴۱۵.</ref> با تعابیر مختلف نقل شده است. [[حضرت علی(ع) امام علی(ع)\|امام علی(ع)]] از [[رسول خدا(ص) پیامبر(ص)\|رسول خدا(ص)]] نقل کرده که [[خداوند]] دو فرزندم [[حسن(ع)]] و [[حسین(ع)]] را از نوری که بر علی و [[فاطمه(س)\|فاطمه]] افکنده، آفریده و آن دو همانند دو گوشواره آویخته به گوش، حرکت دارند و نور آن دو هفتاد هزار برابر نور شهیدان است.<ref>جنتی، احمد، نصایح، قم، الهادی، بیست وچهارم، ۱۳۸۲ش، ص۴۲۷.</ref>

	براساس روایات، [[حضرت آدم(ع)]] روزی در [[بهشت]]، متوجه نوری شد که بخشی از آن به دو گوشواره تعلق داشت و [[جبرئیل]] آن دو را حسن(ع) و حسین(ع) معرفی کرد.<ref>خسروی، موسی، ترجمه بحارالانوار، بخش امامت، تهران، اسلامیه، دوم، ۱۳۶۳ش، ج۷، ج۳، ص۷.</ref>		براساس روایات، [[حضرت آدم(ع)]] روزی در [[بهشت]]، متوجه نوری شد که بخشی از آن به دو گوشواره تعلق داشت و [[جبرئیل]] آن دو را حسن(ع) و حسین(ع) معرفی کرد.<ref>خسروی، موسی، ترجمه بحارالانوار، بخش امامت، تهران، اسلامیه، دوم، ۱۳۶۳ش، ج۷، ج۳، ص۷.</ref>

	این حدیث علاوه بر کتاب‌های شیعه در کتب روایی اهل‌سنت نیز نقل شده است. در کتاب فیض القدیر شرح الجامع الصغیر آورده که حسن(ع) و حسین(ع) دو گوشواره [[عرش الهی]] هستند و گوشواره بودن را نه به معنای معلق و آویزان بودن، بلکه به نوعی زینت عرش دانسته است.<ref>~~در کتاب~~ فیض القدیر شرح الجامع ~~الصغیر نوشته محمد عبدالرئوف مناوی، در جلد ۳، صفحه ۴۱۵،~~</ref> علی بن ابوبکر هیثمی یکی دیگر از علمای اهل‌سنت از رسول خدا(ص) روایت می‌کند: «حسن و حسین(ع) دو گوشواره عرش خدا هستند. هنگامی که بهشتیان در بهشت استقرار می‌یابند، می‌گویند: پروردگارا، به ما وعده داده بودی که ما را به دو رکن از ارکانت زینت بدهی، خداوند پاسخ می‌دهد مگر این‌گونه نیست که شما را به حسن(ع) و حسین(ع) زینت داده‌ام.»<ref>مجمع الزوائد، ج۹، ص۱۸۴.</ref>{{پایان پاسخ}}		این حدیث علاوه بر کتاب‌های شیعه در کتب روایی اهل‌سنت نیز نقل شده است. در کتاب فیض القدیر شرح الجامع الصغیر آورده که حسن(ع) و حسین(ع) دو گوشواره [[عرش الهی]] هستند و گوشواره بودن را نه به معنای معلق و آویزان بودن، بلکه به نوعی زینت عرش دانسته است.<ref>مناوی، محمد عبدالرئوف، فیض القدیر شرح الجامع الصغیر، ج۳، ص۴۱۵.</ref> علی بن ابوبکر هیثمی یکی دیگر از علمای اهل‌سنت از رسول خدا(ص) روایت می‌کند: «حسن و حسین(ع) دو گوشواره عرش خدا هستند. هنگامی که بهشتیان در بهشت استقرار می‌یابند، می‌گویند: پروردگارا، به ما وعده داده بودی که ما را به دو رکن از ارکانت زینت بدهی، خداوند پاسخ می‌دهد مگر این‌گونه نیست که شما را به حسن(ع) و حسین(ع) زینت داده‌ام.»<ref>مجمع الزوائد، ج۹، ص۱۸۴.</ref>{{پایان پاسخ}}

