تغییر ضمیر در دعا - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

2024-09-29T07:02:56Z

جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۲
خط ۳۷:		خط ۳۷:
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی نویسنده =		\| بازبینی نویسنده =
	\| ~~بازبینی~~ =شد		\| ارزیابی کمی =شد
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =ج		\| اولویت =ج

Fabbasi در ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۷

2024-07-09T10:27:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۷
خط ۸:		خط ۸:

	== اختراع دعا ==		== اختراع دعا ==
	در روایتی از [[معصوم(ع)]] اختراع و ساختن دعا نهی شده است. در کتاب [[کافی]] روایتی با این مضمون نقل شده است: {{متن عربی\|دخلت علی أبی عبدالله(ع) فقلت: جعلت فداک إنی اخترعت دعاء قال: دعنی من اختراعک\|ترجمه=بر امام صادق(ع) وارد شدم و گفتم فدایتان شوم من از پیش خود دعایی اختراع کرده‌ام؛ حضرت فرمود رها کن مرا از اختراع خود.}}<ref>محمد بن یعقوب الکلینی، الکافی، ~~تهران:~~ دارالکتب الاسلامیه، ~~ج ۳، ص ۴۷۶، ح ۱~~.</ref>. سپس [[امام صادق(ع)]] به راوی ~~حدیث~~ دعایی آموزش می‌دهد.		در روایتی از [[معصوم(ع)]] اختراع و ساختن دعا نهی شده است. در کتاب [[کافی]] روایتی با این مضمون نقل شده است: {{متن عربی\|دخلت علی أبی عبدالله(ع) فقلت: جعلت فداک إنی اخترعت دعاء قال: دعنی من اختراعک\|ترجمه=بر امام صادق(ع) وارد شدم و گفتم فدایتان شوم من از پیش خود دعایی اختراع کرده‌ام؛ حضرت فرمود رها کن مرا از اختراع خود.}}<ref>محمد بن یعقوب الکلینی، الکافی، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ج۳، ص۴۷۶، ح۱.</ref>. سپس [[امام صادق(ع)]] به راوی حدیث، دعایی آموزش می‌دهد.

	برخی عالمان شیعه با تکیه بر این ~~روایت~~ ساختن ادعیه و اذکار و استفاده از آنها به جای ادعیه و اذکار مأثور (نقل شده از معصوم) را، از سوی برخی گروه‌های مذهبی، مذمت کرده‌اند. ~~برای نمونه،~~ [[میرزا حبیب الله هاشمی خویی]]،شارح [[نهج البلاغه]] و [[فقیه شیعه]] در قرن سیزدهم و چهاردهم قمری، استفاده [[صوفیه]] از ادعیه، اوراد و اذکار غیر مأثور را نقد کرده است.<ref>~~میرزا~~ حبیب ~~الله الهاشمی الخوئی،~~ منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغه، تهران، مکتبة الاسلامیة، ج ~~۱۳-~~ ص ۳۸۱.</ref>		برخی عالمان شیعه با تکیه بر این روایت، ساختن ادعیه و اذکار و استفاده از آنها به جای ادعیه و اذکار مأثور (نقل شده از معصوم) را، از سوی برخی گروه‌های مذهبی، مذمت کرده‌اند. [[میرزا حبیب الله هاشمی خویی]]،شارح [[نهج البلاغه]] و [[فقیه شیعه]] در قرن سیزدهم و چهاردهم قمری، استفاده [[صوفیه]] از ادعیه، اوراد و اذکار غیر مأثور را نقد کرده است.<ref>هاشمی خوئی، حبیب الله، منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغه، تهران، مکتبة الاسلامیة، ج ۱۳، ص ۳۸۱.</ref>

	== تغییر در دعا ==		== تغییر در دعا ==
	در روایاتی ~~دیگر~~ تغییر در [[دعای مأثور]] نیز از سوی معصوم(ع) نهی شده است. ~~در روایتی که~~ [[عبدالله بن سنان]] از امام جعفر صادق(ع) نقل کرده است ~~آمده~~ که «شبهاتی به شما خواهد رسید، پس بدون راهنما و پیشوای هدایت ~~کننده~~ خواهید ماند و در آن شبهه نجات ~~نمی‌یابد~~ مگر کسی که دعای غریق را بخواند، گفتم دعای غریق چگونه است؟ فرمود می‌گویی: {{متن عربی\|یَا اللَّهُ یَا رَحْمَانُ یَا رَحِیمُ یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَی دِینِکَ}} پس گفتم {{متن عربی\|یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَ الْاَبْصَارِ ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَی دِینِکَ}} حضرت فرمود به درستی که خداوند عزوجل مقلب قلوب و ابصار است، اما چنان‌که من می‌گویم بگو، {{متن عربی\|یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَی دِینِکَ}}<ref>محمد بن ~~علی الصدوق،~~ کمال الدین و تمام النعمة، قم، مکتبة الاسلامیة، ص ۳۵۲، ح ۴۹.</ref>		در روایاتی دیگر، تغییر در [[دعای مأثور]] نیز از سوی معصوم(ع) نهی شده است. [[عبدالله بن سنان]] از امام جعفر صادق(ع) نقل کرده است که فرمود: «شبهاتی به شما خواهد رسید، پس بدون راهنما و پیشوای هدایت کننده، خواهید ماند و در آن شبهه نجات نمی‌یابید مگر کسی که دعای غریق را بخواند، گفتم دعای غریق چگونه است؟ فرمود می‌گویی: {{متن عربی\|یَا اللَّهُ یَا رَحْمَانُ یَا رَحِیمُ یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَی دِینِکَ}} گفتم {{متن عربی\|یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَ الْاَبْصَارِ ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَی دِینِکَ}} حضرت فرمود به درستی که خداوند عزوجل مقلب قلوب و ابصار است، اما چنان‌که من می‌گویم بگو، {{متن عربی\|یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَی دِینِکَ}}<ref>ابن بابویه، محمد بن علی، کمال الدین و تمام النعمة، قم، مکتبة الاسلامیة، ص ۳۵۲، ح ۴۹.</ref>

