حاملان عرش خداوند - تاریخچهٔ نسخه‌ها

فرج الله عباسی در ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۵۸

2026-09-15T09:58:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۲۸
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	== معنای عرش ==		== معنای عرش ==
	{{نوشتار اصلی\|عرش}}		{{نوشتار اصلی\|عرش}}
	عرش به معنای تختی است که برای پادشاهان گذاشته می‌شود <ref>صاحب بن عباد، إسماعيل بن عباد، المحيط في اللغه، بيروت، عالم الكتاب‏، چاپ اول، ۱۴۱۴ق، ج۱، ص۲۸۴.</ref><ref>فراهيدى، خليل بن أحمد، كتاب العين، قم، نشر هجرت‏، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق، ج۱، ص۲۴۹.</ref> و در بلندا قرار می‌گیرد؛ چنانچه در قرآن آمده است: {{قرآن\| وَ رَفَعَ أَبَوَيْهِ عَلَى‏ الْعَرْشِ‏\|ترجمه= و پدر و مادرش را بر تخت بالا برد\|سوره=یوسف\|آیه=۱۰۰}}<ref>ابن فارس، أحمد بن فارس، معجم مقاييس اللغه، قم، مكتب الاعلام الاسلامي‏، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج۴، ص۲۶۴.</ref> و عرش خدا یعنی ملک نامحدود و قدرت لایزال الهی<ref>ابن منظور، محمد بن مكرم، لسان العرب، بيروت، دار الفكر للطباعه و النشر و التوزيع- دار صادر، چاپ سوم، ۱۴۱۴ق، ج۶، ص۳۱۳.</ref> که بر همه مخلوقاتش احاطه و تسلط دارد.<ref>مصطفوى، حسن، التحقيق في كلمات القرآن الكريم، تهران، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي‏، چاپ اول، ۱۳۶۸ش، ج۸، ص۸۵.</ref> از همین‌روی، واژه «عَرْش» براى بزرگى، قدرت و كشوردارى هم كنايه شده است.<ref>راغب اصفهانى، حسين بن محمد، مفردات ألفاظ القرآن، بيروت - دمشق، دار القلم- الدار الشاميه، چاپ اول، ۱۴۱۲ق، ص۵۵۸.</ref> عرش موجود خارجى است و از عالم غيب است و مركز دستورات عالم است و رشته تدبير امور جهان بآن منتهى مي‌شود. <ref>قرشى بنايى، على اكبر، قاموس قرآن، تهران، دار الكتب الاسلاميه، چاپ ششم، ۱۴۱۲ق، ج۴، ص۳۱۷.</ref> آیاتی از قرآن هم به این حقیقت دلالت دارد که عرش شى‏ء محدودى است، اطراف و جوانب دارد، و ملائكه تسبيح كنان در اطراف آن هستند و فرشتگانی آن را حمل می‌کنند.<ref>سوره زمر، آیه ۷۵. سوره غافر، آیه ۷. سوره حاقه، آیه۱۷.</ref> [[علامه طباطبایی]] معتقد است در عالم هستی با همه اختلافى كه در مراحل آن است، مرحله‌‏اى وجود دارد كه همه حوادث و اسباب به آنجا می‌‏رسد و نام آن مرحله و مقام، «عرش» است‏.<ref> طباطبایی، محمد حسین، الميزان فی تفسیر القرآن، ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، ج‏۸، ص۱۸۵.</ref>		[[عرش]] به معنای تختی است که برای پادشاهان گذاشته می‌شود <ref>صاحب بن عباد، إسماعيل بن عباد، المحيط في اللغه، بيروت، عالم الكتاب‏، چاپ اول، ۱۴۱۴ق، ج۱، ص۲۸۴.</ref><ref>فراهيدى، خليل بن أحمد، كتاب العين، قم، نشر هجرت‏، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق، ج۱، ص۲۴۹.</ref> و در بلندا قرار می‌گیرد؛ چنانچه در قرآن آمده است: {{قرآن\| وَ رَفَعَ أَبَوَيْهِ عَلَى‏ الْعَرْشِ‏\|ترجمه= و پدر و مادرش را بر تخت بالا برد\|سوره=یوسف\|آیه=۱۰۰}}<ref>ابن فارس، أحمد بن فارس، معجم مقاييس اللغه، قم، مكتب الاعلام الاسلامي‏، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج۴، ص۲۶۴.</ref> و عرش خدا یعنی ملک نامحدود و قدرت لایزال الهی<ref>ابن منظور، محمد بن مكرم، لسان العرب، بيروت، دار الفكر للطباعه و النشر و التوزيع- دار صادر، چاپ سوم، ۱۴۱۴ق، ج۶، ص۳۱۳.</ref> که بر همه مخلوقاتش احاطه و تسلط دارد.<ref>مصطفوى، حسن، التحقيق في كلمات القرآن الكريم، تهران، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي‏، چاپ اول، ۱۳۶۸ش، ج۸، ص۸۵.</ref> از همین‌روی، واژه «عَرْش» براى بزرگى، قدرت و كشوردارى هم كنايه شده است.<ref>راغب اصفهانى، حسين بن محمد، مفردات ألفاظ القرآن، بيروت - دمشق، دار القلم- الدار الشاميه، چاپ اول، ۱۴۱۲ق، ص۵۵۸.</ref> عرش موجود خارجى است و از عالم غيب است و مركز دستورات عالم است و رشته تدبير امور جهان بآن منتهى مي‌شود. <ref>قرشى بنايى، على اكبر، قاموس قرآن، تهران، دار الكتب الاسلاميه، چاپ ششم، ۱۴۱۲ق، ج۴، ص۳۱۷.</ref> آیاتی از قرآن هم به این حقیقت دلالت دارد که عرش شى‏ء محدودى است، اطراف و جوانب دارد، و ملائكه تسبيح كنان در اطراف آن هستند و فرشتگانی آن را حمل می‌کنند.<ref>سوره زمر، آیه ۷۵. سوره غافر، آیه ۷. سوره حاقه، آیه۱۷.</ref> [[علامه طباطبایی]] معتقد است در عالم هستی با همه اختلافى كه در مراحل آن است، مرحله‌‏اى وجود دارد كه همه حوادث و اسباب به آنجا می‌‏رسد و نام آن مرحله و مقام، «عرش» است‏.<ref> طباطبایی، محمد حسین، الميزان فی تفسیر القرآن، ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، ج‏۸، ص۱۸۵.</ref>