	== منابع ==		== منابع ==

A.ahmadi در ‏۲ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۲۶

2022-06-02T06:26:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۶
خط ۷:		خط ۷:
	'''روایت حسن و حسین دو گوشواره عرش هستند''' در منابع [[شیعه]] و [[اهل‌سنت]] با تعابیر مختلف نقل شده است. [[حضرت علی(ع) امام علی(ع)\|امام علی(ع)]] از [[رسول خدا(ص) پیامبر(ص)\|رسول خدا(ص)]] نقل کرده که [[خداوند]] دو فرزندم [[حسن(ع)]] و [[حسین(ع)]] را از نوری که بر علی و [[فاطمه(س)\|فاطمه]] افکنده، آفریده و آن دو همانند دو گوشواره آویخته به گوش، حرکت دارند و نور آن دو هفتاد هزار برابر نور شهیدان است.<ref>جنتی، احمد، نصایح، قم، الهادی، بیست وچهارم، ۱۳۸۲ش، ص۴۲۷.</ref>		'''روایت حسن و حسین دو گوشواره عرش هستند''' در منابع [[شیعه]] و [[اهل‌سنت]] با تعابیر مختلف نقل شده است. [[حضرت علی(ع) امام علی(ع)\|امام علی(ع)]] از [[رسول خدا(ص) پیامبر(ص)\|رسول خدا(ص)]] نقل کرده که [[خداوند]] دو فرزندم [[حسن(ع)]] و [[حسین(ع)]] را از نوری که بر علی و [[فاطمه(س)\|فاطمه]] افکنده، آفریده و آن دو همانند دو گوشواره آویخته به گوش، حرکت دارند و نور آن دو هفتاد هزار برابر نور شهیدان است.<ref>جنتی، احمد، نصایح، قم، الهادی، بیست وچهارم، ۱۳۸۲ش، ص۴۲۷.</ref>

	براساس روایات، [[حضرت آدم(ع)]] روزی در [[بهشت]]، متوجه نوری شد که بخشی از آن به دو گوشواره تعلق داشت و جبرئیل آن دو را حسن(ع) و حسین(ع) معرفی کرد.<ref>خسروی، موسی، ترجمه بحارالانوار، بخش امامت، تهران، اسلامیه، دوم، ۱۳۶۳ش، ج۷، ج۳، ص۷.</ref>		براساس روایات، [[حضرت آدم(ع)]] روزی در [[بهشت]]، متوجه نوری شد که بخشی از آن به دو گوشواره تعلق داشت و [[جبرئیل]] آن دو را حسن(ع) و حسین(ع) معرفی کرد.<ref>خسروی، موسی، ترجمه بحارالانوار، بخش امامت، تهران، اسلامیه، دوم، ۱۳۶۳ش، ج۷، ج۳، ص۷.</ref>

	این حدیث علاوه بر کتاب‌های شیعه در کتب روایی اهل‌سنت نیز نقل شده است. در کتاب فیض القدیر شرح الجامع الصغیر آورده که حسن(ع) و حسین(ع) دو گوشواره [[عرش الهی]] هستند و گوشواره بودن را نه به معنای معلق و آویزان ~~بودن~~ بلکه به نوعی زینت عرش دانسته است.<ref>در کتاب فیض القدیر شرح الجامع الصغیر نوشته محمد عبدالرئوف مناوی، در جلد ۳، صفحه ۴۱۵،</ref> علی بن ابوبکر هیثمی یکی دیگر از علمای اهل‌سنت از رسول خدا(ص) روایت می‌کند که: ~~حسن~~ و حسین(ع) دو گوشواره عرش خدا هستند. هنگامی که بهشتیان در بهشت استقرار می‌یابند، می‌گویند: پروردگارا، به ما وعده داده بودی که ما را به دو رکن از ارکانت زینت بدهی، خداوند: مگر این‌گونه نیست که شما را به حسن(ع) و حسین(ع) زینت داده‌ام.»<ref>مجمع الزوائد، ج۹، ص۱۸۴.</ref>{{پایان پاسخ}}		این حدیث علاوه بر کتاب‌های شیعه در کتب روایی اهل‌سنت نیز نقل شده است. در کتاب فیض القدیر شرح الجامع الصغیر آورده که حسن(ع) و حسین(ع) دو گوشواره [[عرش الهی]] هستند و گوشواره بودن را نه به معنای معلق و آویزان بودن، بلکه به نوعی زینت عرش دانسته است.<ref>در کتاب فیض القدیر شرح الجامع الصغیر نوشته محمد عبدالرئوف مناوی، در جلد ۳، صفحه ۴۱۵،</ref> علی بن ابوبکر هیثمی یکی دیگر از علمای اهل‌سنت از رسول خدا(ص) روایت می‌کند: «حسن و حسین(ع) دو گوشواره عرش خدا هستند. هنگامی که بهشتیان در بهشت استقرار می‌یابند، می‌گویند: پروردگارا، به ما وعده داده بودی که ما را به دو رکن از ارکانت زینت بدهی، خداوند پاسخ می‌دهد مگر این‌گونه نیست که شما را به حسن(ع) و حسین(ع) زینت داده‌ام.»<ref>مجمع الزوائد، ج۹، ص۱۸۴.</ref>{{پایان پاسخ}}

