دعای «یا من اظهر الجمیل» - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahroudi در ‏۹ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۲:۱۳

2025-09-09T02:13:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۳
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	{{درگاه\|~~واژه‌ها~~}}		{{درگاه\|قرآن}}
	'''یَا مَنْ أَظْهَرَ الْجَمِیل''' دعایی است که آن را هدیه‌ای از طرف خداوند برای پیامبر اسلام(ص) و گنجی از گنج‌های عرش خداوند، توصیف کرده‌اند.<ref name=":0"/> برخی این دعا را دعای [[امام سجاد(ع)]] دانسته‌اند.<ref>سید ابن طاووس، جمال الأسبوع بکمال العمل المشروع، ص۲۷۵، قم، دارالرضی، چاپ اول، بی‌تا.</ref> علی بن بصیر از امام (در روایت نام امام برده نشده است) خواست تا در انتهای نامه‌اش، دعایی بنویسد تا با آن مناجات کند، از [[گناه\|گناهان]] بازداشته شود و جامع برای نیازهای دنیا و آخرت باشد. امام نیز با خط خود، دعای یا من أظهر الجمیل را نوشت.<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، محقق و مصحح: علی‌اکبر غفاری، محمد آخوندی، تهران، دارالکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۵۷۸.</ref>		'''یَا مَنْ أَظْهَرَ الْجَمِیل''' دعایی است که آن را هدیه‌ای از طرف خداوند برای پیامبر اسلام(ص) و گنجی از گنج‌های عرش خداوند، توصیف کرده‌اند.<ref name=":0"/> برخی این دعا را دعای [[امام سجاد(ع)]] دانسته‌اند.<ref>سید ابن طاووس، جمال الأسبوع بکمال العمل المشروع، ص۲۷۵، قم، دارالرضی، چاپ اول، بی‌تا.</ref> علی بن بصیر از امام (در روایت نام امام برده نشده است) خواست تا در انتهای نامه‌اش، دعایی بنویسد تا با آن مناجات کند، از [[گناه\|گناهان]] بازداشته شود و جامع برای نیازهای دنیا و آخرت باشد. امام نیز با خط خود، دعای یا من أظهر الجمیل را نوشت.<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، محقق و مصحح: علی‌اکبر غفاری، محمد آخوندی، تهران، دارالکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۵۷۸.</ref>

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

2024-09-29T07:52:17Z

جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۲
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی نویسنده =		\| بازبینی نویسنده =
	\| ~~بازبینی~~ =شد		\| ارزیابی کمی =شد
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت = ج		\| اولویت = ج

Fabbasi در ‏۳۱ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۵

2024-08-31T10:05:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۳۵
خط ۵:		خط ۵:
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	{{درگاه\|واژه‌ها}}		{{درگاه\|واژه‌ها}}
	'''یَا مَنْ أَظْهَرَ الْجَمِیل''' دعایی است که آن را هدیه‌ای از طرف خداوند برای پیامبر اسلام و گنجی از گنج‌های عرش خداوند، توصیف کرده‌اند.<ref name=":0"/> برخی این دعا را دعای [[امام سجاد(ع)]] دانسته‌اند.<ref>سید ابن طاووس، جمال الأسبوع بکمال العمل المشروع، ص۲۷۵، قم، دارالرضی، چاپ اول، بی‌تا.</ref> علی بن بصیر از امام (در روایت نام امام برده نشده است) خواست تا در انتهای نامه‌اش، دعایی بنویسد تا با آن مناجات کند، از [[گناه\|گناهان]] بازداشته شود و جامع برای نیازهای دنیا و آخرت باشد. امام نیز با خط خود، دعای یا من أظهر الجمیل را نوشت.<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ~~ج۲، ص۵۷۸،~~ محقق و مصحح: علی‌اکبر غفاری، محمد آخوندی، تهران، دارالکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، ~~۱۴۰۷ق~~.</ref>		'''یَا مَنْ أَظْهَرَ الْجَمِیل''' دعایی است که آن را هدیه‌ای از طرف خداوند برای پیامبر اسلام(ص) و گنجی از گنج‌های عرش خداوند، توصیف کرده‌اند.<ref name=":0"/> برخی این دعا را دعای [[امام سجاد(ع)]] دانسته‌اند.<ref>سید ابن طاووس، جمال الأسبوع بکمال العمل المشروع، ص۲۷۵، قم، دارالرضی، چاپ اول، بی‌تا.</ref> علی بن بصیر از امام (در روایت نام امام برده نشده است) خواست تا در انتهای نامه‌اش، دعایی بنویسد تا با آن مناجات کند، از [[گناه\|گناهان]] بازداشته شود و جامع برای نیازهای دنیا و آخرت باشد. امام نیز با خط خود، دعای یا من أظهر الجمیل را نوشت.<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، محقق و مصحح: علی‌اکبر غفاری، محمد آخوندی، تهران، دارالکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۵۷۸.</ref>

