حکم بدبینی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazarzadeh: جایگزینی متن - 'بحارالانوار' به 'بحار الانوار'

2026-05-12T06:52:52Z

جایگزینی متن - 'بحارالانوار' به 'بحار الانوار'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۲۲
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	ترتیب اثر قلبی آن است که انسان گمان خود را که در ابتدا یک تصور زودگذر است، به ذهن بسپارد و آن را پرورش داده، به صورت نوعی باور درآورد. فرد پس از باور گمان خود، آن را [[یقین]] محسوب می‌کند؛ در نتیجه یقین می‌کند فردی که نسبت به او بدگمان شده، متصف به صفتی خاص است.		ترتیب اثر قلبی آن است که انسان گمان خود را که در ابتدا یک تصور زودگذر است، به ذهن بسپارد و آن را پرورش داده، به صورت نوعی باور درآورد. فرد پس از باور گمان خود، آن را [[یقین]] محسوب می‌کند؛ در نتیجه یقین می‌کند فردی که نسبت به او بدگمان شده، متصف به صفتی خاص است.

	این حالت، نوعی بیماری روحی شمرده شده است. بر اساس [[روایت\|روایتی]] از [[پیامبر(ص)]]، هنگامی که انسان نسبت به کسی گمان بد برد، نباید پیرامون آن جستجو و تحقیق کند.<ref>ری شهری، منتخب میزان الحکمه، تلخیص حسینی، ترجمه شیخی، دارالحدیث، چاپ دوم، ۱۳۸۳ش، ص۳۵۳، ح۳۹۱۷.</ref> در روایتی دیگر، سفارش شده انسان پس از سوء ظن، آن را تصدیق و باور نکند.<ref>انصاری، فرائد الاصول، مجمع الفکر الاسلامی، ج۲، ص۳۷، به نقل از ~~بحارالانوار،~~ ج۵۸، ص۳۲۰، ذیل حدیث ۹.</ref>		این حالت، نوعی بیماری روحی شمرده شده است. بر اساس [[روایت\|روایتی]] از [[پیامبر(ص)]]، هنگامی که انسان نسبت به کسی گمان بد برد، نباید پیرامون آن جستجو و تحقیق کند.<ref>ری شهری، منتخب میزان الحکمه، تلخیص حسینی، ترجمه شیخی، دارالحدیث، چاپ دوم، ۱۳۸۳ش، ص۳۵۳، ح۳۹۱۷.</ref> در روایتی دیگر، سفارش شده انسان پس از سوء ظن، آن را تصدیق و باور نکند.<ref>انصاری، فرائد الاصول، مجمع الفکر الاسلامی، ج۲، ص۳۷، به نقل از بحار الانوار، ج۵۸، ص۳۲۰، ذیل حدیث ۹.</ref>

	=== ترتیب اثر عملی ===		=== ترتیب اثر عملی ===

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

2024-09-29T07:41:47Z

جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۱۱
خط ۵۲:		خط ۵۲:
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی نویسنده =		\| بازبینی نویسنده =
	\| ~~بازبینی~~ =		\| ارزیابی کمی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت = ج		\| اولویت = ج

Nazarzadeh: جایگزینی متن - '|شاخه فرعی' به '| شاخه فرعی'

2021-03-18T11:58:16Z

جایگزینی متن - '|شاخه فرعی' به '| شاخه فرعی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۲۸
خط ۳۸:		خط ۳۸:
	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی = اخلاق		\| شاخه اصلی = اخلاق
	\|شاخه فرعی۱ = رذائل اخلاقی		\| شاخه فرعی۱ = رذائل اخلاقی
	\|شاخه فرعی۲ = بدبینی		\| شاخه فرعی۲ = بدبینی
	\|شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله

127.0.0.1: جایگزینی متن - ' | ارجاعات =' به ' | ارجاعات = | بازبینی نویسنده = '