	این رویکرد موجب شده است تا عالمان شیعه نسبت به تغییر در متن ادعیه مأثور حساسیت نشان دهند و از آن منع کنند. [[شیخ عباس قمی]]، در [[کتاب مفاتیح‌الجنان\|مفاتیح‌الجنان]] بعد از نقل [[زیارت وارث]] می‌گوید: «این زیارت، معروف به زیارت وارث است و مأخذ آن کتاب مصباح المتهجد شیخ طوسی است که از کتب معتبر و معروف نزد علما است و من این زیارت را بلاواسطه از همان کتاب شریف نقل کردم؛ آخر زیارت شهدا همین بود که ذکر شد {{متن عربی\|فَیا لَیتَنی کنْتُ مَعَکم فَأفُوزَ مَعَکم}} پس بخشی که برخی بعد از این ذکر کرده‌اند {{متن عربی\|فِي اَلْجِنَانِ مَعَ اَلنَّبِيِّينَ وَ اَلصِّدِّيقِينَ وَ اَلشُّهَدَاءِ وَ اَلصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولَئِكَ رَفِيقاً اَلسَّلاَمُ عَلَى مَنْ كَانَ فِي اَلْحَائِرِ مِنْكُمْ وَ عَلَى مَنْ لَمْ يَكُنْ فِي اَلْحَائِرِ مَعَكُمْ}} تمامی این‌ها زیادی است.<ref>عباس بن ~~محمدرضا القمی،~~ مفاتیح الجنان، تهران، انتشارات جاویدان، ص ۸۵۴–۸۵۹.</ref>		این رویکرد موجب شده است تا عالمان شیعه نسبت به تغییر در متن ادعیه مأثور حساسیت نشان دهند و از آن منع کنند. [[شیخ عباس قمی]]، در [[کتاب مفاتیح‌الجنان\|مفاتیح‌الجنان]] بعد از نقل [[زیارت وارث]] می‌گوید: «این زیارت، معروف به زیارت وارث است و مأخذ آن کتاب مصباح المتهجد شیخ طوسی است که از کتب معتبر و معروف نزد علما است و من این زیارت را بلاواسطه از همان کتاب شریف نقل کردم؛ آخر زیارت شهدا همین بود که ذکر شد {{متن عربی\|فَیا لَیتَنی کنْتُ مَعَکم فَأفُوزَ مَعَکم}} پس بخشی که برخی بعد از این ذکر کرده‌اند {{متن عربی\|فِي اَلْجِنَانِ مَعَ اَلنَّبِيِّينَ وَ اَلصِّدِّيقِينَ وَ اَلشُّهَدَاءِ وَ اَلصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولَئِكَ رَفِيقاً اَلسَّلاَمُ عَلَى مَنْ كَانَ فِي اَلْحَائِرِ مِنْكُمْ وَ عَلَى مَنْ لَمْ يَكُنْ فِي اَلْحَائِرِ مَعَكُمْ}} تمامی این‌ها زیادی است.<ref>قمی، عباس بن محمدرضا، مفاتیح الجنان، تهران، انتشارات جاویدان، ص ۸۵۴–۸۵۹.</ref>

	در ادامه، شیخ عباس قمی به نقل از استاد خود در کتاب [[ لؤلؤ و مرجان]] اضافه می‌کند که این کلمات که متضمن چند [[دروغ]] واضح است علاوه بر جسارت، ارتکاب بر بدعت و افزودن بر فرموده امام معصوم(ع) است و چنان شایع و متعارف شده که ~~البته~~ چند هزار مرتبه در شب و روز در حضور مرقد ابی عبدالله الحسین(ع) و محضر ملائکه مقربین و مطاف انبیا و مرسلین(ع) به آواز بلند خوانده می‌شود و احدی بر ایشان ایراد نمی‌کند و از گفتن این دروغ و ارتکاب این معصیت نهی نمی‌نمایند.<ref>عباس بن ~~محمدرضا القمی،~~ مفاتیح الجنان، تهران، انتشارات جاویدان، ص ۸۵۴–۸۵۹.</ref>		در ادامه، شیخ عباس قمی به نقل از استاد خود در کتاب [[ لؤلؤ و مرجان]] اضافه می‌کند که این کلمات که متضمن چند [[دروغ]] واضح است علاوه بر جسارت، ارتکاب بر بدعت و افزودن بر فرموده امام معصوم(ع) است و چنان شایع و متعارف شده که چند هزار مرتبه در شب و روز در حضور مرقد ابی عبدالله الحسین(ع) و محضر ملائکه مقربین و مطاف انبیا و مرسلین(ع) به آواز بلند خوانده می‌شود و احدی بر ایشان ایراد نمی‌کند و از گفتن این دروغ و ارتکاب این معصیت نهی نمی‌نمایند.<ref>قمی، عباس بن محمدرضا، مفاتیح الجنان، تهران، انتشارات جاویدان، ص ۸۵۴–۸۵۹.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۴۰:		خط ۴۰:
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =ج		\| اولویت =ج
	\| کیفیت =ج		\| کیفیت =ب
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}
	[[رده:فهم حدیث]]		[[رده:فهم حدیث]]
	[[رده:دعا]]		[[رده:دعا]]

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' ' به ''

2023-02-08T10:38:27Z

جایگزینی متن - ' <ref>' به '<ref>'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۰۸
خط ۸:		خط ۸:

	== اختراع دعا ==		== اختراع دعا ==
	در روایتی از [[معصوم(ع)]] اختراع و ساختن دعا نهی شده است. در کتاب [[کافی]] روایتی با این مضمون نقل شده است: {{متن عربی\|دخلت علی أبی عبدالله(ع) فقلت: جعلت فداک إنی اخترعت دعاء قال: دعنی من اختراعک\|ترجمه=بر امام صادق(ع) وارد شدم و گفتم فدایتان شوم من از پیش خود دعایی اختراع کرده‌ام؛ حضرت فرمود رها کن مرا از اختراع خود.}} <ref>محمد بن یعقوب الکلینی، الکافی، تهران: دارالکتب الاسلامیه، ج ۳، ص ۴۷۶، ح ۱.</ref>. سپس [[امام صادق(ع)]] به راوی حدیث دعایی آموزش می‌دهد.		در روایتی از [[معصوم(ع)]] اختراع و ساختن دعا نهی شده است. در کتاب [[کافی]] روایتی با این مضمون نقل شده است: {{متن عربی\|دخلت علی أبی عبدالله(ع) فقلت: جعلت فداک إنی اخترعت دعاء قال: دعنی من اختراعک\|ترجمه=بر امام صادق(ع) وارد شدم و گفتم فدایتان شوم من از پیش خود دعایی اختراع کرده‌ام؛ حضرت فرمود رها کن مرا از اختراع خود.}}<ref>محمد بن یعقوب الکلینی، الکافی، تهران: دارالکتب الاسلامیه، ج ۳، ص ۴۷۶، ح ۱.</ref>. سپس [[امام صادق(ع)]] به راوی حدیث دعایی آموزش می‌دهد.

	برخی عالمان شیعه با تکیه بر این روایت ساختن ادعیه و اذکار و استفاده از آنها به جای ادعیه و اذکار مأثور (نقل شده از معصوم) را، از سوی برخی گروه‌های مذهبی، مذمت کرده‌اند. برای نمونه، [[میرزا حبیب الله هاشمی خویی]]،شارح [[نهج البلاغه]] و [[فقیه شیعه]] در قرن سیزدهم و چهاردهم قمری، استفاده [[صوفیه]] از ادعیه، اوراد و اذکار غیر مأثور را نقد کرده است.<ref>میرزا حبیب الله الهاشمی الخوئی، منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغه، تهران، مکتبة الاسلامیة، ج ۱۳- ص ۳۸۱.</ref>		برخی عالمان شیعه با تکیه بر این روایت ساختن ادعیه و اذکار و استفاده از آنها به جای ادعیه و اذکار مأثور (نقل شده از معصوم) را، از سوی برخی گروه‌های مذهبی، مذمت کرده‌اند. برای نمونه، [[میرزا حبیب الله هاشمی خویی]]،شارح [[نهج البلاغه]] و [[فقیه شیعه]] در قرن سیزدهم و چهاردهم قمری، استفاده [[صوفیه]] از ادعیه، اوراد و اذکار غیر مأثور را نقد کرده است.<ref>میرزا حبیب الله الهاشمی الخوئی، منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغه، تهران، مکتبة الاسلامیة، ج ۱۳- ص ۳۸۱.</ref>

