تفاوت بین کافر و مشرک از منظر قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Aliazad در ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۱

2025-09-19T07:01:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۱
خط ۹۱:		خط ۹۱:
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}
			{{#seo:
			\|title=تفاوت کافر و مشرک - معنای کفر و شرک چیست؟ - ویکی پاسخ
			\|title_mode=Replaced Title
			\|keywords=تفاوت کافر و مشرک
			\|description=تفاوت کافر و مشرک در قرآن در معنا و مصادیق آن‌ها بیان شده است. کافر به منکر حق گفته می‌شود و مشرک کسی است که برای خدا شریک قائل می‌گردد.
			}}

Aliazad در ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۵۶

2025-09-19T06:56:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۲۶
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	کافر به کسی گفته می‌شود که اصول دین اسلام را قبول ندارد؛ چه معتقد به یکی از دین‌های الهی (مجوس، یهود، مسیح) باشد یا یکتاپرست نباشد. مشرک برای این جهان خالقی را همچون خدا می‌پذیرد اما شرکایی برای خدا از جهت عبادت، تدبیر و … قرار می‌دهد.		کافر به کسی گفته می‌شود که [[اصول دین]] اسلام را قبول ندارد؛ چه معتقد به یکی از دین‌های الهی (مجوس، یهود، مسیح) باشد یا یکتاپرست نباشد. مشرک برای این جهان خالقی را همچون خدا می‌پذیرد اما شرکایی برای خدا از جهت عبادت، تدبیر و … قرار می‌دهد.

	فرق کافر با مشرک این است که مشرک اصول دین هیچ‌کدام از ادیان الهی را قبول ندارد؛ اما کافر گاهی پیرو یکی از ادیان آسمانی است و اسلام را قبول ندارد. گاهی نیز ممکن است خداپرست نباشد (هر مشرکی کافر نیز هست؛ اما کافر ممکن است مشرک باشد و ممکن هم هست که خداپرستِ غیر مسلمان باشد).		فرق کافر با مشرک این است که مشرک اصول دین هیچ‌کدام از [[ادیان در عصر ظهور\|ادیان]] الهی را قبول ندارد؛ اما کافر گاهی پیرو یکی از ادیان آسمانی است و اسلام را قبول ندارد. گاهی نیز ممکن است خداپرست نباشد (هر مشرکی کافر نیز هست؛ اما کافر ممکن است مشرک باشد و ممکن هم هست که خداپرستِ غیر مسلمان باشد).

	کافر و مشرک گاهی به یک معناست یعنی فردی چون برای خدا شریک قائل است، کافر هم هست زیرا توحید را که از اصول دین می‌باشد، انکار کرده است.		کافر و مشرک گاهی به یک معناست یعنی فردی چون برای خدا شریک قائل است، کافر هم هست زیرا [[توحید از نظر اسلام (کتاب)\|توحید]] را که از اصول دین می‌باشد، انکار کرده است.

	== مفهوم‌شناسی کفر ==		== مفهوم‌شناسی کفر ==
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	=== کفر در اصطلاح ===		=== کفر در اصطلاح ===
	کفر نقیض ایمان است. به ناسپاس نیز کافر گفته می‌شود، چون نعمت الهی را نادیده می‌گیرد.<ref>فراهیدی، خلیل بن أحمد، کتاب العین، قم، نشر هجرت، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق، ج۵، ص۳۵۶.</ref>		کفر نقیض ایمان است. به ناسپاس نیز کافر گفته می‌شود، چون نعمت الهی را نادیده می‌گیرد.<ref>فراهیدی، خلیل بن أحمد، کتاب العین، قم، نشر هجرت، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق، ج۵، ص۳۵۶.</ref>
	عنوان «کافر» بر هر کس که منکر خدا، [[نبوت]] یا چیزی از [[ضروریات دین]] را طوری انکار کند که به انکار رسالت برگردد، صدق می‌کند.<ref>یزدی، محمد کاظم طباطبایی، العروه الوثقی، بیروت، مؤسسه الأعلمی للمطبوعات، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق، ج۱، ص۶۷.</ref>کافر کسی است که [[اسلام]] را نپذیرفته باشد. یا مسلمان است اما چیزی از ضروریات دین را طوری انکار می‌کند که به انکار رسالت پیغمبر یا تکذیب او برمی‌گردد.<ref>خمینی، روح اللّٰه موسوی، تحریر الوسیله، قم، مؤسسه مطبوعات دار العلم، چاپ اول، بی‌تا، ج۱، ۱۱۸.</ref>		عنوان «کافر» بر هر کس که منکر خدا، نبوت یا چیزی از ضروریات دین را طوری انکار کند که به انکار رسالت برگردد، صدق می‌کند.<ref>یزدی، محمد کاظم طباطبایی، العروه الوثقی، بیروت، مؤسسه الأعلمی للمطبوعات، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق، ج۱، ص۶۷.</ref>کافر کسی است که [[اسلام]] را نپذیرفته باشد. یا مسلمان است اما چیزی از ضروریات دین را طوری انکار می‌کند که به انکار رسالت پیغمبر یا تکذیب او برمی‌گردد.<ref>خمینی، روح اللّٰه موسوی، تحریر الوسیله، قم، مؤسسه مطبوعات دار العلم، چاپ اول، بی‌تا، ج۱، ۱۱۸.</ref>

