حرث در آیه ۲۰ سوره شوری - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Fabbasi در ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۲

2024-11-24T10:22:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}کلمه «حرث» در آیه ۲۰ سوره شوری به چه معنا است؟ چرا در فراز دوم آیه، گفته شده «نُؤْتِهِ مِنْها؛ از آن (زراعت دنیا) به او می‌دهیم» که به معنای بخشی از آن است؟ چرا گفته نشده هر چه خواست به او می‌دهیم؟{{پایان سوال}}		{{سوال}}

			کلمه «حرث» در آیه ۲۰ سوره شوری به چه معنا است؟ چرا در فراز دوم آیه، گفته شده «نُؤْتِهِ مِنْها؛ از آن (زراعت دنیا) به او می‌دهیم» که به معنای بخشی از آن است؟ چرا گفته نشده هر چه خواست به او می‌دهیم؟{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	{{مفردات قرآن}}		{{مفردات قرآن}}
	'''حرث در آیه ۲۰ سوره شوری''' به معنای زراعت است.<ref>راغب اصفهانی، حسین، ترجمه و تحقیق مفردات الفاظ قرآن با تفسیر لغوی و ادبی قرآن، ترجمه: غلامرضا خسروی حسینی، تهران، مرتضوی، چاپ اول، ۱۳۶۹ش، ج۱، ص۴۶۵.</ref><ref> قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ ششم، ۱۳۷۱ش، ج‏۲، ص۱۱۶.</ref> بر اساس این آیه، کسی که زراعتِ [[آخرت]] را بخواهد، خدا بر زراعت او می‌افزاید و کسی که زراعت دنیا را بخواهد، خدا از زراعت دنیا به او می‌دهد؛ ولی در آخرت، بی‌نصیب خواهد بود. به گفته [[ناصر مکارم شیرازی\|آیت‌الله مکارم شیرازی]]، مفسر [[شیعه]]، در این آیه انسان‌ها به کشاورز، جهان به مزرعه و اعمال به بذر تشبیه شده است. کسانی که اعمال‌شان را با نیت آخرت انجام می‌دهند، خدا پاداش آنها را می‌افزاید و کسانی که اعمال‌شان را با نیت رسیدن به دنیا انجام می‌دهند، خدا بهره‌ای از دنیا به آنها داده؛ ولی از آخرت بی‌نصیب خواهند بود.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج‏۲۰، ص۳۹۷.</ref>		'''حرث در آیه ۲۰ سوره شوری''' به معنای زراعت است.<ref>راغب اصفهانی، حسین، ترجمه و تحقیق مفردات الفاظ قرآن با تفسیر لغوی و ادبی قرآن، ترجمه: غلامرضا خسروی حسینی، تهران، مرتضوی، چاپ اول، ۱۳۶۹ش، ج۱، ص۴۶۵.</ref><ref> قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ ششم، ۱۳۷۱ش، ج‏۲، ص۱۱۶.</ref>

			قرآن در آيه ۲۰ [[سوره شوری]] با يك تشبيه لطيف، مردم جهان را در برابر روزي‌هاى پروردگار و چگونگى استفاده از آن، به كشاورزانى تشبيه مى‏‌كند كه گروهى براى آخرت كشت مى‏‌كنند و گروهى براى دنيا، و نتيجه هر يك از اين دو زراعت را مشخص مى‌‏كند:{{قرآن\| مَنْ كانَ يُريدُ حَرْثَ الْآخِرَةِ نَزِدْ لَهُ في‏ حَرْثِهِ وَ مَنْ كانَ يُريدُ حَرْثَ الدُّنْيا نُؤْتِهِ مِنْها وَ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ نَصيبٍ \|ترجمه= كسى كه زراعت آخرت را بخواهد، به كشت او بركت و افزايش مى‏دهيم و بر محصولش مى‏افزاييم؛ و كسى كه فقط كشت دنيا را بطلبد، كمى از آن به او مى‏دهيم امّا در آخرت هيچ بهره‏اى ندارد.}}

			بر اساس این آیه، کسی که زراعتِ [[آخرت]] را بخواهد، خدا بر زراعت او می‌افزاید و کسی که زراعت دنیا را بخواهد، خدا از زراعت دنیا به او می‌دهد؛ ولی در آخرت، بی‌نصیب خواهد بود. به گفته [[ناصر مکارم شیرازی\|آیت‌الله مکارم شیرازی]]، مفسر [[شیعه]]، در این آیه انسان‌ها به کشاورز، جهان به مزرعه و اعمال به بذر تشبیه شده است. کسانی که اعمال‌شان را با نیت آخرت انجام می‌دهند، خدا پاداش آنها را می‌افزاید و کسانی که اعمال‌شان را با نیت رسیدن به دنیا انجام می‌دهند، خدا بهره‌ای از دنیا به آنها داده؛ ولی از آخرت بی‌نصیب خواهند بود.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج‏۲۰، ص۳۹۷.</ref>

			نظير همين معنى در آيه ۱۸ و ۱۹ [[سوره اسراء]] به شكل ديگرى آمده است: {{قرآن\|مَنْ كانَ يُرِيدُ الْعاجِلَةَ عَجَّلْنا لَهُ فِيها ما نَشاءُ لِمَنْ نُرِيدُ ثُمَّ جَعَلْنا لَهُ جَهَنَّمَ يَصْلاها مَذْمُوماً مَدْحُوراً\|\|وَ مَنْ أَرادَ الْآخِرَةَ وَ سَعى‏ لَها سَعْيَها وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِكَ كانَ سَعْيُهُمْ مَشْكُوراً\|ترجمه= كسى كه زندگى زودگذر را مى‏‌طلبد آن مقدار از آن را كه بخواهيم به هر كس اراده كنيم، مى‏‌بخشيم. سپس دوزخ را براى او قرار مى‏‌دهيم، در آن وارد مى‏‌شود در حالى كه مذموم و رانده شده در گاه خدا است. و آن كس كه سراى آخرت را مي‌طلبد و كوشش خود را براى آن انجام دهد و ايمان داشته باشد به تلاش‌هاى او پاداش داده خواهد شد.}}