Rezapour در ‏۲۹ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۰۹

2022-11-29T08:09:52Z

@@ خط ۲۲: / خط ۲۲: @@
 {{پانویس}}
 {{شاخه
- | شاخه اصلی = حدیث
+  | شاخه اصلی = حدیث
- | شاخه فرعی۱ = منبع‌شناسی
+| شاخه فرعی۱ = دعا
- | شاخه فرعی۲ =
+| شاخه فرعی۲ =
   | شاخه فرعی۳ =
 }}
@@ خط ۴۳: / خط ۴۳: @@
 }}
 {{پایان متن}}
 [[رده:فهم حدیث]]
 [[رده:دعا]]

Shamloo در ‏۱ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۴

2022-10-01T11:04:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۳۴
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	این رویکرد موجب شده است تا عالمان شیعه نسبت به تغییر در متن ادعیه مأثور حساسیت نشان دهند و از آن منع کنند. [[شیخ عباس قمی]]، در [[کتاب مفاتیح‌الجنان\|مفاتیح‌الجنان]] بعد از نقل [[زیارت وارث]] می‌گوید: «این زیارت، معروف به زیارت وارث است و مأخذ آن کتاب مصباح المتهجد شیخ طوسی است که از کتب معتبر و معروف نزد علما است و من این زیارت را بلاواسطه از همان کتاب شریف نقل کردم؛ آخر زیارت شهدا همین بود که ذکر شد {{متن عربی\|فَیا لَیتَنی کنْتُ مَعَکم فَأفُوزَ مَعَکم}} پس بخشی که برخی بعد از این ذکر کرده‌اند {{متن عربی\|فِي اَلْجِنَانِ مَعَ اَلنَّبِيِّينَ وَ اَلصِّدِّيقِينَ وَ اَلشُّهَدَاءِ وَ اَلصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولَئِكَ رَفِيقاً اَلسَّلاَمُ عَلَى مَنْ كَانَ فِي اَلْحَائِرِ مِنْكُمْ وَ عَلَى مَنْ لَمْ يَكُنْ فِي اَلْحَائِرِ مَعَكُمْ}} تمامی این‌ها زیادی است.<ref>عباس بن محمدرضا القمی، مفاتیح الجنان، تهران، انتشارات جاویدان، ص ۸۵۴–۸۵۹.</ref>		این رویکرد موجب شده است تا عالمان شیعه نسبت به تغییر در متن ادعیه مأثور حساسیت نشان دهند و از آن منع کنند. [[شیخ عباس قمی]]، در [[کتاب مفاتیح‌الجنان\|مفاتیح‌الجنان]] بعد از نقل [[زیارت وارث]] می‌گوید: «این زیارت، معروف به زیارت وارث است و مأخذ آن کتاب مصباح المتهجد شیخ طوسی است که از کتب معتبر و معروف نزد علما است و من این زیارت را بلاواسطه از همان کتاب شریف نقل کردم؛ آخر زیارت شهدا همین بود که ذکر شد {{متن عربی\|فَیا لَیتَنی کنْتُ مَعَکم فَأفُوزَ مَعَکم}} پس بخشی که برخی بعد از این ذکر کرده‌اند {{متن عربی\|فِي اَلْجِنَانِ مَعَ اَلنَّبِيِّينَ وَ اَلصِّدِّيقِينَ وَ اَلشُّهَدَاءِ وَ اَلصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولَئِكَ رَفِيقاً اَلسَّلاَمُ عَلَى مَنْ كَانَ فِي اَلْحَائِرِ مِنْكُمْ وَ عَلَى مَنْ لَمْ يَكُنْ فِي اَلْحَائِرِ مَعَكُمْ}} تمامی این‌ها زیادی است.<ref>عباس بن محمدرضا القمی، مفاتیح الجنان، تهران، انتشارات جاویدان، ص ۸۵۴–۸۵۹.</ref>

	در ادامه، شیخ عباس قمی به نقل از استاد خود در [[~~کتاب~~ لؤلؤ و مرجان]] اضافه می‌کند که این کلمات که متضمن چند [[دروغ]] واضح است علاوه بر جسارت، ارتکاب بر بدعت و افزودن بر فرموده امام معصوم(ع) است و چنان شایع و متعارف شده که البته چند هزار مرتبه در شب و روز در حضور مرقد ابی عبدالله الحسین(ع) و محضر ملائکه مقربین و مطاف انبیا و مرسلین(ع) به آواز بلند خوانده می‌شود و احدی بر ایشان ایراد نمی‌کند و از گفتن این دروغ و ارتکاب این معصیت نهی نمی‌نمایند.<ref>عباس بن محمدرضا القمی، مفاتیح الجنان، تهران، انتشارات جاویدان، ص ۸۵۴–۸۵۹.</ref>		در ادامه، شیخ عباس قمی به نقل از استاد خود در کتاب [[ لؤلؤ و مرجان]] اضافه می‌کند که این کلمات که متضمن چند [[دروغ]] واضح است علاوه بر جسارت، ارتکاب بر بدعت و افزودن بر فرموده امام معصوم(ع) است و چنان شایع و متعارف شده که البته چند هزار مرتبه در شب و روز در حضور مرقد ابی عبدالله الحسین(ع) و محضر ملائکه مقربین و مطاف انبیا و مرسلین(ع) به آواز بلند خوانده می‌شود و احدی بر ایشان ایراد نمی‌کند و از گفتن این دروغ و ارتکاب این معصیت نهی نمی‌نمایند.<ref>عباس بن محمدرضا القمی، مفاتیح الجنان، تهران، انتشارات جاویدان، ص ۸۵۴–۸۵۹.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۳۷:		خط ۳۷:
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی نویسنده =		\| بازبینی نویسنده =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =شد
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =ج		\| اولویت =ج

Shamloo در ‏۱ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۰

2022-10-01T11:00:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۳۰
خط ۵:		خط ۵:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	'''تغییر ضمیر در دعا''' اگر به ~~مصداق~~ وارد کردن چیزی جدید در متن دینی دعا باشد نوعی بدعت شمرده شده است. روایاتی از ائمه اطهار(ع) نقل شده است که در آن معصوم(ع) از تغییر جزئی در متن دعا نهی کرده است. سیره علمای شیعه در بیان روایات و ادعیه معصومان(ع) چنین بوده که، مطابق کتاب‌های روایی معتبر شیعه، عین متن روایت دعا را بیان کنند. آنان در نقل متن دعا نیز در صورتی که روایت متفاوت دیگری از آن دعا وجود داشته باشد، این تفاوت‌ها را بیان و به منبع آن ارجاع می‌داده‌اند.		'''تغییر ضمیر در دعا''' اگر به قصد وارد کردن چیزی جدید در متن دینی دعا باشد نوعی بدعت شمرده شده است. روایاتی از ائمه اطهار(ع) نقل شده است که در آن معصوم(ع) از تغییر جزئی در متن دعا نهی کرده است. سیره علمای شیعه در بیان روایات و ادعیه معصومان(ع) چنین بوده که، مطابق کتاب‌های روایی معتبر شیعه، عین متن روایت دعا را بیان کنند. آنان در نقل متن دعا نیز در صورتی که روایت متفاوت دیگری از آن دعا وجود داشته باشد، این تفاوت‌ها را بیان و به منبع آن ارجاع می‌داده‌اند.

