دعاهای سوره بقره و سوره آل‌عمران - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Fabbasi در ‏۱۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۵۹

2025-10-19T06:59:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۲۹
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	}}		}}

	مردم دو گروه هستند يكى مادى و اهل دنيا كه جز دنيا و لذت‌هاى زودگذر آن چيزى نمى‏‌خواهند؛ اينان در آخرت ~~بهره‏اى~~ ندارند.<ref>سوره بقره، آیه۲۰۰: {{قرآن\| فَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا وَ ما لَهُ فِي الْآخِرَه مِنْ خَلاقٍ\|ترجمه= از جمله مردم كسى است كه ~~مى‏گويد~~: پروردگارا به ما در دنيا (از دنيا) عطا كن. او را در آخرت نصيبى نيست.}}</ref> ديگرى اهل دنيا و آخرت كه مى‏‌خواهند در هر دو جهان از نعمت‌هاى خدا بهره‌‏مند باشند شما از گروه دوم باشيد.<ref>سوره بقره، آیه۲۰۱.</ref> ناگفته نماند خواستن هر دو گروه به زبان‌حال است يعنى اعمال‌شان و طرز تفكرشان چنين حكايت مى‏‌كند.<ref>قرشى بنابى، ~~على‏اكبر،~~ تفسير احسن الحديث، ~~تهراند،~~ بنياد بعثت، مركز چاپ و نشر، چاپ دوم، ۱۳۷۵ ش، ج۱، ص۳۶۷.</ref>		مردم دو گروه هستند يكى مادى و اهل دنيا كه جز دنيا و لذت‌هاى زودگذر آن چيزى نمى‏‌خواهند؛ اينان در آخرت بهره‌‏اى ندارند.<ref>سوره بقره، آیه۲۰۰: {{قرآن\| فَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا وَ ما لَهُ فِي الْآخِرَه مِنْ خَلاقٍ\|ترجمه= از جمله مردم كسى است كه مى‏‌گويد: پروردگارا به ما در دنيا (از دنيا) عطا كن. او را در آخرت نصيبى نيست.}}</ref> ديگرى اهل دنيا و آخرت كه مى‏‌خواهند در هر دو جهان از نعمت‌هاى خدا بهره‌‏مند باشند شما از گروه دوم باشيد.<ref>سوره بقره، آیه۲۰۱.</ref> ناگفته نماند خواستن هر دو گروه به زبان‌حال است يعنى اعمال‌شان و طرز تفكرشان چنين حكايت مى‏‌كند.<ref>قرشى بنابى، على‏ اكبر، تفسير احسن الحديث، تهران، بنياد بعثت، مركز چاپ و نشر، چاپ دوم، ۱۳۷۵ ش، ج۱، ص۳۶۷.</ref>

	'''آیه ۲۵۰:''' {{قرآن\|قالُوا رَبَّنا أَفْرِغْ عَلَیْنا صَبْراً وَ ثَبِّتْ أَقْدامَنا وَ انْصُرْنا عَلَی الْقَوْمِ الْکافِرِینَ		'''آیه ۲۵۰:''' {{قرآن\|قالُوا رَبَّنا أَفْرِغْ عَلَیْنا صَبْراً وَ ثَبِّتْ أَقْدامَنا وَ انْصُرْنا عَلَی الْقَوْمِ الْکافِرِینَ
خط ۴۷:		خط ۴۷:
	}}		}}

	قرآن در این آیه به دنبال اين دو اصل اساسى؛ تكليف به مقدار قدرت<ref>سوره بقره، آیه۲۸۶:{{قرآن\|لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلاَّ وُسْعَها \|ترجمه= خداوند هيچ كس را، جز به اندازه توانايى‏اش، تكليف ~~نمى‏كند~~.}}</ref> و هر كسى مسئول اعمال خويش بودن،<ref>سوره بقره، آیه۲۸۶: {{قرآن\| لَها ما كَسَبَتْ وَ عَلَيْها مَا اكْتَسَبَتْ.\|ترجمه=(انسان) هر كار را انجام دهد، براى خود انجام داده و هر كار (بدى) كند، به زيان خود كرده است.}}</ref> از زبان مؤمنان هفت درخواست از درگاه پروردگار بيان مى‌‏كند كه در واقع آموزشى است براى همگان كه چه بگويند و چه بخواهند. تقاضاهاى مومنان شامل دنيا و آخرت و پيروزي‌هاى فردى، اجتماعى و عفو، بخشش و رحمت الهى مى‌‏گردد.<ref>مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۲، ص۳۹۹.</ref>		قرآن در این آیه به دنبال اين دو اصل اساسى؛ تكليف به مقدار قدرت<ref>سوره بقره، آیه۲۸۶:{{قرآن\|لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلاَّ وُسْعَها \|ترجمه= خداوند هيچ كس را، جز به اندازه توانايى‏اش، تكليف نمى‏‌كند.}}</ref> و هر كسى مسئول اعمال خويش بودن،<ref>سوره بقره، آیه۲۸۶: {{قرآن\| لَها ما كَسَبَتْ وَ عَلَيْها مَا اكْتَسَبَتْ.\|ترجمه=(انسان) هر كار را انجام دهد، براى خود انجام داده و هر كار (بدى) كند، به زيان خود كرده است.}}</ref> از زبان مؤمنان هفت درخواست از درگاه پروردگار بيان مى‌‏كند كه در واقع آموزشى است براى همگان كه چه بگويند و چه بخواهند. تقاضاهاى مومنان شامل دنيا و آخرت و پيروزي‌هاى فردى، اجتماعى و عفو، بخشش و رحمت الهى مى‌‏گردد.<ref>مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۲، ص۳۹۹.</ref>

