حضرت ابراهیم(ع) در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

2024-09-29T07:37:30Z

جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۷
خط ۷۹:		خط ۷۹:
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی نویسنده =		\| بازبینی نویسنده =
	\| ~~بازبینی~~ =		\| ارزیابی کمی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =		\| اولویت =

A.rezapour: /* ویژگی‌ها و اوصاف */

2023-10-18T10:24:21Z

ویژگی‌ها و اوصاف

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۵۴
خط ۱۷:		خط ۱۷:

	==ویژگی‌ها و اوصاف==		==ویژگی‌ها و اوصاف==
	در آیات قرآن از حضرت ابراهیم مدح و ستایش فراوان شده و صفات ارزنده او یادآوری گردیده است، مقام و معرفت او نسبت به خدا،<ref>سوره نحل، آیه ۱۲۰.</ref> منطق گویای او در برابر بت‌پرستان،<ref>سوره انبیاء، ۵۷–۵۲.</ref> مبارزات سرسختانه و خستگی ناپذیرش در مقابل جباران،<ref>سوره انعام، ۸۱–۸۰.</ref> اطاعتش در برابر فرمان پروردگار،<ref>سوره صافات، ۱۱۰–۱۰۱.</ref> استقامت ~~بی نظیرش~~ در برابر توفان حوادث و آزمایش‌های سخت<ref>سوره صافات، ۱۰۹–۱۰۷.</ref> از ویژگی‌های بارز اوست.		در آیات قرآن از حضرت ابراهیم مدح و ستایش فراوان شده و صفات ارزنده او یادآوری گردیده است، مقام و معرفت او نسبت به خدا،<ref>سوره نحل، آیه ۱۲۰.</ref> منطق گویای او در برابر بت‌پرستان،<ref>سوره انبیاء، ۵۷–۵۲.</ref> مبارزات سرسختانه و خستگی ناپذیرش در مقابل جباران،<ref>سوره انعام، ۸۱–۸۰.</ref> اطاعتش در برابر فرمان پروردگار،<ref>سوره صافات، ۱۱۰–۱۰۱.</ref> استقامت بی‌نظیرش در برابر توفان حوادث و آزمایش‌های سخت<ref>سوره صافات، ۱۰۹–۱۰۷.</ref> از ویژگی‌های بارز اوست.

	به گفته قرآن او از نیکان،<ref>سوره ص، آیه ۴۷..</ref> مؤمنان<ref>سوره صافات، آیه ۱۱۱.</ref>، صالحان<ref>سوره نحل، ۱۲۲.</ref> و وفا کنندگان به عهد بود و شجاعتی بی نظیر و سخاوتی فوق‌العاده داشت.<ref>مکارم شیرازی، ناصر و همکاران، تفسیر نمونه، انتشارات دارالکتب الاسلامیه، ج۱، ص۴۴۶.</ref>		به گفته قرآن او از نیکان،<ref>سوره ص، آیه ۴۷..</ref> مؤمنان<ref>سوره صافات، آیه ۱۱۱.</ref>، صالحان<ref>سوره نحل، ۱۲۲.</ref> و وفا کنندگان به عهد بود و شجاعتی بی نظیر و سخاوتی فوق‌العاده داشت.<ref>مکارم شیرازی، ناصر و همکاران، تفسیر نمونه، انتشارات دارالکتب الاسلامیه، ج۱، ص۴۴۶.</ref>

A.rezapour: /* نبوت و امامت */

2023-10-18T09:58:15Z

نبوت و امامت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۲۸
خط ۴۲:		خط ۴۲:
	در قرآن بارها به نبوت حضرت ابراهیم تصریح شده است: {{قرآن\|وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ إِبْرَاهِيمَ ۚ إِنَّهُ كَانَ صِدِّيقًا نَبِيًّا\|ترجمه=و در اين كتاب ابراهيم را ياد كن كه او پيامبرى راستگو بود.\|سوره=مریم\|آیه=۴۱}} در این آیات به [[نبوت]] و دعوت او به [[توحید]] تصریح شده است: (سوره عنکبوت آیه ۱۶ تا ۲۵، سوره ممتحنه آیه ۴، سوره زخرف آیه ۲۶ و ۲۷، سوره صافات آیه ۸۳ تا ۱۰۰، سوره شعراء آیه ۶۹ تا ۸۲، سوره انبیاء آیه ۵۱ تا ۵۷، سوره مریم آیه ۴۱ تا ۴۸،‌ سوره انبیا آیات ۵۱ تا ۷۳.). ابراهیم(ع) از پیامبران اولوالعزم به شمار می‌رود.<ref>سوره احزاب، آیه ۷؛ سوره شورا، آیه ۱۳؛ سوره احقاف، آیه ۳۵.</ref>		در قرآن بارها به نبوت حضرت ابراهیم تصریح شده است: {{قرآن\|وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ إِبْرَاهِيمَ ۚ إِنَّهُ كَانَ صِدِّيقًا نَبِيًّا\|ترجمه=و در اين كتاب ابراهيم را ياد كن كه او پيامبرى راستگو بود.\|سوره=مریم\|آیه=۴۱}} در این آیات به [[نبوت]] و دعوت او به [[توحید]] تصریح شده است: (سوره عنکبوت آیه ۱۶ تا ۲۵، سوره ممتحنه آیه ۴، سوره زخرف آیه ۲۶ و ۲۷، سوره صافات آیه ۸۳ تا ۱۰۰، سوره شعراء آیه ۶۹ تا ۸۲، سوره انبیاء آیه ۵۱ تا ۵۷، سوره مریم آیه ۴۱ تا ۴۸،‌ سوره انبیا آیات ۵۱ تا ۷۳.). ابراهیم(ع) از پیامبران اولوالعزم به شمار می‌رود.<ref>سوره احزاب، آیه ۷؛ سوره شورا، آیه ۱۳؛ سوره احقاف، آیه ۳۵.</ref>