	برخی بر این باورند که فرقی بین کافر از روی آگاهانه و غافل وجود ندارد.<ref>علم الهدی، علی بن حسین، الذخیرة فی علم الکلام، قم، مؤسسة النشر الإسلامی، چاپ اول، ۱۴۱۱ق، ص۵۳۴.</ref>		برخی بر این باورند که فرقی بین کافر از روی آگاهانه و غافل وجود ندارد.<ref>علم الهدی، علی بن حسین، الذخیرة فی علم الکلام، قم، مؤسسة النشر الإسلامی، چاپ اول، ۱۴۱۱ق، ص۵۳۴.</ref>
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	=== شرک در لغت ===		=== شرک در لغت ===
	«شِرْک» در لغت به معنای شریک بودن است. به شریک تجاری، شریک در مال هم شِرک گفته می‌شود. شِرک به خدا هم به همین معناست که کسی برای خدا شریکی قرار می‌دهد.<ref>ابن درید، محمد بن حسن، جمهره اللغه، بیروت، دار العلم للملایین، چاپ اول، ۱۹۸۸م، ج۲، ص۷۳۲.</ref><ref>صاحب، اسماعیل بن عباد، المحیط فی اللغه، بیروت، عالم الکتب، چاپ اول، ۱۴۱۴ ه‍. ق، ج۶، ص۱۶۲.</ref> شرک یعنی چیزی بین دو نفر باشد و هر دو مالک آن باشند.<ref>ابن فارس، احمد بن فارس، معجم مقاییس اللغه، قم، مکتب الاعلام الاسلامی، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج۳، ص۲۶۵.</ref> برای خدا در تدبیر جهان شریکی قائل شدن را شِرک گویند، چون برای خدا معادل قرار می‌دهد.<ref>ازهری، محمد بن احمد، تهذیب اللغه، بیروت، دار احیاء التراث العربی، چاپ اول، ۱۴۲۱ق، ج۱۰، ص۱۲.</ref>		«شِرْک» در لغت به معنای شریک بودن است. به شریک تجاری، شریک در مال هم شِرک گفته می‌شود. شِرک به خدا هم به همین معناست که کسی برای خدا شریکی قرار می‌دهد.<ref>ابن درید، محمد بن حسن، جمهره اللغه، بیروت، دار العلم للملایین، چاپ اول، ۱۹۸۸م، ج۲، ص۷۳۲.</ref><ref>صاحب، اسماعیل بن عباد، المحیط فی اللغه، بیروت، عالم الکتب، چاپ اول، ۱۴۱۴ ه‍. ق، ج۶، ص۱۶۲.</ref> شرک یعنی چیزی بین دو نفر باشد و هر دو مالک آن باشند.<ref>ابن فارس، احمد بن فارس، معجم مقاییس اللغه، قم، مکتب الاعلام الاسلامی، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج۳، ص۲۶۵.</ref> برای خدا در تدبیر جهان شریکی قائل شدن را شِرک گویند، چون برای خدا معادل قرار می‌دهد.<ref>ازهری، محمد بن احمد، تهذیب اللغه، بیروت، دار احیاء التراث العربی، چاپ اول، ۱۴۲۱ق، ج۱۰، ص۱۲.</ref>
	شریک کسی است که در کاری یا در چیزی با دیگری سهیم است.<ref>قرشی، علی اکبر، قاموس قرآن، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ ششم، ۱۳۷۱ش، ج۴، ص۲۰.</ref> حضرت موسی از خدا خواست که برادرش ارون با او در امر رسالت و تبلیغ فرعون شریک باشد: {{قرآن\| اشْدُدْ بِهِ أَزْرِی\|۳۱\| وَ أَشْرِکْهُ فِی أَمْرِی\|۳۲\|ترجمه=با او پشتم را محکم کن؛و او را در کارم شریک ساز.\|سوره= طه\|آیه=۳۲–۳۱}}		شریک کسی است که در کاری یا در چیزی با دیگری سهیم است.<ref>قرشی، علی اکبر، قاموس قرآن، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ ششم، ۱۳۷۱ش، ج۴، ص۲۰.</ref> حضرت موسی از خدا خواست که برادرش ارون با او در امر رسالت و تبلیغ [[فرعون]] شریک باشد: {{قرآن\| اشْدُدْ بِهِ أَزْرِی\|۳۱\| وَ أَشْرِکْهُ فِی أَمْرِی\|۳۲\|ترجمه=با او پشتم را محکم کن؛و او را در کارم شریک ساز.\|سوره= طه\|آیه=۳۲–۳۱}}

