تفاوت اعمال در عصر غیبت و عصر ظهور - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

2024-09-29T07:03:27Z

جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۳
خط ۶۶:		خط ۶۶:
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی نویسنده =		\| بازبینی نویسنده =
	\| ~~بازبینی~~ =		\| ارزیابی کمی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =ب		\| اولویت =ب

Rezapour در ‏۵ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۱۷

2024-03-05T09:17:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۴۷
خط ۶۶:		خط ۶۶:
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی نویسنده =		\| بازبینی نویسنده =
	\| بازبینی =شد		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =ب		\| اولویت =ب

Rafiei در ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۰

2024-02-22T10:20:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۰
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	بر اساس روایات بعد از ظهور و بعد از تسلط بر صالحان بر روی زمین، انسان‌ها در کمال صلح و صفا و برادری و بدون هیچ گونه نزاع و دشمنی زندگی خواهند کرد. [[امام باقر(ع)]] می‌فرمایند: در آن زمان مردمان از کیس (اموال) برادران خود برمی‌دارند در حالی که هیچ‌کس دیگری را منع نمی‌کند.<ref>صافی گلپایگانی، لطف الله، منتخب الاثر، ناشر، مکتب المولف، انتشارات سلمان فارسی، ۱۴۲۲ق، چاپ اول ج۳، ص۱۷۴–۱۷۰.</ref> هم چنین علم و عقل مردم به نهایت خود می‌رسد:		بر اساس روایات بعد از ظهور و بعد از تسلط بر صالحان بر روی زمین، انسان‌ها در کمال صلح و صفا و برادری و بدون هیچ گونه نزاع و دشمنی زندگی خواهند کرد. [[امام باقر(ع)]] می‌فرمایند: در آن زمان مردمان از کیس (اموال) برادران خود برمی‌دارند در حالی که هیچ‌کس دیگری را منع نمی‌کند.<ref>صافی گلپایگانی، لطف الله، منتخب الاثر، ناشر، مکتب المولف، انتشارات سلمان فارسی، ۱۴۲۲ق، چاپ اول ج۳، ص۱۷۴–۱۷۰.</ref> هم چنین علم و عقل مردم به نهایت خود می‌رسد:

	* [[امام صادق(ع)]] فرمودند: علم بیست و هفت حرف است، آنچه [[پیامبران]] آورده‌اند و مردم تا آن زمان (زمان ظهور) می‌دانند، تنها دو حرف است، هنگامی که حضرت ظهور کنند بیست و پنج حرف دیگر را به مردم می‌آموزند تا علم کامل گردد.<ref>صافی گلپایگانی، لطف الله، منتخب الاثر، ناشر، مکتب المولف، انتشارات سلمان فارسی، ۱۴۲۲ق، چاپ اول ج۳، ص۱۷۴–۱۷۰.</ref>		* [[امام صادق(ع)]] فرمودند: علم بیست و هفت حرف است، آنچه [[پیامبران]] آورده‌اند و مردم تا آن زمان (زمان ظهور) هر چه می‌دانند، تنها دو حرف است، هنگامی که حضرت ظهور کنند بیست و پنج حرف دیگر را به مردم می‌آموزند تا علم کامل گردد.<ref>صافی گلپایگانی، لطف الله، منتخب الاثر، ناشر، مکتب المولف، انتشارات سلمان فارسی، ۱۴۲۲ق، چاپ اول ج۳، ص۱۷۴–۱۷۰.</ref>
	* امام باقر(ع) می‌فرمایند: هنگامی که قائم ما قیام کند، خداوند سبحان دستش را روی سر مردم قرار می‌دهد، سپس عقل‌های مردم زیاد شده و صبر و حلم آنان کامل می‌گردد.<ref>صافی گلپایگانی، لطف الله، منتخب الاثر، ناشر، مکتب المولف، انتشارات سلمان فارسی، ۱۴۲۲ق، چاپ اول ج۳، ص۱۷۴–۱۷۰.</ref>		* امام باقر(ع) می‌فرمایند: هنگامی که قائم ما قیام کند، خداوند سبحان دستش را روی سر مردم قرار می‌دهد، سپس عقل‌های مردم زیاد شده و صبر و حلم آنان کامل می‌گردد.<ref>صافی گلپایگانی، لطف الله، منتخب الاثر، ناشر، مکتب المولف، انتشارات سلمان فارسی، ۱۴۲۲ق، چاپ اول ج۳، ص۱۷۴–۱۷۰.</ref>