	به گفته [[علامه طباطبایی]]، مفسر قرآن، در فراز اول این آیه به طور صریح گفته شده کسی که خواهان زراعت آخرت است، زیادتر از آن به او خواهیم داد؛ ولی در فراز دوم آیه، به صورت مبهم می‌‌گوید کسی که زراعت دنیا را بخواهد از آن به او می‌دهیم(نه همه آن را). به اعتقاد وی، این تفاوت در تعبیر، به این نکته اشاره دارد که امور به خواست خدا بستگی دارد؛ چه بسا به افرادی نعمت‌های فروانی می‌بخشد و برای عده‌ای دیگر اندکی از آن می‌دهد؛ چنان‌که در آیه ۱۸ [[سوره اسراء]] نیز گفته شده به کسانی که دنیا می‌خواهند هر مقدار که بخواهیم می‌دهیم.<ref>طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۱۸، ص۵۷.</ref>		به گفته [[علامه طباطبایی]]، مفسر قرآن، در فراز اول این آیه به طور صریح گفته شده کسی که خواهان زراعت آخرت است، زیادتر از آن به او خواهیم داد؛ ولی در فراز دوم آیه، به صورت مبهم می‌‌گوید کسی که زراعت دنیا را بخواهد از آن به او می‌دهیم(نه همه آن را). به اعتقاد وی، این تفاوت در تعبیر، به این نکته اشاره دارد که امور به خواست خدا بستگی دارد؛ چه بسا به افرادی نعمت‌های فروانی می‌بخشد و برای عده‌ای دیگر اندکی از آن می‌دهد؛ چنان‌که در آیه ۱۸ [[سوره اسراء]] نیز گفته شده به کسانی که دنیا می‌خواهند هر مقدار که بخواهیم می‌دهیم.<ref>طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۱۸، ص۵۷.</ref> آیه دلالت دارد بر اینکه آخرت اصل است و دنیا فرع و گذرگاه برای آخرت. چیزی که اصل است نعمت‌هایش نیز چند برابر می‌شود و ماندگاری دارد؛ اما دنیا رو به نقصان است چون ماندگار نیست، خدا نیز به اندازه‌ای که بخواهد می‌دهد نه هر چه بنده بخواهد.<ref>فخر رازى، محمد بن عمر، التفسير الكبير(مفاتيح الغيب)، بیروت، دار إحياء التراث العربي، چاپ سوم، ۱۴۲۰ق، ج۲۷، ص۵۹۱.</ref>

	== آیه ۲۰ سوره شوری ==		== آیه ۲۰ سوره شوری ==

Fabbasi در ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۰

2024-11-24T08:20:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۵۰
خط ۳:		خط ۳:
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	{{مفردات قرآن}}		{{مفردات قرآن}}
	'''حرث در آیه ۲۰ سوره شوری''' زراعت است<ref>راغب اصفهانی، حسین، ترجمه و تحقیق مفردات الفاظ قرآن با تفسیر لغوی و ادبی قرآن، ترجمه غلامرضا خسروی حسینی، تهران، مرتضوی، چاپ اول، ۱۳۶۹ش، ج۱، ~~ص۴۶۵؛~~ قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ ششم، ۱۳۷۱ش، ج‏۲، ص۱۱۶.</ref> و بر اساس این آیه، کسی که زراعتِ [[آخرت]] را بخواهد، خدا بر زراعت او می‌افزاید و کسی که زراعت دنیا را بخواهد، خدا از زراعت دنیا به او می‌دهد؛ ولی در آخرت، بی‌نصیب خواهد بود. به گفته [[ناصر مکارم شیرازی\|آیت‌الله مکارم شیرازی]]، مفسر [[شیعه]]، در این آیه انسان‌ها به کشاورز، جهان به مزرعه و اعمال به بذر تشبیه شده است. کسانی که ~~اعمالشان~~ را با نیت آخرت انجام می‌دهند، خدا پاداش آنها را می‌افزاید و کسانی که ~~اعمالشان~~ را با نیت رسیدن به دنیا انجام می‌دهند، خدا بهره‌ای از دنیا به آنها داده؛ ولی از آخرت بی‌نصیب خواهند بود.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج‏۲۰، ص۳۹۷.</ref>		'''حرث در آیه ۲۰ سوره شوری''' به معنای زراعت است.<ref>راغب اصفهانی، حسین، ترجمه و تحقیق مفردات الفاظ قرآن با تفسیر لغوی و ادبی قرآن، ترجمه: غلامرضا خسروی حسینی، تهران، مرتضوی، چاپ اول، ۱۳۶۹ش، ج۱، ص۴۶۵.</ref><ref> قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ ششم، ۱۳۷۱ش، ج‏۲، ص۱۱۶.</ref> بر اساس این آیه، کسی که زراعتِ [[آخرت]] را بخواهد، خدا بر زراعت او می‌افزاید و کسی که زراعت دنیا را بخواهد، خدا از زراعت دنیا به او می‌دهد؛ ولی در آخرت، بی‌نصیب خواهد بود. به گفته [[ناصر مکارم شیرازی\|آیت‌الله مکارم شیرازی]]، مفسر [[شیعه]]، در این آیه انسان‌ها به کشاورز، جهان به مزرعه و اعمال به بذر تشبیه شده است. کسانی که اعمال‌شان را با نیت آخرت انجام می‌دهند، خدا پاداش آنها را می‌افزاید و کسانی که اعمال‌شان را با نیت رسیدن به دنیا انجام می‌دهند، خدا بهره‌ای از دنیا به آنها داده؛ ولی از آخرت بی‌نصیب خواهند بود.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج‏۲۰، ص۳۹۷.</ref>

