توسل از نظر وهابیت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahroudi در ‏۹ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۲:۲۴

2025-09-09T02:24:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۵۴
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	~~{{درگاه\|سنت}}~~

	توسل به [[پیامبران]] و اهل بیت(ع) در مذهب [[شیعه]] به عنوان یک عمل مشروع و مؤثر شناخته می‌شود. مؤمنان بر این باورند که اهل بیت(ع) به عنوان واسطه‌هایی بین خدا و بندگان، می‌توانند در دنیا و آخرت شفاعت کنند و در زمان‌های سخت به دعاها و خواسته‌های مؤمنان پاسخ دهند. این عمل به عنوان یک وسیله برای نزدیک شدن به خداوند و برآورده شدن دعاها تلقی می‌شود.		توسل به [[پیامبران]] و اهل بیت(ع) در مذهب [[شیعه]] به عنوان یک عمل مشروع و مؤثر شناخته می‌شود. مؤمنان بر این باورند که اهل بیت(ع) به عنوان واسطه‌هایی بین خدا و بندگان، می‌توانند در دنیا و آخرت شفاعت کنند و در زمان‌های سخت به دعاها و خواسته‌های مؤمنان پاسخ دهند. این عمل به عنوان یک وسیله برای نزدیک شدن به خداوند و برآورده شدن دعاها تلقی می‌شود.

Yrahimi: /* منابع */

2025-02-25T21:49:53Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۱:۱۹
خط ۱۲۳:		خط ۱۲۳:
	[[ms:Pandangan Wahabi Tentang Tawasul]]		[[ms:Pandangan Wahabi Tentang Tawasul]]
	[[en:Tawassul from the Perspective of Wahhabism]]		[[en:Tawassul from the Perspective of Wahhabism]]
			[[bn:ওহাবীদের দৃষ্টিতে তাওয়াসসুল]]

Yrahimi: /* منابع */

2025-02-21T18:38:46Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۰۸
خط ۱۲۰:		خط ۱۲۰:
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}
			[[ar:التوسل من وجهة نظر الوهابية]]
	[[ms:Pandangan Wahabi Tentang Tawasul]]		[[ms:Pandangan Wahabi Tentang Tawasul]]
	[[en:Tawassul from the Perspective of Wahhabism]]		[[en:Tawassul from the Perspective of Wahhabism]]

Yrahimi: /* منابع */

2025-02-19T16:47:34Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۱۷
خط ۱۲۱:		خط ۱۲۱:
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}
	[[ms:Pandangan Wahabi Tentang Tawasul]]		[[ms:Pandangan Wahabi Tentang Tawasul]]
			[[en:Tawassul from the Perspective of Wahhabism]]

Yrahimi: /* منابع */

2025-02-17T09:57:56Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۲۷
خط ۱۲۰:		خط ۱۲۰:
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}
			[[ms:Pandangan Wahabi Tentang Tawasul]]

Yrahimi: /* ۱. توسل */

2025-02-09T19:11:17Z

۱. توسل

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۴۱
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	در لغت از ماده «وسل» باب تفعل و به معنی تقرب و نزدیک شدن به وسیله عمل می‌دانند<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کتاب العین\|سال=1409\|نام=خلیل بن احمد\|نام خانوادگی=فراهیدی\|ناشر=مؤسسة دار الهجرة\|جلد=1\|صفحه=871}}</ref> فیومی در معنای آن می‌گوید: {{متن عربی\|توسل الی ربه بوسیله تقرب الیه بعمل}} که منظور از {{متن عربی\|توسل الی ربه}} بوسیله این است که توسط عملی به خداوند نزدیک شد،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=المصباح المنیر\|سال=1428\|نام=احمد بن محمد\|نام خانوادگی=ابوالعباس فیومی\|ناشر=المکتبة العصریة\|جلد=2\|صفحه=660}}</ref> که صاحب [[لسان العرب]] هم موافق این معنا است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=لسان العرب\|سال=1408\|نام=محمد بن مکرم\|نام خانوادگی=ابن منظور\|ناشر=دار إحیاء التراث العربی\|جلد=11\|صفحه=724}}</ref>		در لغت از ماده «وسل» باب تفعل و به معنی تقرب و نزدیک شدن به وسیله عمل می‌دانند<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کتاب العین\|سال=1409\|نام=خلیل بن احمد\|نام خانوادگی=فراهیدی\|ناشر=مؤسسة دار الهجرة\|جلد=1\|صفحه=871}}</ref> فیومی در معنای آن می‌گوید: {{متن عربی\|توسل الی ربه بوسیله تقرب الیه بعمل}} که منظور از {{متن عربی\|توسل الی ربه}} بوسیله این است که توسط عملی به خداوند نزدیک شد،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=المصباح المنیر\|سال=1428\|نام=احمد بن محمد\|نام خانوادگی=ابوالعباس فیومی\|ناشر=المکتبة العصریة\|جلد=2\|صفحه=660}}</ref> که صاحب [[لسان العرب]] هم موافق این معنا است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=لسان العرب\|سال=1408\|نام=محمد بن مکرم\|نام خانوادگی=ابن منظور\|ناشر=دار إحیاء التراث العربی\|جلد=11\|صفحه=724}}</ref>

	توسل در اصطلاح به معنای تقرب و نزدیکی جستن نهفته است زیرا غالبا توسل به این معنی است که عبد چیزی یا کسی را در پیشگاه خداوند واسطه کند تا خداوند دعای او را بپذیرد و او به مطلوب خویش برسد؛ لذا گفته‌اند در اصطلاح {{متن عربی\|فالتوسل هو التوصل الی المراد و السعی فی تحقیقه}}<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=اصول الایمان فی ضوء الکتاب و السنه\|سال=1421\|نام خانوادگی=نخبة من العلماء\|ناشر=وزارة الشئون لاسلامیه و الاوقاف و الدعوه و الارشاد\|جلد=1\|صفحه=57}}</ref> و صاحب [[~~لزیارة]]~~ و [[التوسل]] در تعریف آن می‌نویسد: بنده توسط چیزی که وسیله او برای برآورده شدن دعا و رسیدن به خواسته می‌باشد به خداوند تقرب جوید.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الزیارة و التوسل\|سال=1421\|نام=عبد الحمید\|نام خانوادگی=صائب\|ناشر=مرکز الرساله\|صفحه=6\|مکان=قم}}</ref> اما به این معنا نیست که چیزی را از شخص پیامبر یا امام به صورت مستقل تقاضا کنند، بلکه منظور این است با [[اعمال صالح]] یا پیروی از پیامبر و امام، یا شفاعت آنان یا سوگند دادن خداوند به مقام و مکتب آنها از خداوند پیزی بخواهد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر نمونه\|سال=1374\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مکارم شیرازی\|ناشر=دار الکتب الاسلامیه\|جلد=4\|صفحه=365\|مکان=تهران}}</ref> بنابراین بین معنای لغوی و اصطلاحی توسل تناسب وجود دارد و در هر دو تقرب و رسیدن به مقصد لحاظ شده است.		توسل در اصطلاح به معنای تقرب و نزدیکی جستن نهفته است زیرا غالبا توسل به این معنی است که عبد چیزی یا کسی را در پیشگاه خداوند واسطه کند تا خداوند دعای او را بپذیرد و او به مطلوب خویش برسد؛ لذا گفته‌اند در اصطلاح {{متن عربی\|فالتوسل هو التوصل الی المراد و السعی فی تحقیقه}}<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=اصول الایمان فی ضوء الکتاب و السنه\|سال=1421\|نام خانوادگی=نخبة من العلماء\|ناشر=وزارة الشئون لاسلامیه و الاوقاف و الدعوه و الارشاد\|جلد=1\|صفحه=57}}</ref> و صاحب [[کتاب الزیارة و التوسل\|الزیارة و التوسل]] در تعریف آن می‌نویسد: بنده توسط چیزی که وسیله او برای برآورده شدن دعا و رسیدن به خواسته می‌باشد به خداوند تقرب جوید.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الزیارة و التوسل\|سال=1421\|نام=عبد الحمید\|نام خانوادگی=صائب\|ناشر=مرکز الرساله\|صفحه=6\|مکان=قم}}</ref> اما به این معنا نیست که چیزی را از شخص پیامبر یا امام به صورت مستقل تقاضا کنند، بلکه منظور این است با [[اعمال صالح]] یا پیروی از پیامبر و امام، یا شفاعت آنان یا سوگند دادن خداوند به مقام و مکتب آنها از خداوند پیزی بخواهد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر نمونه\|سال=1374\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مکارم شیرازی\|ناشر=دار الکتب الاسلامیه\|جلد=4\|صفحه=365\|مکان=تهران}}</ref> بنابراین بین معنای لغوی و اصطلاحی توسل تناسب وجود دارد و در هر دو تقرب و رسیدن به مقصد لحاظ شده است.

	==== ۲. استغاثه ====		==== ۲. استغاثه ====

Shahroudi در ‏۱۵ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۳

2024-12-15T09:33:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۰۳
خط ۳:		خط ۳:
	نظر وهابی‌ها درمورد توسل به قرآن واهل بیت چیست و چگونه نظر آنان مردود شمرده می‌شود؟		نظر وهابی‌ها درمورد توسل به قرآن واهل بیت چیست و چگونه نظر آنان مردود شمرده می‌شود؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}{{درگاه\|~~واژه‌ها~~}}		{{پاسخ}}
			{{درگاه\|سنت}}

	توسل به [[پیامبران]] و اهل بیت(ع) در مذهب [[شیعه]] به عنوان یک عمل مشروع و مؤثر شناخته می‌شود. مؤمنان بر این باورند که اهل بیت(ع) به عنوان واسطه‌هایی بین خدا و بندگان، می‌توانند در دنیا و آخرت شفاعت کنند و در زمان‌های سخت به دعاها و خواسته‌های مؤمنان پاسخ دهند. این عمل به عنوان یک وسیله برای نزدیک شدن به خداوند و برآورده شدن دعاها تلقی می‌شود.		توسل به [[پیامبران]] و اهل بیت(ع) در مذهب [[شیعه]] به عنوان یک عمل مشروع و مؤثر شناخته می‌شود. مؤمنان بر این باورند که اهل بیت(ع) به عنوان واسطه‌هایی بین خدا و بندگان، می‌توانند در دنیا و آخرت شفاعت کنند و در زمان‌های سخت به دعاها و خواسته‌های مؤمنان پاسخ دهند. این عمل به عنوان یک وسیله برای نزدیک شدن به خداوند و برآورده شدن دعاها تلقی می‌شود.
خط ۱۰۴:		خط ۱۰۵:
	\| شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	}}		}}
	{{~~تکمیل مقاله~~		{{ارزیابی
	\| شناسه =شد		\| شناسه = شد
	\| ~~تیترها~~ =شد		\| عکس = شد
	\| ~~ویرایش~~ =		\| درگاه = شد
	\| ~~لینک‌دهی~~ =شد		\| ادبیات = شد
	\| ~~ناوبری~~ =		\| پیوند = شد
	\| ~~نمایه~~ =		\| ناوبری = <!--خالی \| شد-->
	\| ~~تغییر مسیر~~ =		\| تغییرمسیر = <!--خالی \| شد-->
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات = شد
	\| ارزیابی کمی =		\| ارزیابی کمی = شد
	\| ~~تکمیل~~ =		\| ارزیابی کیفی = <!--خالی \| شد-->
	\| اولویت =ب		\| اولویت = ب
	\| کیفیت =~~الف~~		\| کیفیت = خوب
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