	== اختراع دعا ==		== اختراع دعا ==

Shamloo در ‏۱ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۰

2022-10-01T11:00:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۳۰
خط ۵:		خط ۵:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	'''تغییر ضمیر در دعا''' اگر به ~~قصد~~ وارد کردن چیزی جدید در متن دینی دعا باشد نوعی بدعت شمرده شده است. روایاتی از ائمه اطهار(ع) نقل شده است که در آن معصوم(ع) از تغییر جزئی در متن دعا نهی کرده است. سیره علمای شیعه در بیان روایات و ادعیه معصومان(ع) چنین بوده که، مطابق کتاب‌های روایی معتبر شیعه، عین متن روایت دعا را بیان کنند. آنان در نقل متن دعا نیز در صورتی که روایت متفاوت دیگری از آن دعا وجود داشته باشد، این تفاوت‌ها را بیان و به منبع آن ارجاع می‌داده‌اند.		'''تغییر ضمیر در دعا''' اگر به مصداق وارد کردن چیزی جدید در متن دینی دعا باشد نوعی بدعت شمرده شده است. روایاتی از ائمه اطهار(ع) نقل شده است که در آن معصوم(ع) از تغییر جزئی در متن دعا نهی کرده است. سیره علمای شیعه در بیان روایات و ادعیه معصومان(ع) چنین بوده که، مطابق کتاب‌های روایی معتبر شیعه، عین متن روایت دعا را بیان کنند. آنان در نقل متن دعا نیز در صورتی که روایت متفاوت دیگری از آن دعا وجود داشته باشد، این تفاوت‌ها را بیان و به منبع آن ارجاع می‌داده‌اند.

	== اختراع دعا ==		== اختراع دعا ==
خط ۱۳:		خط ۱۳:

	== تغییر در دعا ==		== تغییر در دعا ==
	در روایاتی دیگر تغییر در [[دعای مأثور]] نیز از سوی معصوم(ع) نهی شده است. در روایتی که [[عبدالله بن سنان]] از امام جعفر صادق(ع) نقل کرده است آمده که «شبهاتی به شما خواهد رسید، پس بدون راهنما و پیشوای هدایت کننده خواهید ماند و در آن شبهه نجات نمی‌یابد مگر کسی که دعای غریق را بخواند، گفتم دعای غریق چگونه است؟ فرمود می‌گویی: {{متن عربی\|یَا اللَّهُ یَا رَحْمَانُ یَا رَحِیمُ یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَی دِینِکَ}} پس گفتم {{متن عربی\|یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَ الْاَبْصَارِ ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَی دِینِکَ}} حضرت فرمود به درستی که خداوند عزوجل مقلب قلوب و ابصار است، اما چنان‌که من می‌گویم بگو، {{متن عربی\|یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَی دِینِکَ}}<ref>~~صدوق،~~ کمال الدین و تمام ~~النعمه،~~ قم، ~~جامعه مدرسین، ۱۴۰۵ هجری، ص۳۵۲، ح۴۹~~.</ref>		در روایاتی دیگر تغییر در [[دعای مأثور]] نیز از سوی معصوم(ع) نهی شده است. در روایتی که [[عبدالله بن سنان]] از امام جعفر صادق(ع) نقل کرده است آمده که «شبهاتی به شما خواهد رسید، پس بدون راهنما و پیشوای هدایت کننده خواهید ماند و در آن شبهه نجات نمی‌یابد مگر کسی که دعای غریق را بخواند، گفتم دعای غریق چگونه است؟ فرمود می‌گویی: {{متن عربی\|یَا اللَّهُ یَا رَحْمَانُ یَا رَحِیمُ یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَی دِینِکَ}} پس گفتم {{متن عربی\|یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَ الْاَبْصَارِ ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَی دِینِکَ}} حضرت فرمود به درستی که خداوند عزوجل مقلب قلوب و ابصار است، اما چنان‌که من می‌گویم بگو، {{متن عربی\|یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَی دِینِکَ}}<ref>محمد بن علی الصدوق، کمال الدین و تمام النعمة، قم، مکتبة الاسلامیة، ص ۳۵۲، ح ۴۹.</ref>

	این رویکرد موجب شده است تا عالمان شیعه نسبت به تغییر در متن ادعیه مأثور حساسیت نشان دهند و از آن منع کنند. [[شیخ عباس قمی]]، در [[کتاب مفاتیح‌الجنان\|مفاتیح‌الجنان]] بعد از نقل [[زیارت وارث]] می‌گوید: «این زیارت، معروف به زیارت وارث است و مأخذ آن کتاب مصباح المتهجد شیخ طوسی است که از کتب معتبر و معروف نزد علما است و من این زیارت را بلاواسطه از همان کتاب شریف نقل کردم؛ آخر زیارت شهدا همین بود که ذکر شد {{متن عربی\|فَیا لَیتَنی کنْتُ مَعَکم فَأفُوزَ مَعَکم}} پس بخشی که برخی بعد از این ذکر کرده‌اند {{متن عربی\|فِي اَلْجِنَانِ مَعَ اَلنَّبِيِّينَ وَ اَلصِّدِّيقِينَ وَ اَلشُّهَدَاءِ وَ اَلصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولَئِكَ رَفِيقاً اَلسَّلاَمُ عَلَى مَنْ كَانَ فِي اَلْحَائِرِ مِنْكُمْ وَ عَلَى مَنْ لَمْ يَكُنْ فِي اَلْحَائِرِ مَعَكُمْ}} تمامی این‌ها زیادی است.<ref>عباس بن محمدرضا القمی، مفاتیح الجنان، تهران، انتشارات جاویدان، ص ۸۵۴–۸۵۹.</ref>		این رویکرد موجب شده است تا عالمان شیعه نسبت به تغییر در متن ادعیه مأثور حساسیت نشان دهند و از آن منع کنند. [[شیخ عباس قمی]]، در [[کتاب مفاتیح‌الجنان\|مفاتیح‌الجنان]] بعد از نقل [[زیارت وارث]] می‌گوید: «این زیارت، معروف به زیارت وارث است و مأخذ آن کتاب مصباح المتهجد شیخ طوسی است که از کتب معتبر و معروف نزد علما است و من این زیارت را بلاواسطه از همان کتاب شریف نقل کردم؛ آخر زیارت شهدا همین بود که ذکر شد {{متن عربی\|فَیا لَیتَنی کنْتُ مَعَکم فَأفُوزَ مَعَکم}} پس بخشی که برخی بعد از این ذکر کرده‌اند {{متن عربی\|فِي اَلْجِنَانِ مَعَ اَلنَّبِيِّينَ وَ اَلصِّدِّيقِينَ وَ اَلشُّهَدَاءِ وَ اَلصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولَئِكَ رَفِيقاً اَلسَّلاَمُ عَلَى مَنْ كَانَ فِي اَلْحَائِرِ مِنْكُمْ وَ عَلَى مَنْ لَمْ يَكُنْ فِي اَلْحَائِرِ مَعَكُمْ}} تمامی این‌ها زیادی است.<ref>عباس بن محمدرضا القمی، مفاتیح الجنان، تهران، انتشارات جاویدان، ص ۸۵۴–۸۵۹.</ref>