2021-03-07T11:25:48Z

جایگزینی متن - ' | ارجاعات =' به ' | ارجاعات = | بازبینی نویسنده = '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۵۵
خط ۵۱:		خط ۵۱:
	\| تغییر مسیر = شد		\| تغییر مسیر = شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
			\| بازبینی نویسنده =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =

A.ahmadi: /* ترتیب اثر عملی */

2021-01-05T12:31:22Z

ترتیب اثر عملی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۶:۰۱
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	=== ترتیب اثر عملی ===		=== ترتیب اثر عملی ===
	ترتیب اثر عملی، عبارت است از این که انسان گمان خود را یک واقعیت قطعی شمرده و در عمل نیز بر اساس آن گمان رفتار کند. برای نمونه، گمان خود را به صورت یک خبر یقینی بازگو کند، یا دیگران را تنها به دلیل گمان بد خود، [[تهمت\|متهم]] سازد. ترتیب اثر دادن عملی، بیشتر به صورت [[تهمت]]، [[غیبت]] یا ضایع کردن [[حق الناس\|حقوق دیگران]] تحقّق می‌پذیرد. این گونه بدبینی گناه و حرام است.<ref>مهدوی کنی، اخلاق عملی، نشر فرهنگ اسلامی، ص۱۶۸، به نقل از محجة البیضاء، ج۵، ص۲۶۸.</ref>		ترتیب اثر عملی، عبارت است از این که انسان گمان خود را یک واقعیت قطعی شمرده و در عمل نیز بر اساس آن گمان رفتار کند. برای نمونه، گمان خود را به صورت یک خبر یقینی بازگو کند، یا دیگران را تنها به دلیل گمان بد خود، [[تهمت\|متهم]] سازد. ترتیب اثر دادن عملی، بیشتر به صورت [[تهمت]]، [[غیبت]] یا ضایع کردن [[حق الناس\|حقوق دیگران]] تحقّق می‌پذیرد. این گونه بدبینی گناه و حرام است.<ref>مهدوی کنی، اخلاق عملی، نشر فرهنگ اسلامی، ص۱۶۸، به نقل از محجة البیضاء، ج۵، ص۲۶۸.</ref>

			== جستارهای وابسته ==
			{{ستون\|۲}}
			* [[بدبینی]]
			* [[راه‌های درمان بدبینی]]
			* [[عوامل بدبینی]]
			* [[راه‌های درمان بدبینی]]
			* [[انواع بدبینی]]
			{{پایان}}

	== منابع ==		== منابع ==

A.ahmadi در ‏۳ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۵۸

2021-01-03T10:58:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۲۸
خط ۶:		خط ۶:

	همچنین اگر شخص در عمل، بر اساس گمان خود رفتار کند؛ مانند اینکه [[تهمت]] بزند یا حقوق فردی که نسبت به او بدگمان شده را ضایع کند، مرتکب گناه شده است.		همچنین اگر شخص در عمل، بر اساس گمان خود رفتار کند؛ مانند اینکه [[تهمت]] بزند یا حقوق فردی که نسبت به او بدگمان شده را ضایع کند، مرتکب گناه شده است.

			گاهی [[تجسس]] از کار دیگران باعث ایجاد بدبینی می‌شود. در این صورت نیز، فرد مرتکب گناه و حرام شده است.

	== بدبینی بدون ترتیب اثر ==		== بدبینی بدون ترتیب اثر ==

A.ahmadi در ‏۳ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۵۳

2021-01-03T10:53:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۲۳
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله
	\| شناسه =		\| شناسه = شد
	\| تیترها =		\| تیترها = شد
	\| ویرایش =		\| ویرایش = شد
	\| لینک‌دهی =		\| لینک‌دهی = شد
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
	\| نمایه =		\| نمایه =
	\| تغییر مسیر =		\| تغییر مسیر = شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =		\| اولویت = ج
	\| کیفیت =		\| کیفیت = ج
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

A.ahmadi در ‏۳ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۵۱

2021-01-03T10:51:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۲۱
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{ویرایش}}~~
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
	آیا بدبینی و سوء ظن نسبت به دیگران گناه محسوب می‌شود؟		آیا بدبینی و سوء ظن نسبت به دیگران گناه محسوب می‌شود؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}[[بدبینی]] به صورت تصوری ذهنی که بدون [[اختیار]] به ذهن انسان خطور کرده است، [[گناه]] و [[حرام]] نیست. ولی اگر بدبینی در ذهن پرورش داده شده و بدون در دست داشتن خبر قطعی، به صورت قطع پذیرفته شود گناه است.