	براساس نقل برخی منابع، [[جبرئیل]] در حالی که خندان بود به نزد پیامبر آمده و این دعا را برای پیامبر خواند.<ref name=":0">شیخ صدوق، التوحید، ص۲۲۱، محقق و مصحح: هاشم حسینی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ اول، ۱۳۹۸ق.</ref> این دعا با اندکی تفاوت در منابع نقل شده است.<ref>شیخ طوسی، مصباح المتهجّد و سلاح المتعبّد، ج۱، ص۳۳۰–۳۳۱، بیروت، مؤسسة فقه الشیعة، چاپ اول، ۱۴۱۱ق.</ref>		براساس نقل برخی منابع، [[جبرئیل]] در حالی که خندان بود به نزد پیامبر آمده و این دعا را برای پیامبر خواند.<ref name=":0">شیخ صدوق، التوحید، ص۲۲۱، محقق و مصحح: هاشم حسینی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ اول، ۱۳۹۸ق.</ref> این دعا با اندکی تفاوت در منابع نقل شده است.<ref>شیخ طوسی، مصباح المتهجّد و سلاح المتعبّد، ج۱، ص۳۳۰–۳۳۱، بیروت، مؤسسة فقه الشیعة، چاپ اول، ۱۴۱۱ق.</ref>
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	متن این دعا براساس نقل مرحوم کلینی از عالمان مشهور شیعه در کتاب [[الکافی]] از [[کتب اربعه شیعه]]، چنین است:		متن این دعا براساس نقل مرحوم کلینی از عالمان مشهور شیعه در کتاب [[الکافی]] از [[کتب اربعه شیعه]]، چنین است:

	{{عربی بزرگ\|ِبِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ یَا مَنْ أَظْهَرَ الْجَمِیلَ وَ سَتَرَ الْقَبِیحَ وَ لَمْ یَهْتِکِ السِّتْرَ عَنِّی یَا کَرِیمَ الْعَفْوِ یَا حَسَنَ التَّجَاوُزِ یَا وَاسِعَ الْمَغْفِرَةِ یَا بَاسِطَ الْیَدَیْنِ بِالرَّحْمَةِ یَا صَاحِبَ کُلِّ نَجْوَی وَ یَا مُنْتَهَی کُلِّ شَکْوَی یَا کَرِیمَ الصَّفْحِ یَا عَظِیمَ الْمَنِّ یَا مُبْتَدِئَ کُلِّ نِعْمَةٍ قَبْلَ اسْتِحْقَاقِهَا یَا رَبَّاهْ یَا سَیِّدَاهْ یَا مَوْلَاهْ یَا غِیَاثَاهْ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَسْأَلُکَ أَنْ لَا تَجْعَلَنِی فِی النَّار\|ترجمه=به نام خداوند بخشنده مهربان. ای کسی که نیکی را آشکار کنی، زشتی را بپوشانی، پرده حُرمت را پاره نکنی، ای کسی که با بزرگواری، گذشت می‌کنی، ای کسی که با بخشندگی عفو می‌کنی و با نیکویی می‌آمرزی، و در بخشیدن، گشاده‌دست هستی. ای آنکه دو دستت را به رحمت گشوده‌ای، ای صاحب هر راز، ای نهایت هر شکایت، ای کسی که از روی بزرگواری، چشم‌پوشی می‌کنی، ای بزرگ احسان، ای آنکه نعمت را می‌دهی پیش از آنکه لیاقتش را داشته باشیم، ای پروردگار، ای آقا، ای مولا، ای فریادرس، بر محمد و خاندان محمد درود فرست و از تو می‌خواهم که مرا در آتش دوزخ قرار ندهی. (آنگاه از خداوند آنچه می‌خواهی بطلب).<ref>کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۵۷۸.</ref>}}		{{عربی بزرگ\|ِبِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ یَا مَنْ أَظْهَرَ الْجَمِیلَ وَ سَتَرَ الْقَبِیحَ وَ لَمْ یَهْتِکِ السِّتْرَ عَنِّی یَا کَرِیمَ الْعَفْوِ یَا حَسَنَ التَّجَاوُزِ یَا وَاسِعَ الْمَغْفِرَةِ یَا بَاسِطَ الْیَدَیْنِ بِالرَّحْمَةِ یَا صَاحِبَ کُلِّ نَجْوَی وَ یَا مُنْتَهَی کُلِّ شَکْوَی یَا کَرِیمَ الصَّفْحِ یَا عَظِیمَ الْمَنِّ یَا مُبْتَدِئَ کُلِّ نِعْمَةٍ قَبْلَ اسْتِحْقَاقِهَا یَا رَبَّاهْ یَا سَیِّدَاهْ یَا مَوْلَاهْ یَا غِیَاثَاهْ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَسْأَلُکَ أَنْ لَا تَجْعَلَنِی فِی النَّار\|ترجمه=به نام خداوند بخشنده مهربان. ای کسی که نیکی را آشکار کنی، زشتی را بپوشانی، پرده حُرمت را پاره نکنی، ای کسی که با بزرگواری، گذشت می‌کنی، ای کسی که با بخشندگی عفو می‌کنی و با نیکویی می‌آمرزی، و در بخشیدن، گشاده‌دست هستی. ای آنکه دو دستت را به رحمت گشوده‌ای، ای صاحب هر راز، ای نهایت هر شکایت، ای کسی که از روی بزرگواری، چشم‌پوشی می‌کنی، ای بزرگ احسان، ای آنکه نعمت را می‌دهی پیش از آنکه لیاقتش را داشته باشیم، ای پروردگار، ای آقا، ای مولا، ای فریادرس، بر محمد و خاندان محمد درود فرست و از تو می‌خواهم که مرا در آتش دوزخ قرار ندهی. (آنگاه از خداوند آنچه می‌خواهی بطلب).<ref>کلینی، الکافی، محقق و مصحح: علی‌اکبر غفاری، محمد آخوندی، تهران، دارالکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۵۷۸.</ref>}}