	به گفته [[علامه طباطبایی]]، مفسر قرآن، در فراز اول این آیه به طور صریح گفته شده کسی که خواهان زراعت آخرت است، زیادتر از آن به او خواهیم داد؛ ولی در فراز دوم آیه، به صورت مبهم می‌‌گوید کسی که زراعت دنیا را بخواهد از آن به او می‌دهیم (نه همه آن را). به اعتقاد وی، این تفاوت در تعبیر، به این نکته اشاره دارد که امور به خواست خدا بستگی دارد؛ چه بسا به افرادی نعمت‌های فروانی می‌بخشد و برای عده‌ای دیگر اندکی از آن می‌دهد؛ چنان‌که در آیه ۱۸ [[سوره اسراء]] نیز گفته شده به کسانی که دنیا می‌خواهند هر مقدار که بخواهیم می‌دهیم.<ref>طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۱۸، ص۵۷.</ref>		به گفته [[علامه طباطبایی]]، مفسر قرآن، در فراز اول این آیه به طور صریح گفته شده کسی که خواهان زراعت آخرت است، زیادتر از آن به او خواهیم داد؛ ولی در فراز دوم آیه، به صورت مبهم می‌‌گوید کسی که زراعت دنیا را بخواهد از آن به او می‌دهیم(نه همه آن را). به اعتقاد وی، این تفاوت در تعبیر، به این نکته اشاره دارد که امور به خواست خدا بستگی دارد؛ چه بسا به افرادی نعمت‌های فروانی می‌بخشد و برای عده‌ای دیگر اندکی از آن می‌دهد؛ چنان‌که در آیه ۱۸ [[سوره اسراء]] نیز گفته شده به کسانی که دنیا می‌خواهند هر مقدار که بخواهیم می‌دهیم.<ref>طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۱۸، ص۵۷.</ref>

	== آیه ۲۰ سوره شوری ==		== آیه ۲۰ سوره شوری ==
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	\| آیه = ۲۰		\| آیه = ۲۰
	\| ترجمه = کسی که زراعت آخرت را بخواهد، بر زراعتش می‌افزاییم و کسی که زراعت دنیا را بخواهد، اندکی از آن به او می‌دهیم، ولی او را در آخرت هیچ بهره‌ای نیست.		\| ترجمه = کسی که زراعت آخرت را بخواهد، بر زراعتش می‌افزاییم و کسی که زراعت دنیا را بخواهد، اندکی از آن به او می‌دهیم، ولی او را در آخرت هیچ بهره‌ای نیست.
	}}{{پایان پاسخ}}		}}

			{{پایان پاسخ}}

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۳۴:		خط ۳۶:
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =ج		\| اولویت =ج
	\| کیفیت =ج		\| کیفیت = ب
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

2024-09-29T07:36:20Z

جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۶
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	\| تغییر مسیر =شد		\| تغییر مسیر =شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| ~~بازبینی~~ =		\| ارزیابی کمی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =ج		\| اولویت =ج

A.rezapour در ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۴۱

2022-09-13T06:41:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۱
خط ۲:		خط ۲:
	{{سوال}}کلمه «حرث» در آیه ۲۰ سوره شوری به چه معنا است؟ چرا در فراز دوم آیه، گفته شده «نُؤْتِهِ مِنْها؛ از آن (زراعت دنیا) به او می‌دهیم» که به معنای بخشی از آن است؟ چرا گفته نشده هر چه خواست به او می‌دهیم؟{{پایان سوال}}		{{سوال}}کلمه «حرث» در آیه ۲۰ سوره شوری به چه معنا است؟ چرا در فراز دوم آیه، گفته شده «نُؤْتِهِ مِنْها؛ از آن (زراعت دنیا) به او می‌دهیم» که به معنای بخشی از آن است؟ چرا گفته نشده هر چه خواست به او می‌دهیم؟{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
			{{مفردات قرآن}}
	'''حرث در آیه ۲۰ سوره شوری''' زراعت است<ref>راغب اصفهانی، حسین، ترجمه و تحقیق مفردات الفاظ قرآن با تفسیر لغوی و ادبی قرآن، ترجمه غلامرضا خسروی حسینی، تهران، مرتضوی، چاپ اول، ۱۳۶۹ش، ج۱، ص۴۶۵؛ قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ ششم، ۱۳۷۱ش، ج‏۲، ص۱۱۶.</ref> و بر اساس این آیه، کسی که زراعتِ [[آخرت]] را بخواهد، خدا بر زراعت او می‌افزاید و کسی که زراعت دنیا را بخواهد، خدا از زراعت دنیا به او می‌دهد؛ ولی در آخرت، بی‌نصیب خواهد بود. به گفته [[ناصر مکارم شیرازی\|آیت‌الله مکارم شیرازی]]، مفسر [[شیعه]]، در این آیه انسان‌ها به کشاورز، جهان به مزرعه و اعمال به بذر تشبیه شده است. کسانی که اعمالشان را با نیت آخرت انجام می‌دهند، خدا پاداش آنها را می‌افزاید و کسانی که اعمالشان را با نیت رسیدن به دنیا انجام می‌دهند، خدا بهره‌ای از دنیا به آنها داده؛ ولی از آخرت بی‌نصیب خواهند بود.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج‏۲۰، ص۳۹۷.</ref>		'''حرث در آیه ۲۰ سوره شوری''' زراعت است<ref>راغب اصفهانی، حسین، ترجمه و تحقیق مفردات الفاظ قرآن با تفسیر لغوی و ادبی قرآن، ترجمه غلامرضا خسروی حسینی، تهران، مرتضوی، چاپ اول، ۱۳۶۹ش، ج۱، ص۴۶۵؛ قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ ششم، ۱۳۷۱ش، ج‏۲، ص۱۱۶.</ref> و بر اساس این آیه، کسی که زراعتِ [[آخرت]] را بخواهد، خدا بر زراعت او می‌افزاید و کسی که زراعت دنیا را بخواهد، خدا از زراعت دنیا به او می‌دهد؛ ولی در آخرت، بی‌نصیب خواهد بود. به گفته [[ناصر مکارم شیرازی\|آیت‌الله مکارم شیرازی]]، مفسر [[شیعه]]، در این آیه انسان‌ها به کشاورز، جهان به مزرعه و اعمال به بذر تشبیه شده است. کسانی که اعمالشان را با نیت آخرت انجام می‌دهند، خدا پاداش آنها را می‌افزاید و کسانی که اعمالشان را با نیت رسیدن به دنیا انجام می‌دهند، خدا بهره‌ای از دنیا به آنها داده؛ ولی از آخرت بی‌نصیب خواهند بود.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج‏۲۰، ص۳۹۷.</ref>