			همچنین اگر شخص در عمل، بر اساس گمان خود رفتار کند؛ مانند اینکه [[تهمت]] بزند یا حقوق فردی که نسبت به او بدگمان شده را ضایع کند، مرتکب گناه شده است.

	== بدبینی بدون ترتیب اثر ==		== بدبینی بدون ترتیب اثر ==

A.ahmadi در ‏۳ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۳۶

2021-01-03T10:36:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۰۶
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	ترتیب اثر قلبی آن است که انسان گمان خود را که در ابتدا یک تصور زودگذر است، به ذهن بسپارد و آن را پرورش داده، به صورت نوعی باور درآورد. فرد پس از باور گمان خود، آن را [[یقین]] محسوب می‌کند؛ در نتیجه یقین می‌کند فردی که نسبت به او بدگمان شده، متصف به صفتی خاص است.		ترتیب اثر قلبی آن است که انسان گمان خود را که در ابتدا یک تصور زودگذر است، به ذهن بسپارد و آن را پرورش داده، به صورت نوعی باور درآورد. فرد پس از باور گمان خود، آن را [[یقین]] محسوب می‌کند؛ در نتیجه یقین می‌کند فردی که نسبت به او بدگمان شده، متصف به صفتی خاص است.

	این حالت، نوعی بیماری روحی شمرده شده است. بر اساس [[روایت\|روایتی]] از [[پیامبر(ص)]]، هنگامی که انسان نسبت به کسی گمان بد برد، نباید پیرامون آن جستجو و تحقیق کند.<ref>ری شهری، منتخب میزان الحکمه، تلخیص حسینی، ترجمه شیخی، دارالحدیث، چاپ دوم، ~~۸۳،~~ ص۳۵۳، ح۳۹۱۷.</ref> در روایتی دیگر، سفارش شده انسان پس از سوء ظن، آن را تصدیق و باور نکند.<ref>~~انصاری - رحمه الله علیه ـ~~ فرائد الاصول، مجمع الفکر الاسلامی، ج۲، ص۳۷، به نقل از بحارالانوار، ج۵۸، ص۳۲۰، ذیل حدیث ۹.</ref>		این حالت، نوعی بیماری روحی شمرده شده است. بر اساس [[روایت\|روایتی]] از [[پیامبر(ص)]]، هنگامی که انسان نسبت به کسی گمان بد برد، نباید پیرامون آن جستجو و تحقیق کند.<ref>ری شهری، منتخب میزان الحکمه، تلخیص حسینی، ترجمه شیخی، دارالحدیث، چاپ دوم، ۱۳۸۳ش، ص۳۵۳، ح۳۹۱۷.</ref> در روایتی دیگر، سفارش شده انسان پس از سوء ظن، آن را تصدیق و باور نکند.<ref>انصاری، فرائد الاصول، مجمع الفکر الاسلامی، ج۲، ص۳۷، به نقل از بحارالانوار، ج۵۸، ص۳۲۰، ذیل حدیث ۹.</ref>