Shahroudi در ‏۱۵ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۱

2024-12-15T09:31:34Z

نمایش تغییرات

Mohammadaminrazi در ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۹

2024-12-14T07:39:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۹
خط ۴۹:		خط ۴۹:
	# یک نوع آن این است که انسان از ولی زنده خداوند بخواهد که او از خدا برایش مثلاً سعه رزق یا شفای مریض و امثال اینها را بخواهد این گونه توسل از نظر آنان جایز است.		# یک نوع آن این است که انسان از ولی زنده خداوند بخواهد که او از خدا برایش مثلاً سعه رزق یا شفای مریض و امثال اینها را بخواهد این گونه توسل از نظر آنان جایز است.
	# نوع دوم توسل به اولیاء خداوند این گونه است که خدا را منادا قرار دهد و به [[حب]] و دوستی بین خود و پیامبر یا بین خود و اولیاء الهی متوسل شود، این گونه توسل نیز جایز است؛ مثلاً بگوید: {{متن عربی\|اللهم إنی أسألك بحبی لنبیك واتباعی له وبحبی لأولیائك أن تعطینی كذا}}.		# نوع دوم توسل به اولیاء خداوند این گونه است که خدا را منادا قرار دهد و به [[حب]] و دوستی بین خود و پیامبر یا بین خود و اولیاء الهی متوسل شود، این گونه توسل نیز جایز است؛ مثلاً بگوید: {{متن عربی\|اللهم إنی أسألك بحبی لنبیك واتباعی له وبحبی لأولیائك أن تعطینی كذا}}.
	# نوع سوم توسل به اولیاء خداوند، توسل به جاه و مقام پیامبر و اولیاء خداوند است؛ مثلاً بگوید: {{متن عربی\|اللهم إنی أسألك بجاه نبیك أو بجاه الحسین}}، این گونه توسل جایز نیست. این گونه توسل به دلیل اینکه بعد از وفات پیامبران و اولیاء انجام می‌گیرد هرچند مقام آنان بزرگ است جایز نیست.		# نوع سوم توسل به اولیاء خداوند، توسل به جاه و مقام پیامبر و اولیاء خداوند است؛ مثلاً بگوید: [[پرونده:Muhammad_Ibn_Abdul_Wahhab.jpg\|بندانگشتی\|محمد بن عبدالوهاب مؤسس فرقه وهابیت]]{{متن عربی\|اللهم إنی أسألك بجاه نبیك أو بجاه الحسین}}، این گونه توسل جایز نیست. این گونه توسل به دلیل اینکه بعد از وفات پیامبران و اولیاء انجام می‌گیرد هرچند مقام آنان بزرگ است جایز نیست.
	# ~~[[پرونده:Muhammad_Ibn_Abdul_Wahhab.jpg\|بندانگشتی\|محمد بن عبدالوهاب مؤسس فرقه وهابیت]]~~نوع چهارم توسل به اولیاء الهی این است که به خود اولیاء متوسل شده و از خداوند حاجتش را بخواهد؛ مثلاً بگوید: {{متن عربی\|اللهم إنی أسألک کذا بولیک فلان أو بحق نبیک فلان}} این نوع توسل نیز جایز نیست. وهابی‌ها در عدم جواز آن می‌گوید که هیچ مخلوقی بر خداوند حق ندارد که خدا را به وسیله آن قسم داد تا حاجتی را برآورده کند. این نوع توسل از نظر وهابیان از موجبات واضح [[شرک]] است.		# نوع چهارم توسل به اولیاء الهی این است که به خود اولیاء متوسل شده و از خداوند حاجتش را بخواهد؛ مثلاً بگوید: {{متن عربی\|اللهم إنی أسألک کذا بولیک فلان أو بحق نبیک فلان}} این نوع توسل نیز جایز نیست. وهابی‌ها در عدم جواز آن می‌گوید که هیچ مخلوقی بر خداوند حق ندارد که خدا را به وسیله آن قسم داد تا حاجتی را برآورده کند. این نوع توسل از نظر وهابیان از موجبات واضح [[شرک]] است.

	=== دیدگاه محمد بن عبدالوهاب ===		=== دیدگاه محمد بن عبدالوهاب ===

Mohammadaminrazi در ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۹

2024-12-14T07:39:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۹
خط ۴۵:		خط ۴۵:

	=== دیدگاه وهابی‌های معاصر ===		=== دیدگاه وهابی‌های معاصر ===
	~~[[پرونده:Muhammad_Ibn_Abdul_Wahhab.jpg\|بندانگشتی\|محمد بن عبدالوهاب مؤسس فرقه وهابیت]]~~
	وهابی‌های معاصر در این مسئله به دست و پا افتاده و توسل به اولیاء الهی را بر چند قسم تقسیم کرده‌اند:<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=منهج الشیخ عبد الرزاق عفیفی وجهوده فی تقریر العقیده والرد علی المخالفین\|نام=أحمد بن علی الزاملی\|نام خانوادگی=عسیری\|صفحه‌ها=۲۷۴–۲۷۷}}</ref>		وهابی‌های معاصر در این مسئله به دست و پا افتاده و توسل به اولیاء الهی را بر چند قسم تقسیم کرده‌اند:<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=منهج الشیخ عبد الرزاق عفیفی وجهوده فی تقریر العقیده والرد علی المخالفین\|نام=أحمد بن علی الزاملی\|نام خانوادگی=عسیری\|صفحه‌ها=۲۷۴–۲۷۷}}</ref>

خط ۵۱:		خط ۵۰:
	# نوع دوم توسل به اولیاء خداوند این گونه است که خدا را منادا قرار دهد و به [[حب]] و دوستی بین خود و پیامبر یا بین خود و اولیاء الهی متوسل شود، این گونه توسل نیز جایز است؛ مثلاً بگوید: {{متن عربی\|اللهم إنی أسألك بحبی لنبیك واتباعی له وبحبی لأولیائك أن تعطینی كذا}}.		# نوع دوم توسل به اولیاء خداوند این گونه است که خدا را منادا قرار دهد و به [[حب]] و دوستی بین خود و پیامبر یا بین خود و اولیاء الهی متوسل شود، این گونه توسل نیز جایز است؛ مثلاً بگوید: {{متن عربی\|اللهم إنی أسألك بحبی لنبیك واتباعی له وبحبی لأولیائك أن تعطینی كذا}}.
	# نوع سوم توسل به اولیاء خداوند، توسل به جاه و مقام پیامبر و اولیاء خداوند است؛ مثلاً بگوید: {{متن عربی\|اللهم إنی أسألك بجاه نبیك أو بجاه الحسین}}، این گونه توسل جایز نیست. این گونه توسل به دلیل اینکه بعد از وفات پیامبران و اولیاء انجام می‌گیرد هرچند مقام آنان بزرگ است جایز نیست.		# نوع سوم توسل به اولیاء خداوند، توسل به جاه و مقام پیامبر و اولیاء خداوند است؛ مثلاً بگوید: {{متن عربی\|اللهم إنی أسألك بجاه نبیك أو بجاه الحسین}}، این گونه توسل جایز نیست. این گونه توسل به دلیل اینکه بعد از وفات پیامبران و اولیاء انجام می‌گیرد هرچند مقام آنان بزرگ است جایز نیست.
	# نوع چهارم توسل به اولیاء الهی این است که به خود اولیاء متوسل شده و از خداوند حاجتش را بخواهد؛ مثلاً بگوید: {{متن عربی\|اللهم إنی أسألک کذا بولیک فلان أو بحق نبیک فلان}} این نوع توسل نیز جایز نیست. وهابی‌ها در عدم جواز آن می‌گوید که هیچ مخلوقی بر خداوند حق ندارد که خدا را به وسیله آن قسم داد تا حاجتی را برآورده کند. این نوع توسل از نظر وهابیان از موجبات واضح [[شرک]] است.		# [[پرونده:Muhammad_Ibn_Abdul_Wahhab.jpg\|بندانگشتی\|محمد بن عبدالوهاب مؤسس فرقه وهابیت]]نوع چهارم توسل به اولیاء الهی این است که به خود اولیاء متوسل شده و از خداوند حاجتش را بخواهد؛ مثلاً بگوید: {{متن عربی\|اللهم إنی أسألک کذا بولیک فلان أو بحق نبیک فلان}} این نوع توسل نیز جایز نیست. وهابی‌ها در عدم جواز آن می‌گوید که هیچ مخلوقی بر خداوند حق ندارد که خدا را به وسیله آن قسم داد تا حاجتی را برآورده کند. این نوع توسل از نظر وهابیان از موجبات واضح [[شرک]] است.

	=== دیدگاه محمد بن عبدالوهاب ===		=== دیدگاه محمد بن عبدالوهاب ===