	== منابع ==		== منابع ==

Nazarzadeh: Nazarzadeh صفحهٔ دعای یا من اظهر الجمیل را به دعای «یا من اظهر الجمیل» منتقل کرد

2023-01-31T08:43:19Z

Nazarzadeh صفحهٔ دعای یا من اظهر الجمیل را به دعای «یا من اظهر الجمیل» منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۳۱ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۳
(بدون تفاوت)

Nazarzadeh در ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۱۹

2023-01-05T11:19:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۴۹
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	متن این دعا براساس نقل مرحوم کلینی از عالمان مشهور شیعه در کتاب [[الکافی]] از [[کتب اربعه شیعه]]، چنین است:		متن این دعا براساس نقل مرحوم کلینی از عالمان مشهور شیعه در کتاب [[الکافی]] از [[کتب اربعه شیعه]]، چنین است:
	{{نقل قول\|ِبِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ یَا مَنْ أَظْهَرَ الْجَمِیلَ وَ سَتَرَ الْقَبِیحَ وَ لَمْ یَهْتِکِ السِّتْرَ عَنِّی یَا کَرِیمَ الْعَفْوِ یَا حَسَنَ التَّجَاوُزِ یَا وَاسِعَ الْمَغْفِرَةِ یَا بَاسِطَ الْیَدَیْنِ بِالرَّحْمَةِ یَا صَاحِبَ کُلِّ نَجْوَی وَ یَا مُنْتَهَی کُلِّ شَکْوَی یَا کَرِیمَ الصَّفْحِ یَا عَظِیمَ الْمَنِّ یَا مُبْتَدِئَ کُلِّ نِعْمَةٍ قَبْلَ اسْتِحْقَاقِهَا یَا رَبَّاهْ یَا سَیِّدَاهْ یَا مَوْلَاهْ یَا غِیَاثَاهْ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَسْأَلُکَ أَنْ لَا تَجْعَلَنِی فِی النَّار<ref>کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۵۷۸.</ref>}}