	=== شرک در اصطلاح ===		=== شرک در اصطلاح ===
خط ۵۱:		خط ۵۱:
	# شرک در خلقت: مانند: عقیده ایرانیان قدیم که خیرات را از یزدان و شرور را از اهریمن می‌دانسته‌اند. {{قرآن\|وَ جَعَلُو اللهِ شرکاءَ الجنّ\|ترجمه=و برای خدا شریکانی از جن قرار دادند\|سوره=انعام\|آیه=۱۰۰}}		# شرک در خلقت: مانند: عقیده ایرانیان قدیم که خیرات را از یزدان و شرور را از اهریمن می‌دانسته‌اند. {{قرآن\|وَ جَعَلُو اللهِ شرکاءَ الجنّ\|ترجمه=و برای خدا شریکانی از جن قرار دادند\|سوره=انعام\|آیه=۱۰۰}}
	# شرک در تدبیر عام: گروهی هستند که معتقدند برای هر یک از انواع عام به یک تدبیر کننده وجود دارد. مانند: اعتقاد به خدای دریا، خدای صحرا و … در سوره شعراء آیه ۲۷، آمده است: چون موسی خدا را رب العالمین خواند فرعون گفت: او دیوانه است.		# شرک در تدبیر عام: گروهی هستند که معتقدند برای هر یک از انواع عام به یک تدبیر کننده وجود دارد. مانند: اعتقاد به خدای دریا، خدای صحرا و … در سوره شعراء آیه ۲۷، آمده است: چون موسی خدا را رب العالمین خواند فرعون گفت: او دیوانه است.
	# شرک در عبادت: و آن اینکه خدا را عبادت نمی‌کردند، بلکه ~~بتها،~~ آفتاب، ماه، دریا، حتی اشخاص را و … پرستش می‌کردند. در حالی که جز خدا خالقی نیست و او خالق و آفریننده تمام اشیاء است.<ref>سوره انعام، آیه۱۰۱، سوره عنکبوت، آیه۶۵.</ref>		# شرک در عبادت: و آن اینکه خدا را عبادت نمی‌کردند، بلکه بت ها، آفتاب، ماه، دریا، حتی اشخاص را و … پرستش می‌کردند. در حالی که جز خدا خالقی نیست و او خالق و آفریننده تمام اشیاء است.<ref>سوره انعام، آیه۱۰۱، سوره عنکبوت، آیه۶۵.</ref>