	== منابع ==		== منابع ==

Rezapour در ‏۲۹ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۴۷

2022-05-29T06:47:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۷
خط ۹:		خط ۹:
	براساس روایات، [[حضرت آدم(ع)]] روزی در [[بهشت]]، متوجه نوری شد که بخشی از آن به دو گوشواره تعلق داشت و جبرئیل آن دو را حسن(ع) و حسین(ع) معرفی کرد.<ref>خسروی، موسی، ترجمه بحارالانوار، بخش امامت، تهران، اسلامیه، دوم، ۱۳۶۳ش، ج۷، ج۳، ص۷.</ref>		براساس روایات، [[حضرت آدم(ع)]] روزی در [[بهشت]]، متوجه نوری شد که بخشی از آن به دو گوشواره تعلق داشت و جبرئیل آن دو را حسن(ع) و حسین(ع) معرفی کرد.<ref>خسروی، موسی، ترجمه بحارالانوار، بخش امامت، تهران، اسلامیه، دوم، ۱۳۶۳ش، ج۷، ج۳، ص۷.</ref>

	این حدیث علاوه بر کتاب‌های شیعه در کتب روایی اهل‌سنت نیز نقل شده است. در کتاب فیض القدیر شرح الجامع الصغیر آورده که حسن(ع) و حسین(ع) دو گوشواره [[عرش الهی]] هستند و گوشواره بودن را نه به معنای معلق و آویزان بودن بلکه به نوعی زینت عرش دانسته است.<ref>در کتاب فیض القدیر شرح الجامع الصغیر نوشته محمد عبدالرئوف مناوی، در جلد ۳، صفحه ۴۱۵،</ref> علی بن ابوبکر هیثمی یکی دیگر از علمای اهل‌سنت از رسول خدا(ص) روایت می‌کند که: حسن و حسین(ع) دو گوشواره عرش خدا هستند. هنگامی که بهشتیان در بهشت استقرار می‌یابند، می‌گویند:پروردگارا، به ما وعده داده بودی که ما را به دو رکن از ارکانت زینت بدهی، خداوند: مگر این‌گونه نیست که شما را به حسن(ع) و حسین(ع) زینت داده‌ام.»<ref>مجمع الزوائد، ج۹، ص۱۸۴.</ref>{{پایان پاسخ}}		این حدیث علاوه بر کتاب‌های شیعه در کتب روایی اهل‌سنت نیز نقل شده است. در کتاب فیض القدیر شرح الجامع الصغیر آورده که حسن(ع) و حسین(ع) دو گوشواره [[عرش الهی]] هستند و گوشواره بودن را نه به معنای معلق و آویزان بودن بلکه به نوعی زینت عرش دانسته است.<ref>در کتاب فیض القدیر شرح الجامع الصغیر نوشته محمد عبدالرئوف مناوی، در جلد ۳، صفحه ۴۱۵،</ref> علی بن ابوبکر هیثمی یکی دیگر از علمای اهل‌سنت از رسول خدا(ص) روایت می‌کند که: حسن و حسین(ع) دو گوشواره عرش خدا هستند. هنگامی که بهشتیان در بهشت استقرار می‌یابند، می‌گویند: پروردگارا، به ما وعده داده بودی که ما را به دو رکن از ارکانت زینت بدهی، خداوند: مگر این‌گونه نیست که شما را به حسن(ع) و حسین(ع) زینت داده‌ام.»<ref>مجمع الزوائد، ج۹، ص۱۸۴.</ref>{{پایان پاسخ}}

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی نویسنده =		\| بازبینی نویسنده =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =شد
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =ج		\| اولویت =ج

Rezapour در ‏۲۹ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۴۱

2022-05-29T06:41:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۱
خط ۹:		خط ۹:
	براساس روایات، [[حضرت آدم(ع)]] روزی در [[بهشت]]، متوجه نوری شد که بخشی از آن به دو گوشواره تعلق داشت و جبرئیل آن دو را حسن(ع) و حسین(ع) معرفی کرد.<ref>خسروی، موسی، ترجمه بحارالانوار، بخش امامت، تهران، اسلامیه، دوم، ۱۳۶۳ش، ج۷، ج۳، ص۷.</ref>		براساس روایات، [[حضرت آدم(ع)]] روزی در [[بهشت]]، متوجه نوری شد که بخشی از آن به دو گوشواره تعلق داشت و جبرئیل آن دو را حسن(ع) و حسین(ع) معرفی کرد.<ref>خسروی، موسی، ترجمه بحارالانوار، بخش امامت، تهران، اسلامیه، دوم، ۱۳۶۳ش، ج۷، ج۳، ص۷.</ref>