	{{~~نقل قول~~\|به نام خداوند بخشنده مهربان. ای کسی که نیکی را آشکار کنی، زشتی را بپوشانی، پرده حُرمت را پاره نکنی، ای کسی که با بزرگواری، گذشت می‌کنی، ای کسی که با بخشندگی عفو می‌کنی و با نیکویی می‌آمرزی، و در بخشیدن، گشاده‌دست هستی. ای آنکه دو دستت را به رحمت گشوده‌ای، ای صاحب هر راز، ای نهایت هر شکایت، ای کسی که از روی بزرگواری، چشم‌پوشی می‌کنی، ای بزرگ احسان، ای آنکه نعمت را می‌دهی پیش از آنکه لیاقتش را داشته باشیم، ای پروردگار، ای آقا، ای مولا، ای فریادرس، بر محمد و خاندان محمد درود فرست و از تو می‌خواهم که مرا در آتش دوزخ قرار ندهی. (آنگاه از خداوند آنچه می‌خواهی بطلب).}}		{{عربی بزرگ\|ِبِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ یَا مَنْ أَظْهَرَ الْجَمِیلَ وَ سَتَرَ الْقَبِیحَ وَ لَمْ یَهْتِکِ السِّتْرَ عَنِّی یَا کَرِیمَ الْعَفْوِ یَا حَسَنَ التَّجَاوُزِ یَا وَاسِعَ الْمَغْفِرَةِ یَا بَاسِطَ الْیَدَیْنِ بِالرَّحْمَةِ یَا صَاحِبَ کُلِّ نَجْوَی وَ یَا مُنْتَهَی کُلِّ شَکْوَی یَا کَرِیمَ الصَّفْحِ یَا عَظِیمَ الْمَنِّ یَا مُبْتَدِئَ کُلِّ نِعْمَةٍ قَبْلَ اسْتِحْقَاقِهَا یَا رَبَّاهْ یَا سَیِّدَاهْ یَا مَوْلَاهْ یَا غِیَاثَاهْ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَسْأَلُکَ أَنْ لَا تَجْعَلَنِی فِی النَّار\|ترجمه=به نام خداوند بخشنده مهربان. ای کسی که نیکی را آشکار کنی، زشتی را بپوشانی، پرده حُرمت را پاره نکنی، ای کسی که با بزرگواری، گذشت می‌کنی، ای کسی که با بخشندگی عفو می‌کنی و با نیکویی می‌آمرزی، و در بخشیدن، گشاده‌دست هستی. ای آنکه دو دستت را به رحمت گشوده‌ای، ای صاحب هر راز، ای نهایت هر شکایت، ای کسی که از روی بزرگواری، چشم‌پوشی می‌کنی، ای بزرگ احسان، ای آنکه نعمت را می‌دهی پیش از آنکه لیاقتش را داشته باشیم، ای پروردگار، ای آقا، ای مولا، ای فریادرس، بر محمد و خاندان محمد درود فرست و از تو می‌خواهم که مرا در آتش دوزخ قرار ندهی. (آنگاه از خداوند آنچه می‌خواهی بطلب).<ref>کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۵۷۸.</ref>}}

	== منابع ==		== منابع ==

Nazarzadeh در ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۱۸

2023-01-05T11:18:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۴۸
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
			{{درگاه\|واژه‌ها}}
	'''یَا مَنْ أَظْهَرَ الْجَمِیل''' دعایی است که آن را هدیه‌ای از طرف خداوند برای پیامبر اسلام و گنجی از گنج‌های عرش خداوند، توصیف کرده‌اند.<ref name=":0"/> برخی این دعا را دعای [[امام سجاد(ع)]] دانسته‌اند.<ref>سید ابن طاووس، جمال الأسبوع بکمال العمل المشروع، ص۲۷۵، قم، دارالرضی، چاپ اول، بی‌تا.</ref> علی بن بصیر از امام (در روایت نام امام برده نشده است) خواست تا در انتهای نامه‌اش، دعایی بنویسد تا با آن مناجات کند، از [[گناه\|گناهان]] بازداشته شود و جامع برای نیازهای دنیا و آخرت باشد. امام نیز با خط خود، دعای یا من أظهر الجمیل را نوشت.<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۲، ص۵۷۸، محقق و مصحح: علی‌اکبر غفاری، محمد آخوندی، تهران، دارالکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق.</ref>		'''یَا مَنْ أَظْهَرَ الْجَمِیل''' دعایی است که آن را هدیه‌ای از طرف خداوند برای پیامبر اسلام و گنجی از گنج‌های عرش خداوند، توصیف کرده‌اند.<ref name=":0"/> برخی این دعا را دعای [[امام سجاد(ع)]] دانسته‌اند.<ref>سید ابن طاووس، جمال الأسبوع بکمال العمل المشروع، ص۲۷۵، قم، دارالرضی، چاپ اول، بی‌تا.</ref> علی بن بصیر از امام (در روایت نام امام برده نشده است) خواست تا در انتهای نامه‌اش، دعایی بنویسد تا با آن مناجات کند، از [[گناه\|گناهان]] بازداشته شود و جامع برای نیازهای دنیا و آخرت باشد. امام نیز با خط خود، دعای یا من أظهر الجمیل را نوشت.<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۲، ص۵۷۸، محقق و مصحح: علی‌اکبر غفاری، محمد آخوندی، تهران، دارالکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق.</ref>

Rezapour در ‏۲۹ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۱۶

2022-11-29T08:16:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۴۶
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	{{پانویس\|۲}}		{{پانویس\|۲}}
	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی = ~~عبادت در قرآن~~		\| شاخه اصلی = حدیث
	\| شاخه فرعی۱ = دعا		\| شاخه فرعی۱ = دعا
	\| شاخه فرعی۲ =		\| شاخه فرعی۲ =

Rezapour در ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۹

2022-10-30T10:29:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۵۹
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی نویسنده =		\| بازبینی نویسنده =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =شد
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت = ج		\| اولویت = ج
	\| کیفیت =ج		\| کیفیت =ب
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

Rezapour: خنثی‌سازی نسخهٔ 44400 از A.rezapour (بحث)

2022-10-30T07:16:19Z

خنثی‌سازی نسخهٔ 44400 از A.rezapour (بحث)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۶
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	'''یَا مَنْ أَظْهَرَ الْجَمِیل''' دعایی است از طرف خداوند برای پیامبر ~~(ص)~~.<ref name=":0"/> براساس نقل برخی منابع، [[جبرئیل]] در حالی که خندان بود به نزد پیامبر آمده و این دعا را برای پیامبر خواند.<ref name=":0">شیخ صدوق، التوحید، ص۲۲۱، محقق و مصحح: هاشم حسینی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ اول، ۱۳۹۸ق.</ref> این دعا با اندکی تفاوت در منابع نقل شده است.<ref>شیخ طوسی، مصباح المتهجّد و سلاح المتعبّد، ج۱، ص۳۳۰–۳۳۱، بیروت، مؤسسة فقه الشیعة، چاپ اول، ۱۴۱۱ق.</ref>		'''یَا مَنْ أَظْهَرَ الْجَمِیل''' دعایی است که آن را هدیه‌ای از طرف خداوند برای پیامبر اسلام و گنجی از گنج‌های عرش خداوند، توصیف کرده‌اند.<ref name=":0"/> برخی این دعا را دعای [[امام سجاد(ع)]] دانسته‌اند.<ref>سید ابن طاووس، جمال الأسبوع بکمال العمل المشروع، ص۲۷۵، قم، دارالرضی، چاپ اول، بی‌تا.</ref> علی بن بصیر از امام (در روایت نام امام برده نشده است) خواست تا در انتهای نامه‌اش، دعایی بنویسد تا با آن مناجات کند، از [[گناه\|گناهان]] بازداشته شود و جامع برای نیازهای دنیا و آخرت باشد. امام نیز با خط خود، دعای یا من أظهر الجمیل را نوشت.<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۲، ص۵۷۸، محقق و مصحح: علی‌اکبر غفاری، محمد آخوندی، تهران، دارالکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق.</ref>

			براساس نقل برخی منابع، [[جبرئیل]] در حالی که خندان بود به نزد پیامبر آمده و این دعا را برای پیامبر خواند.<ref name=":0">شیخ صدوق، التوحید، ص۲۲۱، محقق و مصحح: هاشم حسینی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ اول، ۱۳۹۸ق.</ref> این دعا با اندکی تفاوت در منابع نقل شده است.<ref>شیخ طوسی، مصباح المتهجّد و سلاح المتعبّد، ج۱، ص۳۳۰–۳۳۱، بیروت، مؤسسة فقه الشیعة، چاپ اول، ۱۴۱۱ق.</ref>

	متن این دعا براساس نقل مرحوم کلینی از عالمان مشهور شیعه در کتاب [[الکافی]] از [[کتب اربعه شیعه]]، چنین است:		متن این دعا براساس نقل مرحوم کلینی از عالمان مشهور شیعه در کتاب [[الکافی]] از [[کتب اربعه شیعه]]، چنین است:
	{{نقل قول\|ِبِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ یَا مَنْ أَظْهَرَ الْجَمِیلَ وَ سَتَرَ الْقَبِیحَ وَ لَمْ یَهْتِکِ السِّتْرَ عَنِّی یَا کَرِیمَ الْعَفْوِ یَا حَسَنَ التَّجَاوُزِ یَا وَاسِعَ الْمَغْفِرَةِ یَا بَاسِطَ الْیَدَیْنِ بِالرَّحْمَةِ یَا صَاحِبَ کُلِّ نَجْوَی وَ یَا مُنْتَهَی کُلِّ شَکْوَی یَا کَرِیمَ الصَّفْحِ یَا عَظِیمَ الْمَنِّ یَا مُبْتَدِئَ کُلِّ نِعْمَةٍ قَبْلَ اسْتِحْقَاقِهَا یَا رَبَّاهْ یَا سَیِّدَاهْ یَا مَوْلَاهْ یَا غِیَاثَاهْ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَسْأَلُکَ أَنْ لَا تَجْعَلَنِی فِی النَّار<ref>کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۵۷۸.</ref>}}		{{نقل قول\|ِبِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ یَا مَنْ أَظْهَرَ الْجَمِیلَ وَ سَتَرَ الْقَبِیحَ وَ لَمْ یَهْتِکِ السِّتْرَ عَنِّی یَا کَرِیمَ الْعَفْوِ یَا حَسَنَ التَّجَاوُزِ یَا وَاسِعَ الْمَغْفِرَةِ یَا بَاسِطَ الْیَدَیْنِ بِالرَّحْمَةِ یَا صَاحِبَ کُلِّ نَجْوَی وَ یَا مُنْتَهَی کُلِّ شَکْوَی یَا کَرِیمَ الصَّفْحِ یَا عَظِیمَ الْمَنِّ یَا مُبْتَدِئَ کُلِّ نِعْمَةٍ قَبْلَ اسْتِحْقَاقِهَا یَا رَبَّاهْ یَا سَیِّدَاهْ یَا مَوْلَاهْ یَا غِیَاثَاهْ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَسْأَلُکَ أَنْ لَا تَجْعَلَنِی فِی النَّار<ref>کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۵۷۸.</ref>}}

	{{نقل قول\|به نام خداوند بخشنده مهربان. ای کسی که نیکی را آشکار کنی، زشتی را بپوشانی، پرده حُرمت را پاره نکنی، ای کسی که با بزرگواری، گذشت می‌کنی، ای کسی که با بخشندگی عفو می‌کنی و با نیکویی می‌آمرزی، و در بخشیدن، گشاده‌دست هستی. ای آنکه دو دستت را به رحمت گشوده‌ای، ای صاحب هر راز، ای نهایت هر شکایت، ای کسی که از روی بزرگواری، چشم‌پوشی می‌کنی، ای بزرگ احسان، ای آنکه نعمت را می‌دهی پیش از آنکه لیاقتش را داشته باشیم، ای پروردگار، ای آقا، ای مولا، ای فریادرس، بر محمد و خاندان محمد درود فرست و از تو می‌خواهم که مرا در آتش دوزخ قرار ندهی. (آنگاه از خداوند آنچه می‌خواهی بطلب).}}برخی این دعا را دعای [[امام سجاد(ع)]] دانسته‌اند.<ref>سید ابن طاووس، جمال الأسبوع بکمال العمل المشروع، ص۲۷۵، قم، دارالرضی، چاپ اول، بی‌تا.</ref> و نیز گفته شده است علی بن بصیر از امام (در روایت نام امام برده نشده است) خواست تا در انتهای نامه‌اش، دعایی بنویسد تا با آن مناجات کند، از [[گناه\|گناهان]] بازداشته شود و جامع برای نیازهای دنیا و آخرت باشد. امام نیز با خط خود، دعای یا من أظهر الجمیل را نوشت.<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۲، ص۵۷۸، محقق و مصحح: علی‌اکبر غفاری، محمد آخوندی، تهران، دارالکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق.</ref>		{{نقل قول\|به نام خداوند بخشنده مهربان. ای کسی که نیکی را آشکار کنی، زشتی را بپوشانی، پرده حُرمت را پاره نکنی، ای کسی که با بزرگواری، گذشت می‌کنی، ای کسی که با بخشندگی عفو می‌کنی و با نیکویی می‌آمرزی، و در بخشیدن، گشاده‌دست هستی. ای آنکه دو دستت را به رحمت گشوده‌ای، ای صاحب هر راز، ای نهایت هر شکایت، ای کسی که از روی بزرگواری، چشم‌پوشی می‌کنی، ای بزرگ احسان، ای آنکه نعمت را می‌دهی پیش از آنکه لیاقتش را داشته باشیم، ای پروردگار، ای آقا، ای مولا، ای فریادرس، بر محمد و خاندان محمد درود فرست و از تو می‌خواهم که مرا در آتش دوزخ قرار ندهی. (آنگاه از خداوند آنچه می‌خواهی بطلب).}}

