حدیث «علی ممسوس فی ذات الله» - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazarzadeh: جایگزینی متن - 'بحارالانوار' به 'بحار الانوار'

2026-05-11T22:22:00Z

جایگزینی متن - 'بحارالانوار' به 'بحار الانوار'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۱:۵۲
خط ۵۱:		خط ۵۱:
	* [[فیض کاشانی]]، حکیم و محدّث شیعه قرن یازدهم قمری، ممسوس فی ذات الله را به معنای کسی دانسته که از خود بریده و به خدا وصل شده و همه قدرت‌ها را غرق در قدرت خدا می‌داند.<ref name=":1" /> همچنین همه دانش‌ها را برگرفته از دانش الهی دانسته و هر کمال و اراده‌ای را از خدا می‌بیند.<ref name=":1">فیض کاشانی، محمد محسن، الوافی، اصفهان، کتابخانه امام امیر المؤمنین، چاپ اول، ۱۴۰۶ق، ج‏۳، ص۵۱۵.</ref>		* [[فیض کاشانی]]، حکیم و محدّث شیعه قرن یازدهم قمری، ممسوس فی ذات الله را به معنای کسی دانسته که از خود بریده و به خدا وصل شده و همه قدرت‌ها را غرق در قدرت خدا می‌داند.<ref name=":1" /> همچنین همه دانش‌ها را برگرفته از دانش الهی دانسته و هر کمال و اراده‌ای را از خدا می‌بیند.<ref name=":1">فیض کاشانی، محمد محسن، الوافی، اصفهان، کتابخانه امام امیر المؤمنین، چاپ اول، ۱۴۰۶ق، ج‏۳، ص۵۱۵.</ref>
	* [[سید علی‌خان مدنی]]، عالم شیعه قرن دوازدهم قمری، معتقد است چنین شخصی را نباید دشنام داد؛ زیرا همه صفات و کمالاتش خدایی است.<ref>کبیر مدنی، علی‌خان، ریاض السالکین فی شرح صحیفة سید الساجدین، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ اول، ۱۴۰۹ق، ج۱، ص۳۴.</ref>		* [[سید علی‌خان مدنی]]، عالم شیعه قرن دوازدهم قمری، معتقد است چنین شخصی را نباید دشنام داد؛ زیرا همه صفات و کمالاتش خدایی است.<ref>کبیر مدنی، علی‌خان، ریاض السالکین فی شرح صحیفة سید الساجدین، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ اول، ۱۴۰۹ق، ج۱، ص۳۴.</ref>
	* برخی ممسوس را به معنای مجذوب و شیفته کسی بودن نیز دانسته‌اند. [[علامه مجلسی]] در توضیح این روایت، به محبت زیاد امام علی(ع) نسبت به خدا اشاره کرده؛‌ طوری که گویا او مجنون خدا بوده است. مجلسی همچنین احتمال داده ممسوس به معنای مخلوط شدن گوشت و خون امام علی(ع) با محبت الهی باشد.<ref>مجلسی، محمدباقر، ~~بحارالانوار،~~ بیروت، دار احیاء التراث العربی، چاپ دوم، ۱۴۰۳ق، ج۳۹، ص۳۱۳.</ref>		* برخی ممسوس را به معنای مجذوب و شیفته کسی بودن نیز دانسته‌اند. [[علامه مجلسی]] در توضیح این روایت، به محبت زیاد امام علی(ع) نسبت به خدا اشاره کرده؛‌ طوری که گویا او مجنون خدا بوده است. مجلسی همچنین احتمال داده ممسوس به معنای مخلوط شدن گوشت و خون امام علی(ع) با محبت الهی باشد.<ref>مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، بیروت، دار احیاء التراث العربی، چاپ دوم، ۱۴۰۳ق، ج۳۹، ص۳۱۳.</ref>
	* برخی معتقدند پیامبر(ص)، امام علی(ع) را «ممسوس فی ذات الله» به معنای «مجنون خدا» دانسته است؛ زیرا همان گونه که مجنون از گفتار دیگران باک ندارد، علی(ع) نیز در راه خدا باک ندارد و نمی‌ترسد دیگران درباره او چگونه قضاوت کنند.<ref>رحمانی همدانی، احمد، الامام علی بن ابی‌طالب، بی‌جا، مرکز فرهنگی انتشاراتی منیر، چاپ اول، ۱۳۷۷ش، ص۱۳۲.</ref>		* برخی معتقدند پیامبر(ص)، امام علی(ع) را «ممسوس فی ذات الله» به معنای «مجنون خدا» دانسته است؛ زیرا همان گونه که مجنون از گفتار دیگران باک ندارد، علی(ع) نیز در راه خدا باک ندارد و نمی‌ترسد دیگران درباره او چگونه قضاوت کنند.<ref>رحمانی همدانی، احمد، الامام علی بن ابی‌طالب، بی‌جا، مرکز فرهنگی انتشاراتی منیر، چاپ اول، ۱۳۷۷ش، ص۱۳۲.</ref>

Aliazad در ‏۳ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۵۱

2025-09-03T19:51:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۳:۲۱
خط ۹۸:		خط ۹۸:
	[[رده:مقاله‌های پیشنهادی]]		[[رده:مقاله‌های پیشنهادی]]
	[[رده:فقه الحدیث]]		[[رده:فقه الحدیث]]
			{{#seo:
			\|title=حدیث علی ممسوس فی ذات الله - ممسوس فی ذات الله یعنی چه - ویکی پاسخ
			\|title_mode=Replaced Title
			\|keywords=علی ممسوس فی ذات الله
			\|description=بررسی حدیث «علی ممسوس فی ذات الله»: معنا، اعتبار سند و تفسیر شیفته‌گی امام علی (ع) در راه خدا. بیشتر بدانید.
			}}

Aliazad در ‏۳ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۴۸

2025-09-03T19:48:53Z

Shahroudi در ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۱

2025-02-13T09:21:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۵۱
خط ۷۹:		خط ۷۹:
	}}		}}

	{{~~تکمیل مقاله~~		{{ارزیابی
	\| شناسه =شد		\| شناسه = <!--خالی \| شد-->
	\| ~~تیترها~~ =شد		\| عکس = <!--خالی \| شد-->
	\| ~~ویرایش~~ =شد		\| درگاه = <!--خالی \| شد-->
	\| ~~لینک‌دهی~~ =شد		\| ادبیات = <!--خالی \| شد-->
	\| ~~ناوبری~~ =		\| پیوند = <!--خالی \| شد-->
	\| ~~نمایه~~ =		\| ناوبری = <!--خالی \| شد-->
	\| ~~تغییر مسیر =~~شد		\| تغییرمسیر = <!--خالی \| شد-->
	\| ~~ارزیابی کمی~~ =شد		\| ارجاعات = <!--خالی \| شد-->
	\| ارجاعات =		\| ارزیابی کمی = <!--خالی \| شد-->
	\| ~~بازبینی نویسنده~~ =		\| ارزیابی کیفی = شد
	\| ~~تکمیل~~ =		\| اولویت = <!--الف \| ب \| ج \| د-->
	\| اولویت =ب		\| کیفیت = <!--خیلی‌خوب \| خوب \| متوسط \| ضعیف-->
	\| کیفیت =ب
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

Fabbasi در ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۲۱

2025-02-11T10:21:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۵۱
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	}}		}}
	{{درگاه\|غدیر}}		{{درگاه\|غدیر}}
	'''~~فَاِنَّهُ (عَلیٌ) مَمْسُوسٌ فِی ذَاتِ اللَّهِ~~''' حدیثی از [[پیامبر(ص)‌]]، که به مجذوب و شیفته بودنِ [[امام علی(ع)]] نسبت به [[ذات خدا]] معنا شده است. سند روایت به دلیل وجود راویان ناشناخته در سلسله سند، [[حدیث ضعیف\|ضعیف]] شمرده شده؛ ~~ولی~~ محتوای آن مورد تأیید دیگر روایاتِ [[حدیث صحیح\|صحیح]] است.		حدیث '''علی را دشنام ندهید؛ زیرا او مجذوب و شیفته ذات خدای بلند‌مرتبه است؛''' حدیثی از [[پیامبر(ص)‌]] می‌باشد که به مجذوب و شیفته بودنِ [[امام علی(ع)]] نسبت به [[ذات خدا]] معنا شده است. سند روایت به دلیل وجود راویان ناشناخته در سلسله سند، [[حدیث ضعیف\|ضعیف]] شمرده شده؛ اما محتوای آن مورد تأیید دیگر روایاتِ [[حدیث صحیح\|صحیح]] است.

	برخی عالمان،‌ ممسوس فی ذات الله را به معنای شجاعت و بی‌باکی امام علی(ع) و نیز، مخلوط شدن گوشت و خون او با محبت الهی دانسته‌اند. این حدیث در ~~کتاب‌های~~ «اَلْاَربعین عَنِ الْاَربعین فی فضائلِ امیرالمؤمنین(ع)»، نوشته [[منتجب‌الدین رازی]]، عالم مسلمان قرن ششم قمری ~~و «المعجمُ الاَوْسط» نوشته ابوالقاسم طبرانی، عالم [[اهل‌سنت]] قرن چهارم قمری،~~ ذکر شده است.		برخی عالمان،‌ ممسوس فی ذات الله را به معنای شجاعت و بی‌باکی امام علی(ع) و نیز، مخلوط شدن گوشت و خون او با محبت الهی دانسته‌اند. این حدیث در کتاب‌ «المعجمُ الاَوْسط» نوشته ابوالقاسم طبرانی، عالم [[اهل‌سنت]] قرن چهارم قمری و کتاب «اَلْاَربعین عَنِ الْاَربعین فی فضائلِ امیرالمؤمنین(ع)»، نوشته [[منتجب‌الدین رازی]]، عالم مسلمان قرن ششم قمری ذکر شده است.

	== متن و ترجمه ==		== متن و ترجمه ==
	از پیامبر(ص) چنین نقل شده است:<ref>منتجب الدین رازی، علی، الاربعون حدیثا عن اربعین شیخا من اربعین صحابیا فی فضائل الامام امیرالمؤمنین(ع) قم، مدرسة الامام المهدی، چاپ اول، ۱۴۰۸ق، ص۵۴، حدیث ۲۶.</ref>		از پیامبر(ص) چنین نقل شده است:
	~~{{عربی بزرگ\|لَا تَسُبُّوا عَلِیّاً فَإِنَّهُ مَمْسُوسٌ فِی ذَاتِ اللَّهِ تَعَالَی~~\|ترجمه=علی را دشنام ندهید؛ زیرا او مجذوب و شیفته ذات خدای بلند‌مرتبه است.}}		{{عربی بزرگ\|لَا تَسُبُّوا عَلِیّاً فَإِنَّهُ مَمْسُوسٌ فِی ذَاتِ اللَّهِ تَعَالَی<ref>منتجب الدین رازی، علی، الاربعون حدیثا عن اربعین شیخا من اربعین صحابیا فی فضائل الامام امیرالمؤمنین(ع) قم، مدرسة الامام المهدی، چاپ اول، ۱۴۰۸ق، ص۵۴، حدیث ۲۶.</ref>
			\|ترجمه=علی را دشنام ندهید؛ زیرا او مجذوب و شیفته ذات خدای بلند‌مرتبه است.}}

	== سند ==		== سند ==
	حدیث فَاِنَّهُ (عَلیٌ) مَمْسُوسٌ فِی ذَاتِ اللَّهِ، در کتاب «اَلْاَربعین عَنِ الْاَربعین فی فضائلِ امیرالمؤمنین(ع)»، نوشته [[منتجب‌الدین رازی]]، عالم مسلمان قرن ششم قمری، از [[پیامبر(ص)]] نقل شده است.<ref>منتجب الدین رازی، علی، الاربعون حدیثا عن اربعین شیخا من اربعین صحابیا فی فضائل الامام امیرالمؤمنین(ع) قم، مدرسة الامام المهدی، چاپ اول، ۱۴۰۸ق، ص۵۴، حدیث ۲۶.</ref> برخی تراجم‌نگاران، منتجب‌الدین رازی را شیعه<ref>~~برای نمونه نگاه کنید به~~ خوانساری، محمدباقر، روضات الجنات، تحقیق اسدالله اسماعیلیان، قم، دهاقانی (اسماعیلیان)، ۱۳۹۰ش، ج۴، ~~ص۳۱۷؛~~ افندی، عبدالله، ریاض العلماء و حیاض الفضلاء، تحقیق احمد حسینی اشکوری، بیروت، مؤسسة التاریخ العربی، ۱۴۳۱ق، ج۴، ص۱۴۱ و ۱۴۲.</ref> و برخی او را از [[اهل‌سنت]] دانسته‌اند.<ref>قزوینی، آقارضی، ضیافة الاخوان، به نقل از افندی، عبدالله، ریاض العلماء و حیاض الفضلاء، تحقیق احمد حسینی اشکوری، بیروت، مؤسسة التاریخ العربی، ۱۴۳۱ق، ج۴، ص۱۴۱ و ۱۴۲.</ref>		حدیث فَاِنَّهُ (عَلیٌ) مَمْسُوسٌ فِی ذَاتِ اللَّهِ، در کتاب «اَلْاَربعین عَنِ الْاَربعین فی فضائلِ امیرالمؤمنین(ع)»، نوشته [[منتجب‌الدین رازی]]، عالم مسلمان قرن ششم قمری، از [[پیامبر(ص)]] نقل شده است.<ref>منتجب الدین رازی، علی، الاربعون حدیثا عن اربعین شیخا من اربعین صحابیا فی فضائل الامام امیرالمؤمنین(ع) قم، مدرسة الامام المهدی، چاپ اول، ۱۴۰۸ق، ص۵۴، حدیث ۲۶.</ref> برخی تراجم‌نگاران، منتجب‌الدین رازی را شیعه
			<ref>خوانساری، محمدباقر، روضات الجنات، تحقیق اسدالله اسماعیلیان، قم، دهاقانی (اسماعیلیان)، ۱۳۹۰ش، ج۴، ص۳۱۷.</ref>
			<ref>افندی، عبدالله، ریاض العلماء و حیاض الفضلاء، تحقیق احمد حسینی اشکوری، بیروت، مؤسسة التاریخ العربی، ۱۴۳۱ق، ج۴، ص۱۴۱ و ۱۴۲.</ref>
			و برخی او را از [[اهل‌سنت]] دانسته‌اند.<ref>قزوینی، آقارضی، ضیافة الاخوان، به نقل از افندی، عبدالله، ریاض العلماء و حیاض الفضلاء، تحقیق احمد حسینی اشکوری، بیروت، مؤسسة التاریخ العربی، ۱۴۳۱ق، ج۴، ص۱۴۱ و ۱۴۲.</ref>

	راویان در سلسه سند این حدیث، چنین‌اند:		راویان در سلسه سند این حدیث، چنین‌اند:

	* سلیمان بن احمد: در کتاب‌های [[علم رجال\|رجالی]] شیعه نام او ذکر نشده و ناشناخته است.		* سلیمان بن احمد: در کتاب‌های [[علم رجال\|رجالی]] شیعه نام او ذکر نشده و ناشناخته است.
	* هارون بن سلیمان بَصْری: رجال‌شناسان شیعه و سنی نام او را ذکر نکرده‌اند.		* هارون بن سلیمان بَصْری: رجال‌شناسان شیعه و سنی نام او را ذکر نکرده‌اند.
	* سُفیان بن بِشر کوفی: در کتاب‌های رجالی شیعه ذکر نشده<ref>نمازی شاهرودی، علی، مستدرکات علم رجال الحدیث، تهران، حیدری، چاپ اول، ۱۴۱۴ق، ج۴، ص۸۹.</ref> و در کتاب‌های اهل سنت ناشناخته شمرده شده است.<ref name=":0">البانی، محمد ناصرالدین، سلسلة الاحادیث الضعیفة و الموضوعة و اثرها السیئ فی الامة، ریاض، دار المعارف، ۱۴۱۲ق، ج۲، ص۲۹۹.</ref>		* سُفیان بن بِشر کوفی: در کتاب‌های رجالی شیعه ذکر نشده<ref>نمازی شاهرودی، علی، مستدرکات علم رجال الحدیث، تهران، حیدری، چاپ اول، ۱۴۱۴ق، ج۴، ص۸۹.</ref> و در کتاب‌های اهل سنت ناشناخته شمرده شده است.<ref name=":0">البانی، محمد ناصرالدین، سلسلة الاحادیث الضعیفة و الموضوعة و اثرها السیئ فی الامة، ریاض، دار المعارف، ۱۴۱۲ق، ج۲، ص۲۹۹.</ref>
	* یزید بن ابی‌زیاد: ~~به گفته محمد جواهری، رجال‌شناس شیعه،~~ ناشناخته است.<ref>جواهری، محمد، المفید من معجم رجال الحدیث، ص۶۶۹.</ref>		* یزید بن ابی‌زیاد: در کتب رجال ناشناخته است.<ref>جواهری، محمد، المفید من معجم رجال الحدیث، ص۶۶۹.</ref>
	* اسحاق بن کَعْبِ بن عُجْرَه: عالمان اهل سنت او را مجهول و ناشناخته دانسته‌‌اند.<ref>ابن حجر عسقلانی، احمد، تقریب التهذیب، بیروت، دار الکتب العلمیه، چاپ دوم، ۱۴۱۵ق، ج۱، ص۸۴.</ref>		* اسحاق بن کَعْبِ بن عُجْرَه: عالمان اهل سنت او را مجهول و ناشناخته دانسته‌‌اند.<ref>ابن حجر عسقلانی، احمد، تقریب التهذیب، بیروت، دار الکتب العلمیه، چاپ دوم، ۱۴۱۵ق، ج۱، ص۸۴.</ref>
	* کعب بن عجره پدر اسحاق: از اصحاب [[پیامبر(ص)]] و [[امام علی(ع)]] ~~دانسته شده است~~.<ref>خویی، ابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، ج۱۴، ص۱۱۷.</ref>		* کعب بن عجره پدر اسحاق: از اصحاب [[پیامبر(ص)]] و [[امام علی(ع)]] می‌باشد.<ref>خویی، ابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، ج۱۴، ص۱۱۷.</ref>
	* عبدالرحمان بن عبدالله حَصیری بَصیر: برخی رجال‌شناسان اهل سنت او را [[ثقه]] شمرده‌اند.<ref>ذهبی، محمد، الکاشف فی معرفة من له روایة فی کتب الستة، جده، دار القبله للثقافه الاسلامیة، چاپ اول، ۱۴۱۳ق، ج۱، ~~ص۶۳۲؛~~ سبکی، عبدالوهاب، طبقات الشافعیة الکبری، بی‌جا، دار احیاء الکتب العربیة، بی‌تا، ج۷، ص۱۵۰.</ref>		* عبدالرحمان بن عبدالله حَصیری بَصیر: برخی رجال‌شناسان اهل سنت او را [[ثقه]] شمرده‌اند.<ref>ذهبی، محمد، الکاشف فی معرفة من له روایة فی کتب الستة، جده، دار القبله للثقافه الاسلامیة، چاپ اول، ۱۴۱۳ق، ج۱، ص۶۳۲.</ref> <ref>سبکی، عبدالوهاب، طبقات الشافعیة الکبری، بی‌جا، دار احیاء الکتب العربیة، بی‌تا، ج۷، ص۱۵۰.</ref>

	حدیث‌شناسان حدیثی را که در سلسله‌سند آن، یک یا بیشتر از یک راویِ ناشناخته وجود داشته باشد، [[حدیث مجهول]] نامیده و از نظر سندی [[حدیث ضعیف\|ضعیف]] می‌دانند.<ref>مؤسسه دائرة المعارف فقه اسلامی، [https://lib.eshia.ir/23017 فرهنگ فقه فارسی]، زیر نظر سید محمود هاشمی شاهرودی، مؤسسه دائرة المعارف فقه اسلامی، ج۳، ص۲۶۹.</ref>		حدیث‌شناسان حدیثی را که در سلسله‌سند آن، یک یا بیشتر از یک راویِ ناشناخته وجود داشته باشد، [[حدیث مجهول]] نامیده و از نظر سندی [[حدیث ضعیف\|ضعیف]] می‌دانند.<ref>مؤسسه دائرة المعارف فقه اسلامی، [https://lib.eshia.ir/23017 فرهنگ فقه فارسی]، زیر نظر سید محمود هاشمی شاهرودی، مؤسسه دائرة المعارف فقه اسلامی، ج۳، ص۲۶۹.</ref>
خط ۴۶:		خط ۴۹:

	== معنای ممسوس فی ذات الله ==		== معنای ممسوس فی ذات الله ==
	~~درباره عبارت~~ «ممسوس فی ذات الله» ~~نظرهای متفاوتی وجود دارد:~~		* [[فیض کاشانی]]، حکیم و محدّث شیعه قرن یازدهم قمری، ممسوس فی ذات الله را به معنای کسی دانسته که از خود بریده و به خدا وصل شده و همه قدرت‌ها را غرق در قدرت خدا می‌داند.<ref name=":1" /> همچنین همه دانش‌ها را برگرفته از دانش الهی دانسته و هر کمال و اراده‌ای را از خدا می‌بیند.<ref name=":1">فیض کاشانی، محمد محسن، الوافی، اصفهان، کتابخانه امام امیر المؤمنین، چاپ اول، ۱۴۰۶ق، ج‏۳، ص۵۱۵.</ref>
			* [[سید علی‌خان مدنی]]، عالم شیعه قرن دوازدهم قمری، معتقد است چنین شخصی را نباید دشنام داد؛ زیرا همه صفات و کمالاتش خدایی است.<ref>کبیر مدنی، علی‌خان، ریاض السالکین فی شرح صحیفة سید الساجدین، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ اول، ۱۴۰۹ق، ج۱، ص۳۴.</ref>
			* برخی ممسوس را به معنای مجذوب و شیفته کسی بودن نیز دانسته‌اند. [[علامه مجلسی]] در توضیح این روایت، به محبت زیاد امام علی(ع) نسبت به خدا اشاره کرده؛‌ طوری که گویا او مجنون خدا بوده است. مجلسی همچنین احتمال داده ممسوس به معنای مخلوط شدن گوشت و خون امام علی(ع) با محبت الهی باشد.<ref>مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، بیروت، دار احیاء التراث العربی، چاپ دوم، ۱۴۰۳ق، ج۳۹، ص۳۱۳.</ref>
			* برخی معتقدند پیامبر(ص)، امام علی(ع) را «ممسوس فی ذات الله» به معنای «مجنون خدا» دانسته است؛ زیرا همان گونه که مجنون از گفتار دیگران باک ندارد، علی(ع) نیز در راه خدا باک ندارد و نمی‌ترسد دیگران درباره او چگونه قضاوت کنند.<ref>رحمانی همدانی، احمد، الامام علی بن ابی‌طالب، بی‌جا، مرکز فرهنگی انتشاراتی منیر، چاپ اول، ۱۳۷۷ش، ص۱۳۲.</ref>

	* [[فیض کاشانی]]، حکیم و محدّث شیعه قرن یازدهم قمری، ممسوس فی ذات الله را به معنای کسی دانسته که از خود بریده و به خدا وصل شده و همه قدرت‌ها را غرق در قدرت خدا می‌داند.<ref name=":1" /> همچنین همه دانش‌ها را برگرفته از دانش الهی دانسته و هر کمال و اراده‌ای را از خدا می‌بیند.<ref name=":1">فیض کاشانی، محمد محسن، الوافی، اصفهان، کتابخانه امام امیر المؤمنین، چاپ اول، ۱۴۰۶ق، ج‏۳، ص۵۱۵.</ref> [[سید علی‌خان مدنی]]، عالم شیعه قرن دوازدهم قمری، معتقد است چنین شخصی را نباید دشنام داد؛ زیرا همه صفات و کمالاتش خدایی است.<ref>کبیر مدنی، علی‌خان، ریاض السالکین فی شرح صحیفة سید الساجدین، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ اول، ۱۴۰۹ق، ج۱، ص۳۴.</ref>

	* ممسوس را به معنای مجذوب و شیفته کسی بودن نیز دانسته‌اند. [[علامه مجلسی]] در توضیح این روایت، به محبت زیاد امام علی(ع) نسبت به خدا اشاره کرده؛‌ طوری که گویا او مجنون خدا بوده است. مجلسی همچنین احتمال داده ممسوس به معنای مخلوط شدن گوشت و خون امام علی(ع) با محبت الهی باشد.<ref>مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، بیروت، دار احیاء التراث العربی، چاپ دوم، ۱۴۰۳ق، ج۳۹، ص۳۱۳.</ref>

	* برخی معتقدند پیامبر(ص)، امام علی(ع) را «ممسوس فی ذات الله» به معنای «مجنون خدا» دانسته است؛ زیرا همان گونه که مجنون از گفتار دیگران باک ندارد، علی(ع) نیز در راه خدا باک ندارد و نمی‌ترسد دیگران درباره او چگونه قضاوت کنند.<ref>رحمانی همدانی، احمد، الامام علی بن ابی‌طالب، بی‌جا، مرکز فرهنگی انتشاراتی منیر، چاپ اول، ۱۳۷۷ش، ص۱۳۲.</ref>

	~~== ممسوس فی ذات الله درباره علی‌اکبر(ع) ==~~		{{پایان پاسخ}}
	از [[جعفر شوشتری]]، [[مجتهد]] و منبری [[شیعه]] قرن چهاردهم قمری، نقل شده هنگام خداحافظی [[حضرت علی‌اکبر(ع)]] با زنان کاروان برای رفتن به میدان جنگ،‌ [[امام حسین(ع)]] به زنان گفت: «او را رها کنید. او ممسوس در ذات خدا و کشته شده در راه خدا است».<ref>بیضون، لبیب، [https://lib.eshia.ir/86928/2/3 موسوعة کربلاء]، ج۲، ص۱۱۷، بيروت، مؤسسة الاعلمی للمطبوعات، بی‌تا.</ref> این حدیث در کتاب‌های روایی ذکر نشده است.{{پایان پاسخ}}

	== نگارخانه ==		== نگارخانه ==

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

2024-09-29T07:34:56Z

جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۴
خط ۸۷:		خط ۸۷:
	\| نمایه =		\| نمایه =
	\| تغییر مسیر =شد		\| تغییر مسیر =شد
	\| ~~بازبینی~~ =شد		\| ارزیابی کمی =شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی نویسنده =		\| بازبینی نویسنده =

Mafkalam در ‏۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۴۴

2024-07-03T08:44:57Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۱۴
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	}}		}}
	{{درگاه\|غدیر}}		{{درگاه\|غدیر}}
	'''فَاِنَّهُ (~~عَلی~~) مَمْسُوسٌ فِی ذَاتِ اللَّهِ''' حدیثی از [[پیامبر(ص)‌]]، که به مجذوب و شیفته بودنِ [[امام علی(ع)]] نسبت به [[ذات خدا]] معنا شده است. سند روایت به دلیل وجود راویان ناشناخته در سلسله سند، [[حدیث ضعیف\|ضعیف]] شمرده شده؛ ولی محتوای آن مورد تأیید دیگر روایاتِ [[حدیث صحیح\|صحیح]] است.		'''فَاِنَّهُ (عَلیٌ) مَمْسُوسٌ فِی ذَاتِ اللَّهِ''' حدیثی از [[پیامبر(ص)‌]]، که به مجذوب و شیفته بودنِ [[امام علی(ع)]] نسبت به [[ذات خدا]] معنا شده است. سند روایت به دلیل وجود راویان ناشناخته در سلسله سند، [[حدیث ضعیف\|ضعیف]] شمرده شده؛ ولی محتوای آن مورد تأیید دیگر روایاتِ [[حدیث صحیح\|صحیح]] است.

	برخی عالمان،‌ ممسوس فی ذات الله را به معنای شجاعت و بی‌باکی امام علی(ع) و نیز، مخلوط شدن گوشت و خون او با محبت الهی دانسته‌اند. این حدیث در کتاب‌های «اَلْاَربعین عَنِ الْاَربعین فی فضائلِ امیرالمؤمنین(ع)»، نوشته [[منتجب‌الدین رازی]]، عالم مسلمان قرن ششم قمری و «المعجمُ الاَوْسط» نوشته ابوالقاسم طبرانی، عالم [[اهل‌سنت]] قرن چهارم قمری، ذکر شده است.		برخی عالمان،‌ ممسوس فی ذات الله را به معنای شجاعت و بی‌باکی امام علی(ع) و نیز، مخلوط شدن گوشت و خون او با محبت الهی دانسته‌اند. این حدیث در کتاب‌های «اَلْاَربعین عَنِ الْاَربعین فی فضائلِ امیرالمؤمنین(ع)»، نوشته [[منتجب‌الدین رازی]]، عالم مسلمان قرن ششم قمری و «المعجمُ الاَوْسط» نوشته ابوالقاسم طبرانی، عالم [[اهل‌سنت]] قرن چهارم قمری، ذکر شده است.
خط ۲۹:		خط ۲۹:

	== سند ==		== سند ==
	حدیث فَاِنَّهُ (~~علی~~) ~~ممسوس فی ذات الله،~~ در کتاب «اَلْاَربعین عَنِ الْاَربعین فی فضائلِ امیرالمؤمنین(ع)»، نوشته [[منتجب‌الدین رازی]]، عالم مسلمان قرن ششم قمری، از [[پیامبر(ص)]] نقل شده است.<ref>منتجب الدین رازی، علی، الاربعون حدیثا عن اربعین شیخا من اربعین صحابیا فی فضائل الامام امیرالمؤمنین(ع) قم، مدرسة الامام المهدی، چاپ اول، ۱۴۰۸ق، ص۵۴، حدیث ۲۶.</ref> برخی تراجم‌نگاران، منتجب‌الدین رازی را شیعه<ref>برای نمونه نگاه کنید به خوانساری، محمدباقر، روضات الجنات، تحقیق اسدالله اسماعیلیان، قم، دهاقانی (اسماعیلیان)، ۱۳۹۰ش، ج۴، ص۳۱۷؛ افندی، عبدالله، ریاض العلماء و حیاض الفضلاء، تحقیق احمد حسینی اشکوری، بیروت، مؤسسة التاریخ العربی، ۱۴۳۱ق، ج۴، ص۱۴۱ و ۱۴۲.</ref> و برخی او را از [[اهل‌سنت]] دانسته‌اند.<ref>قزوینی، آقارضی، ضیافة الاخوان، به نقل از افندی، عبدالله، ریاض العلماء و حیاض الفضلاء، تحقیق احمد حسینی اشکوری، بیروت، مؤسسة التاریخ العربی، ۱۴۳۱ق، ج۴، ص۱۴۱ و ۱۴۲.</ref>		حدیث فَاِنَّهُ (عَلیٌ) مَمْسُوسٌ فِی ذَاتِ اللَّهِ، در کتاب «اَلْاَربعین عَنِ الْاَربعین فی فضائلِ امیرالمؤمنین(ع)»، نوشته [[منتجب‌الدین رازی]]، عالم مسلمان قرن ششم قمری، از [[پیامبر(ص)]] نقل شده است.<ref>منتجب الدین رازی، علی، الاربعون حدیثا عن اربعین شیخا من اربعین صحابیا فی فضائل الامام امیرالمؤمنین(ع) قم، مدرسة الامام المهدی، چاپ اول، ۱۴۰۸ق، ص۵۴، حدیث ۲۶.</ref> برخی تراجم‌نگاران، منتجب‌الدین رازی را شیعه<ref>برای نمونه نگاه کنید به خوانساری، محمدباقر، روضات الجنات، تحقیق اسدالله اسماعیلیان، قم، دهاقانی (اسماعیلیان)، ۱۳۹۰ش، ج۴، ص۳۱۷؛ افندی، عبدالله، ریاض العلماء و حیاض الفضلاء، تحقیق احمد حسینی اشکوری، بیروت، مؤسسة التاریخ العربی، ۱۴۳۱ق، ج۴، ص۱۴۱ و ۱۴۲.</ref> و برخی او را از [[اهل‌سنت]] دانسته‌اند.<ref>قزوینی، آقارضی، ضیافة الاخوان، به نقل از افندی، عبدالله، ریاض العلماء و حیاض الفضلاء، تحقیق احمد حسینی اشکوری، بیروت، مؤسسة التاریخ العربی، ۱۴۳۱ق، ج۴، ص۱۴۱ و ۱۴۲.</ref>

	راویان در سلسه سند این حدیث، چنین‌اند:		راویان در سلسه سند این حدیث، چنین‌اند:

Nazarzadeh: /* نگارخانه */

2023-03-31T12:35:37Z

نگارخانه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۰۵
خط ۵۸:		خط ۵۸:

	== نگارخانه ==		== نگارخانه ==
	<gallery>		<gallery mode=packed height="100px">
	علی ممسوس فی ذات الله۳.jpg\|قطعه خوشنویسی از علی ممسوس فی ذات الله، در قالب «هو» که به غرق شدن [[امام علی(ع)]] در ذات خدا اشاره دارد.		علی ممسوس فی ذات الله۳.jpg\|قطعه خوشنویسی از علی ممسوس فی ذات الله، در قالب «هو» که به غرق شدن [[امام علی(ع)]] در ذات خدا اشاره دارد.
	علی ممسوس فی ذات الله۵.jpg\|قطعه خوشنویسی از «علی ممسوس فی ذات الله» به خط ثلث، اثر محسن سلیمانی (۱۳۹۱ش)		علی ممسوس فی ذات الله۵.jpg\|قطعه خوشنویسی از «علی ممسوس فی ذات الله» به خط ثلث، اثر محسن سلیمانی (۱۳۹۱ش)

Nazarzadeh: انتقال از رده:مقالات پیشنهادی به رده:مقاله‌های پیشنهادی رده‌انبوه

2023-01-10T10:15:17Z

انتقال از رده:مقالات پیشنهادی به رده:مقاله‌های پیشنهادی رده‌انبوه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۵
خط ۹۷:		خط ۹۷:

	[[رده:منبع‌شناسی]]		[[رده:منبع‌شناسی]]
	[[رده:~~مقالات~~ پیشنهادی]]		[[رده:مقاله‌های پیشنهادی]]
	[[رده:فقه الحدیث]]		[[رده:فقه الحدیث]]

A.ahmadi: /* نگارخانه */

2022-07-12T12:05:12Z

نگارخانه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۳۵
خط ۶۰:		خط ۶۰:
	<gallery>		<gallery>
	علی ممسوس فی ذات الله۳.jpg\|قطعه خوشنویسی از علی ممسوس فی ذات الله، در قالب «هو» که به غرق شدن [[امام علی(ع)]] در ذات خدا اشاره دارد.		علی ممسوس فی ذات الله۳.jpg\|قطعه خوشنویسی از علی ممسوس فی ذات الله، در قالب «هو» که به غرق شدن [[امام علی(ع)]] در ذات خدا اشاره دارد.
	علی ممسوس فی ذات الله۵.jpg\|قطعه خوشنویسی از ~~علی~~ ممسوس فی ذات ~~الله~~ به خط ثلث، اثر محسن سلیمانی (۱۳۹۱ش)		علی ممسوس فی ذات الله۵.jpg\|قطعه خوشنویسی از «علی ممسوس فی ذات الله» به خط ثلث، اثر محسن سلیمانی (۱۳۹۱ش)
	علی ممسوس فی ذات الله۶.jpg\|قطعه خوشنویسی از ~~علی~~ ممسوس فی ذات ~~الله~~ به خط نستعلیق، اثر وحیدرضا رزاقی		علی ممسوس فی ذات الله۶.jpg\|قطعه خوشنویسی از «علی ممسوس فی ذات الله» به خط نستعلیق، اثر وحیدرضا رزاقی
	علی ممسوس فی ذات الله۷.jpg\|قطعه خوشنویسی از علی ممسوس فی ذات الله به خط ثلث، اثر محسن بهارزاده (۱۴۳۲ق)		علی ممسوس فی ذات الله۷.jpg\|قطعه خوشنویسی از علی ممسوس فی ذات الله به خط ثلث، اثر محسن بهارزاده (۱۴۳۲ق)
	علی ممسوس فی ذات الله۲.jpg\|قطعه خوشنویسی از علی ممسوس فی ذات الله به خط معلی		علی ممسوس فی ذات الله۲.jpg\|قطعه خوشنویسی از علی ممسوس فی ذات الله به خط معلی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۳۵
خط ۶۰:		خط ۶۰:
	<gallery>		<gallery>
	علی ممسوس فی ذات الله۳.jpg\|قطعه خوشنویسی از علی ممسوس فی ذات الله، در قالب «هو» که به غرق شدن [[امام علی(ع)]] در ذات خدا اشاره دارد.		علی ممسوس فی ذات الله۳.jpg\|قطعه خوشنویسی از علی ممسوس فی ذات الله، در قالب «هو» که به غرق شدن [[امام علی(ع)]] در ذات خدا اشاره دارد.
	علی ممسوس فی ذات الله۵.jpg\|قطعه خوشنویسی از ~~علی~~ ممسوس فی ذات ~~الله~~ به خط ثلث، اثر محسن سلیمانی (۱۳۹۱ش)		علی ممسوس فی ذات الله۵.jpg\|قطعه خوشنویسی از «علی ممسوس فی ذات الله» به خط ثلث، اثر محسن سلیمانی (۱۳۹۱ش)
	علی ممسوس فی ذات الله۶.jpg\|قطعه خوشنویسی از ~~علی~~ ممسوس فی ذات ~~الله~~ به خط نستعلیق، اثر وحیدرضا رزاقی		علی ممسوس فی ذات الله۶.jpg\|قطعه خوشنویسی از «علی ممسوس فی ذات الله» به خط نستعلیق، اثر وحیدرضا رزاقی
	علی ممسوس فی ذات الله۷.jpg\|قطعه خوشنویسی از علی ممسوس فی ذات الله به خط ثلث، اثر محسن بهارزاده (۱۴۳۲ق)		علی ممسوس فی ذات الله۷.jpg\|قطعه خوشنویسی از علی ممسوس فی ذات الله به خط ثلث، اثر محسن بهارزاده (۱۴۳۲ق)
	علی ممسوس فی ذات الله۲.jpg\|قطعه خوشنویسی از علی ممسوس فی ذات الله به خط معلی		علی ممسوس فی ذات الله۲.jpg\|قطعه خوشنویسی از علی ممسوس فی ذات الله به خط معلی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۳:۱۸
خط ۳۰:		خط ۳۰:

	== سند ==		== سند ==
	حدیث فَاِنَّهُ (عَلیٌ) مَمْسُوسٌ فِی ذَاتِ اللَّهِ، در کتاب «اَلْاَربعین عَنِ الْاَربعین فی فضائلِ امیرالمؤمنین(ع)»، نوشته [[منتجب‌الدین رازی]]، عالم مسلمان قرن ششم قمری، از [[پیامبر(ص)]] نقل شده است.<ref>منتجب الدین رازی، علی، الاربعون حدیثا عن اربعین شیخا من اربعین صحابیا فی فضائل الامام امیرالمؤمنین(ع) قم، مدرسة الامام المهدی، چاپ اول، ۱۴۰۸ق، ص۵۴، حدیث ۲۶.</ref> برخی تراجم‌نگاران، منتجب‌الدین رازی را شیعه		حدیث فَاِنَّهُ (عَلیٌ) مَمْسُوسٌ فِی ذَاتِ اللَّهِ، در کتاب «اَلْاَربعین عَنِ الْاَربعین فی فضائلِ امیرالمؤمنین(ع)»، نوشته [[منتجب‌الدین رازی]]، عالم مسلمان قرن ششم قمری، از پیامبر(ص) نقل شده است.<ref>منتجب الدین رازی، علی، الاربعون حدیثا عن اربعین شیخا من اربعین صحابیا فی فضائل الامام امیرالمؤمنین(ع) قم، مدرسة الامام المهدی، چاپ اول، ۱۴۰۸ق، ص۵۴، حدیث ۲۶.</ref> برخی تراجم‌نگاران، منتجب‌الدین رازی را شیعه
	<ref>خوانساری، محمدباقر، روضات الجنات، تحقیق اسدالله اسماعیلیان، قم، دهاقانی (اسماعیلیان)، ۱۳۹۰ش، ج۴، ص۳۱۷.</ref>		<ref>خوانساری، محمدباقر، روضات الجنات، تحقیق اسدالله اسماعیلیان، قم، دهاقانی (اسماعیلیان)، ۱۳۹۰ش، ج۴، ص۳۱۷.</ref>
	<ref>افندی، عبدالله، ریاض العلماء و حیاض الفضلاء، تحقیق احمد حسینی اشکوری، بیروت، مؤسسة التاریخ العربی، ۱۴۳۱ق، ج۴، ص۱۴۱ و ۱۴۲.</ref>		<ref>افندی، عبدالله، ریاض العلماء و حیاض الفضلاء، تحقیق احمد حسینی اشکوری، بیروت، مؤسسة التاریخ العربی، ۱۴۳۱ق، ج۴، ص۱۴۱ و ۱۴۲.</ref>
	و برخی او را از [[اهل‌سنت]] دانسته‌اند.<ref>قزوینی، آقارضی، ضیافة الاخوان، به نقل از افندی، عبدالله، ریاض العلماء و حیاض الفضلاء، تحقیق احمد حسینی اشکوری، بیروت، مؤسسة التاریخ العربی، ۱۴۳۱ق، ج۴، ص۱۴۱ و ۱۴۲.</ref>		و برخی او را از اهل‌سنت دانسته‌اند.<ref>قزوینی، آقارضی، ضیافة الاخوان، به نقل از افندی، عبدالله، ریاض العلماء و حیاض الفضلاء، تحقیق احمد حسینی اشکوری، بیروت، مؤسسة التاریخ العربی، ۱۴۳۱ق، ج۴، ص۱۴۱ و ۱۴۲.</ref>

	راویان در سلسه سند این حدیث، چنین‌اند:		راویان در سلسه سند این حدیث، چنین‌اند:
خط ۴۱:		خط ۴۱:
	* یزید بن ابی‌زیاد: در کتب رجال ناشناخته است.<ref>جواهری، محمد، المفید من معجم رجال الحدیث، ص۶۶۹.</ref>		* یزید بن ابی‌زیاد: در کتب رجال ناشناخته است.<ref>جواهری، محمد، المفید من معجم رجال الحدیث، ص۶۶۹.</ref>
	* اسحاق بن کَعْبِ بن عُجْرَه: عالمان اهل سنت او را مجهول و ناشناخته دانسته‌‌اند.<ref>ابن حجر عسقلانی، احمد، تقریب التهذیب، بیروت، دار الکتب العلمیه، چاپ دوم، ۱۴۱۵ق، ج۱، ص۸۴.</ref>		* اسحاق بن کَعْبِ بن عُجْرَه: عالمان اهل سنت او را مجهول و ناشناخته دانسته‌‌اند.<ref>ابن حجر عسقلانی، احمد، تقریب التهذیب، بیروت، دار الکتب العلمیه، چاپ دوم، ۱۴۱۵ق، ج۱، ص۸۴.</ref>
	* کعب بن عجره پدر اسحاق: از اصحاب [[پیامبر(ص)]] و [[امام علی(ع)]] می‌باشد.<ref>خویی، ابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، ج۱۴، ص۱۱۷.</ref>		* کعب بن عجره پدر اسحاق: از اصحاب پیامبر(ص) و امام علی(ع) می‌باشد.<ref>خویی، ابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، ج۱۴، ص۱۱۷.</ref>
	* عبدالرحمان بن عبدالله حَصیری بَصیر: برخی رجال‌شناسان اهل سنت او را [[ثقه]] شمرده‌اند.<ref>ذهبی، محمد، الکاشف فی معرفة من له روایة فی کتب الستة، جده، دار القبله للثقافه الاسلامیة، چاپ اول، ۱۴۱۳ق، ج۱، ص۶۳۲.</ref> <ref>سبکی، عبدالوهاب، طبقات الشافعیة الکبری، بی‌جا، دار احیاء الکتب العربیة، بی‌تا، ج۷، ص۱۵۰.</ref>		* عبدالرحمان بن عبدالله حَصیری بَصیر: برخی رجال‌شناسان اهل سنت او را ثقه شمرده‌اند.<ref>ذهبی، محمد، الکاشف فی معرفة من له روایة فی کتب الستة، جده، دار القبله للثقافه الاسلامیة، چاپ اول، ۱۴۱۳ق، ج۱، ص۶۳۲.</ref> <ref>سبکی، عبدالوهاب، طبقات الشافعیة الکبری، بی‌جا، دار احیاء الکتب العربیة، بی‌تا، ج۷، ص۱۵۰.</ref>

	حدیث‌شناسان حدیثی را که در سلسله‌سند آن، یک یا بیشتر از یک راویِ ناشناخته وجود داشته باشد، [[حدیث مجهول]] نامیده و از نظر سندی ~~[[حدیث~~ ضعیف~~\|ضعیف]]~~ می‌دانند.<ref>مؤسسه دائرة المعارف فقه اسلامی، [https://lib.eshia.ir/23017 فرهنگ فقه فارسی]، زیر نظر سید محمود هاشمی شاهرودی، مؤسسه دائرة المعارف فقه اسلامی، ج۳، ص۲۶۹.</ref>		حدیث‌شناسان حدیثی را که در سلسله‌سند آن، یک یا بیشتر از یک راویِ ناشناخته وجود داشته باشد، [[حدیث مجهول]] نامیده و از نظر سندی ضعیف می‌دانند.<ref>مؤسسه دائرة المعارف فقه اسلامی، [https://lib.eshia.ir/23017 فرهنگ فقه فارسی]، زیر نظر سید محمود هاشمی شاهرودی، مؤسسه دائرة المعارف فقه اسلامی، ج۳، ص۲۶۹.</ref>

	این حدیث در برخی کتاب‌های اهل سنت، مانند المعجم الاَوْسط نوشته ابوالقاسم طبرانی (درگذشت ۳۶۰ق)<ref>طبرانی، ابوالقاسم، المعجم الاوسط، تحقیق طارق بن عوض‌الله بن محمد و عبدالمحسن بن ابراهیم الحسینی، قاهره، دار الحرمین، بی تا، ج۹، ص۱۴۲.</ref> و «حلیةُ الاولیاء و طبقاتُ الْاَصفیاء» نوشته ابونُعَیم اصفهانی (درگذشت ۴۳۰ق)<ref>اصبهانی، ابونعیم، حلیة الاولیاء و طبقات الاصفیاء، مصر، السعادة، ۱۳۹۴ق، ج۱، ص۶۸.</ref> آمده است. محمد ناصر‌الدین البانی، عالم [[سلفیه\|سلفی]] (درگذشت ۱۴۲۰ق)، سند این روایت را ضعیف دانسته است.<ref name=":0" />		این حدیث در برخی کتاب‌های اهل سنت، مانند المعجم الاَوْسط نوشته ابوالقاسم طبرانی (درگذشت ۳۶۰ق)<ref>طبرانی، ابوالقاسم، المعجم الاوسط، تحقیق طارق بن عوض‌الله بن محمد و عبدالمحسن بن ابراهیم الحسینی، قاهره، دار الحرمین، بی تا، ج۹، ص۱۴۲.</ref> و «حلیةُ الاولیاء و طبقاتُ الْاَصفیاء» نوشته ابونُعَیم اصفهانی (درگذشت ۴۳۰ق)<ref>اصبهانی، ابونعیم، حلیة الاولیاء و طبقات الاصفیاء، مصر، السعادة، ۱۳۹۴ق، ج۱، ص۶۸.</ref> آمده است. محمد ناصر‌الدین البانی، عالم [[سلفیه\|سلفی]] (درگذشت ۱۴۲۰ق)، سند این روایت را ضعیف دانسته است.<ref name=":0" />