	ابراهیم پس از آزمون‏‌های زیاد، مورد الطاف الهی واقع می‏‌شود و خداوند مقام امامت را به او عطا و او را امام بر مردم قرار می‏‌دهد.<ref>ضیایی، رحمت الله، «ابراهیم(ع)»، کلام اسلامی، ۱۳۸۴ش، شماره ۵۴.</ref> خداوند در قرآن حضرت ابراهیم را امام مردم قرار داده است:{{قرآن\|إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا ۖ\|ترجمه=‌من تو را پیشوای مردم قرار دادم.‌\|سوره=بقره\|آیه=۱۲۴}} قرآن كريم هر جا نامى از امامت می‌‏برد، دنبالش متعرض هدايت می‌شود، تعرضى كه گويى می‌خواهد كلمه نامبرده را تفسير كند.<ref>طباطبایی، محمدحسین، تفسير الميزان، ج۱، ص۴۱۰.		ابراهیم پس از آزمون‏‌های زیاد، مورد الطاف الهی واقع می‏‌شود و خداوند مقام امامت را به او عطا و او را امام بر مردم قرار می‏‌دهد.<ref>ضیایی، رحمت الله، «ابراهیم(ع)»، کلام اسلامی، ۱۳۸۴ش، شماره ۵۴. ص۱۲۴.</ref> خداوند در قرآن حضرت ابراهیم را امام مردم قرار داده است:{{قرآن\|إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا ۖ\|ترجمه=‌من تو را پیشوای مردم قرار دادم.‌\|سوره=بقره\|آیه=۱۲۴}} قرآن كريم هر جا نامى از امامت می‌‏برد، دنبالش متعرض هدايت می‌شود، تعرضى كه گويى می‌خواهد كلمه نامبرده را تفسير كند.<ref>طباطبایی، محمدحسین، تفسير الميزان، ج۱، ص۴۱۰.
	</ref>		</ref>

A.rezapour: /* نبوت و امامت */

2023-10-18T09:54:58Z

نبوت و امامت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۲۴
خط ۴۰:		خط ۴۰:

	==نبوت و امامت==		==نبوت و امامت==
	در قرآن بارها به نبوت حضرت ابراهیم تصریح شده است: {{قرآن\|وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ إِبْرَاهِيمَ ۚ إِنَّهُ كَانَ صِدِّيقًا نَبِيًّا\|ترجمه=و در اين كتاب ابراهيم را ياد كن كه او پيامبرى راستگو بود.\|سوره=مریم\|آیه=۴۱}} در این آیات به [[نبوت]] و دعوت او به [[توحید]] تصریح شده است: (سوره عنکبوت آیه ~~۱۶تا۲۵،~~ سوره ممتحنه آیه ۴، سوره زخرف آیه ~~۲۶و۲۷،~~ سوره صافات آیه ۸۳ تا ۱۰۰، سوره شعراء آیه ~~۶۹تا۸۲،~~ سوره انبیاء آیه ~~۵۱تا۵۷،~~ سوره مریم ~~آیه۴۱تا۴۸،‌~~ سوره انبیا آیات ۵۱ تا ۷۳.). ابراهیم(ع) از پیامبران اولوالعزم به شمار می‌رود.<ref>سوره ~~احزاب~~ آیه ۷، سوره ~~شورا~~ آیه ~~۱۳،~~ سوره ~~احقاف~~ آیه ۳۵.</ref>		در قرآن بارها به نبوت حضرت ابراهیم تصریح شده است: {{قرآن\|وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ إِبْرَاهِيمَ ۚ إِنَّهُ كَانَ صِدِّيقًا نَبِيًّا\|ترجمه=و در اين كتاب ابراهيم را ياد كن كه او پيامبرى راستگو بود.\|سوره=مریم\|آیه=۴۱}} در این آیات به [[نبوت]] و دعوت او به [[توحید]] تصریح شده است: (سوره عنکبوت آیه ۱۶ تا ۲۵، سوره ممتحنه آیه ۴، سوره زخرف آیه ۲۶ و ۲۷، سوره صافات آیه ۸۳ تا ۱۰۰، سوره شعراء آیه ۶۹ تا ۸۲، سوره انبیاء آیه ۵۱ تا ۵۷، سوره مریم آیه ۴۱ تا ۴۸،‌ سوره انبیا آیات ۵۱ تا ۷۳.). ابراهیم(ع) از پیامبران اولوالعزم به شمار می‌رود.<ref>سوره احزاب، آیه ۷؛ سوره شورا، آیه ۱۳؛ سوره احقاف، آیه ۳۵.</ref>

	ابراهیم پس از آزمون‏های زیاد، مورد الطاف الهی واقع می‏‌شود و خداوند مقام امامت را به او عطا و او را امام بر مردم قرار می‏‌دهد.<ref>ابراهیم(ع)، رحمت الله ضیایی، کلام اسلامی 1384 شماره 54</ref> خداوند در قرآن حضرت ابراهیم را امام مردم قرار داده است:{{قرآن\|إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا ۖ\|ترجمه=‌من تو را پیشوای مردم قرار دادم.‌\|سوره=بقره\|آیه=۱۲۴}} قرآن كريم هر جا نامى از امامت می‌‏برد، دنبالش متعرض هدايت می‌شود، تعرضى كه گويى می‌خواهد كلمه نامبرده را تفسير كند.<ref>ترجمه تفسير الميزان، طباطبایی، ج۱، ص: ۴۱۰

			ابراهیم پس از آزمون‏‌های زیاد، مورد الطاف الهی واقع می‏‌شود و خداوند مقام امامت را به او عطا و او را امام بر مردم قرار می‏‌دهد.<ref>ضیایی، رحمت الله، «ابراهیم(ع)»، کلام اسلامی، ۱۳۸۴ش، شماره ۵۴.</ref> خداوند در قرآن حضرت ابراهیم را امام مردم قرار داده است:{{قرآن\|إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا ۖ\|ترجمه=‌من تو را پیشوای مردم قرار دادم.‌\|سوره=بقره\|آیه=۱۲۴}} قرآن كريم هر جا نامى از امامت می‌‏برد، دنبالش متعرض هدايت می‌شود، تعرضى كه گويى می‌خواهد كلمه نامبرده را تفسير كند.<ref>طباطبایی، محمدحسین، تفسير الميزان، ج۱، ص۴۱۰.
	</ref>		</ref>