Shamloo در ‏۱ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۵

2022-10-01T10:55:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۲۵
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	این رویکرد موجب شده است تا عالمان شیعه نسبت به تغییر در متن ادعیه مأثور حساسیت نشان دهند و از آن منع کنند. [[شیخ عباس قمی]]، در [[کتاب مفاتیح‌الجنان\|مفاتیح‌الجنان]] بعد از نقل [[زیارت وارث]] می‌گوید: «این زیارت، معروف به زیارت وارث است و مأخذ آن کتاب مصباح المتهجد شیخ طوسی است که از کتب معتبر و معروف نزد علما است و من این زیارت را بلاواسطه از همان کتاب شریف نقل کردم؛ آخر زیارت شهدا همین بود که ذکر شد {{متن عربی\|فَیا لَیتَنی کنْتُ مَعَکم فَأفُوزَ مَعَکم}} پس بخشی که برخی بعد از این ذکر کرده‌اند {{متن عربی\|فِي اَلْجِنَانِ مَعَ اَلنَّبِيِّينَ وَ اَلصِّدِّيقِينَ وَ اَلشُّهَدَاءِ وَ اَلصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولَئِكَ رَفِيقاً اَلسَّلاَمُ عَلَى مَنْ كَانَ فِي اَلْحَائِرِ مِنْكُمْ وَ عَلَى مَنْ لَمْ يَكُنْ فِي اَلْحَائِرِ مَعَكُمْ}} تمامی این‌ها زیادی است.<ref>عباس بن محمدرضا القمی، مفاتیح الجنان، تهران، انتشارات جاویدان، ص ۸۵۴–۸۵۹.</ref>		این رویکرد موجب شده است تا عالمان شیعه نسبت به تغییر در متن ادعیه مأثور حساسیت نشان دهند و از آن منع کنند. [[شیخ عباس قمی]]، در [[کتاب مفاتیح‌الجنان\|مفاتیح‌الجنان]] بعد از نقل [[زیارت وارث]] می‌گوید: «این زیارت، معروف به زیارت وارث است و مأخذ آن کتاب مصباح المتهجد شیخ طوسی است که از کتب معتبر و معروف نزد علما است و من این زیارت را بلاواسطه از همان کتاب شریف نقل کردم؛ آخر زیارت شهدا همین بود که ذکر شد {{متن عربی\|فَیا لَیتَنی کنْتُ مَعَکم فَأفُوزَ مَعَکم}} پس بخشی که برخی بعد از این ذکر کرده‌اند {{متن عربی\|فِي اَلْجِنَانِ مَعَ اَلنَّبِيِّينَ وَ اَلصِّدِّيقِينَ وَ اَلشُّهَدَاءِ وَ اَلصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولَئِكَ رَفِيقاً اَلسَّلاَمُ عَلَى مَنْ كَانَ فِي اَلْحَائِرِ مِنْكُمْ وَ عَلَى مَنْ لَمْ يَكُنْ فِي اَلْحَائِرِ مَعَكُمْ}} تمامی این‌ها زیادی است.<ref>عباس بن محمدرضا القمی، مفاتیح الجنان، تهران، انتشارات جاویدان، ص ۸۵۴–۸۵۹.</ref>

	در ادامه، شیخ عباس قمی به نقل از استاد خود در [[کتاب لؤلؤ و مرجان]] اضافه می‌کند که این کلمات که متضمن چند [[دروغ]] واضح است علاوه بر جسارت، ارتکاب بر بدعت و افزودن بر فرموده [[امام معصوم(ع)]] است و چنان شایع و متعارف شده که البته چند هزار مرتبه در شب و روز در حضور ~~[[مرقد ابی عبد الله الحسین(ع)\|~~مرقد ابی عبدالله الحسین(ع)]] و محضر [[ملائکه مقربین]] و مطاف [[انبیا]] و [[مرسلین(ع)]] به آواز بلند خوانده می‌شود و احدی بر ایشان ایراد نمی‌کند و از گفتن این دروغ و ارتکاب این [[معصیت]] نهی نمی‌نمایند.<ref>عباس بن محمدرضا القمی، مفاتیح الجنان، تهران، انتشارات جاویدان، ص ۸۵۴–۸۵۹.</ref>		در ادامه، شیخ عباس قمی به نقل از استاد خود در [[کتاب لؤلؤ و مرجان]] اضافه می‌کند که این کلمات که متضمن چند [[دروغ]] واضح است علاوه بر جسارت، ارتکاب بر بدعت و افزودن بر فرموده امام معصوم(ع) است و چنان شایع و متعارف شده که البته چند هزار مرتبه در شب و روز در حضور مرقد ابی عبدالله الحسین(ع) و محضر ملائکه مقربین و مطاف انبیا و مرسلین(ع) به آواز بلند خوانده می‌شود و احدی بر ایشان ایراد نمی‌کند و از گفتن این دروغ و ارتکاب این معصیت نهی نمی‌نمایند.<ref>عباس بن محمدرضا القمی، مفاتیح الجنان، تهران، انتشارات جاویدان، ص ۸۵۴–۸۵۹.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Shamloo در ‏۱ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۵

2022-10-01T10:55:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۲۵
خط ۸:		خط ۸:

	== اختراع دعا ==		== اختراع دعا ==
	در روایتی [[معصوم(ع)]] اختراع و ساختن دعا را نهی ~~کرده~~ است. در کتاب [[کافی]] روایتی با این مضمون نقل شده است: {{متن عربی\|دخلت علی أبی عبدالله(ع) فقلت: جعلت فداک إنی اخترعت دعاء قال: دعنی من اختراعک\|ترجمه=بر امام صادق(ع) وارد شدم و گفتم فدایتان شوم من از پیش خود دعایی اختراع کرده‌ام؛ حضرت فرمود رها کن مرا از اختراع خود.}} <ref>محمد بن یعقوب الکلینی، الکافی، تهران: دارالکتب الاسلامیه، ج ۳، ص ۴۷۶، ح ۱.</ref>. سپس [[امام صادق(ع)]] به راوی حدیث دعایی آموزش می‌دهد.		در روایتی از [[معصوم(ع)]] اختراع و ساختن دعا نهی شده است. در کتاب [[کافی]] روایتی با این مضمون نقل شده است: {{متن عربی\|دخلت علی أبی عبدالله(ع) فقلت: جعلت فداک إنی اخترعت دعاء قال: دعنی من اختراعک\|ترجمه=بر امام صادق(ع) وارد شدم و گفتم فدایتان شوم من از پیش خود دعایی اختراع کرده‌ام؛ حضرت فرمود رها کن مرا از اختراع خود.}} <ref>محمد بن یعقوب الکلینی، الکافی، تهران: دارالکتب الاسلامیه، ج ۳، ص ۴۷۶، ح ۱.</ref>. سپس [[امام صادق(ع)]] به راوی حدیث دعایی آموزش می‌دهد.