	== شرک و کفر و تفاوت‌ها ==		== شرک و کفر و تفاوت‌ها ==

Fabbasi: محل چاپ اشتباه بود

2024-11-02T10:01:55Z

محل چاپ اشتباه بود

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۳۱
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	== مفهوم‌شناسی شرک ==		== مفهوم‌شناسی شرک ==
	=== شرک در لغت ===		=== شرک در لغت ===
	«شِرْک» در لغت به معنای شریک بودن است. به شریک تجاری، شریک در مال هم شِرک گفته می‌شود. شِرک به خدا هم به همین معناست که کسی برای خدا شریکی قرار می‌دهد.<ref>ابن درید، محمد بن حسن، جمهره اللغه، بیروت، دار العلم للملایین، چاپ اول، ۱۹۸۸م، ج۲، ص۷۳۲.</ref><ref>صاحب، اسماعیل بن عباد، المحیط فی اللغه، بیروت، عالم الکتب، چاپ اول، ۱۴۱۴ ه‍. ق، ج۶، ص۱۶۲.</ref> شرک یعنی چیزی بین دو نفر باشد و هر دو مالک آن باشند.<ref>ابن فارس، احمد بن فارس، معجم مقاییس اللغه، ~~بیروت،~~ مکتب الاعلام الاسلامی، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج۳، ص۲۶۵.</ref> برای خدا در تدبیر جهان شریکی قائل شدن را شِرک گویند، چون برای خدا معادل قرار می‌دهد.<ref>ازهری، محمد بن احمد، تهذیب اللغه، بیروت، دار احیاء التراث العربی، چاپ اول، ۱۴۲۱ق، ج۱۰، ص۱۲.</ref>		«شِرْک» در لغت به معنای شریک بودن است. به شریک تجاری، شریک در مال هم شِرک گفته می‌شود. شِرک به خدا هم به همین معناست که کسی برای خدا شریکی قرار می‌دهد.<ref>ابن درید، محمد بن حسن، جمهره اللغه، بیروت، دار العلم للملایین، چاپ اول، ۱۹۸۸م، ج۲، ص۷۳۲.</ref><ref>صاحب، اسماعیل بن عباد، المحیط فی اللغه، بیروت، عالم الکتب، چاپ اول، ۱۴۱۴ ه‍. ق، ج۶، ص۱۶۲.</ref> شرک یعنی چیزی بین دو نفر باشد و هر دو مالک آن باشند.<ref>ابن فارس، احمد بن فارس، معجم مقاییس اللغه، قم، مکتب الاعلام الاسلامی، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج۳، ص۲۶۵.</ref> برای خدا در تدبیر جهان شریکی قائل شدن را شِرک گویند، چون برای خدا معادل قرار می‌دهد.<ref>ازهری، محمد بن احمد، تهذیب اللغه، بیروت، دار احیاء التراث العربی، چاپ اول، ۱۴۲۱ق، ج۱۰، ص۱۲.</ref>
	شریک کسی است که در کاری یا در چیزی با دیگری سهیم است.<ref>قرشی، علی اکبر، قاموس قرآن، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ ششم، ۱۳۷۱ش، ج۴، ص۲۰.</ref> حضرت موسی از خدا خواست که برادرش ارون با او در امر رسالت و تبلیغ فرعون شریک باشد: {{قرآن\| اشْدُدْ بِهِ أَزْرِی\|۳۱\| وَ أَشْرِکْهُ فِی أَمْرِی\|۳۲\|ترجمه=با او پشتم را محکم کن؛و او را در کارم شریک ساز.\|سوره= طه\|آیه=۳۲–۳۱}}		شریک کسی است که در کاری یا در چیزی با دیگری سهیم است.<ref>قرشی، علی اکبر، قاموس قرآن، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ ششم، ۱۳۷۱ش، ج۴، ص۲۰.</ref> حضرت موسی از خدا خواست که برادرش ارون با او در امر رسالت و تبلیغ فرعون شریک باشد: {{قرآن\| اشْدُدْ بِهِ أَزْرِی\|۳۱\| وَ أَشْرِکْهُ فِی أَمْرِی\|۳۲\|ترجمه=با او پشتم را محکم کن؛و او را در کارم شریک ساز.\|سوره= طه\|آیه=۳۲–۳۱}}

Fabbasi در ‏۳۱ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۷

2024-10-31T11:07:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۳۷
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{ویرایش\|Fabbasi}}~~
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}

Fabbasi: مدخل نیاز به گسترش داشت که بازنویسی و ویکی سازی شد.، اصلاح ارقام، ابرابزار

2024-10-31T11:02:06Z

مدخل نیاز به گسترش داشت که بازنویسی و ویکی سازی شد.، اصلاح ارقام، ابرابزار

نمایش تغییرات

Fabbasi در ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۵

2024-10-30T09:55:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{~~نیازمند گسترش~~}}		{{ویرایش\|Fabbasi}}
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
	فرق کافر و مشرک از نظر قرآن کریم چیست؟		فرق کافر و مشرک از نظر قرآن کریم چیست؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}کافر به کسی گفته می‌شود که ~~می‌داند این جهان دارای خالقی همانند خدا است، ولی~~ از ~~روی عناد و عمد~~ یا ~~ضعف فکری پرده‌پوشی می‌کند و منکر می‌شوند و دارای اقسامی نیز است~~. ~~اما~~ مشرک برای این جهان خالقی را همچون خدا می‌پذیرد اما شرکایی برای خدا از جهت عبادت، تدبیر و … قرار می‌دهد.		{{پاسخ}}
			کافر به کسی گفته می‌شود که اصول دین اسلام را قبول ندارد؛ چه معتقد به یکی از دین‌های الهی(مجوس، یهود، مسیح) باشد یا یکتاپرست نباشد. مشرک برای این جهان خالقی را همچون خدا می‌پذیرد اما شرکایی برای خدا از جهت عبادت، تدبیر و … قرار می‌دهد.