	ابراهیم و اصحاب او در قرآن به عنوان اسوه حسنه معرفی شده‌اند.<ref>سوره ~~ممتحنه~~ آیه ۴</ref> این عبارت برای حضرت محمد(ص) هم به کار برده شده است.<ref>سوره ~~احزاب~~ آیه ۲۱</ref>		ابراهیم و اصحاب او در قرآن به عنوان اسوه حسنه معرفی شده‌اند.<ref>سوره ممتحنه، آیه ۴.</ref> این عبارت برای حضرت محمد(ص) هم به کار برده شده است.<ref>سوره احزاب، آیه ۲۱.</ref>

	== دعاهای حضرت ابراهیم(ع) ==		== دعاهای حضرت ابراهیم(ع) ==
خط ۵۲:		خط ۵۱:
	دعاهای زیادی از حضرت ابراهیم در قرآن نقل شده است. قسمتی از این دعاها مربوط به امور دنیوی و قسمتی در رابطه با امور معنوی و اخروی است. از قول ابراهیم(ع) آمده است: {{قرآن\|رَبِّ هَبْ لِي حُكْمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ\|ترجمه=پروردگارا، به من دانش عطا كن و مرا به صالحان ملحق فرماى\|سوره=شعراء\|آیه=۸۳}}		دعاهای زیادی از حضرت ابراهیم در قرآن نقل شده است. قسمتی از این دعاها مربوط به امور دنیوی و قسمتی در رابطه با امور معنوی و اخروی است. از قول ابراهیم(ع) آمده است: {{قرآن\|رَبِّ هَبْ لِي حُكْمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ\|ترجمه=پروردگارا، به من دانش عطا كن و مرا به صالحان ملحق فرماى\|سوره=شعراء\|آیه=۸۳}}

	آمرزش برای پدر(عمو)،<ref>سوره ~~ممتحنه~~ آیه ۴، سوره ~~شعراء~~ آیه ۸۶</ref> آمرزش برای خود و وسیله آزمایش نشدن برای کافران،<ref>سوره ~~ممتحنه~~ آیه ۵</ref>درخواست فرزند صالح،<ref>سوره ~~صافات~~ آیه ۱۰۰</ref> درخواست حکمت و علم، قرار دادن از صالحان، درخواست نام نیک، بهشتی شدن و رسوا نشدن در آخرت،<ref>سوره ~~شعراء~~ آیات ۸۳ تا ۸۹</ref> رزق و روزی برای فرزند،<ref>سوره ~~ابراهیم~~ آیه ۳۷</ref> برپا داشتن نماز، قبول دعا،<ref>سوره ~~ابراهیم~~ آیه ۴۰</ref> آمرزش خود و پدر و مادر و مؤمنان.<ref>سوره ~~ابراهیم~~ آیه ۴۱</ref> امن قرار دادن مکه و رزق برای ساکنان مؤمن آن،<ref>سوره ~~بقره~~ آیه ۱۲۶</ref> پذیرش ساخت کعبه،<ref>سوره ~~بقره~~ آیه ۱۲۷</ref> قرار دادن از مسلمین و ذریه‌اش، پذیرش توبه، نشان دادن عبادت و آداب دینی<ref>سوره ~~بقره~~ آیه ۱۲۸</ref> از دعاهایی است که حضرت ابراهیم(ع) آنها را بر زبان آورده است.		آمرزش برای پدر(عمو)،<ref>سوره ممتحنه، آیه ۴؛ سوره شعراء، آیه ۸۶.</ref> آمرزش برای خود و وسیله آزمایش نشدن برای کافران،<ref>سوره ممتحنه، آیه ۵.</ref>درخواست فرزند صالح،<ref>سوره صافات، آیه ۱۰۰.</ref> درخواست حکمت و علم، قرار دادن از صالحان، درخواست نام نیک، بهشتی شدن و رسوا نشدن در آخرت،<ref>سوره شعراء، آیات ۸۳ تا ۸۹.</ref> رزق و روزی برای فرزند،<ref>سوره ابراهیم، آیه ۳۷.</ref> برپا داشتن نماز، قبول دعا،<ref>سوره ابراهیم، آیه ۴۰.</ref> آمرزش خود و پدر و مادر و مؤمنان.<ref>سوره ابراهیم، آیه ۴۱.</ref> امن قرار دادن مکه و رزق برای ساکنان مؤمن آن،<ref>سوره بقره، آیه ۱۲۶.</ref> پذیرش ساخت کعبه،<ref>سوره بقره، آیه ۱۲۷.</ref> قرار دادن از مسلمین و ذریه‌اش، پذیرش توبه، نشان دادن عبادت و آداب دینی<ref>سوره بقره، آیه ۱۲۸.</ref> از دعاهایی است که حضرت ابراهیم(ع) آنها را بر زبان آورده است.

	== مطالعه بیشتر ==		== مطالعه بیشتر ==

A.rezapour در ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۴۹

2023-10-18T09:49:04Z

نمایش تغییرات

A.rezapour در ‏۷ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۵۴

2023-01-07T06:54:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۲۴
خط ۷:		خط ۷:
	[[حضرت ابراهیم(ع)]] از [[پیامبران اولوالعزم]] و پدر [[حضرت اسماعیل(ع)]] و [[حضرت اسحاق(ع)]] است. قرآن فضائل زیادی درباره او به کار برده و جایگاه عظیمی برای او قائل است. خداوند او را دوست(خلیل) خود برگزید و او را از صدیقان و صالحان و نیکان و بردباران و مؤمنان معرفی کرده است.		[[حضرت ابراهیم(ع)]] از [[پیامبران اولوالعزم]] و پدر [[حضرت اسماعیل(ع)]] و [[حضرت اسحاق(ع)]] است. قرآن فضائل زیادی درباره او به کار برده و جایگاه عظیمی برای او قائل است. خداوند او را دوست(خلیل) خود برگزید و او را از صدیقان و صالحان و نیکان و بردباران و مؤمنان معرفی کرده است.