	برخی عالمان شیعه با تکیه بر این روایت ساختن ادعیه و اذکار و استفاده از آنها به جای ادعیه و اذکار مأثور (نقل شده از معصوم) را، از سوی برخی گروه‌های مذهبی، مذمت کرده‌اند. برای نمونه، میرزا حبیب الله هاشمی ~~خویی،شارح~~ نهج البلاغه و فقیه شیعه در قرن سیزدهم و چهاردهم قمری، استفاده صوفیه از ادعیه، اوراد و اذکار غیر مأثور را نقد کرده است.<ref>میرزا حبیب الله الهاشمی الخوئی، منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغه، تهران، مکتبة الاسلامیة، ج ۱۳- ص ۳۸۱.</ref>		برخی عالمان شیعه با تکیه بر این روایت ساختن ادعیه و اذکار و استفاده از آنها به جای ادعیه و اذکار مأثور (نقل شده از معصوم) را، از سوی برخی گروه‌های مذهبی، مذمت کرده‌اند. برای نمونه، [[میرزا حبیب الله هاشمی خویی]]،شارح [[نهج البلاغه]] و [[فقیه شیعه]] در قرن سیزدهم و چهاردهم قمری، استفاده [[صوفیه]] از ادعیه، اوراد و اذکار غیر مأثور را نقد کرده است.<ref>میرزا حبیب الله الهاشمی الخوئی، منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغه، تهران، مکتبة الاسلامیة، ج ۱۳- ص ۳۸۱.</ref>

	== تغییر در دعا ==		== تغییر در دعا ==
	در روایاتی دیگر تغییر در دعای مأثور نیز از سوی معصوم(ع) نهی شده است. در روایتی که [[عبدالله بن سنان]] از امام جعفر صادق(ع) نقل کرده است آمده که «شبهاتی به شما خواهد رسید، پس بدون راهنما و پیشوای هدایت کننده خواهید ماند و در آن شبهه نجات نمی‌یابد مگر کسی که دعای غریق را بخواند، گفتم دعای غریق چگونه است؟ فرمود می‌گویی: {{متن عربی\|یَا اللَّهُ یَا رَحْمَانُ یَا رَحِیمُ یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَی دِینِکَ}} پس گفتم {{متن عربی\|یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَ الْاَبْصَارِ ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَی دِینِکَ}} حضرت فرمود به درستی که خداوند عزوجل مقلب قلوب و ابصار است، اما چنان‌که من می‌گویم بگو، {{متن عربی\|یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَی دِینِکَ}}<ref>صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، قم، جامعه مدرسین، ۱۴۰۵ هجری، ص۳۵۲، ح۴۹.</ref>		در روایاتی دیگر تغییر در [[دعای مأثور]] نیز از سوی معصوم(ع) نهی شده است. در روایتی که [[عبدالله بن سنان]] از امام جعفر صادق(ع) نقل کرده است آمده که «شبهاتی به شما خواهد رسید، پس بدون راهنما و پیشوای هدایت کننده خواهید ماند و در آن شبهه نجات نمی‌یابد مگر کسی که دعای غریق را بخواند، گفتم دعای غریق چگونه است؟ فرمود می‌گویی: {{متن عربی\|یَا اللَّهُ یَا رَحْمَانُ یَا رَحِیمُ یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَی دِینِکَ}} پس گفتم {{متن عربی\|یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَ الْاَبْصَارِ ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَی دِینِکَ}} حضرت فرمود به درستی که خداوند عزوجل مقلب قلوب و ابصار است، اما چنان‌که من می‌گویم بگو، {{متن عربی\|یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَی دِینِکَ}}<ref>صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، قم، جامعه مدرسین، ۱۴۰۵ هجری، ص۳۵۲، ح۴۹.</ref>

	این رویکرد موجب شده است تا عالمان شیعه نسبت به تغییر در متن ادعیه مأثور حساسیت نشان دهند و از آن منع کنند. [[شیخ عباس قمی]]، در [[کتاب مفاتیح‌الجنان\|مفاتیح‌الجنان]] بعد از نقل [[زیارت وارث]] می‌گوید: «این زیارت، معروف به زیارت وارث است و مأخذ آن [[کتاب مصباح المتهجد~~]] [[~~شیخ طوسی]] است که از کتب معتبر و معروف نزد علما است و من این زیارت را بلاواسطه از همان کتاب شریف نقل کردم؛ آخر زیارت شهدا همین بود که ذکر شد {{متن عربی\|فَیا لَیتَنی کنْتُ مَعَکم فَأفُوزَ مَعَکم}} پس بخشی که برخی بعد از این ذکر کرده‌اند {{متن عربی\|فِي اَلْجِنَانِ مَعَ اَلنَّبِيِّينَ وَ اَلصِّدِّيقِينَ وَ اَلشُّهَدَاءِ وَ اَلصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولَئِكَ رَفِيقاً اَلسَّلاَمُ عَلَى مَنْ كَانَ فِي اَلْحَائِرِ مِنْكُمْ وَ عَلَى مَنْ لَمْ يَكُنْ فِي اَلْحَائِرِ مَعَكُمْ}} تمامی این‌ها زیادی است.<ref>عباس بن محمدرضا القمی، مفاتیح الجنان، تهران، انتشارات جاویدان، ص ۸۵۴–۸۵۹.</ref>		این رویکرد موجب شده است تا عالمان شیعه نسبت به تغییر در متن ادعیه مأثور حساسیت نشان دهند و از آن منع کنند. [[شیخ عباس قمی]]، در [[کتاب مفاتیح‌الجنان\|مفاتیح‌الجنان]] بعد از نقل [[زیارت وارث]] می‌گوید: «این زیارت، معروف به زیارت وارث است و مأخذ آن کتاب مصباح المتهجد شیخ طوسی است که از کتب معتبر و معروف نزد علما است و من این زیارت را بلاواسطه از همان کتاب شریف نقل کردم؛ آخر زیارت شهدا همین بود که ذکر شد {{متن عربی\|فَیا لَیتَنی کنْتُ مَعَکم فَأفُوزَ مَعَکم}} پس بخشی که برخی بعد از این ذکر کرده‌اند {{متن عربی\|فِي اَلْجِنَانِ مَعَ اَلنَّبِيِّينَ وَ اَلصِّدِّيقِينَ وَ اَلشُّهَدَاءِ وَ اَلصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولَئِكَ رَفِيقاً اَلسَّلاَمُ عَلَى مَنْ كَانَ فِي اَلْحَائِرِ مِنْكُمْ وَ عَلَى مَنْ لَمْ يَكُنْ فِي اَلْحَائِرِ مَعَكُمْ}} تمامی این‌ها زیادی است.<ref>عباس بن محمدرضا القمی، مفاتیح الجنان، تهران، انتشارات جاویدان، ص ۸۵۴–۸۵۹.</ref>