	=== ترتیب اثر عملی ===		=== ترتیب اثر عملی ===
	ترتیب اثر عملی، عبارت است از این که انسان گمان خود را یک واقعیت قطعی شمرده و در عمل نیز بر اساس آن گمان رفتار کند. برای نمونه، گمان خود را به صورت یک خبر یقینی بازگو کند، یا دیگران را تنها به دلیل گمان بد خود، [[تهمت\|متهم]] سازد. ترتیب اثر دادن عملی، بیشتر به صورت [[تهمت]]، [[غیبت]] یا ضایع کردن [[حق الناس\|حقوق دیگران]] تحقّق می‌پذیرد. این گونه بدبینی گناه و حرام است.<ref>مهدوی کنی، اخلاق عملی، نشر فرهنگ اسلامی، ص۱۶۸، به نقل از ~~محجه~~ البیضاء، ج۵، ص۲۶۸.</ref>		ترتیب اثر عملی، عبارت است از این که انسان گمان خود را یک واقعیت قطعی شمرده و در عمل نیز بر اساس آن گمان رفتار کند. برای نمونه، گمان خود را به صورت یک خبر یقینی بازگو کند، یا دیگران را تنها به دلیل گمان بد خود، [[تهمت\|متهم]] سازد. ترتیب اثر دادن عملی، بیشتر به صورت [[تهمت]]، [[غیبت]] یا ضایع کردن [[حق الناس\|حقوق دیگران]] تحقّق می‌پذیرد. این گونه بدبینی گناه و حرام است.<ref>مهدوی کنی، اخلاق عملی، نشر فرهنگ اسلامی، ص۱۶۸، به نقل از محجة البیضاء، ج۵، ص۲۶۸.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

A.ahmadi: لینکدهی

2021-01-03T10:34:55Z

لینکدهی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۰۴
خط ۷:		خط ۷:

	== بدبینی بدون ترتیب اثر ==		== بدبینی بدون ترتیب اثر ==
	بدبینی اگر تصوری ذهنی باشد که بدون اختیار به ذهن انسان خطور کرده باشد، گناه و حرام نیست؛ زیرا انسان نسبت به آنچه خارج از اختیار او است مکلف نیست.		[[بدبینی]] اگر تصوری ذهنی باشد که بدون [[اختیار]] به ذهن انسان خطور کرده باشد، [[گناه]] و [[حرام]] نیست؛ زیرا [[انسان]] نسبت به آنچه خارج از اختیار او است [[تکلیف\|مکلف]] نیست.

	البته اگر شخص در پیدایش گمان بد نقش داشته باشد، مانند اینکه با تجسس در اسرار دیگران دچار بدبینی شده، فعل او گناه و حرام است. همچنین اگر به بدبینی خود ترتیب اثر دهد، مانند اینکه تنها به دلیل بدگمانی خود، دیگران را متهم کند، مرتکب گناه شده ~~است.~~ زیرا اینگونه ~~افعال~~ خارج از اراده انسان نیست ~~و فرد از روی اختیار انجام می‌دهد~~.		البته اگر شخص در پیدایش گمان بد نقش داشته باشد، مانند اینکه با [[تجسس]] در اسرار دیگران دچار بدبینی شده، فعل او گناه و حرام است. همچنین اگر به بدبینی خود ترتیب اثر دهد، مانند اینکه تنها به دلیل بدگمانی خود، دیگران را [[تهمت\|متهم]] کند، مرتکب گناه شده است؛ زیرا اینگونه افعال، خارج از اراده انسان نیست.

	== بدبینی همراه با ترتیب اثر ==		== بدبینی همراه با ترتیب اثر ==
	اگر فرد به بدبینی خود ترتیب اثر بدهد، مرتکب گناه شده است. ترتیب اثر دادن به بدبینی ~~و سوءظن~~ دو گونه است:		اگر فرد به بدبینی خود ترتیب اثر بدهد، مرتکب گناه شده است. ترتیب اثر دادن به بدبینی دو گونه است:

	=== ترتیب اثر قلبی ===		=== ترتیب اثر قلبی ===
	ترتیب اثر قلبی آن است که انسان گمان خود را که در ابتدا یک تصور زودگذر است، در ذهن بسپارد و آن را پرورش داده، به صورت نوعی باور درآورد. ~~عالمان اخلاق~~ از ~~این نوع ترتیب اثر، تعبیر~~ به ~~«عقد القلب» کرده‌اند~~.		ترتیب اثر قلبی آن است که انسان گمان خود را که در ابتدا یک تصور زودگذر است، به ذهن بسپارد و آن را پرورش داده، به صورت نوعی باور درآورد. فرد پس از باور گمان خود، آن را [[یقین]] محسوب می‌کند؛ در نتیجه یقین می‌کند فردی که نسبت به او بدگمان شده، متصف به صفتی خاص است.