	== حاملان عرش ==		== حاملان عرش ==

فرج الله عباسی در ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۵۷

2026-09-15T09:57:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۲۷
خط ۵:		خط ۵:
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	'''حاملان عرش خداوند''' و کیفیت اعمال آنان از مضمون آیه هفت سوره غافر به دست می‌آید که اکثر مفسران اعتقاد دارند مقصود از حاملان عرش الهی [[فرشتگان]] هستند. حمل عرش ممکن است چند معنا داشته باشد؛ از جمله:		'''حاملان عرش خداوند''' و کیفیت اعمال آنان از مضمون آیه هفت سوره غافر به دست می‌آید که اکثر مفسران اعتقاد دارند مقصود از حاملان عرش الهی [[فرشتگان]] هستند. حمل عرش ممکن است چند معنا داشته باشد؛ از جمله:
	۱. فرشتگان اجرا کننده حاکمیت و تدبیر خدا؛ ۲. تخت عبادت؛ ۳. کنایه از نگهداری یا نزدیک بودن به صاحب عرش.		۱. فرشتگان اجرا کننده حاکمیت و تدبیر خدا؛ ۲. تخت عبادت؛ ۳. کنایه از نگهداری عرش یا نزدیک بودن فرشتگان به صاحب عرش.

	== متن آیه ==		== متن آیه ==

فرج الله عباسی در ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۵۷

2026-09-15T09:57:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۲۷
خط ۴۳:		خط ۴۳:
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
	\| نمایه =		\| نمایه =
	\| تغییر مسیر =		\| تغییر مسیر = شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| ارزیابی کمی =		\| ارزیابی کمی =

فرج الله عباسی: ارتقای مدخل از ج به ب با اضافه کردن برخی از نظرات مفسران و منبع دهی بیشتر

2026-09-15T09:54:17Z

ارتقای مدخل از ج به ب با اضافه کردن برخی از نظرات مفسران و منبع دهی بیشتر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۲۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{ویرایش}}~~
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
خط ۵:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	'''حاملان عرش خداوند''' و کیفیت اعمال آنان از مضمون آیه هفت سوره غافر به دست می‌آید که اکثر مفسران اعتقاد دارند مقصود از حاملان عرش الهی [[فرشتگان]] هستند. حمل ~~عرش،~~ اجرا ~~کردن~~ حاکمیت ~~خداوند در عالم معنا شده است~~. [[علامه طباطبایی]](۱۲۸۱ ـ ۱۳۶۰ش) مفسر شیعه معتقد است مرحله‌‏اى وجود دارد كه همه حوادث و اسباب به آنجا می‌‏رسد و نام آن مرحله و مقام، «عرش» است‏. ~~با توجه~~ به ~~معانی عرش، حاملان عرش، اجرا كنندگان حاكميت و تدبير او هستند~~.		'''حاملان عرش خداوند''' و کیفیت اعمال آنان از مضمون آیه هفت سوره غافر به دست می‌آید که اکثر مفسران اعتقاد دارند مقصود از حاملان عرش الهی [[فرشتگان]] هستند. حمل عرش ممکن است چند معنا داشته باشد؛ از جمله:
			۱. فرشتگان اجرا کننده حاکمیت و تدبیر خدا؛ ۲. تخت عبادت؛ ۳. کنایه از نگهداری یا نزدیک بودن به صاحب عرش.

	== متن آیه ==		== متن آیه ==
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	}}		}}

	== ~~مقصود از حاملان~~ عرش ==		== معنای عرش ==
	~~[[فرشته‌ها]]، حاملان~~ عرش ~~خداوند معرفی شده‌اند و حمل~~ عرش ~~را اجرا کردن حاکمیت خداوند در عالم، معنا کرده‌اند~~.<ref ~~name=":0"~~>~~تفسير نمونه، مکارم شیرازی، ج۲۰، ص: ۳۸~~</ref> ~~خداوند~~ در آیه ~~۷ [[سوره غافر]]، به‌صورت مبهم، افرادی را حاملان~~ عرش ~~خود دانسته~~ که ~~[[تسبیح خداوند]] نیز می‌کنند~~. ~~مفسرانْ فرشته‌ها را حاملان~~ عرش ~~الهی دانسته~~ و ~~آیات~~ و ~~روایاتی را به عنوان شاهد آورده‌اند~~<ref>~~تفسیر نمونه، ج۲۰، ص۳۸~~.</ref>؛ از ~~جمله~~ آیه ۷۵ [[~~سوره زمر~~]]~~:{{قرآن\|\|ترجمه=فرشتگان را مى‌بينى~~ كه ~~پيرامون عرش~~ به ~~ستايش پروردگار خود تسبيح مى‌گويند~~.~~\|سوره=زمر\|آیه=۷۵}}~~		{{نوشتار اصلی\|عرش}}
			عرش به معنای تختی است که برای پادشاهان گذاشته می‌شود <ref>صاحب بن عباد، إسماعيل بن عباد، المحيط في اللغه، بيروت، عالم الكتاب‏، چاپ اول، ۱۴۱۴ق، ج۱، ص۲۸۴.</ref><ref>فراهيدى، خليل بن أحمد، كتاب العين، قم، نشر هجرت‏، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق، ج۱، ص۲۴۹.</ref> و در بلندا قرار می‌گیرد؛ چنانچه در قرآن آمده است: {{قرآن\| وَ رَفَعَ أَبَوَيْهِ عَلَى‏ الْعَرْشِ‏\|ترجمه= و پدر و مادرش را بر تخت بالا برد\|سوره=یوسف\|آیه=۱۰۰}}<ref>ابن فارس، أحمد بن فارس، معجم مقاييس اللغه، قم، مكتب الاعلام الاسلامي‏، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج۴، ص۲۶۴.</ref> و عرش خدا یعنی ملک نامحدود و قدرت لایزال الهی<ref>ابن منظور، محمد بن مكرم، لسان العرب، بيروت، دار الفكر للطباعه و النشر و التوزيع- دار صادر، چاپ سوم، ۱۴۱۴ق، ج۶، ص۳۱۳.</ref> که بر همه مخلوقاتش احاطه و تسلط دارد.<ref>مصطفوى، حسن، التحقيق في كلمات القرآن الكريم، تهران، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي‏، چاپ اول، ۱۳۶۸ش، ج۸، ص۸۵.</ref> از همین‌روی، واژه «عَرْش» براى بزرگى، قدرت و كشوردارى هم كنايه شده است.<ref>راغب اصفهانى، حسين بن محمد، مفردات ألفاظ القرآن، بيروت - دمشق، دار القلم- الدار الشاميه، چاپ اول، ۱۴۱۲ق، ص۵۵۸.</ref> عرش موجود خارجى است و از عالم غيب است و مركز دستورات عالم است و رشته تدبير امور جهان بآن منتهى مي‌شود. <ref>قرشى بنايى، على اكبر، قاموس قرآن، تهران، دار الكتب الاسلاميه، چاپ ششم، ۱۴۱۲ق، ج۴، ص۳۱۷.</ref> آیاتی از قرآن هم به این حقیقت دلالت دارد که عرش شى‏ء محدودى است، اطراف و جوانب دارد، و ملائكه تسبيح كنان در اطراف آن هستند و فرشتگانی آن را حمل می‌کنند.<ref>سوره زمر، آیه ۷۵. سوره غافر، آیه ۷. سوره حاقه، آیه۱۷.</ref> [[علامه طباطبایی]] معتقد است در عالم هستی با همه اختلافى كه در مراحل آن است، مرحله‌‏اى وجود دارد كه همه حوادث و اسباب به آنجا می‌‏رسد و نام آن مرحله و مقام، «عرش» است‏.<ref> طباطبایی، محمد حسین، الميزان فی تفسیر القرآن، ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، ج‏۸، ص۱۸۵.</ref>

	~~برای «عرش» معانی مختلفی ذکر شده است:~~		== حاملان عرش ==
	* «عرش» به علم، مالکیت و حاکمیت خداوند، تفسیر شده است. ~~براساس این تفسیر سه‌گانه، مفهوم «عرش» بازگشت به صفات ذات پروردگار می‌کند~~.<ref>مکارم شیرازی، ~~ناصر و دیگران،~~ تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ج۲۰، ~~ص۲۹–۳۸~~.</ref> ~~برخی روایات اسلامی نیز همین معنا را تأیید می‌کند~~.<ref>~~مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، بیروت،~~ دار ~~احیاء التراث العربی، ج۵۸، ص۲۸~~.</ref>		خداوند در آیه ۷ [[سوره غافر]]، به‌صورت مبهم، افرادی را حاملان عرش خود دانسته که [[تسبیح خداوند]] نیز می‌کنند. مفسران، فرشته‌ها را حاملان عرش الهی دانسته‌اند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۲۰، ص۳۸.</ref><ref>ابن‏ ابى ‏حاتم، عبدالرحمن بن محمد، تفسير القرآن العظيم، عربستان - رياض، مكتبه نزار مصطفى الباز، چاپ سوم، ۱۴۱۹ق، ج۸، ص۲۴۴۵.</ref><ref>طبرى، محمد بن جرير، جامع البيان فى تفسير القرآن، بيروت، دار المعرفه، چاپ اول، ۱۴۱۲ق، ج۲۴، ص۲۹.</ref>

	* ~~«عرش» را به «مجموعه عالم هستی» نیز تفسیر کرده‌اند.~~ [[~~علامه طباطبایی~~]] ~~معتقد است~~ در عالم ~~هستی با همه اختلافى كه در مراحل~~ آن ~~است، مرحله‌‏اى وجود دارد~~ كه ~~همه حوادث~~ و ~~اسباب~~ به ~~آنجا می‌‏رسد~~ و ~~نام~~ آن ~~مرحله~~ و ~~مقام، «عرش» است‏~~.<ref>~~علامه طباطبایی، ترجمه تفسير الميزان، ج‏۸، ص۱۸۵~~.</ref>		== چیستی حمل عرش==
			* '''فرشتگان اجرا کننده حاکمیت و تدبیر خدا:''' [[فرشته‌ها]]، حاملان عرش خداوند معرفی شده‌اند؛ اگر عرش، حكومت خداوند و تدبيرش در عالم هستى باشد، حاملان عرش، اجرا كنندگان حاكميت و تدبير او هستند. و اگر عرش به معناى مجموعه عالم هستى و يا عالم ماوراء طبيعت باشد، حاملان آن فرشتگانى هستند كه پايه‌‌‏هاى تدبير اين جهان، به فرمان خدا بر دوش آنها است.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۲۰، ص۳۸.</ref>
			* '''تخت عبادت:''' عرش مکانی است برای عبادت خدا، فرشتگان با قدرتی که خدا بدان‌ها داده، این مکان و تخت عبادت را حمل می‌کنند.<ref>قاضى عبدالجبار بن احمد، تنزيه القرآن عن المطاعن، بیروت، دار النهضه الحديثه، چاپ دوم، ۱۴۲۶ق، ص۳۶۵</ref>
			* '''کنایه از نگهداری یا نزدیک بودن به صاحب عرش:''' حمل عرش یعنی فرشتگانی مامور نگهداری عرش خدا هستند. <ref>دامغانى، حسين بن محمد، الوجوه و النظائر لالفاظ كتاب الله العزيز، مصر - قاهره، وزاره الاوقاف، المجلس الاعلى للشئون الاسلاميه، لجنه احياء التراث الاسلامي، چاپ اول، ۱۴۱۶ق، ج۱، ص۱۷۹.</ref> از این‌روی حمل عرش یا کنایه از حفظ و تدبیر آن توسط فرشتگان می‌باشد یا کنایه است از این‌که این فرشتگان از نظر مقام و منزلت به صاحب عرش نزدیک‌تر هستند.<ref>بيضاوى، عبدالله بن عمر، أنوار التنزيل و أسرار التأويل، بیروت، دار إحياء التراث العربي، چاپ اول، ۱۴۱۸ق، ج۵، ص۵۲.</ref> خداوند این فرشتگان را بر بقیه فرشتگان برتری داده است. <ref>قرطبى، محمد بن احمد، الجامع لأحكام القرآن، تهران، ناصر خسرو، چاپ اول، ۱۳۶۴ش، ج۱۵، ص۲۹۳.</ref>

	اگر عرش، حكومت خداوند و تدبيرش در عالم هستى باشد، حاملان عرش، اجرا كنندگان حاكميت و تدبير او هستند. و اگر عرش به معناى مجموعه عالم هستى و يا عالم ماوراء طبيعت باشد، حاملان آن فرشتگانى هستند كه پايه‌‌‏هاى تدبير اين جهان، به فرمان خدا بر دوش آنها است.<ref>مکارم شیرازی، تفسير نمونه، ج۲۰، ص۳۸.</ref>		{{پایان پاسخ}}

	در برخی روایات اسلامی از جمله روایت [[امام باقر(ع)]] آمده که حاملان عرش الهی، (و کسانی که پایه عرش الهی به خاطر آنان پایدار است) حضرت محمد(ص) علی(ع)، حسن(ع)، حسین(ع)، نوح(ع)، ابراهیم(ع)، موسی(ع) و عیسی(ع) هستند.<ref>استرآبادی، سید شرف الدین، الآیات الظاهره، مؤسسه نشر اسلامی، ص۶۹۱.</ref>{{پایان پاسخ}}

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۴۶:		خط ۴۸:
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =ج		\| اولویت =ج
	\| کیفیت =ج		\| کیفیت = ب
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

فرج الله عباسی در ‏۹ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۴۰

2026-09-09T08:40:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۱۰
خط ۱:		خط ۱:
			{{ویرایش}}
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
	مقصود از حمل عرش در آیه ۷ سوره غافر چیست؟		مقصود از حمل عرش در آیه ۷ سوره غافر چیست؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}'''حاملان عرش خداوند''' و کیفیت اعمال آنان از مضمون آیه هفت سوره غافر به دست می‌آید که اکثر مفسران اعتقاد دارند مقصود از حاملان عرش الهی [[فرشتگان]] هستند. حمل عرش، اجرا کردن حاکمیت خداوند در عالم معنا شده است. [[علامه طباطبایی]](۱۲۸۱ ـ ۱۳۶۰ش) مفسر شیعه معتقد است مرحله‌‏اى وجود دارد كه همه حوادث و اسباب به آنجا می‌‏رسد و نام آن مرحله و مقام، «عرش» است‏. با توجه به معانی عرش، حاملان عرش، اجرا كنندگان حاكميت و تدبير او هستند.		{{پاسخ}}
			'''حاملان عرش خداوند''' و کیفیت اعمال آنان از مضمون آیه هفت سوره غافر به دست می‌آید که اکثر مفسران اعتقاد دارند مقصود از حاملان عرش الهی [[فرشتگان]] هستند. حمل عرش، اجرا کردن حاکمیت خداوند در عالم معنا شده است. [[علامه طباطبایی]](۱۲۸۱ ـ ۱۳۶۰ش) مفسر شیعه معتقد است مرحله‌‏اى وجود دارد كه همه حوادث و اسباب به آنجا می‌‏رسد و نام آن مرحله و مقام، «عرش» است‏. با توجه به معانی عرش، حاملان عرش، اجرا كنندگان حاكميت و تدبير او هستند.

	== متن آیه ==		== متن آیه ==

Nazarzadeh: جایگزینی متن - 'بحارالانوار' به 'بحار الانوار'

2026-05-11T22:00:29Z

جایگزینی متن - 'بحارالانوار' به 'بحار الانوار'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۱:۳۰
خط ۱۶:		خط ۱۶:

	برای «عرش» معانی مختلفی ذکر شده است:		برای «عرش» معانی مختلفی ذکر شده است:
	* «عرش» به علم، مالکیت و حاکمیت خداوند، تفسیر شده است. براساس این تفسیر سه‌گانه، مفهوم «عرش» بازگشت به صفات ذات پروردگار می‌کند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر و دیگران، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ج۲۰، ص۲۹–۳۸.</ref> برخی روایات اسلامی نیز همین معنا را تأیید می‌کند.<ref>مجلسی، محمدباقر، ~~بحارالانوار،~~ بیروت، دار احیاء التراث العربی، ج۵۸، ص۲۸.</ref>		* «عرش» به علم، مالکیت و حاکمیت خداوند، تفسیر شده است. براساس این تفسیر سه‌گانه، مفهوم «عرش» بازگشت به صفات ذات پروردگار می‌کند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر و دیگران، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ج۲۰، ص۲۹–۳۸.</ref> برخی روایات اسلامی نیز همین معنا را تأیید می‌کند.<ref>مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ج۵۸، ص۲۸.</ref>

	* «عرش» را به «مجموعه عالم هستی» نیز تفسیر کرده‌اند. [[علامه طباطبایی]] معتقد است در عالم هستی با همه اختلافى كه در مراحل آن است، مرحله‌‏اى وجود دارد كه همه حوادث و اسباب به آنجا می‌‏رسد و نام آن مرحله و مقام، «عرش» است‏.<ref>علامه طباطبایی، ترجمه تفسير الميزان، ج‏۸، ص۱۸۵.</ref>		* «عرش» را به «مجموعه عالم هستی» نیز تفسیر کرده‌اند. [[علامه طباطبایی]] معتقد است در عالم هستی با همه اختلافى كه در مراحل آن است، مرحله‌‏اى وجود دارد كه همه حوادث و اسباب به آنجا می‌‏رسد و نام آن مرحله و مقام، «عرش» است‏.<ref>علامه طباطبایی، ترجمه تفسير الميزان، ج‏۸، ص۱۸۵.</ref>

