دوستی میان معاویه و امام حسین(ع) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

2024-09-29T07:59:47Z

جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۹
خط ۵۰:		خط ۵۰:
	\| تغییر مسیر =		\| تغییر مسیر =
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| ~~بازبینی~~ =		\| ارزیابی کمی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =ج		\| اولویت =ج

Shamloo: /* عدم حضور امام حسین(ع) در جنگ قسطنطنیه */

2023-11-27T16:20:23Z

عدم حضور امام حسین(ع) در جنگ قسطنطنیه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۵۰
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	نقل ابن اثیر نشان می‌دهد که یزید فرمانده این سپاه نبوده است و از امام حسین(ع) هم در این جنگ گزارش نمی‌دهد.		نقل ابن اثیر نشان می‌دهد که یزید فرمانده این سپاه نبوده است و از امام حسین(ع) هم در این جنگ گزارش نمی‌دهد.

	~~طبـری~~ در ~~تاریخش~~ بر عدم حضور امام حسین(ع) در این جنگ ~~خبر می‌دهد،~~ گرچه ادعا می‌کند که یزید امیر سپاه بوده و در این سال جنگ یزید بن معاویه با روم بود، تا آن که به قسطنطنیه رسید و پسر عباس، پسر عمر و پسر زبیر و ابوایوب انصاری به همراهش بودند.<ref>طبری، محمد بن جریر، تاریخ الامم والملوک، ج۵، ص۲۳۲، تحقیق محمد أبو الفضل ابراهیم، بیروت، دار التراث، ط الثانیه، ۱۳۸۷/۱۹۶۷.</ref>		در [[اعتبار تاریخ طبری\|تاریخ طبری]] بر عدم حضور امام حسین(ع) در این جنگ تأکید شده، گرچه طبری ادعا می‌کند که یزید امیر سپاه بوده و در این سال جنگ یزید بن معاویه با روم بود، تا آن که به قسطنطنیه رسید و پسر عباس، پسر عمر و پسر زبیر و ابوایوب انصاری به همراهش بودند.<ref>طبری، محمد بن جریر، تاریخ الامم والملوک، ج۵، ص۲۳۲، تحقیق محمد أبو الفضل ابراهیم، بیروت، دار التراث، ط الثانیه، ۱۳۸۷/۱۹۶۷.</ref>

	اما یعـقوبی می گوید: معاویه پسرش، یزید، را به جنگ تابستانی فرستاد در حالی که سفـیان بن سیـف غامدی همـراهش بود و پیش از او به سرزمین روم وارد شد. مسلمانان در روم گرفتار تب و آبله شدند. در آن هنگام ام کلثوم دختر عبدالله بن عامر زن یزید بن معاویه بود و یزید او را بسیار دوست می‌داشت…<ref>یعقوبی، احمد بن ابی یعقوب، تاریخ یعقوبی، ترجمه محمد ابراهیم آیتی، ج۲، ص۱۶۱، تهران ، انتشارات علمی و فرهنگی، چ ششم، ۱۳۷۱ش‏.</ref>		اما یعـقوبی می گوید: معاویه پسرش، یزید، را به جنگ تابستانی فرستاد در حالی که سفـیان بن سیـف غامدی همـراهش بود و پیش از او به سرزمین روم وارد شد. مسلمانان در روم گرفتار تب و آبله شدند. در آن هنگام ام کلثوم دختر عبدالله بن عامر زن یزید بن معاویه بود و یزید او را بسیار دوست می‌داشت…<ref>یعقوبی، احمد بن ابی یعقوب، تاریخ یعقوبی، ترجمه محمد ابراهیم آیتی، ج۲، ص۱۶۱، تهران ، انتشارات علمی و فرهنگی، چ ششم، ۱۳۷۱ش‏.</ref>

