دلایل قرآنی و روایی شروع کارها به نام خدا - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Aliazad در ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۱۱

2025-09-29T15:11:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۴۱
خط ۴۲:		خط ۴۲:
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}
			{{#seo:
			\|title=به نام خدا و شروع با نام خدا - دلایل قرآنی و روایی شروع کارها به نام خدا - ویکی پاسخ
			\|title_mode=Replaced Title
			\|keywords=شروع کار به نام خدا
			\|description=شروع کارها به نام خدا (بسم‌الله) در قرآن و روایات توصیه شده است و برکات، محافظت و موفقیت در کارها را به همراه دارد. متن و دلایل قرآنی و روایی را بخوانید.
			}}

Aliazad در ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۰۹

2025-09-29T15:09:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۳۹
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	# '''بسم الله الرحمن ~~الرحیم،~~ سرآغاز کتاب‌های آسمانی''' «بسم الله» نه تنها در ابتدای قرآن ~~کریم،~~ بلکه در آغاز تمام کتاب‌های آسمانی بوده است.<ref>قرائتی، محسن، تفسیر نور، تهران، مرکز فرهنگی درسهایی از قرآن، چاپ اول، ۱۳۸۸ش، ج۱، ص۲۲.</ref> مفهوم آغاز کردن به نام کسی است که موجودی پاک و منزه از جمیع نقص‌ها و سرچشمه کمالات دانسته شده است و انسان مؤمن می‌خواهد عملش را با انتساب به او برکت بخشد. از این روی، کارها را به نام هیچ‌کس حتی نام پیغمبر(ص)، نمی‌توان آغاز کرد.<ref>مطهری، مرتضی، آشنایی با قرآن، ج۱ و ۲، ص۷۹.</ref>		# '''[[بسم الله الرحمن الرحیم]]، سرآغاز کتاب‌های آسمانی''' «بسم الله» نه تنها در ابتدای [[قرآن کریم و معرفی اهداف آن\|قرآن کریم]]، بلکه در آغاز تمام کتاب‌های آسمانی بوده است.<ref>قرائتی، محسن، تفسیر نور، تهران، مرکز فرهنگی درسهایی از قرآن، چاپ اول، ۱۳۸۸ش، ج۱، ص۲۲.</ref> مفهوم آغاز کردن به نام کسی است که موجودی پاک و منزه از جمیع نقص‌ها و سرچشمه کمالات دانسته شده است و انسان مؤمن می‌خواهد عملش را با انتساب به او برکت بخشد. از این روی، کارها را به نام هیچ‌کس حتی نام پیغمبر(ص)، نمی‌توان آغاز کرد.<ref>مطهری، مرتضی، آشنایی با قرآن، ج۱ و ۲، ص۷۹.</ref>
	# '''بسم الله رمز جاودانگی آموزه‌های الهی:''' برای پاینده بودن یک برنامه و جاوید ماندن یک تشکیلات، باید آن را به موجود پایدار و جاودانی ارتباط داد که فنا در ذات او راه ندارد. چرا که همه موجودات این جهان به سوی کهنگی و زوال می‌روند. تنها چیزی باقی می‌ماند که با آن ذات لایزال بستگی دارد.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۱، ص۱۳.</ref> «بسم الله» رمز بقا و دوام است و هر چه رنگ خدایی نداشته باشد، فانی است.<ref>سوره قصص، آیه۸۸. قرائتی، محسن، تفسیر نور، تهران، مرکز فرهنگی درسهایی از قرآن، چاپ اول، ۱۳۸۸ش، ج۱، ص۲۴.</ref>		# '''بسم الله رمز جاودانگی آموزه‌های الهی:''' برای پاینده بودن یک برنامه و جاوید ماندن یک تشکیلات، باید آن را به موجود پایدار و جاودانی ارتباط داد که فنا در ذات او راه ندارد. چرا که همه موجودات این جهان به سوی کهنگی و زوال می‌روند. تنها چیزی باقی می‌ماند که با آن ذات لایزال بستگی دارد.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۱، ص۱۳.</ref> «بسم الله» رمز بقا و دوام است و هر چه رنگ خدایی نداشته باشد، فانی است.<ref>سوره قصص، آیه۸۸. قرائتی، محسن، تفسیر نور، تهران، مرکز فرهنگی درسهایی از قرآن، چاپ اول، ۱۳۸۸ش، ج۱، ص۲۴.</ref>