خط ۱۷:		خط ۱۷:

	===حسابرسی دقیق اعمال برای همه انسانها===		===حسابرسی دقیق اعمال برای همه انسانها===
	اگر گفته شود انسان‌های زمان ظهور [[امام زمان(ع)]]، ~~دیگر نسبت به اعمال آنها~~ سنجیده نشده و مؤاخذه نمی‌شوند، سخن ناصواب و نادرستی است. قرآن به صراحت بیان می‌کند تمام انسان‌ها مسئول اعمال خود هستند و تنها با این معیار سنجیده می‌شوند:		اگر گفته شود اعمال انسان‌های زمان ظهور [[امام زمان(ع)]]، سنجیده نشده و مؤاخذه نمی‌شوند، سخن ناصواب و نادرستی است. قرآن به صراحت بیان می‌کند تمام انسان‌ها مسئول اعمال خود هستند و تنها با این معیار سنجیده می‌شوند:
	[[قرآن]] در سوره زلزال می‌فرماید: {{قرآن\|فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ\|۶\|وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ\|۷\|ترجمه=پس هرکس هموزن ذره ای نیکی کند، آن نیکی را ببیند*و هرکس هموزن ذره ای بدی کند، آن بدی را ببیند.\|سوره=زلزال\|آیه=۶-۷}}		[[قرآن]] در سوره زلزال می‌فرماید: {{قرآن\|فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ\|۶\|وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ\|۷\|ترجمه=پس هرکس هموزن ذره ای نیکی کند، آن نیکی را ببیند*و هرکس هموزن ذره ای بدی کند، آن بدی را ببیند.\|سوره=زلزال\|آیه=۶-۷}}

	ابتدای سوره راجع به احوالات قیامت است، یعنی تمام انسان‌های خلق شده تا روز قیامت طبق اعمال و رفتار خود سنجیده می‌شوند و همگی مکلف به دستورات الهی‌اند، در صورت انجام ~~آن فرامین،~~ پاداش گرفته و نتیجه‌اش بهشت برین خواهد بود و اگر مخالفت کنند، عِقاب شده و نتیجه‌اش عذاب و جهنم خواهد بود. این آیه و این مطلب مختص به زمان خاصی نیست بلکه در تمام زمان‌ها جاری است. درست است انسان‌های زمان حکومت امام زمان(عج) طبق روایات وارد شده از عقل و معرفت بالایی برخوردار می‌شوند ولی این رشد سبب مؤاخذه نشدن آنان نمی‌گردد، بلکه آنان نیز مانند تمام انسان‌های گذشته نسبت به اعمال خود مسئول اند و سنجیده می‌شوند.		ابتدای سوره راجع به احوالات قیامت است، یعنی تمام انسان‌های خلق شده تا روز قیامت طبق اعمال و رفتار خود سنجیده می‌شوند و همگی مکلف به دستورات الهی‌اند، در صورت انجام فرامین الهی، پاداش گرفته و نتیجه‌اش بهشت برین خواهد بود و اگر مخالفت کنند، عِقاب شده و نتیجه‌اش عذاب و جهنم خواهد بود. این آیه و این مطلب مختص به زمان خاصی نیست بلکه در تمام زمان‌ها جاری است. درست است انسان‌های زمان حکومت امام زمان(عج) طبق روایات وارد شده از عقل و معرفت بالایی برخوردار می‌شوند ولی این رشد سبب مؤاخذه نشدن آنان نمی‌گردد، بلکه آنان نیز مانند تمام انسان‌های گذشته نسبت به اعمال خود مسئول اند و سنجیده می‌شوند.