	نام او ۶۹ بار در [[قرآن مجید]] ذکر شده، و در ۲۵ سوره، سخن از وی به میان آمده است. قرآن از حضرت ابراهیم به عنوان امام برای مردم نام برده و به نبوتش تصریح کرده است. سرد شدن آتش و زنده شدن پرنده‌ها از معجزات اوست. طبق آیات قرآن ابراهیم(ع) مورد امتحانات الهی قرار گرفت که از آن جمله فرمان الهی برای ذبح فرزنش بود. یکی از رویدادهای مهم زندگی او، تجدید بنای ساختمان کعبه است که به همراه حضرت اسماعیل(ع) انجام داد. دعاهای حضرت ابراهیم در قرآن بارها ذکر شده است که درخواست آمرزش برای خود، پدر (عمو)، مؤمنان، قرار گرفتن از صالحان، درخواست فرزند صالح و علم و حکمت از مضامین دعاهای اوست.		نام او ۶۹ بار در [[قرآن مجید]] ذکر شده، و در ۲۵ سوره، سخن از وی به میان آمده است. قرآن از حضرت ابراهیم به عنوان امام برای مردم نام برده و به نبوتش تصریح کرده است. سرد شدن آتش و زنده شدن پرنده‌ها از معجزات اوست. طبق آیات قرآن ابراهیم(ع) مورد امتحانات الهی قرار گرفت که از آن جمله فرمان الهی برای ذبح فرزنش بود. یکی از رویدادهای مهم زندگی او، تجدید بنای ساختمان کعبه است که به همراه حضرت اسماعیل(ع) انجام داد. [[دعاهای حضرت ابراهیم(ع)]] در قرآن بارها ذکر شده است که درخواست آمرزش برای خود، پدر (عمو)، مؤمنان، قرار گرفتن از صالحان، درخواست فرزند صالح و علم و حکمت از مضامین دعاهای اوست.
	[[پرونده:رمی جمره اثر فرشچیان.jpg\|بندانگشتی\|تابلوی رمی جمره اثر استاد فرشچیان]]		[[پرونده:رمی جمره اثر فرشچیان.jpg\|بندانگشتی\|تابلوی رمی جمره اثر استاد فرشچیان]]
	==زندگی ==		==زندگی ==
	حضرت ابراهیم در زمان [[نمرود]] متولد شد و در [[بابِل]] اقامت داشت. نام پدر او فقط یک بار، در آیۀ ۷۴ [[سوره انعام]]، آمده است که [[آزر]] نام دارد. در این که آیا آزر نام پدر ابراهیم است یا عمویش یا جد مادری‌اش یا آن که مراد رئیس و بزرگ فامیل است، اختلاف نظر وجود دارد. جمعی از مفسران ~~اهل سنّت،~~ همچون مقاتل بن حیان و ابی اسحاق و ضحاک و کلبی، آزر را پدر واقعی او دانسته‌اند؛ اما تمام مفسران و دانشمندان شیعه عقیده دارند که آزر، پدر ابراهیم نبوده بلکه عموی ~~آن حضرت~~ یا جد مادری وی بوده است.<ref>دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، ج۱، ص۷۲۳۱</ref>		حضرت ابراهیم در زمان [[نمرود]] متولد شد و در [[بابِل]] اقامت داشت. نام پدر او فقط یک بار، در آیۀ ۷۴ [[سوره انعام]]، آمده است که [[آزر]] نام دارد. در این که آیا آزر نام پدر ابراهیم است یا عمویش یا جد مادری‌اش یا آن که مراد رئیس و بزرگ فامیل است، اختلاف نظر وجود دارد. جمعی از مفسران اهل‌سنت، همچون مقاتل بن حیان و ابی اسحاق و ضحاک و کلبی، آزر را پدر واقعی او دانسته‌اند؛ اما تمام مفسران و دانشمندان شیعه عقیده دارند که آزر، پدر ابراهیم نبوده بلکه عموی او یا جد مادری وی بوده است.<ref>دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، ج۱، ص۷۲۳۱</ref>

	حضرت ابراهيم(ع) دو همسر به نام‌هاى [[ساره]] و [[هاجر]] داشت. ساره همسر اول، و هاجر كه كنيزى بود، همسر دوم او محسوب مى‌شد. ابتدا پسرى از هاجر متولد شد كه نام او را اسماعيل ~~نهادند،~~ سپس خداوند به ساره هم پسرى اعطا كرد و نام اسحاق براى او انتخاب شد.<ref>قهرمان توحيد، شرح و تفسير آيات مربوط به حضرت ابراهيم( ع)، مكارم شيرازى، ناصر، ج۱، ص۱۳۸</ref>		حضرت ابراهيم(ع) دو همسر به نام‌هاى [[ساره]] و [[هاجر]] داشت. ساره همسر اول، و هاجر كه كنيزى بود، همسر دوم او محسوب مى‌شد. ابتدا پسرى از هاجر متولد شد كه نام او را اسماعيل نهاد؛ سپس خداوند به ساره هم پسرى اعطا كرد و نام اسحاق براى او انتخاب شد.<ref>قهرمان توحيد، شرح و تفسير آيات مربوط به حضرت ابراهيم( ع)، مكارم شيرازى، ناصر، ج۱، ص۱۳۸</ref> او نیای بزرگ عرب‌ها از طریق پسرش [[اسماعیل(ع)]] و نیز نیای [[بنی‌اسرائیل]] از طریق پسر دیگرش [[اسحاق(ع)]] است. چهاردهمین سوره قرآن مجید به نام اوست.<ref>خرمشاهی، بهاءالدین، قرآن شناخت، تهران، ۱۳۷۹، طرح نو، ص۱۸۳.</ref>

	محل دفن حضرت ابراهیم(ع) در سرزمین [[فلسطین]] است.<ref>تاریخ انبیاء، قصص قرآن از آدم تا خاتم النبیین، سید هاشم رسولی محلاتی، ص۱۶۵</ref>		محل دفن حضرت ابراهیم(ع) در سرزمین [[فلسطین]] است.<ref>تاریخ انبیاء، قصص قرآن از آدم تا خاتم النبیین، سید هاشم رسولی محلاتی، ص۱۶۵</ref>

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' (ع)' به '(ع)'

2022-12-25T11:05:14Z

جایگزینی متن - ' (ع)' به '(ع)'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۳۵
خط ۵:		خط ۵:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	[[حضرت ابراهیم(ع)]] از [[پیامبران اولوالعزم]] و پدر [[حضرت اسماعیل (ع)]] و [[حضرت اسحاق (ع)]] است. قرآن فضائل زیادی درباره او به کار برده و جایگاه عظیمی برای او قائل است. خداوند او را دوست(خلیل) خود برگزید و او را از صدیقان و صالحان و نیکان و بردباران و مؤمنان معرفی کرده است.		[[حضرت ابراهیم(ع)]] از [[پیامبران اولوالعزم]] و پدر [[حضرت اسماعیل(ع)]] و [[حضرت اسحاق(ع)]] است. قرآن فضائل زیادی درباره او به کار برده و جایگاه عظیمی برای او قائل است. خداوند او را دوست(خلیل) خود برگزید و او را از صدیقان و صالحان و نیکان و بردباران و مؤمنان معرفی کرده است.