	== دعاهای سوره آل‌عمران ==		== دعاهای سوره آل‌عمران ==
خط ۶۲:		خط ۶۲:
	}}		}}

	خداوند در آیه ۱۵ سوره آل عمران، نعمت‌های بهشتی را برای اهل تقوا می‌شمارد: {{قرآن\|قُلْ أَ أُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرٍ مِنْ ذلِكُمْ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها وَ أَزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ وَ اللَّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ\|ترجمه=بگو: آيا شما را از چيزى آگاه كنم كه از اين (سرمايه‌‏هاى مادى) بهتر است؟" براى كسانى كه پرهيزكارى پيشه كرده‏اند، در نزد پروردگارشان، باغ‌هايى است كه نهرها از پاى درختانش مى‏‌گذرد، هميشه در آن خواهند بود و همسرانى پاكيزه و خشنودى خداوند (نصيب آنهاست). و خدا به (امور) بندگان، بيناست.}} در ~~ادامه~~ دعاهای اهل تقوا را بیان می‌کند.		خداوند در آیه ۱۵ سوره آل عمران، نعمت‌های بهشتی را برای اهل تقوا می‌شمارد: {{قرآن\|قُلْ أَ أُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرٍ مِنْ ذلِكُمْ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها وَ أَزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ وَ اللَّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ\|ترجمه=بگو: آيا شما را از چيزى آگاه كنم كه از اين (سرمايه‌‏هاى مادى) بهتر است؟" براى كسانى كه پرهيزكارى پيشه كرده‏اند، در نزد پروردگارشان، باغ‌هايى است كه نهرها از پاى درختانش مى‏‌گذرد، هميشه در آن خواهند بود و همسرانى پاكيزه و خشنودى خداوند (نصيب آنهاست). و خدا به (امور) بندگان، بيناست.}} در ادامه، دعاهای اهل تقوا را بیان می‌کند.

	متقين با ذكر ربوبيت خدا، اظهار عبوديت نموده، از او كه پرورش دهنده ايشان است مى‏‌خواهند به حال‌شان رحم كند، حاجت‌شان را برآورد، گناه‌شان را ببخشد و از عذاب جهنم برهاند. منظور اهل تقوا اين نيست كه بر خدا منت نهند كه ما به تو ايمان آورده‌‏ايم، بلكه منظورشان اين است كه از خدا بخواهند وعده‏‌اى كه به بندگانش داده است،<ref>سوره احقاف، آيه ۳۱: {{قرآن\|وَ آمِنُوا بِهِ يَغْفِرْ لَكُمْ\|ترجمه=به وى ايمان آوريد تا شما را بيامرزد}}</ref> در حق آنان عملى سازد.<ref>طباطبايى، محمدحسين، الميزان فی تفسیر القرآن، ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامى، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۳، ص۱۷۴.</ref>		متقين با ذكر ربوبيت خدا، اظهار عبوديت نموده، از او كه پرورش دهنده ايشان است مى‏‌خواهند به حال‌شان رحم كند، حاجت‌شان را برآورد، گناه‌شان را ببخشد و از عذاب جهنم برهاند. منظور اهل تقوا اين نيست كه بر خدا منت نهند كه ما به تو ايمان آورده‌‏ايم، بلكه منظورشان اين است كه از خدا بخواهند وعده‏‌اى كه به بندگانش داده است،<ref>سوره احقاف، آيه ۳۱: {{قرآن\|وَ آمِنُوا بِهِ يَغْفِرْ لَكُمْ\|ترجمه=به وى ايمان آوريد تا شما را بيامرزد}}</ref> در حق آنان عملى سازد.<ref>طباطبايى، محمدحسين، الميزان فی تفسیر القرآن، ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامى، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۳، ص۱۷۴.</ref>
خط ۷۲:		خط ۷۲:
	تاكيد همسر عمران(ع) در باره پيمان و در خواست آنست‌كه پروردگار اين فرزند را براى عبادت بپذيرد و ذكر دو صفت پروردگار{{قرآن\| السَّميعُ الْعَليمُ}} تاكيد در دعا است كه بار إلها تو بصحّت پيمان و در خواست من آگاه هستى كه از صميم قلب اراده و فرمان تو را پذيرفتم و فرزند خود را تسليم نمودم كه بعبادت و بندگى اختصاص يابد.<ref>حسينى همدانى، محمد، انوار درخشان در تفسير قرآن، تهران، لطفى، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج۳، ص۶۴.</ref>		تاكيد همسر عمران(ع) در باره پيمان و در خواست آنست‌كه پروردگار اين فرزند را براى عبادت بپذيرد و ذكر دو صفت پروردگار{{قرآن\| السَّميعُ الْعَليمُ}} تاكيد در دعا است كه بار إلها تو بصحّت پيمان و در خواست من آگاه هستى كه از صميم قلب اراده و فرمان تو را پذيرفتم و فرزند خود را تسليم نمودم كه بعبادت و بندگى اختصاص يابد.<ref>حسينى همدانى، محمد، انوار درخشان در تفسير قرآن، تهران، لطفى، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج۳، ص۶۴.</ref>

	'''آیه ۳۸:''' {{قرآن\|هُنالِكَ دَعا زَكَرِيَّا رَبَّهُ قالَ رَبِّ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعاء\|ترجمه=در آنجا بود كه زكريا، پروردگار خويش را خواند و عرض كرد: خداوندا! از طرف خود، فرزند ~~پاكيزه‏اى~~ به من عطا فرما كه تو دعا را مى‏‌شنوى.}}		'''آیه ۳۸:''' {{قرآن\|هُنالِكَ دَعا زَكَرِيَّا رَبَّهُ قالَ رَبِّ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعاء\|ترجمه=در آنجا بود كه زكريا، پروردگار خويش را خواند و عرض كرد: خداوندا! از طرف خود، فرزند پاكيزه‏‌اى به من عطا فرما كه تو دعا را مى‏‌شنوى.}}