	در ادامه، شیخ عباس قمی به نقل از استاد خود در [[کتاب لؤلؤ و مرجان]] اضافه می‌کند که این کلمات که متضمن چند [[دروغ]] واضح است علاوه بر جسارت، ارتکاب بر بدعت و افزودن بر فرموده [[امام معصوم(ع)]] است و چنان شایع و متعارف شده که البته چند هزار مرتبه در شب و روز در حضور [[مرقد ابی عبد الله الحسین(ع)\|مرقد ابی عبدالله الحسین(ع)]] و محضر [[ملائکه مقربین]] و مطاف [[انبیا]] و [[مرسلین(ع)]] به آواز بلند خوانده می‌شود و احدی بر ایشان ایراد نمی‌کند و از گفتن این دروغ و ارتکاب این [[معصیت]] نهی نمی‌نمایند.<ref>~~قمی، عباس،~~ مفاتیح الجنان، ~~سازمان~~ انتشارات جاویدان، ~~کتاب فروشی محمد حسن علمی، ص۸۵۴–۸۵۹~~.</ref>		در ادامه، شیخ عباس قمی به نقل از استاد خود در [[کتاب لؤلؤ و مرجان]] اضافه می‌کند که این کلمات که متضمن چند [[دروغ]] واضح است علاوه بر جسارت، ارتکاب بر بدعت و افزودن بر فرموده [[امام معصوم(ع)]] است و چنان شایع و متعارف شده که البته چند هزار مرتبه در شب و روز در حضور [[مرقد ابی عبد الله الحسین(ع)\|مرقد ابی عبدالله الحسین(ع)]] و محضر [[ملائکه مقربین]] و مطاف [[انبیا]] و [[مرسلین(ع)]] به آواز بلند خوانده می‌شود و احدی بر ایشان ایراد نمی‌کند و از گفتن این دروغ و ارتکاب این [[معصیت]] نهی نمی‌نمایند.<ref>عباس بن محمدرضا القمی، مفاتیح الجنان، تهران، انتشارات جاویدان، ص ۸۵۴–۸۵۹.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Shamloo در ‏۱ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۱

2022-10-01T10:51:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۲۱
خط ۵:		خط ۵:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	'''تغییر ضمیر در دعا''' اگر به قصد وارد کردن چیزی جدید در متن دینی دعا باشد نوعی بدعت شمرده شده است. سیره علمای شیعه در بیان روایات و ادعیه معصومان(ع) چنین بوده که، مطابق کتاب‌های روایی معتبر شیعه، عین متن روایت دعا را بیان کنند. آنان در نقل متن دعا نیز در صورتی که روایت متفاوت دیگری از آن دعا وجود داشته باشد، این تفاوت‌ها را بیان و به منبع آن ارجاع می‌داده‌اند.		'''تغییر ضمیر در دعا''' اگر به قصد وارد کردن چیزی جدید در متن دینی دعا باشد نوعی بدعت شمرده شده است. روایاتی از ائمه اطهار(ع) نقل شده است که در آن معصوم(ع) از تغییر جزئی در متن دعا نهی کرده است. سیره علمای شیعه در بیان روایات و ادعیه معصومان(ع) چنین بوده که، مطابق کتاب‌های روایی معتبر شیعه، عین متن روایت دعا را بیان کنند. آنان در نقل متن دعا نیز در صورتی که روایت متفاوت دیگری از آن دعا وجود داشته باشد، این تفاوت‌ها را بیان و به منبع آن ارجاع می‌داده‌اند.

	== ~~معنای بدعت~~ ==		== اختراع دعا ==
	[[~~بدعت~~]] ~~یعنی چیزی~~ را ~~که جزء [[دین]] نیست وارد دین کنیم و جزئی از آن بدانیم~~. [[~~شیخ کلینی]] از [[عبدالرحیم قصیر~~]] نقل ~~کرده~~ است که: {{متن عربی\|دخلت علی أبی عبدالله(ع) فقلت: جعلت فداک إنی اخترعت دعاء قال: دعنی من اختراعک\|ترجمه=~~خدمت~~ امام صادق(ع) ~~رسیدم~~ و ~~عرض کردم~~ من از پیش خود دعایی اختراع کرده‌ام؛ حضرت فرمود رها کن مرا از اختراع خود.}} ~~یعنی آن را کنار گذار و برای من نقل نکن و~~ [[امام صادق(ع)]] برای ~~او دستورالعملی بیان کردند~~.<ref>~~کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، دارالکتب الاسلامیه، آخوندی، چاپ سوم، سال ۱۳۶۷ هجری، ج۳، ص۴۷۶، ح۱~~.</ref>		در روایتی [[معصوم(ع)]] اختراع و ساختن دعا را نهی کرده است. در کتاب [[کافی]] روایتی با این مضمون نقل شده است: {{متن عربی\|دخلت علی أبی عبدالله(ع) فقلت: جعلت فداک إنی اخترعت دعاء قال: دعنی من اختراعک\|ترجمه=بر امام صادق(ع) وارد شدم و گفتم فدایتان شوم من از پیش خود دعایی اختراع کرده‌ام؛ حضرت فرمود رها کن مرا از اختراع خود.}} <ref>محمد بن یعقوب الکلینی، الکافی، تهران: دارالکتب الاسلامیه، ج ۳، ص ۴۷۶، ح ۱.</ref>. سپس [[امام صادق(ع)]] به راوی حدیث دعایی آموزش می‌دهد.

			برخی عالمان شیعه با تکیه بر این روایت ساختن ادعیه و اذکار و استفاده از آنها به جای ادعیه و اذکار مأثور (نقل شده از معصوم) را، از سوی برخی گروه‌های مذهبی، مذمت کرده‌اند. برای نمونه، میرزا حبیب الله هاشمی خویی،شارح نهج البلاغه و فقیه شیعه در قرن سیزدهم و چهاردهم قمری، استفاده صوفیه از ادعیه، اوراد و اذکار غیر مأثور را نقد کرده است.<ref>میرزا حبیب الله الهاشمی الخوئی، منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغه، تهران، مکتبة الاسلامیة، ج ۱۳- ص ۳۸۱.</ref>