	نام او ۶۹ بار در [[قرآن مجید]] ذکر شده، و در ۲۵ سوره، سخن از وی به میان آمده است. قرآن از حضرت ابراهیم به عنوان امام برای مردم نام برده و به نبوتش تصریح کرده است. سرد شدن آتش و زنده شدن پرنده‌ها از معجزات اوست. طبق آیات قرآن ابراهیم(ع) مورد امتحانات الهی قرار گرفت که از آن جمله فرمان الهی برای ذبح فرزنش بود. یکی از رویدادهای مهم زندگی او، تجدید بنای ساختمان کعبه است که به همراه حضرت اسماعیل(ع) انجام داد. دعاهای حضرت ابراهیم در قرآن بارها ذکر شده است که درخواست آمرزش برای خود، پدر (عمو)، مؤمنان، قرار گرفتن از صالحان، درخواست فرزند صالح و علم و حکمت از مضامین دعاهای اوست.		نام او ۶۹ بار در [[قرآن مجید]] ذکر شده، و در ۲۵ سوره، سخن از وی به میان آمده است. قرآن از حضرت ابراهیم به عنوان امام برای مردم نام برده و به نبوتش تصریح کرده است. سرد شدن آتش و زنده شدن پرنده‌ها از معجزات اوست. طبق آیات قرآن ابراهیم(ع) مورد امتحانات الهی قرار گرفت که از آن جمله فرمان الهی برای ذبح فرزنش بود. یکی از رویدادهای مهم زندگی او، تجدید بنای ساختمان کعبه است که به همراه حضرت اسماعیل(ع) انجام داد. دعاهای حضرت ابراهیم در قرآن بارها ذکر شده است که درخواست آمرزش برای خود، پدر (عمو)، مؤمنان، قرار گرفتن از صالحان، درخواست فرزند صالح و علم و حکمت از مضامین دعاهای اوست.
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	حضرت ابراهیم در زمان [[نمرود]] متولد شد و در [[بابِل]] اقامت داشت. نام پدر او فقط یک بار، در آیۀ ۷۴ [[سوره انعام]]، آمده است که [[آزر]] نام دارد. در این که آیا آزر نام پدر ابراهیم است یا عمویش یا جد مادری‌اش یا آن که مراد رئیس و بزرگ فامیل است، اختلاف نظر وجود دارد. جمعی از مفسران اهل سنّت، همچون مقاتل بن حیان و ابی اسحاق و ضحاک و کلبی، آزر را پدر واقعی او دانسته‌اند؛ اما تمام مفسران و دانشمندان شیعه عقیده دارند که آزر، پدر ابراهیم نبوده بلکه عموی آن حضرت یا جد مادری وی بوده است.<ref>دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، ج۱، ص۷۲۳۱</ref>		حضرت ابراهیم در زمان [[نمرود]] متولد شد و در [[بابِل]] اقامت داشت. نام پدر او فقط یک بار، در آیۀ ۷۴ [[سوره انعام]]، آمده است که [[آزر]] نام دارد. در این که آیا آزر نام پدر ابراهیم است یا عمویش یا جد مادری‌اش یا آن که مراد رئیس و بزرگ فامیل است، اختلاف نظر وجود دارد. جمعی از مفسران اهل سنّت، همچون مقاتل بن حیان و ابی اسحاق و ضحاک و کلبی، آزر را پدر واقعی او دانسته‌اند؛ اما تمام مفسران و دانشمندان شیعه عقیده دارند که آزر، پدر ابراهیم نبوده بلکه عموی آن حضرت یا جد مادری وی بوده است.<ref>دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، ج۱، ص۷۲۳۱</ref>

	حضرت ابراهيم (ع) دو همسر به نام‌هاى [[ساره]] و [[هاجر]] داشت. ساره همسر اول، و هاجر كه كنيزى بود، همسر دوم او محسوب مى‌شد. ابتدا پسرى از هاجر متولد شد كه نام او را اسماعيل نهادند، سپس خداوند به ساره هم پسرى اعطا كرد و نام اسحاق براى او انتخاب شد.<ref>قهرمان توحيد، شرح و تفسير آيات مربوط به حضرت ابراهيم( ع)، مكارم شيرازى، ناصر، ج۱، ص۱۳۸</ref>		حضرت ابراهيم(ع) دو همسر به نام‌هاى [[ساره]] و [[هاجر]] داشت. ساره همسر اول، و هاجر كه كنيزى بود، همسر دوم او محسوب مى‌شد. ابتدا پسرى از هاجر متولد شد كه نام او را اسماعيل نهادند، سپس خداوند به ساره هم پسرى اعطا كرد و نام اسحاق براى او انتخاب شد.<ref>قهرمان توحيد، شرح و تفسير آيات مربوط به حضرت ابراهيم( ع)، مكارم شيرازى، ناصر، ج۱، ص۱۳۸</ref>