	# '''بسم الله حکایت‌گر مقدس بودن خدا:''' سوره‌های [[قرآن ~~کریم]]،~~ برای این نازل شده‌اند که بشر را به آخرین سرمنزل سعادت و کمال ممکن سوق دهند و از تاریکی‌های شرک و جهالت به سوی نور معرفت و توحید رهنمون سازند. مناسب بود که هر سوره‌ای به نام گرامی پروردگار شروع شود؛ زیرا نام وی از ذات مقدسش حکایت می‌کند و قرآن کریم، هم بدین منظور فرود آمده است که در مسیر کمال انسانی، ذات اقدس الهی را برای بشر مطرح و معرفی می‌کند. تنها سوره برائت از این قاعده مستثنا است؛ زیرا نام خدا که عامل رحمت است، در آغاز این سوره که نشانه خشم خداست، مناسبت ندارد.<ref>خویی، ابوالقاسم، بیان در علوم و مسایل کلی قرآن، مترجم: محمد صادق نجمی، تهران، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی. سازمان چاپ و انتشارات، چاپ اول، ۱۳۸۲ش، ص۵۷۲.</ref>		# '''بسم الله حکایت‌گر مقدس بودن خدا:''' سوره‌های قرآن کریم، برای این نازل شده‌اند که بشر را به آخرین سرمنزل سعادت و کمال ممکن سوق دهند و از تاریکی‌های شرک و جهالت به سوی نور معرفت و [[توحید از نظر اسلام (کتاب)\|توحید]] رهنمون سازند. مناسب بود که هر سوره‌ای به نام گرامی پروردگار شروع شود؛ زیرا نام وی از ذات مقدسش حکایت می‌کند و قرآن کریم، هم بدین منظور فرود آمده است که در مسیر کمال انسانی، ذات اقدس الهی را برای بشر مطرح و معرفی می‌کند. تنها سوره برائت از این قاعده مستثنا است؛ زیرا نام خدا که عامل رحمت است، در آغاز این سوره که نشانه خشم خداست، مناسبت ندارد.<ref>خویی، ابوالقاسم، بیان در علوم و مسایل کلی قرآن، مترجم: محمد صادق نجمی، تهران، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی. سازمان چاپ و انتشارات، چاپ اول، ۱۳۸۲ش، ص۵۷۲.</ref>
	# '''بسم الله سرلوحه کار همه پیامبران:''' در سرلوحه کار و عمل همه انبیا «بسم الله» قرار داشت. [[حضرت نوح(ع)]] در آن طوفان سخت و عجیب هنگام سوار شدن بر کشتی به یاران خود دستور می‌دهد که در هنگام حرکت و در موقع توقف کشتی «بسم الله» بگویند: {{قرآن\|وَقَالَ ارْکَبُوا فِیهَا بِسْمِ اللَّهِ مَجْرَاهَا وَمُرْسَاهَا إِنَّ رَبِّی لَغَفُورٌ رَحِیمٌ\|ترجمه=گفت: در آن سوار شوید که رفتنش و ایستادنش بنام خداست که پروردگار من آمرزگار است و رحیم‏.\|سوره=هود\|آیه=۴۱}} حضرت سلیمان(ع) در نامه‌ای که به ملکه سبا می‌نویسد، سرآغاز آن را «بسم الله» قرار می‌دهد.<ref>سوره نمل، ایه۳۰.</ref> پیامبر اسلام(ص) نیز مأموریت رسالت خویش را با نام خدا شروع کرد: {{قرآن\|اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّکَ الَّذِی خَلَقَ\|ترجمه=بخوان بنام پروردگارت که بیافرید.\|سوره=علق\|آیه=۱}}<ref>قرائتی، محسن، تفسیر نور، ج۱، ص۱۵.</ref>		# '''بسم الله سرلوحه کار همه پیامبران:''' در سرلوحه کار و عمل همه انبیا «بسم الله» قرار داشت. [[حضرت نوح(ع)]] در آن طوفان سخت و عجیب هنگام سوار شدن بر کشتی به یاران خود دستور می‌دهد که در هنگام حرکت و در موقع توقف کشتی «بسم الله» بگویند: {{قرآن\|وَقَالَ ارْکَبُوا فِیهَا بِسْمِ اللَّهِ مَجْرَاهَا وَمُرْسَاهَا إِنَّ رَبِّی لَغَفُورٌ رَحِیمٌ\|ترجمه=گفت: در آن سوار شوید که رفتنش و ایستادنش بنام خداست که پروردگار من آمرزگار است و رحیم‏.\|سوره=هود\|آیه=۴۱}} حضرت سلیمان(ع) در نامه‌ای که به ملکه سبا می‌نویسد، سرآغاز آن را «بسم الله» قرار می‌دهد.<ref>سوره نمل، ایه۳۰.</ref> پیامبر اسلام(ص) نیز مأموریت رسالت خویش را با نام خدا شروع کرد: {{قرآن\|اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّکَ الَّذِی خَلَقَ\|ترجمه=بخوان بنام پروردگارت که بیافرید.\|سوره=علق\|آیه=۱}}<ref>قرائتی، محسن، تفسیر نور، ج۱، ص۱۵.</ref>
	# '''بسم الله بیانگر خجسته بودن پایان کارها:''' روایات اسلامی، شروع کارها را با نام و یاد خدا خدا، بیانگر مبارک و خجسته شدن آن کار و شروع نکردن با نام خدا را نشانه نافرجامی کارها می‌داند.		# '''بسم الله بیانگر خجسته بودن پایان کارها:''' روایات اسلامی، شروع کارها را با نام و یاد خدا خدا، بیانگر مبارک و خجسته شدن آن کار و شروع نکردن با نام خدا را نشانه نافرجامی کارها می‌داند.

