حدیث قتل کردها - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Fabbasi در ‏۲۵ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۹

2025-09-25T08:29:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۵۹
خط ۹:		خط ۹:
	احمد بن ابی عبدالله به امام حسن عسکری(ع) نامه نوشته و در مورد کردها از ایشان کسب تکلیف می‌کند و امام در پاسخ می‌نویسد:		احمد بن ابی عبدالله به امام حسن عسکری(ع) نامه نوشته و در مورد کردها از ایشان کسب تکلیف می‌کند و امام در پاسخ می‌نویسد:

	{{عربی\|لَا تُنَبِّهُوهُمْ إِلَّا بِحَدِّ السَّيْفِ<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1407\|نام=محمد بن یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|ناشر=دار الكتب الإسلامية\|جلد=7\|صفحه=297\|مکان=تهران}}</ref>		{{عربی بزرگ\|لَا تُنَبِّهُوهُمْ إِلَّا بِحَدِّ السَّيْفِ<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1407\|نام=محمد بن یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|ناشر=دار الكتب الإسلامية\|جلد=7\|صفحه=297\|مکان=تهران}}</ref>
	\|ترجمه= کردها را باید فقط با شمشیر تنبیه کرد.}}		\|ترجمه= کردها را باید فقط با شمشیر تنبیه کرد.}}

Fabbasi در ‏۲۵ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۸

2025-09-25T08:28:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۵۸
خط ۹:		خط ۹:
	احمد بن ابی عبدالله به امام حسن عسکری(ع) نامه نوشته و در مورد کردها از ایشان کسب تکلیف می‌کند و امام در پاسخ می‌نویسد:		احمد بن ابی عبدالله به امام حسن عسکری(ع) نامه نوشته و در مورد کردها از ایشان کسب تکلیف می‌کند و امام در پاسخ می‌نویسد:

	{{عربی ~~بزرگ~~\|لَا تُنَبِّهُوهُمْ إِلَّا بِحَدِّ السَّيْفِ<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1407\|نام=محمد بن یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|ناشر=دار الكتب الإسلامية\|جلد=7\|صفحه=297\|مکان=تهران}}</ref>		{{عربی\|لَا تُنَبِّهُوهُمْ إِلَّا بِحَدِّ السَّيْفِ<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1407\|نام=محمد بن یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|ناشر=دار الكتب الإسلامية\|جلد=7\|صفحه=297\|مکان=تهران}}</ref>
	\|ترجمه= کردها را باید فقط با شمشیر تنبیه کرد.}}		\|ترجمه= کردها را باید فقط با شمشیر تنبیه کرد.}}

	[[جایگاه علامه مجلسی\|علامه مجلسی]] در شرح این حدیث، [[سلسله حدیث\|سند]] این روایت را صحیح دانسته است.		[[جایگاه علامه مجلسی\|علامه مجلسی]] در شرح این حدیث، [[سلسله حدیث\|سند]] این روایت را صحیح دانسته است.
	<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول في شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=~~الشيخ~~ محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الكتب الإسلاميّة\|جلد=24\|صفحه=57}}</ref>		<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول في شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الكتب الإسلاميّة\|جلد=24\|صفحه=57}}</ref>

	== ملاک برتری انسان ==		== ملاک برتری انسان ==

Fabbasi در ‏۲۵ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۷

2025-09-25T08:27:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۵۷
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	==کردهای دزد و غارتگر==		==کردهای دزد و غارتگر==
	با دقت در اینگونه روایات، این حقیقت روشن است که نظر راوی و امام معصوم(ع) قومیت کردها نبوده، بلکه مقصود، جماعت خاصی از ایشان بودند که دزدی و غارت‌گری می‌کردند و ناامنی برای مومنان ایجاد کرده بودند. در واقع به خاطر اخلاق زشت این دست از کردها بود که باید تنبیه و مجازات شوند تا از این رفتار غلط خود دست بردارند.		با دقت در اینگونه روایات، این حقیقت روشن است که نظر راوی و امام معصوم(ع) قومیت کردها نبوده، بلکه مقصود، جماعت خاصی از ایشان بودند که دزدی و غارت‌گری می‌کردند و ناامنی برای مومنان ایجاد کرده بودند. در واقع به خاطر اخلاق زشت این دست از کردها بود که باید تنبیه و مجازات شوند تا از این رفتار غلط خود دست بردارند.
	<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الدر المنضود في احكام الحدود\|سال=1372\|نام= محمد رضا\|نام خانوادگی=گلپايگاني\|ناشر=دار القرآن الكريم‌\|جلد=3\|صفحه=268\|مکان=قم‌}}</ref>		<ref name=":0">{{یادکرد کتاب\|عنوان=الدر المنضود في احكام الحدود\|سال=1372\|نام= محمد رضا\|نام خانوادگی=گلپايگاني\|ناشر=دار القرآن الكريم‌\|جلد=3\|صفحه=268\|مکان=قم‌}}</ref>
	چنان‌که علامه مجلسی در شرح این روایت می‌نویسد: مراد از کردها، افرادی بودند که دست به دزدی می‌زدند و شیخ کلینی نیز همین نکته را فهمیده که روایت را در باب دزدی آورده است.		چنان‌که علامه مجلسی در شرح این روایت می‌نویسد: مراد از کردها، افرادی بودند که دست به دزدی می‌زدند و شیخ کلینی نیز همین نکته را فهمیده که روایت را در باب دزدی آورده است.
	<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول في شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الكتب الإسلاميّة\|جلد=24\|صفحه=57}}</ref>		<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول في شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الكتب الإسلاميّة\|جلد=24\|صفحه=57}}</ref>
خط ۲۸:		خط ۲۸:

	==مسلمان نبودن قوم کرد در عصر ائمه==		==مسلمان نبودن قوم کرد در عصر ائمه==
	از برخی روایات استفاده می‌شود که کردها در زمان ائمه اطهار(ع) مسلمان نبودند و اینگونه روایات ناظر به آن عصر می‌باشد و شامل کردهای عصرهای بعدی نمی‌شوند.<ref~~>{{یادکرد کتاب\|عنوان~~=الدر المنضود في احكام الحدود\|سال=1372\|نام= محمد رضا\|نام خانوادگی=گلپايگاني\|ناشر=دار القرآن الكريم‌\|جلد=3\|صفحه=268\|مکان=قم‌}}</~~ref~~>		از برخی روایات استفاده می‌شود که کردها در زمان ائمه اطهار(ع) مسلمان نبودند و اینگونه روایات ناظر به آن عصر می‌باشد و شامل کردهای عصرهای بعدی نمی‌شوند.<ref name=":0" />
	* شیخ طوسی در روایتی از حسین بن منذر نقل می‌کند که به امام صادق(ع) گفتم: ما کردها را برای چوپانی گوسفندان به کار می‌گیریم و آنها آتش‌پرست هستند و گاهی گوسفندان را ذبح می‌کنند. امام فرمود: {{متن عربی\|مَا أُحِبُ‏ أَنْ‏ تَفْعَلَهُ‏ فِي مَالِكَ إِنَّمَا الذَّبِيحَةُ اسْمٌ وَ لَا يُؤْمَنُ عَلَى الِاسْمِ إِلَّا الْمُسْلِمُ\|ترجمه=دوست ندارم در مالت اینگونه رفتار شود، بدرستی که ذبیحه با اسم‌الله حلال می‌شود و غیر مسلمان هنگام ذبح اسم‌الله را نمی‌برد.}}<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تهذیب الأحکام\|سال=1365\|نام=محمدبن الحسن\|نام خانوادگی=الطوسی\|ناشر=دار الكتب العلمية\|جلد=9\|صفحه=63\|مکان=تهران}}</ref>		* شیخ طوسی در روایتی از حسین بن منذر نقل می‌کند که به امام صادق(ع) گفتم: ما کردها را برای چوپانی گوسفندان به کار می‌گیریم و آنها آتش‌پرست هستند و گاهی گوسفندان را ذبح می‌کنند. امام فرمود: {{متن عربی\|مَا أُحِبُ‏ أَنْ‏ تَفْعَلَهُ‏ فِي مَالِكَ إِنَّمَا الذَّبِيحَةُ اسْمٌ وَ لَا يُؤْمَنُ عَلَى الِاسْمِ إِلَّا الْمُسْلِمُ\|ترجمه=دوست ندارم در مالت اینگونه رفتار شود، بدرستی که ذبیحه با اسم‌الله حلال می‌شود و غیر مسلمان هنگام ذبح اسم‌الله را نمی‌برد.}}<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تهذیب الأحکام\|سال=1365\|نام=محمدبن الحسن\|نام خانوادگی=الطوسی\|ناشر=دار الكتب العلمية\|جلد=9\|صفحه=63\|مکان=تهران}}</ref>
	* اسماعیل بن فضل می‌گوید: {{متن عربی\|سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع عَنْ سَبْيِ‏ الْأَكْرَادِ إِذَا حَارَبُوا وَ مَنْ حَارَبَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ هَلْ يَحِلُّ نِكَاحُهُمْ وَ شِرَاؤُهُمْ قَالَ نَعَمْ\|ترجمه=از امام صادق(ع) پرسیدم: اگر کردها هنگام جنگ اسیر شوند، آیا فروش آنها به عنوان برده و ازدواج با کنیز آنها جایز است؟ امام فرمود: بلی.}}<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تهذیب الأحکام\|سال=1365\|نام=محمدبن الحسن\|نام خانوادگی=الطوسی\|ناشر=دار الكتب العلمية\|جلد=6\|صفحه=161\|مکان=تهران}}</ref>		* اسماعیل بن فضل می‌گوید: {{متن عربی\|سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع عَنْ سَبْيِ‏ الْأَكْرَادِ إِذَا حَارَبُوا وَ مَنْ حَارَبَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ هَلْ يَحِلُّ نِكَاحُهُمْ وَ شِرَاؤُهُمْ قَالَ نَعَمْ\|ترجمه=از امام صادق(ع) پرسیدم: اگر کردها هنگام جنگ اسیر شوند، آیا فروش آنها به عنوان برده و ازدواج با کنیز آنها جایز است؟ امام فرمود: بلی.}}<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تهذیب الأحکام\|سال=1365\|نام=محمدبن الحسن\|نام خانوادگی=الطوسی\|ناشر=دار الكتب العلمية\|جلد=6\|صفحه=161\|مکان=تهران}}</ref>