A.ahmadi در ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۴۵

2021-12-10T09:45:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۱۵
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	{{پانویس\|۲}}		{{پانویس\|۲}}
	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی =		\| شاخه اصلی =علوم و معارف قرآن
	\| شاخه فرعی۱ =		\| شاخه فرعی۱ =مفردات قرآن
	\| شاخه فرعی۲ =		\| شاخه فرعی۲ =
	\| شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله
	\| شناسه =		\| شناسه =-
	\| تیترها =		\| تیترها =-
	\| ویرایش =		\| ویرایش =شد
	\| لینک‌دهی =		\| لینک‌دهی =شد
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
	\| نمایه =		\| نمایه =
	\| تغییر مسیر =		\| تغییر مسیر =شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =		\| اولویت =ج
	\| کیفیت =		\| کیفیت =ج
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

A.ahmadi در ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۴۴

2021-12-10T09:44:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۱۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{در دست ویرایش\|کاربر=A.ahmadi }}~~
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}~~بر اساس~~ آیه ۲۰ سوره شوری ~~کلمه «حرث»~~ به چه ~~معناست؟ اگر شخصی بخواهد مرتکب گناه شود؛~~ چرا ~~به‌راحتی نمی‌تواند گناه کند؟ مثلاً خیلی~~ از ~~اوقات دسترسی~~ به ~~نامحرم سخت است.~~ {{پایان سوال}}		{{سوال}}کلمه «حرث» در آیه ۲۰ سوره شوری به چه معنا است؟ چرا در فراز دوم آیه، گفته شده «نُؤْتِهِ مِنْها؛ از آن (زراعت دنیا) به او می‌دهیم» که به معنای بخشی از آن است؟ چرا گفته نشده هر چه خواست به او می‌دهیم؟{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	'''حرث در آیه ۲۰ سوره شوری''' زراعت است<ref>راغب اصفهانی، حسین، ترجمه و تحقیق مفردات الفاظ قرآن با تفسیر لغوی و ادبی قرآن، ترجمه غلامرضا خسروی حسینی، تهران، مرتضوی، چاپ اول، ۱۳۶۹ش، ج۱، ص۴۶۵؛ قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ ششم، ۱۳۷۱ش، ج‏۲، ص۱۱۶.</ref> و بر اساس این آیه، کسی که زراعتِ [[آخرت]] را بخواهد، خدا بر زراعت او می‌افزاید و کسی که زراعت دنیا را بخواهد، خدا از زراعت دنیا به او می‌دهد؛ ولی در آخرت، بی‌نصیب خواهد بود. به گفته [[ناصر مکارم شیرازی\|آیت‌الله مکارم شیرازی]]، مفسر [[شیعه]]، در این آیه انسان‌ها به کشاورز، جهان به مزرعه و اعمال به بذر تشبیه شده است. کسانی که اعمالشان را با نیت آخرت انجام می‌دهند، خدا پاداش آنها را می‌افزاید و کسانی که اعمالشان را با نیت رسیدن به دنیا انجام می‌دهند، خدا بهره‌ای از دنیا به آنها داده؛ ولی از آخرت بی‌نصیب خواهند بود.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج‏۲۰، ص۳۹۷.</ref>		'''حرث در آیه ۲۰ سوره شوری''' زراعت است<ref>راغب اصفهانی، حسین، ترجمه و تحقیق مفردات الفاظ قرآن با تفسیر لغوی و ادبی قرآن، ترجمه غلامرضا خسروی حسینی، تهران، مرتضوی، چاپ اول، ۱۳۶۹ش، ج۱، ص۴۶۵؛ قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ ششم، ۱۳۷۱ش، ج‏۲، ص۱۱۶.</ref> و بر اساس این آیه، کسی که زراعتِ [[آخرت]] را بخواهد، خدا بر زراعت او می‌افزاید و کسی که زراعت دنیا را بخواهد، خدا از زراعت دنیا به او می‌دهد؛ ولی در آخرت، بی‌نصیب خواهد بود. به گفته [[ناصر مکارم شیرازی\|آیت‌الله مکارم شیرازی]]، مفسر [[شیعه]]، در این آیه انسان‌ها به کشاورز، جهان به مزرعه و اعمال به بذر تشبیه شده است. کسانی که اعمالشان را با نیت آخرت انجام می‌دهند، خدا پاداش آنها را می‌افزاید و کسانی که اعمالشان را با نیت رسیدن به دنیا انجام می‌دهند، خدا بهره‌ای از دنیا به آنها داده؛ ولی از آخرت بی‌نصیب خواهند بود.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج‏۲۰، ص۳۹۷.</ref>