	== منابع ==		== منابع ==

A.rezapour در ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۱۵

2022-10-30T07:15:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۵
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	'''یَا مَنْ أَظْهَرَ الْجَمِیل''' دعایی است ~~که آن را هدیه‌ای~~ از طرف خداوند برای پیامبر ~~اسلام و گنجی از گنج‌های عرش خداوند، توصیف کرده‌اند~~.<ref name=":0"/> برخی این دعا را دعای [[امام سجاد(ع)]] دانسته‌اند.<ref>سید ابن طاووس، جمال الأسبوع بکمال العمل المشروع، ص۲۷۵، قم، دارالرضی، چاپ اول، بی‌تا.</ref> علی بن بصیر از امام (در روایت نام امام برده نشده است) خواست تا در انتهای نامه‌اش، دعایی بنویسد تا با آن مناجات کند، از [[گناه\|گناهان]] بازداشته شود و جامع برای نیازهای دنیا و آخرت باشد. امام نیز با خط خود، دعای یا من أظهر الجمیل را نوشت.<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۲، ص۵۷۸، محقق و مصحح: علی‌اکبر غفاری، محمد آخوندی، تهران، دارالکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق.</ref>		'''یَا مَنْ أَظْهَرَ الْجَمِیل''' دعایی است از طرف خداوند برای پیامبر (ص).<ref name=":0"/> براساس نقل برخی منابع، [[جبرئیل]] در حالی که خندان بود به نزد پیامبر آمده و این دعا را برای پیامبر خواند.<ref name=":0">شیخ صدوق، التوحید، ص۲۲۱، محقق و مصحح: هاشم حسینی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ اول، ۱۳۹۸ق.</ref> این دعا با اندکی تفاوت در منابع نقل شده است.<ref>شیخ طوسی، مصباح المتهجّد و سلاح المتعبّد، ج۱، ص۳۳۰–۳۳۱، بیروت، مؤسسة فقه الشیعة، چاپ اول، ۱۴۱۱ق.</ref>

	براساس نقل برخی منابع، [[جبرئیل]] در حالی که خندان بود به نزد پیامبر آمده و این دعا را برای پیامبر خواند.<ref name=":0">شیخ صدوق، التوحید، ص۲۲۱، محقق و مصحح: هاشم حسینی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ اول، ۱۳۹۸ق.</ref> این دعا با اندکی تفاوت در منابع نقل شده است.<ref>شیخ طوسی، مصباح المتهجّد و سلاح المتعبّد، ج۱، ص۳۳۰–۳۳۱، بیروت، مؤسسة فقه الشیعة، چاپ اول، ۱۴۱۱ق.</ref>

