خطای حضرت آدم و محرومیت همه انسان‌ها - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

2024-09-29T07:45:31Z

جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۱۵
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی نویسنده = شد		\| بازبینی نویسنده = شد
	\| ~~بازبینی~~ =شد		\| ارزیابی کمی =شد
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =ج		\| اولویت =ج

Rezapour در ‏۲۱ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۲۲

2023-05-21T05:22:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۵۲
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	*بهشت موعود در [[قیامت]]، نعمتی جاودانه است. در آیات قرآن به جاودانگی آن اشاره شده و بیرون رفتن از آن ممکن نیست.		*بهشت موعود در [[قیامت]]، نعمتی جاودانه است. در آیات قرآن به جاودانگی آن اشاره شده و بیرون رفتن از آن ممکن نیست.

	*از [[امام صادق(ع)]] پیرامون بهشت آدم پرسیدند؟ امام فرمود: «باغی از باغ‌های دنیا بود که خورشید و ماه بر آن می‌تابید و اگر بهشت جاودانی بود، هرگز از آن بیرون رانده ~~نمی‌شدند~~.»		*از [[امام صادق(ع)]] پیرامون بهشت آدم پرسیدند؟ امام فرمود: «باغی از باغ‌های دنیا بود که خورشید و ماه بر آن می‌تابید و اگر بهشت جاودانی بود، هرگز از آن بیرون رانده نمی‌شدند».<ref>كلينى، محمد بن يعقوب‏، الکافی، تهران، دارالكتب الإسلامية، ۱۴۰۷ق، ج۳، ص۲۴۷.</ref>

	*در داستان حضرت آدم، [[ابلیس]] به نزد آدم و حوا آمد، در حالی که ابلیس نمی‌تواند وارد بهشت گردد. در بهشت نه وسوسه‌های شیطانی وجود دارد و نه نافرمانی خدا.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، دارالکتب الاسلامیه، ج۱، ص۱۸۶.</ref>		*در داستان حضرت آدم، [[ابلیس]] به نزد آدم و حوا آمد، در حالی که ابلیس نمی‌تواند وارد بهشت گردد. در بهشت نه وسوسه‌های شیطانی وجود دارد و نه نافرمانی خدا.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، دارالکتب الاسلامیه، ج۱، ص۱۸۶.</ref>

Rezapour در ‏۲۱ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۰۳

2023-05-21T05:03:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۳۳
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	*بهشت موعود در [[قیامت]]، نعمتی جاودانه است. در آیات قرآن به جاودانگی آن اشاره شده و بیرون رفتن از آن ممکن نیست.		*بهشت موعود در [[قیامت]]، نعمتی جاودانه است. در آیات قرآن به جاودانگی آن اشاره شده و بیرون رفتن از آن ممکن نیست.

	*از [[امام صادق(ع)]] پیرامون بهشت آدم پرسیدند؟ امام فرمود: «باغی از باغ‌های دنیا بود که خورشید و ماه بر آن می‌تابید و اگر بهشت جاودانی بود، هرگز از آن بیرون رانده نمی‌شدند.»~~<ref>مجلسی، محمد باقر، چاپ آخوندی، بحارالانوار، ج۱۱.</ref>~~		*از [[امام صادق(ع)]] پیرامون بهشت آدم پرسیدند؟ امام فرمود: «باغی از باغ‌های دنیا بود که خورشید و ماه بر آن می‌تابید و اگر بهشت جاودانی بود، هرگز از آن بیرون رانده نمی‌شدند.»

	*در داستان حضرت آدم، [[ابلیس]] به نزد آدم و حوا آمد، در حالی که ابلیس نمی‌تواند وارد بهشت گردد. در بهشت نه وسوسه‌های شیطانی وجود دارد و نه نافرمانی خدا.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، دارالکتب الاسلامیه، ج۱، ص۱۸۶.</ref>		*در داستان حضرت آدم، [[ابلیس]] به نزد آدم و حوا آمد، در حالی که ابلیس نمی‌تواند وارد بهشت گردد. در بهشت نه وسوسه‌های شیطانی وجود دارد و نه نافرمانی خدا.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، دارالکتب الاسلامیه، ج۱، ص۱۸۶.</ref>