	===اختیار انسان در انجام و ترک گناه===		===اختیار انسان در انجام و ترک گناه===
	اگر منظور این است که انسان‌های زمان عصر حضور امام زمان، همگی بدون اختیار و اراده، متّقی و پارسا می‌شوند، و بدون اراده خود خوب می‌گردند، ~~لذا~~ همگی اهل [[بهشت]] شده و مؤاخذه نمی‌شوند، ولی مردمان اعصار گذشته می‌بایست خودشان تلاش کنند و خود متّقی شوند و بهشت را کسب کنند، این حرف نیز اشتباه ~~است.~~ زیرا خداوند انسان را مختار آفریده و نیز ثواب و عقاب، تنها با بودن این اختیار معنی پیدا می‌کند. یعنی اگر مثلاً انسانی نسبت به کاری مجبور باشد و از خود اراده ای نداشته باشد و خداوند بخواهد بخاطر آن کار غیرارادی او را عذاب کند یا اجر و مزدی دهد، این کار قبیح ~~است~~ و ناپسند و عقل آن را زشت می‌شمارد و کار قبیح هم از خداوند صادر نمی‌گردد.		اگر منظور این است که انسان‌های زمان عصر حضور امام زمان، همگی بدون اختیار و اراده، متّقی و پارسا می‌شوند، و بدون اراده خود خوب می‌گردند، و در نتیجه همگی اهل [[بهشت]] شده و مؤاخذه نمی‌شوند، ولی مردمان اعصار گذشته می‌بایست خودشان تلاش کنند و خود متّقی شوند و بهشت را کسب کنند، این حرف نیز اشتباه است؛ زیرا خداوند انسان را مختار آفریده و نیز ثواب و عقاب، تنها با بودن این اختیار معنی پیدا می‌کند. یعنی اگر مثلاً انسانی نسبت به کاری مجبور باشد و از خود اراده ای نداشته باشد و خداوند بخواهد بخاطر آن کار غیرارادی او را عذاب کند یا اجر و مزدی دهد، این کار قبیح و ناپسند است و عقل آن را زشت می‌شمارد و کار قبیح هم از خداوند صادر نمی‌گردد.

	روایاتی که در مقدمه ذکر شد که بیان کرده بودند علم و عقل و معرفت انسان‌ها به نهایت خود می‌رسد، هرگز به معنای نفی [[اختیار]] و آزادی مردم نیست، تمام انسان‌ها طبق آیه قرآن در انتخاب اصل دین و عمل بر طبق دستورات آن کاملاً مختار و آزادند، لذا عقاب و ثواب، [[بهشت]] و [[جهنم]] معنا پیدا می‌کند قرآن در این باره می‌فرماید: {{قرآن\|لَا إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ ۖ\|ترجمه=در دین، هیچ اکراه و اجباری نیست [کسی حق ندارد کسی را از روی اجبار وادار به پذیرفتن دین کند، بلکه هر کسی باید آزادانه با به کارگیری عقل و با تکیه بر مطالعه و تحقیق، دین را بپذیرد]\|سوره=بقره\|آیه=۲۵۶}}		روایاتی که در مقدمه ذکر شد که بیان کرده بودند علم و عقل و معرفت انسان‌ها به نهایت خود می‌رسد، هرگز به معنای نفی [[اختیار]] و آزادی مردم نیست، تمام انسان‌ها طبق آیه قرآن در انتخاب اصل دین و عمل بر طبق دستورات آن کاملاً مختار و آزادند، لذا عقاب و ثواب، [[بهشت]] و [[جهنم]] معنا پیدا می‌کند قرآن در این باره می‌فرماید: {{قرآن\|لَا إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ ۖ\|ترجمه=در دین، هیچ اکراه و اجباری نیست [کسی حق ندارد کسی را از روی اجبار وادار به پذیرفتن دین کند، بلکه هر کسی باید آزادانه با به کارگیری عقل و با تکیه بر مطالعه و تحقیق، دین را بپذیرد]\|سوره=بقره\|آیه=۲۵۶}}
خط ۳۰:		خط ۳۰:

	===عدالت الهی در برخورداری انسانها از امکانات هر عصر===		===عدالت الهی در برخورداری انسانها از امکانات هر عصر===
	اگر ~~منظور این است که چون~~ انسان‌های عصر حضور امام زمان از رشد و بالندگی عقلی و معرفتی و علمی ~~برخوردارند~~ و سایر انسان‌ها در اعصار گذشته از این نعمت محروم بوده‌اند، ~~لذا~~ عدالت الهی زیر ~~سئوال~~ می‌رود، در پاسخ باید گفت: قرآن در سوره بقره می‌فرماید: {{قرآن\|لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا ۚ\|ترجمه=خدا هیچ کس را جز به اندازه توانایی اش تکلیف نمی کند.\|سوره=بقره\|آیه=۲۸۶}}		اگر انسان‌های عصر حضور امام زمان از رشد و بالندگی عقلی و معرفتی و علمی برخوردار می‌شوند و سایر انسان‌ها در اعصار گذشته از این نعمت محروم بوده‌اند، عدالت الهی زیر سؤال می‌رود، در پاسخ باید گفت: قرآن در سوره بقره می‌فرماید: {{قرآن\|لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا ۚ\|ترجمه=خدا هیچ کس را جز به اندازه توانایی اش تکلیف نمی کند.\|سوره=بقره\|آیه=۲۸۶}}

	[[خداوند]] هیچ‌کس را به بیش از توان خود تکلیف نمی‌کند. این معنای عدالت است، یعنی خداوند در روز قیامت از هر فرد به اندازه توانایی علم، درک و معرفت او تکلیف می‌خواهد. یعنی اگر از انسان‌های کنونی و از انسان‌های زمان حکومت که دارای عقل و علم ~~کامل شده‌اند~~ به یک اندازه تکلیف بخواهد جای این ~~سئوال~~ می‌ماند که آیا این عدالت است یا خیر.		[[خداوند]] هیچ‌کس را به بیش از توان خود تکلیف نمی‌کند. این معنای عدالت است، یعنی خداوند در روز قیامت از هر فرد به اندازه توانایی علم، درک و معرفت او تکلیف می‌خواهد. یعنی اگر از انسان‌های کنونی و از انسان‌های زمان حکومت که دارای عقل و علم کامل‌تر هستند به یک اندازه تکلیف بخواهد جای این سؤال می‌ماند که آیا این عدالت است یا خیر.

	طبق آیه بالا آنان که از چنین مزایایی برخوردارند دارای تکالیف و اعمال سنگین تری نسبت به مردمان سایر اعصار خواهند بود و روز قیامت نیز با توجه به این مزایا بازخواست می‌شوند. این سنت الهی در تمام زمان جاری است، قطعاً یک عالم دینی یا یک انسان ساده که خیلی از علم دین نمی‌داند در نزد خداوند یکسان نیستند و البته اجر و مزد آنها نیز یکسان نخواهد بود. در نتیجه مقتضای عدل الهی این نیست که به همه انسان‌ها به یک نسبت علم و آگاهی و شعور و معرفت دهد، بلکه مقتضای عدالت حضرت حق این است که از هر کس به اندازه توانایی‌های او تکلیف بخواهد و بازخواست کند و بر همین مبنا پاداش دهد یا عقاب کند.		طبق آیه بالا آنان که از چنین مزایایی برخوردارند دارای تکالیف و اعمال سنگین تری نسبت به مردمان سایر اعصار خواهند بود و روز قیامت نیز با توجه به این مزایا بازخواست می‌شوند. این سنت الهی در تمام زمان جاری است، قطعاً یک عالم دینی با یک انسان ساده که خیلی از علم دین نمی‌داند در نزد خداوند یکسان نیستند و البته اجر و مزد آنها نیز یکسان نخواهد بود. در نتیجه مقتضای عدل الهی این نیست که به همه انسان‌ها به یک نسبت علم و آگاهی و شعور و معرفت دهد، بلکه مقتضای عدالت حضرت حق این است که از هر کس به اندازه توانایی‌های او تکلیف بخواهد و بازخواست کند و بر همین مبنا پاداش دهد یا عقاب کند.