	محل دفن حضرت ابراهیم(ع) در سرزمین [[فلسطین]] است.<ref>تاریخ انبیاء، قصص قرآن از آدم تا خاتم النبیین، سید هاشم رسولی محلاتی، ص۱۶۵</ref>		محل دفن حضرت ابراهیم(ع) در سرزمین [[فلسطین]] است.<ref>تاریخ انبیاء، قصص قرآن از آدم تا خاتم النبیین، سید هاشم رسولی محلاتی، ص۱۶۵</ref>
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	</ref> [[علامه طباطبایی]] در [[تفسیر المیزان]] می‌نویسند: مراد از کلمات در آیه قضایایی است که ابراهیم با آنها آزمایش شد و عهدهایی است الهی، که خداوند وفای بدانها را از او خواسته بود، مانند برخورد با ستاره پرستان، شکستن بتها، انداختن در آتش، هجرت به سرزمین مکه، قربانی کردن فرزند و … و اگر از این امتحانات در آیه نامی نبرده است برای این است که غرضی در ذکر آنها نداشته است.<ref>طباطبائی، سید محمد حسین، ترجمه المبزان، انتشارات دفتر اسلامی، ج۱، ص۴۰۸.</ref>		</ref> [[علامه طباطبایی]] در [[تفسیر المیزان]] می‌نویسند: مراد از کلمات در آیه قضایایی است که ابراهیم با آنها آزمایش شد و عهدهایی است الهی، که خداوند وفای بدانها را از او خواسته بود، مانند برخورد با ستاره پرستان، شکستن بتها، انداختن در آتش، هجرت به سرزمین مکه، قربانی کردن فرزند و … و اگر از این امتحانات در آیه نامی نبرده است برای این است که غرضی در ذکر آنها نداشته است.<ref>طباطبائی، سید محمد حسین، ترجمه المبزان، انتشارات دفتر اسلامی، ج۱، ص۴۰۸.</ref>

	* '''ساختن کعبه:''' يكى از امتيازات مهم حضرت ابراهيم (ع)، تجديد بناى خانه كعبه است. كعبه در زمان [[حضرت آدم(ع)]] ساخته شد، اما به هنگام طوفان [[حضرت نوح (ع)]] ويران گشت، و ابراهيم (ع) از سوى خداوند مأموريت يافت آن را تجديد بنا كند.<ref>قهرمان توحيد، شرح و تفسير آيات مربوط به حضرت ابراهيم( ع)، مكارم شيرازى، ناصر، ج۱، ص۱۳۷</ref> در قرآن برخی آیات نشان می دهد که حضرت ابراهیم و حضرت اسماعیل بنای کعبه را ساختند.<ref>سوره بقره آیه ۱۲۷</ref>		* '''ساختن کعبه:''' يكى از امتيازات مهم حضرت ابراهيم(ع)، تجديد بناى خانه كعبه است. كعبه در زمان [[حضرت آدم(ع)]] ساخته شد، اما به هنگام طوفان [[حضرت نوح(ع)]] ويران گشت، و ابراهيم(ع) از سوى خداوند مأموريت يافت آن را تجديد بنا كند.<ref>قهرمان توحيد، شرح و تفسير آيات مربوط به حضرت ابراهيم( ع)، مكارم شيرازى، ناصر، ج۱، ص۱۳۷</ref> در قرآن برخی آیات نشان می دهد که حضرت ابراهیم و حضرت اسماعیل بنای کعبه را ساختند.<ref>سوره بقره آیه ۱۲۷</ref>

	* '''ذبح فرزند:''' فرمان الهی مبنی بر ذبح فرزند، از بزرگترین آزمایش‌هایی که ابراهیم(ع) از سربلند بیرون آمد. حضرت ابراهیم در خواب می‌بیند که فرزند خود را ذبح می‌کند و این خواب را الهامی از سوی خدا می‌پندارد و نظر پسر خود را می‌خواهد. پسرش از امر الهی اطاعت می‌کند و پدرش را به این کار فرامی‌خواند. اما آن زمان که ابراهیم فرزند خود را بر زمین می‌گذارد و قصد ذبحش را دارد، از جانب خداوند ندا می‌آید که تو خوابت را محقق کردی و فرمان الهی را اطاعت کردی. این اتفاق در قرآن به نام «الْبَلَاءُ الْمُبِينُ» آزمایش روشن نام برده شده است و امتحانی بزرگ بود که ابراهیم و فرزندش از آن پیروز درآمدند.<ref>سوره صافات آیات ۱۰۱ تا ۱۰۸</ref>		* '''ذبح فرزند:''' فرمان الهی مبنی بر ذبح فرزند، از بزرگترین آزمایش‌هایی که ابراهیم(ع) از سربلند بیرون آمد. حضرت ابراهیم در خواب می‌بیند که فرزند خود را ذبح می‌کند و این خواب را الهامی از سوی خدا می‌پندارد و نظر پسر خود را می‌خواهد. پسرش از امر الهی اطاعت می‌کند و پدرش را به این کار فرامی‌خواند. اما آن زمان که ابراهیم فرزند خود را بر زمین می‌گذارد و قصد ذبحش را دارد، از جانب خداوند ندا می‌آید که تو خوابت را محقق کردی و فرمان الهی را اطاعت کردی. این اتفاق در قرآن به نام «الْبَلَاءُ الْمُبِينُ» آزمایش روشن نام برده شده است و امتحانی بزرگ بود که ابراهیم و فرزندش از آن پیروز درآمدند.<ref>سوره صافات آیات ۱۰۱ تا ۱۰۸</ref>
خط ۴۰:		خط ۴۰:

	==نبوت و امامت==		==نبوت و امامت==
	در قرآن بارها به نبوت حضرت ابراهیم تصریح شده است: {{قرآن\|وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ إِبْرَاهِيمَ ۚ إِنَّهُ كَانَ صِدِّيقًا نَبِيًّا\|ترجمه=و در اين كتاب ابراهيم را ياد كن كه او پيامبرى راستگو بود.\|سوره=مریم\|آیه=۴۱}} در این آیات به [[نبوت]] و دعوت او به [[توحید]] تصریح شده است: (سوره عنکبوت آیه ۱۶تا۲۵، سوره ممتحنه آیه ۴، سوره زخرف آیه ۲۶و۲۷، سوره صافات آیه ۸۳ تا ۱۰۰، سوره شعراء آیه ۶۹تا۸۲، سوره انبیاء آیه ۵۱تا۵۷، سوره مریم آیه۴۱تا۴۸،‌ سوره انبیا آیات ۵۱ تا ۷۳.). ابراهیم (ع) از پیامبران اولوالعزم به شمار می‌رود.<ref>سوره احزاب آیه ۷، سوره شورا آیه ۱۳، سوره احقاف آیه ۳۵.</ref>		در قرآن بارها به نبوت حضرت ابراهیم تصریح شده است: {{قرآن\|وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ إِبْرَاهِيمَ ۚ إِنَّهُ كَانَ صِدِّيقًا نَبِيًّا\|ترجمه=و در اين كتاب ابراهيم را ياد كن كه او پيامبرى راستگو بود.\|سوره=مریم\|آیه=۴۱}} در این آیات به [[نبوت]] و دعوت او به [[توحید]] تصریح شده است: (سوره عنکبوت آیه ۱۶تا۲۵، سوره ممتحنه آیه ۴، سوره زخرف آیه ۲۶و۲۷، سوره صافات آیه ۸۳ تا ۱۰۰، سوره شعراء آیه ۶۹تا۸۲، سوره انبیاء آیه ۵۱تا۵۷، سوره مریم آیه۴۱تا۴۸،‌ سوره انبیا آیات ۵۱ تا ۷۳.). ابراهیم(ع) از پیامبران اولوالعزم به شمار می‌رود.<ref>سوره احزاب آیه ۷، سوره شورا آیه ۱۳، سوره احقاف آیه ۳۵.</ref>