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

2024-09-29T07:56:29Z

جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۶
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی نویسنده =		\| بازبینی نویسنده =
	\| ~~بازبینی~~ =		\| ارزیابی کمی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =ج		\| اولویت =ج

Fabbasi: تکمیل پاورقی‌ها و الگوسازی روایات

2024-03-05T10:23:43Z

تکمیل پاورقی‌ها و الگوسازی روایات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۳
خط ۳:		خط ۳:
	دلایل قرآنی و روایی «شروع کارها به نام خدا» چیست؟		دلایل قرآنی و روایی «شروع کارها به نام خدا» چیست؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}~~'''۱.~~''' بسم الله الرحمن الرحیم، سرآغاز ~~کتاب الهی است.~~ «بسم الله» نه تنها در ابتدای قرآن کریم، بلکه در آغاز تمام کتاب‌های آسمانی بوده است.<ref>قرائتی، محسن، تفسیر نور، ج۱، ~~ص۱۲، ذیل آیه اول سوره حمد~~.</ref> مفهوم آغاز کردن به نام کسی است که موجودی پاک و منزه از جمیع نقص‌ها و سرچشمه کمالات دانسته شده است و انسان مؤمن می‌خواهد عملش را با انتساب به او برکت بخشد. از این روی، کارها را به نام هیچ‌کس حتی نام پیغمبر(ص)، نمی‌توان آغاز کرد.<ref>مطهری، مرتضی، آشنایی با قرآن، ج۱ و ۲، ص۷۹.</ref>		{{پاسخ}}
			# '''بسم الله الرحمن الرحیم، سرآغاز کتاب‌های آسمانی''' «بسم الله» نه تنها در ابتدای قرآن کریم، بلکه در آغاز تمام کتاب‌های آسمانی بوده است.<ref>قرائتی، محسن، تفسیر نور، تهران، مرکز فرهنگی درسهایی از قرآن، چاپ اول، ۱۳۸۸ش، ج۱، ص۲۲.</ref> مفهوم آغاز کردن به نام کسی است که موجودی پاک و منزه از جمیع نقص‌ها و سرچشمه کمالات دانسته شده است و انسان مؤمن می‌خواهد عملش را با انتساب به او برکت بخشد. از این روی، کارها را به نام هیچ‌کس حتی نام پیغمبر(ص)، نمی‌توان آغاز کرد.<ref>مطهری، مرتضی، آشنایی با قرآن، ج۱ و ۲، ص۷۹.</ref>
			# '''بسم الله رمز جاودانگی آموزه‌های الهی:''' برای پاینده بودن یک برنامه و جاوید ماندن یک تشکیلات، باید آن را به موجود پایدار و جاودانی ارتباط داد که فنا در ذات او راه ندارد. چرا که همه موجودات این جهان به سوی کهنگی و زوال می‌روند. تنها چیزی باقی می‌ماند که با آن ذات لایزال بستگی دارد.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۱، ص۱۳.</ref> «بسم الله» رمز بقا و دوام است و هر چه رنگ خدایی نداشته باشد، فانی است.<ref>سوره قصص، آیه۸۸. قرائتی، محسن، تفسیر نور، تهران، مرکز فرهنگی درسهایی از قرآن، چاپ اول، ۱۳۸۸ش، ج۱، ص۲۴.</ref>
			# '''بسم الله حکایت‌گر مقدس بودن خدا:''' سوره‌های [[قرآن کریم]]، برای این نازل شده‌اند که بشر را به آخرین سرمنزل سعادت و کمال ممکن سوق دهند و از تاریکی‌های شرک و جهالت به سوی نور معرفت و توحید رهنمون سازند. مناسب بود که هر سوره‌ای به نام گرامی پروردگار شروع شود؛ زیرا نام وی از ذات مقدسش حکایت می‌کند و قرآن کریم، هم بدین منظور فرود آمده است که در مسیر کمال انسانی، ذات اقدس الهی را برای بشر مطرح و معرفی می‌کند. تنها سوره برائت از این قاعده مستثنا است؛ زیرا نام خدا که عامل رحمت است، در آغاز این سوره که نشانه خشم خداست، مناسبت ندارد.<ref>خویی، ابوالقاسم، بیان در علوم و مسایل کلی قرآن، مترجم: محمد صادق نجمی، تهران، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی. سازمان چاپ و انتشارات، چاپ اول، ۱۳۸۲ش، ص۵۷۲.</ref>
			# '''بسم الله سرلوحه کار همه پیامبران:''' در سرلوحه کار و عمل همه انبیا «بسم الله» قرار داشت. [[حضرت نوح(ع)]] در آن طوفان سخت و عجیب هنگام سوار شدن بر کشتی به یاران خود دستور می‌دهد که در هنگام حرکت و در موقع توقف کشتی «بسم الله» بگویند: {{قرآن\|وَقَالَ ارْکَبُوا فِیهَا بِسْمِ اللَّهِ مَجْرَاهَا وَمُرْسَاهَا إِنَّ رَبِّی لَغَفُورٌ رَحِیمٌ\|ترجمه=گفت: در آن سوار شوید که رفتنش و ایستادنش بنام خداست که پروردگار من آمرزگار است و رحیم‏.\|سوره=هود\|آیه=۴۱}} حضرت سلیمان(ع) در نامه‌ای که به ملکه سبا می‌نویسد، سرآغاز آن را «بسم الله» قرار می‌دهد.<ref>سوره نمل، ایه۳۰.</ref> پیامبر اسلام(ص) نیز مأموریت رسالت خویش را با نام خدا شروع کرد: {{قرآن\|اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّکَ الَّذِی خَلَقَ\|ترجمه=بخوان بنام پروردگارت که بیافرید.\|سوره=علق\|آیه=۱}}<ref>قرائتی، محسن، تفسیر نور، ج۱، ص۱۵.</ref>
			# '''بسم الله بیانگر خجسته بودن پایان کارها:''' روایات اسلامی، شروع کارها را با نام و یاد خدا خدا، بیانگر مبارک و خجسته شدن آن کار و شروع نکردن با نام خدا را نشانه نافرجامی کارها می‌داند.

