جمع میان طلب آخرت و تلاش در امور دنیایی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

2024-09-29T07:34:19Z

جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۴
خط ۴۵:		خط ۴۵:
	\| تغییر مسیر =		\| تغییر مسیر =
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| ~~بازبینی~~ =		\| ارزیابی کمی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت = ج		\| اولویت = ج

Nazarzadeh در ‏۸ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۲۳

2023-08-08T07:23:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۵۳
خط ۳:		خط ۳:
	در نهج‌البلاغه، امیرالمؤمنین(ع) گاهی دنیا را فنا می‌نامد و انسان را به زهد و عزلت فرا می‌خواند و گاهی انسان را به دخالت در امور مملکت که هدف باقی ماندن است فرا می‌خواهد، این سخنان و روایات دیگری که اشاره به اهیمت دنیا و نیز توشه برداری برای آخت است، چگونه با هم جمع می‌شود؟		در نهج‌البلاغه، امیرالمؤمنین(ع) گاهی دنیا را فنا می‌نامد و انسان را به زهد و عزلت فرا می‌خواند و گاهی انسان را به دخالت در امور مملکت که هدف باقی ماندن است فرا می‌خواهد، این سخنان و روایات دیگری که اشاره به اهیمت دنیا و نیز توشه برداری برای آخت است، چگونه با هم جمع می‌شود؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}

	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	'''جمع میان طلب آخرت و تلاش در امور دنیایی''' از مسائلی است که از یک سو در [[قرآن]] و [[روایات]] به کار و تلاش برای رسیدن به دنیا تأکید شده است. در مقابل آیات و روایاتی نرفتن به سوی دنیا و تلاش کردن برای آخرت را سفارش می‌کند. در جمع میان این دو باید گفت که تلاش در دنیا برای کسب آخرت موضوع این آیات و روایات بوده و اموری که انسان را به این مهم نزدیک نماید مانند تلاش برای زندگی و کمک به خانواده مورد نکوهش نبوده است.		'''جمع میان طلب آخرت و تلاش در امور دنیایی''' از مسائلی است که از یک سو در [[قرآن]] و [[روایات]] به کار و تلاش برای رسیدن به دنیا تأکید شده است. در مقابل آیات و روایاتی نرفتن به سوی دنیا و تلاش کردن برای آخرت را سفارش می‌کند. در جمع میان این دو باید گفت که تلاش در دنیا برای کسب آخرت موضوع این آیات و روایات بوده و اموری که انسان را به این مهم نزدیک نماید مانند تلاش برای زندگی و کمک به خانواده مورد نکوهش نبوده است.
خط ۳۴:		خط ۳۵:
	\|شاخه فرعی۳ =		\|شاخه فرعی۳ =
	}}		}}

	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله
	\| شناسه = شد		\| شناسه = شد
خط ۴۸:		خط ۵۰:
	\| کیفیت = ج		\| کیفیت = ج
	}}		}}

	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

Fabbasi: اضافه کردن پاورقی از نهج البلاغه

2023-01-09T07:22:24Z

اضافه کردن پاورقی از نهج البلاغه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۵۲
خط ۱۲:		خط ۱۲:

	== دوگانه‌های تمجید و مذمت دنیا در روایات اسلامی ==		== دوگانه‌های تمجید و مذمت دنیا در روایات اسلامی ==
	تعبیرات دوگانه تمجید و مذمت دنیا به شکلی که در قرآن وجود دارد، در [[روایات اسلامی]] نیز مشاهده می‌شود. از یک سو دنیا مزرعه آخرت، تجارت‌خانه مردان خدا، [[مسجد]] دوستان حق، محل هبوط [[وحی]] پروردگار، سرای [[موعظه و پند]] شمرده شده است: {{متن عربی\|مسجدُ اَحبّاءِ اللهِ و مصلّی ملائکه اللهِ و مهبطُ وحیِ اللهِ و متْجَرُ اولیاءِ الله».}}<ref>شریف الرضی، محمد بن حسین، نهج البلاغة (للصبحی صالح)، قم، هجرت، چاپ اول، ۱۴۱۴ ق، کلمات قصار، ص۴۹۳، حکمت۱۳۱.</ref> و از سوی دیگر مایه غفلت و بی‌خبری از یاد خدا و متاع غرور نامیده می‌شود.		تعبیرات دوگانه تمجید و مذمت دنیا به شکلی که در قرآن وجود دارد، در [[روایات اسلامی]] نیز مشاهده می‌شود. از یک سو دنیا مزرعه آخرت، تجارت‌خانه مردان خدا، [[مسجد]] دوستان حق، محل هبوط [[وحی]] پروردگار، سرای [[موعظه و پند]] شمرده شده است: {{متن عربی\|مسجدُ اَحبّاءِ اللهِ و مصلّی ملائکه اللهِ و مهبطُ وحیِ اللهِ و متْجَرُ اولیاءِ الله».}}<ref>شریف الرضی، محمد بن حسین، نهج البلاغة (للصبحی صالح)، قم، هجرت، چاپ اول، ۱۴۱۴ ق، کلمات قصار، ص۴۹۳، حکمت۱۳۱.</ref> و از سوی دیگر مایه غفلت و بی‌خبری از یاد خدا و متاع غرور نامیده می‌شود.<ref>نهج البلاغه(للصبحی صالح، ص۱۶۷، خطبه۱۱۳. ص۱۷۰، خطبه۱۱۴.</ref>

	باید توجه شود، در جایی که از دنیا و مواهبش نکوهش می‌شود، کسانی را مخاطب قرار داده که این زندگی تنها هدفشان را تشکیل می‌دهد، در [[سوره نجم]] آیه ۲۹ بیان می‌کند {{قرآن\|وَ لَمْ یُرِدْ إلاّ الحَیاه الدُنْیا\|ترجمه=کسانی که جز زندگی دنیا را نخواهند.}} یعنی سخن از کسانی است که آخرت را به دنیا می‌فروشند و برای رسیدن به مادیات از هیچ عمل خلافی ترس ندارند.		باید توجه شود، در جایی که از دنیا و مواهبش نکوهش می‌شود، کسانی را مخاطب قرار داده که این زندگی تنها هدفشان را تشکیل می‌دهد، در [[سوره نجم]] آیه ۲۹ بیان می‌کند {{قرآن\|وَ لَمْ یُرِدْ إلاّ الحَیاه الدُنْیا\|ترجمه=کسانی که جز زندگی دنیا را نخواهند.}} یعنی سخن از کسانی است که آخرت را به دنیا می‌فروشند و برای رسیدن به مادیات از هیچ عمل خلافی ترس ندارند.