	این حدیث علاوه بر کتاب‌های شیعه در کتب روایی اهل‌سنت نیز نقل شده است.		این حدیث علاوه بر کتاب‌های شیعه در کتب روایی اهل‌سنت نیز نقل شده است. در کتاب فیض القدیر شرح الجامع الصغیر آورده که حسن(ع) و حسین(ع) دو گوشواره [[عرش الهی]] هستند و گوشواره بودن را نه به معنای معلق و آویزان بودن بلکه به نوعی زینت عرش دانسته است.<ref>در کتاب فیض القدیر شرح الجامع الصغیر نوشته محمد عبدالرئوف مناوی، در جلد ۳، صفحه ۴۱۵،</ref> علی بن ابوبکر هیثمی یکی دیگر از علمای اهل‌سنت از رسول خدا(ص) روایت می‌کند که: حسن و حسین(ع) دو گوشواره عرش خدا هستند. هنگامی که بهشتیان در بهشت استقرار می‌یابند، می‌گویند:پروردگارا، به ما وعده داده بودی که ما را به دو رکن از ارکانت زینت بدهی، خداوند: مگر این‌گونه نیست که شما را به حسن(ع) و حسین(ع) زینت داده‌ام.»<ref>مجمع الزوائد، ج۹، ص۱۸۴.</ref>{{پایان پاسخ}}

	در کتاب فیض القدیر شرح الجامع الصغیر ~~است: «حسن~~ و حسین(ع) دو گوشواره [[عرش الهی]] هستند و معلق و آویزان ~~از آن نیستند،~~ بلکه به نوعی زینت عرش ~~هستند نه اینکه همانند گوشواره آویزان باشند»~~<ref>در کتاب فیض القدیر شرح الجامع الصغیر نوشته محمد عبدالرئوف مناوی، در جلد ۳، صفحه ۴۱۵،</ref> طبرانی، این حدیث را در «المعجم الاوسط» از «عقبه بن عامر» به نقل از پیامبر(ص) آورده است؛ در شرح آن کتاب از «دیلمی» نقل نموده است که: «حسنین(ع) به منزله دو شنف از چهره‌اند و شنف گوشواره‌ای است که به گوش می‌آویزند. منظور آن است که یکی از حسنین(ع) در جانب راست عرش و دیگری در جانب چپ عرش قرار دارند.»<ref>ساعدی، محمد باقر، فضائل پنج تن در صحاح شش‌گانه، قم، فیروز آبادی، چاپ اول، ۱۳۷۴ش، ج۴، ص۱۵۴.</ref>



	علی بن ابوبکر هیثمی یکی دیگر از علمای ~~اهل سنت در کتاب از عقبه بن عامر،~~ از رسول خدا(ص) روایت می‌کند که: ~~«حسن~~ و حسین(ع) دو گوشواره عرش خدا ~~و معلق به عرش‌اند و جدای از آن نمی‌باشند؛ پیامبر(ص) فرموده است~~ هنگامی که بهشتیان در بهشت استقرار ~~می‌یابند به عرض می‌رساند~~ پروردگارا، به من وعده داده بودی که ~~مرا~~ به دو رکن از ارکانت زینت بدهی، ~~خدای تعالی می‌فرماید~~: مگر ~~این گونه~~ نیست که تو را به حسن و حسین(ع) زینت داده‌ام.»<ref>مجمع الزوائد، ج۹، ص۱۸۴.</ref>{{پایان پاسخ}}

	== منابع ==		== منابع ==

Rezapour در ‏۲۹ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۲۷

2022-05-29T06:27:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۷
خط ۹:		خط ۹:
	براساس روایات، [[حضرت آدم(ع)]] روزی در [[بهشت]]، متوجه نوری شد که بخشی از آن به دو گوشواره تعلق داشت و جبرئیل آن دو را حسن(ع) و حسین(ع) معرفی کرد.<ref>خسروی، موسی، ترجمه بحارالانوار، بخش امامت، تهران، اسلامیه، دوم، ۱۳۶۳ش، ج۷، ج۳، ص۷.</ref>		براساس روایات، [[حضرت آدم(ع)]] روزی در [[بهشت]]، متوجه نوری شد که بخشی از آن به دو گوشواره تعلق داشت و جبرئیل آن دو را حسن(ع) و حسین(ع) معرفی کرد.<ref>خسروی، موسی، ترجمه بحارالانوار، بخش امامت، تهران، اسلامیه، دوم، ۱۳۶۳ش، ج۷، ج۳، ص۷.</ref>