	به گفته علامه ~~طباطبایی،~~ مفسر قرآن، در فراز اول این آیه به طور صریح گفته شده کسی که خواهان زراعت آخرت است، زیادتر از آن به او خواهیم داد؛ ولی در فراز دوم آیه، به صورت مبهم می‌‌گوید کسی که زراعت دنیا را بخواهد از آن به او می‌دهیم (نه همه آن را). به اعتقاد وی، این تفاوت در تعبیر، به این نکته اشاره دارد که امور به خواست خدا بستگی دارد؛ چه بسا به افرادی نعمت‌های فروانی می‌بخشد و برای عده‌ای دیگر اندکی از آن می‌دهد؛ چنان‌که در آیه ۱۸ سوره ~~اسری~~ نیز گفته شده به کسانی که دنیا می‌خواهند هر مقدار که بخواهیم می‌دهیم.<ref>طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۱۸، ص۵۷.</ref>		به گفته [[علامه طباطبایی]]، مفسر قرآن، در فراز اول این آیه به طور صریح گفته شده کسی که خواهان زراعت آخرت است، زیادتر از آن به او خواهیم داد؛ ولی در فراز دوم آیه، به صورت مبهم می‌‌گوید کسی که زراعت دنیا را بخواهد از آن به او می‌دهیم (نه همه آن را). به اعتقاد وی، این تفاوت در تعبیر، به این نکته اشاره دارد که امور به خواست خدا بستگی دارد؛ چه بسا به افرادی نعمت‌های فروانی می‌بخشد و برای عده‌ای دیگر اندکی از آن می‌دهد؛ چنان‌که در آیه ۱۸ [[سوره اسراء]] نیز گفته شده به کسانی که دنیا می‌خواهند هر مقدار که بخواهیم می‌دهیم.<ref>طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۱۸، ص۵۷.</ref>

	== آیه ۲۰ سوره شوری ==		== آیه ۲۰ سوره شوری ==

A.ahmadi در ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۳۶

2021-12-10T09:36:31Z

@@ خط ۵: / خط ۵: @@
 '''حرث در آیه ۲۰ سوره شوری''' زراعت است<ref>راغب اصفهانی، حسین، ترجمه و تحقیق مفردات الفاظ قرآن با تفسیر لغوی و ادبی قرآن، ترجمه غلامرضا خسروی حسینی، تهران، مرتضوی، چاپ اول، ۱۳۶۹ش، ج۱، ص۴۶۵؛ قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ ششم، ۱۳۷۱ش، ج‏۲، ص۱۱۶.</ref> و بر اساس این آیه، کسی که زراعتِ [[آخرت]] را بخواهد، خدا بر زراعت او می‌افزاید و کسی که زراعت دنیا را بخواهد، خدا از زراعت دنیا به او می‌دهد؛ ولی در آخرت، بی‌نصیب خواهد بود. به گفته [[ناصر مکارم شیرازی|آیت‌الله مکارم شیرازی]]، مفسر [[شیعه]]، در این آیه انسان‌ها به کشاورز، جهان به مزرعه و اعمال به بذر تشبیه شده است. کسانی که اعمالشان را با نیت آخرت انجام می‌دهند، خدا پاداش آنها را می‌افزاید و کسانی که اعمالشان را با نیت رسیدن به دنیا انجام می‌دهند، خدا بهره‌ای از دنیا به آنها داده؛ ولی از آخرت بی‌نصیب خواهند بود.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج‏۲۰، ص۳۹۷.</ref>
-به گفته علامه طباطبایی، مفسر قرآن، در فراز اول این آیه به طور صریح گفته شده کسی که خواهان زراعت آخرت است، زیادتر از آن به او خواهیم داد؛ ولی در فراز دوم آیه، به صورت مبهم می‌‌گوید کسی که زراعت دنیا را بخواهد از آن به او می‌دهیم (نه همه آن را).  به اعتقاد وی، این تفاوت در تعبیر، به این نکته اشاره دارد که امور به خواست خدا بستگی دارد؛ چه بسا به افرادی نعمت‌های فروانی می‌بخشد و برای عده‌ای دیگر اندکی از آن می‌دهد؛ چنان‌که در آیه ۱۸ سوره اسری نیز گفته شده به کسانی که دنیا می‌خواهند هر مقدار که بخواهیم می‌دهیم.
+به گفته علامه طباطبایی، مفسر قرآن، در فراز اول این آیه به طور صریح گفته شده کسی که خواهان زراعت آخرت است، زیادتر از آن به او خواهیم داد؛ ولی در فراز دوم آیه، به صورت مبهم می‌‌گوید کسی که زراعت دنیا را بخواهد از آن به او می‌دهیم (نه همه آن را).  به اعتقاد وی، این تفاوت در تعبیر، به این نکته اشاره دارد که امور به خواست خدا بستگی دارد؛ چه بسا به افرادی نعمت‌های فروانی می‌بخشد و برای عده‌ای دیگر اندکی از آن می‌دهد؛ چنان‌که در آیه ۱۸ سوره اسری نیز گفته شده به کسانی که دنیا می‌خواهند هر مقدار که بخواهیم می‌دهیم.<ref>طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۱۸، ص۵۷.</ref>
 == آیه ۲۰ سوره شوری ==