	'''۲.''' برای پاینده بودن یک برنامه و جاوید ماندن یک تشکیلات، باید آن را به موجود پایدار و جاودانی ارتباط دهیم که فنا در ذات او راه ندارد. چرا که همه موجودات این جهان به سوی کهنگی و زوال می‌روند. تنها چیزی باقی می‌ماند که با آن ذات لایزال بستگی دارد.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱، ص۱۳، ذیل آیه اول سوره حمد.</ref> «بسم الله» رمز بقا و دوام است و هر چه رنگ خدایی نداشته باشد، فانی است.<ref>قصص/ ۸۸; قرائتی، محسن، تفسیر نور، ج۱، ص۱۶.</ref>		:: [[پیامبر اکرم(ص)]]: {{متن عربی\|هر کار مهمی که بدون نام خدا شروع شود، بی‌فرجام است.}}<ref>قرشى بنايى، على اكبر، قاموس قرآن، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ ششم، ۱۴۱۲ق، ج۳، ص۳۳۱.</ref>
			:: [[امام علی(ع)]]: {{متن عربی\|انسان هر کاری را می‌خواهد انجام دهد، باید بسم الله بگوید؛ یعنی با نام خدا این عمل را شروع می‌کنم و هر عملی که با نام خدا شروع شود، خجسته و مبارک است.}}<ref name=":0">مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۱، ص۱۴.</ref>
	~~'''۳.''' سوره‌های~~ [[قرآن کریم]]، برای این نازل شده‌اند که بشر را به آخرین سرمنزل سعادت و کمال ممکن سوق دهند و از تاریکی‌های شرک و جهالت به سوی نور معرفت و توحید رهنمون سازند. بنابراین، مناسب بود که هر سوره‌ای به نام گرامی پروردگار شروع شود؛ زیرا نام وی از ذات مقدسش حکایت می‌کند و قرآن کریم، هم بدین منظور فرود آمده است که در مسیر کمال انسانی، ذات اقدس الهی را برای بشر مطرح و معرفی می‌کند. تنها سوره برائت از این قاعده مستثنا است. زیرا نام خدا که عامل رحمت است، در آغاز این سوره که نشانه خشم خداست، مناسبت ندارد.<ref>خوئی، ابوالقاسم؛ بیان، ج۲، ص۷۴۷.</ref>		:: [[امام باقر(ع)]]: {{متن عربی\|سزاوار است هنگامی که کاری را شروع می‌کنیم، چه بزرگ باشد چه کوچک، بسم الله بگوییم تا پر برکت و میمون باشد.}}<ref name=":0"/>

	~~'''۴.''' در سرلوحه کار و عمل همه انبیا «بسم الله» قرار داشت. به عنوان نمونه، [[حضرت نوح~~(ع)]] در آن طوفان سخت و عجیب هنگام سوار شدن بر کشتی به یاران خود دستور می‌دهد که در هنگام حرکت و در موقع توقف کشتی «بسم الله» بگویند: {{~~قرآن~~\|وَقَالَ ارْکَبُوا فِیهَا بِسْمِ اللَّهِ مَجْرَاهَا وَمُرْسَاهَا إِنَّ رَبِّی لَغَفُورٌ رَحِیمٌ\|ترجمه=گفت: در آن سوار شويد كه رفتنش و ايستادنش بنام خداست كه پروردگار من آمرزگار است و رحيم‏.\|سوره=هود\|آیه=۴۱}} و نیز حضرت سلیمان(ع) در نامه‌ای که به ملکه سبا می‌نویسد سرآغاز آن را «بسم الله» قرار می‌دهد.<ref>تفسیر نمونه، ج۱، ص۱۴.</ref><ref>نمل: ۲۷/ ۳۰.</ref> پیامبر اسلام(ص) نیز مأموریت رسالت خویش را با نام خدا شروع ~~کرد~~.<ref>~~قرائتی، محسن، تفسیر نور، ج۱، ص۱۵~~.</ref> ~~{{قرآن\|اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّکَ الَّذِی خَلَقَ\|ترجمه=بخوان بنام پروردگارت كه بيافريد.\|سوره=علق\|آیه=۱}}~~

	~~'''روایات'''~~

	~~۱ـ [[پیامبر اکرم(ص)]] می‌فرماید~~: ~~«هر کار مهمی که بدون نام خدا شروع شود بی فرجام است.»~~

	۲. [[امام علی(ع)]] ~~می‌فرمایند~~: ~~«انسان~~ هر کاری را می‌خواهد انجام دهد، باید بسم الله ~~بگوید.~~ یعنی با نام خدا این عمل را شروع می‌کنم و هر عملی که با نام خدا شروع شود، خجسته و مبارک است.»<ref>تفسیر نمونه، ج۱، ~~صص ۱۴–۱۶~~.</ref>

	۳. [[امام باقر(ع)]] ~~نیز می‌فرماید~~: ~~«سزاوار~~ است هنگامی که کاری را شروع می‌کنیم، چه بزرگ باشد چه کوچک، بسم الله بگوییم تا پر برکت و میمون باشد.»<ref~~>تفسیر نمونه، ج۱، صص ۱۴–۱۶.<~~/~~ref~~>~~{{مطالعه بیشتر}}~~

	== مطالعه بیشتر ==		== مطالعه بیشتر ==
	۱. پرتوی از قرآن؛ محمود طالقانی، ج۱، ذیل آیه اول حمد.		# پرتوی از قرآن؛ محمود طالقانی، ج۱، ذیل آیه اول حمد.
			# المیزان؛ سید محمد حسین طباطبایی، ج۱، ذیل آیه اول حمد.
	۲. المیزان؛ سید محمد حسین طباطبایی، ج۱، ذیل آیه اول حمد.