	~~==روایت در آثار روایی اهل سنت==~~
	این حدیث علاوه بر کتاب‌های شیعه در کتب روایی اهل‌سنت نیز نقل شده است.		این حدیث علاوه بر کتاب‌های شیعه در کتب روایی اهل‌سنت نیز نقل شده است.

	در کتاب [[~~فضائل الخمسه فی صحاح سته~~]] ~~که فضائل [[پنج تن~~(ع)]] در ~~صحاح شش‌گانه اهل سنت است، باب هجدهم این~~ کتاب ~~عبارت~~ است از ~~این مطلب~~ که [[حسنین(ع)~~]] دو گوشواره~~ عرش ~~خدایند~~.		در کتاب فیض القدیر شرح الجامع الصغیر است: «حسن و حسین(ع) دو گوشواره [[عرش الهی]] هستند و معلق و آویزان از آن نیستند، بلکه به نوعی زینت عرش هستند نه اینکه همانند گوشواره آویزان باشند»<ref>در کتاب فیض القدیر شرح الجامع الصغیر نوشته محمد عبدالرئوف مناوی، در جلد ۳، صفحه ۴۱۵،</ref> طبرانی، این حدیث را در «المعجم الاوسط» از «عقبه بن عامر» به نقل از پیامبر(ص) آورده است؛ در شرح آن کتاب از «دیلمی» نقل نموده است که: «حسنین(ع) به منزله دو شنف از چهره‌اند و شنف گوشواره‌ای است که به گوش می‌آویزند. منظور آن است که یکی از حسنین(ع) در جانب راست عرش و دیگری در جانب چپ عرش قرار دارند.»<ref>ساعدی، محمد باقر، فضائل پنج تن در صحاح شش‌گانه، قم، فیروز آبادی، چاپ اول، ۱۳۷۴ش، ج۴، ص۱۵۴.</ref>


	در کتاب [[فیض القدیر شرح الجامع الصغیر]] نوشته محمد عبدالرئوف مناوی، در جلد ۳، صفحه ۴۱۵، گفته است: «حسن و حسین(ع) دو گوشواره [[عرش الهی]] هستند و معلق و آویزان از آن نیستند، بلکه به نوعی زینت عرش هستند نه اینکه همانند گوشواره آویزان باشند.» طبرانی، این حدیث را در «المعجم الاوسط» از «عقبه بن عامر» به نقل از پیامبر(ص) آورده است؛ در شرح آن کتاب از «دیلمی» نقل نموده است که: «حسنین(ع) به منزله دو شنف از چهره‌اند و شنف گوشواره‌ای است که به گوش می‌آویزند. منظور آن است که یکی از حسنین(ع) در جانب راست عرش و دیگری در جانب چپ عرش قرار دارند.»<ref>ساعدی، محمد باقر، فضائل پنج تن در صحاح شش‌گانه، قم، فیروز آبادی، چاپ اول، ۱۳۷۴ش، ج۴، ص۱۵۴.</ref>

	علی بن ابوبکر هیثمی یکی دیگر از علمای اهل سنت در کتاب از عقبه بن عامر، از رسول خدا(ص) روایت می‌کند که: «حسن و حسین(ع) دو گوشواره عرش خدا و معلق به عرش‌اند و جدای از آن نمی‌باشند؛ پیامبر(ص) فرموده است هنگامی که بهشتیان در بهشت استقرار می‌یابند به عرض می‌رساند پروردگارا، به من وعده داده بودی که مرا به دو رکن از ارکانت زینت بدهی، خدای تعالی می‌فرماید: مگر این گونه نیست که تو را به حسن و حسین(ع) زینت داده‌ام.»<ref>مجمع الزوائد، ج۹، ص۱۸۴.</ref>{{پایان پاسخ}}		علی بن ابوبکر هیثمی یکی دیگر از علمای اهل سنت در کتاب از عقبه بن عامر، از رسول خدا(ص) روایت می‌کند که: «حسن و حسین(ع) دو گوشواره عرش خدا و معلق به عرش‌اند و جدای از آن نمی‌باشند؛ پیامبر(ص) فرموده است هنگامی که بهشتیان در بهشت استقرار می‌یابند به عرض می‌رساند پروردگارا، به من وعده داده بودی که مرا به دو رکن از ارکانت زینت بدهی، خدای تعالی می‌فرماید: مگر این گونه نیست که تو را به حسن و حسین(ع) زینت داده‌ام.»<ref>مجمع الزوائد، ج۹، ص۱۸۴.</ref>{{پایان پاسخ}}