	انگيزه حضرت زكريا(ع) از اينكه گفت: {{قرآن\|رَبِّ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ ذُرِّيَّه طَيِّبَه}} اين بود كه در اين درخواست كرامتى بود كه از خدا در باره خصوص مريم(س) مشاهده كرد، كرامتى كه دلش را از اميد پر كرده و وادارش ساخت كه چنين درخواست عظيم و كرامت مهمى را بكند، لذا بايد گفت: منظورش از ذريه طيبه، فرزندى بوده كه نزد خدا كرامتى شبيه به كرامت مريم و شخصيتى چون او داشته باشد. به همين جهت است كه خداى تعالى عين همين درخواست را در باره‏‌اش مستجاب نمود، يحيى(ع) را باو داد كه‏ شبيه‏‌ترين انبيا به عيسى(ع) است و جامع‌‏ترين پيغمبرى است كه همه صفات كمال و كرامت‌هاى موجود در مريم و عيسى را دارا بود.<ref>طباطبايى، محمدحسين، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامى، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۳، ص۲۷۴.</ref>		انگيزه حضرت زكريا(ع) از اينكه گفت: {{قرآن\|رَبِّ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ ذُرِّيَّه طَيِّبَه}} اين بود كه در اين درخواست كرامتى بود كه از خدا در باره خصوص مريم(س) مشاهده كرد، كرامتى كه دلش را از اميد پر كرده و وادارش ساخت كه چنين درخواست عظيم و كرامت مهمى را بكند، لذا بايد گفت: منظورش از ذريه طيبه، فرزندى بوده كه نزد خدا كرامتى شبيه به كرامت مريم و شخصيتى چون او داشته باشد. به همين جهت است كه خداى تعالى عين همين درخواست را در باره‏‌اش مستجاب نمود، يحيى(ع) را باو داد كه‏ شبيه‏‌ترين انبيا به عيسى(ع) است و جامع‌‏ترين پيغمبرى است كه همه صفات كمال و كرامت‌هاى موجود در مريم و عيسى را دارا بود.<ref>طباطبايى، محمدحسين، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامى، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۳، ص۲۷۴.</ref>
خط ۱۰۳:		خط ۱۰۳:
	* ادعیه قرآنی یا أحسن الأدعیه، تألیف اسماعیل آشتیانی، انتشارات کتاب‌فروشی علمیه اسلامیه چاپ‌خانه حیدری تهران خ ناصرخسرو.		* ادعیه قرآنی یا أحسن الأدعیه، تألیف اسماعیل آشتیانی، انتشارات کتاب‌فروشی علمیه اسلامیه چاپ‌خانه حیدری تهران خ ناصرخسرو.

			== منابع ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}
	{{شاخه		{{شاخه

Fabbasi در ‏۱۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۵۰

2025-10-19T06:50:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۲۰
خط ۷۲:		خط ۷۲:
	تاكيد همسر عمران(ع) در باره پيمان و در خواست آنست‌كه پروردگار اين فرزند را براى عبادت بپذيرد و ذكر دو صفت پروردگار{{قرآن\| السَّميعُ الْعَليمُ}} تاكيد در دعا است كه بار إلها تو بصحّت پيمان و در خواست من آگاه هستى كه از صميم قلب اراده و فرمان تو را پذيرفتم و فرزند خود را تسليم نمودم كه بعبادت و بندگى اختصاص يابد.<ref>حسينى همدانى، محمد، انوار درخشان در تفسير قرآن، تهران، لطفى، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج۳، ص۶۴.</ref>		تاكيد همسر عمران(ع) در باره پيمان و در خواست آنست‌كه پروردگار اين فرزند را براى عبادت بپذيرد و ذكر دو صفت پروردگار{{قرآن\| السَّميعُ الْعَليمُ}} تاكيد در دعا است كه بار إلها تو بصحّت پيمان و در خواست من آگاه هستى كه از صميم قلب اراده و فرمان تو را پذيرفتم و فرزند خود را تسليم نمودم كه بعبادت و بندگى اختصاص يابد.<ref>حسينى همدانى، محمد، انوار درخشان در تفسير قرآن، تهران، لطفى، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج۳، ص۶۴.</ref>

	'''آیه ۳۸:''' {{قرآن\| هُنالِكَ دَعا زَكَرِيَّا رَبَّهُ قالَ رَبِّ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعاء		'''آیه ۳۸:''' {{قرآن\|هُنالِكَ دَعا زَكَرِيَّا رَبَّهُ قالَ رَبِّ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعاء\|ترجمه=در آنجا بود كه زكريا، پروردگار خويش را خواند و عرض كرد: خداوندا! از طرف خود، فرزند پاكيزه‏اى به من عطا فرما كه تو دعا را مى‏‌شنوى.}}
	\| ترجمه = در آنجا بود كه زكريا، پروردگار خويش را خواند و عرض كرد: خداوندا! از طرف خود، فرزند پاكيزه‏اى به من عطا فرما كه تو دعا را ~~مى‏شنوى~~.
	}}