	== منابع ==		== منابع ==
خط ۴۳:		خط ۳۵:
	\| تغییر مسیر =		\| تغییر مسیر =
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی نویسنده =		\| بازبینی نویسنده =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =

Nazarzadeh: جایگزینی متن - 'هٔ' به 'ه'

2021-06-07T11:44:02Z

جایگزینی متن - 'هٔ' به 'ه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژوئن ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۱۴
خط ۳:		خط ۳:
	دلایل قرآنی و روایی «شروع کارها به نام خدا» چیست؟		دلایل قرآنی و روایی «شروع کارها به نام خدا» چیست؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}'''۱.''' بسم الله الرحمن الرحیم، سرآغاز کتاب الهی است. «بسم الله» نه تنها در ابتدای قرآن کریم، بلکه در آغاز تمام کتاب‌های آسمانی بوده است.<ref>قرائتی، محسن، تفسیر نور، ج۱، ص۱۲، ذیل آیه اول سوره حمد.</ref> مفهوم آغاز کردن به نام کسی است که موجودی پاک و منزه از جمیع نقص‌ها و ~~سرچشمهٔ~~ کمالات دانسته شده است و انسان مؤمن می‌خواهد عملش را با انتساب به او برکت بخشد. از این روی، کارها را به نام هیچ‌کس حتی نام پیغمبر(ص)، نمی‌توان آغاز کرد.<ref>مطهری، مرتضی، آشنایی با قرآن، ج۱ و ۲، ص۷۹.</ref>		{{پاسخ}}'''۱.''' بسم الله الرحمن الرحیم، سرآغاز کتاب الهی است. «بسم الله» نه تنها در ابتدای قرآن کریم، بلکه در آغاز تمام کتاب‌های آسمانی بوده است.<ref>قرائتی، محسن، تفسیر نور، ج۱، ص۱۲، ذیل آیه اول سوره حمد.</ref> مفهوم آغاز کردن به نام کسی است که موجودی پاک و منزه از جمیع نقص‌ها و سرچشمه کمالات دانسته شده است و انسان مؤمن می‌خواهد عملش را با انتساب به او برکت بخشد. از این روی، کارها را به نام هیچ‌کس حتی نام پیغمبر(ص)، نمی‌توان آغاز کرد.<ref>مطهری، مرتضی، آشنایی با قرآن، ج۱ و ۲، ص۷۹.</ref>

	'''۲.''' برای پاینده بودن یک برنامه و جاوید ماندن یک تشکیلات، باید آن را به موجود پایدار و جاودانی ارتباط دهیم که فنا در ذات او راه ندارد. چرا که همه موجودات این جهان به سوی کهنگی و زوال می‌روند. تنها چیزی باقی می‌ماند که با آن ذات لایزال بستگی دارد.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱، ص۱۳، ذیل آیه اول سوره حمد.</ref> «بسم الله» رمز بقا و دوام است و هر چه رنگ خدایی نداشته باشد، فانی است.<ref>قصص/ ۸۸; قرائتی، محسن، تفسیر نور، ج۱، ص۱۶.</ref>		'''۲.''' برای پاینده بودن یک برنامه و جاوید ماندن یک تشکیلات، باید آن را به موجود پایدار و جاودانی ارتباط دهیم که فنا در ذات او راه ندارد. چرا که همه موجودات این جهان به سوی کهنگی و زوال می‌روند. تنها چیزی باقی می‌ماند که با آن ذات لایزال بستگی دارد.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱، ص۱۳، ذیل آیه اول سوره حمد.</ref> «بسم الله» رمز بقا و دوام است و هر چه رنگ خدایی نداشته باشد، فانی است.<ref>قصص/ ۸۸; قرائتی، محسن، تفسیر نور، ج۱، ص۱۶.</ref>
خط ۹:		خط ۹:
	'''۳.''' سوره‌های [[قرآن کریم]]، برای این نازل شده‌اند که بشر را به آخرین سرمنزل سعادت و کمال ممکن سوق دهند و از تاریکی‌های شرک و جهالت به سوی نور معرفت و توحید رهنمون سازند. بنابراین، مناسب بود که هر سوره‌ای به نام گرامی پروردگار شروع شود؛ زیرا نام وی از ذات مقدسش حکایت می‌کند و قرآن کریم، هم بدین منظور فرود آمده است که در مسیر کمال انسانی، ذات اقدس الهی را برای بشر مطرح و معرفی می‌کند. تنها سوره برائت از این قاعده مستثنا است. زیرا نام خدا که عامل رحمت است، در آغاز این سوره که نشانه خشم خداست، مناسبت ندارد.<ref>خوئی، ابوالقاسم؛ بیان، ج۲، ص۷۴۷.</ref>		'''۳.''' سوره‌های [[قرآن کریم]]، برای این نازل شده‌اند که بشر را به آخرین سرمنزل سعادت و کمال ممکن سوق دهند و از تاریکی‌های شرک و جهالت به سوی نور معرفت و توحید رهنمون سازند. بنابراین، مناسب بود که هر سوره‌ای به نام گرامی پروردگار شروع شود؛ زیرا نام وی از ذات مقدسش حکایت می‌کند و قرآن کریم، هم بدین منظور فرود آمده است که در مسیر کمال انسانی، ذات اقدس الهی را برای بشر مطرح و معرفی می‌کند. تنها سوره برائت از این قاعده مستثنا است. زیرا نام خدا که عامل رحمت است، در آغاز این سوره که نشانه خشم خداست، مناسبت ندارد.<ref>خوئی، ابوالقاسم؛ بیان، ج۲، ص۷۴۷.</ref>