Fabbasi: /* کردهای دزد و غارتگر */

2025-09-25T08:25:50Z

کردهای دزد و غارتگر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۵۵
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	==کردهای دزد و غارتگر==		==کردهای دزد و غارتگر==
	با دقت در اینگونه روایات، این حقیقت روشن است که نظر راوی و امام معصوم(ع) قومیت کردها نبوده، بلکه مقصود، جماعت خاصی از ایشان بودند که دزدی و غارت‌گری می‌کردند و ناامنی برای مومنان ایجاد کرده بودند. در واقع به خاطر اخلاق زشت این دست از کردها بود که باید تنبیه و مجازات شوند تا از این رفتار غلط خود دست بردارند.		با دقت در اینگونه روایات، این حقیقت روشن است که نظر راوی و امام معصوم(ع) قومیت کردها نبوده، بلکه مقصود، جماعت خاصی از ایشان بودند که دزدی و غارت‌گری می‌کردند و ناامنی برای مومنان ایجاد کرده بودند. در واقع به خاطر اخلاق زشت این دست از کردها بود که باید تنبیه و مجازات شوند تا از این رفتار غلط خود دست بردارند.
	<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الدر المنضود في احكام الحدود\|سال=1372\|نام=~~السيد~~ محمد رضا\|نام خانوادگی=~~الگلپايگاني~~\|ناشر=دار القرآن الكريم‌\|جلد=3\|صفحه=268\|مکان=قم‌}}</ref>		<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الدر المنضود في احكام الحدود\|سال=1372\|نام= محمد رضا\|نام خانوادگی=گلپايگاني\|ناشر=دار القرآن الكريم‌\|جلد=3\|صفحه=268\|مکان=قم‌}}</ref>
	چنان‌که علامه مجلسی در شرح این روایت می‌نویسد: مراد از کردها، افرادی بودند که دست به دزدی می‌زدند و شیخ کلینی نیز همین نکته را فهمیده که روایت را در باب دزدی آورده است.		چنان‌که علامه مجلسی در شرح این روایت می‌نویسد: مراد از کردها، افرادی بودند که دست به دزدی می‌زدند و شیخ کلینی نیز همین نکته را فهمیده که روایت را در باب دزدی آورده است.
	<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول في شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=~~الشيخ~~ محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الكتب الإسلاميّة\|جلد=24\|صفحه=57}}</ref>		<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول في شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الكتب الإسلاميّة\|جلد=24\|صفحه=57}}</ref>

	این عبارت به این معناست که کرد بودن ملاک نبوده، بلکه در آن زمان‌ها عده زیادی از کردها دست به دزدی و غارت و بدرفتاری می‌زدند که جز با زور به راه راست نمی‌آمدند. از همین روست که کلینی روایت را ذیل باب دزدی آورده است نه کردها.		این عبارت به این معناست که کرد بودن ملاک نبوده، بلکه در آن زمان‌ها عده زیادی از کردها دست به دزدی و غارت و بدرفتاری می‌زدند که جز با زور به راه راست نمی‌آمدند. از همین روست که کلینی روایت را ذیل باب دزدی آورده است نه کردها.

Fabbasi: ویرایش متن و تکمیل الگوها

2025-09-25T08:25:05Z

ویرایش متن و تکمیل الگوها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۵۵
خط ۳:		خط ۳:
	منظور از کشتن کردها در روایات چیست؟		منظور از کشتن کردها در روایات چیست؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
			{{پاسخ}}
	با توجه به نظر روایت‌پژوهان و مفسران، منظور عبارت کردها در روایتی دال بر کشتن آنها، نه قوم کرد بلکه افراد خاصی از کردها می‌باشند که نور ایمان در قلب‌شان وارد نشده بود و در کنار شرک و آتش‌پرستی، اکثرشان در آن عصر به غارت اموال مردم می‌پرداختند.		با توجه به نظر روایت‌پژوهان و مفسران، منظور عبارت کردها در روایتی دال بر کشتن آنها، نه قوم کرد بلکه افراد خاصی از کردها می‌باشند که نور ایمان در قلب‌شان وارد نشده بود و در کنار شرک و آتش‌پرستی، اکثرشان در آن عصر به غارت اموال مردم می‌پرداختند.

	{{~~پاسخ~~}}		== بیان روایت ==
			احمد بن ابی عبدالله به امام حسن عسکری(ع) نامه نوشته و در مورد کردها از ایشان کسب تکلیف می‌کند و امام در پاسخ می‌نویسد:

			{{عربی بزرگ\|لَا تُنَبِّهُوهُمْ إِلَّا بِحَدِّ السَّيْفِ<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1407\|نام=محمد بن یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|ناشر=دار الكتب الإسلامية\|جلد=7\|صفحه=297\|مکان=تهران}}</ref>
			\|ترجمه= کردها را باید فقط با شمشیر تنبیه کرد.}}

			[[جایگاه علامه مجلسی\|علامه مجلسی]] در شرح این حدیث، [[سلسله حدیث\|سند]] این روایت را صحیح دانسته است.
			<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول في شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=الشيخ محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الكتب الإسلاميّة\|جلد=24\|صفحه=57}}</ref>