A.ahmadi در ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۲۵

2021-12-10T09:25:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۵۵
خط ۳:		خط ۳:
	{{سوال}}بر اساس آیه ۲۰ سوره شوری کلمه «حرث» به چه معناست؟ اگر شخصی بخواهد مرتکب گناه شود؛ چرا به‌راحتی نمی‌تواند گناه کند؟ مثلاً خیلی از اوقات دسترسی به نامحرم سخت است. {{پایان سوال}}		{{سوال}}بر اساس آیه ۲۰ سوره شوری کلمه «حرث» به چه معناست؟ اگر شخصی بخواهد مرتکب گناه شود؛ چرا به‌راحتی نمی‌تواند گناه کند؟ مثلاً خیلی از اوقات دسترسی به نامحرم سخت است. {{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	~~خداوند متعال~~ در آیه ۲۰ سوره ~~شوری، به آخرت‌مداران وعده افزایش نعمت‌های بهشتی~~ را ~~داده~~ و از ~~نعمت‌ها~~ و ~~مواهب دنیوی نیز بی‌نصیب نمی‌کند، اما نسبت~~ به ~~دنیامداران خواست~~ و ~~مشیت الهی بر این قرار گرفته~~ که به ~~همهٔ خواسته‌های دنیوی شان~~ به ~~راحتی نتوانند برسند~~.		'''حرث در آیه ۲۰ سوره شوری''' زراعت است<ref>راغب اصفهانی، حسین، ترجمه و تحقیق مفردات الفاظ قرآن با تفسیر لغوی و ادبی قرآن، ترجمه غلامرضا خسروی حسینی، تهران، مرتضوی، چاپ اول، ۱۳۶۹ش، ج۱، ص۴۶۵؛ قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ ششم، ۱۳۷۱ش، ج‏۲، ص۱۱۶.</ref> و بر اساس این آیه، کسی که زراعتِ [[آخرت]] را بخواهد، خدا بر زراعت او می‌افزاید و کسی که زراعت دنیا را بخواهد، خدا از زراعت دنیا به او می‌دهد؛ ولی در آخرت، بی‌نصیب خواهد بود. به گفته [[ناصر مکارم شیرازی\|آیت‌الله مکارم شیرازی]]، مفسر [[شیعه]]، در این آیه انسان‌ها به کشاورز، جهان به مزرعه و اعمال به بذر تشبیه شده است. کسانی که اعمالشان را با نیت آخرت انجام می‌دهند، خدا پاداش آنها را می‌افزاید و کسانی که اعمالشان را با نیت رسیدن به دنیا انجام می‌دهند، خدا بهره‌ای از دنیا به آنها داده؛ ولی از آخرت بی‌نصیب خواهند بود.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج‏۲۰، ص۳۹۷.</ref>

	~~پاسخ تفصیلی:~~		به گفته علامه طباطبایی، مفسر قرآن، در فراز اول این آیه به طور صریح گفته شده کسی که خواهان زراعت آخرت است، زیادتر از آن به او خواهیم داد؛ ولی در فراز دوم آیه، به صورت مبهم می‌‌گوید کسی که زراعت دنیا را بخواهد از آن به او می‌دهیم (نه همه آن را). به اعتقاد وی، این تفاوت در تعبیر، به این نکته اشاره دارد که امور به خواست خدا بستگی دارد؛ چه بسا به افرادی نعمت‌های فروانی می‌بخشد و برای عده‌ای دیگر اندکی از آن می‌دهد؛ چنان‌که در آیه ۱۸ سوره اسری نیز گفته شده به کسانی که دنیا می‌خواهند هر مقدار که بخواهیم می‌دهیم.

	~~مقدمه~~		محتواث فراز دوم آیه ۲۰ شوری، در آیه ۱۸ سوره اسری نیز ذکر شده است. در این آیه گفته شده

	خداوند متعال با یک تشبیه لطیف، انسان‌ها را از لحاظ چگونگی بهره‌برداری از امکانات دنیوی و استعدادهای خدادادی به کشاورزان تشبیه نموده و آنها را به دو گروه دسته‌بندی می‌کند؛ گروهی برای آخرت کشت می‌کنند و گروهی برای دنیا و نتیجه هر یک از این دو زراعت را مشخص کرده، می‌فرماید: کسی که برای آخرت بکارد، به او برکت می‌دهیم و بر محصولش می‌افزائیم و آنها که فقط برای دنیا کشت کنند و تلاش و کوشش‌شان برای بهره‌گیری از این متاع زودگذر و فانی باشد، تنها اندکی از آنچه در پی آن هستند به آنها می‌دهیم، اما در آخرت هیچ نصیب و بهره‌ای نخواهند داشت.<ref>«مَنْ کَانَ یُرِیدُ حَرْثَ الْآخِرَه نَزِدْ لَهُ فِی حَرْثِهِ وَمَنْ کَانَ یُرِیدُ حَرْثَ الدُّنْیَا نُؤْتِهِ مِنْهَا وَمَا لَهُ فِی الْآخِرَه مِنْ نَصِیب».</ref>

	تشبیه جالب و کنایه زیبایی است؛ انسان‌ها همگی زارع، این جهان مزرعه، اعمال ما بذرهای آن، و امکانات الهی بارانی است که بر آن می‌بارد، اما این بذرها بسیار متفاوت است، بعضی محصولش نامحدود، جاودانی و درختانش همیشه خرم، سرسبز و پر میوه، اما بعضی دیگر محصولاتش بسیار کم، عمرش کوتاه و زودگذر، و میوه‌هایی تلخ و ناگوار دارد.