Rezapour در ‏۲۹ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۱۴

2022-05-29T06:14:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۴۴
خط ۵:		خط ۵:
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	{{درگاه\|امام حسین}}		{{درگاه\|امام حسین}}
	'''روایت حسن و حسین دو گوشواره عرش هستند''' در منابع [[شیعه]] و [[~~اهل سنت~~]] با تعابیر مختلف نقل شده است. ~~این روایت از [[پیامبر(ص)]] نقل شده است.~~		'''روایت حسن و حسین دو گوشواره عرش هستند''' در منابع [[شیعه]] و [[اهل‌سنت]] با تعابیر مختلف نقل شده است. [[حضرت علی(ع) امام علی(ع)\|امام علی(ع)]] از [[رسول خدا(ص) پیامبر(ص)\|رسول خدا(ص)]] نقل کرده که [[خداوند]] دو فرزندم [[حسن(ع)]] و [[حسین(ع)]] را از نوری که بر علی و [[فاطمه(س)\|فاطمه]] افکنده، آفریده و آن دو همانند دو گوشواره آویخته به گوش، حرکت دارند و نور آن دو هفتاد هزار برابر نور شهیدان است.<ref>جنتی، احمد، نصایح، قم، الهادی، بیست وچهارم، ۱۳۸۲ش، ص۴۲۷.</ref>
	~~==متن روایت==~~
	[[حضرت علی(ع) امام علی(ع)\|امام علی(ع)]] از [[رسول خدا(ص) پیامبر(ص)\|رسول خدا(ص)]] نقل ~~می‌کند~~ که [[خداوند]] دو فرزندم [[حسن(ع)]] و [[حسین(ع)]] را از نوری که بر علی~~(ع)‌~~ و [[فاطمه(س)]] افکنده، آفریده ~~است~~ و آن دو همانند دو گوشواره آویخته به گوش، حرکت دارند و نور آن دو هفتاد هزار برابر نور شهیدان است.<ref>جنتی، احمد، نصایح، قم، الهادی، بیست وچهارم، ۱۳۸۲ش، ص۴۲۷.</ref>

	~~در حالات~~ [[حضرت آدم(ع)]] در ~~روایات آمده است که روزی که ایشان وارد~~ [[بهشت]] ~~شدند~~ متوجه نوری ~~شدند~~ که ~~بهشت را روشن کرده بود؛~~ آن ~~حضرت~~ به [[جبرئیل]] گفت: این دختر کیست که از نور جمالش بهشت درخشان و روشن شده است؟ گفت: این فاطمه(س) دختر [[محمد(ص)]] یکی از فرزندان تو است که پیامبر [[آخرالزمان]] است. گفت این تاج چیست که بر سر دارد گفت: شوهرش علی بن ابی طالب(ع) است. پرسید این دو گوشواره ~~چیست؟ گفت:~~ دو ~~فرزندش~~ حسن(ع) و حسین(ع) ~~هستند~~.<ref>خسروی، موسی، ترجمه بحارالانوار، بخش امامت، تهران، اسلامیه، دوم، ۱۳۶۳ش، ج۷، ج۳، ص۷.</ref>		براساس روایات، [[حضرت آدم(ع)]] روزی در [[بهشت]]، متوجه نوری شد که بخشی از آن به دو گوشواره تعلق داشت و جبرئیل آن دو را حسن(ع) و حسین(ع) معرفی کرد.<ref>خسروی، موسی، ترجمه بحارالانوار، بخش امامت، تهران، اسلامیه، دوم، ۱۳۶۳ش، ج۷، ج۳، ص۷.</ref>

	==روایت در آثار روایی اهل سنت==		==روایت در آثار روایی اهل سنت==
	این حدیث ~~شریف~~ علاوه بر کتاب‌های شیعه در کتب روایی ~~اهل سنت~~ نیز نقل شده است.		این حدیث علاوه بر کتاب‌های شیعه در کتب روایی اهل‌سنت نیز نقل شده است.