	فرد پس از باور گمان خود، آن را یقین محسوب می‌کند؛ در نتیجه یقین می‌کند فردی که نسبت به او بدگمان شده بود، متصف به صفتی خاص است. این حالت، نوعی بیماری روحی شمرده شده است. بر اساس روایتی از پیامبر(ص)، هنگامی که انسان نسبت به کسی گمان بد برد، نباید پیرامون آن جستجو و تحقیق کند.<ref>ری شهری، منتخب میزان الحکمه، تلخیص حسینی، ترجمه شیخی، دارالحدیث، چاپ دوم، ۸۳، ص۳۵۳، ح۳۹۱۷.</ref> در روایتی دیگر، سفارش شده پس از سوء ظن، آن را تصدیق و باور ~~نکن~~.<ref>انصاری - رحمه الله علیه ـ فرائد الاصول، مجمع الفکر الاسلامی، ج۲، ص۳۷، به نقل از بحارالانوار، ج۵۸، ص۳۲۰، ذیل حدیث ۹.</ref>		این حالت، نوعی بیماری روحی شمرده شده است. بر اساس [[روایت\|روایتی]] از [[پیامبر(ص)]]، هنگامی که انسان نسبت به کسی گمان بد برد، نباید پیرامون آن جستجو و تحقیق کند.<ref>ری شهری، منتخب میزان الحکمه، تلخیص حسینی، ترجمه شیخی، دارالحدیث، چاپ دوم، ۸۳، ص۳۵۳، ح۳۹۱۷.</ref> در روایتی دیگر، سفارش شده انسان پس از سوء ظن، آن را تصدیق و باور نکند.<ref>انصاری - رحمه الله علیه ـ فرائد الاصول، مجمع الفکر الاسلامی، ج۲، ص۳۷، به نقل از بحارالانوار، ج۵۸، ص۳۲۰، ذیل حدیث ۹.</ref>

	=== ترتیب اثر عملی ===		=== ترتیب اثر عملی ===
	ترتیب اثر ~~عملی~~ عبارت است از این که انسان گمان خود را یک واقعیت قطعی شمرده و در عمل نیز بر اساس آن گمان رفتار کند. برای نمونه، گمان خود را به صورت یک خبر یقینی بازگو کند، یا دیگران را تنها به دلیل گمان بد خود، متهم سازد. ترتیب اثر دادن عملی، بیشتر به صورت ~~تهمت،~~ غیبت یا ضایع کردن حقوق دیگران تحقّق می‌پذیرد. این گونه بدبینی گناه و حرام است.<ref>مهدوی کنی، اخلاق عملی، نشر فرهنگ اسلامی، ص۱۶۸، به نقل از محجه البیضاء، ج۵، ص۲۶۸.</ref~~><span></span~~>		ترتیب اثر عملی، عبارت است از این که انسان گمان خود را یک واقعیت قطعی شمرده و در عمل نیز بر اساس آن گمان رفتار کند. برای نمونه، گمان خود را به صورت یک خبر یقینی بازگو کند، یا دیگران را تنها به دلیل گمان بد خود، [[تهمت\|متهم]] سازد. ترتیب اثر دادن عملی، بیشتر به صورت [[تهمت]]، [[غیبت]] یا ضایع کردن [[حق الناس\|حقوق دیگران]] تحقّق می‌پذیرد. این گونه بدبینی گناه و حرام است.<ref>مهدوی کنی، اخلاق عملی، نشر فرهنگ اسلامی، ص۱۶۸، به نقل از محجه البیضاء، ج۵، ص۲۶۸.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==