	انگيزه حضرت زكريا(ع) از اينكه گفت: {{قرآن\|رَبِّ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ ذُرِّيَّه طَيِّبَه}} اين بود كه در اين درخواست كرامتى بود كه از خدا در باره خصوص مريم(س) مشاهده كرد، كرامتى كه دلش را از اميد پر كرده و وادارش ساخت كه چنين درخواست عظيم و كرامت مهمى را بكند، لذا بايد گفت: منظورش از ذريه طيبه، فرزندى بوده كه نزد خدا كرامتى شبيه به كرامت مريم و شخصيتى چون او داشته باشد. به همين جهت است كه خداى تعالى عين همين درخواست را در باره‏‌اش مستجاب نمود، يحيى(ع) را باو داد كه‏ شبيه‏‌ترين انبيا به عيسى(ع) است و جامع‌‏ترين پيغمبرى است كه همه صفات كمال و كرامت‌هاى موجود در مريم و عيسى را دارا بود.<ref>طباطبايى، محمدحسين، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامى، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۳، ص۲۷۴.</ref>		انگيزه حضرت زكريا(ع) از اينكه گفت: {{قرآن\|رَبِّ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ ذُرِّيَّه طَيِّبَه}} اين بود كه در اين درخواست كرامتى بود كه از خدا در باره خصوص مريم(س) مشاهده كرد، كرامتى كه دلش را از اميد پر كرده و وادارش ساخت كه چنين درخواست عظيم و كرامت مهمى را بكند، لذا بايد گفت: منظورش از ذريه طيبه، فرزندى بوده كه نزد خدا كرامتى شبيه به كرامت مريم و شخصيتى چون او داشته باشد. به همين جهت است كه خداى تعالى عين همين درخواست را در باره‏‌اش مستجاب نمود، يحيى(ع) را باو داد كه‏ شبيه‏‌ترين انبيا به عيسى(ع) است و جامع‌‏ترين پيغمبرى است كه همه صفات كمال و كرامت‌هاى موجود در مريم و عيسى را دارا بود.<ref>طباطبايى، محمدحسين، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامى، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۳، ص۲۷۴.</ref>

Aliazad در ‏۲۶ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۰

2025-09-26T07:00:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۰
خط ۱۲۹:		خط ۱۲۹:

	[[رده:آیات و سوره‌ها]]		[[رده:آیات و سوره‌ها]]
			{{#seo:
			\|title=دعاهای مندرج در سوره بقره و سوره آل‌عمران - بیشترین دعاها در کدام سوره قران امده؟ - ویکی پاسخ
			\|title_mode=Replaced Title
			\|keywords=دعاهای سوره بقره و آل عمران
			\|description=در این مطلب به دعاهایی که در سوره بقره و سوره آل‌عمران آمده‌اند پرداخته شده و متن، ترجمه و نکات تفسیری آن‌ها بیان شده است.
			}}

Aliazad در ‏۲۶ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۵۷

2025-09-26T06:57:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۲۷
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	قرآن در موارد مختلف و از زبان افراد مختلف، دعاهایی را نقل کرده است. در بین سوره‌های قرآن، دو سوره [[بقره]] و [[آل‌عمران]] دارای بیشترین دعاها هستند. مضمون‌ این دعاها، طلب رحمت، آمرزش و بخشش گناهان، صبر، رزق و روزی، فرزند شایسته، دوری از آتش جهنم و ... است.		قرآن در موارد مختلف و از زبان افراد مختلف، دعاهایی را نقل کرده است. در بین سوره‌های قرآن، دو سوره بقره و آل‌عمران دارای بیشترین دعاها هستند. مضمون‌ این دعاها، طلب رحمت، [[آمرزش گناه در قرآن\|آمرزش]] و بخشش گناهان، صبر، رزق و روزی، فرزند شایسته، دوری از آتش جهنم و ... است.

	== دعاهای سوره بقره ==		== دعاهای سوره بقره ==
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	}}		}}

	[[حضرت ابراهيم(ع)]] در اين آيه دو درخواست مهم از پروردگار براى ساكنان اين سرزمين مقدس مى‌‏كند: امنیت؛ مواهب اقتصادی. اينكه ابراهيم(ع) نخست تقاضاى امنيت و سپس درخواست مواهب اقتصادى مى‏‌كند، اشاره‏‌اى است به اين حقيقت كه تا امنيت در شهر يا كشورى حكم‌فرما نباشد، فراهم كردن يك اقتصاد سالم ممكن نيست.<ref>مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۱، ص۴۵۱.</ref>		حضرت ابراهيم(ع) در اين آيه دو درخواست مهم از پروردگار براى ساكنان اين سرزمين مقدس مى‌‏كند: امنیت؛ مواهب اقتصادی. اينكه ابراهيم(ع) نخست تقاضاى امنيت و سپس درخواست مواهب اقتصادى مى‏‌كند، اشاره‏‌اى است به اين حقيقت كه تا امنيت در شهر يا كشورى حكم‌فرما نباشد، فراهم كردن يك اقتصاد سالم ممكن نيست.<ref>مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۱، ص۴۵۱.</ref>

	'''آیه ۱۲۷:''' {{قرآن\|وَ إِذْ یَرْفَعُ إِبْراهِیمُ الْقَواعِدَ مِنَ الْبَیْتِ وَ إِسْماعِیلُ رَبَّنا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ		'''آیه ۱۲۷:''' {{قرآن\|وَ إِذْ یَرْفَعُ إِبْراهِیمُ الْقَواعِدَ مِنَ الْبَیْتِ وَ إِسْماعِیلُ رَبَّنا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	}}		}}