	== سفارش و وصیت معاویه به مدارا با امام حسین(ع) ==		== سفارش و وصیت معاویه به مدارا با امام حسین(ع) ==
	~~ابن اثیر~~ و طبری در ~~تاریخ~~ خود نقل کرده‌اند که چون هنگام مرگ معاویه فرارسید پسرش یزید را طلبید و به او چنین گفت: «ای پسرم من براستی سختی‌ها و پستی و بلندی‌ها را برای تو هموار کرده و کارها را برای تو آماده ساخته‌ام و دشمنان را برایت رام، و گروه‌های عرب را برای تو خاضع و آنچه را هیچ‌کس برای دیگری جمع‌آوری نمی‌کند گرد آوردم، اینک تو نگران اهل حجاز باش که آنها اصل و ریشهٔ تو هستند،... به خصوص در مورد مردم عراق بنگر که اگر هر روز از تو خواستند که فرمانداری را عزل کنی حتماً این کار را بکن، زیرا عزل یک فرماندار آسانتر است از اینکه صد هزار شمشیر بر روی تو کشیده شود، و دربارهٔ مردم شام نیز بنگر که اینها باید پشتوانه و ذخیرهٔ تو باشند که اگر از دشمن خود چیزی مشاهده کردی آنها را به کمک‌ گیری، و چون بهرهٔ خود را از ایشان گرفتی مردم شام را به شهرهای خود بازگردان که اگر اینها در غیر از شهرهای خود اقامت گزینند اخلاقشان دگرگون شود… من از کسی بیمناک نیستم که با تو در امر خلافت به نزاع برخیزد جز از چهار نفر: حسین بن علی، عبدالله بن عمر، عبدالله بن زبیر، عبدالرحمن بن ابی بکر، اما عبدالله بن عمر که او مردی است که عبادت او را سرگرم و آرام ساخته و چون همه با تو بیعت کنند او نیز با تو بیعت خواهد کرد، و اما حسین بن علی مردی است سبکبار و مردم عراق هیچ‌گاه او را رها نخواهند کرد تا او را به قیام وادارند، و اگر قیام کرد و تو بر وی چیره شدی از او درگذر، که او را رحمی نزدیک و حقی بزرگ و خویشی نزدیک با محمد(ص) است، و اما پسر ابوبکر که او اگر دید یارانش کاری کردند او هم آن کار را خواهد کرد و اندوهی ندارد جز در زنان و لهو و لعب، و اما آن کس که همانند شیر برای تو کمین کند و همانند روباه با تو فریبکاری کند که اگر فرصتی به دست آورد حمله کند او پسر زبیر است، و اگر چنین کاری کرد و تو بر وی چیره شدی او را تکه‌تکه کن و خون مردم او را هر چه می‌توانی بریز.».<ref>الکامل فی التاریخ، ج۴، ص۶؛ تاریخ الامم والملوک، ج۶ ص۱۷۹.</ref>		ابن‌اثیر و طبری در تاریخ‌های خود نقل کرده‌اند که چون هنگام مرگ معاویه فرارسید پسرش یزید را طلبید و به او چنین گفت: «ای پسرم من براستی سختی‌ها و پستی و بلندی‌ها را برای تو هموار کرده و کارها را برای تو آماده ساخته‌ام و دشمنان را برایت رام، و گروه‌های عرب را برای تو خاضع و آنچه را هیچ‌کس برای دیگری جمع‌آوری نمی‌کند گرد آوردم، اینک تو نگران اهل حجاز باش که آنها اصل و ریشهٔ تو هستند،... به خصوص در مورد مردم عراق بنگر که اگر هر روز از تو خواستند که فرمانداری را عزل کنی حتماً این کار را بکن، زیرا عزل یک فرماندار آسانتر است از اینکه صد هزار شمشیر بر روی تو کشیده شود، و دربارهٔ مردم شام نیز بنگر که اینها باید پشتوانه و ذخیرهٔ تو باشند که اگر از دشمن خود چیزی مشاهده کردی آنها را به کمک‌ گیری، و چون بهرهٔ خود را از ایشان گرفتی مردم شام را به شهرهای خود بازگردان که اگر اینها در غیر از شهرهای خود اقامت گزینند اخلاقشان دگرگون شود… من از کسی بیمناک نیستم که با تو در امر خلافت به نزاع برخیزد جز از چهار نفر: حسین بن علی، عبدالله بن عمر، عبدالله بن زبیر، عبدالرحمن بن ابی بکر، اما عبدالله بن عمر که او مردی است که عبادت او را سرگرم و آرام ساخته و چون همه با تو بیعت کنند او نیز با تو بیعت خواهد کرد، و اما حسین بن علی مردی است سبکبار و مردم عراق هیچ‌گاه او را رها نخواهند کرد تا او را به قیام وادارند، و اگر قیام کرد و تو بر وی چیره شدی از او درگذر، که او را رحمی نزدیک و حقی بزرگ و خویشی نزدیک با محمد(ص) است، و اما پسر ابوبکر که او اگر دید یارانش کاری کردند او هم آن کار را خواهد کرد و اندوهی ندارد جز در زنان و لهو و لعب، و اما آن کس که همانند شیر برای تو کمین کند و همانند روباه با تو فریبکاری کند که اگر فرصتی به دست آورد حمله کند او پسر زبیر است، و اگر چنین کاری کرد و تو بر وی چیره شدی او را تکه‌تکه کن و خون مردم او را هر چه می‌توانی بریز.».<ref>الکامل فی التاریخ، ج۴، ص۶؛ تاریخ الامم والملوک، ج۶ ص۱۷۹.</ref>

	== آخرین وصیت، یا تلاش مذبوحانه ==		== آخرین وصیت، یا تلاش مذبوحانه ==

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' (ع)' به '(ع)'

2022-12-25T11:09:05Z

جایگزینی متن - ' (ع)' به '(ع)'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۳۹
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	شکی نیست معاویه با شناختی که از امام حسین(ع) و دیگر افراد صاحب نفوذ در میان مسلمانان داشت، و فرزندش یزید را هم بیش از هر کس دیگر می‌شناخت، شدیداً نگران سرنوشت کرسی خلافت و حکومتی بود که تا کنون با زور و تزویر بر آن تکیه زده بود و خیلی دوست داشت بعد از خودش به خلف فاسدش یعنی یزید به ارث برسد ولذا تمام تلاشش بر این بود که راه را برای یزید هموار و مرکب سرکش خلافت را برای او رام نماید؛ در همین راستا نسبت به شخصیت‌هایی که ممکن بود مانع رسیدن یزید به خلافت بشود به او هشدار داده و راه برخورد با آنان را سفارش و یادآوری کرده است و این هرگز به معنای محبت، الفت و دلسوزی به امام حسین(ع) و اهل بیت نبوده بلکه ناشی از محبت پدرانه به یزید و مشاوره پیشگیرانه از سیاست‌های خشن و بر باد دهنده او می‌باشد. و این چیزی است که از ملاحظه متن سخنان معاویه بویژه در مورد امام حسین(ع) بخوبی آشکار است؛ آن جا که می‌گوید: «و اما حسین بن علی مردی است سبکبار و مردم عراق هیچ‌گاه او را رها نخواهند کرد تا او را به قیام وادارند، و اگر قیام کرد و تو بر وی چیره شدی از او درگذر، که او را رحمی نزدیک و حقی بزرگ و خویشی نزدیک با محمد(ص) است،»		شکی نیست معاویه با شناختی که از امام حسین(ع) و دیگر افراد صاحب نفوذ در میان مسلمانان داشت، و فرزندش یزید را هم بیش از هر کس دیگر می‌شناخت، شدیداً نگران سرنوشت کرسی خلافت و حکومتی بود که تا کنون با زور و تزویر بر آن تکیه زده بود و خیلی دوست داشت بعد از خودش به خلف فاسدش یعنی یزید به ارث برسد ولذا تمام تلاشش بر این بود که راه را برای یزید هموار و مرکب سرکش خلافت را برای او رام نماید؛ در همین راستا نسبت به شخصیت‌هایی که ممکن بود مانع رسیدن یزید به خلافت بشود به او هشدار داده و راه برخورد با آنان را سفارش و یادآوری کرده است و این هرگز به معنای محبت، الفت و دلسوزی به امام حسین(ع) و اهل بیت نبوده بلکه ناشی از محبت پدرانه به یزید و مشاوره پیشگیرانه از سیاست‌های خشن و بر باد دهنده او می‌باشد. و این چیزی است که از ملاحظه متن سخنان معاویه بویژه در مورد امام حسین(ع) بخوبی آشکار است؛ آن جا که می‌گوید: «و اما حسین بن علی مردی است سبکبار و مردم عراق هیچ‌گاه او را رها نخواهند کرد تا او را به قیام وادارند، و اگر قیام کرد و تو بر وی چیره شدی از او درگذر، که او را رحمی نزدیک و حقی بزرگ و خویشی نزدیک با محمد(ص) است،»

	حلم و بردباری معاویه و دستور احسان و نیکی دربارهٔ دودمان پاک و طاهر رسول خدا (ص) از برخوردهای او با امیرالمؤمنین و امام حسن (ع) و صحابه صالح مانند حجر بن عدی و یارانش، هویدا است و تصور نمی‌شود نیاز به این وصیت نامه آن هم به شخصی مانند یزید باشد؛ اما قطعاً یک کاربرد مهم دارد و آن فریفتن عوام و قشرها انبوه و عادی امت اسلامی که ارادت و محبت رسول خدا و اهل بیت اطهارش را در دل دارند و با شنیدن این وصیت نامه ممکن است یکبار دیگر حیله و مکر معاویه، چند صباح دیگر به حاکمیت عوام فریبانه اموی استمرار بخشیده و معاویه و آل سفیان را دوستدار خاندان رسالت و نبوت قلمداد نماید.		حلم و بردباری معاویه و دستور احسان و نیکی دربارهٔ دودمان پاک و طاهر رسول خدا (ص) از برخوردهای او با امیرالمؤمنین و امام حسن(ع) و صحابه صالح مانند حجر بن عدی و یارانش، هویدا است و تصور نمی‌شود نیاز به این وصیت نامه آن هم به شخصی مانند یزید باشد؛ اما قطعاً یک کاربرد مهم دارد و آن فریفتن عوام و قشرها انبوه و عادی امت اسلامی که ارادت و محبت رسول خدا و اهل بیت اطهارش را در دل دارند و با شنیدن این وصیت نامه ممکن است یکبار دیگر حیله و مکر معاویه، چند صباح دیگر به حاکمیت عوام فریبانه اموی استمرار بخشیده و معاویه و آل سفیان را دوستدار خاندان رسالت و نبوت قلمداد نماید.

	== منابع ==		== منابع ==

Javadrezapour در ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۳۲

2022-05-31T17:32:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۱:۰۲
خط ۷:		خط ۷:
	روایت‌هایی که حضور [[امام حسین(ع)]] و یزید در جنگ با روم را نشان می‌دهد بسیار ضعیف است و بیشتر کتب تاریخی در این مورد به عدم حضور امام حسین(ع) در جنگ قسطنطنیه اشاره می‌کند.		روایت‌هایی که حضور [[امام حسین(ع)]] و یزید در جنگ با روم را نشان می‌دهد بسیار ضعیف است و بیشتر کتب تاریخی در این مورد به عدم حضور امام حسین(ع) در جنگ قسطنطنیه اشاره می‌کند.

	وصیت [[معاویه]] به [[یزید]] درباره مدارا با امام حسین(ع) دلیل محبت معاویه به اهل بیت(ع) ~~است؛~~ زیرا زندگی معاویه و رفتار او با شیعیان کاملا نشان‌دهنده خلاف این ادعا است؛ معاویه از این جهت سفارش به مدارا با امام حسین(ع) کرد چون از ارادت و علاقه اهالی عراق و مسلمانان به خاندان اهل بیت(ع) اطلاع داشت و می‌دانست جنگ با این خاندان چه اثرات مخربی برای حکومت یزید خواهد داشت و جایگاه او بین مردم را از بین می‌برد.		وصیت [[معاویه]] به [[یزید]] درباره مدارا با امام حسین(ع) دلیل محبت معاویه به اهل بیت(ع) نیست؛ زیرا زندگی معاویه و رفتار او با شیعیان کاملا نشان‌دهنده خلاف این ادعا است؛ معاویه از این جهت سفارش به مدارا با امام حسین(ع) کرد چون از ارادت و علاقه اهالی عراق و مسلمانان به خاندان اهل بیت(ع) اطلاع داشت و می‌دانست جنگ با این خاندان چه اثرات مخربی برای حکومت یزید خواهد داشت و جایگاه او بین مردم را از بین می‌برد.

	== جعل روایت دربارهٔ سیرهٔ امام حسین(ع) ==		== جعل روایت دربارهٔ سیرهٔ امام حسین(ع) ==

Rezvani در ‏۱۹ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۱۸

2021-12-19T08:18:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۴۸
خط ۳:		خط ۳:

	روایات تاریخی رابطه دوستی تنگاتنگ میان معاویه و فرزندان علی را همه تاریخ نگاران متذکر شده‌اند. از جمله در سال ۴۹ قمری حسین فرزند دوم علی بن ابی طالب به عنوان سرباز در لشکر خلیفه به جنگ با رومیان رفت و دوشادوش یزید بن معاویه، قرار داشت؛ و نیز تمامی کتب تاریخی و روایی شیعه و سنی از وصیت اکید معاویه به یزید در مورد مهربانی در مورد حسین بن علی نوشته‌اند وبنا به نوشته ابن عساکر حالا این سؤال پیش میاد که مگر معاویه ظالم و غاصب خلافت نبود؟حسین که امام بود و علم غیب داشت مگر نمی‌دانست یزید قاتل اوست، چرا دوش به دوش او به جنگ رفت؟		روایات تاریخی رابطه دوستی تنگاتنگ میان معاویه و فرزندان علی را همه تاریخ نگاران متذکر شده‌اند. از جمله در سال ۴۹ قمری حسین فرزند دوم علی بن ابی طالب به عنوان سرباز در لشکر خلیفه به جنگ با رومیان رفت و دوشادوش یزید بن معاویه، قرار داشت؛ و نیز تمامی کتب تاریخی و روایی شیعه و سنی از وصیت اکید معاویه به یزید در مورد مهربانی در مورد حسین بن علی نوشته‌اند وبنا به نوشته ابن عساکر حالا این سؤال پیش میاد که مگر معاویه ظالم و غاصب خلافت نبود؟حسین که امام بود و علم غیب داشت مگر نمی‌دانست یزید قاتل اوست، چرا دوش به دوش او به جنگ رفت؟
	{{پایان شبهه}}روایت‌هایی که حضور [[امام حسین(ع)]] و یزید در جنگ با روم را نشان می‌دهد بسیار ضعیف است و بیشتر کتب تاریخی در این مورد به عدم حضور امام حسین(ع) در جنگ قسطنطنیه اشاره می‌کند.		{{پایان شبهه}}
			{{درگاه\|امام حسین}}
			روایت‌هایی که حضور [[امام حسین(ع)]] و یزید در جنگ با روم را نشان می‌دهد بسیار ضعیف است و بیشتر کتب تاریخی در این مورد به عدم حضور امام حسین(ع) در جنگ قسطنطنیه اشاره می‌کند.

	وصیت [[معاویه]] به [[یزید]] درباره مدارا با امام حسین(ع) دلیل محبت معاویه به اهل بیت(ع) است؛ زیرا زندگی معاویه و رفتار او با شیعیان کاملا نشان‌دهنده خلاف این ادعا است؛ معاویه از این جهت سفارش به مدارا با امام حسین(ع) کرد چون از ارادت و علاقه اهالی عراق و مسلمانان به خاندان اهل بیت(ع) اطلاع داشت و می‌دانست جنگ با این خاندان چه اثرات مخربی برای حکومت یزید خواهد داشت و جایگاه او بین مردم را از بین می‌برد.		وصیت [[معاویه]] به [[یزید]] درباره مدارا با امام حسین(ع) دلیل محبت معاویه به اهل بیت(ع) است؛ زیرا زندگی معاویه و رفتار او با شیعیان کاملا نشان‌دهنده خلاف این ادعا است؛ معاویه از این جهت سفارش به مدارا با امام حسین(ع) کرد چون از ارادت و علاقه اهالی عراق و مسلمانان به خاندان اهل بیت(ع) اطلاع داشت و می‌دانست جنگ با این خاندان چه اثرات مخربی برای حکومت یزید خواهد داشت و جایگاه او بین مردم را از بین می‌برد.

A.rezapour: added Category:درگاه امام حسین(ع) using HotCat

2021-10-12T07:37:59Z

added Category:درگاه امام حسین(ع) using HotCat

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۰۷
خط ۵۴:		خط ۵۴:
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

			[[رده:درگاه امام حسین(ع)]]

A.rezapour در ‏۱۲ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۶:۵۸

2021-10-12T06:58:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۲۸
خط ۴۰:		خط ۴۰:
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله
	\| شناسه =		\| شناسه =شد
	\| تیترها =		\| تیترها =شد
	\| ویرایش =		\| ویرایش =شد
	\| لینک‌دهی =		\| لینک‌دهی =شد
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
	\| نمایه =		\| نمایه =
خط ۵۰:		خط ۵۰:
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =		\| اولویت =ج
	\| کیفیت =		\| کیفیت =ج
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

A.rezapour در ‏۱۲ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۶:۵۷

2021-10-12T06:57:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۲۷
خط ۵:		خط ۵:
	{{پایان شبهه}}روایت‌هایی که حضور [[امام حسین(ع)]] و یزید در جنگ با روم را نشان می‌دهد بسیار ضعیف است و بیشتر کتب تاریخی در این مورد به عدم حضور امام حسین(ع) در جنگ قسطنطنیه اشاره می‌کند.		{{پایان شبهه}}روایت‌هایی که حضور [[امام حسین(ع)]] و یزید در جنگ با روم را نشان می‌دهد بسیار ضعیف است و بیشتر کتب تاریخی در این مورد به عدم حضور امام حسین(ع) در جنگ قسطنطنیه اشاره می‌کند.

	~~در مورد اینکه~~ [[معاویه]] به [[یزید]] ~~وصیت کرده تا~~ با امام حسین(ع) ~~مدارا کند، نباید گفته شود این~~ دلیل محبت معاویه به اهل بیت(ع) ~~است،~~ زیرا زندگی معاویه و رفتار او کاملا نشان‌دهنده خلاف این ادعا است؛ معاویه از این جهت سفارش به مدارا با امام حسین(ع) کرد چون از ارادت و علاقه اهالی عراق و مسلمانان به خاندان اهل بیت(ع) اطلاع داشت و می‌دانست جنگ با این خاندان چه اثرات مخربی برای حکومت یزید خواهد داشت و جایگاه او بین مردم را از بین می‌برد.		وصیت [[معاویه]] به [[یزید]] درباره مدارا با امام حسین(ع) دلیل محبت معاویه به اهل بیت(ع) است؛ زیرا زندگی معاویه و رفتار او با شیعیان کاملا نشان‌دهنده خلاف این ادعا است؛ معاویه از این جهت سفارش به مدارا با امام حسین(ع) کرد چون از ارادت و علاقه اهالی عراق و مسلمانان به خاندان اهل بیت(ع) اطلاع داشت و می‌دانست جنگ با این خاندان چه اثرات مخربی برای حکومت یزید خواهد داشت و جایگاه او بین مردم را از بین می‌برد.

	== جعل روایت دربارهٔ سیرهٔ امام حسین(ع) ==		== جعل روایت دربارهٔ سیرهٔ امام حسین(ع) ==

A.rezapour در ‏۱۲ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۶:۵۵

2021-10-12T06:55:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۲۵
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{در دست ویرایش\|کاربر=A.rezapour}}~~
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{شبهه}}		{{شبهه}}

	روایات تاریخی رابطه دوستی تنگاتنگ میان معاویه و فرزندان علی را همه تاریخ نگاران متذکر شده‌اند. از جمله در سال ۴۹ قمری حسین فرزند دوم علی بن ابی طالب به عنوان سرباز در لشکر خلیفه به جنگ با رومیان رفت و دوشادوش یزید بن معاویه، قرار داشت؛ و نیز تمامی کتب تاریخی و روایی شیعه و سنی از وصیت اکید معاویه به یزید در مورد مهربانی در مورد حسین بن علی نوشته‌اند وبنا به نوشته ابن عساکر حالا این سؤال پیش میاد که مگر معاویه ظالم و غاصب خلافت نبود؟حسین که امام بود و علم غیب داشت مگر نمی‌دانست یزید قاتل اوست، چرا دوش به دوش او به جنگ رفت؟		روایات تاریخی رابطه دوستی تنگاتنگ میان معاویه و فرزندان علی را همه تاریخ نگاران متذکر شده‌اند. از جمله در سال ۴۹ قمری حسین فرزند دوم علی بن ابی طالب به عنوان سرباز در لشکر خلیفه به جنگ با رومیان رفت و دوشادوش یزید بن معاویه، قرار داشت؛ و نیز تمامی کتب تاریخی و روایی شیعه و سنی از وصیت اکید معاویه به یزید در مورد مهربانی در مورد حسین بن علی نوشته‌اند وبنا به نوشته ابن عساکر حالا این سؤال پیش میاد که مگر معاویه ظالم و غاصب خلافت نبود؟حسین که امام بود و علم غیب داشت مگر نمی‌دانست یزید قاتل اوست، چرا دوش به دوش او به جنگ رفت؟
	{{پایان شبهه}}		{{پایان شبهه}}روایت‌هایی که حضور [[امام حسین(ع)]] و یزید در جنگ با روم را نشان می‌دهد بسیار ضعیف است و بیشتر کتب تاریخی در این مورد به عدم حضور امام حسین(ع) در جنگ قسطنطنیه اشاره می‌کند.

