دیدگاه شیعه و اهل‌سنت در مسئله امامت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

2024-09-29T08:00:33Z

جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۳۰
خط ۵۵:		خط ۵۵:
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی نویسنده =		\| بازبینی نویسنده =
	\| ~~بازبینی~~ =		\| ارزیابی کمی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =		\| اولویت =

Rezvani در ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۴۷

2022-12-25T14:47:39Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۱۷
خط ۶۱:		خط ۶۱:
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}
			[[ps:د شیعه او اهل سنت نظر د امامت په باره کي]]

	[[رده:امامت در منابع اهل سنت]]		[[رده:امامت در منابع اهل سنت]]

Rezvani در ‏۷ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۳۳

2021-11-07T07:33:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۰۳
خط ۶:		خط ۶:
	{{اصول دین و فروع دین}}		{{اصول دین و فروع دین}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	دیدگاه شیعه و اهل‌سنت در مسئله امامت با هم ~~متفاوت~~ دارند. اهل سنت، امامت را صرفا یک مسئولیت ظاهری و از [[فروع دین]] دانسته و تعیین امام را وظیفه مردم می دانند. شیعیان امامت را مقامی الهی دانسته، امام را فردی معصوم و جانشین پیامبر در همه مقامات او غیر از وحی و آن را از اصول دین می‌دانند که وظیفه هدایت انسان و اجرای قوانین الهی همراه با حکومت و خلافت را بر عهده دارد.		'''دیدگاه شیعه و اهل‌سنت در مسئله امامت''' با هم تفاوت دارند. اهل سنت، امامت را صرفا یک مسئولیت ظاهری و از [[فروع دین]] دانسته و تعیین امام را وظیفه مردم می دانند. شیعیان امامت را مقامی الهی دانسته، امام را فردی معصوم و جانشین پیامبر در همه مقامات او غیر از وحی و آن را از اصول دین می‌دانند که وظیفه هدایت انسان و اجرای قوانین الهی همراه با حکومت و خلافت را بر عهده دارد.

	==دیدگاه اهل سنت==		==دیدگاه اهل سنت==

Rezvani: /* رابطه عصمت و امامت */

2021-11-07T07:32:32Z

رابطه عصمت و امامت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۰۲
خط ۱۸:		خط ۱۸:

	====رابطه عصمت و امامت====		====رابطه عصمت و امامت====
	~~عصمت امام موجب می‌شود که او رهبر سیاسی، مرجع دینی و حافظ دین از تحریف باشد.~~ به اعتقاد شیعه چون [[ائمه(ع)]] عصمت دارند باید حافظ دین و حاکم مسلمین باشند. ~~به اعتقاد شیعه~~ امامت استمرار خط نبوت است از نظر حفظ کردن و شناساندن دین. به همان دلیل که عصمتِ آورنده قانون الهی لازم است، عصمت حافظ و مفسر آن قانون ضروری است، همانطوری‌که خطا و گناه در رساننده قانون الهی غرض از بعثت را که هدایت است، باطل می‌کند، خطا در مفسر و مجری قانون موجب گمراهی است؛ بنابراین به تناسب قانون الهی وجود مفسر معصوم بعد از پیامبر(ص) برای آن لازم است، زیرا چه بسا مردم در فهم قانون خدا دچار آراء مختلفی شده و به خطا بروند و چون شریعت اسلام ابدی و کاربرد قرآن در هدایت عمومی و تربیت انسانی و حل مشکلات و رفع اختلافات همیشگی است و بشر تا روز قیامت ملزم اند بطور صحیح به دستورات آن عمل کنند و عمل صحیح در گرو تبیین بدور از خطا و معصومانه، آن است؛ لازم است برای رسیدن به این هدف، خداوند برای فهماندن صحیح قانون خود معلّمی را بعد از پیامبر معین کند و همه برای فهمیدن معارف، سنت‌ها و قوانین الهی به او مراجعه کنند. شناختن چنین معلّمی بدون نص از جانب خدا، برای بشر مقدور نیست چون مقام عصمت از حیطه درک بشر خارج است. امام رضا(ع) در این رابطه می‌فرماید:		به اعتقاد شیعه چون [[ائمه(ع)]] عصمت دارند باید حافظ دین و حاکم مسلمین باشند. بر این اساس امامت استمرار خط نبوت است از نظر حفظ کردن و شناساندن دین. به همان دلیل که عصمتِ آورنده قانون الهی لازم است، عصمت حافظ و مفسر آن قانون ضروری است، همانطوری‌که خطا و گناه در رساننده قانون الهی غرض از بعثت را که هدایت است، باطل می‌کند، خطا در مفسر و مجری قانون موجب گمراهی است؛ بنابراین به تناسب قانون الهی وجود مفسر معصوم بعد از پیامبر(ص) برای آن لازم است، زیرا چه بسا مردم در فهم قانون خدا دچار آراء مختلفی شده و به خطا بروند و چون شریعت اسلام ابدی و کاربرد قرآن در هدایت عمومی و تربیت انسانی و حل مشکلات و رفع اختلافات همیشگی است و بشر تا روز قیامت ملزم اند بطور صحیح به دستورات آن عمل کنند و عمل صحیح در گرو تبیین بدور از خطا و معصومانه، آن است؛ لازم است برای رسیدن به این هدف، خداوند برای فهماندن صحیح قانون خود معلّمی را بعد از پیامبر معین کند و همه برای فهمیدن معارف، سنت‌ها و قوانین الهی به او مراجعه کنند. شناختن چنین معلّمی بدون نص از جانب خدا، برای بشر مقدور نیست چون مقام عصمت از حیطه درک بشر خارج است. امام رضا(ع) در این رابطه می‌فرماید:

	«همانا امامت قدرش والاتر و شأنش بزرگتر و عمقش ژرفتر از آن است که مردم با عقل خود به آن برسند یا به انتخاب خویش کسی را بعنوان امام منصوب کنند.»<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، اصول کافی، کتاب الحجه، باب نادر فضل الامام، قم، اسوه، ۱۳۷۵، هـ. ش ج۲، ص۱۱۹.</ref>		«همانا امامت قدرش والاتر و شأنش بزرگتر و عمقش ژرفتر از آن است که مردم با عقل خود به آن برسند یا به انتخاب خویش کسی را بعنوان امام منصوب کنند.»<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، اصول کافی، کتاب الحجه، باب نادر فضل الامام، قم، اسوه، ۱۳۷۵، هـ. ش ج۲، ص۱۱۹.</ref>

Rezvani در ‏۷ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۳۰

2021-11-07T07:30:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۰۰
خط ۶:		خط ۶:
	{{اصول دین و فروع دین}}		{{اصول دین و فروع دین}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	~~مفهوم [[~~امامت~~]] نزد شیعه~~ با ~~مفهوم آن نزد [[اهل سنت]]~~ متفاوت ~~است~~. اهل ~~سنت مقام~~ امامت را ~~انتصابی~~ و از [[فروع دین]] ~~بر می‌شمارند اما شیعه~~ امامت را مقامی الهی دانسته، امام را فردی معصوم و جانشین پیامبر در همه مقامات او غیر از وحی و آن را از اصول دین می‌دانند که وظیفه هدایت انسان و اجرای قوانین الهی همراه با حکومت و خلافت را بر عهده دارد.		دیدگاه شیعه و اهل‌سنت در مسئله امامت با هم متفاوت دارند. اهل سنت، امامت را صرفا یک مسئولیت ظاهری و از [[فروع دین]] دانسته و تعیین امام را وظیفه مردم می دانند. شیعیان امامت را مقامی الهی دانسته، امام را فردی معصوم و جانشین پیامبر در همه مقامات او غیر از وحی و آن را از اصول دین می‌دانند که وظیفه هدایت انسان و اجرای قوانین الهی همراه با حکومت و خلافت را بر عهده دارد.

	===دیدگاه اهل سنت===		==دیدگاه اهل سنت==
	اهل سنت امامت را صرف یک مسئولیت ظاهری در حد ریاست حکومت دینی می‌دانند و معتقدند تکلیف مردم است که خلیفه تعیین کنند و به همین جهت آنرا از فروع دین می‌شمارند.<ref>ابن خلدون، تاریخ ابن خلدون، دار احیاء التراث العربی، چهارم، بی تا، ج۱، ص۱۹۱.</ref>اهل سنت بعد از پیامبر برای هیچ کس مقام عصمت و خلیفه اللّهی و منصوص بودن از طرف خدا و پیغمبر را قائل نیستند.		اهل سنت امامت را صرف یک مسئولیت ظاهری در حد ریاست حکومت دینی می‌دانند و معتقدند تکلیف مردم است که خلیفه تعیین کنند و به همین جهت آنرا از فروع دین می‌شمارند.<ref>ابن خلدون، تاریخ ابن خلدون، دار احیاء التراث العربی، چهارم، بی تا، ج۱، ص۱۹۱.</ref>اهل سنت بعد از پیامبر برای هیچ کس مقام عصمت و خلیفه اللّهی و منصوص بودن از طرف خدا و پیغمبر را قائل نیستند.