	ابراهيم و ~~[[حضرت~~ اسماعيل(ع)~~\|اسماعيل(ع)]]~~ در كلام خود نگفتند: خدايا چه خدمتى را از ما قبول كن، تنها گفتند خدايا از ما قبول كن، تا در مقام بندگى، رعايت تواضع و ناقابلى خدمت خود يعنى بناى كعبه را برسانند. معناى كلام‌شان اين مى‌‏شود: خدايا اين عمل ناچيز ما را بپذير، كه تو شنواى دعاى ما و داناى نيت ما هستى.<ref>طباطبايى، محمدحسين، الميزان فی تفسیر القرآن، ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامى، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ ه.ش، ج۱، ص۴۲۷.</ref>		ابراهيم و اسماعيل(ع) در كلام خود نگفتند: خدايا چه خدمتى را از ما قبول كن، تنها گفتند خدايا از ما قبول كن، تا در مقام بندگى، رعايت تواضع و ناقابلى خدمت خود يعنى بناى كعبه را برسانند. معناى كلام‌شان اين مى‌‏شود: خدايا اين عمل ناچيز ما را بپذير، كه تو شنواى دعاى ما و داناى نيت ما هستى.<ref>طباطبايى، محمدحسين، الميزان فی تفسیر القرآن، ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامى، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ ه.ش، ج۱، ص۴۲۷.</ref>

	'''آیه ۱۲۸و ۱۲۹:'''{{قرآن\|رَبَّنا وَ اجْعَلْنا مُسْلِمَیْنِ لَکَ وَ مِنْ ذُرِّیَّتِنا أُمَّه مُسْلِمَه لَکَ وَ أَرِنا مَناسِکَنا وَ تُبْ عَلَیْنا إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ\|رَبَّنا وَ ابْعَثْ فِیهِمْ رَسُولاً مِنْهُمْ یَتْلُوا عَلَیْهِمْ آیاتِکَ\|ترجمه=[ابراهیم و اسماعیل گفتند] پروردگارا! ما را تسليم فرمان خود قرار ده و از دودمان ما امتى كه تسليم فرمانت باشد به وجود آور، و طرز پرستش خودت را به ما نشان ده، و توبه ما را بپذير، كه تو تواب و رحيمى. پروردگارا، فرزندان ما را شایسته آن گردان که برانگیزی از میان آنان رسولی که بر مردم تلاوت آیات تو کنند.}}		'''آیه ۱۲۸و ۱۲۹:'''{{قرآن\|رَبَّنا وَ اجْعَلْنا مُسْلِمَیْنِ لَکَ وَ مِنْ ذُرِّیَّتِنا أُمَّه مُسْلِمَه لَکَ وَ أَرِنا مَناسِکَنا وَ تُبْ عَلَیْنا إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ\|رَبَّنا وَ ابْعَثْ فِیهِمْ رَسُولاً مِنْهُمْ یَتْلُوا عَلَیْهِمْ آیاتِکَ\|ترجمه=[ابراهیم و اسماعیل گفتند] پروردگارا! ما را تسليم فرمان خود قرار ده و از دودمان ما امتى كه تسليم فرمانت باشد به وجود آور، و طرز پرستش خودت را به ما نشان ده، و توبه ما را بپذير، كه تو تواب و رحيمى. پروردگارا، فرزندان ما را شایسته آن گردان که برانگیزی از میان آنان رسولی که بر مردم تلاوت آیات تو کنند.}}
خط ۴۱:		خط ۴۱:
	# شكيبايى و استقامت، در آخرين حد آن.		# شكيبايى و استقامت، در آخرين حد آن.
	# گام‌هاى استوار در میدان جنگ تا از جا كنده نشود. ثبات قدم از نتائج روح استقامت و صبر است.		# گام‌هاى استوار در میدان جنگ تا از جا كنده نشود. ثبات قدم از نتائج روح استقامت و صبر است.
	# پیروزی بر کافران كه در واقع هدف اصلى جهاد را تشكيل مى‌‏دهد و نتيجه نهايى صبر و استقامت و ثبات قدم‏ است.<ref>مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۲، ص۲۴۵.</ref>		# پیروزی بر کافران كه در واقع هدف اصلى [[جهاد کبیر\|جهاد]] را تشكيل مى‌‏دهد و نتيجه نهايى صبر و استقامت و ثبات قدم‏ است.<ref>مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۲، ص۲۴۵.</ref>

	'''آیه ۲۸۶:''' {{قرآن\|رَبَّنا لا تُؤاخِذْنا إِنْ نَسِینا أَوْ أَخْطَأْنا رَبَّنا وَ لا تَحْمِلْ عَلَیْنا إِصْراً کَما حَمَلْتَهُ عَلَی الَّذِینَ مِنْ قَبْلِنا رَبَّنا وَ لا تُحَمِّلْنا ما لا طاقَه لَنا بِهِ وَ اعْفُ عَنَّا وَ اغْفِرْ لَنا وَ ارْحَمْنا أَنْتَ مَوْلانا فَانْصُرْنا عَلَی الْقَوْمِ الْکافِرِینَ		'''آیه ۲۸۶:''' {{قرآن\|رَبَّنا لا تُؤاخِذْنا إِنْ نَسِینا أَوْ أَخْطَأْنا رَبَّنا وَ لا تَحْمِلْ عَلَیْنا إِصْراً کَما حَمَلْتَهُ عَلَی الَّذِینَ مِنْ قَبْلِنا رَبَّنا وَ لا تُحَمِّلْنا ما لا طاقَه لَنا بِهِ وَ اعْفُ عَنَّا وَ اغْفِرْ لَنا وَ ارْحَمْنا أَنْتَ مَوْلانا فَانْصُرْنا عَلَی الْقَوْمِ الْکافِرِینَ
خط ۷۰:		خط ۷۰:
	}}		}}