Rezapour در ‏۲۱ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۰۲

2023-05-21T05:02:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۳۲
خط ۵:		خط ۵:
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}

	[[قرآن]]، زمین را جایگاه، محل استقرار ~~و آسایش~~ انسان‌ها دانسته است. زندگی در زمین، خواست [[خداوند]] بوده و [[~~حضرت~~ آدم(ع)]] ~~تقصیر و~~ دخالتی در این امر نداشت. [[حضرت آدم]] و [[حوا]] نیز در [[بهشت\|بهشت موعود]] نبوده‌اند بلکه در یکی از باغ‌های پرنعمت زمین زندگی ~~کردند~~.		[[قرآن]]، زمین را جایگاه، محل استقرار انسان‌ها دانسته است. زندگی در زمین، خواست [[خداوند]] بوده و گناه [[آدم(ع)]] دخالتی در این امر نداشت. [[حضرت آدم]] و [[حوا]] نیز در [[بهشت\|بهشت موعود]] نبوده‌اند بلکه در یکی از باغ‌های پرنعمت زمین زندگی می‌کردند.

	براساس آیه ۳۶ [[سوره بقره]]، زمین جایگاه و محل استقرار انسان‌ها است. {{قرآن\|\|ترجمه=محل استقرار و سكونت شما زمين است و تا مدتى معين از آن بهره‌‏مند می‌شوید.\|سوره=بقره\|آیه=۳۶}} زندگی بر روی زمین، تصمیم و خواست الهی بوده و حضرت آدم(ع) تقصیر و دخالتی در این امر نداشته است. حکمت خداوند همراه با رعایت مصلحت بندگان، این‌ را اقتضا کرده است.		براساس آیه ۳۶ [[سوره بقره]]، زمین جایگاه و محل استقرار انسان‌ها است. {{قرآن\|\|ترجمه=محل استقرار و سكونت شما زمين است و تا مدتى معين از آن بهره‌‏مند می‌شوید.\|سوره=بقره\|آیه=۳۶}} زندگی بر روی زمین، تصمیم و خواست الهی بوده و حضرت آدم(ع) تقصیر و دخالتی در این امر نداشته است. حکمت خداوند همراه با رعایت مصلحت بندگان، این‌ را اقتضا کرده است.
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	*در داستان حضرت آدم، [[ابلیس]] به نزد آدم و حوا آمد، در حالی که ابلیس نمی‌تواند وارد بهشت گردد. در بهشت نه وسوسه‌های شیطانی وجود دارد و نه نافرمانی خدا.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، دارالکتب الاسلامیه، ج۱، ص۱۸۶.</ref>		*در داستان حضرت آدم، [[ابلیس]] به نزد آدم و حوا آمد، در حالی که ابلیس نمی‌تواند وارد بهشت گردد. در بهشت نه وسوسه‌های شیطانی وجود دارد و نه نافرمانی خدا.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، دارالکتب الاسلامیه، ج۱، ص۱۸۶.</ref>

	*~~بهشت آدم، غیر از بهشت آخرت است؛ زیرا~~ بهشت قیامت، پایان کار انسان‌ها و نتیجه اعمال است و بهشت حضرت آدم، آغاز سیر آدم بود.		*بهشت قیامت، پایان کار انسان‌ها و نتیجه اعمال است و بهشت حضرت آدم، آغاز سیر آدم بود.

	*براساس آیات و روایات، بهشت با اعمال انسان‌ها ساخته می‌شود و در زمان حضرت آدم انسانی نبوده تا در نتیجه اعمالش بهشت ساخته شود.		*براساس آیات و روایات، بهشت با اعمال انسان‌ها ساخته می‌شود و در زمان حضرت آدم انسانی نبوده تا در نتیجه اعمالش بهشت ساخته شود.
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی نویسنده = شد		\| بازبینی نویسنده = شد
	\| بازبینی =		\| بازبینی =شد
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =ب		\| اولویت =ج
	\| کیفیت =ب		\| کیفیت =ب
	}}		}}