	===دیدگاه شیعه===		==دیدگاه شیعه==
	امامت از دیدگاه شیعه، مقام جانشینی [[رسول خدا(ص)]]، در تربیت انسانها، حفظ و تبیین احکام دین، حکومت، اجرای قوانین الهی و قضاوت است بنابراین امام همه ویژگی‌های پیامبر بجز [[وحی]] را داراست.		امامت از دیدگاه شیعه، مقام جانشینی [[رسول خدا(ص)]]، در تربیت انسانها، حفظ و تبیین احکام دین، حکومت، اجرای قوانین الهی و قضاوت است بنابراین امام همه ویژگی‌های پیامبر بجز [[وحی]] را داراست.

	====~~تبیین علامه طباطبائی~~====		====نقش هدایت تکوینی در مسئله امامت====
	به گفته علامه طباطبائی در [[تفسیر المیزان]] در این‌باره؛ [[قرآن]] در آیاتی که از جعل و نصب امامت سخن می‌گوید هدایت را در کنار آن ذکر می‌نماید و معلوم می‌شود هدایتی که از شؤون امامت شمرده شده به معنای بیان راه نیست، زیرا خدا [[ابراهیم(ع)]] را بعد از مقام [[نبوت]] و رسالت که لازمه‌اش هدایت و بیان راه است و بعد از مقام خلّت به عنوان امام معرفی کرده، پس هدایتی که منصب امام است دستگیری خلق است نه صرف راهنمائی و هدایت امام یک نوع تصرف تکوینی از طریق نفوذ روحانی در قلب‌های آماده و هموار کردن راه برای بردن دلها به سوی کمال و هدایت حقیقی و منتقل نمودن‌شان از مرتبه مصنوعی خاصی به مرتبه دیگر و تحقق بخشیدن به اهداف دین است و کسی به چنین مقامی با شرافت نائل می‌شود که قبلاً خودش به این نوع هدایت رسیده باشد و کسی که هدایت یافته و به هدایت دیگران نیازی ندارد و هدایت او بر اساس قابلیت‌ها به دیگران می‌رسد، معصوم و امام است و طبعاً کسی‌که به هدایت دیگران نیازمند است معصوم و امام نخواهد بود.<ref>علامه طباطبائی، محمد حسین، المیزان، دفتر انتشارات اسلامی، بی تا، ج۱۴، ص۴۲۸، و ج۱، ص۴۱۴.</ref>		به گفته علامه طباطبائی در [[تفسیر المیزان]] در این‌باره؛ [[قرآن]] در آیاتی که از جعل و نصب امامت سخن می‌گوید هدایت را در کنار آن ذکر می‌نماید و معلوم می‌شود هدایتی که از شؤون امامت شمرده شده به معنای بیان راه نیست، زیرا خدا [[ابراهیم(ع)]] را بعد از مقام [[نبوت]] و رسالت که لازمه‌اش هدایت و بیان راه است و بعد از مقام خلّت به عنوان امام معرفی کرده، پس هدایتی که منصب امام است دستگیری خلق است نه صرف راهنمائی و هدایت امام یک نوع تصرف تکوینی از طریق نفوذ روحانی در قلب‌های آماده و هموار کردن راه برای بردن دلها به سوی کمال و هدایت حقیقی و منتقل نمودن‌شان از مرتبه مصنوعی خاصی به مرتبه دیگر و تحقق بخشیدن به اهداف دین است و کسی به چنین مقامی با شرافت نائل می‌شود که قبلاً خودش به این نوع هدایت رسیده باشد و کسی که هدایت یافته و به هدایت دیگران نیازی ندارد و هدایت او بر اساس قابلیت‌ها به دیگران می‌رسد، معصوم و امام است و طبعاً کسی‌که به هدایت دیگران نیازمند است معصوم و امام نخواهد بود.<ref>علامه طباطبائی، محمد حسین، المیزان، دفتر انتشارات اسلامی، بی تا، ج۱۴، ص۴۲۸، و ج۱، ص۴۱۴.</ref>