	تاكيد همسر عمران(ع)) در باره پيمان و در خواست آنست‌كه پروردگار اين فرزند را براى عبادت بپذيرد و ذكر دو صفت پروردگار{{قرآن\| السَّميعُ الْعَليمُ}} تاكيد در دعا است كه بار إلها تو بصحّت پيمان و در خواست من آگاه هستى كه از صميم قلب اراده و فرمان تو را پذيرفتم و فرزند خود را تسليم نمودم كه بعبادت و بندگى اختصاص يابد.<ref>حسينى همدانى، محمد، انوار درخشان در تفسير قرآن، تهران، لطفى، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج۳، ص۶۴.</ref>		تاكيد همسر عمران(ع) در باره پيمان و در خواست آنست‌كه پروردگار اين فرزند را براى عبادت بپذيرد و ذكر دو صفت پروردگار{{قرآن\| السَّميعُ الْعَليمُ}} تاكيد در دعا است كه بار إلها تو بصحّت پيمان و در خواست من آگاه هستى كه از صميم قلب اراده و فرمان تو را پذيرفتم و فرزند خود را تسليم نمودم كه بعبادت و بندگى اختصاص يابد.<ref>حسينى همدانى، محمد، انوار درخشان در تفسير قرآن، تهران، لطفى، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج۳، ص۶۴.</ref>

	'''آیه ۳۸:''' {{قرآن\| هُنالِكَ دَعا زَكَرِيَّا رَبَّهُ قالَ رَبِّ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعاء		'''آیه ۳۸:''' {{قرآن\| هُنالِكَ دَعا زَكَرِيَّا رَبَّهُ قالَ رَبِّ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعاء
خط ۷۶:		خط ۷۶:
	}}		}}

	انگيزه [[حضرت زكريا(ع)]] از اينكه گفت: {{قرآن\|رَبِّ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ ذُرِّيَّه طَيِّبَه}} اين بود كه در اين درخواست كرامتى بود كه از خدا در باره خصوص مريم(س) مشاهده كرد، كرامتى كه دلش را از اميد پر كرده و وادارش ساخت كه چنين درخواست عظيم و كرامت مهمى را بكند، لذا بايد گفت: منظورش از ذريه طيبه، فرزندى بوده كه نزد خدا كرامتى شبيه به كرامت مريم و شخصيتى چون او داشته باشد. به همين جهت است كه خداى تعالى عين همين درخواست را در باره‏‌اش مستجاب نمود، [[يحيى(ع)]] را باو داد كه‏ شبيه‏‌ترين انبيا به عيسى(ع) است و جامع‌‏ترين پيغمبرى است كه همه صفات كمال و كرامت‌هاى موجود در مريم و عيسى را دارا بود.<ref>طباطبايى، محمدحسين، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامى، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۳، ص۲۷۴.</ref>		انگيزه حضرت زكريا(ع) از اينكه گفت: {{قرآن\|رَبِّ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ ذُرِّيَّه طَيِّبَه}} اين بود كه در اين درخواست كرامتى بود كه از خدا در باره خصوص مريم(س) مشاهده كرد، كرامتى كه دلش را از اميد پر كرده و وادارش ساخت كه چنين درخواست عظيم و كرامت مهمى را بكند، لذا بايد گفت: منظورش از ذريه طيبه، فرزندى بوده كه نزد خدا كرامتى شبيه به كرامت مريم و شخصيتى چون او داشته باشد. به همين جهت است كه خداى تعالى عين همين درخواست را در باره‏‌اش مستجاب نمود، يحيى(ع) را باو داد كه‏ شبيه‏‌ترين انبيا به عيسى(ع) است و جامع‌‏ترين پيغمبرى است كه همه صفات كمال و كرامت‌هاى موجود در مريم و عيسى را دارا بود.<ref>طباطبايى، محمدحسين، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامى، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۳، ص۲۷۴.</ref>

	'''آیه ۵۳:''' {{قرآن\|رَبَّنا آمَنَّا بِما أَنْزَلْتَ وَ اتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاکْتُبْنا مَعَ الشَّاهِدِینَ		'''آیه ۵۳:''' {{قرآن\|رَبَّنا آمَنَّا بِما أَنْزَلْتَ وَ اتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاکْتُبْنا مَعَ الشَّاهِدِینَ
خط ۸۶:		خط ۸۶:
	خداوند در آیه قبل جهادگران را توصیف می‌کند که چه بسيار پيامبرانى كه مردان الهى فراوانى به همراه آنها جنگ كردند، آنها هيچ‌گاه در برابر آنچه در راه خدا به آنها مى‌‏رسيد سست نشدند و ناتوان نگرديدند و تن به تسليم ندادند و خداوند استقامت كنندگان را دوست دارد. در ادامه دعای این مجاهدان را بیان می‌کند. در آیه بعد می‌گوید خداوند پاداش اين جهان و پاداش نيك آن جهان را به آنها داد و خداوند نيكوكاران را دوست مى‌‏دارد.		خداوند در آیه قبل جهادگران را توصیف می‌کند که چه بسيار پيامبرانى كه مردان الهى فراوانى به همراه آنها جنگ كردند، آنها هيچ‌گاه در برابر آنچه در راه خدا به آنها مى‌‏رسيد سست نشدند و ناتوان نگرديدند و تن به تسليم ندادند و خداوند استقامت كنندگان را دوست دارد. در ادامه دعای این مجاهدان را بیان می‌کند. در آیه بعد می‌گوید خداوند پاداش اين جهان و پاداش نيك آن جهان را به آنها داد و خداوند نيكوكاران را دوست مى‌‏دارد.