Rezapour: /* زمین جایگاه انسان‌ها */

2023-05-20T16:32:07Z

زمین جایگاه انسان‌ها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۰۲
خط ۷:		خط ۷:
	[[قرآن]]، زمین را جایگاه، محل استقرار و آسایش انسان‌ها دانسته است. زندگی در زمین، خواست [[خداوند]] بوده و [[حضرت آدم(ع)]] تقصیر و دخالتی در این امر نداشت. [[حضرت آدم]] و [[حوا]] نیز در [[بهشت\|بهشت موعود]] نبوده‌اند بلکه در یکی از باغ‌های پرنعمت زمین زندگی کردند.		[[قرآن]]، زمین را جایگاه، محل استقرار و آسایش انسان‌ها دانسته است. زندگی در زمین، خواست [[خداوند]] بوده و [[حضرت آدم(ع)]] تقصیر و دخالتی در این امر نداشت. [[حضرت آدم]] و [[حوا]] نیز در [[بهشت\|بهشت موعود]] نبوده‌اند بلکه در یکی از باغ‌های پرنعمت زمین زندگی کردند.

	~~==زمین جایگاه انسان‌ها==~~		براساس آیه ۳۶ [[سوره بقره]]، زمین جایگاه و محل استقرار انسان‌ها است. {{قرآن\|\|ترجمه=محل استقرار و سكونت شما زمين است و تا مدتى معين از آن بهره‌‏مند می‌شوید.\|سوره=بقره\|آیه=۳۶}} زندگی بر روی زمین، تصمیم و خواست الهی بوده و حضرت آدم(ع) تقصیر و دخالتی در این امر نداشته است. حکمت خداوند همراه با رعایت مصلحت بندگان، این‌ را اقتضا کرده است.
	براساس آیه ۳۶ [[سوره بقره]]، زمین جایگاه و محل استقرار انسان‌ها است. {{قرآن\|\|ترجمه=محل استقرار و سكونت شما زمين است و تا مدتى معين از آن بهره‌‏مند می‌شوید.\|سوره=بقره\|آیه=۳۶}} زندگی بر روی زمین، تصمیم و خواست الهی بوده و حضرت آدم(ع) تقصیر و دخالتی در این امر نداشته است. حکمت خداوند همراه با رعایت مصلحت بندگان، این‌ را اقتضا کرده است. در اختیار گذاشتن امکانات و نعمت‌های دنیایی، به علاوه نعمت‌های بدنی و جسمی برای انسان، لطف خداوند است تا انسان بتواند استفاده کند و برای آخرتش، اندوخته‌هایی را آماده سازد.

	~~==بهشت حضرت آدم==~~
	بهشتی که حضرت آدم و [[حوا]] در آن بوده‌اند، [[بهشت موعود]] نبود بلکه از باغ‌های پرنعمت زمین بوده است. محققان چند دلیل برای این مطلب ذکر کرده‌اند:		بهشتی که حضرت آدم و [[حوا]] در آن بوده‌اند، [[بهشت موعود]] نبود بلکه از باغ‌های پرنعمت زمین بوده است. محققان چند دلیل برای این مطلب ذکر کرده‌اند:

Rezapour در ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۲۷

2023-05-20T16:27:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۵۷
خط ۸:		خط ۸:

	==زمین جایگاه انسان‌ها==		==زمین جایگاه انسان‌ها==
	براساس آیه ۳۶ [[سوره بقره]]، زمین جایگاه و محل استقرار انسان‌ها است. {{قرآن\|~~وَ لَكمُ‏ْ فىِ الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَ مَتَاعٌ إِلىَ‏ حِين~~\|ترجمه=محل استقرار و سكونت شما زمين است و تا مدتى معين از آن بهره‌‏مند می‌شوید.\|سوره=بقره\|آیه=۳۶}} زندگی بر روی زمین، تصمیم و خواست الهی بوده و حضرت آدم(ع) تقصیر و دخالتی در این امر نداشته است. حکمت خداوند همراه با رعایت مصلحت بندگان، این‌ را اقتضا کرده است. در اختیار گذاشتن امکانات و نعمت‌های دنیایی، به علاوه نعمت‌های بدنی و جسمی برای انسان، لطف خداوند است تا انسان بتواند استفاده کند و برای آخرتش، اندوخته‌هایی را آماده سازد.		براساس آیه ۳۶ [[سوره بقره]]، زمین جایگاه و محل استقرار انسان‌ها است. {{قرآن\|\|ترجمه=محل استقرار و سكونت شما زمين است و تا مدتى معين از آن بهره‌‏مند می‌شوید.\|سوره=بقره\|آیه=۳۶}} زندگی بر روی زمین، تصمیم و خواست الهی بوده و حضرت آدم(ع) تقصیر و دخالتی در این امر نداشته است. حکمت خداوند همراه با رعایت مصلحت بندگان، این‌ را اقتضا کرده است. در اختیار گذاشتن امکانات و نعمت‌های دنیایی، به علاوه نعمت‌های بدنی و جسمی برای انسان، لطف خداوند است تا انسان بتواند استفاده کند و برای آخرتش، اندوخته‌هایی را آماده سازد.