			در مورد اینکه [[معاویه]] به [[یزید]] وصیت کرده تا با امام حسین(ع) مدارا کند، نباید گفته شود این دلیل محبت معاویه به اهل بیت(ع) است، زیرا زندگی معاویه و رفتار او کاملا نشان‌دهنده خلاف این ادعا است؛ معاویه از این جهت سفارش به مدارا با امام حسین(ع) کرد چون از ارادت و علاقه اهالی عراق و مسلمانان به خاندان اهل بیت(ع) اطلاع داشت و می‌دانست جنگ با این خاندان چه اثرات مخربی برای حکومت یزید خواهد داشت و جایگاه او بین مردم را از بین می‌برد.

	== جعل روایت دربارهٔ سیرهٔ امام حسین(ع) ==		== جعل روایت دربارهٔ سیرهٔ امام حسین(ع) ==
خط ۱۰:		خط ۱۱:

	== عدم حضور امام حسین(ع) در جنگ قسطنطنیه ==		== عدم حضور امام حسین(ع) در جنگ قسطنطنیه ==
	گزارش جنگ قسطنطنیه را ابن اثیـر در ضمن حوادث سال ۴۹ این گونه نقـل کرده است: «در این سال، و گفـته شده است که در سال پنـجاه، معـاویه سپـاهی انبوه را به جنگ با سرزمین روم فرستاد و سفیان بن عوف را فرمانده آنان ساخت و به پسرش یزید دستور داد که همراهشان به جنگ برود، اما او کاهلی کرد و عذر آورد و پدرش از او دست برداشت. مردم در این جنگ گرفتار گرسنگی و بیماری شدید شدند و یزید شعری سرود که ترجمه‌اش اینست:		گزارش جنگ [[قسطنطنیه]] را ابن اثیـر در ضمن حوادث سال ۴۹ این گونه نقـل کرده است: «در این سال، و گفـته شده است که در سال پنـجاه، معـاویه سپـاهی انبوه را به جنگ با سرزمین روم فرستاد و سفیان بن عوف را فرمانده آنان ساخت و به پسرش یزید دستور داد که همراهشان به جنگ برود، اما او کاهلی کرد و عذر آورد و پدرش از او دست برداشت. مردم در این جنگ گرفتار گرسنگی و بیماری شدید شدند و یزید شعری سرود که ترجمه‌اش اینست:

	از حصبه و تبی که گروه‌هایشان در فرقدونه بدان مبتلا شدند مرا چه باک و حال که در «دیر مران» بر سریرها تکیه داده باشم و ام کلثوم نزدم باشد.		از حصبه و تبی که گروه‌هایشان در فرقدونه بدان مبتلا شدند مرا چه باک و حال که در «دیر مران» بر سریرها تکیه داده باشم و ام کلثوم نزدم باشد.

A.rezapour: A.rezapour صفحهٔ دوستی میان معاویه و فرزندان امام علی(ع) را به دوستی میان معاویه و امام حسین(ع) منتقل کرد

2021-10-12T06:27:30Z

A.rezapour صفحهٔ دوستی میان معاویه و فرزندان امام علی(ع) را به دوستی میان معاویه و امام حسین(ع) منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۵۷
(بدون تفاوت)