	'''۴.''' در ~~سرلوحهٔ~~ کار و عمل ~~همهٔ~~ انبیا «بسم الله» قرار داشت. به عنوان نمونه، [[حضرت نوح(ع)]] در آن طوفان سخت و عجیب هنگام سوار شدن بر کشتی به یاران خود دستور می‌دهد که در هنگام حرکت و در موقع توقف کشتی «بسم الله» بگویند: {{قرآن\|وَقَالَ ارْکَبُوا فِیهَا بِسْمِ اللَّهِ مَجْرَاهَا وَمُرْسَاهَا إِنَّ رَبِّی لَغَفُورٌ رَحِیمٌ\|ترجمه=گفت: در آن سوار شويد كه رفتنش و ايستادنش بنام خداست كه پروردگار من آمرزگار است و رحيم‏.\|سوره=هود\|آیه=۴۱}} و نیز حضرت سلیمان(ع) در نامه‌ای که به ~~ملکهٔ~~ سبا می‌نویسد سرآغاز آن را «بسم الله» قرار می‌دهد.<ref>تفسیر نمونه، ج۱، ص۱۴.</ref><ref>نمل: ۲۷/ ۳۰.</ref> پیامبر اسلام(ص) نیز مأموریت رسالت خویش را با نام خدا شروع کرد.<ref>قرائتی، محسن، تفسیر نور، ج۱، ص۱۵.</ref> {{قرآن\|اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّکَ الَّذِی خَلَقَ\|ترجمه=بخوان بنام پروردگارت كه بيافريد.\|سوره=علق\|آیه=۱}}		'''۴.''' در سرلوحه کار و عمل همه انبیا «بسم الله» قرار داشت. به عنوان نمونه، [[حضرت نوح(ع)]] در آن طوفان سخت و عجیب هنگام سوار شدن بر کشتی به یاران خود دستور می‌دهد که در هنگام حرکت و در موقع توقف کشتی «بسم الله» بگویند: {{قرآن\|وَقَالَ ارْکَبُوا فِیهَا بِسْمِ اللَّهِ مَجْرَاهَا وَمُرْسَاهَا إِنَّ رَبِّی لَغَفُورٌ رَحِیمٌ\|ترجمه=گفت: در آن سوار شويد كه رفتنش و ايستادنش بنام خداست كه پروردگار من آمرزگار است و رحيم‏.\|سوره=هود\|آیه=۴۱}} و نیز حضرت سلیمان(ع) در نامه‌ای که به ملکه سبا می‌نویسد سرآغاز آن را «بسم الله» قرار می‌دهد.<ref>تفسیر نمونه، ج۱، ص۱۴.</ref><ref>نمل: ۲۷/ ۳۰.</ref> پیامبر اسلام(ص) نیز مأموریت رسالت خویش را با نام خدا شروع کرد.<ref>قرائتی، محسن، تفسیر نور، ج۱، ص۱۵.</ref> {{قرآن\|اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّکَ الَّذِی خَلَقَ\|ترجمه=بخوان بنام پروردگارت كه بيافريد.\|سوره=علق\|آیه=۱}}

	'''روایات'''		'''روایات'''

Nazarzadeh: جایگزینی متن - 'مسایل' به 'مسائل'

2021-03-20T15:20:43Z

جایگزینی متن - 'مسایل' به 'مسائل'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۱۸:۵۰
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن		\| شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن
	\| شاخه فرعی۱ = ~~مسایل~~ فردی در قرآن		\| شاخه فرعی۱ = مسائل فردی در قرآن
	\| شاخه فرعی۲ = سایر ~~مسایل~~		\| شاخه فرعی۲ = سایر مسائل
	\| شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	}}		}}

Nazarzadeh: جایگزینی متن - '|شاخه فرعی' به '| شاخه فرعی'

2021-03-17T19:48:10Z

جایگزینی متن - '|شاخه فرعی' به '| شاخه فرعی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۱۸
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن		\| شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن
	\|شاخه فرعی۱ = مسایل فردی در قرآن		\| شاخه فرعی۱ = مسایل فردی در قرآن
	\|شاخه فرعی۲ = سایر مسایل		\| شاخه فرعی۲ = سایر مسایل
	\|شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله

127.0.0.1: جایگزینی متن - ' | ارجاعات =' به ' | ارجاعات = | بازبینی نویسنده = '

2021-03-07T11:27:12Z

جایگزینی متن - ' | ارجاعات =' به ' | ارجاعات = | بازبینی نویسنده = '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۵۷
خط ۴۳:		خط ۴۳:
	\| تغییر مسیر =		\| تغییر مسیر =
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
			\| بازبینی نویسنده =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =

A.rezapour در ‏۱۲ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۱۷

2021-02-12T08:17:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۴۷
خط ۳:		خط ۳:
	دلایل قرآنی و روایی «شروع کارها به نام خدا» چیست؟		دلایل قرآنی و روایی «شروع کارها به نام خدا» چیست؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}'''۱.''' بسم الله الرحمن الرحیم، سرآغاز کتاب الهی است. «بسم الله» نه تنها در ابتدای قرآن کریم، بلکه در آغاز تمام کتاب‌های آسمانی بوده است.<ref>قرائتی، محسن، تفسیر نور، ج۱، ص۱۲، ذیل آیه اول سوره حمد.</ref> ~~چون~~ مفهوم آغاز کردن به نام کسی ~~این~~ است که ~~او را~~ موجودی پاک و منزه از جمیع نقص‌ها و سرچشمهٔ کمالات دانسته و می‌خواهد که عملش را با انتساب به او برکت بخشد. از این روی، کارها را به نام هیچ‌کس حتی نام پیغمبر(ص)، نمی‌توان آغاز کرد.<ref>مطهری، مرتضی، آشنایی با قرآن، ج۱ و ۲، ص۷۹.</ref>		{{پاسخ}}'''۱.''' بسم الله الرحمن الرحیم، سرآغاز کتاب الهی است. «بسم الله» نه تنها در ابتدای قرآن کریم، بلکه در آغاز تمام کتاب‌های آسمانی بوده است.<ref>قرائتی، محسن، تفسیر نور، ج۱، ص۱۲، ذیل آیه اول سوره حمد.</ref> مفهوم آغاز کردن به نام کسی است که موجودی پاک و منزه از جمیع نقص‌ها و سرچشمهٔ کمالات دانسته شده است و انسان مؤمن می‌خواهد عملش را با انتساب به او برکت بخشد. از این روی، کارها را به نام هیچ‌کس حتی نام پیغمبر(ص)، نمی‌توان آغاز کرد.<ref>مطهری، مرتضی، آشنایی با قرآن، ج۱ و ۲، ص۷۹.</ref>

	'''۲.''' برای پاینده بودن یک برنامه و جاوید ماندن یک تشکیلات، باید آن را به موجود پایدار و جاودانی ارتباط دهیم که فنا در ذات او راه ندارد. چرا که همه موجودات این جهان به سوی کهنگی و زوال می‌روند. تنها چیزی باقی می‌ماند که با آن ذات لایزال بستگی دارد.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱، ص۱۳، ذیل آیه اول سوره حمد.</ref> «بسم الله» رمز بقا و دوام است و هر چه رنگ خدایی نداشته باشد، فانی است.<ref>قصص/ ۸۸; قرائتی، محسن، تفسیر نور، ج۱، ص۱۶.</ref>		'''۲.''' برای پاینده بودن یک برنامه و جاوید ماندن یک تشکیلات، باید آن را به موجود پایدار و جاودانی ارتباط دهیم که فنا در ذات او راه ندارد. چرا که همه موجودات این جهان به سوی کهنگی و زوال می‌روند. تنها چیزی باقی می‌ماند که با آن ذات لایزال بستگی دارد.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱، ص۱۳، ذیل آیه اول سوره حمد.</ref> «بسم الله» رمز بقا و دوام است و هر چه رنگ خدایی نداشته باشد، فانی است.<ref>قصص/ ۸۸; قرائتی، محسن، تفسیر نور، ج۱، ص۱۶.</ref>

	'''۳.''' سوره‌های قرآن ~~کریم،~~ برای این نازل شده‌اند که بشر را به آخرین سرمنزل سعادت و کمال ممکن سوق دهند و از تاریکی‌های شرک و جهالت به سوی نور معرفت و توحید رهنمون سازند. بنابراین، مناسب بود که هر سوره‌ای به نام گرامی پروردگار شروع شود؛ زیرا نام وی از ذات مقدسش حکایت می‌کند و قرآن کریم، هم بدین منظور فرود آمده است که در مسیر کمال انسانی، ذات اقدس الهی را برای بشر مطرح و معرفی می‌کند. تنها سوره برائت از این قاعده مستثنا است. زیرا نام خدا که عامل رحمت است، در آغاز این سوره که نشانه خشم خداست، مناسبت ندارد.<ref>خوئی، ابوالقاسم؛ بیان، ج۲، ص۷۴۷.</ref>		'''۳.''' سوره‌های [[قرآن کریم]]، برای این نازل شده‌اند که بشر را به آخرین سرمنزل سعادت و کمال ممکن سوق دهند و از تاریکی‌های شرک و جهالت به سوی نور معرفت و توحید رهنمون سازند. بنابراین، مناسب بود که هر سوره‌ای به نام گرامی پروردگار شروع شود؛ زیرا نام وی از ذات مقدسش حکایت می‌کند و قرآن کریم، هم بدین منظور فرود آمده است که در مسیر کمال انسانی، ذات اقدس الهی را برای بشر مطرح و معرفی می‌کند. تنها سوره برائت از این قاعده مستثنا است. زیرا نام خدا که عامل رحمت است، در آغاز این سوره که نشانه خشم خداست، مناسبت ندارد.<ref>خوئی، ابوالقاسم؛ بیان، ج۲، ص۷۴۷.</ref>

