روایت «انی لا اری الموت الا السعادة» - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Aliazad در ‏۲۷ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۳۵

2025-08-27T20:35:13Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۰:۰۵
خط ۵۴:		خط ۵۴:

	[[رده:درگاه امام حسین(ع)]]		[[رده:درگاه امام حسین(ع)]]
			{{#seo:
			\|title=روایت إنی لا أری الموت إلا السعادة - سخنان امام حسین در کربلا - ویکی پاسخ
			\|title_mode=Replaced Title
			\|keywords=إنی لا أری الموت إلا السعادة
			\|description=امام حسین(ع) در عاشورا فرمود: إنی لا أری الموت إلا السعادة؛ روایتی که نشان‌دهنده نگاه ایشان به شهادت به عنوان سعادت ابدی است.
			}}

Aliazad در ‏۲۷ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۳۳

2025-08-27T20:33:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۰:۰۳
خط ۹:		خط ۹:

	== متن حدیث ==		== متن حدیث ==
	در کربلا بعد از آنکه کاروان امام حسین(ع) با کاروان [[حرّ بن یزید ریاحی]] ملاقات می‌کند، ~~[[امام حسین علیه‌السلام\|~~امام حسین(ع)]] ایستادند و بعد از حمد و ثنای پروردگار می‌فرمایند: «إِنَّهُ قَدْ نَزَلَ بِنَا مِنَ اَلْأَمْرِ مَا قَدْ تَرَوْنَ وَ إِنَّ اَلدُّنْیَا قَدْ تَغَیَّرَتْ وَ تَنَکَّرَتْ وَ أَدْبَرَ مَعْرُوفُهَا وَ اِسْتَمَرَّتْ حِذَاءً وَ لَمْ تَبْقَ مِنْهَا إِلاَّ صُبَابَةٌ کَصُبَابَةِ اَلْإِنَاءِ وَ خَسِیسُ عَیْشٍ کَالْمَرْعَی اَلْوَبِیلِ أَ لاَ تَرَوْنَ إِلَی اَلْحَقِّ لاَ یُعْمَلُ بِهِ وَ إِلَی اَلْبَاطِلِ لاَ یُتَنَاهَی عَنْهُ لِیَرْغَبِ اَلْمُؤْمِنُ فِی لِقَاءِ رَبِّهِ مُحِقّاً فَإِنِّی لاَ أَرَی اَلْمَوْتَ إِلاَّ سَعَادَةً وَ اَلْحَیَاةَ مَعَ اَلظَّالِمِینَ إِلاَّ بَرَماً.»<ref name=":0">{{یادکرد کتاب\|عنوان=اللهوف علی قتلی الطفوف\|سال=1377\|نام خانوادگی=سید بن طاووس، ترجمه محمدی اشتهاردی، محمد\|ناشر=نشر مطهر\|صفحه=102\|مکان=تهران\|ترجمه عنوان=غم نامه کربلا}}</ref>		در کربلا بعد از آنکه کاروان امام حسین(ع) با کاروان [[حرّ بن یزید ریاحی]] ملاقات می‌کند، امام حسین(ع) ایستادند و بعد از حمد و ثنای پروردگار می‌فرمایند: «إِنَّهُ قَدْ نَزَلَ بِنَا مِنَ اَلْأَمْرِ مَا قَدْ تَرَوْنَ وَ إِنَّ اَلدُّنْیَا قَدْ تَغَیَّرَتْ وَ تَنَکَّرَتْ وَ أَدْبَرَ مَعْرُوفُهَا وَ اِسْتَمَرَّتْ حِذَاءً وَ لَمْ تَبْقَ مِنْهَا إِلاَّ صُبَابَةٌ کَصُبَابَةِ اَلْإِنَاءِ وَ خَسِیسُ عَیْشٍ کَالْمَرْعَی اَلْوَبِیلِ أَ لاَ تَرَوْنَ إِلَی اَلْحَقِّ لاَ یُعْمَلُ بِهِ وَ إِلَی اَلْبَاطِلِ لاَ یُتَنَاهَی عَنْهُ لِیَرْغَبِ اَلْمُؤْمِنُ فِی لِقَاءِ رَبِّهِ مُحِقّاً فَإِنِّی لاَ أَرَی اَلْمَوْتَ إِلاَّ سَعَادَةً وَ اَلْحَیَاةَ مَعَ اَلظَّالِمِینَ إِلاَّ بَرَماً.»<ref name=":0">{{یادکرد کتاب\|عنوان=اللهوف علی قتلی الطفوف\|سال=1377\|نام خانوادگی=سید بن طاووس، ترجمه محمدی اشتهاردی، محمد\|ناشر=نشر مطهر\|صفحه=102\|مکان=تهران\|ترجمه عنوان=غم نامه کربلا}}</ref>

	همانا آنچه را بر ما وارد شده شما مشاهده می‌کنید، دنیا زشتی‌های خود را آشکار نموده، و دگرگون شد، و نیکوهایش پشت کرده، و ورشکستگی‌اش برقرار گشته، و چیزی از آن نمانده جز ته‌مانده‌ای. همانند ته‌ماندهٔ آب در میان ظرف، و جز یک زندگی پست همچون چراگاه بد (مانند شوره‌زار). آیا نمی‌نگرید که به حق عمل نمی‌شود، و از باطل جلوگیری نمی‌گردد؟ با این وضع مؤمن باید به لقای خدایش (شهادت) اشتیاق یابد، همانا من مرگ را جز سعادت، و زندگی با ستمگران را جز ملامت و ناراحتی نمی‌نگرم.<ref name=":02">{{یادکرد کتاب\|عنوان= اللهوف علی قتلی الطفوف\|سال=1377\|نام خانوادگی=سید بن طاووس، ترجمه محمدی اشتهاردی، محمد\|ناشر= نشر مطهر\|صفحه=102\|مکان=تهران\|ترجمه عنوان=غم نامه کربلا}}</ref>		همانا آنچه را بر ما وارد شده شما مشاهده می‌کنید، دنیا زشتی‌های خود را آشکار نموده، و دگرگون شد، و نیکوهایش پشت کرده، و ورشکستگی‌اش برقرار گشته، و چیزی از آن نمانده جز ته‌مانده‌ای. همانند ته‌ماندهٔ آب در میان ظرف، و جز یک زندگی پست همچون چراگاه بد (مانند شوره‌زار). آیا نمی‌نگرید که به حق عمل نمی‌شود، و از باطل جلوگیری نمی‌گردد؟ با این وضع مؤمن باید به لقای خدایش ([[شهادت]]) اشتیاق یابد، همانا من مرگ را جز سعادت، و زندگی با ستمگران را جز ملامت و ناراحتی نمی‌نگرم.<ref name=":02">{{یادکرد کتاب\|عنوان= اللهوف علی قتلی الطفوف\|سال=1377\|نام خانوادگی=سید بن طاووس، ترجمه محمدی اشتهاردی، محمد\|ناشر= نشر مطهر\|صفحه=102\|مکان=تهران\|ترجمه عنوان=غم نامه کربلا}}</ref>

	== شرح حدیث ==		== شرح حدیث ==
خط ۱۸:		خط ۱۸:

	=== اهمیت امر به معروف و نهی از منکر ===		=== اهمیت امر به معروف و نهی از منکر ===
	شهید مطهری در تحلیل عمیق خود به اهمیت بی‌نظیر امر به معروف و نهی از منکر در [[نهضت امام حسین(ع)]] پرداخته و آن را به‌عنوان یکی از والاترین اصول اسلامی معرفی می‌کند. وی بیان می‌کند که امام حسین(ع) با قیام خود نشان دادند که این دو فریضه تا چه اندازه ارزشمند است، به‌گونه‌ای که حتی جان را می‌توان در راه آن فدا کرد. به‌عقیده مطهری، نهضت حسینی مرزهای معمول امر به معروف و نهی از منکر را فراتر برده و این پیام را منتقل کرده است که این فرایض تنها به شرطی محدود می‌شوند که به مفسده‌ای برای اسلام منجر نشوند، نه ضرر شخصی. وی تأکید دارد که ممکن است [[امر به معروف و نهی از منکر]] در شرایطی به جای نتیجه مثبت، مفسده‌ای بزرگ‌تر برای اسلام ایجاد کند. ازاین‌رو، کسانی که اقدام به انجام این دو فریضه می‌کنند باید آگاهی کامل از شرایط و پیامدها داشته باشند. اما مطهری به صراحت می‌گوید که امام حسین(ع) نشان دادند مرز این فرایض، ضرر شخصی نیست و چنین دیدگاهی در مقابل عمل امام حسین(ع) قابل پذیرش نیست. ایشان همچنین بر این نکته تأکید دارند که هدف اصلی این فریضه‌ها، اصلاح جامعه اسلامی و جلوگیری از انحرافات است، و این مسئولیت در شرایط خاصی حتی ایثار و فداکاری را می‌طلبد. این نگاه شهید مطهری به نهضت حسینی، تفسیری عمیق از جایگاه امر به معروف و نهی از منکر ارائه می‌دهد و بر لزوم هوشیاری و درک شرایط در اجرای این اصول تأکید می‌کند.<ref name=":03">{{یادکرد کتاب\|عنوان=حماسه حسینی\|نام=مرتضی\|نام خانوادگی=مطهری\|ناشر=صدرا\|جلد=2\|صفحه=131-132\|مکان=تهران}}</ref>		شهید مطهری در تحلیل عمیق خود به اهمیت بی‌نظیر امر به معروف و نهی از منکر در نهضت امام حسین(ع) پرداخته و آن را به‌عنوان یکی از والاترین اصول اسلامی معرفی می‌کند. وی بیان می‌کند که امام حسین(ع) با قیام خود نشان دادند که این دو فریضه تا چه اندازه ارزشمند است، به‌گونه‌ای که حتی جان را می‌توان در راه آن فدا کرد. به‌عقیده مطهری، نهضت حسینی مرزهای معمول امر به معروف و نهی از منکر را فراتر برده و این پیام را منتقل کرده است که این فرایض تنها به شرطی محدود می‌شوند که به مفسده‌ای برای اسلام منجر نشوند، نه ضرر شخصی. وی تأکید دارد که ممکن است امر به معروف و نهی از منکر در شرایطی به جای نتیجه مثبت، مفسده‌ای بزرگ‌تر برای اسلام ایجاد کند. ازاین‌رو، کسانی که اقدام به انجام این دو فریضه می‌کنند باید آگاهی کامل از شرایط و پیامدها داشته باشند. اما مطهری به صراحت می‌گوید که امام حسین(ع) نشان دادند مرز این فرایض، ضرر شخصی نیست و چنین دیدگاهی در مقابل عمل امام حسین(ع) قابل پذیرش نیست. ایشان همچنین بر این نکته تأکید دارند که هدف اصلی این فریضه‌ها، اصلاح جامعه اسلامی و جلوگیری از انحرافات است، و این مسئولیت در شرایط خاصی حتی ایثار و فداکاری را می‌طلبد. این نگاه شهید مطهری به نهضت حسینی، تفسیری عمیق از جایگاه امر به معروف و نهی از منکر ارائه می‌دهد و بر لزوم هوشیاری و درک شرایط در اجرای این اصول تأکید می‌کند.<ref name=":03">{{یادکرد کتاب\|عنوان=حماسه حسینی\|نام=مرتضی\|نام خانوادگی=مطهری\|ناشر=صدرا\|جلد=2\|صفحه=131-132\|مکان=تهران}}</ref>

	=== معیار زندگی برای انسان ===		=== معیار زندگی برای انسان ===

Shahroudi در ‏۱۵ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۳

2024-12-15T10:43:06Z

نمایش تغییرات

Shahroudi: Shahroudi صفحهٔ انی لا اری الموت الا السعادة را به روایت «انی لا اری الموت الا السعادة» منتقل کرد

2024-12-15T10:37:17Z

Shahroudi صفحهٔ انی لا اری الموت الا السعادة را به روایت «انی لا اری الموت الا السعادة» منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۰۷
(بدون تفاوت)

Meysamhasani: ابرابزار

2024-12-14T09:48:07Z

ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۱۸
خط ۳:		خط ۳:
	این سخن از کیست و به چه معناست: «إنّی لا أرَی المَوتَ إلّا سَعادَةً»؟		این سخن از کیست و به چه معناست: «إنّی لا أرَی المَوتَ إلّا سَعادَةً»؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	این سخن از [[امام حسین علیه‌السلام\|امام حسین(ع)]] در ضمن خطبه ای در [[کربلا]] بیان شد و بر ضرورت [[امر به معروف و نهی از منکر]] و جهاد با ستمگران دلالت دارد و همچنین گویای این است که معیار زندگی انسان منحصر در اهداف و وظایف مادی نبوده، بلکه بر اساس ~~ارزش های~~ انسانی و الهی سنجیده ~~می شود~~.		این سخن از [[امام حسین علیه‌السلام\|امام حسین(ع)]] در ضمن خطبه ای در [[کربلا]] بیان شد و بر ضرورت [[امر به معروف و نهی از منکر]] و جهاد با ستمگران دلالت دارد و همچنین گویای این است که معیار زندگی انسان منحصر در اهداف و وظایف مادی نبوده، بلکه بر اساس ارزش‌های انسانی و الهی سنجیده می‌شود.

	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
خط ۲۴:		خط ۲۴:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	* [[آزادی و آزادگی در مکتب امام حسین(ع)]]		* [[آزادی و آزادگی در مکتب امام حسین(ع)]]
	* [[ویژگی‌های جنگ و جهاد از دیدگاه امام علی(ع)]]		* [[ویژگی‌های جنگ و جهاد از دیدگاه امام علی(ع)]]

Meysamhasani در ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۴۷

2024-12-14T09:47:32Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۱۷
خط ۳:		خط ۳:
	این سخن از کیست و به چه معناست: «إنّی لا أرَی المَوتَ إلّا سَعادَةً»؟		این سخن از کیست و به چه معناست: «إنّی لا أرَی المَوتَ إلّا سَعادَةً»؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	~~۱۲۲۳۴~~		این سخن از [[امام حسین علیه‌السلام\|امام حسین(ع)]] در ضمن خطبه ای در [[کربلا]] بیان شد و بر ضرورت [[امر به معروف و نهی از منکر]] و جهاد با ستمگران دلالت دارد و همچنین گویای این است که معیار زندگی انسان منحصر در اهداف و وظایف مادی نبوده، بلکه بر اساس ارزش های انسانی و الهی سنجیده می شود.

	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
خط ۹:		خط ۹:

	== گوینده حدیث ==		== گوینده حدیث ==
	در کربلا بعد از آنکه کاروان امام حسین(ع) با کاروان حرّ ملاقات می‌کند، امام حسین(ع) قیام ~~می‌کنند~~ و بعد حمد و ثنای پروردگار می‌فرمایند: «إِنَّهُ قَدْ نَزَلَ بِنَا مِنَ اَلْأَمْرِ مَا قَدْ تَرَوْنَ وَ إِنَّ اَلدُّنْیَا قَدْ تَغَیَّرَتْ وَ تَنَکَّرَتْ وَ أَدْبَرَ مَعْرُوفُهَا وَ اِسْتَمَرَّتْ حِذَاءً وَ لَمْ تَبْقَ مِنْهَا إِلاَّ صُبَابَةٌ کَصُبَابَةِ اَلْإِنَاءِ وَ خَسِیسُ عَیْشٍ کَالْمَرْعَی اَلْوَبِیلِ أَ لاَ تَرَوْنَ إِلَی اَلْحَقِّ لاَ یُعْمَلُ بِهِ وَ إِلَی اَلْبَاطِلِ لاَ یُتَنَاهَی عَنْهُ لِیَرْغَبِ اَلْمُؤْمِنُ فِی لِقَاءِ رَبِّهِ مُحِقّاً فَإِنِّی لاَ أَرَی اَلْمَوْتَ إِلاَّ سَعَادَةً وَ اَلْحَیَاةَ مَعَ اَلظَّالِمِینَ إِلاَّ بَرَماً.»<ref name=":0">{{یادکرد کتاب\|عنوان=اللهوف علی قتلی الطفوف\|سال=1377\|نام خانوادگی=سید بن طاووس، ترجمه محمدی اشتهاردی، محمد\|ناشر=نشر مطهر\|صفحه=102\|مکان=تهران\|ترجمه عنوان=غم نامه کربلا}}</ref>		در کربلا بعد از آنکه کاروان امام حسین(ع) با کاروان [[حرّ بن یزید ریاحی]] ملاقات می‌کند، [[امام حسین علیه‌السلام\|امام حسین(ع)]] قیام کرده]، و بعد از حمد و ثنای پروردگار می‌فرمایند: «إِنَّهُ قَدْ نَزَلَ بِنَا مِنَ اَلْأَمْرِ مَا قَدْ تَرَوْنَ وَ إِنَّ اَلدُّنْیَا قَدْ تَغَیَّرَتْ وَ تَنَکَّرَتْ وَ أَدْبَرَ مَعْرُوفُهَا وَ اِسْتَمَرَّتْ حِذَاءً وَ لَمْ تَبْقَ مِنْهَا إِلاَّ صُبَابَةٌ کَصُبَابَةِ اَلْإِنَاءِ وَ خَسِیسُ عَیْشٍ کَالْمَرْعَی اَلْوَبِیلِ أَ لاَ تَرَوْنَ إِلَی اَلْحَقِّ لاَ یُعْمَلُ بِهِ وَ إِلَی اَلْبَاطِلِ لاَ یُتَنَاهَی عَنْهُ لِیَرْغَبِ اَلْمُؤْمِنُ فِی لِقَاءِ رَبِّهِ مُحِقّاً فَإِنِّی لاَ أَرَی اَلْمَوْتَ إِلاَّ سَعَادَةً وَ اَلْحَیَاةَ مَعَ اَلظَّالِمِینَ إِلاَّ بَرَماً.»<ref name=":0">{{یادکرد کتاب\|عنوان=اللهوف علی قتلی الطفوف\|سال=1377\|نام خانوادگی=سید بن طاووس، ترجمه محمدی اشتهاردی، محمد\|ناشر=نشر مطهر\|صفحه=102\|مکان=تهران\|ترجمه عنوان=غم نامه کربلا}}</ref>

	~~امام حسین علیه السّلام برخاست و فرمود:~~ همانا آنچه را بر ما وارد شده شما مشاهده می‌کنید، دنیا زشتی‌های خود را آشکار نموده، و دگرگون شد، و نیکوهایش پشت کرده، و ~~ورشکستگیش~~ برقرار گشته، و چیزی از آن نمانده جز ته‌مانده‌ای. همانند ته‌ماندهٔ آب در میان ظرف، و جز یک زندگی پست همچون چراگاه بد (مانند شوره‌زار) آیا نمی‌نگرید که به حق عمل نمی‌شود، و از باطل جلوگیری نمی‌گردد؟ با این وضع مؤمن باید به لقای خدایش (شهادت) اشتیاق یابد، همانا من مرگ را جز سعادت، و زندگی با ستمگران را جز ملامت و ناراحتی نمی‌نگرم.<ref name=":02">{{یادکرد کتاب\|عنوان= اللهوف علی قتلی الطفوف\|سال=1377\|نام خانوادگی=سید بن طاووس، ترجمه محمدی اشتهاردی، محمد\|ناشر= نشر مطهر\|صفحه=102\|مکان=تهران\|ترجمه عنوان=غم نامه کربلا}}</ref>		همانا آنچه را بر ما وارد شده شما مشاهده می‌کنید، دنیا زشتی‌های خود را آشکار نموده، و دگرگون شد، و نیکوهایش پشت کرده، و ورشکستگی‌اش برقرار گشته، و چیزی از آن نمانده جز ته‌مانده‌ای. همانند ته‌ماندهٔ آب در میان ظرف، و جز یک زندگی پست همچون چراگاه بد (مانند شوره‌زار). آیا نمی‌نگرید که به حق عمل نمی‌شود، و از باطل جلوگیری نمی‌گردد؟ با این وضع مؤمن باید به لقای خدایش (شهادت) اشتیاق یابد، همانا من مرگ را جز سعادت، و زندگی با ستمگران را جز ملامت و ناراحتی نمی‌نگرم.<ref name=":02">{{یادکرد کتاب\|عنوان= اللهوف علی قتلی الطفوف\|سال=1377\|نام خانوادگی=سید بن طاووس، ترجمه محمدی اشتهاردی، محمد\|ناشر= نشر مطهر\|صفحه=102\|مکان=تهران\|ترجمه عنوان=غم نامه کربلا}}</ref>

	== شرح حدیث ==		== شرح حدیث ==
	=== اهمیت جهاد با ستمگران ===		=== اهمیت جهاد با ستمگران ===
	به تعبیر شهید ~~مطهری،~~ امام حسین(ع) می‌خواهند به انسان‌ها بفهمانند که ایها الناس! در چنین شرایطی، در چنین اوضاع و احوالی، من مردن را جز سعادت نمی‌بینم. من مردن را شهادت در راه حق می‌بینم؛ یعنی اگر کسی در راه امر به معروف و نهی از منکر کشته شود، شهید شده است. من زندگی کردن با ستمگران را مایه ملامت می‌بینم، روح من روحی نیست که با ستمگر سازش کند.<ref name=":032">{{یادکرد کتاب\|عنوان=حماسه حسینی\|نام=مرتضی\|نام خانوادگی=مطهری\|ناشر=صدرا\|جلد=2\|صفحه=134\|مکان=تهران}}</ref>		به تعبیر [[شهید مطهری]]، امام حسین(ع) می‌خواهند به انسان‌ها بفهمانند که ایها الناس! در چنین شرایطی، در چنین اوضاع و احوالی، من مردن را جز سعادت نمی‌بینم. من مردن را شهادت در راه حق می‌بینم؛ یعنی اگر کسی در راه امر به معروف و نهی از منکر کشته شود، شهید شده است. من زندگی کردن با ستمگران را مایه ملامت می‌بینم، روح من روحی نیست که با ستمگر سازش کند.<ref name=":032">{{یادکرد کتاب\|عنوان=حماسه حسینی\|نام=مرتضی\|نام خانوادگی=مطهری\|ناشر=صدرا\|جلد=2\|صفحه=134\|مکان=تهران}}</ref>

	=== اهمیت امر به معروف و نهی از منکر ===		=== اهمیت امر به معروف و نهی از منکر ===
	شهید مطهری برداشت بسیار دقیقی ارائه کرده و می‌نویسند: چه کسی توانسته است در دنیا به اندازه حسین بن علی به اصل امر به معروف و نهی از منکر ارزش بدهد؟ معنی نهضت حسینی اینست که امر به معروف و نهی از منکر آنقدر بالاست که تا این حد در راه آن می‌توان فداکاری کرد. دیگر با نهضت حسینی جایی برای این سخن باقی نمی‌ماند که امر به معروف و نهی از منکر مرز می‌شناسد. خیر، مرز نمی‌شناسد. بله، مفسده می‌شناسد؛ یعنی آنها که می‌گویند امر به معروف و نهی از منکر مشروط به عدم مفسده است، درست می‌گویند. اگر هم ضرر را به معنی مفسده می‌گیرند، درست می‌گویند. بدین معنی که ممکن است من گاهی امر به معروف و نهی از منکر بکنم، بخواهم خدمتی به اسلام بکنم، ولی همین امر به معروف و نهی از منکر من مفسده دیگری برای اسلام به وجود آورد نه برای من. مفسده‌ای برای اسلام به وجود آورد که آن مفسده از این خدمتی که من از این راه به اسلام می‌کنم، بیشتر است. بسیارند افرادی که نهی از منکر می‌کنند ولی نه تنها نتیجه‌ای نمی‌گیرند، بلکه با نهی از منکرشان آن کسی را که نهی از منکر می‌کنند به کلی از دین بری می‌کنند. من مسئله ترتب مفسده را می‌پذیرم اما مسئله ضرر را، آنهم ضرر شخصی که مرز امر به معروف و نهی از منکر، ضرر شخصی است (درباره هر موضوعی می‌خواهد باشد) نمی‌پذیرم، به دلیل اینکه حسین بن علی نپذیرفت و به دلائل دیگر که فعلاً مجال بحث در آنها نیست.<ref name=":03">{{یادکرد کتاب\|عنوان=حماسه حسینی\|نام=مرتضی\|نام خانوادگی=مطهری\|ناشر=صدرا\|جلد=2\|صفحه=131-132\|مکان=تهران}}</ref>		شهید مطهری برداشت بسیار دقیقی ارائه کرده و می‌نویسند: چه کسی توانسته است در دنیا به اندازه [[امام حسین علیه‌السلام\|حسین بن علی]] به اصل امر به معروف و نهی از منکر ارزش بدهد؟ معنی نهضت حسینی اینست که امر به معروف و نهی از منکر آنقدر بالاست که تا این حد در راه آن می‌توان فداکاری کرد. دیگر با نهضت حسینی جایی برای این سخن باقی نمی‌ماند که [[امر به معروف و نهی از منکر]] مرز می‌شناسد. خیر، مرز نمی‌شناسد. بله، مفسده می‌شناسد؛ یعنی آنها که می‌گویند امر به معروف و نهی از منکر مشروط به عدم مفسده است، درست می‌گویند. اگر هم ضرر را به معنی مفسده می‌گیرند، درست می‌گویند. بدین معنی که ممکن است من گاهی امر به معروف و نهی از منکر بکنم، بخواهم خدمتی به [[اسلام]] بکنم، ولی همین امر به معروف و نهی از منکر من مفسده دیگری برای اسلام به وجود آورد نه برای من. مفسده‌ای برای اسلام به وجود آورد که آن مفسده از این خدمتی که من از این راه به اسلام می‌کنم، بیشتر است. بسیارند افرادی که نهی از منکر می‌کنند ولی نه تنها نتیجه‌ای نمی‌گیرند، بلکه با نهی از منکرشان آن کسی را که نهی از منکر می‌کنند به کلی از [[دین]] بری می‌کنند. من مسئله ترتب مفسده را می‌پذیرم اما مسئله ضرر را، آنهم ضرر شخصی که مرز امر به معروف و نهی از منکر، ضرر شخصی است (درباره هر موضوعی می‌خواهد باشد) نمی‌پذیرم، به دلیل اینکه حسین بن علی نپذیرفت و به دلائل دیگر که فعلاً مجال بحث در آنها نیست.<ref name=":03">{{یادکرد کتاب\|عنوان=حماسه حسینی\|نام=مرتضی\|نام خانوادگی=مطهری\|ناشر=صدرا\|جلد=2\|صفحه=131-132\|مکان=تهران}}</ref>

	=== معیار زندگی برای انسان ===		=== معیار زندگی برای انسان ===
	معیار زندگی برای انسان‌ها و به ویژه برای ~~مؤمن،~~ انجام وظائف ضروری مادی از قبیل خوردن، آشامیدن، تنفس، حرکت و غیره نیست، بلکه معیار زندگی، در پرتو اهداف و ارزش‌های انسانی ~~و الهی~~ سنجیده می‌شود. اگر انسان از آزادی و کرامتش سلب شود، آن انسان چه ارزشی دارد؟! شکی نیست که مرگ برای او آسانتر است.<ref name=":04">{{یادکرد کتاب\|عنوان=من هدی القرآن\|سال=1429\|نام خانوادگی=المدرسی، السیدمحمدتقی\|ناشر=دارالقارئ\|جلد=10\|صفحه=277\|مکان=بیروت}}</ref>		معیار زندگی برای انسان‌ها و به ویژه برای [[مؤمن]]، انجام وظائف ضروری مادی از قبیل خوردن، آشامیدن، تنفس، حرکت و غیره نیست، بلکه معیار زندگی، در پرتو اهداف و ارزش‌های الهی و انسانی سنجیده می‌شود. اگر انسان از [[آزادی]] و کرامتش سلب شود، آن انسان چه ارزشی دارد؟! شکی نیست که مرگ برای او آسانتر است.<ref name=":04">{{یادکرد کتاب\|عنوان=من هدی القرآن\|سال=1429\|نام خانوادگی=المدرسی، السیدمحمدتقی\|ناشر=دارالقارئ\|جلد=10\|صفحه=277\|مکان=بیروت}}</ref>

			== جستارهای وابسته ==

			* [[آزادی و آزادگی در مکتب امام حسین(ع)]]
			* [[ویژگی‌های جنگ و جهاد از دیدگاه امام علی(ع)]]
			* [[قیام امام حسین حرکتی الهی یا به خواست مردم]]
			* [[شهادت]]

	== منابع ==		== منابع ==

Meysamhasani: ابرابزار

2024-12-14T09:32:41Z

ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۰۲
خط ۳:		خط ۳:
	این سخن از کیست و به چه معناست: «إنّی لا أرَی المَوتَ إلّا سَعادَةً»؟		این سخن از کیست و به چه معناست: «إنّی لا أرَی المَوتَ إلّا سَعادَةً»؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	~~12234~~		۱۲۲۳۴

	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
خط ۹:		خط ۹:

	== گوینده حدیث ==		== گوینده حدیث ==
	در کربلا بعد از آنکه ~~كاروان~~ امام ~~حسين~~(ع) با ~~كاروان~~ حرّ ملاقات ~~می کند،~~ امام حسین(ع) قیام ~~می کنند~~ و بعد حمد و ثنای پروردگار ~~می فرمایند~~: «إِنَّهُ قَدْ نَزَلَ بِنَا مِنَ اَلْأَمْرِ مَا قَدْ تَرَوْنَ وَ إِنَّ ~~اَلدُّنْيَا~~ قَدْ ~~تَغَيَّرَتْ~~ وَ ~~تَنَكَّرَتْ~~ وَ أَدْبَرَ مَعْرُوفُهَا وَ اِسْتَمَرَّتْ حِذَاءً وَ لَمْ تَبْقَ مِنْهَا إِلاَّ صُبَابَةٌ ~~كَصُبَابَةِ~~ اَلْإِنَاءِ وَ ~~خَسِيسُ عَيْشٍ كَالْمَرْعَى اَلْوَبِيلِ~~ أَ لاَ تَرَوْنَ ~~إِلَى~~ اَلْحَقِّ لاَ ~~يُعْمَلُ~~ بِهِ وَ ~~إِلَى~~ اَلْبَاطِلِ لاَ ~~يُتَنَاهَى~~ عَنْهُ ~~لِيَرْغَبِ~~ اَلْمُؤْمِنُ ~~فِي~~ لِقَاءِ رَبِّهِ مُحِقّاً ~~فَإِنِّي~~ لاَ ~~أَرَى~~ اَلْمَوْتَ إِلاَّ سَعَادَةً وَ ~~اَلْحَيَاةَ~~ مَعَ ~~اَلظَّالِمِينَ~~ إِلاَّ بَرَماً.»<ref name=":0">{{یادکرد کتاب\|عنوان=اللهوف علی قتلی الطفوف\|سال=1377\|نام خانوادگی=سید بن طاووس، ترجمه محمدی اشتهاردی، محمد\|ناشر=نشر مطهر\|صفحه=102\|مکان=تهران\|ترجمه عنوان=غم نامه کربلا}}</ref>		در کربلا بعد از آنکه کاروان امام حسین(ع) با کاروان حرّ ملاقات می‌کند، امام حسین(ع) قیام می‌کنند و بعد حمد و ثنای پروردگار می‌فرمایند: «إِنَّهُ قَدْ نَزَلَ بِنَا مِنَ اَلْأَمْرِ مَا قَدْ تَرَوْنَ وَ إِنَّ اَلدُّنْیَا قَدْ تَغَیَّرَتْ وَ تَنَکَّرَتْ وَ أَدْبَرَ مَعْرُوفُهَا وَ اِسْتَمَرَّتْ حِذَاءً وَ لَمْ تَبْقَ مِنْهَا إِلاَّ صُبَابَةٌ کَصُبَابَةِ اَلْإِنَاءِ وَ خَسِیسُ عَیْشٍ کَالْمَرْعَی اَلْوَبِیلِ أَ لاَ تَرَوْنَ إِلَی اَلْحَقِّ لاَ یُعْمَلُ بِهِ وَ إِلَی اَلْبَاطِلِ لاَ یُتَنَاهَی عَنْهُ لِیَرْغَبِ اَلْمُؤْمِنُ فِی لِقَاءِ رَبِّهِ مُحِقّاً فَإِنِّی لاَ أَرَی اَلْمَوْتَ إِلاَّ سَعَادَةً وَ اَلْحَیَاةَ مَعَ اَلظَّالِمِینَ إِلاَّ بَرَماً.»<ref name=":0">{{یادکرد کتاب\|عنوان=اللهوف علی قتلی الطفوف\|سال=1377\|نام خانوادگی=سید بن طاووس، ترجمه محمدی اشتهاردی، محمد\|ناشر=نشر مطهر\|صفحه=102\|مکان=تهران\|ترجمه عنوان=غم نامه کربلا}}</ref>

	امام ~~حسين عليه~~ السّلام برخاست و فرمود: همانا آنچه را بر ما وارد شده شما مشاهده ~~مى‌كنيد، دنيا زشتی هاى~~ خود را ~~آشكار~~ نموده، و دگرگون شد، و ~~نيكوهايش~~ پشت ~~كرده،و ورشكستگيش~~ برقرار ~~گشته،و چيزى~~ از آن نمانده جز ~~ته‌مانده‌اى~~. همانند ~~ته‌ماندۀ~~ آب در ~~ميان~~ ظرف، و جز ~~يك زندگى~~ پست همچون چراگاه بد(مانند شوره‌زار)~~آيا نمى‌نگريد كه~~ به حق عمل ~~نمى‌شود،~~ و از باطل ~~جلوگيرى نمى‌گردد؟~~ با ~~اين~~ وضع مؤمن ~~بايد~~ به ~~لقاى خدايش~~(شهادت) ~~اشتياق يابد،~~ همانا من مرگ را جز سعادت، و ~~زندگى~~ با ستمگران را جز ملامت و ~~ناراحتى نمى‌نگرم~~.<ref name=":02">{{یادکرد کتاب\|عنوان= اللهوف علی قتلی الطفوف\|سال=1377\|نام خانوادگی=سید بن طاووس، ترجمه محمدی اشتهاردی، محمد\|ناشر= نشر مطهر\|صفحه=102\|مکان=تهران\|ترجمه عنوان=غم نامه کربلا }}</ref>		امام حسین علیه السّلام برخاست و فرمود: همانا آنچه را بر ما وارد شده شما مشاهده می‌کنید، دنیا زشتی‌های خود را آشکار نموده، و دگرگون شد، و نیکوهایش پشت کرده، و ورشکستگیش برقرار گشته، و چیزی از آن نمانده جز ته‌مانده‌ای. همانند ته‌ماندهٔ آب در میان ظرف، و جز یک زندگی پست همچون چراگاه بد (مانند شوره‌زار) آیا نمی‌نگرید که به حق عمل نمی‌شود، و از باطل جلوگیری نمی‌گردد؟ با این وضع مؤمن باید به لقای خدایش (شهادت) اشتیاق یابد، همانا من مرگ را جز سعادت، و زندگی با ستمگران را جز ملامت و ناراحتی نمی‌نگرم.<ref name=":02">{{یادکرد کتاب\|عنوان= اللهوف علی قتلی الطفوف\|سال=1377\|نام خانوادگی=سید بن طاووس، ترجمه محمدی اشتهاردی، محمد\|ناشر= نشر مطهر\|صفحه=102\|مکان=تهران\|ترجمه عنوان=غم نامه کربلا}}</ref>

	== شرح حدیث ==		== شرح حدیث ==

	=== اهمیت جهاد با ستمگران ===		=== اهمیت جهاد با ستمگران ===
	به تعبیر شهید مطهری، امام حسین(ع) ~~می خواهند~~ به ~~انسان ها~~ بفهمانند که ایها الناس ! در چنین ~~شرایطی ،~~ در چنین اوضاع و احوالی، ~~من‌~~ مردن را جز سعادت نمی‌بینم. من مردن را شهادت در راه حق ~~می‌بینم.~~ یعنی اگر کسی در راه امر ~~به‌~~ معروف و نهی از منکر کشته شود، شهید شده است. ~~من‌~~ زندگی کردن با ستمگران را مایه ملامت ~~می‌بینم ،~~ روح من روحی نیست که با ستمگر سازش کند.<ref name=":032">{{یادکرد کتاب\|عنوان=حماسه حسینی\|نام=مرتضی\|نام خانوادگی=مطهری\|ناشر=صدرا\|جلد=2\|صفحه=134\|مکان=تهران}}</ref>		به تعبیر شهید مطهری، امام حسین(ع) می‌خواهند به انسان‌ها بفهمانند که ایها الناس! در چنین شرایطی، در چنین اوضاع و احوالی، من مردن را جز سعادت نمی‌بینم. من مردن را شهادت در راه حق می‌بینم؛ یعنی اگر کسی در راه امر به معروف و نهی از منکر کشته شود، شهید شده است. من زندگی کردن با ستمگران را مایه ملامت می‌بینم، روح من روحی نیست که با ستمگر سازش کند.<ref name=":032">{{یادکرد کتاب\|عنوان=حماسه حسینی\|نام=مرتضی\|نام خانوادگی=مطهری\|ناشر=صدرا\|جلد=2\|صفحه=134\|مکان=تهران}}</ref>

	=== اهمیت امر به معروف و نهی از منکر ===		=== اهمیت امر به معروف و نهی از منکر ===
	شهید مطهری برداشت بسیار دقیقی ارائه کرده و ~~می نویسند~~: چه کسی توانسته است در دنیا به اندازه حسین بن علی به اصل امر به معروف و نهی از منکر ارزش ~~بدهد ؟~~ معنی نهضت حسینی اینست که امر به معروف و نهی از منکر آنقدر بالاست ~~که‌~~ تا این حد در راه آن می‌توان فداکاری کرد . دیگر با نهضت حسینی جایی برای این سخن باقی نمی‌ماند که امر به ~~معروف‌~~ و نهی از منکر مرز می‌شناسد. خیر، مرز نمی‌شناسد. بله، مفسده ~~می‌شناسد.~~ یعنی آنها که می‌گویند امر به معروف و نهی از منکر مشروط به عدم ~~مفسده‌~~ است، درست می‌گویند. اگر هم ضرر را به معنی مفسده می‌گیرند، ~~درست‌~~ می‌گویند. بدین معنی که ممکن است من گاهی امر به معروف و نهی از منکر بکنم، بخواهم خدمتی به اسلام بکنم، ولی همین امر به معروف و نهی از منکر من مفسده دیگری برای اسلام به وجود آورد نه برای من. مفسده‌ای ~~برای‌~~ اسلام به وجود آورد که آن مفسده از این خدمتی که من از این راه به ~~اسلام‌~~ می‌کنم، بیشتر است. بسیارند افرادی که نهی از منکر می‌کنند ولی نه تنها نتیجه‌ای نمی‌گیرند، بلکه با نهی از منکرشان آن کسی را که نهی از منکر می‌کنند به کلی از دین بری می‌کنند. من مسئله ترتب مفسده را می‌پذیرم اما مسئله ضرر را، آنهم ضرر شخصی که مرز امر به معروف و نهی از منکر، ضرر شخصی است (درباره هر موضوعی می‌خواهد باشد) نمی‌پذیرم، به دلیل ~~اینکه‌~~ حسین بن علی نپذیرفت و به دلائل دیگر که ~~فعلا~~ مجال بحث در آنها نیست.<ref name=":03">{{یادکرد کتاب\|عنوان=حماسه حسینی\|نام=مرتضی\|نام خانوادگی=مطهری\|ناشر=صدرا\|جلد=2\|صفحه=131-132\|مکان=تهران}}</ref>		شهید مطهری برداشت بسیار دقیقی ارائه کرده و می‌نویسند: چه کسی توانسته است در دنیا به اندازه حسین بن علی به اصل امر به معروف و نهی از منکر ارزش بدهد؟ معنی نهضت حسینی اینست که امر به معروف و نهی از منکر آنقدر بالاست که تا این حد در راه آن می‌توان فداکاری کرد. دیگر با نهضت حسینی جایی برای این سخن باقی نمی‌ماند که امر به معروف و نهی از منکر مرز می‌شناسد. خیر، مرز نمی‌شناسد. بله، مفسده می‌شناسد؛ یعنی آنها که می‌گویند امر به معروف و نهی از منکر مشروط به عدم مفسده است، درست می‌گویند. اگر هم ضرر را به معنی مفسده می‌گیرند، درست می‌گویند. بدین معنی که ممکن است من گاهی امر به معروف و نهی از منکر بکنم، بخواهم خدمتی به اسلام بکنم، ولی همین امر به معروف و نهی از منکر من مفسده دیگری برای اسلام به وجود آورد نه برای من. مفسده‌ای برای اسلام به وجود آورد که آن مفسده از این خدمتی که من از این راه به اسلام می‌کنم، بیشتر است. بسیارند افرادی که نهی از منکر می‌کنند ولی نه تنها نتیجه‌ای نمی‌گیرند، بلکه با نهی از منکرشان آن کسی را که نهی از منکر می‌کنند به کلی از دین بری می‌کنند. من مسئله ترتب مفسده را می‌پذیرم اما مسئله ضرر را، آنهم ضرر شخصی که مرز امر به معروف و نهی از منکر، ضرر شخصی است (درباره هر موضوعی می‌خواهد باشد) نمی‌پذیرم، به دلیل اینکه حسین بن علی نپذیرفت و به دلائل دیگر که فعلاً مجال بحث در آنها نیست.<ref name=":03">{{یادکرد کتاب\|عنوان=حماسه حسینی\|نام=مرتضی\|نام خانوادگی=مطهری\|ناشر=صدرا\|جلد=2\|صفحه=131-132\|مکان=تهران}}</ref>

	=== معیار زندگی برای انسان ===		=== معیار زندگی برای انسان ===
	معیار زندگی برای انسان‌ها و به ویژه برای مؤمن، انجام وظائف ضروری مادی از قبیل خوردن، آشامیدن، تنفس، حرکت و غیره نیست، بلکه معیار زندگی، در پرتو اهداف و ~~ارزش های~~ انسانی و الهی سنجیده ~~می شود~~. اگر انسان از آزادی و کرامتش سلب شود، آن انسان چه ارزشی دارد؟! شکی نیست که مرگ برای او آسانتر است.<ref name=":04">{{یادکرد کتاب\|عنوان=من ~~هدى~~ القرآن\|سال=1429\|نام خانوادگی=المدرسی، ~~السيدمحمدتقی~~\|ناشر=~~دارالقارئ‌~~\|جلد=10\|صفحه=277\|مکان=بیروت}}</ref>		معیار زندگی برای انسان‌ها و به ویژه برای مؤمن، انجام وظائف ضروری مادی از قبیل خوردن، آشامیدن، تنفس، حرکت و غیره نیست، بلکه معیار زندگی، در پرتو اهداف و ارزش‌های انسانی و الهی سنجیده می‌شود. اگر انسان از آزادی و کرامتش سلب شود، آن انسان چه ارزشی دارد؟! شکی نیست که مرگ برای او آسانتر است.<ref name=":04">{{یادکرد کتاب\|عنوان=من هدی القرآن\|سال=1429\|نام خانوادگی=المدرسی، السیدمحمدتقی\|ناشر=دارالقارئ\|جلد=10\|صفحه=277\|مکان=بیروت}}</ref>

	==منابع==		== منابع ==
	{{پانویس\|۲}}		{{پانویس\|۲}}
	{{شاخه		{{شاخه
خط ۳۰:		خط ۲۹:
	\| شاخه فرعی۱ = تاریخ و سیره معصومان		\| شاخه فرعی۱ = تاریخ و سیره معصومان
	\| شاخه فرعی۲ = امام حسین(ع)		\| شاخه فرعی۲ = امام حسین(ع)
	\| شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله
خط ۳۷:		خط ۳۶:
	\| ویرایش = شد		\| ویرایش = شد
	\| لینک‌دهی = شد		\| لینک‌دهی = شد
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
	\| نمایه =		\| نمایه =
	\| تغییر مسیر = شد		\| تغییر مسیر = شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی = شد		\| بازبینی = شد
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت = ج		\| اولویت = ج
	\| کیفیت = ب		\| کیفیت = ب

Meysamhasani در ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۲

2024-12-14T09:32:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۰۲
خط ۹:		خط ۹:

	== گوینده حدیث ==		== گوینده حدیث ==
	در کربلا بعد از آنکه كاروان امام حسين(ع) با كاروان حرّ ملاقات می کند، امام حسین(ع) قیام می کنند و بعد حمد و ثنای پروردگار می فرمایند:		در کربلا بعد از آنکه كاروان امام حسين(ع) با كاروان حرّ ملاقات می کند، امام حسین(ع) قیام می کنند و بعد حمد و ثنای پروردگار می فرمایند: «إِنَّهُ قَدْ نَزَلَ بِنَا مِنَ اَلْأَمْرِ مَا قَدْ تَرَوْنَ وَ إِنَّ اَلدُّنْيَا قَدْ تَغَيَّرَتْ وَ تَنَكَّرَتْ وَ أَدْبَرَ مَعْرُوفُهَا وَ اِسْتَمَرَّتْ حِذَاءً وَ لَمْ تَبْقَ مِنْهَا إِلاَّ صُبَابَةٌ كَصُبَابَةِ اَلْإِنَاءِ وَ خَسِيسُ عَيْشٍ كَالْمَرْعَى اَلْوَبِيلِ أَ لاَ تَرَوْنَ إِلَى اَلْحَقِّ لاَ يُعْمَلُ بِهِ وَ إِلَى اَلْبَاطِلِ لاَ يُتَنَاهَى عَنْهُ لِيَرْغَبِ اَلْمُؤْمِنُ فِي لِقَاءِ رَبِّهِ مُحِقّاً فَإِنِّي لاَ أَرَى اَلْمَوْتَ إِلاَّ سَعَادَةً وَ اَلْحَيَاةَ مَعَ اَلظَّالِمِينَ إِلاَّ بَرَماً.»<ref name=":0">{{یادکرد کتاب\|عنوان=اللهوف علی قتلی الطفوف\|سال=1377\|نام خانوادگی=سید بن طاووس، ترجمه محمدی اشتهاردی، محمد\|ناشر=نشر مطهر\|صفحه=102\|مکان=تهران\|ترجمه عنوان=غم نامه کربلا}}</ref>

	إِنَّهُ قَدْ نَزَلَ بِنَا مِنَ اَلْأَمْرِ مَا قَدْ تَرَوْنَ وَ إِنَّ اَلدُّنْيَا قَدْ تَغَيَّرَتْ وَ تَنَكَّرَتْ وَ أَدْبَرَ مَعْرُوفُهَا وَ اِسْتَمَرَّتْ حِذَاءً وَ لَمْ تَبْقَ مِنْهَا إِلاَّ صُبَابَةٌ كَصُبَابَةِ اَلْإِنَاءِ وَ خَسِيسُ عَيْشٍ كَالْمَرْعَى اَلْوَبِيلِ أَ لاَ تَرَوْنَ إِلَى اَلْحَقِّ لاَ يُعْمَلُ بِهِ وَ إِلَى اَلْبَاطِلِ لاَ يُتَنَاهَى عَنْهُ لِيَرْغَبِ اَلْمُؤْمِنُ فِي لِقَاءِ رَبِّهِ مُحِقّاً فَإِنِّي لاَ أَرَى اَلْمَوْتَ إِلاَّ سَعَادَةً وَ اَلْحَيَاةَ مَعَ اَلظَّالِمِينَ إِلاَّ بَرَماً.<ref name=":0">{{یادکرد کتاب\|عنوان=اللهوف علی قتلی الطفوف\|سال=1377\|نام خانوادگی=سید بن طاووس، ترجمه محمدی اشتهاردی، محمد\|ناشر=نشر مطهر\|صفحه=102\|مکان=تهران\|ترجمه عنوان=غم نامه کربلا}}</ref>		امام حسين عليه السّلام برخاست و فرمود: همانا آنچه را بر ما وارد شده شما مشاهده مى‌كنيد، دنيا زشتی هاى خود را آشكار نموده، و دگرگون شد، و نيكوهايش پشت كرده،و ورشكستگيش برقرار گشته،و چيزى از آن نمانده جز ته‌مانده‌اى. همانند ته‌ماندۀ آب در ميان ظرف، و جز يك زندگى پست همچون چراگاه بد(مانند شوره‌زار)آيا نمى‌نگريد كه به حق عمل نمى‌شود، و از باطل جلوگيرى نمى‌گردد؟ با اين وضع مؤمن بايد به لقاى خدايش(شهادت) اشتياق يابد، همانا من مرگ را جز سعادت، و زندگى با ستمگران را جز ملامت و ناراحتى نمى‌نگرم.<ref name=":02">{{یادکرد کتاب\|عنوان= اللهوف علی قتلی الطفوف\|سال=1377\|نام خانوادگی=سید بن طاووس، ترجمه محمدی اشتهاردی، محمد\|ناشر= نشر مطهر\|صفحه=102\|مکان=تهران\|ترجمه عنوان=غم نامه کربلا }}</ref>

	امام حسين عليه السّلام برخاست و فرمود: همانا آنچه را بر ما وارد شده شما مشاهده مى‌كنيد، دنيا زشتی هاى خود را آشكار نموده، و دگرگون شد، و نيكوهايش پشت كرده،و ورشكستگيش برقرار گشته،و چيزى از آن نمانده جز ته‌مانده‌اى همانند ته‌ماندۀ آب در ميان ظرف، و جز يك زندگى پست همچون چراگاه بد(مانند شوره‌زار)آيا نمى‌نگريد كه به حق عمل نمى‌شود، و از باطل جلوگيرى نمى‌گردد؟ با اين وضع مؤمن بايد به لقاى خدايش(شهادت) اشتياق يابد، همانا من مرگ را جز سعادت،و زندگى با ستمگران را جز ملامت و ناراحتى نمى‌نگرم.<ref name=~~":02">{{یادکرد کتاب\|عنوان~~= ~~اللهوف علی قتلی الطفوف\|سال~~=~~1377\|نام خانوادگی~~=~~سید بن طاووس، ترجمه محمدی اشتهاردی، محمد\|ناشر= نشر مطهر\|صفحه=102\|مکان=تهران\|ترجمه عنوان=غم نامه کربلا }}</ref>~~		== شرح حدیث ==

	== ~~شرح حدیث~~ ==		=== اهمیت جهاد با ستمگران ===
			به تعبیر شهید مطهری، امام حسین(ع) می خواهند به انسان ها بفهمانند که ایها الناس ! در چنین شرایطی ، در چنین اوضاع و احوالی، من‌ مردن را جز سعادت نمی‌بینم. من مردن را شهادت در راه حق می‌بینم. یعنی اگر کسی در راه امر به‌ معروف و نهی از منکر کشته شود، شهید شده است. من‌ زندگی کردن با ستمگران را مایه ملامت می‌بینم ، روح من روحی نیست که با ستمگر سازش کند.<ref name=":032">{{یادکرد کتاب\|عنوان=حماسه حسینی\|نام=مرتضی\|نام خانوادگی=مطهری\|ناشر=صدرا\|جلد=2\|صفحه=134\|مکان=تهران}}</ref>

	~~[[مرتضی~~ مطهری]] این ~~جمله را پیام شهید~~ راه ~~حق دانسته است؛ آنجا~~ که ~~انسان می‌خواهد زندگی ننگین در زیر سایه ظالمان داشته باشد~~ و ~~زندگی فقط برایش خوردن~~ و ~~خوابیدن باشد مرگ هزاران بار بر چنین زندگی ترجیح دارد~~.~~<ref>مطهری، حماسه حسینی، ص۱۴۴~~.~~</ref> مطهری همچنین این شعار امام حسین(ع) را مصداق شعارهای زنده‌کننده جامعه~~ و ~~فرد قلمداد کرده است~~. از ~~نظر او~~ این جمله مصداق آیه {{قرآن\|یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اسْتَجِیبُوا لِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُمْ لِمَا یُحْیِیکُمْ\|ترجمه=ای کسانی که ~~ایمان آورده‌اید، چون خدا و پیامبر، شما~~ را ~~به چیزی فرا خواندند~~ که به ~~شما حیات می‌بخشد، آنان~~ را ~~اجابت کنید}}<ref>سوره انفال، آیه۲۴.</ref> است~~ که ~~از طریق [[~~امر به معروف و نهی از ~~منکر]] موجب حیات جامعه می‌شود~~.<ref>~~مطهری،~~ حماسه ~~حسینی، ص۱۴۴ و ص۲۷۰.~~</ref>		=== اهمیت امر به معروف و نهی از منکر ===
			شهید مطهری برداشت بسیار دقیقی ارائه کرده و می نویسند: چه کسی توانسته است در دنیا به اندازه حسین بن علی به اصل امر به معروف و نهی از منکر ارزش بدهد ؟ معنی نهضت حسینی اینست که امر به معروف و نهی از منکر آنقدر بالاست که‌ تا این حد در راه آن می‌توان فداکاری کرد . دیگر با نهضت حسینی جایی برای این سخن باقی نمی‌ماند که امر به معروف‌ و نهی از منکر مرز می‌شناسد. خیر، مرز نمی‌شناسد. بله، مفسده می‌شناسد. یعنی آنها که می‌گویند امر به معروف و نهی از منکر مشروط به عدم مفسده‌ است، درست می‌گویند. اگر هم ضرر را به معنی مفسده می‌گیرند، درست‌ می‌گویند. بدین معنی که ممکن است من گاهی امر به معروف و نهی از منکر بکنم، بخواهم خدمتی به اسلام بکنم، ولی همین امر به معروف و نهی از منکر من مفسده دیگری برای اسلام به وجود آورد نه برای من. مفسده‌ای برای‌ اسلام به وجود آورد که آن مفسده از این خدمتی که من از این راه به اسلام‌ می‌کنم، بیشتر است. بسیارند افرادی که نهی از منکر می‌کنند ولی نه تنها نتیجه‌ای نمی‌گیرند، بلکه با نهی از منکرشان آن کسی را که نهی از منکر می‌کنند به کلی از دین بری می‌کنند. من مسئله ترتب مفسده را می‌پذیرم اما مسئله ضرر را، آنهم ضرر شخصی که مرز امر به معروف و نهی از منکر، ضرر شخصی است (درباره هر موضوعی می‌خواهد باشد) نمی‌پذیرم، به دلیل اینکه‌ حسین بن علی نپذیرفت و به دلائل دیگر که فعلا مجال بحث در آنها نیست.<ref name=":03">{{یادکرد کتاب\|عنوان=حماسه حسینی\|نام=مرتضی\|نام خانوادگی=مطهری\|ناشر=صدرا\|جلد=2\|صفحه=131-132\|مکان=تهران}}</ref>

	~~{{نقل قول\|مرتضی مطهری: این جمله امام حسین(ع) سزاوار است که با آب طلا نوشته شود~~ و در ~~همه دنیا پخش گردد: من مرگ را جز خوشبختی نمی‌بینم~~ و ~~زندگی با ستمکاران را جز ملالت~~ و ~~نکبت نمی‌بینم~~.<ref>~~مطهری، حماسه حسینی، ص۱۸۶.~~</ref>		=== معیار زندگی برای انسان ===
	}}		معیار زندگی برای انسان‌ها و به ویژه برای مؤمن، انجام وظائف ضروری مادی از قبیل خوردن، آشامیدن، تنفس، حرکت و غیره نیست، بلکه معیار زندگی، در پرتو اهداف و ارزش های انسانی و الهی سنجیده می شود. اگر انسان از آزادی و کرامتش سلب شود، آن انسان چه ارزشی دارد؟! شکی نیست که مرگ برای او آسانتر است.<ref name=":04">{{یادکرد کتاب\|عنوان=من هدى القرآن\|سال=1429\|نام خانوادگی=المدرسی، السيدمحمدتقی\|ناشر=دارالقارئ‌\|جلد=10\|صفحه=277\|مکان=بیروت}}</ref>

	==منابع==		==منابع==

Meysamhasani در ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۳۷

2024-12-14T08:37:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۷
خط ۸:		خط ۸:
	{{درگاه\|امام حسین\|سنت\|تاریخ}}		{{درگاه\|امام حسین\|سنت\|تاریخ}}

	== گوینده ==		== گوینده حدیث ==
	در کربلا بعد از آنکه كاروان حسين با كاروان حرّ ملاقات می کند، امام حسین قیام می کنند و بعد حمد و ثنای پروردگار می فرمایند:		در کربلا بعد از آنکه كاروان امام حسين(ع) با كاروان حرّ ملاقات می کند، امام حسین(ع) قیام می کنند و بعد حمد و ثنای پروردگار می فرمایند:

	إِنَّهُ قَدْ نَزَلَ بِنَا مِنَ اَلْأَمْرِ مَا قَدْ تَرَوْنَ وَ إِنَّ اَلدُّنْيَا قَدْ تَغَيَّرَتْ وَ تَنَكَّرَتْ وَ أَدْبَرَ مَعْرُوفُهَا وَ اِسْتَمَرَّتْ حِذَاءً وَ لَمْ تَبْقَ مِنْهَا إِلاَّ صُبَابَةٌ كَصُبَابَةِ اَلْإِنَاءِ وَ خَسِيسُ عَيْشٍ كَالْمَرْعَى اَلْوَبِيلِ أَ لاَ تَرَوْنَ إِلَى اَلْحَقِّ لاَ يُعْمَلُ بِهِ وَ إِلَى اَلْبَاطِلِ لاَ يُتَنَاهَى عَنْهُ لِيَرْغَبِ اَلْمُؤْمِنُ فِي لِقَاءِ رَبِّهِ مُحِقّاً فَإِنِّي لاَ أَرَى اَلْمَوْتَ إِلاَّ سَعَادَةً وَ اَلْحَيَاةَ مَعَ اَلظَّالِمِينَ إِلاَّ بَرَماً.<ref name=":0">{{یادکرد کتاب\|عنوان=اللهوف علی قتلی الطفوف\|سال=1377\|نام خانوادگی=سید بن طاووس، ترجمه محمدی اشتهاردی، محمد\|ناشر=نشر مطهر\|صفحه=102\|مکان=تهران\|ترجمه عنوان=غم نامه کربلا}}</ref>		إِنَّهُ قَدْ نَزَلَ بِنَا مِنَ اَلْأَمْرِ مَا قَدْ تَرَوْنَ وَ إِنَّ اَلدُّنْيَا قَدْ تَغَيَّرَتْ وَ تَنَكَّرَتْ وَ أَدْبَرَ مَعْرُوفُهَا وَ اِسْتَمَرَّتْ حِذَاءً وَ لَمْ تَبْقَ مِنْهَا إِلاَّ صُبَابَةٌ كَصُبَابَةِ اَلْإِنَاءِ وَ خَسِيسُ عَيْشٍ كَالْمَرْعَى اَلْوَبِيلِ أَ لاَ تَرَوْنَ إِلَى اَلْحَقِّ لاَ يُعْمَلُ بِهِ وَ إِلَى اَلْبَاطِلِ لاَ يُتَنَاهَى عَنْهُ لِيَرْغَبِ اَلْمُؤْمِنُ فِي لِقَاءِ رَبِّهِ مُحِقّاً فَإِنِّي لاَ أَرَى اَلْمَوْتَ إِلاَّ سَعَادَةً وَ اَلْحَيَاةَ مَعَ اَلظَّالِمِينَ إِلاَّ بَرَماً.<ref name=":0">{{یادکرد کتاب\|عنوان=اللهوف علی قتلی الطفوف\|سال=1377\|نام خانوادگی=سید بن طاووس، ترجمه محمدی اشتهاردی، محمد\|ناشر=نشر مطهر\|صفحه=102\|مکان=تهران\|ترجمه عنوان=غم نامه کربلا}}</ref>

	امام حسين عليه السّلام برخاست و فرمود: همانا آنچه را بر ما وارد شده شما مشاهده ~~مى‌كنيد،دنيا زشتيهاى~~ خود را آشكار ~~نموده،و~~ دگرگون شد، و نيكوهايش پشت كرده،و ورشكستگيش برقرار گشته،و چيزى از آن نمانده جز ته‌مانده‌اى همانند ته‌ماندۀ آب در ميان ~~ظرف،و~~ جز يك زندگى پست همچون چراگاه بد(مانند شوره‌زار)آيا نمى‌نگريد كه به حق عمل ~~نمى‌شود،و~~ از باطل جلوگيرى ~~نمى‌گردد؟با~~ اين وضع مؤمن بايد به لقاى خدايش(شهادت)اشتياق ~~يابد،همانا~~ من مرگ را جز سعادت،و زندگى با ستمگران را جز ملامت و ناراحتى نمى‌نگرم.<ref name=":02">{{یادکرد کتاب\|عنوان= اللهوف علی قتلی الطفوف\|سال=1377\|نام خانوادگی=سید بن طاووس، ترجمه محمدی اشتهاردی، محمد\|ناشر= نشر مطهر\|صفحه=102\|مکان=تهران\|ترجمه عنوان=غم نامه کربلا }}</ref>		امام حسين عليه السّلام برخاست و فرمود: همانا آنچه را بر ما وارد شده شما مشاهده مى‌كنيد، دنيا زشتی هاى خود را آشكار نموده، و دگرگون شد، و نيكوهايش پشت كرده،و ورشكستگيش برقرار گشته،و چيزى از آن نمانده جز ته‌مانده‌اى همانند ته‌ماندۀ آب در ميان ظرف، و جز يك زندگى پست همچون چراگاه بد(مانند شوره‌زار)آيا نمى‌نگريد كه به حق عمل نمى‌شود، و از باطل جلوگيرى نمى‌گردد؟ با اين وضع مؤمن بايد به لقاى خدايش(شهادت) اشتياق يابد، همانا من مرگ را جز سعادت،و زندگى با ستمگران را جز ملامت و ناراحتى نمى‌نگرم.<ref name=":02">{{یادکرد کتاب\|عنوان= اللهوف علی قتلی الطفوف\|سال=1377\|نام خانوادگی=سید بن طاووس، ترجمه محمدی اشتهاردی، محمد\|ناشر= نشر مطهر\|صفحه=102\|مکان=تهران\|ترجمه عنوان=غم نامه کربلا }}</ref>

			== شرح حدیث ==
	'''إنّی لا أرَی المَوتَ إلّا سَعادَةً'''، به‌معنای «من مرگ را جز سعادت نمی‌بینم»، سخنی است از [[امام حسین علیه‌السلام\|امام حسین(ع)]] که در آن مرگ با عزت در راه مقابله با ظلم را بر زندگی با ذلت در سایه ظالمان ترجیح داده است.<ref>مطهری، مرتضی، حماسه حسینی، تهران، انتشارات صدرا، ۱۳۸۲ش، ص۱۴۴.</ref> این سخن از شعارهای عاشورا قلمداد شده است.<ref>مطهری، حماسه حسینی، ص۱۸۶.</ref>

	این سخن امام حسین(ع)، در روز دوم محرم سال ۶۱ق، ساعاتی پس از ورود کاروان امام حسین(ع)، به [[سرزمین کربلا]] در ضمن خطبه‌ای برای یاران و خانواده‌اش، گفته شده است.<ref>نجمی، محمدصادق، سخنان حسین بن علی(ع) از مدینه تا کربلا، قم، بوستان کتاب، ۱۳۸۸ش، ص۸۸.</ref> این جمله به‌صورت کامل چنین است:

	{{عربی بزرگ\|إِنِّيْ لاَ أَرَى المَوْتَ إِلاَّ سَعَادَةً، وَالحيَاةَ مَعَ الظَّالِمِيَنَ إِلاَّ نَدَماً [بَرَماً]
	~~\| ترجمه~~ = من مرگ را جز خوش‌بختی و سعادت نمی‌بینم و زندگی با ستمکاران را جز ندامت و نکبت نمی‌بینم.<ref>ذهبی، شمس‌الدين محمد بن احمد، سير أعلام النبلاء، بیروت، مؤسسة الرسالة، ۱۴۰۵ق، ج۳، ص۳۱۰.</ref>
	}}

	[[مرتضی مطهری]] این جمله را پیام شهید راه حق دانسته است؛ آنجا که انسان می‌خواهد زندگی ننگین در زیر سایه ظالمان داشته باشد و زندگی فقط برایش خوردن و خوابیدن باشد مرگ هزاران بار بر چنین زندگی ترجیح دارد.<ref>مطهری، حماسه حسینی، ص۱۴۴.</ref> مطهری همچنین این شعار امام حسین(ع) را مصداق شعارهای زنده‌کننده جامعه و فرد قلمداد کرده است. از نظر او این جمله مصداق آیه {{قرآن\|یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اسْتَجِیبُوا لِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُمْ لِمَا یُحْیِیکُمْ\|ترجمه=ای کسانی که ایمان آورده‌اید، چون خدا و پیامبر، شما را به چیزی فرا خواندند که به شما حیات می‌بخشد، آنان را اجابت کنید}}<ref>سوره انفال، آیه۲۴.</ref> است که از طریق [[امر به معروف و نهی از منکر]] موجب حیات جامعه می‌شود.<ref>مطهری، حماسه حسینی، ص۱۴۴ و ص۲۷۰.</ref>		[[مرتضی مطهری]] این جمله را پیام شهید راه حق دانسته است؛ آنجا که انسان می‌خواهد زندگی ننگین در زیر سایه ظالمان داشته باشد و زندگی فقط برایش خوردن و خوابیدن باشد مرگ هزاران بار بر چنین زندگی ترجیح دارد.<ref>مطهری، حماسه حسینی، ص۱۴۴.</ref> مطهری همچنین این شعار امام حسین(ع) را مصداق شعارهای زنده‌کننده جامعه و فرد قلمداد کرده است. از نظر او این جمله مصداق آیه {{قرآن\|یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اسْتَجِیبُوا لِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُمْ لِمَا یُحْیِیکُمْ\|ترجمه=ای کسانی که ایمان آورده‌اید، چون خدا و پیامبر، شما را به چیزی فرا خواندند که به شما حیات می‌بخشد، آنان را اجابت کنید}}<ref>سوره انفال، آیه۲۴.</ref> است که از طریق [[امر به معروف و نهی از منکر]] موجب حیات جامعه می‌شود.<ref>مطهری، حماسه حسینی، ص۱۴۴ و ص۲۷۰.</ref>

Meysamhasani در ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۶

2024-12-14T07:36:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۶
خط ۳:		خط ۳:
	این سخن از کیست و به چه معناست: «إنّی لا أرَی المَوتَ إلّا سَعادَةً»؟		این سخن از کیست و به چه معناست: «إنّی لا أرَی المَوتَ إلّا سَعادَةً»؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
			12234

	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	{{درگاه\|امام حسین}}		{{درگاه\|امام حسین\|سنت\|تاریخ}}

			== گوینده ==
			در کربلا بعد از آنکه كاروان حسين با كاروان حرّ ملاقات می کند، امام حسین قیام می کنند و بعد حمد و ثنای پروردگار می فرمایند:

			إِنَّهُ قَدْ نَزَلَ بِنَا مِنَ اَلْأَمْرِ مَا قَدْ تَرَوْنَ وَ إِنَّ اَلدُّنْيَا قَدْ تَغَيَّرَتْ وَ تَنَكَّرَتْ وَ أَدْبَرَ مَعْرُوفُهَا وَ اِسْتَمَرَّتْ حِذَاءً وَ لَمْ تَبْقَ مِنْهَا إِلاَّ صُبَابَةٌ كَصُبَابَةِ اَلْإِنَاءِ وَ خَسِيسُ عَيْشٍ كَالْمَرْعَى اَلْوَبِيلِ أَ لاَ تَرَوْنَ إِلَى اَلْحَقِّ لاَ يُعْمَلُ بِهِ وَ إِلَى اَلْبَاطِلِ لاَ يُتَنَاهَى عَنْهُ لِيَرْغَبِ اَلْمُؤْمِنُ فِي لِقَاءِ رَبِّهِ مُحِقّاً فَإِنِّي لاَ أَرَى اَلْمَوْتَ إِلاَّ سَعَادَةً وَ اَلْحَيَاةَ مَعَ اَلظَّالِمِينَ إِلاَّ بَرَماً.<ref name=":0">{{یادکرد کتاب\|عنوان=اللهوف علی قتلی الطفوف\|سال=1377\|نام خانوادگی=سید بن طاووس، ترجمه محمدی اشتهاردی، محمد\|ناشر=نشر مطهر\|صفحه=102\|مکان=تهران\|ترجمه عنوان=غم نامه کربلا}}</ref>

			امام حسين عليه السّلام برخاست و فرمود: همانا آنچه را بر ما وارد شده شما مشاهده مى‌كنيد،دنيا زشتيهاى خود را آشكار نموده،و دگرگون شد، و نيكوهايش پشت كرده،و ورشكستگيش برقرار گشته،و چيزى از آن نمانده جز ته‌مانده‌اى همانند ته‌ماندۀ آب در ميان ظرف،و جز يك زندگى پست همچون چراگاه بد(مانند شوره‌زار)آيا نمى‌نگريد كه به حق عمل نمى‌شود،و از باطل جلوگيرى نمى‌گردد؟با اين وضع مؤمن بايد به لقاى خدايش(شهادت)اشتياق يابد،همانا من مرگ را جز سعادت،و زندگى با ستمگران را جز ملامت و ناراحتى نمى‌نگرم.<ref name=":02">{{یادکرد کتاب\|عنوان= اللهوف علی قتلی الطفوف\|سال=1377\|نام خانوادگی=سید بن طاووس، ترجمه محمدی اشتهاردی، محمد\|ناشر= نشر مطهر\|صفحه=102\|مکان=تهران\|ترجمه عنوان=غم نامه کربلا }}</ref>


	'''إنّی لا أرَی المَوتَ إلّا سَعادَةً'''، به‌معنای «من مرگ را جز سعادت نمی‌بینم»، سخنی است از [[امام حسین علیه‌السلام\|امام حسین(ع)]] که در آن مرگ با عزت در راه مقابله با ظلم را بر زندگی با ذلت در سایه ظالمان ترجیح داده است.<ref>مطهری، مرتضی، حماسه حسینی، تهران، انتشارات صدرا، ۱۳۸۲ش، ص۱۴۴.</ref> این سخن از شعارهای عاشورا قلمداد شده است.<ref>مطهری، حماسه حسینی، ص۱۸۶.</ref>		'''إنّی لا أرَی المَوتَ إلّا سَعادَةً'''، به‌معنای «من مرگ را جز سعادت نمی‌بینم»، سخنی است از [[امام حسین علیه‌السلام\|امام حسین(ع)]] که در آن مرگ با عزت در راه مقابله با ظلم را بر زندگی با ذلت در سایه ظالمان ترجیح داده است.<ref>مطهری، مرتضی، حماسه حسینی، تهران، انتشارات صدرا، ۱۳۸۲ش، ص۱۴۴.</ref> این سخن از شعارهای عاشورا قلمداد شده است.<ref>مطهری، حماسه حسینی، ص۱۸۶.</ref>

	این سخن امام حسین(ع)، در روز دوم محرم سال ۶۱ق، ساعاتی پس از ورود کاروان امام حسین(ع)، به [[سرزمین کربلا]] در ضمن خطبه‌ای برای یاران و خانواده‌اش، گفته شده است.<ref>نجمی، محمدصادق، سخنان حسین بن علی(ع) از مدینه تا کربلا، قم، بوستان کتاب، ۱۳۸۸ش، ص۸۸.</ref> این جمله به‌صورت کامل چنین است:		این سخن امام حسین(ع)، در روز دوم محرم سال ۶۱ق، ساعاتی پس از ورود کاروان امام حسین(ع)، به [[سرزمین کربلا]] در ضمن خطبه‌ای برای یاران و خانواده‌اش، گفته شده است.<ref>نجمی، محمدصادق، سخنان حسین بن علی(ع) از مدینه تا کربلا، قم، بوستان کتاب، ۱۳۸۸ش، ص۸۸.</ref> این جمله به‌صورت کامل چنین است:

	{{عربی بزرگ\|إِنِّيْ لاَ أَرَى المَوْتَ إِلاَّ سَعَادَةً، وَالحيَاةَ مَعَ الظَّالِمِيَنَ إِلاَّ نَدَماً [بَرَماً]\|ترجمه=من مرگ را جز خوش‌بختی و سعادت نمی‌بینم و زندگی با ستمکاران را جز ندامت و نکبت نمی‌بینم.<ref>ذهبی، شمس‌الدين محمد بن احمد، سير أعلام النبلاء، بیروت، مؤسسة الرسالة، ۱۴۰۵ق، ج۳، ص۳۱۰.</ref>}}		{{عربی بزرگ\|إِنِّيْ لاَ أَرَى المَوْتَ إِلاَّ سَعَادَةً، وَالحيَاةَ مَعَ الظَّالِمِيَنَ إِلاَّ نَدَماً [بَرَماً]
			\| ترجمه = من مرگ را جز خوش‌بختی و سعادت نمی‌بینم و زندگی با ستمکاران را جز ندامت و نکبت نمی‌بینم.<ref>ذهبی، شمس‌الدين محمد بن احمد، سير أعلام النبلاء، بیروت، مؤسسة الرسالة، ۱۴۰۵ق، ج۳، ص۳۱۰.</ref>
			}}

	[[مرتضی مطهری]] این جمله را پیام شهید راه حق دانسته است؛ آنجا که انسان می‌خواهد زندگی ننگین در زیر سایه ظالمان داشته باشد و زندگی فقط برایش خوردن و خوابیدن باشد مرگ هزاران بار بر چنین زندگی ترجیح دارد.<ref>مطهری، حماسه حسینی، ص۱۴۴.</ref> مطهری همچنین این شعار امام حسین(ع) را مصداق شعارهای زنده‌کننده جامعه و فرد قلمداد کرده است. از نظر او این جمله مصداق آیه {{قرآن\|یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اسْتَجِیبُوا لِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُمْ لِمَا یُحْیِیکُمْ\|ترجمه=ای کسانی که ایمان آورده‌اید، چون خدا و پیامبر، شما را به چیزی فرا خواندند که به شما حیات می‌بخشد، آنان را اجابت کنید}}<ref>سوره انفال، آیه۲۴.</ref> است که از طریق [[امر به معروف و نهی از منکر]] موجب حیات جامعه می‌شود.<ref>مطهری، حماسه حسینی، ص۱۴۴ و ص۲۷۰.</ref>		[[مرتضی مطهری]] این جمله را پیام شهید راه حق دانسته است؛ آنجا که انسان می‌خواهد زندگی ننگین در زیر سایه ظالمان داشته باشد و زندگی فقط برایش خوردن و خوابیدن باشد مرگ هزاران بار بر چنین زندگی ترجیح دارد.<ref>مطهری، حماسه حسینی، ص۱۴۴.</ref> مطهری همچنین این شعار امام حسین(ع) را مصداق شعارهای زنده‌کننده جامعه و فرد قلمداد کرده است. از نظر او این جمله مصداق آیه {{قرآن\|یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اسْتَجِیبُوا لِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُمْ لِمَا یُحْیِیکُمْ\|ترجمه=ای کسانی که ایمان آورده‌اید، چون خدا و پیامبر، شما را به چیزی فرا خواندند که به شما حیات می‌بخشد، آنان را اجابت کنید}}<ref>سوره انفال، آیه۲۴.</ref> است که از طریق [[امر به معروف و نهی از منکر]] موجب حیات جامعه می‌شود.<ref>مطهری، حماسه حسینی، ص۱۴۴ و ص۲۷۰.</ref>

	{{نقل قول\|مرتضی مطهری: این جمله امام حسین(ع) سزاوار است که با آب طلا نوشته شود و در همه دنیا پخش گردد: من مرگ را جز خوشبختی نمی‌بینم و زندگی با ستمکاران را جز ملالت و نکبت نمی‌بینم.<ref>مطهری، حماسه حسینی، ص۱۸۶.</ref>}}		{{نقل قول\|مرتضی مطهری: این جمله امام حسین(ع) سزاوار است که با آب طلا نوشته شود و در همه دنیا پخش گردد: من مرگ را جز خوشبختی نمی‌بینم و زندگی با ستمکاران را جز ملالت و نکبت نمی‌بینم.<ref>مطهری، حماسه حسینی، ص۱۸۶.</ref>
			}}

	== منابع ==		==منابع==
	{{پانویس\|۲}}		{{پانویس\|۲}}
	{{شاخه		{{شاخه
خط ۲۱:		خط ۳۵:
	\| شاخه فرعی۱ = تاریخ و سیره معصومان		\| شاخه فرعی۱ = تاریخ و سیره معصومان
	\| شاخه فرعی۲ = امام حسین(ع)		\| شاخه فرعی۲ = امام حسین(ع)
	\| شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله
خط ۲۸:		خط ۴۲:
	\| ویرایش = شد		\| ویرایش = شد
	\| لینک‌دهی = شد		\| لینک‌دهی = شد
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
	\| نمایه =		\| نمایه =
	\| تغییر مسیر = شد		\| تغییر مسیر = شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی = شد		\| بازبینی = شد
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت = ج		\| اولویت = ج
	\| کیفیت = ب		\| کیفیت = ب