	~~== بیان روایت ==~~
	در معتبرترین کتاب روائی شیعیان روایتی [[سلسله حدیث\|صحیح السند]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول في شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=الشيخ محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الكتب الإسلاميّة\|جلد=24\|صفحه=57}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ملاذ الأخيار في فهم تهذيب الأخبار\|سال=1406\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=كتابخانه آيه الله مرعشي نجفي‌\|جلد=16\|صفحه=441\|مکان=قم}}</ref> آمده که در آن از [[امام حسن عسکری(ع)]] در مورد رفتار با کردها سؤال می‌شود که ایشان دستور قتل عام کردها را صادر می‌کند: <blockquote>
	از احمد بن ابی عبدالله نقل شده که به امام حسن عسکری(ع) نامه نوشته و در مورد کردها از ایشان کسب تکلیف کرده و امام حسن عسکری در پاسخ می‌نویسد که: کردها را باید فقط با شمشیر تنبیه کرد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1407\|نام=ابی جعفر محمد بن یعقوب\|نام خانوادگی=الکلینی\|ناشر=دار الكتب الإسلامية\|جلد=7\|صفحه=297\|مکان=تهران}}</ref></blockquote>
	== ملاک برتری انسان ==		== ملاک برتری انسان ==
	قرآن مجيد بعد از آنكه ~~بزرگترين~~ مايه مباهات و مفاخره عصر جاهلى يعنى نسب و قبيله را از كار مى‌اندازد، به سراغ معيار واقعى ارزشى ~~رفته~~ مى‌افزايد:{{قرآن\|یا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْناکُمْ مِنْ ذَکَرٍ وَ أُنْثی وَ جَعَلْناکُمْ شُعُوباً وَ قَبائِلَ لِتَعارَفُوا إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاکُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلیمٌ خَبیر\|ترجمه=اى مردم! ما شما را از يك مرد و زن آفريديم، و تيره‌ها و قبيله‌ها قرار داديم، تا يكديگر را بشناسيد، ولى گرامى‌ترين شما نزد خداوند با تقواترين شماست، خداوند دانا و خبير است.\|سوره=حجرات\|آیه=۱۳}} <ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسير نمونه‌\|سال=1374\|نام=ناصر\|نام خانوادگی= مكارم شيرازى\|ناشر=دار الكتب الاسلاميه \|جلد=22\|صفحه=196-197\|مکان=تهران}}</ref> ~~اما~~ برخی بی‌توجه به اینگونه آیات و با استناد به روایاتی که ~~یا سند ضعیفی دارند یا~~ دلالت‌شان بر مطلبی دیگر است، خواستند شیعه را مخالف با قومیت کرد قلمداد کنند. این در حالی‌ست که شیعه خود را پیرو محض قرآن کریم با تفسیر اهل بیت(ع) می‌داند.		قرآن مجيد بعد از آنكه بزرگ‌ترين مايه مباهات و مفاخره عصر جاهلى يعنى نسب و قبيله را از كار مى‌اندازد، به سراغ معيار واقعى ارزشى رفته، مى‌افزايد:{{قرآن\|یا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْناکُمْ مِنْ ذَکَرٍ وَ أُنْثی وَ جَعَلْناکُمْ شُعُوباً وَ قَبائِلَ لِتَعارَفُوا إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاکُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلیمٌ خَبیر\|ترجمه=اى مردم! ما شما را از يك مرد و زن آفريديم، و تيره‌ها و قبيله‌ها قرار داديم، تا يكديگر را بشناسيد، ولى گرامى‌ترين شما نزد خداوند با تقواترين شماست، خداوند دانا و خبير است.\|سوره=حجرات\|آیه=۱۳}} <ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسير نمونه‌\|سال=1374\|نام=ناصر\|نام خانوادگی= مكارم شيرازى\|ناشر=دار الكتب الاسلاميه \|جلد=22\|صفحه=196-197\|مکان=تهران}}</ref> برخی بی‌توجه به اینگونه آیات و با استناد به روایاتی که دلالت‌شان بر مطلبی دیگر است، خواستند شیعه را مخالف با قومیت کرد قلمداد کنند. این در حالی‌ست که شیعه خود را پیرو محض قرآن کریم با تفسیر اهل بیت(ع) می‌داند.

	==کردهای دزد و غارتگر==		==کردهای دزد و غارتگر==
	با دقت در اینگونه روایات، این حقیقت روشن است که نظر راوی و امام معصوم(ع) قومیت کردها نبوده، بلکه مقصود، جماعت خاصی از ایشان بودند که دزدی و ~~غارتگری~~ می‌کردند و ناامنی برای مومنان ایجاد کرده بودند. در واقع به خاطر اخلاق زشت این دست از کردها بود که باید تنبیه و مجازات شوند تا از این رفتار غلط خود دست بردارند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الدر المنضود في احكام الحدود\|سال=1372\|نام=السيد محمد رضا\|نام خانوادگی=الگلپايگاني\|ناشر=دار القرآن الكريم‌\|جلد=3\|صفحه=268\|مکان=قم‌}}</ref> ~~کما اینکه~~ علامه مجلسی ~~و پدرشان~~ در شرح این روایت ~~فرمودند~~:~~<blockquote>صحیح~~ و ~~لعل المراد بالأکراد اللصوص منهم، فإن الغالب فیهم ذلک کذا فهمه الکلینی~~.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول في شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=الشيخ محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الكتب الإسلاميّة\|جلد=24\|صفحه=57}}</ref> مرسل. قوله: عن الأکراد أی: اللصوص منهم، کما هو الغالب.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ملاذ الأخيار في فهم تهذيب الأخبار\|سال=1406\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=كتابخانه آيه الله مرعشي نجفي‌\|جلد=16\|صفحه=441\|مکان=قم}}</ref> مراد از کردها، افرادی بودند که دست به دزدی می‌زدند، کما اینکه اغلب آنان دزدی می‌کردند. و شیخ کلینی نیز همین نکته را فهمیده که روایت را در باب دزدی آورده است.</blockquote>این عبارت به این معناست که ~~در نگاه علامه مجلسی،~~ کرد بودن ملاک نبوده، بلکه در آن زمان‌ها ~~عدۀ~~ زیادی از کردها دست به دزدی و غارت و بدرفتاری می‌زدند که جز با زور به راه راست نمی‌آمدند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1407\|نام=~~ابی~~ جعفر محمد بن یعقوب\|نام خانوادگی=~~الکلینی~~\|ناشر=دار الكتب الإسلامية\|جلد=7\|صفحه=297\|مکان=تهران}}</ref> شیخ حر عاملی نیز این روایت را ذیل باب جواز جنگ با قطاع الطریق آورده است که می‌رساند مراد ~~روایات~~ قوم کردها نبود و بلکه عده‌ای بودند که با گرفتن راه کاروان‌ها اموال مردم را غارت می‌کردند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=وسائل الشیعة\|سال=۱۴۰۹\|نام=محمد بن الحسن\|نام خانوادگی=~~الحرّ~~ العاملي\|ناشر=مؤسسه آل البیت\|جلد=28\|صفحه=382\|مکان=قم}}</ref>		با دقت در اینگونه روایات، این حقیقت روشن است که نظر راوی و امام معصوم(ع) قومیت کردها نبوده، بلکه مقصود، جماعت خاصی از ایشان بودند که دزدی و غارت‌گری می‌کردند و ناامنی برای مومنان ایجاد کرده بودند. در واقع به خاطر اخلاق زشت این دست از کردها بود که باید تنبیه و مجازات شوند تا از این رفتار غلط خود دست بردارند.
			<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الدر المنضود في احكام الحدود\|سال=1372\|نام=السيد محمد رضا\|نام خانوادگی=الگلپايگاني\|ناشر=دار القرآن الكريم‌\|جلد=3\|صفحه=268\|مکان=قم‌}}</ref>
			چنان‌که علامه مجلسی در شرح این روایت می‌نویسد: مراد از کردها، افرادی بودند که دست به دزدی می‌زدند و شیخ کلینی نیز همین نکته را فهمیده که روایت را در باب دزدی آورده است.
			<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول في شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=الشيخ محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الكتب الإسلاميّة\|جلد=24\|صفحه=57}}</ref>

			این عبارت به این معناست که کرد بودن ملاک نبوده، بلکه در آن زمان‌ها عده زیادی از کردها دست به دزدی و غارت و بدرفتاری می‌زدند که جز با زور به راه راست نمی‌آمدند. از همین روست که کلینی روایت را ذیل باب دزدی آورده است نه کردها.
			<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1407\|نام= جعفر محمد بن یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|ناشر=دار الكتب الإسلامية\|جلد=7\|صفحه=297\|مکان=تهران}}</ref> شیخ حر عاملی نیز این روایت را ذیل باب جواز جنگ با قطاع الطریق(راه‌زنان) آورده است که می‌رساند مراد روایات، قوم کردها نبود و بلکه عده‌ای بودند که با گرفتن راه کاروان‌ها اموال مردم را غارت می‌کردند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=وسائل الشیعة\|سال=۱۴۰۹\|نام=محمد بن الحسن\|نام خانوادگی=حرّ العاملي\|ناشر=مؤسسه آل البیت\|جلد=28\|صفحه=382\|مکان=قم}}</ref>

	==مسلمان نبودن قوم کرد در عصر ائمه==		==مسلمان نبودن قوم کرد در عصر ائمه==
	از برخی روایات استفاده می‌شود که کردها در زمان ائمه اطهار(ع) مسلمان نبودند و اینگونه روایات ناظر به آن عصر می‌باشد و شامل کردهای عصرهای بعدی نمی‌شوند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الدر المنضود في احكام الحدود\|سال=1372\|نام=~~السيد~~ محمد رضا\|نام خانوادگی=~~الگلپايگاني~~\|ناشر=دار القرآن الكريم‌\|جلد=3\|صفحه=268\|مکان=قم‌}}</ref> ~~که در این نوشتار به چند نمونه از این روایات اشاره می‌شود:~~		از برخی روایات استفاده می‌شود که کردها در زمان ائمه اطهار(ع) مسلمان نبودند و اینگونه روایات ناظر به آن عصر می‌باشد و شامل کردهای عصرهای بعدی نمی‌شوند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الدر المنضود في احكام الحدود\|سال=1372\|نام= محمد رضا\|نام خانوادگی=گلپايگاني\|ناشر=دار القرآن الكريم‌\|جلد=3\|صفحه=268\|مکان=قم‌}}</ref>
	*'''روایت اول:''' عنه عن محمد بن سنان عن الحسین بن المنذر قال: قلت لأبی عبد الله ع إنا نتکاری هؤلاء الأکراد فی أقطاع الغنم و إنما هم عبدة النیران و أشباه ذلک فتسقط العارضة فیذبحونها و یبیعونها فقال ما أحب أن تفعله فی مالک إنما الذبیحة اسم و لا یؤمن علی الاسم إلا المسلم. شیخ طوسی در روایتی از حسین بن منذر نقل می‌کند که به امام صادق(ع) گفتم: ما کردها را برای چوپانی گوسفندان به کار می‌گیریم و آنها آتش‌پرست هستند و گاهی گوسفندان را ذبح می‌کنند. امام فرمود: دوست ندارم در مالت اینگونه رفتار شود، بدرستی که ذبیحه با اسم‌الله حلال می‌شود و غیر مسلمان هنگام ذبح اسم‌الله را نمی‌برد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تهذیب الأحکام\|سال=1365\|نام=محمدبن الحسن\|نام خانوادگی=الطوسی\|ناشر=دار الكتب العلمية\|جلد=9\|صفحه=63\|مکان=تهران}}</ref>		* شیخ طوسی در روایتی از حسین بن منذر نقل می‌کند که به امام صادق(ع) گفتم: ما کردها را برای چوپانی گوسفندان به کار می‌گیریم و آنها آتش‌پرست هستند و گاهی گوسفندان را ذبح می‌کنند. امام فرمود: {{متن عربی\|مَا أُحِبُ‏ أَنْ‏ تَفْعَلَهُ‏ فِي مَالِكَ إِنَّمَا الذَّبِيحَةُ اسْمٌ وَ لَا يُؤْمَنُ عَلَى الِاسْمِ إِلَّا الْمُسْلِمُ\|ترجمه=دوست ندارم در مالت اینگونه رفتار شود، بدرستی که ذبیحه با اسم‌الله حلال می‌شود و غیر مسلمان هنگام ذبح اسم‌الله را نمی‌برد.}}<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تهذیب الأحکام\|سال=1365\|نام=محمدبن الحسن\|نام خانوادگی=الطوسی\|ناشر=دار الكتب العلمية\|جلد=9\|صفحه=63\|مکان=تهران}}</ref>
	*'''روایت دوم:''' محمد بن علی بن محبوب عن العباس بن معروف عن محمد بن الحسن عن جعفر بن بشیر عن إسماعیل بن الفضل قال: سألت أبا عبد الله عن سبی الأکراد إذا حاربوا و من حارب من المشرکین هل یحل نکاحهم و شراؤهم قال نعم. در روایت دیگری اسماعیل بن فضل از امام صادق(ع) ~~می‌پرسد~~: اگر کردها هنگام جنگ اسیر شوند، آیا فروش آنها به عنوان برده و ازدواج با کنیز آنها جایز است؟ امام فرمود: بلی.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تهذیب الأحکام\|سال=1365\|نام=محمدبن الحسن\|نام خانوادگی=الطوسی\|ناشر=دار الكتب العلمية\|جلد=6\|صفحه=161\|مکان=تهران}}</ref>		* اسماعیل بن فضل می‌گوید: {{متن عربی\|سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع عَنْ سَبْيِ‏ الْأَكْرَادِ إِذَا حَارَبُوا وَ مَنْ حَارَبَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ هَلْ يَحِلُّ نِكَاحُهُمْ وَ شِرَاؤُهُمْ قَالَ نَعَمْ\|ترجمه=از امام صادق(ع) پرسیدم: اگر کردها هنگام جنگ اسیر شوند، آیا فروش آنها به عنوان برده و ازدواج با کنیز آنها جایز است؟ امام فرمود: بلی.}}<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تهذیب الأحکام\|سال=1365\|نام=محمدبن الحسن\|نام خانوادگی=الطوسی\|ناشر=دار الكتب العلمية\|جلد=6\|صفحه=161\|مکان=تهران}}</ref>

	== منابع==		== منابع==
	{{پانویس\|۲}}		{{پانویس\|۲}}

Fabbasi: /* بیان روایت */

2025-09-25T07:59:33Z

بیان روایت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۲۹
خط ۸:		خط ۸:

	== بیان روایت ==		== بیان روایت ==
	در معتبرترین کتاب روائی شیعیان روایتی [[صحیح السند]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول في شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=الشيخ محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الكتب الإسلاميّة\|جلد=24\|صفحه=57}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ملاذ الأخيار في فهم تهذيب الأخبار\|سال=1406\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=كتابخانه آيه الله مرعشي نجفي‌\|جلد=16\|صفحه=441\|مکان=قم}}</ref> آمده که در آن از [[امام حسن عسکری(ع)]] در مورد رفتار با کردها سؤال می‌شود که ایشان دستور قتل عام کردها را صادر می‌کند: <blockquote>		در معتبرترین کتاب روائی شیعیان روایتی [[سلسله حدیث\|صحیح السند]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول في شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=الشيخ محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الكتب الإسلاميّة\|جلد=24\|صفحه=57}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ملاذ الأخيار في فهم تهذيب الأخبار\|سال=1406\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=كتابخانه آيه الله مرعشي نجفي‌\|جلد=16\|صفحه=441\|مکان=قم}}</ref> آمده که در آن از [[امام حسن عسکری(ع)]] در مورد رفتار با کردها سؤال می‌شود که ایشان دستور قتل عام کردها را صادر می‌کند: <blockquote>
	از احمد بن ابی عبدالله نقل شده که به امام حسن عسکری(ع) نامه نوشته و در مورد کردها از ایشان کسب تکلیف کرده و امام حسن عسکری در پاسخ می‌نویسد که: کردها را باید فقط با شمشیر تنبیه کرد.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1407\|نام=ابی جعفر محمد بن یعقوب\|نام خانوادگی=الکلینی\|ناشر=دار الكتب الإسلامية\|جلد=7\|صفحه=297\|مکان=تهران}}</ref></blockquote>		از احمد بن ابی عبدالله نقل شده که به امام حسن عسکری(ع) نامه نوشته و در مورد کردها از ایشان کسب تکلیف کرده و امام حسن عسکری در پاسخ می‌نویسد که: کردها را باید فقط با شمشیر تنبیه کرد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1407\|نام=ابی جعفر محمد بن یعقوب\|نام خانوادگی=الکلینی\|ناشر=دار الكتب الإسلامية\|جلد=7\|صفحه=297\|مکان=تهران}}</ref></blockquote>
	== ملاک برتری انسان ==		== ملاک برتری انسان ==
	قرآن مجيد بعد از آنكه بزرگترين مايه مباهات و مفاخره عصر جاهلى يعنى نسب و قبيله را از كار مى‌اندازد، به سراغ معيار واقعى ارزشى رفته مى‌افزايد:{{قرآن\|یا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْناکُمْ مِنْ ذَکَرٍ وَ أُنْثی وَ جَعَلْناکُمْ شُعُوباً وَ قَبائِلَ لِتَعارَفُوا إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاکُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلیمٌ خَبیر\|ترجمه=اى مردم! ما شما را از يك مرد و زن آفريديم، و تيره‌ها و قبيله‌ها قرار داديم، تا يكديگر را بشناسيد، ولى گرامى‌ترين شما نزد خداوند با تقواترين شماست، خداوند دانا و خبير است.\|سوره=حجرات\|آیه=۱۳}} <ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسير نمونه‌\|سال=1374\|نام=ناصر\|نام خانوادگی= مكارم شيرازى\|ناشر=دار الكتب الاسلاميه \|جلد=22\|صفحه=196-197\|مکان=تهران}}</ref> اما برخی بی‌توجه به اینگونه آیات و با استناد به روایاتی که یا سند ضعیفی دارند یا دلالت‌شان بر مطلبی دیگر است، خواستند شیعه را مخالف با قومیت کرد قلمداد کنند. این در حالی‌ست که شیعه خود را پیرو محض قرآن کریم با تفسیر اهل بیت(ع) می‌داند.		قرآن مجيد بعد از آنكه بزرگترين مايه مباهات و مفاخره عصر جاهلى يعنى نسب و قبيله را از كار مى‌اندازد، به سراغ معيار واقعى ارزشى رفته مى‌افزايد:{{قرآن\|یا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْناکُمْ مِنْ ذَکَرٍ وَ أُنْثی وَ جَعَلْناکُمْ شُعُوباً وَ قَبائِلَ لِتَعارَفُوا إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاکُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلیمٌ خَبیر\|ترجمه=اى مردم! ما شما را از يك مرد و زن آفريديم، و تيره‌ها و قبيله‌ها قرار داديم، تا يكديگر را بشناسيد، ولى گرامى‌ترين شما نزد خداوند با تقواترين شماست، خداوند دانا و خبير است.\|سوره=حجرات\|آیه=۱۳}} <ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسير نمونه‌\|سال=1374\|نام=ناصر\|نام خانوادگی= مكارم شيرازى\|ناشر=دار الكتب الاسلاميه \|جلد=22\|صفحه=196-197\|مکان=تهران}}</ref> اما برخی بی‌توجه به اینگونه آیات و با استناد به روایاتی که یا سند ضعیفی دارند یا دلالت‌شان بر مطلبی دیگر است، خواستند شیعه را مخالف با قومیت کرد قلمداد کنند. این در حالی‌ست که شیعه خود را پیرو محض قرآن کریم با تفسیر اهل بیت(ع) می‌داند.

Shahroudi: Shahroudi صفحهٔ پیش نویس:حدیث قتل کردها را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به حدیث قتل کردها منتقل کرد

2024-11-16T17:57:40Z

Shahroudi صفحهٔ پیش نویس:حدیث قتل کردها را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به حدیث قتل کردها منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۲۷
(بدون تفاوت)

Shahroudi در ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۵۷

2024-11-16T17:57:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۲۷
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{پیش نویس\|تکمیل}}~~

	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
	منظور از کشتن کردها در روایات چیست؟		منظور از کشتن کردها در روایات چیست؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	منظور ~~روایت،~~ نه قوم کرد بلکه افراد خاصی از کردها می‌باشند که نور ایمان در قلب‌شان وارد نشده بود و در کنار شرک و آتش‌پرستی، اکثرشان در آن عصر به غارت اموال مردم می‌پرداختند.		با توجه به نظر روایت‌پژوهان و مفسران، منظور عبارت کردها در روایتی دال بر کشتن آنها، نه قوم کرد بلکه افراد خاصی از کردها می‌باشند که نور ایمان در قلب‌شان وارد نشده بود و در کنار شرک و آتش‌پرستی، اکثرشان در آن عصر به غارت اموال مردم می‌پرداختند.

	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
خط ۱۶:		خط ۱۴:

	==کردهای دزد و غارتگر==		==کردهای دزد و غارتگر==
	با دقت در اینگونه روایات، این حقیقت روشن است که نظر راوی و امام معصوم(ع) قومیت کردها نبوده، بلکه مقصود، جماعت خاصی از ایشان بودند که دزدی و غارتگری می‌کردند و ناامنی برای ~~مومنین~~ ایجاد کرده بودند. در واقع به خاطر اخلاق زشت این دست از ~~کردهاست~~ که باید ~~با شمشیر،~~ تنبیه و مجازات شوند تا از این رفتار غلط خود دست بردارند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الدر المنضود في احكام الحدود\|سال=1372\|نام=السيد محمد رضا\|نام خانوادگی=الگلپايگاني\|ناشر=دار القرآن الكريم‌\|جلد=3\|صفحه=268\|مکان=قم‌}}</ref>		با دقت در اینگونه روایات، این حقیقت روشن است که نظر راوی و امام معصوم(ع) قومیت کردها نبوده، بلکه مقصود، جماعت خاصی از ایشان بودند که دزدی و غارتگری می‌کردند و ناامنی برای مومنان ایجاد کرده بودند. در واقع به خاطر اخلاق زشت این دست از کردها بود که باید تنبیه و مجازات شوند تا از این رفتار غلط خود دست بردارند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الدر المنضود في احكام الحدود\|سال=1372\|نام=السيد محمد رضا\|نام خانوادگی=الگلپايگاني\|ناشر=دار القرآن الكريم‌\|جلد=3\|صفحه=268\|مکان=قم‌}}</ref> کما اینکه علامه مجلسی و پدرشان در شرح این روایت فرمودند:<blockquote>صحیح و لعل المراد بالأکراد اللصوص منهم، فإن الغالب فیهم ذلک کذا فهمه الکلینی.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول في شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=الشيخ محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الكتب الإسلاميّة\|جلد=24\|صفحه=57}}</ref> مرسل. قوله: عن الأکراد أی: اللصوص منهم، کما هو الغالب.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ملاذ الأخيار في فهم تهذيب الأخبار\|سال=1406\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=كتابخانه آيه الله مرعشي نجفي‌\|جلد=16\|صفحه=441\|مکان=قم}}</ref> مراد از کردها، افرادی بودند که دست به دزدی می‌زدند، کما اینکه اغلب آنان دزدی می‌کردند. و شیخ کلینی نیز همین نکته را فهمیده که روایت را در باب دزدی آورده است.</blockquote>این عبارت به این معناست که در نگاه علامه مجلسی، کرد بودن ملاک نبوده، بلکه در آن زمان‌ها عدۀ زیادی از کردها دست به دزدی و غارت و بدرفتاری می‌زدند که جز با زور به راه راست نمی‌آمدند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1407\|نام=ابی جعفر محمد بن یعقوب\|نام خانوادگی=الکلینی\|ناشر=دار الكتب الإسلامية\|جلد=7\|صفحه=297\|مکان=تهران}}</ref> شیخ حر عاملی نیز این روایت را ذیل باب جواز جنگ با قطاع الطریق آورده است که می‌رساند مراد روایات قوم کردها نبود و بلکه عده‌ای بودند که با گرفتن راه کاروان‌ها اموال مردم را غارت می‌کردند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=وسائل الشیعة\|سال=۱۴۰۹\|نام=محمد بن الحسن\|نام خانوادگی=الحرّ العاملي\|ناشر=مؤسسه آل البیت\|جلد=28\|صفحه=382\|مکان=قم}}</ref>



	کما اینکه علامه مجلسی و پدرشان در شرح این روایت فرمودند:<blockquote>صحیح و لعل المراد بالأکراد اللصوص منهم، فإن الغالب فیهم ذلک کذا فهمه الکلینی.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول في شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=الشيخ محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الكتب الإسلاميّة\|جلد=24\|صفحه=57}}</ref>مرسل. قوله: عن الأکراد أی: اللصوص منهم، کما هو الغالب.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ملاذ الأخيار في فهم تهذيب الأخبار\|سال=1406\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=كتابخانه آيه الله مرعشي نجفي‌\|جلد=16\|صفحه=441\|مکان=قم}}</ref>مراد از کردها، افرادی بودند که دست به دزدی می‌زدند، کما اینکه اغلب آنان دزدی می‌کردند. و شیخ کلینی نیز همین نکته را فهمیده که روایت را در باب دزدی آورده است.</blockquote>این ~~یعنی~~ در نگاه علامه ~~نیز،~~ کرد بودن ملاک نبوده، بلکه در آن زمان‌ها عدۀ زیادی از کردها دست به دزدی و غارت و بدرفتاری می‌زدند که جز با زور به راه راست نمی‌آمدند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1407\|نام=ابی جعفر محمد بن یعقوب\|نام خانوادگی=الکلینی\|ناشر=دار الكتب الإسلامية\|جلد=7\|صفحه=297\|مکان=تهران}}</ref>

	شیخ حر عاملی نیز این روایت را ذیل باب جواز جنگ با قطاع الطریق آورده است که می‌رساند مراد روایات قوم کردها نبود و بلکه عده‌ای بودند که با گرفتن راه کاروان‌ها اموال مردم را غارت می‌کردند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=وسائل الشیعة\|سال=۱۴۰۹\|نام=محمد بن الحسن\|نام خانوادگی=الحرّ العاملي\|ناشر=مؤسسه آل البیت\|جلد=28\|صفحه=382\|مکان=قم}}</ref>

	==مسلمان نبودن قوم کرد در عصر ائمه~~(ع)~~==		==مسلمان نبودن قوم کرد در عصر ائمه==
	از برخی روایات استفاده می‌شود که کردها در زمان ائمه(ع) مسلمان نبودند و اینگونه روایات ناظر به آن عصر می‌باشد و شامل کردهای عصرهای بعدی نمی‌شوند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الدر المنضود في احكام الحدود\|سال=1372\|نام=السيد محمد رضا\|نام خانوادگی=الگلپايگاني\|ناشر=دار القرآن الكريم‌\|جلد=3\|صفحه=268\|مکان=قم‌}}</ref> که در این نوشتار به چند نمونه از این روایات اشاره می‌شود.		از برخی روایات استفاده می‌شود که کردها در زمان ائمه اطهار(ع) مسلمان نبودند و اینگونه روایات ناظر به آن عصر می‌باشد و شامل کردهای عصرهای بعدی نمی‌شوند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الدر المنضود في احكام الحدود\|سال=1372\|نام=السيد محمد رضا\|نام خانوادگی=الگلپايگاني\|ناشر=دار القرآن الكريم‌\|جلد=3\|صفحه=268\|مکان=قم‌}}</ref> که در این نوشتار به چند نمونه از این روایات اشاره می‌شود:
	*'''روایت اول:''' عنه عن محمد بن سنان عن الحسین بن المنذر قال: قلت لأبی عبد الله ع إنا نتکاری هؤلاء الأکراد فی أقطاع الغنم و إنما هم عبدة النیران و أشباه ذلک فتسقط العارضة فیذبحونها و یبیعونها فقال ما أحب أن تفعله فی مالک إنما الذبیحة اسم و لا یؤمن علی الاسم إلا المسلم. شیخ طوسی در روایتی از حسین بن منذر نقل می‌کند که به امام صادق(ع) گفتم: ما کردها را برای چوپانی گوسفندان به کار می‌گیریم و آنها آتش‌پرست هستند و گاهی گوسفندان را ذبح می‌کنند. امام فرمود: دوست ندارم در مالت اینگونه رفتار شود، بدرستی که ذبیحه با اسم‌الله حلال می‌شود و غیر مسلمان هنگام ذبح اسم‌الله را نمی‌برد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تهذیب الأحکام\|سال=1365\|نام=محمدبن الحسن\|نام خانوادگی=الطوسی\|ناشر=دار الكتب العلمية\|جلد=9\|صفحه=63\|مکان=تهران}}</ref>		*'''روایت اول:''' عنه عن محمد بن سنان عن الحسین بن المنذر قال: قلت لأبی عبد الله ع إنا نتکاری هؤلاء الأکراد فی أقطاع الغنم و إنما هم عبدة النیران و أشباه ذلک فتسقط العارضة فیذبحونها و یبیعونها فقال ما أحب أن تفعله فی مالک إنما الذبیحة اسم و لا یؤمن علی الاسم إلا المسلم. شیخ طوسی در روایتی از حسین بن منذر نقل می‌کند که به امام صادق(ع) گفتم: ما کردها را برای چوپانی گوسفندان به کار می‌گیریم و آنها آتش‌پرست هستند و گاهی گوسفندان را ذبح می‌کنند. امام فرمود: دوست ندارم در مالت اینگونه رفتار شود، بدرستی که ذبیحه با اسم‌الله حلال می‌شود و غیر مسلمان هنگام ذبح اسم‌الله را نمی‌برد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تهذیب الأحکام\|سال=1365\|نام=محمدبن الحسن\|نام خانوادگی=الطوسی\|ناشر=دار الكتب العلمية\|جلد=9\|صفحه=63\|مکان=تهران}}</ref>
	*'''روایت دوم:'''محمد بن علی بن محبوب عن العباس بن معروف عن محمد بن الحسن عن جعفر بن بشیر عن إسماعیل بن الفضل قال: سألت أبا عبد الله عن سبی الأکراد إذا حاربوا و من حارب من المشرکین هل یحل نکاحهم و شراؤهم قال نعم. در روایت دیگری اسماعیل بن فضل از امام صادق(ع) می‌پرسد: اگر کردها هنگام جنگ اسیر شوند، آیا فروش آنها به عنوان برده و ازدواج با کنیز آنها جایز است؟ امام فرمود: بلی.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تهذیب الأحکام\|سال=1365\|نام=محمدبن الحسن\|نام خانوادگی=الطوسی\|ناشر=دار الكتب العلمية\|جلد=6\|صفحه=161\|مکان=تهران}}</ref>		*'''روایت دوم:''' محمد بن علی بن محبوب عن العباس بن معروف عن محمد بن الحسن عن جعفر بن بشیر عن إسماعیل بن الفضل قال: سألت أبا عبد الله عن سبی الأکراد إذا حاربوا و من حارب من المشرکین هل یحل نکاحهم و شراؤهم قال نعم. در روایت دیگری اسماعیل بن فضل از امام صادق(ع) می‌پرسد: اگر کردها هنگام جنگ اسیر شوند، آیا فروش آنها به عنوان برده و ازدواج با کنیز آنها جایز است؟ امام فرمود: بلی.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تهذیب الأحکام\|سال=1365\|نام=محمدبن الحسن\|نام خانوادگی=الطوسی\|ناشر=دار الكتب العلمية\|جلد=6\|صفحه=161\|مکان=تهران}}</ref>


	از این روایات می‌توان استفاده کرد که در زمان صدور این روایات، کردها افرادی غیر مسلمان، آتش‌پرست و مشرک بودند و برخی از آنها به غارتگری مشغول بودند و رفتار درستی نیز با مردم نداشتند. ولذا نمی‌توان قومیت کرد را در هر عصری مشمول این روایات دانست؛ زیرا آنها بعد از مسلمان شدن همانند دیگر مسلمانان هستند و قومیت کردی‌شان هیچ نقصی بر فضیلت و کرامت‌شان وارد نمی‌کند و تقوای الهی تنها ملاک برتری است.{{پایان پاسخ}}

	== منابع==		== منابع==
	{{پانویس\|۲}}		{{پانویس\|۲}}

Meysamhasani در ‏۱۱ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۳۳

2024-11-11T17:33:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۰۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{پیش نویس\|~~نیازمند به ویرایش~~}}		{{پیش نویس\|تکمیل}}

	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}

Meysamhasani در ‏۱۱ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۲۹

2024-11-11T17:29:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۵۹
خط ۹:		خط ۹:
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}

	== بیان ~~شبهه~~ ==		== بیان روایت ==
	در معتبرترین کتاب روائی شیعیان روایتی [[صحیح السند]] آمده که در آن از [[امام حسن عسکری(ع)]] در مورد رفتار با کردها سؤال می‌شود که ایشان دستور قتل عام کردها را صادر می‌کند: <blockquote>		در معتبرترین کتاب روائی شیعیان روایتی [[صحیح السند]]<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول في شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=الشيخ محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الكتب الإسلاميّة\|جلد=24\|صفحه=57}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ملاذ الأخيار في فهم تهذيب الأخبار\|سال=1406\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=كتابخانه آيه الله مرعشي نجفي‌\|جلد=16\|صفحه=441\|مکان=قم}}</ref> آمده که در آن از [[امام حسن عسکری(ع)]] در مورد رفتار با کردها سؤال می‌شود که ایشان دستور قتل عام کردها را صادر می‌کند: <blockquote>
	از احمد بن ابی عبدالله نقل شده که به امام حسن عسکری(ع) نامه نوشته و در مورد کردها از ایشان کسب تکلیف کرده و امام حسن عسکری در پاسخ می‌نویسد که: کردها را باید فقط با شمشیر تنبیه کرد.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1407\|نام=ابی جعفر محمد بن یعقوب\|نام خانوادگی=الکلینی\|ناشر=دار الكتب الإسلامية\|جلد=7\|صفحه=297\|مکان=تهران}}</ref></blockquote>علامه‌محمدتقی مجلسی<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول في شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=الشيخ محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الكتب الإسلاميّة\|جلد=24\|صفحه=57}}</ref> و علامه‌محمدباقر مجلسی<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ملاذ الأخيار في فهم تهذيب الأخبار\|سال=1406\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=كتابخانه آيه الله مرعشي نجفي‌\|جلد=16\|صفحه=441\|مکان=قم}}</ref> روایت را صحیح دانسته‌اند.		از احمد بن ابی عبدالله نقل شده که به امام حسن عسکری(ع) نامه نوشته و در مورد کردها از ایشان کسب تکلیف کرده و امام حسن عسکری در پاسخ می‌نویسد که: کردها را باید فقط با شمشیر تنبیه کرد.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1407\|نام=ابی جعفر محمد بن یعقوب\|نام خانوادگی=الکلینی\|ناشر=دار الكتب الإسلامية\|جلد=7\|صفحه=297\|مکان=تهران}}</ref></blockquote>

	== ملاک برتری انسان ==		== ملاک برتری انسان ==
	~~در نگرش~~ قرآن ~~کریم [[کرامت انسان]] مربوط به نژاد~~ و نسب ~~نمی‌باشد، چنان‌که خداوند فرمود~~:{{قرآن\|یا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْناکُمْ مِنْ ذَکَرٍ وَ أُنْثی وَ جَعَلْناکُمْ شُعُوباً وَ قَبائِلَ لِتَعارَفُوا إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاکُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلیمٌ خَبیر\|ترجمه=ای مردم! ما شما را از یک مرد و زن ~~آفریدیم~~ و ~~شما را تیره‌ها~~ و ~~قبیله‌ها~~ قرار ~~دادیم~~ تا ~~یکدیگر~~ را ~~بشناسید؛ (اینها ملاک امتیاز نیست) بی تردید گرامی‌ترین~~ شما نزد ~~خدا پرهیزکارترین شماست؛~~ خداوند دانا و ~~آگاه~~ است)\|سوره=حجرات\|آیه=۱۳}} اما برخی بی‌توجه به اینگونه آیات و با استناد به روایاتی که یا سند ضعیفی دارند یا دلالت‌شان بر مطلبی دیگر است، خواستند شیعه را مخالف با قومیت کرد قلمداد کنند. این در حالی‌ست که شیعه خود را پیرو محض قرآن کریم با تفسیر اهل بیت(ع) می‌داند.		قرآن مجيد بعد از آنكه بزرگترين مايه مباهات و مفاخره عصر جاهلى يعنى نسب و قبيله را از كار مى‌اندازد، به سراغ معيار واقعى ارزشى رفته مى‌افزايد:{{قرآن\|یا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْناکُمْ مِنْ ذَکَرٍ وَ أُنْثی وَ جَعَلْناکُمْ شُعُوباً وَ قَبائِلَ لِتَعارَفُوا إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاکُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلیمٌ خَبیر\|ترجمه=اى مردم! ما شما را از يك مرد و زن آفريديم، و تيره‌ها و قبيله‌ها قرار داديم، تا يكديگر را بشناسيد، ولى گرامى‌ترين شما نزد خداوند با تقواترين شماست، خداوند دانا و خبير است.\|سوره=حجرات\|آیه=۱۳}} <ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسير نمونه‌\|سال=1374\|نام=ناصر\|نام خانوادگی= مكارم شيرازى\|ناشر=دار الكتب الاسلاميه \|جلد=22\|صفحه=196-197\|مکان=تهران}}</ref> اما برخی بی‌توجه به اینگونه آیات و با استناد به روایاتی که یا سند ضعیفی دارند یا دلالت‌شان بر مطلبی دیگر است، خواستند شیعه را مخالف با قومیت کرد قلمداد کنند. این در حالی‌ست که شیعه خود را پیرو محض قرآن کریم با تفسیر اهل بیت(ع) می‌داند.

	==کردهای دزد و غارتگر==		==کردهای دزد و غارتگر==
	با دقت در اینگونه روایات، این حقیقت روشن است که نظر راوی و امام معصوم(ع) قومیت کردها نبوده، بلکه مقصود، جماعت خاصی از ایشان بودند که دزدی و غارتگری می‌کردند و ناامنی برای مومنین ایجاد کرده بودند. در واقع به خاطر اخلاق زشت این دست از کردهاست که باید با شمشیر، تنبیه و مجازات شوند تا از این رفتار غلط خود دست بردارند.		با دقت در اینگونه روایات، این حقیقت روشن است که نظر راوی و امام معصوم(ع) قومیت کردها نبوده، بلکه مقصود، جماعت خاصی از ایشان بودند که دزدی و غارتگری می‌کردند و ناامنی برای مومنین ایجاد کرده بودند. در واقع به خاطر اخلاق زشت این دست از کردهاست که باید با شمشیر، تنبیه و مجازات شوند تا از این رفتار غلط خود دست بردارند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الدر المنضود في احكام الحدود\|سال=1372\|نام=السيد محمد رضا\|نام خانوادگی=الگلپايگاني\|ناشر=دار القرآن الكريم‌\|جلد=3\|صفحه=268\|مکان=قم‌}}</ref>



	کما اینکه علامه مجلسی و پدرشان در شرح این روایت فرمودند:<blockquote>صحیح و لعل المراد بالأکراد اللصوص منهم، فإن الغالب فیهم ذلک کذا فهمه الکلینی.<ref>~~رک: مجلسی، محمد باقر،~~ مرآة العقول فی شرح أخبار آل ~~الرسول، تهران،~~ دار ~~الکتب الاسلامیه، چاپ دوم، ۱۴۰۴ق، ج‏۲۴، ص۵۷.~~</ref>مرسل. قوله: عن الأکراد أی: اللصوص منهم، کما هو الغالب.<ref>~~مجلسی، محمد باقر،~~ ملاذ ~~الأخیار فی~~ فهم ~~تهذیب الأخبار، قم، کتابخانه مرعشی نجفی، چاپ اول، ۱۴۰۶ق، ج‏۱۶، ص۴۴۱.~~</ref>مراد از کردها، افرادی بودند که دست به دزدی می‌زدند، کما اینکه اغلب آنان دزدی می‌کردند. و شیخ کلینی نیز همین نکته را فهمیده که روایت را در باب دزدی آورده است.</blockquote>این یعنی در نگاه علامه نیز، کرد بودن ملاک نبوده، بلکه در آن زمان‌ها عدۀ زیادی از کردها دست به دزدی و غارت و بدرفتاری می‌زدند که جز با زور به راه راست نمی‌آمدند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1407\|نام=ابی جعفر محمد بن یعقوب\|نام خانوادگی=الکلینی\|ناشر=دار الكتب الإسلامية\|جلد=7\|صفحه=297\|مکان=تهران}}</ref>		کما اینکه علامه مجلسی و پدرشان در شرح این روایت فرمودند:<blockquote>صحیح و لعل المراد بالأکراد اللصوص منهم، فإن الغالب فیهم ذلک کذا فهمه الکلینی.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول في شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=الشيخ محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الكتب الإسلاميّة\|جلد=24\|صفحه=57}}</ref>مرسل. قوله: عن الأکراد أی: اللصوص منهم، کما هو الغالب.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ملاذ الأخيار في فهم تهذيب الأخبار\|سال=1406\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=كتابخانه آيه الله مرعشي نجفي‌\|جلد=16\|صفحه=441\|مکان=قم}}</ref>مراد از کردها، افرادی بودند که دست به دزدی می‌زدند، کما اینکه اغلب آنان دزدی می‌کردند. و شیخ کلینی نیز همین نکته را فهمیده که روایت را در باب دزدی آورده است.</blockquote>این یعنی در نگاه علامه نیز، کرد بودن ملاک نبوده، بلکه در آن زمان‌ها عدۀ زیادی از کردها دست به دزدی و غارت و بدرفتاری می‌زدند که جز با زور به راه راست نمی‌آمدند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1407\|نام=ابی جعفر محمد بن یعقوب\|نام خانوادگی=الکلینی\|ناشر=دار الكتب الإسلامية\|جلد=7\|صفحه=297\|مکان=تهران}}</ref>