	==بهشت حضرت آدم==		==بهشت حضرت آدم==
	~~{{اصلی\|بهشت حضرت آدم}}~~

	بهشتی که حضرت آدم و [[حوا]] در آن بوده‌اند، [[بهشت موعود]] نبود بلکه از باغ‌های پرنعمت زمین بوده است. محققان چند دلیل برای این مطلب ذکر کرده‌اند:		بهشتی که حضرت آدم و [[حوا]] در آن بوده‌اند، [[بهشت موعود]] نبود بلکه از باغ‌های پرنعمت زمین بوده است. محققان چند دلیل برای این مطلب ذکر کرده‌اند:

Rezapour: removed Category:آفرینش انسان using HotCat

2021-10-05T12:55:06Z

removed Category:آفرینش انسان using HotCat

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۶:۲۵
خط ۵۶:		خط ۵۶:

	[[رده:بهشت]]		[[رده:بهشت]]
	~~[[رده:آفرینش انسان]]~~

A.ahmadi: /* زمین جایگاه انسان‌ها */

2021-10-05T12:46:46Z

زمین جایگاه انسان‌ها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۶:۱۶
خط ۸:		خط ۸:

	==زمین جایگاه انسان‌ها==		==زمین جایگاه انسان‌ها==
	براساس آیه ۳۶ [[سوره بقره]]، زمین ~~جایگاه،~~ محل استقرار انسان‌ها است. {{قرآن\|وَ لَكمُ‏ْ فىِ الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَ مَتَاعٌ إِلىَ‏ حِين\|ترجمه=محل استقرار و سكونت شما زمين است و تا مدتى معين از آن بهره‌‏مند می‌شوید.\|سوره=بقره\|آیه=۳۶}} زندگی بر روی زمین، تصمیم و خواست الهی بوده و حضرت آدم(ع) تقصیر و دخالتی در این امر نداشته است. حکمت خداوند همراه با رعایت مصلحت بندگان، این‌ را اقتضا کرده است. در اختیار گذاشتن امکانات و نعمت‌های دنیایی، به علاوه نعمت‌های بدنی و جسمی برای انسان، لطف خداوند است تا انسان بتواند استفاده کند و برای آخرتش، اندوخته‌هایی را آماده سازد.		براساس آیه ۳۶ [[سوره بقره]]، زمین جایگاه و محل استقرار انسان‌ها است. {{قرآن\|وَ لَكمُ‏ْ فىِ الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَ مَتَاعٌ إِلىَ‏ حِين\|ترجمه=محل استقرار و سكونت شما زمين است و تا مدتى معين از آن بهره‌‏مند می‌شوید.\|سوره=بقره\|آیه=۳۶}} زندگی بر روی زمین، تصمیم و خواست الهی بوده و حضرت آدم(ع) تقصیر و دخالتی در این امر نداشته است. حکمت خداوند همراه با رعایت مصلحت بندگان، این‌ را اقتضا کرده است. در اختیار گذاشتن امکانات و نعمت‌های دنیایی، به علاوه نعمت‌های بدنی و جسمی برای انسان، لطف خداوند است تا انسان بتواند استفاده کند و برای آخرتش، اندوخته‌هایی را آماده سازد.