	ابراهیم پس از آزمون‏های زیاد، مورد الطاف الهی واقع می‏‌شود و خداوند مقام امامت را به او عطا و او را امام بر مردم قرار می‏‌دهد.<ref>ابراهیم (ع)، رحمت الله ضیایی، کلام اسلامی 1384 شماره 54</ref> خداوند در قرآن حضرت ابراهیم را امام مردم قرار داده است:{{قرآن\|إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا ۖ\|ترجمه=‌من تو را پیشوای مردم قرار دادم.‌\|سوره=بقره\|آیه=۱۲۴}} قرآن كريم هر جا نامى از امامت می‌‏برد، دنبالش متعرض هدايت می‌شود، تعرضى كه گويى می‌خواهد كلمه نامبرده را تفسير كند.<ref>ترجمه تفسير الميزان، طباطبایی، ج۱، ص: ۴۱۰		ابراهیم پس از آزمون‏های زیاد، مورد الطاف الهی واقع می‏‌شود و خداوند مقام امامت را به او عطا و او را امام بر مردم قرار می‏‌دهد.<ref>ابراهیم(ع)، رحمت الله ضیایی، کلام اسلامی 1384 شماره 54</ref> خداوند در قرآن حضرت ابراهیم را امام مردم قرار داده است:{{قرآن\|إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا ۖ\|ترجمه=‌من تو را پیشوای مردم قرار دادم.‌\|سوره=بقره\|آیه=۱۲۴}} قرآن كريم هر جا نامى از امامت می‌‏برد، دنبالش متعرض هدايت می‌شود، تعرضى كه گويى می‌خواهد كلمه نامبرده را تفسير كند.<ref>ترجمه تفسير الميزان، طباطبایی، ج۱، ص: ۴۱۰

	</ref>		</ref>

A.rezapour در ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۶

2022-11-12T10:06:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۶
خط ۴۸:		خط ۴۸:
	ابراهیم و اصحاب او در قرآن به عنوان اسوه حسنه معرفی شده‌اند.<ref>سوره ممتحنه آیه ۴</ref> این عبارت برای حضرت محمد(ص) هم به کار برده شده است.<ref>سوره احزاب آیه ۲۱</ref>		ابراهیم و اصحاب او در قرآن به عنوان اسوه حسنه معرفی شده‌اند.<ref>سوره ممتحنه آیه ۴</ref> این عبارت برای حضرت محمد(ص) هم به کار برده شده است.<ref>سوره احزاب آیه ۲۱</ref>

	== دعاهای حضرت ابراهیم ==		== دعاهای حضرت ابراهیم(ع) ==
			{{نوشتار اصلی\|دعاهای حضرت ابراهیم(ع)}}
	دعاهای زیادی از حضرت ابراهیم در قرآن نقل شده است. قسمتی از این دعاها مربوط به امور دنیوی و قسمتی در رابطه با امور معنوی و اخروی است. از قول ابراهیم(ع) آمده است: {{قرآن\|رَبِّ هَبْ لِي حُكْمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ\|ترجمه=پروردگارا، به من دانش عطا كن و مرا به صالحان ملحق فرماى\|سوره=شعراء\|آیه=۸۳}}		دعاهای زیادی از حضرت ابراهیم در قرآن نقل شده است. قسمتی از این دعاها مربوط به امور دنیوی و قسمتی در رابطه با امور معنوی و اخروی است. از قول ابراهیم(ع) آمده است: {{قرآن\|رَبِّ هَبْ لِي حُكْمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ\|ترجمه=پروردگارا، به من دانش عطا كن و مرا به صالحان ملحق فرماى\|سوره=شعراء\|آیه=۸۳}}

A.rezapour در ‏۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۵۵

2022-07-03T07:55:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۵
خط ۸:		خط ۸:

	نام او ۶۹ بار در [[قرآن مجید]] ذکر شده، و در ۲۵ سوره، سخن از وی به میان آمده است. قرآن از حضرت ابراهیم به عنوان امام برای مردم نام برده و به نبوتش تصریح کرده است. سرد شدن آتش و زنده شدن پرنده‌ها از معجزات اوست. طبق آیات قرآن ابراهیم(ع) مورد امتحانات الهی قرار گرفت که از آن جمله فرمان الهی برای ذبح فرزنش بود. یکی از رویدادهای مهم زندگی او، تجدید بنای ساختمان کعبه است که به همراه حضرت اسماعیل(ع) انجام داد. دعاهای حضرت ابراهیم در قرآن بارها ذکر شده است که درخواست آمرزش برای خود، پدر (عمو)، مؤمنان، قرار گرفتن از صالحان، درخواست فرزند صالح و علم و حکمت از مضامین دعاهای اوست.		نام او ۶۹ بار در [[قرآن مجید]] ذکر شده، و در ۲۵ سوره، سخن از وی به میان آمده است. قرآن از حضرت ابراهیم به عنوان امام برای مردم نام برده و به نبوتش تصریح کرده است. سرد شدن آتش و زنده شدن پرنده‌ها از معجزات اوست. طبق آیات قرآن ابراهیم(ع) مورد امتحانات الهی قرار گرفت که از آن جمله فرمان الهی برای ذبح فرزنش بود. یکی از رویدادهای مهم زندگی او، تجدید بنای ساختمان کعبه است که به همراه حضرت اسماعیل(ع) انجام داد. دعاهای حضرت ابراهیم در قرآن بارها ذکر شده است که درخواست آمرزش برای خود، پدر (عمو)، مؤمنان، قرار گرفتن از صالحان، درخواست فرزند صالح و علم و حکمت از مضامین دعاهای اوست.
	[[پرونده:رمی جمره اثر فرشچیان.jpg\|بندانگشتی]]		[[پرونده:رمی جمره اثر فرشچیان.jpg\|بندانگشتی\|تابلوی رمی جمره اثر استاد فرشچیان]]
	==زندگی ==		==زندگی ==
	حضرت ابراهیم در زمان [[نمرود]] متولد شد و در [[بابِل]] اقامت داشت. نام پدر او فقط یک بار، در آیۀ ۷۴ [[سوره انعام]]، آمده است که [[آزر]] نام دارد. در این که آیا آزر نام پدر ابراهیم است یا عمویش یا جد مادری‌اش یا آن که مراد رئیس و بزرگ فامیل است، اختلاف نظر وجود دارد. جمعی از مفسران اهل سنّت، همچون مقاتل بن حیان و ابی اسحاق و ضحاک و کلبی، آزر را پدر واقعی او دانسته‌اند؛ اما تمام مفسران و دانشمندان شیعه عقیده دارند که آزر، پدر ابراهیم نبوده بلکه عموی آن حضرت یا جد مادری وی بوده است.<ref>دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، ج۱، ص۷۲۳۱</ref>		حضرت ابراهیم در زمان [[نمرود]] متولد شد و در [[بابِل]] اقامت داشت. نام پدر او فقط یک بار، در آیۀ ۷۴ [[سوره انعام]]، آمده است که [[آزر]] نام دارد. در این که آیا آزر نام پدر ابراهیم است یا عمویش یا جد مادری‌اش یا آن که مراد رئیس و بزرگ فامیل است، اختلاف نظر وجود دارد. جمعی از مفسران اهل سنّت، همچون مقاتل بن حیان و ابی اسحاق و ضحاک و کلبی، آزر را پدر واقعی او دانسته‌اند؛ اما تمام مفسران و دانشمندان شیعه عقیده دارند که آزر، پدر ابراهیم نبوده بلکه عموی آن حضرت یا جد مادری وی بوده است.<ref>دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، ج۱، ص۷۲۳۱</ref>

A.rezapour در ‏۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۴۸

2022-07-03T07:48:13Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۱۸
خط ۸:		خط ۸:

	نام او ۶۹ بار در [[قرآن مجید]] ذکر شده، و در ۲۵ سوره، سخن از وی به میان آمده است. قرآن از حضرت ابراهیم به عنوان امام برای مردم نام برده و به نبوتش تصریح کرده است. سرد شدن آتش و زنده شدن پرنده‌ها از معجزات اوست. طبق آیات قرآن ابراهیم(ع) مورد امتحانات الهی قرار گرفت که از آن جمله فرمان الهی برای ذبح فرزنش بود. یکی از رویدادهای مهم زندگی او، تجدید بنای ساختمان کعبه است که به همراه حضرت اسماعیل(ع) انجام داد. دعاهای حضرت ابراهیم در قرآن بارها ذکر شده است که درخواست آمرزش برای خود، پدر (عمو)، مؤمنان، قرار گرفتن از صالحان، درخواست فرزند صالح و علم و حکمت از مضامین دعاهای اوست.		نام او ۶۹ بار در [[قرآن مجید]] ذکر شده، و در ۲۵ سوره، سخن از وی به میان آمده است. قرآن از حضرت ابراهیم به عنوان امام برای مردم نام برده و به نبوتش تصریح کرده است. سرد شدن آتش و زنده شدن پرنده‌ها از معجزات اوست. طبق آیات قرآن ابراهیم(ع) مورد امتحانات الهی قرار گرفت که از آن جمله فرمان الهی برای ذبح فرزنش بود. یکی از رویدادهای مهم زندگی او، تجدید بنای ساختمان کعبه است که به همراه حضرت اسماعیل(ع) انجام داد. دعاهای حضرت ابراهیم در قرآن بارها ذکر شده است که درخواست آمرزش برای خود، پدر (عمو)، مؤمنان، قرار گرفتن از صالحان، درخواست فرزند صالح و علم و حکمت از مضامین دعاهای اوست.
			[[پرونده:رمی جمره اثر فرشچیان.jpg\|بندانگشتی]]
	==زندگی ==		==زندگی ==
	حضرت ابراهیم در زمان [[نمرود]] متولد شد و در [[بابِل]] اقامت داشت. نام پدر او فقط یک بار، در آیۀ ۷۴ [[سوره انعام]]، آمده است که [[آزر]] نام دارد. در این که آیا آزر نام پدر ابراهیم است یا عمویش یا جد مادری‌اش یا آن که مراد رئیس و بزرگ فامیل است، اختلاف نظر وجود دارد. جمعی از مفسران اهل سنّت، همچون مقاتل بن حیان و ابی اسحاق و ضحاک و کلبی، آزر را پدر واقعی او دانسته‌اند؛ اما تمام مفسران و دانشمندان شیعه عقیده دارند که آزر، پدر ابراهیم نبوده بلکه عموی آن حضرت یا جد مادری وی بوده است.<ref>دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، ج۱، ص۷۲۳۱</ref>		حضرت ابراهیم در زمان [[نمرود]] متولد شد و در [[بابِل]] اقامت داشت. نام پدر او فقط یک بار، در آیۀ ۷۴ [[سوره انعام]]، آمده است که [[آزر]] نام دارد. در این که آیا آزر نام پدر ابراهیم است یا عمویش یا جد مادری‌اش یا آن که مراد رئیس و بزرگ فامیل است، اختلاف نظر وجود دارد. جمعی از مفسران اهل سنّت، همچون مقاتل بن حیان و ابی اسحاق و ضحاک و کلبی، آزر را پدر واقعی او دانسته‌اند؛ اما تمام مفسران و دانشمندان شیعه عقیده دارند که آزر، پدر ابراهیم نبوده بلکه عموی آن حضرت یا جد مادری وی بوده است.<ref>دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، ج۱، ص۷۲۳۱</ref>