	این در حالی است که در بعضی روایات انتظار فرج را بهترین عمل نامیده‌اند. هم چنین انسان‌های زمان غیبت کبری را که بر عقیده خود ثابت قدم مانده‌اند، برترین انسان‌ها معرفی کرده است، به‌طور مثال [[پیغمبر اکرم(ص)]] می‌فرمایند: افضل اعمال امت من انتظار فرج است.<ref>مجلسی، محمد باقر، بحارالأنوار، بیروت، انتشارات الوفاء، ۱۴۰۴ق، ج۵۲، ص۱۲۲.</ref>		این در حالی است که در بعضی روایات انتظار فرج را بهترین عمل نامیده‌اند. هم چنین انسان‌های زمان غیبت کبری را که بر عقیده خود ثابت قدم مانده‌اند، برترین انسان‌ها معرفی کرده است، به‌طور مثال [[پیغمبر اکرم(ص)]] می‌فرمایند: افضل اعمال امت من انتظار فرج است.<ref>مجلسی، محمد باقر، بحارالأنوار، بیروت، انتشارات الوفاء، ۱۴۰۴ق، ج۵۲، ص۱۲۲.</ref>
خط ۵۹:		خط ۵۹:
	\| شناسه =		\| شناسه =
	\| تیترها =		\| تیترها =
	\| ویرایش =		\| ویرایش =شد
	\| لینک‌دهی =		\| لینک‌دهی =
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
خط ۶۶:		خط ۶۶:
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی نویسنده =		\| بازبینی نویسنده =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =شد
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =		\| اولویت =ب
	\| کیفیت =		\| کیفیت =ب
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

A.ahmadi در ‏۱۹ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۰۵

2021-12-19T08:05:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۳۵
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
			{{درگاه\|مهدویت}}
	مردم [[عصر ظهور]] و مردم [[عصر غیبت]] با هم برابرند و لزوما مردم عصر حضور بهتر از دیگران نیستند. شرایط انجام عمل صالح و گناه برای هر دو گروه یکسان است و [[خداوند]] تفاوتی بین بندگان نگذاشته است چرا که غیر از این با [[عدالت الهی]] سازگار نیست. انسان‌ها در همه دوره ها دارای اختیار هستند و هر کس به اندازه توان خویش مسؤول رفتار و اعمال خود می‌باشد.		مردم [[عصر ظهور]] و مردم [[عصر غیبت]] با هم برابرند و لزوما مردم عصر حضور بهتر از دیگران نیستند. شرایط انجام عمل صالح و گناه برای هر دو گروه یکسان است و [[خداوند]] تفاوتی بین بندگان نگذاشته است چرا که غیر از این با [[عدالت الهی]] سازگار نیست. انسان‌ها در همه دوره ها دارای اختیار هستند و هر کس به اندازه توان خویش مسؤول رفتار و اعمال خود می‌باشد.

Nazarzadeh: جایگزینی متن - '|شاخه فرعی' به '| شاخه فرعی'

2021-03-18T11:54:34Z

جایگزینی متن - '|شاخه فرعی' به '| شاخه فرعی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۲۴
خط ۵۱:		خط ۵۱:
	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی =کلام		\| شاخه اصلی =کلام
	\|شاخه فرعی۱ =مهدویت		\| شاخه فرعی۱ =مهدویت
	\|شاخه فرعی۲ =امام زمان(ع)		\| شاخه فرعی۲ =امام زمان(ع)
	\|شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله

127.0.0.1: جایگزینی متن - ' | ارجاعات =' به ' | ارجاعات = | بازبینی نویسنده = '

2021-03-07T11:25:25Z

جایگزینی متن - ' | ارجاعات =' به ' | ارجاعات = | بازبینی نویسنده = '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۵۵
خط ۶۴:		خط ۶۴:
	\| تغییر مسیر =		\| تغییر مسیر =
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
			\| بازبینی نویسنده =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =

Rezvani در ‏۲۱ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۰۳

2021-02-21T08:03:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۳۳
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{در دست ویرایش\|کاربر=Rezvani }}~~
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}

Rezvani در ‏۲۱ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۰۲

2021-02-21T08:02:34Z

نمایش تغییرات

Rezvani در ‏۲۱ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۵۹

2021-02-21T07:59:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۲۹
خط ۵:		خط ۵:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
			مردم عصر ظهور و مردم عصر غیبت با هم برابرند و لزوما مردم عصر حضور بهتر از دیگران نیستند. شرایط انجام عمل صالح و گناه برای هر دو گروه یکسان است و خداوند تفاوتی بین بندگان نگذاشته است چرا که غیر از این با عدالت الهی سازگار نیست. انسان‌ها در همه دوره ها دارای اختیار هستند و هر کس به اندازه توان خویش مسؤول رفتار و اعمال خود می‌باشد.