Fabbasi: اضافه کردن آدرس آیه سخر لکم و چند پاورقی دیگر

2023-01-09T07:16:37Z

اضافه کردن آدرس آیه سخر لکم و چند پاورقی دیگر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۴۶
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	'''جمع میان طلب آخرت و تلاش در امور دنیایی''' از مسائلی است که ~~شک بسیاری را در این زمینه برانگیزانده است.~~ در [[قرآن]] و ~~نیز~~ [[روایات]] ~~موار بسیاری از~~ کار و تلاش برای دنیا ~~بیان~~ شده است ~~و همچنین~~ آیات و روایاتی ~~نقطه مقابل بوده و عدم رفتن~~ به سوی دنیا و تلاش و برای آخرت را سفارش ~~می‌کنند~~. در جمع میان این دو باید گفت که تلاش در دنیا برای کسب آخرت موضوع این ~~ایات~~ و روایات بوده و اموری که انسان را به این مهم نزدیک نماید مانند تلاش برای زندگی و کمک به خانواده مورد نکوهش نبوده است.		'''جمع میان طلب آخرت و تلاش در امور دنیایی''' از مسائلی است که از یک سو در [[قرآن]] و [[روایات]] به کار و تلاش برای رسیدن به دنیا تأکید شده است. در مقابل آیات و روایاتی نرفتن به سوی دنیا و تلاش کردن برای آخرت را سفارش می‌کند. در جمع میان این دو باید گفت که تلاش در دنیا برای کسب آخرت موضوع این آیات و روایات بوده و اموری که انسان را به این مهم نزدیک نماید مانند تلاش برای زندگی و کمک به خانواده مورد نکوهش نبوده است.

	==اوصاف دنیا و منع دنیا در قرآن==		== اوصاف دنیا و منع دنیا در قرآن ==
	قرآن کریم در آیات بسیاری، از دنیا و امکانات مادی آن مدح و تمجید نموده است. در مجموع آیات مربوط به محترم شمردن امکانات مادی این جهان تعداد قابل ملاحظه‌ای است. در بعضی از آیات، مال به عنوان خیر، معرفی شده است<ref> سوره بقره، آیه۱۸۰.</ref> و در بسیاری از آیات، مواهب مادی تحت عنوان فضل خدا آمده است {{قرآن\|وَ ابْتَغُوا مِنْ فَضْلِ اللهِ\|سوره=جمعه\|آیه=۱۰}} در جای دیگر ~~می‌فرماید~~: {{قرآن\|هُوَ الذی خَلَقَ لَکُم ما فِی الأرْضِ جَمیعًا\|ترجمه=همه نعمت‌های روی زمین را برای شما آفریده است.\|سوره=بقره\|آیه=۲۹}} و در بسیاری از آیات آنها را تحت عنوان {{~~متن عربی~~\|~~سخر لکم}}~~ آنها را مسخر شما گردانید ذکر کرده است.		قرآن کریم در آیات بسیاری، از دنیا و امکانات مادی آن مدح و تمجید نموده است. در مجموع آیات مربوط به محترم شمردن امکانات مادی این جهان تعداد قابل ملاحظه‌ای است. در بعضی از آیات، مال به عنوان خیر، معرفی شده است<ref>سوره بقره، آیه۱۸۰.</ref> و در بسیاری از آیات، مواهب مادی تحت عنوان فضل خدا آمده است {{قرآن\|وَ ابْتَغُوا مِنْ فَضْلِ اللهِ\|سوره=جمعه\|آیه=۱۰}} در جای دیگر همه نعمت‌ها برای انسان‌ها دانسته شده است: {{قرآن\|هُوَ الذی خَلَقَ لَکُم ما فِی الأرْضِ جَمیعًا\|ترجمه=همه نعمت‌های روی زمین را برای شما آفریده است.\|سوره=بقره\|آیه=۲۹}} و در بسیاری از آیات آنها را تحت عنوان {{قرآن\|سَخَّرَ لَکُم\|ترجمه=آنها را مسخر شما گردانید\|سوره=\|آیه=\|}}<ref>سوره ابراهیم، آیه۳۲ و ۳۳. سوره نحل، آیه۱۲ و ۱۴. سوره حج، آیه۶۵. سوره لقمان، آیه۲۰. سوره جاثیه، آیه ۱۲ و ۱۳.</ref> ذکر کرده است.

	در مقابل اهمیتی که به مواهب و نعمت‌های مادی داده شده، تعبیراتی نیز که جهان مادی را مذمت و تحقیر می‌کند در آیات قرآن وجود دارد. در آیه‌ای آن را عوض و متاع فانی می‌شمرد: {{قرآن\|تَبْتَغُونَ عَرَضَ الْحَیاه الدُّنْیا\|سوره=نساء\|آیه=۹۴}}، در جای دیگر آن را مایه غرور و غفلت بیان می‌کند {{قرآن\|وَ ما الْحَیاه الدُّنْیا إلاّ مَتاعُ الغُرورِ\|سوره=حدید\|آیه=۲۰}} در آیه دیگر آن را وسیله سرگرمی و بازیچه معرفی می‌نماید {{قرآن\|وَ ما هذِهِ الْحَیاه الدُّنْیا إلاّ لَهْوٌ وَ لَعِبٌ\|سوره=عنکبوت\|آیه=۶۴}} و همچنین آن را مایه غفلت از یاد خدا ذکر می‌نماید {{قرآن\|رِجالٌ لاتُلْهیهِمْ تِجارَه وَ لا بَیْعٌ عَنْ ذِکْرِ اللهِ\|سوره=نور\|آیه=۳۷}}		در مقابل اهمیتی که به مواهب و نعمت‌های مادی داده شده، تعبیراتی نیز که جهان مادی را مذمت و تحقیر می‌کند در آیات قرآن وجود دارد. در آیه‌ای آن را عوض و متاع فانی می‌شمرد: {{قرآن\|تَبْتَغُونَ عَرَضَ الْحَیاه الدُّنْیا\|سوره=نساء\|آیه=۹۴}}، در جای دیگر آن را مایه غرور و غفلت بیان می‌کند: {{قرآن\|وَ ما الْحَیاه الدُّنْیا إلاّ مَتاعُ الغُرورِ\|سوره=حدید\|آیه=۲۰}} در آیه دیگر آن را وسیله سرگرمی و بازیچه معرفی می‌نماید: {{قرآن\|وَ ما هذِهِ الْحَیاه الدُّنْیا إلاّ لَهْوٌ وَ لَعِبٌ\|سوره=عنکبوت\|آیه=۶۴}}

	==دوگانه‌های تمجید و مذمت دنیا در روایات اسلامی==		== دوگانه‌های تمجید و مذمت دنیا در روایات اسلامی ==
			تعبیرات دوگانه تمجید و مذمت دنیا به شکلی که در قرآن وجود دارد، در [[روایات اسلامی]] نیز مشاهده می‌شود. از یک سو دنیا مزرعه آخرت، تجارت‌خانه مردان خدا، [[مسجد]] دوستان حق، محل هبوط [[وحی]] پروردگار، سرای [[موعظه و پند]] شمرده شده است: {{متن عربی\|مسجدُ اَحبّاءِ اللهِ و مصلّی ملائکه اللهِ و مهبطُ وحیِ اللهِ و متْجَرُ اولیاءِ الله».}}<ref>شریف الرضی، محمد بن حسین، نهج البلاغة (للصبحی صالح)، قم، هجرت، چاپ اول، ۱۴۱۴ ق، کلمات قصار، ص۴۹۳، حکمت۱۳۱.</ref> و از سوی دیگر مایه غفلت و بی‌خبری از یاد خدا و متاع غرور نامیده می‌شود.

	~~تعبیرات دوگانه تمجید~~ و ~~مذمت دنیا به شکلی~~ که در قرآن وجود دارد، در [[روایات اسلامی]] نیز مشاهده می‌شود. از یک سو دنیا مزرعه آخرت، تجارت‌خانه مردان خدا، [[مسجد]] دوستان حق، محل هبوط [[~~وحی]] پروردگار، سرای [[موعظه و پند~~]] ~~شمرده شده~~ {{~~متن عربی~~\|~~مسجدُ اَحبّاءِ اللهِ و مصلّی ملائکه اللهِ و مهبطُ وحیِ اللهِ و متْجَرُ اولیاءِ الله»~~.}}~~<ref>نهج‌البلاغه، کلمات قصار، جمله ۱۳۱.</ref> و~~ از ~~سوی دیگر مایه غفلت~~ و ~~بی‌خبری~~ از ~~یاد خدا و متاع غرور نامیده می‌شود~~.		باید توجه شود، در جایی که از دنیا و مواهبش نکوهش می‌شود، کسانی را مخاطب قرار داده که این زندگی تنها هدفشان را تشکیل می‌دهد، در [[سوره نجم]] آیه ۲۹ بیان می‌کند {{قرآن\|وَ لَمْ یُرِدْ إلاّ الحَیاه الدُنْیا\|ترجمه=کسانی که جز زندگی دنیا را نخواهند.}} یعنی سخن از کسانی است که آخرت را به دنیا می‌فروشند و برای رسیدن به مادیات از هیچ عمل خلافی ترس ندارند.

	~~باید توجه شود، در جایی که~~ از دنیا ~~و مواهبش نکوهش می‌شود، کسانی را مخاطب قرار داده که این زندگی تنها هدفشان را تشکیل می‌دهد،~~ در [[سوره ~~نجم~~]] آیه ۲۹ بیان می‌کند {{قرآن\|~~وَ لَمْ یُرِدْ إلاّ الحَیاه الدُنْیا~~\|ترجمه=~~کسانی~~ که جز زندگی دنیا را ~~نخواهند.~~}} ~~یعنی سخن~~ از ~~کسانی~~ است که ~~آخرت~~ را ~~به دنیا می‌فروشند~~ و برای ~~رسیدن~~ به ~~مادیات~~ از ~~هیچ عمل خلاف~~ و ~~جنایتی ترس ندارند~~.		راضی شدن به زندگی گذرای دنیا و بی‌توجهی به [[آخرت]] نیز از دلایل دیگر [[مذمت دنیا]] بیان شده است. در [[سوره توبه]] آیه ۳۸ بیان می‌کند {{قرآن\|أرَضیتُمْ بِالْحَیاه الدُّنْیا مِنَ الآخِرَه\|ترجمه= آیا راضی شدید که زندگی دنیا را به جای آخرت بپذیرید؟!}} دلبستگی [[مجاهدان]] به زندگی دنیا، آن‌ها را در امر [[جهاد]] سست می‌کند. در حدیثی از [[پیامبر(ص)]] در زمینه ارزش دنیا در مقابل آخرت نقل شده که فرمود: {{متن عربی\|مَا الدُّنْيَا فِي الْآخِرَةِ مَا يَجْعَلُ أَحَدُكُمْ إِصْبَعَهُ فِي الْيَمِّ فَلْيَنْظُرْ بِمَ تَرْجِع\|ترجمه=دنیا در برابر آخرت مثل این است که یکی از شما انگشت خود را در دریا بزند و بنگرد چه مقدار از آب دریا را با آن برداشته است؟!}}<ref>فتال نیشابوری، محمد بن احمد، روضة الواعظین و بصیرة المتعظین، قم، انتشارات رضی، چاپ اول، ۱۳۷۵ش، ج۲، ص۴۴۰.</ref> [[امام علی بن الحسین(ع)]] در ضمن دعایی که برای مرزبانان کشورهای اسلامی می‌کند چنین می‌فرماید: «بار الها! فکر این دنیای فریبنده را به هنگامی که آن‌ها در برابر دشمنان قرار می‌گیرند از نظرشان دور فرما، و اهمیت اموال فتنه‌انگیز و دلربا را از صفحه قلوب‌شان محو نما»<ref>علی بن الحسین، امام چهارم علیه السلام، الصحیفة السجادیة، قم، دفتر نشر الهادی، چاپ اول، ۱۳۷۶ش، دعای ۲۷، ص۱۲۶.</ref>

	راضی شدن به زندگی گذرای دنیا و بی‌توجهی به [[آخرت]] نیز از دلایل دیگر [[مذمت دنیا]] بیان شده است. در [[سوره توبه]] آیه ۳۸ بیان می‌کند {{قرآن\|أرَضیتُمْ بِالْحَیاه الدُّنْیا مِنَ الآخِرَه\|ترجمه= آیا راضی شدید که زندگی دنیا را به جای آخرت بپذیرید؟!}} در این آیه استفاده ذکر می‌کند که دلبستگی [[مجاهدان]] به زندگی دنیا، آن‌ها را در امر [[جهاد]] سست می‌کند. در حدیثی از [[پیامبر(ص)]] در زمینه ارزش دنیا در مقابل آخرت نقل شده که فرمود: {{متن عربی\|و اللهِ ما الدنیا فی الآخره الاّ لما یجعلُ احدُکم اصبعَه فی الیمّ ثم یرفعُها فلینظرْ بمَ تَرْجِع\|ترجمه=به خدا سوگند دنیا در برابر آخرت مثل این است که یکی از شما انگشت خود را در دریا بزند و سپس بردارد و بنگرد چه مقدار از آب دریا را با آن برداشته است؟!}} [[امام علی بن الحسین(ع)]] در ضمن دعایی که برای مرزبانان کشورهای اسلامی می‌کند چنین می‌فرماید: «بار الها! فکر این دنیای فریبنده را به هنگامی که آن‌ها در برابر دشمنان قرار می‌گیرند از نظرشان دور فرما، و اهمیت اموال فتنه‌انگیز و دلربا را از صفحه قلوبشان محو نما»		باید توجه داشت که خوبی‌ها و داشته‌های جهان مادی، همه از نعمت‌های خدا است وجودشان در [[نظام خلقت]] لازم و ضروری است، اگر به عنوان وسیله‌ای برای رسیدن به سعادت و تکامل معنوی انسان مورد بهره‌برداری قرار گیرد از هر نظر قابل تحسین است. اما اگر به عنوان یک هدف و نه وسیله مورد توجه قرار گیرد و از ارزش‌های معنوی و انسانی بریده شود، مایه غرور و غفلت و طغیان و سرکشی و ظلم و بیدادگری خواهد بود و در خور هرگونه نکوهش و مذمت است.

	باید توجه داشت که خوبی‌ها و داشته‌های جهان مادی، همه از نعمت‌های خدا است وجودشان در [[نظام خلقت]] لازم و ضروری است، اگر به عنوان وسیله‌ای برای رسیدن به سعادت و تکامل معنوی انسان مورد بهره‌برداری قرار گیرد از هر نظر قابل تحسین است. اما اگر به عنوان یک هدف و نه وسیله مورد توجه قرار گیرد و از ارزش‌های معنوی و انسانی بریده شود، ~~در این هنگام~~ مایه غرور و غفلت و طغیان و سرکشی و ظلم و بیدادگری خواهد بود و در خور هرگونه نکوهش و مذمت است.

	~~==جایگاه دنیا در روایات==~~

			== جایگاه دنیا در روایات ==
	[[امام علی(ع)]] می‌فرماید: {{متن عربی\|من اَبْصرَ بها بصرتْه و من اَبصر الیها اعمتْه\|ترجمه=آن کس که با چشم بصیرت به آن بنگرد دنیا به او آگاهی می‌بخشد و آن کس که به خود آن نگاه کند دنیا او را نابینا خواهد کرد.}}<ref>نهج‌البلاغه، خطبه ۸۲.</ref> در حقیقت تفاوت میان دنیای مذموم و ممدوح، همان چیزی است که از «الیها» و «بها» استفاده می‌شود که اولی هدف را می‌رساند و دومی وسیله را. اسلام به عنوان یک وسیله مؤثر و کارساز بر روی ثروت تکیه می‌کند و در آیه ۱۸۰ سوره بقره، از «مال» تعبیر به «خیر» کرده است.		[[امام علی(ع)]] می‌فرماید: {{متن عربی\|من اَبْصرَ بها بصرتْه و من اَبصر الیها اعمتْه\|ترجمه=آن کس که با چشم بصیرت به آن بنگرد دنیا به او آگاهی می‌بخشد و آن کس که به خود آن نگاه کند دنیا او را نابینا خواهد کرد.}}<ref>نهج‌البلاغه، خطبه ۸۲.</ref> در حقیقت تفاوت میان دنیای مذموم و ممدوح، همان چیزی است که از «الیها» و «بها» استفاده می‌شود که اولی هدف را می‌رساند و دومی وسیله را. اسلام به عنوان یک وسیله مؤثر و کارساز بر روی ثروت تکیه می‌کند و در آیه ۱۸۰ سوره بقره، از «مال» تعبیر به «خیر» کرده است.

	[[امام باقر(ع)]] نیز در این باره می‌فرماید: {{متن عربی\|نِعمَ العَونُ الدُّنيا عَلى طَلَبِ الآخِرَةِ\|ترجمه=دنیا کمک خوبی است برای رسیدن به آخرت.}}<ref>حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، بیروت، داراحیاء التراث العربی، ج۱۲، ص۱۷، ح۵ از باب ۱۶ ابواب مقدمات تجارت.</ref> بهره‌گیری از دنیا برای اهداف متعالی مورد توجه اسلام و ممدوح است، در حدیثی یکی از یاران [[امام صادق(ع)]] شکایت کرد که ما دنبال دنیا هستیم و از این می‌ترسیم که دنیاپرست باشیم. امام فرمود: با این ثروت دنیا چه می‌خواهی انجام دهی؟ در پاسخ ~~عرض کرد~~: هزینه خود و خانواده‌ام را تهیه کنم و به خویشاوندانم کمک نمایم، در راه خدا انفاق کنم و حج و عمره به جا آورم، امام فرمود: {{متن عربی\|لَيسَ هذا طَلَبَ ~~الدُّنيا ،~~ هذا طَلَبُ الآخِرَةِ\|ترجمه=این، دنیاطلبی نیست این طلب آخرت است.}}<ref>وسائل الشیعه، ج۱۲، ص۱۹، ح۳، باب ۷ از ابواب مقدمات تجارت.</ref>		[[امام باقر(ع)]] نیز در این باره می‌فرماید: {{متن عربی\|نِعمَ العَونُ الدُّنيا عَلى طَلَبِ الآخِرَةِ\|ترجمه=دنیا کمک خوبی است برای رسیدن به آخرت.}}<ref>حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، بیروت، داراحیاء التراث العربی، ج۱۲، ص۱۷، ح۵ از باب ۱۶ ابواب مقدمات تجارت.</ref> بهره‌گیری از دنیا برای اهداف متعالی مورد توجه اسلام و ممدوح است، در حدیثی یکی از یاران [[امام صادق(ع)]] شکایت کرد که ما دنبال دنیا هستیم و از این می‌ترسیم که دنیاپرست باشیم. امام فرمود: با این ثروت دنیا چه می‌خواهی انجام دهی؟ پاسخ داد: هزینه خود و خانواده‌ام را تهیه کنم و به خویشاوندانم کمک نمایم، در راه خدا انفاق کنم و حج و عمره به جا آورم، امام فرمود: {{متن عربی\|لَيسَ هذا طَلَبَ الدُّنيا، هذا طَلَبُ الآخِرَةِ\|ترجمه=این، دنیاطلبی نیست این طلب آخرت است.}}<ref>وسائل الشیعه، ج۱۲، ص۱۹، ح۳، باب ۷ از ابواب مقدمات تجارت.</ref>
	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}

Rezapour: /* مطالعه بیشتر */

2023-01-08T10:41:23Z

مطالعه بیشتر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۱۱
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	[[امام باقر(ع)]] نیز در این باره می‌فرماید: {{متن عربی\|نِعمَ العَونُ الدُّنيا عَلى طَلَبِ الآخِرَةِ\|ترجمه=دنیا کمک خوبی است برای رسیدن به آخرت.}}<ref>حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، بیروت، داراحیاء التراث العربی، ج۱۲، ص۱۷، ح۵ از باب ۱۶ ابواب مقدمات تجارت.</ref> بهره‌گیری از دنیا برای اهداف متعالی مورد توجه اسلام و ممدوح است، در حدیثی یکی از یاران [[امام صادق(ع)]] شکایت کرد که ما دنبال دنیا هستیم و از این می‌ترسیم که دنیاپرست باشیم. امام فرمود: با این ثروت دنیا چه می‌خواهی انجام دهی؟ در پاسخ عرض کرد: هزینه خود و خانواده‌ام را تهیه کنم و به خویشاوندانم کمک نمایم، در راه خدا انفاق کنم و حج و عمره به جا آورم، امام فرمود: {{متن عربی\|لَيسَ هذا طَلَبَ الدُّنيا ، هذا طَلَبُ الآخِرَةِ\|ترجمه=این، دنیاطلبی نیست این طلب آخرت است.}}<ref>وسائل الشیعه، ج۱۲، ص۱۹، ح۳، باب ۷ از ابواب مقدمات تجارت.</ref>		[[امام باقر(ع)]] نیز در این باره می‌فرماید: {{متن عربی\|نِعمَ العَونُ الدُّنيا عَلى طَلَبِ الآخِرَةِ\|ترجمه=دنیا کمک خوبی است برای رسیدن به آخرت.}}<ref>حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، بیروت، داراحیاء التراث العربی، ج۱۲، ص۱۷، ح۵ از باب ۱۶ ابواب مقدمات تجارت.</ref> بهره‌گیری از دنیا برای اهداف متعالی مورد توجه اسلام و ممدوح است، در حدیثی یکی از یاران [[امام صادق(ع)]] شکایت کرد که ما دنبال دنیا هستیم و از این می‌ترسیم که دنیاپرست باشیم. امام فرمود: با این ثروت دنیا چه می‌خواهی انجام دهی؟ در پاسخ عرض کرد: هزینه خود و خانواده‌ام را تهیه کنم و به خویشاوندانم کمک نمایم، در راه خدا انفاق کنم و حج و عمره به جا آورم، امام فرمود: {{متن عربی\|لَيسَ هذا طَلَبَ الدُّنيا ، هذا طَلَبُ الآخِرَةِ\|ترجمه=این، دنیاطلبی نیست این طلب آخرت است.}}<ref>وسائل الشیعه، ج۱۲، ص۱۹، ح۳، باب ۷ از ابواب مقدمات تجارت.</ref>
	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}
	~~{{مطالعه بیشتر}}~~

	~~== مطالعه بیشتر ==~~
	* تفسیر نمونه، آیت‌الله مکارم شیرازی و دیگران، ج۱۲، ص۶۷، دارالکتب الاسلامیه.

	* یکصد و هشتاد پرسش و پاسخ، همان، ص۳۶۴–۳۶۸، دفتر نشر برگزیده.

	* سیری در نهج البلاغه، مرتضی مطهری (بحث دنیا).
	~~{{پایان مطالعه بیشتر}}~~

	== منابع ==		== منابع ==

Rahmani در ‏۴ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۵۳

2021-08-04T07:53:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۲۳
خط ۷:		خط ۷:

	==اوصاف دنیا و منع دنیا در قرآن==		==اوصاف دنیا و منع دنیا در قرآن==
	قرآن کریم در آیات بسیاری، از دنیا و امکانات مادی آن مدح و تمجید نموده است. در مجموع آیات مربوط به محترم شمردن امکانات مادی این جهان تعداد قابل ملاحظه‌ای است. در بعضی از آیات، مال به عنوان خیر، معرفی شده است<ref>~~بقره/۱۸۰~~.</ref> و در بسیاری از آیات، مواهب مادی تحت عنوان فضل خدا آمده است {{قرآن\|وَ ابْتَغُوا مِنْ فَضْلِ اللهِ\|سوره=جمعه\|آیه=۱۰}} در جای دیگر می‌فرماید: {{قرآن\|هُوَ الذی خَلَقَ لَکُم ما فِی الأرْضِ جَمیعًا\|ترجمه=همه نعمت‌های روی زمین را برای شما آفریده است.\|سوره=بقره\|آیه=۲۹}} و در بسیاری از آیات آنها را تحت عنوان {{متن عربی\|سخر لکم}} آنها را مسخر شما گردانید ذکر کرده است.		قرآن کریم در آیات بسیاری، از دنیا و امکانات مادی آن مدح و تمجید نموده است. در مجموع آیات مربوط به محترم شمردن امکانات مادی این جهان تعداد قابل ملاحظه‌ای است. در بعضی از آیات، مال به عنوان خیر، معرفی شده است<ref> سوره بقره، آیه۱۸۰.</ref> و در بسیاری از آیات، مواهب مادی تحت عنوان فضل خدا آمده است {{قرآن\|وَ ابْتَغُوا مِنْ فَضْلِ اللهِ\|سوره=جمعه\|آیه=۱۰}} در جای دیگر می‌فرماید: {{قرآن\|هُوَ الذی خَلَقَ لَکُم ما فِی الأرْضِ جَمیعًا\|ترجمه=همه نعمت‌های روی زمین را برای شما آفریده است.\|سوره=بقره\|آیه=۲۹}} و در بسیاری از آیات آنها را تحت عنوان {{متن عربی\|سخر لکم}} آنها را مسخر شما گردانید ذکر کرده است.

	در مقابل اهمیتی که به مواهب و نعمت‌های مادی داده شده، تعبیراتی نیز که جهان مادی را مذمت و تحقیر می‌کند در آیات قرآن وجود دارد. در آیه‌ای آن را عوض و متاع فانی می‌شمرد: {{قرآن\|تَبْتَغُونَ عَرَضَ الْحَیاه الدُّنْیا\|سوره=نساء\|آیه=۹۴}}، در جای دیگر آن را مایه غرور و غفلت بیان می‌کند {{قرآن\|وَ ما الْحَیاه الدُّنْیا إلاّ مَتاعُ الغُرورِ\|سوره=حدید\|آیه=۲۰}} در آیه دیگر آن را وسیله سرگرمی و بازیچه معرفی می‌نماید {{قرآن\|وَ ما هذِهِ الْحَیاه الدُّنْیا إلاّ لَهْوٌ وَ لَعِبٌ\|سوره=عنکبوت\|آیه=۶۴}} و همچنین آن را مایه غفلت از یاد خدا ذکر می‌نماید {{قرآن\|رِجالٌ لاتُلْهیهِمْ تِجارَه وَ لا بَیْعٌ عَنْ ذِکْرِ اللهِ\|سوره=نور\|آیه=۳۷}}		در مقابل اهمیتی که به مواهب و نعمت‌های مادی داده شده، تعبیراتی نیز که جهان مادی را مذمت و تحقیر می‌کند در آیات قرآن وجود دارد. در آیه‌ای آن را عوض و متاع فانی می‌شمرد: {{قرآن\|تَبْتَغُونَ عَرَضَ الْحَیاه الدُّنْیا\|سوره=نساء\|آیه=۹۴}}، در جای دیگر آن را مایه غرور و غفلت بیان می‌کند {{قرآن\|وَ ما الْحَیاه الدُّنْیا إلاّ مَتاعُ الغُرورِ\|سوره=حدید\|آیه=۲۰}} در آیه دیگر آن را وسیله سرگرمی و بازیچه معرفی می‌نماید {{قرآن\|وَ ما هذِهِ الْحَیاه الدُّنْیا إلاّ لَهْوٌ وَ لَعِبٌ\|سوره=عنکبوت\|آیه=۶۴}} و همچنین آن را مایه غفلت از یاد خدا ذکر می‌نماید {{قرآن\|رِجالٌ لاتُلْهیهِمْ تِجارَه وَ لا بَیْعٌ عَنْ ذِکْرِ اللهِ\|سوره=نور\|آیه=۳۷}}
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	==دوگانه‌های تمجید و مذمت دنیا در روایات اسلامی==		==دوگانه‌های تمجید و مذمت دنیا در روایات اسلامی==

	تعبیرات دوگانه تمجید و مذمت دنیا به شکلی که در قرآن وجود دارد، در [[روایات اسلامی]] نیز مشاهده می‌شود. از یک سو دنیا مزرعه آخرت، تجارت‌خانه مردان خدا، [[مسجد]] دوستان حق، محل هبوط [[وحی]] پروردگار، سرای [[موعظه و پند]] شمرده شده {{متن عربی\|مسجدُ اَحبّاءِ اللهِ و مصلّی ملائکه اللهِ و مهبطُ وحیِ اللهِ و متْجَرُ اولیاءِ الله».}}<ref>نهج‌البلاغه، کلمات ~~قصا،~~ جمله ۱۳۱.</ref> و از سوی دیگر مایه غفلت و بی‌خبری از یاد خدا و متاع غرور نامیده می‌شود.		تعبیرات دوگانه تمجید و مذمت دنیا به شکلی که در قرآن وجود دارد، در [[روایات اسلامی]] نیز مشاهده می‌شود. از یک سو دنیا مزرعه آخرت، تجارت‌خانه مردان خدا، [[مسجد]] دوستان حق، محل هبوط [[وحی]] پروردگار، سرای [[موعظه و پند]] شمرده شده {{متن عربی\|مسجدُ اَحبّاءِ اللهِ و مصلّی ملائکه اللهِ و مهبطُ وحیِ اللهِ و متْجَرُ اولیاءِ الله».}}<ref>نهج‌البلاغه، کلمات قصار، جمله ۱۳۱.</ref> و از سوی دیگر مایه غفلت و بی‌خبری از یاد خدا و متاع غرور نامیده می‌شود.

	باید توجه شود، در جایی که از دنیا و مواهبش نکوهش می‌شود، کسانی را مخاطب قرار داده که این زندگی تنها هدفشان را تشکیل می‌دهد، در [[سوره نجم]] آیه ۲۹ بیان می‌کند {{قرآن\|وَ لَمْ یُرِدْ إلاّ الحَیاه الدُنْیا\|ترجمه=کسانی که جز زندگی دنیا را نخواهند.}} یعنی سخن از کسانی است که آخرت را به دنیا می‌فروشند و برای رسیدن به مادیات از هیچ عمل خلاف و جنایتی ترس ندارند.		باید توجه شود، در جایی که از دنیا و مواهبش نکوهش می‌شود، کسانی را مخاطب قرار داده که این زندگی تنها هدفشان را تشکیل می‌دهد، در [[سوره نجم]] آیه ۲۹ بیان می‌کند {{قرآن\|وَ لَمْ یُرِدْ إلاّ الحَیاه الدُنْیا\|ترجمه=کسانی که جز زندگی دنیا را نخواهند.}} یعنی سخن از کسانی است که آخرت را به دنیا می‌فروشند و برای رسیدن به مادیات از هیچ عمل خلاف و جنایتی ترس ندارند.
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	==جایگاه دنیا در روایات==		==جایگاه دنیا در روایات==

	[[امام علی(ع)]] می‌فرماید: {{متن عربی\|من اَبْصرَ بها بصرتْه و من اَبصر الیها اعمتْه\|ترجمه=آن کس که با چشم بصیرت به آن بنگرد دنیا به او آگاهی می‌بخشد و آن کس که به خود آن نگاه کند دنیا او را نابینا خواهد کرد.}}<ref>نهج‌البلاغه، ~~خ۸۲~~.</ref> در حقیقت تفاوت میان دنیای مذموم و ممدوح، همان چیزی است که از «الیها» و «بها» استفاده می‌شود که اولی هدف را می‌رساند و دومی وسیله را. اسلام به عنوان یک وسیله مؤثر و کارساز بر روی ثروت تکیه می‌کند و در آیه ۱۸۰ سوره بقره، از «مال» تعبیر به «خیر» کرده است.		[[امام علی(ع)]] می‌فرماید: {{متن عربی\|من اَبْصرَ بها بصرتْه و من اَبصر الیها اعمتْه\|ترجمه=آن کس که با چشم بصیرت به آن بنگرد دنیا به او آگاهی می‌بخشد و آن کس که به خود آن نگاه کند دنیا او را نابینا خواهد کرد.}}<ref>نهج‌البلاغه، خطبه ۸۲.</ref> در حقیقت تفاوت میان دنیای مذموم و ممدوح، همان چیزی است که از «الیها» و «بها» استفاده می‌شود که اولی هدف را می‌رساند و دومی وسیله را. اسلام به عنوان یک وسیله مؤثر و کارساز بر روی ثروت تکیه می‌کند و در آیه ۱۸۰ سوره بقره، از «مال» تعبیر به «خیر» کرده است.

	[[امام باقر(ع)]] نیز در این باره می‌فرماید: {{متن عربی\|نِعمَ العَونُ الدُّنيا عَلى طَلَبِ الآخِرَةِ\|ترجمه=دنیا کمک خوبی است برای رسیدن به آخرت.}}<ref>حر عاملی، وسائل الشیعه، بیروت، داراحیاء التراث العربی، ج۱۲، ص۱۷، ح۵ از باب ۱۶ ابواب مقدمات تجارت.</ref> بهره‌گیری از دنیا برای اهداف متعالی مورد توجه اسلام و ممدوح است، در حدیثی یکی از یاران [[امام صادق(ع)]] شکایت کرد که ما دنبال دنیا هستیم و از این می‌ترسیم که دنیاپرست باشیم. امام فرمود: با این ثروت دنیا چه می‌خواهی انجام دهی؟ در پاسخ عرض کرد: هزینه خود و خانواده‌ام را تهیه کنم و به خویشاوندانم کمک نمایم، در راه خدا انفاق کنم و حج و عمره به جا آورم، امام فرمود: {{متن عربی\|لَيسَ هذا طَلَبَ الدُّنيا ، هذا طَلَبُ الآخِرَةِ\|ترجمه=این، دنیاطلبی نیست این طلب آخرت است.}}<ref>~~حر عاملی، همان،~~ ج۱۲، ص۱۹، ح۳، باب ۷ از ابواب مقدمات تجارت.</ref>		[[امام باقر(ع)]] نیز در این باره می‌فرماید: {{متن عربی\|نِعمَ العَونُ الدُّنيا عَلى طَلَبِ الآخِرَةِ\|ترجمه=دنیا کمک خوبی است برای رسیدن به آخرت.}}<ref>حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، بیروت، داراحیاء التراث العربی، ج۱۲، ص۱۷، ح۵ از باب ۱۶ ابواب مقدمات تجارت.</ref> بهره‌گیری از دنیا برای اهداف متعالی مورد توجه اسلام و ممدوح است، در حدیثی یکی از یاران [[امام صادق(ع)]] شکایت کرد که ما دنبال دنیا هستیم و از این می‌ترسیم که دنیاپرست باشیم. امام فرمود: با این ثروت دنیا چه می‌خواهی انجام دهی؟ در پاسخ عرض کرد: هزینه خود و خانواده‌ام را تهیه کنم و به خویشاوندانم کمک نمایم، در راه خدا انفاق کنم و حج و عمره به جا آورم، امام فرمود: {{متن عربی\|لَيسَ هذا طَلَبَ الدُّنيا ، هذا طَلَبُ الآخِرَةِ\|ترجمه=این، دنیاطلبی نیست این طلب آخرت است.}}<ref>وسائل الشیعه، ج۱۲، ص۱۹، ح۳، باب ۷ از ابواب مقدمات تجارت.</ref>
	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}
	{{مطالعه بیشتر}}		{{مطالعه بیشتر}}

Rahmani در ‏۴ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۳۲

2021-08-04T07:32:11Z

نمایش تغییرات

Rahmani: Rahmani صفحهٔ جمع میان زهد و دخالت در امور دنیایی در نهج‌البلاغه را به جمع میان طلب آخرت و تلاش در امور دنیایی منتقل کرد

2021-08-04T07:23:58Z

Rahmani صفحهٔ جمع میان زهد و دخالت در امور دنیایی در نهج‌البلاغه را به جمع میان طلب آخرت و تلاش در امور دنیایی منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۴ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۵۳
(بدون تفاوت)

Rahmani در ‏۴ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۲۳

2021-08-04T07:23:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۵۳
خط ۲:		خط ۲:
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
	در نهج‌البلاغه، امیرالمؤمنین(ع) گاهی دنیا را فنا می‌نامد و انسان را به زهد و عزلت فرا می‌خواند و گاهی انسان را به دخالت در امور مملکت که هدف باقی ماندن است فرا می‌خواهد، این سخنان چگونه با هم جمع می‌شود؟		در نهج‌البلاغه، امیرالمؤمنین(ع) گاهی دنیا را فنا می‌نامد و انسان را به زهد و عزلت فرا می‌خواند و گاهی انسان را به دخالت در امور مملکت که هدف باقی ماندن است فرا می‌خواهد، این سخنان و روایات دیگری که اشاره به اهیمت دنیا و نیز توشه برداری برای آخت است، چگونه با هم جمع می‌شود؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}

Rahmani در ‏۴ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۱۹

2021-08-04T07:19:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۴۹
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	امام علی(ع) می‌فرماید: {{متن عربی\|من اَبْصرَ بها بصرتْه و من اَبصر الیها اعمتْه\|ترجمه=آن کس که با چشم بصیرت به آن بنگرد دنیا به او آگاهی می‌بخشد و آن کس که به خود آن نگاه کند دنیا او را نابینا خواهد کرد.}}<ref>نهج‌البلاغه، خ۸۲.</ref> در حقیقت تفاوت میان دنیای مذموم و ممدوح، همان چیزی است که از «الیها» و «بها» استفاده می‌شود که اولی هدف را می‌رساند و دومی وسیله را. اسلام به عنوان یک وسیله مؤثر و کارساز بر روی ثروت تکیه می‌کند و در آیه ۱۸۰ سوره بقره، از «مال» تعبیر به «خیر» کرده است.		امام علی(ع) می‌فرماید: {{متن عربی\|من اَبْصرَ بها بصرتْه و من اَبصر الیها اعمتْه\|ترجمه=آن کس که با چشم بصیرت به آن بنگرد دنیا به او آگاهی می‌بخشد و آن کس که به خود آن نگاه کند دنیا او را نابینا خواهد کرد.}}<ref>نهج‌البلاغه، خ۸۲.</ref> در حقیقت تفاوت میان دنیای مذموم و ممدوح، همان چیزی است که از «الیها» و «بها» استفاده می‌شود که اولی هدف را می‌رساند و دومی وسیله را. اسلام به عنوان یک وسیله مؤثر و کارساز بر روی ثروت تکیه می‌کند و در آیه ۱۸۰ سوره بقره، از «مال» تعبیر به «خیر» کرده است.

	امام باقر(ع) نیز در این باره می‌فرماید: {{متن عربی\|~~نعم العون الدنیا علی طلب الاخره~~\|ترجمه=دنیا کمک خوبی است برای رسیدن به آخرت}}<ref>حر عاملی، وسائل الشیعه، بیروت، داراحیاء التراث العربی، ج۱۲، ص۱۷، ح۵ از باب ۱۶ ابواب مقدمات تجارت.</ref> آیات سوره قصص که شدیدترین مذمت را از قارون ثروتمند مغرور می‌کند، شاهد گویایی بر این موضوع است، منتهی اسلام ثروتی را می‌پسندد که به وسیله آن «ابتغاء و از آخرت» و طلب سرای دیگر شود، چنان‌که دانشمندان بنی‌اسرائیل به قارون گفتند: {{قرآن\|وَ ابْتَغِ فیما آتاکَ اللهُ الدّارَ الآخِره<ref>قصص/۷۷.</ref> و در آنچه خدا به تو داده سرای آخرت را جستجو کن». اسلام ثروتی را می‌پسندد که در آن: {{قرآن\|وَ أحْسِنْ کَما أحْسَنَ اللهُ إلَیْکَ}}<ref>قصص/۷۷.</ref> همان گونه که خدا به تو نیکی کرده است، نیکی کن» و نیکی به همگان باشد. اسلام ثروتی را مدح می‌کند در آن: {{قرآن\|وَ لاتَنْسَ نَصیبَکَ مِنَ الدُّنْیا}}<ref>قصص/۷۷.</ref> بهره‌ات را از دنیا فراموش منما»، تحقق یابد.		امام باقر(ع) نیز در این باره می‌فرماید: {{متن عربی\|نِعمَ العَونُ الدُّنيا عَلى طَلَبِ الآخِرَةِ\|ترجمه=دنیا کمک خوبی است برای رسیدن به آخرت.}}<ref>حر عاملی، وسائل الشیعه، بیروت، داراحیاء التراث العربی، ج۱۲، ص۱۷، ح۵ از باب ۱۶ ابواب مقدمات تجارت.</ref> بهره‌گیری از دنیا برای اهداف متعالی مورد توجه اسلام و ممدوح است، در حدیثی یکی از یاران امام صادق(ع) شکایت کرد که ما دنبال دنیا هستیم و از این می‌ترسیم که دنیاپرست باشیم. امام فرمود: با این ثروت دنیا چه می‌خواهی انجام دهی؟ در پاسخ عرض کرد: هزینه خود و خانواده‌ام را تهیه کنم و به خویشاوندانم کمک نمایم، در راه خدا انفاق کنم و حج و عمره به جا آورم، امام فرمود: {{متن عربی\|لَيسَ هذا طَلَبَ الدُّنيا ، هذا طَلَبُ الآخِرَةِ\|ترجمه=این، دنیاطلبی نیست این طلب آخرت است.}}<ref>حر عاملی، همان، ج۱۲، ص۱۹، ح۳، باب ۷ از ابواب مقدمات تجارت.</ref>

	بالاخره اسلام ثروتی را خواهان است که مایه فساد در زمین و فراموش کردن ارزش‌های انسانی و گرفتار شدن در مسابقه جنون‌آمیز، «تکاثر» نگردد و انسان را به «خودبرتربینی» و «تحقیر دیگران» و حتی رویارویی با پیامبر خدا نکشاند. وسیله‌ای باشد برای استفاده همگان، برای پر کردن خلأهای موجود اقتصادی، برای مرهم نهادن بر زخم‌های جانکاه محرومان و برای رسیدن به نیازها و مشکلات مستضعفان.

	~~به هر صورت، علاقه به دنیا مورد نکوهش اسلام است. بله~~ بهره‌گیری از دنیا برای اهداف متعالی مورد توجه اسلام و ممدوح است، ~~چنان‌که~~ در حدیثی ~~می‌خوانیم~~ یکی از یاران امام صادق(ع) ~~خدمتش آمد و~~ شکایت کرد که ما دنبال دنیا هستیم و از این می‌ترسیم که دنیاپرست باشیم. امام ~~(که پاکی و تقوای آن مرد را می‌دانست)~~ فرمود: با این ثروت دنیا چه می‌خواهی انجام دهی؟ در پاسخ عرض کرد: هزینه خود و خانواده‌ام را تهیه کنم و به خویشاوندانم کمک نمایم، در راه خدا انفاق کنم و حج و عمره به جا آورم، امام فرمود: ~~«لیس~~ هذا ~~طلب الدنیا~~ هذا ~~طلب الآخره؛~~ این، دنیاطلبی نیست این طلب آخرت است.»<ref>حر عاملی، همان، ج۱۲، ص۱۹، ح۳، باب ۷ از ابواب مقدمات تجارت.</ref>

	و از اینجا فاسد بودن عقیده دو گروه: گروهی از مسلمان‌های بی‌خبر از تعلیمات اسلام که اسلام را حامی مستکبران معرفی می‌کنند و گروهی از دشمنان معرض که می‌خواهند چهره اسلام را دگرگون نشان داده و آن را ضد ثروت و طرفدار فقر نشان دهند، روشن می‌شود.
	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}
	{{مطالعه بیشتر}}		{{مطالعه بیشتر}}