	در کتاب [[فضائل الخمسه فی صحاح سته]] که فضائل [[پنج تن(ع)]] در صحاح شش‌گانه اهل سنت است، باب هجدهم این کتاب عبارت است از این مطلب که [[حسنین(ع)]] دو گوشواره عرش خدایند.		در کتاب [[فضائل الخمسه فی صحاح سته]] که فضائل [[پنج تن(ع)]] در صحاح شش‌گانه اهل سنت است، باب هجدهم این کتاب عبارت است از این مطلب که [[حسنین(ع)]] دو گوشواره عرش خدایند.

Rezapour در ‏۲۹ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۴۱

2022-05-29T05:41:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
	این سخن از کیست: ~~«حسن~~ و ~~حیسن~~ دو گوشواره ~~عرشند»؟~~		این سخن از کیست: حسن و حسین دو گوشواره عرش هستند؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	{{درگاه\|امام حسین}}		{{درگاه\|امام حسین}}
	'''روایت حسن و حسین دو گوشواره عرش هستند''' در منابع [[شیعه]] و [[اهل سنت]] با تعابیر مختلف نقل شده است. این روایت از [[پیامبر(ص)]] نقل شده است.		'''روایت حسن و حسین دو گوشواره عرش هستند''' در منابع [[شیعه]] و [[اهل سنت]] با تعابیر مختلف نقل شده است. این روایت از [[پیامبر(ص)]] نقل شده است.

	==متن روایت==		==متن روایت==
	[[حضرت علی(ع) امام علی(ع)\|~~حضرت~~ علی(ع)]] ~~می‌فرماید که~~ از [[رسول خدا(ص) پیامبر(ص)\|رسول خدا(ص)]] ~~شنیدم: «~~[[خداوند]] ~~متعال~~ دو فرزندم [[حسن(ع)]] و [[حسین(ع)]] را از نوری که بر تو و [[فاطمه(س)]] ~~افکند،~~ آفریده است و آن دو همانند دو گوشواره آویخته به گوش، ~~جنبش و~~ حرکت دارند و نور آن دو هفتاد هزار برابر نور شهیدان است؛ ای علی(ع) همانا خدای عزیز و جلیل به من وعده فرموده که بر آن دو کرامتی عطا فرماید که هیچ‌کس به جز پیامبران و رسولان را به چنان کرامتی اکرام نفرموده باشد.»<ref>جنتی، احمد، نصایح، قم، الهادی، بیست وچهارم، ۱۳۸۲ش، ص۴۲۷.</ref>		[[حضرت علی(ع) امام علی(ع)\|امام علی(ع)]] از [[رسول خدا(ص) پیامبر(ص)\|رسول خدا(ص)]] نقل می‌کند که [[خداوند]] دو فرزندم [[حسن(ع)]] و [[حسین(ع)]] را از نوری که بر علی(ع)‌ و [[فاطمه(س)]] افکنده، آفریده است و آن دو همانند دو گوشواره آویخته به گوش، حرکت دارند و نور آن دو هفتاد هزار برابر نور شهیدان است.<ref>جنتی، احمد، نصایح، قم، الهادی، بیست وچهارم، ۱۳۸۲ش، ص۴۲۷.</ref>