Rezvani: Rezvani صفحهٔ دیدگاه تشیع در مورد امامت را به دیدگاه شیعه و اهل‌سنت در مسئله امامت منتقل کرد

2021-11-07T07:23:45Z

Rezvani صفحهٔ دیدگاه تشیع در مورد امامت را به دیدگاه شیعه و اهل‌سنت در مسئله امامت منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۵۳
(بدون تفاوت)

Rezvani در ‏۲ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۵۰

2021-11-02T12:50:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۶:۲۰
خط ۴:		خط ۴:
	به طور کلی دیدگاه شیعه و اهل سنت در مورد امامت چیست؟		به طور کلی دیدگاه شیعه و اهل سنت در مورد امامت چیست؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
			{{اصول دین و فروع دین}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	مفهوم [[امامت]] نزد شیعه با مفهوم آن نزد [[اهل سنت]] متفاوت است. اهل سنت مقام امامت را انتصابی و از [[فروع دین]] بر می‌شمارند اما شیعه امامت را مقامی الهی دانسته، امام را فردی معصوم و جانشین پیامبر در همه مقامات او غیر از وحی و آن را از اصول دین می‌دانند که وظیفه هدایت انسان و اجرای قوانین الهی همراه با حکومت و خلافت را بر عهده دارد.		مفهوم [[امامت]] نزد شیعه با مفهوم آن نزد [[اهل سنت]] متفاوت است. اهل سنت مقام امامت را انتصابی و از [[فروع دین]] بر می‌شمارند اما شیعه امامت را مقامی الهی دانسته، امام را فردی معصوم و جانشین پیامبر در همه مقامات او غیر از وحی و آن را از اصول دین می‌دانند که وظیفه هدایت انسان و اجرای قوانین الهی همراه با حکومت و خلافت را بر عهده دارد.

A.rezapour در ‏۳ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۶:۲۱

2021-10-03T06:21:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۵۱
خط ۵:		خط ۵:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	مفهوم [[امامت]] نزد شیعه با مفهوم آن نزد [[اهل سنت]] متفاوت است. اهل سنت مقام امامت را انتصابی و از [[فروع دین]] بر ~~می شمارند~~ اما شیعه امامت را مقامی الهی دانسته، امام را فردی معصوم و جانشین پیامبر در همه مقامات او غیر از وحی و آن را از اصول دین می‌دانند که وظیفه هدایت انسان و اجرای قوانین الهی همراه با حکومت و خلافت را بر عهده دارد.		مفهوم [[امامت]] نزد شیعه با مفهوم آن نزد [[اهل سنت]] متفاوت است. اهل سنت مقام امامت را انتصابی و از [[فروع دین]] بر می‌شمارند اما شیعه امامت را مقامی الهی دانسته، امام را فردی معصوم و جانشین پیامبر در همه مقامات او غیر از وحی و آن را از اصول دین می‌دانند که وظیفه هدایت انسان و اجرای قوانین الهی همراه با حکومت و خلافت را بر عهده دارد.

	===دیدگاه اهل سنت===		===دیدگاه اهل سنت===

Nazarzadeh: جایگزینی متن - 'ه‌است' به 'ه است'

2021-05-18T10:43:46Z

جایگزینی متن - 'ه‌است' به 'ه است'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۱۳
خط ۲۵:		خط ۲۵:

	* مطابق قرآن ابراهیم(ع) بعد از مقام نبوت و رسالت، به امامت می‌رسد و قرآن از امامت به عهد الهی یاد کرده و آنرا از ظالمین بطور مطلق نفی نموده است.<ref>(بقره:۱۲۴).</ref> (چه در گذشته ظالم بوده باشد و چه الان، چه به شرک و گناه به خود ستم کرده باشد و چه به دیگران) معلوم می‌شود امام باید معصوم از خطا و گناه باشد.		* مطابق قرآن ابراهیم(ع) بعد از مقام نبوت و رسالت، به امامت می‌رسد و قرآن از امامت به عهد الهی یاد کرده و آنرا از ظالمین بطور مطلق نفی نموده است.<ref>(بقره:۱۲۴).</ref> (چه در گذشته ظالم بوده باشد و چه الان، چه به شرک و گناه به خود ستم کرده باشد و چه به دیگران) معلوم می‌شود امام باید معصوم از خطا و گناه باشد.
	* در آیات زیادی خدا جعل و نصب امام و خلیفه را به خود نسبت داده است.<ref>(بقره:۱۲۴)؛ (انبیاء:۷۳)، (سجده:۲۴)، (ص:۲۶)؛ (طه:۲۹).</ref> و آنرا به انتخاب مردم واگذار نکرده است. این مطلب معلوم می‌شود، امامت نظیر مقام نبوت منصب الهی است، پس خود خدا باید آنرا معرفی نماید و خداوند هم در آیات ولایت، امامت، مودّت، تطهیر، تبلیغ و آیه اولی الامر … امام را معرفی نموده است و نیز پیامبر(ص) امام بعد از خود را در روایات متواتر معرفی ~~کرده‌است~~. همچنین با وجود انسان معصوم که آیات، روایات و عقل بر عصمتش دلالت دارد، نوبت به امامت غیر معصوم نمی‌رسد. در این زمینه فقط به مفاد یک آیه اشاره می‌شود: فخر رازی از علمای اهل سنت در ذیل آیه‌ای که می‌فرماید: «ای اهل ایمان از خدا و رسول و صاحبان امر از میان خود اطاعت کنید» می‌گوید: صاحبان امر غیر از معصومین کسان دیگری نمی‌توانند باشند، زیرا امر کردن خدا به اطاعت مطلقه از غیر معصوم محال است.<ref>فخر رازی، محمد، تفسیر کبیر، بیروت، دار الفکر، ۱۴۱۵ هـ. ق، ج۱، ص۱۴۴.</ref>		* در آیات زیادی خدا جعل و نصب امام و خلیفه را به خود نسبت داده است.<ref>(بقره:۱۲۴)؛ (انبیاء:۷۳)، (سجده:۲۴)، (ص:۲۶)؛ (طه:۲۹).</ref> و آنرا به انتخاب مردم واگذار نکرده است. این مطلب معلوم می‌شود، امامت نظیر مقام نبوت منصب الهی است، پس خود خدا باید آنرا معرفی نماید و خداوند هم در آیات ولایت، امامت، مودّت، تطهیر، تبلیغ و آیه اولی الامر … امام را معرفی نموده است و نیز پیامبر(ص) امام بعد از خود را در روایات متواتر معرفی کرده است. همچنین با وجود انسان معصوم که آیات، روایات و عقل بر عصمتش دلالت دارد، نوبت به امامت غیر معصوم نمی‌رسد. در این زمینه فقط به مفاد یک آیه اشاره می‌شود: فخر رازی از علمای اهل سنت در ذیل آیه‌ای که می‌فرماید: «ای اهل ایمان از خدا و رسول و صاحبان امر از میان خود اطاعت کنید» می‌گوید: صاحبان امر غیر از معصومین کسان دیگری نمی‌توانند باشند، زیرا امر کردن خدا به اطاعت مطلقه از غیر معصوم محال است.<ref>فخر رازی، محمد، تفسیر کبیر، بیروت، دار الفکر، ۱۴۱۵ هـ. ق، ج۱، ص۱۴۴.</ref>
	* نصب امام معصوم، عنایت خدا به بندگانش می‌باشد، زیرا امام، انسان را به اطاعت از خدا نزدیک و از معصیت او دور می‌کند.<ref>علامه حلی، حسن بن مطهر، کشف المراد، قم، نشر اسلامی، چاپ هفتم، ۱۴۱۷ق، ص۴۹۰.</ref>		* نصب امام معصوم، عنایت خدا به بندگانش می‌باشد، زیرا امام، انسان را به اطاعت از خدا نزدیک و از معصیت او دور می‌کند.<ref>علامه حلی، حسن بن مطهر، کشف المراد، قم، نشر اسلامی، چاپ هفتم، ۱۴۱۷ق، ص۴۹۰.</ref>

Nazarzadeh: جایگزینی متن - '|شاخه فرعی' به '| شاخه فرعی'

2021-03-18T11:20:54Z

جایگزینی متن - '|شاخه فرعی' به '| شاخه فرعی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۵۰
خط ۴۰:		خط ۴۰:
	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی = کلام		\| شاخه اصلی = کلام
	\|شاخه فرعی۱ = امامت عامه		\| شاخه فرعی۱ = امامت عامه
	\|شاخه فرعی۲ = فلسفه امامت		\| شاخه فرعی۲ = فلسفه امامت
	\|شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله