جواز جمع بین نماز ظهر و عصر - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

2024-09-29T07:34:30Z

جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۴
خط ۶۲:		خط ۶۲:
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی نویسنده =		\| بازبینی نویسنده =
	\| ~~بازبینی~~ =		\| ارزیابی کمی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت = ج		\| اولویت = ج

Fabbasi: بارگذاری عکس

2023-08-30T06:38:31Z

بارگذاری عکس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۰۸
خط ۳:		خط ۳:
	آیا استدلال به آیه شریفه {{قرآن\|أَقِمِ الصَّلاةَ لِدُلُوكِ الشَّمْسِ…}} از طرف شیعه برای جواز جمع بین نماز ظهر و عصر تفسیر به رأی نیست؟!		آیا استدلال به آیه شریفه {{قرآن\|أَقِمِ الصَّلاةَ لِدُلُوكِ الشَّمْسِ…}} از طرف شیعه برای جواز جمع بین نماز ظهر و عصر تفسیر به رأی نیست؟!
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}فقهای [[شیعه]] بر خلاف [[اهل تسنن]]، جمع بین نماز ظهر و عصر و نماز مغرب و عشاء را با توجه به سیره [[پیامبر(ص)]] و روایات [[اهل‌بیت(ع)]] جایز می دانند. اهل سنت باهم خواندن نماز را تنها در شرایط سخت مثل سفر یا بیماری جایز می‌داند. برخی از مفسران آیه ۷۸ سوره اسراء را دلیل بر جایز بودن جمع بین نماز ظهر و عصر دانسته‌اند.		{{پاسخ}}
			[[پرونده: الجمع بین الصلاتین علی ضوء الکتاب و السنه.jpg \|بندانگشتی\|آیه الله سبحانی در این کتاب جایز بودن جمع بین نماز ظهر و عصر و نماز مغرب و عشاء را با استناد به قرآن و روایات شیعه و اهل سنت ثابت کرده است]]

			فقهای [[شیعه]] بر خلاف [[اهل تسنن]]، جمع بین نماز ظهر و عصر و نماز مغرب و عشاء را با توجه به سیره [[پیامبر(ص)]] و روایات [[اهل‌بیت(ع)]] جایز می دانند. اهل سنت باهم خواندن نماز را تنها در شرایط سخت مثل سفر یا بیماری جایز می‌داند. برخی از مفسران آیه ۷۸ سوره اسراء را دلیل بر جایز بودن جمع بین نماز ظهر و عصر دانسته‌اند.

	== متن آیه ==		== متن آیه ==

Fabbasi در ‏۲۹ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۴۰

2023-08-29T10:40:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۱۰
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{در دست ویرایش\|کاربر=fabbasi}}~~
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}

Fabbasi: /* روایات شیعه */ اصلاح ارقام

2023-08-29T10:20:21Z

روایات شیعه: اصلاح ارقام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۵۰
خط ۳۸:		خط ۳۸:
	روایات شیعه در جایز بودن جمع بین نماز ظهر و عصر و نماز مغرب و عشاء در کتاب‌های معتبر آمده است.		روایات شیعه در جایز بودن جمع بین نماز ظهر و عصر و نماز مغرب و عشاء در کتاب‌های معتبر آمده است.

	* [[مرحوم کلینی]] در کتاب [[الکافی]] <ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ~~1407ق، ج3، ص286،~~ بَابُ الْجَمْعِ‏ بَيْنَ‏ الصَّلَاتَيْن.</ref> شش روایت آورده که ثابت می‌کند جمع بین نماز ظهر و عصر و نماز مغرب و عشاء جایز است.		* [[مرحوم کلینی]] در کتاب [[الکافی]] <ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۳، ص۲۸۶، بَابُ الْجَمْعِ‏ بَيْنَ‏ الصَّلَاتَيْن.</ref> شش روایت آورده که ثابت می‌کند جمع بین نماز ظهر و عصر و نماز مغرب و عشاء جایز است.
	* [[شیخ صدوق]] در کتاب [[علل الشرائع]]، هشت روایت در علت جمع خواندن نماز ظهر و عصر و نماز مغرب و عشاء آورده است.<ref>ابن بابويه، محمد بن على، علل الشرائع، قم، کتابفروشی داوری، چاپ اول، ۱۳۸۵ش / ۱۹۶۶م، ج۲، ص۳۲۱، باب۱۱ باب علة الرخصة في الجمع‏ بين‏ الصلاتين.</ref>		* [[شیخ صدوق]] در کتاب [[علل الشرائع]]، هشت روایت در علت جمع خواندن نماز ظهر و عصر و نماز مغرب و عشاء آورده است.<ref>ابن بابويه، محمد بن على، علل الشرائع، قم، کتابفروشی داوری، چاپ اول، ۱۳۸۵ش / ۱۹۶۶م، ج۲، ص۳۲۱، باب۱۱ باب علة الرخصة في الجمع‏ بين‏ الصلاتين.</ref>
	* [[حرّ عاملي\|شيخ حرّ عاملي]] در كتاب [[وسائل الشيعه]]<ref>حر عاملي، وسائل الشيعه، چاپ موسسه آل البيت، ج۴، ص۲۲۰.</ref> یازده روایت آورده است که جايز بودن جمع كردن بين نمازهاي ظهر و عصر و مغرب و عشاء، بدون هيچ عذري را ثابت می‌کند.		* [[حرّ عاملي\|شيخ حرّ عاملي]] در كتاب [[وسائل الشيعه]]<ref>حر عاملي، وسائل الشيعه، چاپ موسسه آل البيت، ج۴، ص۲۲۰.</ref> یازده روایت آورده است که جايز بودن جمع كردن بين نمازهاي ظهر و عصر و مغرب و عشاء، بدون هيچ عذري را ثابت می‌کند.

Fabbasi: /* روایات شیعه */

2023-08-29T10:19:58Z

روایات شیعه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۹
خط ۳۹:		خط ۳۹:

	* [[مرحوم کلینی]] در کتاب [[الکافی]] <ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، 1407ق، ج3، ص286، بَابُ الْجَمْعِ‏ بَيْنَ‏ الصَّلَاتَيْن.</ref> شش روایت آورده که ثابت می‌کند جمع بین نماز ظهر و عصر و نماز مغرب و عشاء جایز است.		* [[مرحوم کلینی]] در کتاب [[الکافی]] <ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، 1407ق، ج3، ص286، بَابُ الْجَمْعِ‏ بَيْنَ‏ الصَّلَاتَيْن.</ref> شش روایت آورده که ثابت می‌کند جمع بین نماز ظهر و عصر و نماز مغرب و عشاء جایز است.
	* [[شیخ صدوق]] در کتاب [[~~العلل~~ الشرائع]]، هشت روایت در علت جمع خواندن نماز ظهر و عصر و نماز مغرب و عشاء آورده است.<ref>ابن بابويه، محمد بن على، علل الشرائع، قم، کتابفروشی داوری، چاپ اول، ۱۳۸۵ش / ۱۹۶۶م، ج۲، ص۳۲۱، باب۱۱ باب علة الرخصة في الجمع‏ بين‏ الصلاتين.</ref>		* [[شیخ صدوق]] در کتاب [[علل الشرائع]]، هشت روایت در علت جمع خواندن نماز ظهر و عصر و نماز مغرب و عشاء آورده است.<ref>ابن بابويه، محمد بن على، علل الشرائع، قم، کتابفروشی داوری، چاپ اول، ۱۳۸۵ش / ۱۹۶۶م، ج۲، ص۳۲۱، باب۱۱ باب علة الرخصة في الجمع‏ بين‏ الصلاتين.</ref>
	* [[حرّ عاملي\|شيخ حرّ عاملي]] در كتاب [[وسائل الشيعه]]<ref>حر عاملي، وسائل الشيعه، چاپ موسسه آل البيت، ج۴، ص۲۲۰.</ref> یازده روایت آورده است که جايز بودن جمع كردن بين نمازهاي ظهر و عصر و مغرب و عشاء، بدون هيچ عذري را ثابت می‌کند.		* [[حرّ عاملي\|شيخ حرّ عاملي]] در كتاب [[وسائل الشيعه]]<ref>حر عاملي، وسائل الشيعه، چاپ موسسه آل البيت، ج۴، ص۲۲۰.</ref> یازده روایت آورده است که جايز بودن جمع كردن بين نمازهاي ظهر و عصر و مغرب و عشاء، بدون هيچ عذري را ثابت می‌کند.

Fabbasi: /* روایات شیعه */

2023-08-29T10:19:38Z

روایات شیعه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۹
خط ۳۷:		خط ۳۷:
	=== روایات شیعه ===		=== روایات شیعه ===
	روایات شیعه در جایز بودن جمع بین نماز ظهر و عصر و نماز مغرب و عشاء در کتاب‌های معتبر آمده است.		روایات شیعه در جایز بودن جمع بین نماز ظهر و عصر و نماز مغرب و عشاء در کتاب‌های معتبر آمده است.
	مرحوم کلینی در کتاب الکافی ~~شش روایت آورده است.~~ <ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، 1407ق، ج3، ص286، بَابُ الْجَمْعِ‏ بَيْنَ‏ الصَّلَاتَيْن.</ref>
	شیخ صدوق در کتاب العلل ~~الشرائع،~~ هشت روایت در علت جمع خواندن نماز ظهر و عصر و نماز مغرب و عشاء آورده است.<ref>ابن بابويه، محمد بن على، علل الشرائع، قم، کتابفروشی داوری، چاپ اول، ۱۳۸۵ش / ۱۹۶۶م، ج۲، ص۳۲۱، باب۱۱ باب علة الرخصة في الجمع‏ بين‏ الصلاتين.</ref>		* [[مرحوم کلینی]] در کتاب [[الکافی]] <ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، 1407ق، ج3، ص286، بَابُ الْجَمْعِ‏ بَيْنَ‏ الصَّلَاتَيْن.</ref> شش روایت آورده که ثابت می‌کند جمع بین نماز ظهر و عصر و نماز مغرب و عشاء جایز است.
	شيخ حرّ عاملي در كتاب وسائل الشيعه<ref>حر عاملي، وسائل الشيعه، چاپ موسسه آل البيت، ج۴، ص۲۲۰.</ref> یازده روایت آورده است که جايز بودن جمع كردن بين نمازهاي ظهر و عصر و مغرب و عشاء، بدون هيچ عذري را ثابت می‌کند.		* [[شیخ صدوق]] در کتاب [[العلل الشرائع]]، هشت روایت در علت جمع خواندن نماز ظهر و عصر و نماز مغرب و عشاء آورده است.<ref>ابن بابويه، محمد بن على، علل الشرائع، قم، کتابفروشی داوری، چاپ اول، ۱۳۸۵ش / ۱۹۶۶م، ج۲، ص۳۲۱، باب۱۱ باب علة الرخصة في الجمع‏ بين‏ الصلاتين.</ref>
			* [[حرّ عاملي\|شيخ حرّ عاملي]] در كتاب [[وسائل الشيعه]]<ref>حر عاملي، وسائل الشيعه، چاپ موسسه آل البيت، ج۴، ص۲۲۰.</ref> یازده روایت آورده است که جايز بودن جمع كردن بين نمازهاي ظهر و عصر و مغرب و عشاء، بدون هيچ عذري را ثابت می‌کند.

	== منابع ==		== منابع ==

Fabbasi: /* مطالعه بیشتر */

2023-08-29T10:16:53Z

مطالعه بیشتر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۶
خط ۴۰:		خط ۴۰:
	شیخ صدوق در کتاب العلل الشرائع، هشت روایت در علت جمع خواندن نماز ظهر و عصر و نماز مغرب و عشاء آورده است.<ref>ابن بابويه، محمد بن على، علل الشرائع، قم، کتابفروشی داوری، چاپ اول، ۱۳۸۵ش / ۱۹۶۶م، ج۲، ص۳۲۱، باب۱۱ باب علة الرخصة في الجمع‏ بين‏ الصلاتين.</ref>		شیخ صدوق در کتاب العلل الشرائع، هشت روایت در علت جمع خواندن نماز ظهر و عصر و نماز مغرب و عشاء آورده است.<ref>ابن بابويه، محمد بن على، علل الشرائع، قم، کتابفروشی داوری، چاپ اول، ۱۳۸۵ش / ۱۹۶۶م، ج۲، ص۳۲۱، باب۱۱ باب علة الرخصة في الجمع‏ بين‏ الصلاتين.</ref>
	شيخ حرّ عاملي در كتاب وسائل الشيعه<ref>حر عاملي، وسائل الشيعه، چاپ موسسه آل البيت، ج۴، ص۲۲۰.</ref> یازده روایت آورده است که جايز بودن جمع كردن بين نمازهاي ظهر و عصر و مغرب و عشاء، بدون هيچ عذري را ثابت می‌کند.		شيخ حرّ عاملي در كتاب وسائل الشيعه<ref>حر عاملي، وسائل الشيعه، چاپ موسسه آل البيت، ج۴، ص۲۲۰.</ref> یازده روایت آورده است که جايز بودن جمع كردن بين نمازهاي ظهر و عصر و مغرب و عشاء، بدون هيچ عذري را ثابت می‌کند.

	~~== مطالعه بیشتر ==~~
	~~# سنن نسائی، باب جمع صلاه در حضر.~~
	~~# سنن ابن ماجه، باب جمع صلاه در حضر.~~
	~~# سنن ابن داود، باب جمع صلاه در حضر.~~
	~~# صحیح مسلم، باب جمع صلاه در حضر.~~

	== منابع ==		== منابع ==

Fabbasi: /* روایات شیعه */ اصلاح ارقام

2023-08-29T10:14:58Z

روایات شیعه: اصلاح ارقام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۴
خط ۳۶:		خط ۳۶:

	=== روایات شیعه ===		=== روایات شیعه ===
	شيخ حرّ عاملي در كتاب وسائل الشيعه<ref>حر عاملي، وسائل الشيعه، چاپ موسسه آل البيت، ج۴، ص۲۲۰.</ref> ~~فصلي را باز کرده~~ است ~~با عنوان: «باب جواز الجمع بين الصلاتين لغير عذر؛~~ جايز بودن جمع كردن بين نمازهاي ظهر و عصر و مغرب و عشاء، بدون هيچ ~~عذري»~~.		روایات شیعه در جایز بودن جمع بین نماز ظهر و عصر و نماز مغرب و عشاء در کتاب‌های معتبر آمده است.
			مرحوم کلینی در کتاب الکافی شش روایت آورده است. <ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، 1407ق، ج3، ص286، بَابُ الْجَمْعِ‏ بَيْنَ‏ الصَّلَاتَيْن.</ref>
			شیخ صدوق در کتاب العلل الشرائع، هشت روایت در علت جمع خواندن نماز ظهر و عصر و نماز مغرب و عشاء آورده است.<ref>ابن بابويه، محمد بن على، علل الشرائع، قم، کتابفروشی داوری، چاپ اول، ۱۳۸۵ش / ۱۹۶۶م، ج۲، ص۳۲۱، باب۱۱ باب علة الرخصة في الجمع‏ بين‏ الصلاتين.</ref>
			شيخ حرّ عاملي در كتاب وسائل الشيعه<ref>حر عاملي، وسائل الشيعه، چاپ موسسه آل البيت، ج۴، ص۲۲۰.</ref> یازده روایت آورده است که جايز بودن جمع كردن بين نمازهاي ظهر و عصر و مغرب و عشاء، بدون هيچ عذري را ثابت می‌کند.

	== مطالعه بیشتر ==		== مطالعه بیشتر ==

Fabbasi: /* روایات شیعه */

2023-08-29T10:05:34Z

روایات شیعه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۳۵
خط ۳۶:		خط ۳۶:

	=== روایات شیعه ===		=== روایات شیعه ===
	«عن ضرارِ عن ابی جعفر عن الباقر(ع): دلوک شمس یعنی وقت ظهر، غسق اللیل تا نصف شب است که این وقت چهار نمازی است که پیامبر اکرم(ص) آن را قرار دادند، و وقت آن را برای مردم تعیین نمودند و قرآن الفجر همان نماز صبح است.»<ref>~~حویزی، تفسیر نور الثقلین، بیروت، انتشارات مؤسسه تاریخ الغزی،~~ ج۴، ~~ص۲۲۵ و ۲۲۴~~.</ref>		شيخ حرّ عاملي در كتاب وسائل الشيعه<ref>حر عاملي، وسائل الشيعه، چاپ موسسه آل البيت، ج۴، ص۲۲۰.</ref> فصلي را باز کرده است با عنوان: «باب جواز الجمع بين الصلاتين لغير عذر؛ جايز بودن جمع كردن بين نمازهاي ظهر و عصر و مغرب و عشاء، بدون هيچ عذري».

	~~عن ابی عبدالله(ع): «خداوند چهار نماز~~ را ~~واجب~~ کرده ~~که اول وقت آن، از زوال خورشید~~ است ~~(وقت~~ ظهر~~) تا نصف شب که دو تا از آن چهار نماز، شروعشان وقت زوال خورشید~~ و ~~پایان آن وقت پایان خورشید است؛ جز این که این (نماز ظهر) قبل از نماز~~ عصر ~~است~~ و ~~دوتا از آن نمازها شروع وقتشان پس از غروب خورشید است~~ و ~~پایان آن نصف شب؛ جز این که این (نماز مغرب) قبل از آن (نماز عشاء) است~~.~~»<ref>طباطبایی، سید محمد حسین، تفسیر المیزان، ترجمه موسوی همدانی، انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی، ج۱۳، ص۲۴۶.</ref>~~
	~~{{مطالعه بیشتر}}~~

	== مطالعه بیشتر ==		== مطالعه بیشتر ==

Fabbasi: /* روایات اهل سنت */ اصلاح ارقام

2023-08-29T10:02:49Z

روایات اهل سنت: اصلاح ارقام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۳۲
خط ۳۲:		خط ۳۲:

	* ابن حبان در کتاب خود بابی دارد با عنوان:«أن الجمع بين الصلاتين في الحضر لغير المعذور مباح؛ جمع بین دو نماز در وطن بدون عذر مباح است». در این باب روایاتی آورده است که رسول خدا(ص) بدون نماز ظهر و عصر و نماز مغرب و عشاء را در وطن جمع خواند و نماز هشت و هفت رکعتی خواند(جمع بین نماز ظهر و عصر و نماز مغرب و عشاء)<ref>ابن حبان، علی بن بلبان، صحيح ابن حبان، تحقیق: شعيب الأرنؤوط، بی‌جا، مؤسسة الرسالة، ۱۴۱۴ق/۱۹۹۳م، ج۴، ص۴۷۴.</ref>		* ابن حبان در کتاب خود بابی دارد با عنوان:«أن الجمع بين الصلاتين في الحضر لغير المعذور مباح؛ جمع بین دو نماز در وطن بدون عذر مباح است». در این باب روایاتی آورده است که رسول خدا(ص) بدون نماز ظهر و عصر و نماز مغرب و عشاء را در وطن جمع خواند و نماز هشت و هفت رکعتی خواند(جمع بین نماز ظهر و عصر و نماز مغرب و عشاء)<ref>ابن حبان، علی بن بلبان، صحيح ابن حبان، تحقیق: شعيب الأرنؤوط، بی‌جا، مؤسسة الرسالة، ۱۴۱۴ق/۱۹۹۳م، ج۴، ص۴۷۴.</ref>

			* صنعانی نیز از ابن عباس، عبد الله بن عمر روایاتی آورده است که هم رسول خدا(ص) نماز ظهر و عصر و نماز مغرب و عشاء را در وطن بدون عذر یک‌جا می‌خواند و هم دیگر اصحاب نمازهای خود را گاهی چنین می‌خواندند.<ref>صنعانی، عبد الرزاق بن همام، المصنف، تحقيق وتخريج وتعليق: حبيب الرحمن الأعظمي، بی‌جا، منشورات المجلس العلمي، بی‌تا، ج۲، ص۵۵۷.</ref>

	=== روایات شیعه ===		=== روایات شیعه ===