	در حالات [[حضرت آدم(ع)]] در روایات آمده است که روزی که ایشان وارد [[بهشت]] شدند متوجه نوری شدند که بهشت را روشن کرده بود؛ آن حضرت به [[جبرئیل]] گفت: این دختر کیست که از نور جمالش بهشت درخشان و روشن شده است؟ گفت: این فاطمه(س) دختر [[محمد(ص)]] یکی از فرزندان تو است که پیامبر [[آخرالزمان]] است. گفت این تاج چیست که بر سر دارد گفت: شوهرش علی بن ابی طالب(ع) است. پرسید این دو گوشواره چیست؟ گفت: دو فرزندش حسن(ع) و حسین(ع) هستند.<ref>خسروی، موسی، ترجمه بحارالانوار، بخش امامت، تهران، اسلامیه، دوم، ۱۳۶۳ش، ج۷، ج۳، ص۷.</ref>		در حالات [[حضرت آدم(ع)]] در روایات آمده است که روزی که ایشان وارد [[بهشت]] شدند متوجه نوری شدند که بهشت را روشن کرده بود؛ آن حضرت به [[جبرئیل]] گفت: این دختر کیست که از نور جمالش بهشت درخشان و روشن شده است؟ گفت: این فاطمه(س) دختر [[محمد(ص)]] یکی از فرزندان تو است که پیامبر [[آخرالزمان]] است. گفت این تاج چیست که بر سر دارد گفت: شوهرش علی بن ابی طالب(ع) است. پرسید این دو گوشواره چیست؟ گفت: دو فرزندش حسن(ع) و حسین(ع) هستند.<ref>خسروی، موسی، ترجمه بحارالانوار، بخش امامت، تهران، اسلامیه، دوم، ۱۳۶۳ش، ج۷، ج۳، ص۷.</ref>
خط ۱۹:		خط ۱۸:
	در کتاب [[فیض القدیر شرح الجامع الصغیر]] نوشته محمد عبدالرئوف مناوی، در جلد ۳، صفحه ۴۱۵، گفته است: «حسن و حسین(ع) دو گوشواره [[عرش الهی]] هستند و معلق و آویزان از آن نیستند، بلکه به نوعی زینت عرش هستند نه اینکه همانند گوشواره آویزان باشند.» طبرانی، این حدیث را در «المعجم الاوسط» از «عقبه بن عامر» به نقل از پیامبر(ص) آورده است؛ در شرح آن کتاب از «دیلمی» نقل نموده است که: «حسنین(ع) به منزله دو شنف از چهره‌اند و شنف گوشواره‌ای است که به گوش می‌آویزند. منظور آن است که یکی از حسنین(ع) در جانب راست عرش و دیگری در جانب چپ عرش قرار دارند.»<ref>ساعدی، محمد باقر، فضائل پنج تن در صحاح شش‌گانه، قم، فیروز آبادی، چاپ اول، ۱۳۷۴ش، ج۴، ص۱۵۴.</ref>		در کتاب [[فیض القدیر شرح الجامع الصغیر]] نوشته محمد عبدالرئوف مناوی، در جلد ۳، صفحه ۴۱۵، گفته است: «حسن و حسین(ع) دو گوشواره [[عرش الهی]] هستند و معلق و آویزان از آن نیستند، بلکه به نوعی زینت عرش هستند نه اینکه همانند گوشواره آویزان باشند.» طبرانی، این حدیث را در «المعجم الاوسط» از «عقبه بن عامر» به نقل از پیامبر(ص) آورده است؛ در شرح آن کتاب از «دیلمی» نقل نموده است که: «حسنین(ع) به منزله دو شنف از چهره‌اند و شنف گوشواره‌ای است که به گوش می‌آویزند. منظور آن است که یکی از حسنین(ع) در جانب راست عرش و دیگری در جانب چپ عرش قرار دارند.»<ref>ساعدی، محمد باقر، فضائل پنج تن در صحاح شش‌گانه، قم، فیروز آبادی، چاپ اول، ۱۳۷۴ش، ج۴، ص۱۵۴.</ref>

	علی بن ابوبکر هیثمی یکی دیگر از علمای اهل سنت در کتاب ~~«[[مجمع الزوائد]]، جلد ۹، صصفحه ۱۸۴»~~ از عقبه بن عامر، از رسول خدا(ص) روایت می‌کند که: «حسن و حسین(ع) دو گوشواره عرش خدا و معلق به عرش‌اند و جدای از آن نمی‌باشند؛ پیامبر(ص) فرموده است هنگامی که بهشتیان در بهشت استقرار می‌یابند به عرض می‌رساند پروردگارا، به من وعده داده بودی که مرا به دو رکن از ارکانت زینت بدهی، خدای تعالی می‌فرماید: مگر این گونه نیست که تو را به حسن و حسین(ع) زینت داده‌ام.»		علی بن ابوبکر هیثمی یکی دیگر از علمای اهل سنت در کتاب از عقبه بن عامر، از رسول خدا(ص) روایت می‌کند که: «حسن و حسین(ع) دو گوشواره عرش خدا و معلق به عرش‌اند و جدای از آن نمی‌باشند؛ پیامبر(ص) فرموده است هنگامی که بهشتیان در بهشت استقرار می‌یابند به عرض می‌رساند پروردگارا، به من وعده داده بودی که مرا به دو رکن از ارکانت زینت بدهی، خدای تعالی می‌فرماید: مگر این گونه نیست که تو را به حسن و حسین(ع) زینت داده‌ام.»<ref>مجمع الزوائد، ج۹، ص۱۸۴.</ref>{{پایان پاسخ}}

	~~سند این حدیث به رسول اکرم(ص) می‌رسد و در کتب معتبر شیعه و سنی آمده است~~.
	{{پایان پاسخ}}
	~~{{مطالعه بیشتر}}{{پایان مطالعه بیشتر~~}}

	== منابع ==		== منابع ==