	==بهشت حضرت آدم==		==بهشت حضرت آدم==

A.ahmadi: /* بهشت حضرت آدم */

2021-10-05T12:14:44Z

بهشت حضرت آدم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۴۴
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	*از [[امام صادق(ع)]] پیرامون بهشت آدم پرسیدند؟ امام فرمود: «باغی از باغ‌های دنیا بود که خورشید و ماه بر آن می‌تابید و اگر بهشت جاودانی بود، هرگز از آن بیرون رانده نمی‌شدند.»<ref>مجلسی، محمد باقر، چاپ آخوندی، بحارالانوار، ج۱۱.</ref>		*از [[امام صادق(ع)]] پیرامون بهشت آدم پرسیدند؟ امام فرمود: «باغی از باغ‌های دنیا بود که خورشید و ماه بر آن می‌تابید و اگر بهشت جاودانی بود، هرگز از آن بیرون رانده نمی‌شدند.»<ref>مجلسی، محمد باقر، چاپ آخوندی، بحارالانوار، ج۱۱.</ref>

	*در داستان حضرت آدم، [[ابلیس]] به نزد ~~آن‌ها~~ آمد، در حالی که ابلیس نمی‌تواند وارد بهشت گردد. در ~~آنجا~~ نه وسوسه‌های شیطانی وجود دارد و نه نافرمانی خدا.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، دارالکتب الاسلامیه، ج۱، ص۱۸۶.</ref>		*در داستان حضرت آدم، [[ابلیس]] به نزد آدم و حوا آمد، در حالی که ابلیس نمی‌تواند وارد بهشت گردد. در بهشت نه وسوسه‌های شیطانی وجود دارد و نه نافرمانی خدا.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، دارالکتب الاسلامیه، ج۱، ص۱۸۶.</ref>

	*بهشت آدم، غیر از بهشت آخرت است؛ زیرا بهشت قیامت، پایان کار انسان‌ها و نتیجه اعمال است و بهشت حضرت آدم، آغاز سیر آدم بود.		*بهشت آدم، غیر از بهشت آخرت است؛ زیرا بهشت قیامت، پایان کار انسان‌ها و نتیجه اعمال است و بهشت حضرت آدم، آغاز سیر آدم بود.

A.ahmadi: /* بهشت حضرت آدم */

2021-10-05T12:12:53Z

بهشت حضرت آدم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۴۲
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	*بهشت موعود در [[قیامت]]، نعمتی جاودانه است. در آیات قرآن به جاودانگی آن اشاره شده و بیرون رفتن از آن ممکن نیست.		*بهشت موعود در [[قیامت]]، نعمتی جاودانه است. در آیات قرآن به جاودانگی آن اشاره شده و بیرون رفتن از آن ممکن نیست.

	*از [[امام صادق(ع)]] پیرامون بهشت آدم پرسیدند؟ امام فرمود: «باغی از باغ‌های دنیا بود که خورشید و ماه بر آن می‌تابید و اگر بهشت جاودانی بود، هرگز از آن بیرون رانده نمی‌شدند.<ref>مجلسی، محمد باقر، چاپ آخوندی، بحارالانوار، ج۱۱.</ref>		*از [[امام صادق(ع)]] پیرامون بهشت آدم پرسیدند؟ امام فرمود: «باغی از باغ‌های دنیا بود که خورشید و ماه بر آن می‌تابید و اگر بهشت جاودانی بود، هرگز از آن بیرون رانده نمی‌شدند.»<ref>مجلسی، محمد باقر، چاپ آخوندی، بحارالانوار، ج۱۱.</ref>

	*در داستان حضرت آدم، [[ابلیس]] به نزد آن‌ها آمد، در حالی که ابلیس نمی‌تواند وارد بهشت گردد. در آنجا نه وسوسه‌های شیطانی وجود دارد و نه نافرمانی خدا.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، دارالکتب الاسلامیه، ج۱، ص۱۸۶.</ref>		*در داستان حضرت آدم، [[ابلیس]] به نزد آن‌ها آمد، در حالی که ابلیس نمی‌تواند وارد بهشت گردد. در آنجا نه وسوسه‌های شیطانی وجود دارد و نه نافرمانی خدا.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، دارالکتب الاسلامیه، ج۱، ص۱۸۶.</ref>