	==وضعیت انسان در عصر حضور ==		==وضعیت انسان در عصر حضور ==
	بر اساس روایات بعد از ظهور و بعد از تسلط بر صالحان بر روی زمین، انسان‌ها در کمال صلح و صفا و برادری و بدون هیچ گونه نزاع و دشمنی زندگی خواهند کرد. امام باقر(ع) می‌فرمایند: در آن زمان مردمان از کیس (اموال) برادران خود برمی‌دارند در حالی که هیچ‌کس دیگری را منع نمی‌کند.<ref>صافی گلپایگانی، لطف الله، منتخب الاثر، ناشر، مکتب المولف، انتشارات سلمان فارسی، ۱۴۲۲ق، چاپ اول ج۳، ص۱۷۴–۱۷۰.</ref> هم چنین علم و عقل مردم به نهایت خود می‌رسد:		بر اساس روایات بعد از ظهور و بعد از تسلط بر صالحان بر روی زمین، انسان‌ها در کمال صلح و صفا و برادری و بدون هیچ گونه نزاع و دشمنی زندگی خواهند کرد. امام باقر(ع) می‌فرمایند: در آن زمان مردمان از کیس (اموال) برادران خود برمی‌دارند در حالی که هیچ‌کس دیگری را منع نمی‌کند.<ref>صافی گلپایگانی، لطف الله، منتخب الاثر، ناشر، مکتب المولف، انتشارات سلمان فارسی، ۱۴۲۲ق، چاپ اول ج۳، ص۱۷۴–۱۷۰.</ref> هم چنین علم و عقل مردم به نهایت خود می‌رسد:

Rezvani در ‏۲۱ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۲۰

2021-02-21T07:20:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۵۰
خط ۸:		خط ۸:
	بر اساس روایات بعد از ظهور و بعد از تسلط بر صالحان بر روی زمین، انسان‌ها در کمال صلح و صفا و برادری و بدون هیچ گونه نزاع و دشمنی زندگی خواهند کرد. امام باقر(ع) می‌فرمایند: در آن زمان مردمان از کیس (اموال) برادران خود برمی‌دارند در حالی که هیچ‌کس دیگری را منع نمی‌کند.<ref>صافی گلپایگانی، لطف الله، منتخب الاثر، ناشر، مکتب المولف، انتشارات سلمان فارسی، ۱۴۲۲ق، چاپ اول ج۳، ص۱۷۴–۱۷۰.</ref> هم چنین علم و عقل مردم به نهایت خود می‌رسد:		بر اساس روایات بعد از ظهور و بعد از تسلط بر صالحان بر روی زمین، انسان‌ها در کمال صلح و صفا و برادری و بدون هیچ گونه نزاع و دشمنی زندگی خواهند کرد. امام باقر(ع) می‌فرمایند: در آن زمان مردمان از کیس (اموال) برادران خود برمی‌دارند در حالی که هیچ‌کس دیگری را منع نمی‌کند.<ref>صافی گلپایگانی، لطف الله، منتخب الاثر، ناشر، مکتب المولف، انتشارات سلمان فارسی، ۱۴۲۲ق، چاپ اول ج۳، ص۱۷۴–۱۷۰.</ref> هم چنین علم و عقل مردم به نهایت خود می‌رسد:

	* امام صادق(ع) فرمودند: علم بیست و هفت حرف است، آنچه پیامبران آورده‌اند و مردم تا آن زمان (زمان ظهور) می‌دانند، تنها دو حرف است، هنگامی که حضرت ظهور کنند بیست و پنج حرف دیگر را به مردم می‌آموزند تا علم کامل گردد.<ref>~~همان~~.</ref>		* امام صادق(ع) فرمودند: علم بیست و هفت حرف است، آنچه پیامبران آورده‌اند و مردم تا آن زمان (زمان ظهور) می‌دانند، تنها دو حرف است، هنگامی که حضرت ظهور کنند بیست و پنج حرف دیگر را به مردم می‌آموزند تا علم کامل گردد.<ref>صافی گلپایگانی، لطف الله، منتخب الاثر، ناشر، مکتب المولف، انتشارات سلمان فارسی، ۱۴۲۲ق، چاپ اول ج۳، ص۱۷۴–۱۷۰.</ref>
	* امام باقر(ع) می‌فرمایند: هنگامی که قائم ما قیام کند، خداوند سبحان دستش را روی سر مردم قرار می‌دهد، سپس عقل‌های مردم زیاد شده و صبر و حلم آنان کامل می‌گردد.<ref>~~همان~~.</ref>		* امام باقر(ع) می‌فرمایند: هنگامی که قائم ما قیام کند، خداوند سبحان دستش را روی سر مردم قرار می‌دهد، سپس عقل‌های مردم زیاد شده و صبر و حلم آنان کامل می‌گردد.<ref>صافی گلپایگانی، لطف الله، منتخب الاثر، ناشر، مکتب المولف، انتشارات سلمان فارسی، ۱۴۲۲ق، چاپ اول ج۳، ص۱۷۴–۱۷۰.</ref>

	==سنجش اعمال مردم در زمان غیبت و زمان ظهور==		==سنجش اعمال مردم در زمان غیبت و زمان ظهور==
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	این در حالی است که در بعضی روایات انتظار فرج را بهترین عمل نامیده‌اند. هم چنین انسان‌های زمان غیبت کبری را که بر عقیده خود ثابت قدم مانده‌اند، برترین انسان‌ها معرفی کرده است، به‌طور مثال پیغمبر اکرم(ص) می‌فرمایند: افضل اعمال امت من انتظار فرج است.<ref>مجلسی، محمد باقر، بحارالأنوار، بیروت، انتشارات الوفاء، ۱۴۰۴ق، ج۵۲، ص۱۲۲.</ref>		این در حالی است که در بعضی روایات انتظار فرج را بهترین عمل نامیده‌اند. هم چنین انسان‌های زمان غیبت کبری را که بر عقیده خود ثابت قدم مانده‌اند، برترین انسان‌ها معرفی کرده است، به‌طور مثال پیغمبر اکرم(ص) می‌فرمایند: افضل اعمال امت من انتظار فرج است.<ref>مجلسی، محمد باقر، بحارالأنوار، بیروت، انتشارات الوفاء، ۱۴۰۴ق، ج۵۲، ص۱۲۲.</ref>

	هم چنین امام سجاد(ع) می‌فرمایند: برای دوازدهمین وصی از اوصیاء پیغمبر غیبتی است و برای مردمان زمان غیبت او که قائل به امامت او هستند و منتظر او، فضیلتی است بیشتر از مردمان تمام زمان‌ها و… آنان مجاهدانی هستند که در زمان رسول خدا(ص) با شمشیرهای شان می‌جنگیدند، آنها مخلصان حقیقی خداوند و شیعیان واقعی ما هستند.<ref>~~همان~~.</ref> این روایات بیان می‌کنند مردمان زمان غیبت، حتی بر مردمان زمان حکومت حضرت با آن همه علم و عقل برترند.		هم چنین امام سجاد(ع) می‌فرمایند: برای دوازدهمین وصی از اوصیاء پیغمبر غیبتی است و برای مردمان زمان غیبت او که قائل به امامت او هستند و منتظر او، فضیلتی است بیشتر از مردمان تمام زمان‌ها و… آنان مجاهدانی هستند که در زمان رسول خدا(ص) با شمشیرهای شان می‌جنگیدند، آنها مخلصان حقیقی خداوند و شیعیان واقعی ما هستند.<ref>مجلسی، محمد باقر، بحارالأنوار، بیروت، انتشارات الوفاء، ۱۴۰۴ق، ج۵۲، ص۱۲۲.</ref> این روایات بیان می‌کنند مردمان زمان غیبت، حتی بر مردمان زمان حکومت حضرت با آن همه علم و عقل برترند.
	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}
	{{مطالعه بیشتر}}		{{مطالعه بیشتر}}