	~~تعبیر به «یرید» (می‌خواهد و اراده می‌کند) در حقیقت اشاره به تفاوت نیت‌های مردم دارد و مجموع~~ آیه ~~شرحی است پیرامون آنچه~~ در آیه قبل از مواهب و روزی‌های پروردگار آمده که گروهی از این مواهب به صورت بذرهایی برای آخرت استفاده می‌کنند و گروهی برای بهره‌گیری از دنیا.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج‏۲۰، ص۳۹۷.</ref>

	این نکته را نیز از آیه فوق می‌توان استفاده کرد که دنیا و آخرت هر دو نیاز به تلاش، سعی و کوشش دارد، و هیچ‌کدام بی‌زحمت و رنج به دست نمی‌آید، همانگونه که هیچ بذر و محصولی بی‌رنج و زحمت نیست، چه بهتر که انسان با رنج و زحمتش درختی پرورش دهد که میوه‌اش شیرین، همیشگی و برقرار باشد، نه درختی که زود خزان می‌شود و نابود می‌گردد.

	~~== واژه‌شناسی «حرث» ==~~
	«حرث» در لغت به معنای پاشاندن بذر در زمین و آماده کردن زمین برای کشت و زرع است، خود زمین و زراعت را نیز حرث گویند؛ «حرث» به معنای آباد کردن و ساختن نیز آمده است.<ref>رک: راغب اصفهانی، حسین، ترجمه و تحقیق مفردات الفاظ قرآن با تفسیر لغوی و ادبی قرآن، ترجمه: غلامرضا خسروی حسینی، تهران، مرتضوی، چاپ اول، ۱۳۶۹ش، ج۱، ص۴۶۵؛ قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ ششم، ۱۳۷۱ش، ج‏۲، ص۱۱۶.</ref>

	بنابراین، کلمه «حرث» به معنای زراعت است و مراد از زراعت آخرت، نتیجه و پیامدهای اعمال و رفتار انسان است که روز قیامت از آن بهره‌مند می‌شود که از باب استعاره به زراعت آخرت تعبیر شده ~~است، و مراد از افزایش زراعت در آخرت، پاداش چند برابر است؛ چنانچه در آیاتی دیگر فرموده~~ است:

	~~«مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَه فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها»~~.~~<ref>«هر کس عمل نیکی انجام دهد، کند ده برابر مثل آن دارد». انعام/ ۱۶۰.</ref>~~

	~~«وَ اللَّهُ یُضاعِفُ لِمَنْ یَشاءُ».<ref>«خدا برای هر کس بخواهد چند برابر می‌کند». بقره/ ۲۶۱.</ref>~~

	مراد از اینکه فرمود: «وَ مَنْ کانَ یُرِیدُ حَرْثَ الدُّنْیا نُؤْتِهِ مِنْها وَ ما لَهُ فِی الْآخِرَه مِنْ نَصِیبٍ»؛ یعنی کسی که تنها نتائج دنیایی را در نظر دارد، و برای به دست آوردن آن می‌کوشد و می‌خواهد که نتیجه عملش در دنیا عایدش شود، نه در آخرت، ما آن نتیجه دنیایی را به او می‌دهیم و دیگر در آخرت بهره‌ای ندارد.<ref>طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۱۸، ص۵۷.</ref>

	== نرسیدن دنیا پرستان به همه خواسته‌های شان ==		== نرسیدن دنیا پرستان به همه خواسته‌های شان ==
	در نگرش قرآن کریم، دنیا پرستان به همه آرزوها و خواسته‌های خود نمی‌رسند؛ اینگونه نیست که خداوند متعال همه خواسته‌های دنیامداران را برآورده کند و جالب اینکه خداوند درباره آخرت‌گرایان می‌فرماید: «نَزِدْ لَهُ فِی حَرْثِهِ‏»<ref>شوری/ ۲۰.</ref> «زراعت او را افزایش می‌دهیم» و از بهره‌ها و نعمت‌های مادی و دنیوی نیز بی‌نصیب نخواهند شد، اما درباره دنیاخواهان و افرادی که صرفاً برای رسیدن به نعمت‌های مادی و دنیوی تلاش می‌کنند و به فکر آخرت نیستند، با آوردن حرف «من» می‌فرماید: «مقداری از آنچه را که می‌خواهند به آنها می‌دهیم، اما در آخرت هیچ نصیب و بهره‌ای ندارند».		در نگرش قرآن کریم، دنیا پرستان به همه آرزوها و خواسته‌های خود نمی‌رسند؛ اینگونه نیست که خداوند متعال همه خواسته‌های دنیامداران را برآورده کند و جالب اینکه خداوند درباره آخرت‌گرایان می‌فرماید: «نَزِدْ لَهُ فِی حَرْثِهِ‏»<ref>شوری/ ۲۰.</ref> «زراعت او را افزایش می‌دهیم» و از بهره‌ها و نعمت‌های مادی و دنیوی نیز بی‌نصیب نخواهند شد، اما درباره دنیاخواهان و افرادی که صرفاً برای رسیدن به نعمت‌های مادی و دنیوی تلاش می‌کنند و به فکر آخرت نیستند، با آوردن حرف «من» می‌فرماید: «مقداری از آنچه را که می‌خواهند به آنها می‌دهیم، اما در آخرت هیچ نصیب و بهره‌ای ندارند».