	شیخ حر عاملی نیز این روایت را ذیل باب جواز جنگ با قطاع الطریق آورده است که می‌رساند مراد روایات قوم کردها نبود و بلکه عده‌ای بودند که با گرفتن راه کاروان‌ها اموال مردم را غارت می‌کردند.<ref>~~رک: حر عاملی، محمد،~~ وسائل ~~الشیعة، قم،~~ مؤسسه آل ~~البیت، چاپ اول، ۱۴۰۹ق، ج‏۲۸، ص۳۸۲.~~</ref>		شیخ حر عاملی نیز این روایت را ذیل باب جواز جنگ با قطاع الطریق آورده است که می‌رساند مراد روایات قوم کردها نبود و بلکه عده‌ای بودند که با گرفتن راه کاروان‌ها اموال مردم را غارت می‌کردند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=وسائل الشیعة\|سال=۱۴۰۹\|نام=محمد بن الحسن\|نام خانوادگی=الحرّ العاملي\|ناشر=مؤسسه آل البیت\|جلد=28\|صفحه=382\|مکان=قم}}</ref>

	==مسلمان نبودن قوم کرد در عصر ائمه(ع)==		==مسلمان نبودن قوم کرد در عصر ائمه(ع)==
	از برخی روایات استفاده می‌شود که کردها در زمان ائمه(ع) مسلمان نبودند ~~و دائم با مسلمانان در جنگ بودند~~ و اینگونه روایات ناظر به آن عصر می‌باشد و شامل کردهای عصرهای بعدی نمی‌شوند. که در این نوشتار به چند نمونه از این روایات اشاره می‌شود.		از برخی روایات استفاده می‌شود که کردها در زمان ائمه(ع) مسلمان نبودند و اینگونه روایات ناظر به آن عصر می‌باشد و شامل کردهای عصرهای بعدی نمی‌شوند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الدر المنضود في احكام الحدود\|سال=1372\|نام=السيد محمد رضا\|نام خانوادگی=الگلپايگاني\|ناشر=دار القرآن الكريم‌\|جلد=3\|صفحه=268\|مکان=قم‌}}</ref> که در این نوشتار به چند نمونه از این روایات اشاره می‌شود.
	*'''روایت اول:''' عنه عن محمد بن سنان عن الحسین بن المنذر قال: قلت لأبی عبد الله ع إنا نتکاری هؤلاء الأکراد فی أقطاع الغنم و إنما هم عبدة النیران و أشباه ذلک فتسقط العارضة فیذبحونها و یبیعونها فقال ما أحب أن تفعله فی مالک إنما الذبیحة اسم و لا یؤمن علی الاسم إلا المسلم.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تهذیب الأحکام\|سال=1365\|نام=محمدبن الحسن\|نام خانوادگی=الطوسی\|ناشر=دار الكتب العلمية\|جلد=9\|صفحه=63\|مکان=تهران}}</ref> شیخ طوسی در روایتی از حسین بن منذر نقل می‌کند که به امام صادق(ع) گفتم: ما کردها را برای چوپانی گوسفندان به کار می‌گیریم و آنها آتش‌پرست هستند و گاهی گوسفندان را ذبح می‌کنند. امام فرمود: دوست ندارم در مالت اینگونه رفتار شود، بدرستی که ذبیحه با اسم‌الله حلال می‌شود و غیر مسلمان هنگام ذبح اسم‌الله را نمی‌برد.		*'''روایت اول:''' عنه عن محمد بن سنان عن الحسین بن المنذر قال: قلت لأبی عبد الله ع إنا نتکاری هؤلاء الأکراد فی أقطاع الغنم و إنما هم عبدة النیران و أشباه ذلک فتسقط العارضة فیذبحونها و یبیعونها فقال ما أحب أن تفعله فی مالک إنما الذبیحة اسم و لا یؤمن علی الاسم إلا المسلم. شیخ طوسی در روایتی از حسین بن منذر نقل می‌کند که به امام صادق(ع) گفتم: ما کردها را برای چوپانی گوسفندان به کار می‌گیریم و آنها آتش‌پرست هستند و گاهی گوسفندان را ذبح می‌کنند. امام فرمود: دوست ندارم در مالت اینگونه رفتار شود، بدرستی که ذبیحه با اسم‌الله حلال می‌شود و غیر مسلمان هنگام ذبح اسم‌الله را نمی‌برد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تهذیب الأحکام\|سال=1365\|نام=محمدبن الحسن\|نام خانوادگی=الطوسی\|ناشر=دار الكتب العلمية\|جلد=9\|صفحه=63\|مکان=تهران}}</ref>
	*'''روایت دوم:'''محمد بن علی بن محبوب عن العباس بن معروف عن محمد بن الحسن عن جعفر بن بشیر عن إسماعیل بن الفضل قال: سألت أبا عبد الله عن سبی الأکراد إذا حاربوا و من حارب من المشرکین هل یحل نکاحهم و شراؤهم قال نعم.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تهذیب الأحکام\|سال=1365\|نام=محمدبن الحسن\|نام خانوادگی=الطوسی\|ناشر=دار الكتب العلمية\|جلد=6\|صفحه=161\|مکان=تهران}}</ref> در روایت دیگری اسماعیل بن فضل از امام صادق(ع) می‌پرسد: اگر کردها هنگام جنگ اسیر شوند، آیا فروش آنها به عنوان برده و ازدواج با کنیز آنها جایز است؟ امام فرمود: بلی.		*'''روایت دوم:'''محمد بن علی بن محبوب عن العباس بن معروف عن محمد بن الحسن عن جعفر بن بشیر عن إسماعیل بن الفضل قال: سألت أبا عبد الله عن سبی الأکراد إذا حاربوا و من حارب من المشرکین هل یحل نکاحهم و شراؤهم قال نعم. در روایت دیگری اسماعیل بن فضل از امام صادق(ع) می‌پرسد: اگر کردها هنگام جنگ اسیر شوند، آیا فروش آنها به عنوان برده و ازدواج با کنیز آنها جایز است؟ امام فرمود: بلی.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تهذیب الأحکام\|سال=1365\|نام=محمدبن الحسن\|نام خانوادگی=الطوسی\|ناشر=دار الكتب العلمية\|جلد=6\|صفحه=161\|مکان=تهران}}</ref>


	از این روایات می‌توان استفاده کرد که در زمان صدور این روایات، کردها افرادی غیر مسلمان، آتش‌پرست و مشرک بودند و برخی از آنها به غارتگری مشغول بودند و رفتار درستی نیز با مردم نداشتند. ولذا نمی‌توان قومیت کرد را در هر عصری مشمول این روایات دانست؛ زیرا آنها بعد از مسلمان شدن همانند دیگر مسلمانان هستند و قومیت کردی‌شان هیچ نقصی بر فضیلت و کرامت‌شان وارد نمی‌کند و تقوای الهی تنها ملاک برتری است.{{پایان پاسخ}}		از این روایات می‌توان استفاده کرد که در زمان صدور این روایات، کردها افرادی غیر مسلمان، آتش‌پرست و مشرک بودند و برخی از آنها به غارتگری مشغول بودند و رفتار درستی نیز با مردم نداشتند. ولذا نمی‌توان قومیت کرد را در هر عصری مشمول این روایات دانست؛ زیرا آنها بعد از مسلمان شدن همانند دیگر مسلمانان هستند و قومیت کردی‌شان هیچ نقصی بر فضیلت و کرامت‌شان وارد نمی‌کند و تقوای الهی تنها ملاک برتری است.{{پایان پاسخ}}