	'''آیات پایانی سوره آل عمران:''' تمام آيات قرآن داراى اهميت است، زيرا همگى كلام خداست و براى تربيت و نجات بشريت نازل شده است، اما در ميان آنها بعضى درخشندگى خاصى دارد، از جمله آیات ۱۹۰ تا ۲۰۰ سوره آل عمران از فرازهاى تكان دهنده قرآن است كه مجموعه‌‏اى از معارف دينى آميخته با لحن لطيف مناجات و نيايش، در شكل يك نغمه آسمانى مى‏‌باشد.<ref>مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۳، ص۲۱۳.</ref> یکی از برجستگی‌های این آیات، دعاهای صاحبان اندیشه است:		'''آیات پایانی سوره آل عمران:''' تمام آيات قرآن داراى اهميت است، زيرا همگى كلام خداست و براى تربيت و نجات بشريت نازل شده است، اما در ميان آنها بعضى درخشندگى خاصى دارد، از جمله آیات ۱۹۰ تا ۲۰۰ سوره آل عمران از فرازهاى تكان دهنده قرآن است كه مجموعه‌‏اى از معارف دينى آميخته با لحن لطيف [[مناجات]] و نيايش، در شكل يك نغمه آسمانى مى‏‌باشد.<ref>مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۳، ص۲۱۳.</ref> یکی از برجستگی‌های این آیات، دعاهای صاحبان اندیشه است:
	* '''آیه ۱۹۱:''' {{قرآن\|رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلاً سُبْحانَکَ فَقِنا عَذابَ النَّارِ		* '''آیه ۱۹۱:''' {{قرآن\|رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلاً سُبْحانَکَ فَقِنا عَذابَ النَّارِ
	\| ترجمه = گویند پروردگارا! این دستگاه با عظمت را بیهوده نیافریده‌ای، پاک و منزّهی، ما را به لطف خود از عذاب آتش دوزخ نگاهدار.		\| ترجمه = گویند پروردگارا! این دستگاه با عظمت را بیهوده نیافریده‌ای، پاک و منزّهی، ما را به لطف خود از عذاب آتش دوزخ نگاهدار.
خط ۹۹:		خط ۹۹:
	خداوند بعد از شمردن فشرده‌‏اى از ايمان، برنامه‏‌هاى عملى و درخواست‌هاى صاحبان فكر و نيايش‏‌هاى آنها، به صراحت از اجابت درخواست‌های آنان سخن به میان آورده است که خدا عمل هیچ کسی را ضایع نمی‌کند.<ref>مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج، ص۲۲۱.</ref>		خداوند بعد از شمردن فشرده‌‏اى از ايمان، برنامه‏‌هاى عملى و درخواست‌هاى صاحبان فكر و نيايش‏‌هاى آنها، به صراحت از اجابت درخواست‌های آنان سخن به میان آورده است که خدا عمل هیچ کسی را ضایع نمی‌کند.<ref>مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج، ص۲۲۱.</ref>

	[[سوره اعراف]] با ۱۰ مورد دعا (آیات ۲۳، ۴۳، ۴۷، ۸۹، ۱۲۶، ۱۴۳، ۱۵۱، ۱۵۵، ۱۵۶، ۱۹۶) و [[سوره مؤمنون]] با ۸ مورد دعا (آیات ۲۸، ۲۹، ۹۳، ۹۴، ۹۷، ۹۸، ۱۰۹، ۱۱۸) و [[سوره ابراهیم]] با ۶ مورد دعا (آیات ۳۵، ۳۷، ۳۸، ۳۹، ۴۰، ۴۱) در رتبه‌های بعدی قرار دارند.		سوره اعراف با ۱۰ مورد دعا (آیات ۲۳، ۴۳، ۴۷، ۸۹، ۱۲۶، ۱۴۳، ۱۵۱، ۱۵۵، ۱۵۶، ۱۹۶) و سوره مؤمنون با ۸ مورد دعا (آیات ۲۸، ۲۹، ۹۳، ۹۴، ۹۷، ۹۸، ۱۰۹، ۱۱۸) و سوره ابراهیم با ۶ مورد دعا (آیات ۳۵، ۳۷، ۳۸، ۳۹، ۴۰، ۴۱) در رتبه‌های بعدی قرار دارند.

	== مطالعه بیشتر ==		== مطالعه بیشتر ==

Shahroudi در ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۰

2025-02-13T09:20:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۵۰
خط ۱۱۲:		خط ۱۱۲:
	\| شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	}}		}}
	{{~~تکمیل مقاله~~		{{ارزیابی
	\| شناسه = شد		\| شناسه = <!--خالی \| شد-->
	\| ~~تیترها~~ = شد		\| عکس = <!--خالی \| شد-->
	\| ~~ویرایش~~ = شد		\| درگاه = <!--خالی \| شد-->
	\| ~~لینک‌دهی~~ = شد		\| ادبیات = <!--خالی \| شد-->
	\| ~~ناوبری~~ =		\| پیوند = <!--خالی \| شد-->
	\| ~~نمایه~~ =		\| ناوبری = <!--خالی \| شد-->
	\| ~~تغییر مسیر~~ =		\| تغییرمسیر = <!--خالی \| شد-->
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات = <!--خالی \| شد-->
	\| ~~بازبینی نویسنده =~~		\| ارزیابی کمی = <!--خالی \| شد-->
	\| ارزیابی کمی =		\| ارزیابی کیفی = شد
	\| ~~تکمیل~~ =		\| اولویت = <!--الف \| ب \| ج \| د-->
	\| اولویت = ج		\| کیفیت = <!--خیلی‌خوب \| خوب \| متوسط \| ضعیف-->
	\| کیفیت = ب
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

	[[رده:آیات و سوره‌ها]]		[[رده:آیات و سوره‌ها]]