	~~== معنای کفر ==~~		فرق کافر با مشرک این است که مشرک اصول دین هیچ‌کدام از ادیان الهی را قبول ندارد؛ اما کافر گاهی پیرو یکی از ادیان آسمانی است و اسلام را قبول ندارد. گاهی نیز ممکن است خداپرست نباشد.
	~~«کفر» در لغت به معنای پوشاندن شیء است. شب را~~ کافر ~~می‌گویند به خاطر آن~~ است که ~~اشخاص~~ را ~~می‌پوشاند و به زارع~~ کافر ~~گفته می‌شود به خاطر آن~~ است ~~که تخم~~ را ~~در زمین می‌پوشاند~~.

	~~== اقسام کفر ==~~		کافر و مشرک گاهی به یک معناست یعنی فردی چون برای خدا شریک قائل است، کافر هم هست زیرا توحید را که از اصول دین می‌باشد، انکار کرده است.
	~~واژه «کفر» در انکار دین~~ و ~~واژه «کفران»<ref>کفران~~ به ~~معنی انکار نعمت و ناسپاسی آمده و~~ یک بار در قرآن بیان شده است. انبیاء/ ۹۴.</ref> در انکار نعمت به کار می‌رود. همچنین [[کفر]] به معنای برائت و بیزاری نیز آمده است. (عنکبوت، آیه ۲۵) «کفر» در شریعت به معنای، انکار آنچه خدا ~~معرفت آن~~ را ~~واجب کرده~~ می‌باشد، ~~از قبیل وحدانیت، عدل الهی، پیامبر و هر کس آن پیامبران آورده‌اند را~~ انکار ~~کند، کافر~~ است.

	~~به عبارت دیگر،~~ کافر ~~کسی~~ است که ~~اصول~~ یا ضروریات دین را انکار کند. بعضی از مشتقات «کفر» عبارتند:<ref>قرشی، سید علی اکبر، قاموس القرآن، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ذیل ماده «کفر».~~</ref>~~		هر مشرکی کافر نیز هست چون اصول دین را قبول ندارد؛ اما کافر ممکن است مشرک باشد و ممکن هم هست که خداپرست و غیر مسلمان(پیرو دین مجوس، یهود یا مسیح) باشد.

	~~«کفر» برای کسانی استعمال می‌شود که~~ در ~~کفران نعمت مبالغه می‌کنند، یعنی بسیار ناسپاس هستند: {{قرآن\|إِنَّهُ لَيَئُوسٌ كَفُورٌ\|ترجمه~~=~~قطعاً نوميد و ناسپاس خواهد بود.\|سوره~~=~~هود\|آیه~~=~~۹}} و کفور~~ در ~~قرآن ۱۲ بار آمده است~~.		== مفهوم‌شناسی ==
			=== كفر در لغت ===
			کفر به معناي پوشانيدن است.<ref>قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۶، ص۱۲۲. راغب اصفهانی، حسین، المفردات، دارالقلم، ص۷۱۴. طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ج۳، ص۴۷۵.</ref> به شب «كافر» اطلاق مي شود. چون شب، اشياء خارجي را در تاريكي خود مي‌پوشاند.<ref>راغب اصفهاني، مفردات الفاظ القرآن، دفتر نشر كتاب، چاپ اول، ص۸۸، ماده جحود. ص۴۳۳، ماده كفر. تاج العروس، ذيل ماده كافر، ج۳، ص۵۳۴.</ref> كافر را كافر گويند چون نعمت الهي را مي پوشاند <ref>ابن منظور، لسان العرب، ذيل ماده كفر، ج۵، ص۱۴۷.</ref>

	~~«کفور» مصدر~~ و به ~~معنی انکار دین~~ و ~~نعمت آمده~~ است ~~و ۳ بار در قرآن آمده~~ است. ~~{{قرآن\|فَأَبَىٰ أَكْثَرُ النَّاسِ إِلَّا كُفُورًا\|ترجمه=ولى بيشتر مردم جز سرِ انكار ندارند~~.~~\|سوره=اسراء\|آیه=۸۹}}~~<ref>~~فرقان~~/ ~~۵۰، اسراء/ ۹۹~~.</ref>		=== كفر در اصطلاح ===
			علما در معنای کفر گفته‌اند: عنوان «كافر» بر هر كس كه منكر خدا، نبوت و يا يكي از ضروريات اسلام باشد، صدق مي‌كند.<ref>يزدي، محمدكاظم، العروه الوثقي، كتاب الطهاره، باب النجاسات.</ref> به مسلمانی که چيزي از ضروريات دين را طوري انكار کند كه به انكار رسالت پيغمبر و يا تكذيب او برگردد، کافر گفته می‌شود.<ref>امام خميني، روح الله، تحرير الوسيله، ج۱، ص۲۱۱، دفتر انتشارات اسلامي، ۱۳۶۶.</ref> کفر در مقابل اسلام است(هر کس مسلمان نیست، کافر است با هر اعتقادی که دارد).<ref>حلي، كشف المراد، ص۳۳۶. ابن ميثم بحراني، قواعد المرام، ص۱۷۱. قاضي ايجي، شرح مواقف، ج۸، ص۳۳۱.</ref> کافر کسی است که اصول یا ضروریات دین را انکار کند.<ref>قرشی، سید علی اکبر، قاموس القرآن، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ذیل ماده «کفر».</ref> برخی بر این باورند که فرقي بين كافر از روی آگاهانه و غافل وجود ندارد.<ref>سيد مرتضي، الذخيره في علم الكلام، ص۵۳۴.</ref>

	~~«کَفّار» مبالغه کافر هم~~ در ~~کفر دین و هم نعمت آمده است.<ref>ق/ ۲۴، ابراهیم/ ۳۴.</ref>~~		=== شرک در لغت ===

	~~«کُفّار» جمع کافر است و استعمال آن بیشتر~~ در ~~انکار دین است و ۲۱ دفعه در قرآن بیان شده است.<ref>بقره/ ۱۶۱.</ref>~~		=== شرک در اصطلاح ===

	~~«کَفّاره» آن است که گناه را با حسن وجه می‌پوشاند و جبران می‌کند {{~~قرآن~~\|ذَٰلِكَ كَفَّارَةُ أَيْمَانِكُمْ\|ترجمه=اين است كفاره سوگندهاى شما\|سوره~~=~~مائده\|آیه~~=~~۸۹}}<ref>مائده/ ۹۵، انفال/ ۲۹.</ref> آن کفاره قسم‌های شماست.~~		== کفر در قرآن ==

	«کوافر» جمع «کافره» به زنان کافر اطلاق می‌شود و فقط یک بار در قرآن آمده است. {{قرآن\|و لاتُمسِکوُا بِعِصَمِ الکوافر\|سوره=ممتحنه\|آیه=۱۰}} نکاح زنان کافر را نگاه ندارید.

	با بررسی در آیاتی که مشتقات «کفر» در آن آمده است روشن می‌شود که لفظ «کافر» شامل حق پوشی از روی عناد و عمد و هم از روی جهل و نادانی می‌شود: {{قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا سَوَاءٌ عَلَيْهِمْ أَأَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ\|ترجمه=كافران را خواه بترسانى يا نترسانى تفاوتشان نكند، ايمان نمی‌آورند.\|سوره=بقره\|آیه=۶}}. آیه به صراحت بیان می‌کند که کفر آنها از روی عناد و لجاجت است: {{قرآن\|وَجَحَدُوا بِهَا وَاسْتَيْقَنَتْهَا أَنْفُسُهُمْ ظُلْمًا وَعُلُوًّا ۚ\|ترجمه=و با آنكه دلهايشان بدان يقين داشت، از روى ظلم و تكبر آن را انكار كردند.\|سوره=نمل\|آیه=۱۴}}		با بررسی در آیاتی که مشتقات «کفر» در آن آمده است روشن می‌شود که لفظ «کافر» شامل حق پوشی از روی عناد و عمد و هم از روی جهل و نادانی می‌شود: {{قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا سَوَاءٌ عَلَيْهِمْ أَأَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ\|ترجمه=كافران را خواه بترسانى يا نترسانى تفاوتشان نكند، ايمان نمی‌آورند.\|سوره=بقره\|آیه=۶}}. آیه به صراحت بیان می‌کند که کفر آنها از روی عناد و لجاجت است: {{قرآن\|وَجَحَدُوا بِهَا وَاسْتَيْقَنَتْهَا أَنْفُسُهُمْ ظُلْمًا وَعُلُوًّا ۚ\|ترجمه=و با آنكه دلهايشان بدان يقين داشت، از روى ظلم و تكبر آن را انكار كردند.\|سوره=نمل\|آیه=۱۴}}

	اما در مسئله عذاب اخروی کفار جاهل در حکم مستضعفان فکری هستند، و آیات عذاب<ref>نساء/ ۱۶۱. بقره/ ۳۹، مائده/ ۱۰ و ۸۶.</ref> شامل حال کسانی است که از روی علم و لجاجت به حق تسلیم نشده و ایمان نیاوردند و پیامبران را تکذیب کرده‌اند و مانع پیشرفت دین شده‌اند که در این‌جا عذاب اخروی محرز است.		== شرک در قرآن ==

	== شرک ==
	{{نوشتار اصلی\|شرک در قرآن}}		{{نوشتار اصلی\|شرک در قرآن}}
	مشرکان معتقد به خدا هستند و می‌دانند که خداوند همه چیز را خلق کرده است، اما شرکایی برای خدا درست کردند، تا اینکه شفیع آنها قرار بگیرند.<ref>یونس/ ۱۸.</ref>		مشرکان معتقد به خدا هستند و می‌دانند که خداوند همه چیز را خلق کرده است، اما شرکایی برای خدا درست کردند، تا اینکه شفیع آنها قرار بگیرند.<ref>یونس/ ۱۸.</ref>
خط ۳۸:		خط ۳۷:
	== اقسام شرک ==		== اقسام شرک ==
	{{همچنین ببینید\|مراتب شرک به خداوند}}		{{همچنین ببینید\|مراتب شرک به خداوند}}
	۱. شرک در خلقت: مانند: عقیده ایرانیان قدیم که خیرات را از یزدان و شرور را از اهریمن می‌دانسته‌اند. {{قرآن\|وَ جَعَلُو اللهِ شرکاءَ الجنّ\|ترجمه=و براى خدا شريكانى از جن قرار دادند\|سوره=انعام\|آیه=۱۰۰}}		# شرک در خلقت: مانند: عقیده ایرانیان قدیم که خیرات را از یزدان و شرور را از اهریمن می‌دانسته‌اند. {{قرآن\|وَ جَعَلُو اللهِ شرکاءَ الجنّ\|ترجمه=و براى خدا شريكانى از جن قرار دادند\|سوره=انعام\|آیه=۱۰۰}}
			# شرک در تدبیر عام: گروهی هستند که معتقدند برای هر یک از انواع عام به یک تدبیر کننده وجود دارد. مانند: اعتقاد به خدای دریا، خدای صحرا و … در سوره شعراء آیه ۲۷، آمده است: چون موسی خدا را رب العالمین خواند فرعون گفت: او دیوانه است.
	۲. شرک در تدبیر عام: گروهی هستند که معتقدند برای هر یک از انواع عام به یک تدبیر کننده وجود دارد. مانند: اعتقاد به خدای دریا، خدای صحرا و … در سوره شعراء آیه ۲۷، آمده است: چون موسی خدا را رب العالمین خواند فرعون گفت: او دیوانه است.		# شرک در عبادت: و آن اینکه خدا را عبادت نمی‌کردند، بلکه بتها، آفتاب، ماه، دریا، حتی اشخاص را و … پرستش می‌کردند. در حالی که جز خدا خالقی نیست و او خالق و آفریننده تمام اشیاء است.<ref>انعام/ ۱۰۱، عنکبوت/ ۶۵.</ref>

	۳. شرک در عبادت: و آن اینکه خدا را عبادت نمی‌کردند، بلکه بتها، آفتاب، ماه، دریا، حتی اشخاص را و … پرستش می‌کردند. در حالی که جز خدا خالقی نیست و او خالق و آفریننده تمام اشیاء است.<ref>انعام/ ۱۰۱، عنکبوت/ ۶۵.</ref>

	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

2024-09-29T07:04:25Z

جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۴
خط ۷۳:		خط ۷۳:
	\| تغییر مسیر =		\| تغییر مسیر =
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| ~~بازبینی~~ =		\| ارزیابی کمی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =		\| اولویت =

Fabbasi: /* اقسام شرک */ لینک دادن و تغییر تیتر

2022-12-28T07:29:33Z

اقسام شرک: لینک دادن و تغییر تیتر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۹
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	«شرک» و شرکت و مشارکت به معنای شریک شدن است: {{قرآن\|وَلَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ\|ترجمه=و براى او شريكى در فرمانروايى نبوده است.\|سوره=فرقان\|آیه=۲}} در حکومت و تدبیر عالم شریکی نداشته است و «شرک» اسم است، یعنی عمل شرک و به معنی شریک و نصیب آمده است. {{قرآن\|أَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِي السَّمَاوَاتِ\|ترجمه=يا آنان در [كار] آسمانها همكارى داشته‌اند؟\|سوره=فاطر\|آیه=۴۰}}<ref>فاطر/ ۴۰.</ref> و مشرک کسی است که برای خدا شریک قرار بدهد و چنین شخصی قابل آمرزش نیست مگر آنکه در دنیا توبه کند: {{قرآن\|إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَٰلِكَ لِمَنْ يَشَاءُ ۚ وَمَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدِ افْتَرَىٰ إِثْمًا عَظِيمًا\|ترجمه=مسلماً خدا، اين را كه به او شرك ورزيده شود نمى‌بخشايد و غير از آن را براى هر كه بخواهد مى‌بخشايد، و هر كس به خدا شرك ورزد، به يقين گناهى بزرگ بربافته است.\|سوره=نساء\|آیه=۴۸}} کسانی که به خدا شرک می‌ورزند خداوند آن‌ها را نمی‌بخشد.		«شرک» و شرکت و مشارکت به معنای شریک شدن است: {{قرآن\|وَلَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ\|ترجمه=و براى او شريكى در فرمانروايى نبوده است.\|سوره=فرقان\|آیه=۲}} در حکومت و تدبیر عالم شریکی نداشته است و «شرک» اسم است، یعنی عمل شرک و به معنی شریک و نصیب آمده است. {{قرآن\|أَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِي السَّمَاوَاتِ\|ترجمه=يا آنان در [كار] آسمانها همكارى داشته‌اند؟\|سوره=فاطر\|آیه=۴۰}}<ref>فاطر/ ۴۰.</ref> و مشرک کسی است که برای خدا شریک قرار بدهد و چنین شخصی قابل آمرزش نیست مگر آنکه در دنیا توبه کند: {{قرآن\|إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَٰلِكَ لِمَنْ يَشَاءُ ۚ وَمَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدِ افْتَرَىٰ إِثْمًا عَظِيمًا\|ترجمه=مسلماً خدا، اين را كه به او شرك ورزيده شود نمى‌بخشايد و غير از آن را براى هر كه بخواهد مى‌بخشايد، و هر كس به خدا شرك ورزد، به يقين گناهى بزرگ بربافته است.\|سوره=نساء\|آیه=۴۸}} کسانی که به خدا شرک می‌ورزند خداوند آن‌ها را نمی‌بخشد.

	=== اقسام شرک ===		== اقسام شرک ==
			{{همچنین ببینید\|مراتب شرک به خداوند}}
	۱. شرک در خلقت: مانند: عقیده ایرانیان قدیم که خیرات را از یزدان و شرور را از اهریمن می‌دانسته‌اند. {{قرآن\|وَ جَعَلُو اللهِ شرکاءَ الجنّ\|ترجمه=و براى خدا شريكانى از جن قرار دادند\|سوره=انعام\|آیه=۱۰۰}}		۱. شرک در خلقت: مانند: عقیده ایرانیان قدیم که خیرات را از یزدان و شرور را از اهریمن می‌دانسته‌اند. {{قرآن\|وَ جَعَلُو اللهِ شرکاءَ الجنّ\|ترجمه=و براى خدا شريكانى از جن قرار دادند\|سوره=انعام\|آیه=۱۰۰}}

A.rezapour در ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۶:۵۸

2021-11-25T06:58:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۲۸
خط ۱:		خط ۱:
			{{نیازمند گسترش}}
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}

A.rezapour در ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۶:۵۸

2021-11-25T06:58:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۲۸
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{در دست ویرایش\|کاربر=A.rezapour }}~~
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
خط ۱۰:		خط ۹:

	== اقسام کفر ==		== اقسام کفر ==
	واژه «کفر» در انکار دین و واژه «کفران»<ref>کفران به معنی انکار نعمت و ناسپاسی آمده و یک بار در قرآن بیان شده است. انبیاء/ ۹۴.</ref> در انکار نعمت به کار می‌رود. همچنین کفر به معنای برائت و بیزاری نیز آمده است. (عنکبوت، آیه ۲۵) «کفر» در شریعت به معنای، انکار آنچه خدا معرفت آن را واجب کرده می‌باشد، از قبیل وحدانیت، عدل الهی، پیامبر و هر کس آن پیامبران آورده‌اند را انکار کند، کافر است.		واژه «کفر» در انکار دین و واژه «کفران»<ref>کفران به معنی انکار نعمت و ناسپاسی آمده و یک بار در قرآن بیان شده است. انبیاء/ ۹۴.</ref> در انکار نعمت به کار می‌رود. همچنین [[کفر]] به معنای برائت و بیزاری نیز آمده است. (عنکبوت، آیه ۲۵) «کفر» در شریعت به معنای، انکار آنچه خدا معرفت آن را واجب کرده می‌باشد، از قبیل وحدانیت، عدل الهی، پیامبر و هر کس آن پیامبران آورده‌اند را انکار کند، کافر است.

	به عبارت دیگر، کافر کسی است که اصول یا ضروریات دین را انکار کند. بعضی از مشتقات «کفر» عبارتند:<ref>قرشی، سید علی اکبر، قاموس القرآن، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ذیل ماده «کفر».</ref>		به عبارت دیگر، کافر کسی است که اصول یا ضروریات دین را انکار کند. بعضی از مشتقات «کفر» عبارتند:<ref>قرشی، سید علی اکبر، قاموس القرآن، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ذیل ماده «کفر».</ref>