	متن این دعا براساس نقل مرحوم کلینی از عالمان مشهور شیعه در کتاب [[الکافی]] از [[کتب اربعه شیعه]]، چنین است:		متن این دعا براساس نقل مرحوم کلینی از عالمان مشهور شیعه در کتاب [[الکافی]] از [[کتب اربعه شیعه]]، چنین است:
	{{نقل قول\|ِبِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ یَا مَنْ أَظْهَرَ الْجَمِیلَ وَ سَتَرَ الْقَبِیحَ وَ لَمْ یَهْتِکِ السِّتْرَ عَنِّی یَا کَرِیمَ الْعَفْوِ یَا حَسَنَ التَّجَاوُزِ یَا وَاسِعَ الْمَغْفِرَةِ یَا بَاسِطَ الْیَدَیْنِ بِالرَّحْمَةِ یَا صَاحِبَ کُلِّ نَجْوَی وَ یَا مُنْتَهَی کُلِّ شَکْوَی یَا کَرِیمَ الصَّفْحِ یَا عَظِیمَ الْمَنِّ یَا مُبْتَدِئَ کُلِّ نِعْمَةٍ قَبْلَ اسْتِحْقَاقِهَا یَا رَبَّاهْ یَا سَیِّدَاهْ یَا مَوْلَاهْ یَا غِیَاثَاهْ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَسْأَلُکَ أَنْ لَا تَجْعَلَنِی فِی النَّار<ref>کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۵۷۸.</ref>}}		{{نقل قول\|ِبِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ یَا مَنْ أَظْهَرَ الْجَمِیلَ وَ سَتَرَ الْقَبِیحَ وَ لَمْ یَهْتِکِ السِّتْرَ عَنِّی یَا کَرِیمَ الْعَفْوِ یَا حَسَنَ التَّجَاوُزِ یَا وَاسِعَ الْمَغْفِرَةِ یَا بَاسِطَ الْیَدَیْنِ بِالرَّحْمَةِ یَا صَاحِبَ کُلِّ نَجْوَی وَ یَا مُنْتَهَی کُلِّ شَکْوَی یَا کَرِیمَ الصَّفْحِ یَا عَظِیمَ الْمَنِّ یَا مُبْتَدِئَ کُلِّ نِعْمَةٍ قَبْلَ اسْتِحْقَاقِهَا یَا رَبَّاهْ یَا سَیِّدَاهْ یَا مَوْلَاهْ یَا غِیَاثَاهْ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَسْأَلُکَ أَنْ لَا تَجْعَلَنِی فِی النَّار<ref>کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۵۷۸.</ref>}}

	{{نقل قول\|به نام خداوند بخشنده مهربان. ای کسی که نیکی را آشکار کنی، زشتی را بپوشانی، پرده حُرمت را پاره نکنی، ای کسی که با بزرگواری، گذشت می‌کنی، ای کسی که با بخشندگی عفو می‌کنی و با نیکویی می‌آمرزی، و در بخشیدن، گشاده‌دست هستی. ای آنکه دو دستت را به رحمت گشوده‌ای، ای صاحب هر راز، ای نهایت هر شکایت، ای کسی که از روی بزرگواری، چشم‌پوشی می‌کنی، ای بزرگ احسان، ای آنکه نعمت را می‌دهی پیش از آنکه لیاقتش را داشته باشیم، ای پروردگار، ای آقا، ای مولا، ای فریادرس، بر محمد و خاندان محمد درود فرست و از تو می‌خواهم که مرا در آتش دوزخ قرار ندهی. (آنگاه از خداوند آنچه می‌خواهی بطلب).}}		{{نقل قول\|به نام خداوند بخشنده مهربان. ای کسی که نیکی را آشکار کنی، زشتی را بپوشانی، پرده حُرمت را پاره نکنی، ای کسی که با بزرگواری، گذشت می‌کنی، ای کسی که با بخشندگی عفو می‌کنی و با نیکویی می‌آمرزی، و در بخشیدن، گشاده‌دست هستی. ای آنکه دو دستت را به رحمت گشوده‌ای، ای صاحب هر راز، ای نهایت هر شکایت، ای کسی که از روی بزرگواری، چشم‌پوشی می‌کنی، ای بزرگ احسان، ای آنکه نعمت را می‌دهی پیش از آنکه لیاقتش را داشته باشیم، ای پروردگار، ای آقا، ای مولا، ای فریادرس، بر محمد و خاندان محمد درود فرست و از تو می‌خواهم که مرا در آتش دوزخ قرار ندهی. (آنگاه از خداوند آنچه می‌خواهی بطلب).}}برخی این دعا را دعای [[امام سجاد(ع)]] دانسته‌اند.<ref>سید ابن طاووس، جمال الأسبوع بکمال العمل المشروع، ص۲۷۵، قم، دارالرضی، چاپ اول، بی‌تا.</ref> و نیز گفته شده است علی بن بصیر از امام (در روایت نام امام برده نشده است) خواست تا در انتهای نامه‌اش، دعایی بنویسد تا با آن مناجات کند، از [[گناه\|گناهان]] بازداشته شود و جامع برای نیازهای دنیا و آخرت باشد. امام نیز با خط خود، دعای یا من أظهر الجمیل را نوشت.<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۲، ص۵۷۸، محقق و مصحح: علی‌اکبر غفاری، محمد آخوندی، تهران، دارالکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==