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

2024-09-29T07:34:45Z

جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۴
خط ۴۱:		خط ۴۱:
	\| تغییر مسیر =		\| تغییر مسیر =
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| ~~بازبینی~~ =		\| ارزیابی کمی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =ج		\| اولویت =ج

Shamloo در ‏۵ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۶

2023-10-05T12:16:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۴۶
خط ۳:		خط ۳:
	مقصود از حمل عرش در آیه ۷ سوره غافر چیست؟		مقصود از حمل عرش در آیه ۷ سوره غافر چیست؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}آیه هفت سوره غافر ~~مضمونی را بیان می‌کند~~ که ~~عرش خداوند حاملانی دارد.~~ اکثر مفسران اعتقاد دارند مقصود از حاملان عرش ~~الهی،~~ [[فرشتگان]] هستند. حمل عرش، اجرا کردن حاکمیت خداوند در عالم معنا شده است. [[علامه طباطبایی]](۱۲۸۱ ـ ۱۳۶۰ش) مفسر شیعه معتقد است مرحله‌‏اى وجود دارد كه همه حوادث و اسباب به آنجا می‌‏رسد و نام آن مرحله و مقام، «عرش» است‏. با توجه به معانی عرش، حاملان عرش، اجرا كنندگان حاكميت و تدبير او هستند.		{{پاسخ}}'''حاملان عرش خداوند''' و کیفیت اعمال آنان از مضمون آیه هفت سوره غافر به دست می‌آید که اکثر مفسران اعتقاد دارند مقصود از حاملان عرش الهی [[فرشتگان]] هستند. حمل عرش، اجرا کردن حاکمیت خداوند در عالم معنا شده است. [[علامه طباطبایی]](۱۲۸۱ ـ ۱۳۶۰ش) مفسر شیعه معتقد است مرحله‌‏اى وجود دارد كه همه حوادث و اسباب به آنجا می‌‏رسد و نام آن مرحله و مقام، «عرش» است‏. با توجه به معانی عرش، حاملان عرش، اجرا كنندگان حاكميت و تدبير او هستند.

	== متن آیه ==		== متن آیه ==

A.rezapour در ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۲۳

2022-12-14T06:23:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۳
خط ۳:		خط ۳:
	مقصود از حمل عرش در آیه ۷ سوره غافر چیست؟		مقصود از حمل عرش در آیه ۷ سوره غافر چیست؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}آیه هفت سوره غافر مضمونی را بیان می‌کند که عرش خداوند حاملانی دارد. اکثر مفسران اعتقاد دارند مقصود از حاملان عرش الهی، [[فرشتگان]] هستند. حمل عرش، اجرا کردن حاکمیت خداوند در عالم معنا شده است. [[علامه طباطبایی]](۱۲۸۱ ـ ~~۱۳۶۰~~) مفسر شیعه معتقد است مرحله‌‏اى وجود دارد كه همه حوادث و اسباب به آنجا می‌‏رسد و نام آن مرحله و مقام، «عرش» است‏. با توجه به معانی عرش، حاملان عرش، اجرا كنندگان حاكميت و تدبير او هستند.		{{پاسخ}}آیه هفت سوره غافر مضمونی را بیان می‌کند که عرش خداوند حاملانی دارد. اکثر مفسران اعتقاد دارند مقصود از حاملان عرش الهی، [[فرشتگان]] هستند. حمل عرش، اجرا کردن حاکمیت خداوند در عالم معنا شده است. [[علامه طباطبایی]](۱۲۸۱ ـ ۱۳۶۰ش) مفسر شیعه معتقد است مرحله‌‏اى وجود دارد كه همه حوادث و اسباب به آنجا می‌‏رسد و نام آن مرحله و مقام، «عرش» است‏. با توجه به معانی عرش، حاملان عرش، اجرا كنندگان حاكميت و تدبير او هستند.

	== متن آیه ==		== متن آیه ==

A.rezapour در ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۲۲

2022-12-14T06:22:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۲
خط ۴۱:		خط ۴۱:
	\| تغییر مسیر =		\| تغییر مسیر =
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی =شد		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =ج		\| اولویت =ج