Fabbasi: /* دعاهای سوره آل‌عمران */

2025-02-05T07:03:31Z

دعاهای سوره آل‌عمران

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۳
خط ۷۶:		خط ۷۶:
	}}		}}

	انگيزه [[حضرت زكريا(ع)]] از اينكه گفت: ~~<nowiki>~~{{قرآن\|رَبِّ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ ذُرِّيَّه طَيِّبَه}}~~</nowiki>~~ اين بود كه در اين درخواست كرامتى بود كه از خدا در باره خصوص مريم(س) مشاهده كرد، كرامتى كه دلش را از اميد پر كرده و وادارش ساخت كه چنين درخواست عظيم و كرامت مهمى را بكند، لذا بايد گفت: منظورش از ذريه طيبه، فرزندى بوده كه نزد خدا كرامتى شبيه به كرامت مريم و شخصيتى چون او داشته باشد. به همين جهت است كه خداى تعالى عين همين درخواست را در باره‏‌اش مستجاب نمود، [[يحيى(ع)]] را باو داد كه‏ شبيه‏‌ترين انبيا به عيسى(ع) است و جامع‌‏ترين پيغمبرى است كه همه صفات كمال و كرامت‌هاى موجود در مريم و عيسى را دارا بود.<ref>طباطبايى، محمدحسين، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامى، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۳، ص۲۷۴.</ref>		انگيزه [[حضرت زكريا(ع)]] از اينكه گفت: {{قرآن\|رَبِّ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ ذُرِّيَّه طَيِّبَه}} اين بود كه در اين درخواست كرامتى بود كه از خدا در باره خصوص مريم(س) مشاهده كرد، كرامتى كه دلش را از اميد پر كرده و وادارش ساخت كه چنين درخواست عظيم و كرامت مهمى را بكند، لذا بايد گفت: منظورش از ذريه طيبه، فرزندى بوده كه نزد خدا كرامتى شبيه به كرامت مريم و شخصيتى چون او داشته باشد. به همين جهت است كه خداى تعالى عين همين درخواست را در باره‏‌اش مستجاب نمود، [[يحيى(ع)]] را باو داد كه‏ شبيه‏‌ترين انبيا به عيسى(ع) است و جامع‌‏ترين پيغمبرى است كه همه صفات كمال و كرامت‌هاى موجود در مريم و عيسى را دارا بود.<ref>طباطبايى، محمدحسين، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامى، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۳، ص۲۷۴.</ref>

	'''آیه ۵۳:''' {{قرآن\|رَبَّنا آمَنَّا بِما أَنْزَلْتَ وَ اتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاکْتُبْنا مَعَ الشَّاهِدِینَ		'''آیه ۵۳:''' {{قرآن\|رَبَّنا آمَنَّا بِما أَنْزَلْتَ وَ اتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاکْتُبْنا مَعَ الشَّاهِدِینَ

Fabbasi در ‏۴ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۵۶

2025-02-04T08:56:46Z

نمایش تغییرات

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

2024-09-29T07:51:38Z

جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۱
خط ۱۲۶:		خط ۱۲۶:
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی نویسنده =		\| بازبینی نویسنده =
	\| ~~بازبینی~~ =		\| ارزیابی کمی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت = ج		\| اولویت = ج

Fabbasi: /* دعاهای سوره آل‌عمران */

2024-08-14T08:25:05Z

دعاهای سوره آل‌عمران

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۵۵
خط ۹۱:		خط ۹۱:

	'''آیات پایانی سوره آل عمران:''' تمام آيات قرآن داراى اهميت است، زيرا همگى كلام خداست و براى تربيت و نجات بشريت نازل شده است، اما در ميان آنها بعضى درخشندگى خاصى دارد، از جمله آیات ۱۹۰ تا ۲۰۰ سوره آل عمران از فرازهاى تكان دهنده قرآن است كه مجموعه‏اى از معارف دينى آميخته با لحن لطيف مناجات و نيايش، در شكل يك نغمه آسمانى مى‏باشد.<ref>مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۳، ص۲۱۳.</ref> یکی از برجستگی‌های این آیات، دعاهای صاحبان اندیشه است:		'''آیات پایانی سوره آل عمران:''' تمام آيات قرآن داراى اهميت است، زيرا همگى كلام خداست و براى تربيت و نجات بشريت نازل شده است، اما در ميان آنها بعضى درخشندگى خاصى دارد، از جمله آیات ۱۹۰ تا ۲۰۰ سوره آل عمران از فرازهاى تكان دهنده قرآن است كه مجموعه‏اى از معارف دينى آميخته با لحن لطيف مناجات و نيايش، در شكل يك نغمه آسمانى مى‏باشد.<ref>مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۳، ص۲۱۳.</ref> یکی از برجستگی‌های این آیات، دعاهای صاحبان اندیشه است:
	* آیه ۱۹۱: {{قرآن\|رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلاً سُبْحانَکَ فَقِنا عَذابَ النَّارِ		* '''آیه ۱۹۱:''' {{قرآن\|رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلاً سُبْحانَکَ فَقِنا عَذابَ النَّارِ
	\| ترجمه = گویند پروردگارا! این دستگاه با عظمت را بیهوده نیافریده‌ای، پاک و منزّهی، ما را به لطف خود از عذاب آتش دوزخ نگاهدار.		\| ترجمه = گویند پروردگارا! این دستگاه با عظمت را بیهوده نیافریده‌ای، پاک و منزّهی، ما را به لطف خود از عذاب آتش دوزخ نگاهدار.
	}}		}}

Fabbasi: آوردن مطالبی از تفاسیر ذیل آیات

2024-08-13T08:50:00Z

آوردن مطالبی از تفاسیر ذیل آیات

نمایش تغییرات