	== تغییر در دعا ==		== تغییر در دعا ==
	~~[[شیخ صدوق]]~~ از [[عبدالله بن سنان]] ~~روایت کرده که~~ امام صادق(ع) ~~فرمود:~~ «شبهاتی به شما خواهد رسید، پس بدون راهنما و پیشوای هدایت کننده خواهید ماند و در آن شبهه نجات نمی‌یابد مگر کسی که دعای غریق را بخواند، گفتم دعای غریق چگونه ~~است،~~ فرمود می‌گویی: {{متن عربی\|یَا اللَّهُ یَا رَحْمَانُ یَا رَحِیمُ یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَی دِینِکَ}} پس گفتم {{متن عربی\|یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَ الْاَبْصَارِ ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَی دِینِکَ}} حضرت فرمود به درستی که خداوند عزوجل مقلب قلوب و ابصار است، اما چنان‌که من می‌گویم بگو، {{متن عربی\|یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَی دِینِکَ}}<ref>صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، قم، جامعه مدرسین، ۱۴۰۵ هجری، ص۳۵۲، ح۴۹~~.</ref>~~		در روایاتی دیگر تغییر در دعای مأثور نیز از سوی معصوم(ع) نهی شده است. در روایتی که [[عبدالله بن سنان]] از امام جعفر صادق(ع) نقل کرده است آمده که «شبهاتی به شما خواهد رسید، پس بدون راهنما و پیشوای هدایت کننده خواهید ماند و در آن شبهه نجات نمی‌یابد مگر کسی که دعای غریق را بخواند، گفتم دعای غریق چگونه است؟ فرمود می‌گویی: {{متن عربی\|یَا اللَّهُ یَا رَحْمَانُ یَا رَحِیمُ یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَی دِینِکَ}} پس گفتم {{متن عربی\|یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَ الْاَبْصَارِ ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَی دِینِکَ}} حضرت فرمود به درستی که خداوند عزوجل مقلب قلوب و ابصار است، اما چنان‌که من می‌گویم بگو، {{متن عربی\|یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَی دِینِکَ}}<ref>صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، قم، جامعه مدرسین، ۱۴۰۵ هجری، ص۳۵۲، ح۴۹.</ref>

	[[شیخ عباس قمی]]، در [[کتاب مفاتیح‌الجنان]] بعد از نقل [[زیارت وارث]] چنین بیان می‌کند: «این زیارت، معروف به زیارت وارث است و مأخذ آن [[کتاب مصباح المتهجد]] [[شیخ طوسی]] است که از کتب معتبر و معروف نزد علما است و من این زیارت را بلاواسطه از همان کتاب شریف نقل کردم؛ آخر زیارت شهدا همین بود که ذکر شد {{متن عربی\|فَیا لَیتَنی کنْتُ مَعَکم فَأفُوزَ مَعَکم}} پس بخشی که برخی بعد از این ذکر کرده‌اند {{متن عربی\|فِي اَلْجِنَانِ مَعَ اَلنَّبِيِّينَ وَ اَلصِّدِّيقِينَ وَ اَلشُّهَدَاءِ وَ اَلصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولَئِكَ رَفِيقاً اَلسَّلاَمُ عَلَى مَنْ كَانَ فِي اَلْحَائِرِ مِنْكُمْ وَ عَلَى مَنْ لَمْ يَكُنْ فِي اَلْحَائِرِ مَعَكُمْ}} تمامی این‌ها زیادی است.

	همچنین شیخ عباس قمی به نقل از استاد خود در [[کتاب لؤلؤ و مرجان]] بیان می‌کند: این کلمات که متضمن چند [[دروغ]] واضح است علاوه بر جسارت، ارتکاب بر بدعت و افزودن بر فرموده [[امام معصوم(ع)]] است و چنان شایع و متعارف شده که البته چند هزار مرتبه در شب و روز در حضور [[مرقد ابی عبد الله الحسین(ع)]] و محضر [[ملائکه مقربین]] و مطاف [[انبیا]] و [[مرسلین(ع)]] به آواز بلند خوانده می‌شود و احدی بر ایشان ایراد نمی‌کند و از گفتن این دروغ و ارتکاب این [[معصیت]] نهی نمی‌نمایند.<ref>قمی، عباس، مفاتیح الجنان، سازمان انتشارات جاویدان، کتاب فروشی محمد حسن علمی، ص۸۵۴–۸۵۹.</ref>

	== تغییر ~~ضمیر~~ در ~~دعا ==~~		این رویکرد موجب شده است تا عالمان شیعه نسبت به تغییر در متن ادعیه مأثور حساسیت نشان دهند و از آن منع کنند. [[شیخ عباس قمی]]، در [[کتاب مفاتیح‌الجنان\|مفاتیح‌الجنان]] بعد از نقل [[زیارت وارث]] می‌گوید: «این زیارت، معروف به زیارت وارث است و مأخذ آن [[کتاب مصباح المتهجد]] [[شیخ طوسی]] است که از کتب معتبر و معروف نزد علما است و من این زیارت را بلاواسطه از همان کتاب شریف نقل کردم؛ آخر زیارت شهدا همین بود که ذکر شد {{متن عربی\|فَیا لَیتَنی کنْتُ مَعَکم فَأفُوزَ مَعَکم}} پس بخشی که برخی بعد از این ذکر کرده‌اند {{متن عربی\|فِي اَلْجِنَانِ مَعَ اَلنَّبِيِّينَ وَ اَلصِّدِّيقِينَ وَ اَلشُّهَدَاءِ وَ اَلصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولَئِكَ رَفِيقاً اَلسَّلاَمُ عَلَى مَنْ كَانَ فِي اَلْحَائِرِ مِنْكُمْ وَ عَلَى مَنْ لَمْ يَكُنْ فِي اَلْحَائِرِ مَعَكُمْ}} تمامی این‌ها زیادی است.<ref>عباس بن محمدرضا القمی، مفاتیح الجنان، تهران، انتشارات جاویدان، ص ۸۵۴–۸۵۹.</ref>
	~~با توجه به روایاتی که در این مورد وارد شده‌اند~~ و [[~~سیره علما~~]] در نقل [[~~روایت~~]]~~، معلوم می‌شود آنچه~~ که از ~~طریق امامان معصوم(ع) وارد شده باید خوانده شود~~ و ~~دخل~~ و ~~تصرف در آن جایز نیست، به خصوص اگر به قصد نسبت دادن آن دعا به امام(ع) باشد~~ که ~~در این صورت علاوه بر نسبت دروغ به امام(ع) دادن، شخص بدعتی مرتکب می‌شود.~~
	{{~~پایان پاسخ~~}}
	{{~~مطالعه بیشتر~~}}

	~~== مطالعه بیشتر ==~~		در ادامه، شیخ عباس قمی به نقل از استاد خود در [[کتاب لؤلؤ و مرجان]] اضافه می‌کند که این کلمات که متضمن چند [[دروغ]] واضح است علاوه بر جسارت، ارتکاب بر بدعت و افزودن بر فرموده [[امام معصوم(ع)]] است و چنان شایع و متعارف شده که البته چند هزار مرتبه در شب و روز در حضور [[مرقد ابی عبد الله الحسین(ع)\|مرقد ابی عبدالله الحسین(ع)]] و محضر [[ملائکه مقربین]] و مطاف [[انبیا]] و [[مرسلین(ع)]] به آواز بلند خوانده می‌شود و احدی بر ایشان ایراد نمی‌کند و از گفتن این دروغ و ارتکاب این [[معصیت]] نهی نمی‌نمایند.<ref>قمی، عباس، مفاتیح الجنان، سازمان انتشارات جاویدان، کتاب فروشی محمد حسن علمی، ص۸۵۴–۸۵۹.</ref>
	* لوءلوء و ~~مرجان، میرزا حسین نوری~~.
	~~{{پایان مطالعه بیشتر}}~~

	== منابع ==		== منابع ==