	'''۴.''' در سرلوحهٔ کار و عمل همهٔ انبیا «بسم الله» قرار داشت. به عنوان نمونه، [[حضرت نوح(ع)]] در آن طوفان سخت و عجیب هنگام سوار شدن بر کشتی به یاران خود دستور می‌دهد که در هنگام حرکت و در موقع توقف کشتی «بسم الله» بگویند: {{قرآن\|وَقَالَ ارْکَبُوا فِیهَا بِسْمِ اللَّهِ مَجْرَاهَا وَمُرْسَاهَا إِنَّ رَبِّی لَغَفُورٌ رَحِیمٌ\|سوره=هود\|آیه=۴۱}} و نیز حضرت سلیمان(ع) در نامه‌ای که به ملکهٔ سبا می‌نویسد سرآغاز آن را «بسم الله» قرار می‌دهد.<ref>تفسیر نمونه، ج۱، ص۱۴.</ref><ref>نمل: ۲۷/ ۳۰.</ref> پیامبر اسلام(ص) نیز مأموریت رسالت خویش را با نام خدا شروع کرد.<ref>قرائتی، محسن، تفسیر نور، ج۱، ص۱۵.</ref> {{قرآن\|اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّکَ الَّذِی خَلَقَ\|سوره=علق\|آیه=۱}}		'''۴.''' در سرلوحهٔ کار و عمل همهٔ انبیا «بسم الله» قرار داشت. به عنوان نمونه، [[حضرت نوح(ع)]] در آن طوفان سخت و عجیب هنگام سوار شدن بر کشتی به یاران خود دستور می‌دهد که در هنگام حرکت و در موقع توقف کشتی «بسم الله» بگویند: {{قرآن\|وَقَالَ ارْکَبُوا فِیهَا بِسْمِ اللَّهِ مَجْرَاهَا وَمُرْسَاهَا إِنَّ رَبِّی لَغَفُورٌ رَحِیمٌ\|ترجمه=گفت: در آن سوار شويد كه رفتنش و ايستادنش بنام خداست كه پروردگار من آمرزگار است و رحيم‏.\|سوره=هود\|آیه=۴۱}} و نیز حضرت سلیمان(ع) در نامه‌ای که به ملکهٔ سبا می‌نویسد سرآغاز آن را «بسم الله» قرار می‌دهد.<ref>تفسیر نمونه، ج۱، ص۱۴.</ref><ref>نمل: ۲۷/ ۳۰.</ref> پیامبر اسلام(ص) نیز مأموریت رسالت خویش را با نام خدا شروع کرد.<ref>قرائتی، محسن، تفسیر نور، ج۱، ص۱۵.</ref> {{قرآن\|اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّکَ الَّذِی خَلَقَ\|ترجمه=بخوان بنام پروردگارت كه بيافريد.\|سوره=علق\|آیه=۱}}

	'''روایات'''		'''روایات'''
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	۲. [[امام علی(ع)]] می‌فرمایند: «انسان هر کاری را می‌خواهد انجام دهد، باید بسم الله بگوید. یعنی با نام خدا این عمل را شروع می‌کنم و هر عملی که با نام خدا شروع شود، خجسته و مبارک است.»<ref>تفسیر نمونه، ج۱، صص ۱۴–۱۶.</ref>		۲. [[امام علی(ع)]] می‌فرمایند: «انسان هر کاری را می‌خواهد انجام دهد، باید بسم الله بگوید. یعنی با نام خدا این عمل را شروع می‌کنم و هر عملی که با نام خدا شروع شود، خجسته و مبارک است.»<ref>تفسیر نمونه، ج۱، صص ۱۴–۱۶.</ref>

	۳. [[امام باقر(ع)]] نیز می‌فرماید: «سزاوار است هنگامی که کاری را شروع می‌کنیم، چه بزرگ باشد چه کوچک، بسم الله بگوییم تا پر برکت و میمون باشد.»<ref>~~همان~~.</ref>{{مطالعه بیشتر}}		۳. [[امام باقر(ع)]] نیز می‌فرماید: «سزاوار است هنگامی که کاری را شروع می‌کنیم، چه بزرگ باشد چه کوچک، بسم الله بگوییم تا پر برکت و میمون باشد.»<ref>تفسیر نمونه، ج۱، صص ۱۴–۱۶.</ref>{{مطالعه بیشتر}}

	== مطالعه بیشتر ==		== مطالعه بیشتر ==

A.rezapour در ‏۱۲ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۱۱

2021-02-12T08:11:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۴۱
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله
	\| شناسه =		\| شناسه =-
	\| تیترها =		\| تیترها =-
	\| ویرایش =		\| ویرایش =شد
	\| لینک‌دهی =		\| لینک‌دهی =شد
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
	\| نمایه =		\| نمایه =
خط ۴۵:		خط ۴۵:
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =		\| اولویت =ج
	\| کیفیت =		\| کیفیت =ج
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}