	به این ترتیب، نه دنیاپرستان به همه خواسته‌های شان می‌رسند و نه طالبان آخرت از دنیا محروم می‌شوند، اما با این تفاوت که گروه اول با دست خالی به سرای آخرت می‌روند و گروه دوم با دست‌های پر! نظیر این مطلب، در آیه ۱۸ و ۱۹ سوره اسراء به شکل دیگری آمده است: «مَنْ کانَ یُرِیدُ الْعاجِلَه عَجَّلْنا لَهُ فِیها ما نَشاءُ لِمَنْ نُرِیدُ ثُمَّ جَعَلْنا لَهُ جَهَنَّمَ یَصْلاها مَذْمُوماً مَدْحُوراً. وَ مَنْ أَرادَ الْآخِرَه وَ سَعی لَها سَعْیَها وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِکَ کانَ سَعْیُهُمْ مَشْکُوراً»؛ کسی که خواهان زندگی زودگذر است، به مقداری که بخواهیم به او و به هر کس اراده کنیم می‌بخشیم، سپس دوزخ را برای او قرار می‌دهیم، در آن وارد می‌شود در حالی که مذموم و رانده شده در گاه خدا است، و آن کس که سرای آخرت را می‌طلبد و برای آخرت و بدست آوردن نعمت‌های بهشتی تلاش کند در حالی که به آخرت ایمان و باور دارد، تلاش آنها بی‌پاداش و بهره نخواهد ماند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج‏۲۰، ص۳۹۸.</ref>		به این ترتیب، نه دنیاپرستان به همه خواسته‌های شان می‌رسند و نه طالبان آخرت از دنیا محروم می‌شوند، اما با این تفاوت که گروه اول با دست خالی به سرای آخرت می‌روند و گروه دوم با دست‌های پر!

	علامه طباطبایی نیز در ذیل این آیات می‌نویسد: خداوند در آیه قبلی به وضوح فرموده است؛ کسی که خواهان زراعت آخرت است، آن را با زیادتی به او خواهیم داد، ولی در این آیه به صورت مبهم می‌فرماید: و کسی که زراعت دنیا را بخواهد از آن به او می‌دهیم (نه همه آن را) و جمله «نؤته منها» به این نکته اشاره دارد که زمام امور به مشیت خواست خدا بستگی دارد؛ چه بسا به افرادی نعمت‌های فروانی می‌بخشد و برای عده‌ای دیگر اندکی از آن می‌دهد؛ چنان‌که در جای دیگر فرموده است: «مَنْ کانَ یُرِیدُ الْعاجِلَه عَجَّلْنا لَهُ فِیها ما نَشاءُ لِمَنْ نُرِیدُ».<ref>«هر کس دنیای نقد و عاجل را بخواهد ما نیز در دادن نتیجه عملش عجله می‌کنیم، و هر چه بخواهیم و به هر کس بخواهیم چیزی می‌دهیم». اسری/ ۱۸.</ref>		علامه طباطبایی نیز در ذیل این آیات می‌نویسد: خداوند در آیه قبلی به وضوح فرموده است؛ کسی که خواهان زراعت آخرت است، آن را با زیادتی به او خواهیم داد، ولی در این آیه به صورت مبهم می‌فرماید: و کسی که زراعت دنیا را بخواهد از آن به او می‌دهیم (نه همه آن را) و جمله «نؤته منها» به این نکته اشاره دارد که زمام امور به مشیت خواست خدا بستگی دارد؛ چه بسا به افرادی نعمت‌های فروانی می‌بخشد و برای عده‌ای دیگر اندکی از آن می‌دهد؛ چنان‌که در جای دیگر فرموده است: «مَنْ کانَ یُرِیدُ الْعاجِلَه عَجَّلْنا لَهُ فِیها ما نَشاءُ لِمَنْ نُرِیدُ».<ref>«هر کس دنیای نقد و عاجل را بخواهد ما نیز در دادن نتیجه عملش عجله می‌کنیم، و هر چه بخواهیم و به هر کس بخواهیم چیزی می‌دهیم». اسری/ ۱۸.</ref>
خط ۴۲:		خط ۲۳:
	\| سوره = شوری		\| سوره = شوری
	\| آیه = ۲۰		\| آیه = ۲۰
	\| ترجمه = کسی که زراعت آخرت را بخواهد، بر زراعتش می‌افزاییم و کسی که زراعت دنیا را بخواهد، اندکی از آن را به او می‌دهیم، ولی او را در آخرت هیچ ~~بهره و نصیبی~~ نیست.		\| ترجمه = کسی که زراعت آخرت را بخواهد، بر زراعتش می‌افزاییم و کسی که زراعت دنیا را بخواهد، اندکی از آن به او می‌دهیم، ولی او را در آخرت هیچ بهره‌ای نیست.
	}}{{پایان پاسخ}}		}}{{پایان پاسخ}}

A.ahmadi در ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۲۷

2021-12-10T08:27:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۵۷
خط ۱:		خط ۱:
	~~<nowiki>~~{{~~</nowiki>~~		{{در دست ویرایش\|کاربر=A.ahmadi }}

	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}بر اساس آیه ۲۰ سوره شوری کلمه «حرث» به چه معناست؟ اگر شخصی بخواهد مرتکب گناه شود؛ چرا به‌راحتی نمی‌تواند گناه کند؟ مثلاً خیلی از اوقات دسترسی به نامحرم سخت است. {{پایان سوال}}		{{سوال}}بر اساس آیه ۲۰ سوره شوری کلمه «حرث» به چه معناست؟ اگر شخصی بخواهد مرتکب گناه شود؛ چرا به‌راحتی نمی‌تواند گناه کند؟ مثلاً خیلی از اوقات دسترسی به نامحرم سخت است. {{پایان سوال}}

A.ahmadi در ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۲۷

2021-12-10T08:27:13Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۵۷
خط ۱:		خط ۱:
			<nowiki>{{</nowiki>

	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}بر اساس آیه ۲۰ سوره شوری کلمه «حرث» به چه معناست؟ اگر شخصی بخواهد مرتکب گناه شود؛ چرا به‌راحتی نمی‌تواند گناه کند؟ مثلاً خیلی از اوقات دسترسی به نامحرم سخت است. {{پایان سوال}}		{{سوال}}بر اساس آیه ۲۰ سوره شوری کلمه «حرث» به چه معناست؟ اگر شخصی بخواهد مرتکب گناه شود؛ چرا به‌راحتی نمی‌تواند گناه کند؟ مثلاً خیلی از اوقات دسترسی به نامحرم سخت است. {{پایان سوال}}