تأمین مخارج دختر توسط پدر - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

2024-09-29T06:56:07Z

جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۶
خط ۵۴:		خط ۵۴:
	\| تغییر مسیر =		\| تغییر مسیر =
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| ~~بازبینی~~ =		\| ارزیابی کمی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =ج		\| اولویت =ج

Am.gashool در ‏۲۱ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۱۲

2023-04-21T10:12:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۲
خط ۵:		خط ۵:
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	{{درگاه\|زن و خانواده}}		{{درگاه\|زن و خانواده}}
	~~تأمین مخارج~~ دختر بر عهده پدر است. ~~از نظر~~ [[قانون مدنی]] که ~~اقتباس~~ از فقه امامیه ~~است تأمین مخارج یا همان~~ [[نفقه]] هر یک از فرزندان ~~از جمله دختران~~ تا زمانی که ~~خود~~ درآمد کافی برای امرار معاش ~~متناسب~~ نداشته ~~باشند و از طرفی~~ پدر ~~نیز دارای~~ استطاعت و توان مالی ~~باشد به عهده پدر است و این وجوب و احتیاج مقید به سنّ خاص یا زمان خاص نیست~~. ~~سقوط~~ این تکلیف ~~منوط~~ به استطاعت ~~فرزندان یا عدم استطاعت~~ پدر از دادن نفقه ~~می‌باشد~~.		تا زمانی که دختر با پدر خود زندگی کند، پرداخت نفقه او بر عهده پدر است. [[قانون مدنی]] نیز که برگرفته از فقه امامیه است، پرداخت [[نفقه]] یا همان تأمین مخارج زندگی هر یک از فرزندان را بر عهده پدر قرار داده‌است. در این راستا تفاوتی میان دختر و پسر نیست. پس تا زمانی که دختر درآمد کافی برای امرار معاش نداشته باشد، هزینه‌های زندگی او بر عهده پدرش خواهد بود. مشروط بر اینکه پدر استطاعت و توان مالی داشته‌باشد. این تکلیف پدر تا زمانی ادامه خواهد داشت که دختر به استطاعت مالی برسد و از این زمان پدر از دادن نفقه معاف خواهد‌شد.

	== قانون مدنی ==		== نفقه فرزندان در قانون مدنی ==
	در ماده ۱۲۰۴ قانون مدنی آمده است: «نفقه اقارب عبارت است از مسکن و البسه و غذا و اثاث البیت به قدر رفع حاجت با در نظر گرفتن درجه استطاعت منفق». بنابراین، اولا: مقصود از نفقه، موارد ضروری برای ادامه زندگی است و ثانیا: در نفقۀ فرزند یا دیگر خویشان معیار میزان و کیفیت نفقه، وضعیت مالی نفقه دهنده است.		در ماده ۱۲۰۴ قانون مدنی آمده است: «نفقه اقارب عبارت است از مسکن و البسه و غذا و اثاث البیت به قدر رفع حاجت با در نظر گرفتن درجه استطاعت منفق». بنابراین، اولا: مقصود از نفقه، موارد ضروری برای ادامه زندگی است و ثانیا: در نفقۀ فرزند یا دیگر خویشان معیار میزان و کیفیت نفقه، وضعیت مالی نفقه دهنده است.

خط ۱۶:		خط ۱۶:
	به همین جهت در ماده ۱۲۰۴ قانون مدنی معیار سنجش میزان نفقه دو عامل در نظر گرفته شده‌است: ۱. کافی بودن برای رفع نیاز نفقه گیرنده و ۲.توان مالی نفقه دهنده.		به همین جهت در ماده ۱۲۰۴ قانون مدنی معیار سنجش میزان نفقه دو عامل در نظر گرفته شده‌است: ۱. کافی بودن برای رفع نیاز نفقه گیرنده و ۲.توان مالی نفقه دهنده.

	الزامی بودن پرداخت نفقه با بالغ شدن افراد از میان نمی‌رود و چنانچه پس از بلوغ و رشد ~~فردی همچنان~~ وضعیت نداری و عدم تمکن مالی وی استمرار داشته باشد، پرداخت نفقۀ وی بر خویشان او الزامی خواهد بود؛ به همین خاطر گفته شده: «تکلیف پدر و مادر در دادن نفقه به فرزندان ناتوان بعد از رسیدن به سن رشد نیز ادامه می‌یابد.»<ref>کاتوزیان، ناصر، حقوق مدنی، حقوق خانواده، ج۲، ص۳۶۲.</ref> ماده ۱۱۹۹ قانون مدنی نیز مقرر داشته‌است: «نفقه اولاد بر عهده پدر است. پس از فوت پدر یا عدم قدرت او به انفاق به عهده اجداد پدری است… در صورت نبودن پدر و اجداد پدری یا عدم قدرت آنها نفقه بر عهده مادر است…».		الزامی بودن پرداخت نفقه با بالغ شدن افراد از میان نمی‌رود و چنانچه پس از بلوغ و رشد فکری، وضعیت نداری و عدم تمکن مالی وی همچنان استمرار داشته باشد، پرداخت نفقۀ وی بر خویشان او الزامی خواهد بود؛ به همین خاطر گفته شده: «تکلیف پدر و مادر در دادن نفقه به فرزندان ناتوان بعد از رسیدن به سن رشد نیز ادامه می‌یابد.»<ref>کاتوزیان، ناصر، حقوق مدنی، حقوق خانواده، ج۲، ص۳۶۲.</ref> ماده ۱۱۹۹ قانون مدنی نیز مقرر داشته‌است: «نفقه اولاد بر عهده پدر است. پس از فوت پدر یا عدم قدرت او به انفاق به عهده اجداد پدری است… در صورت نبودن پدر و اجداد پدری یا عدم قدرت آنها نفقه بر عهده مادر است…».

	بنابر این نفقه فرزندان خواه دختر باشند و خواه پسر، تا زمانی که به لحاظ مالی دارا محسوب نشوند همچنان بر پدر و دیگر خویشاوندان ایشان خواهد بود. البته در این زمینه اولویت خویشاوندان لحاظ می شود و با وجود پدری که قادر بر پرداخت نفقه است نوبت به سایرین نخواهد رسید.		بنابر این نفقه فرزندان خواه دختر باشند و خواه پسر، تا زمانی که به لحاظ مالی دارا محسوب نشوند همچنان بر عهده پدر یا دیگر خویشاوندان ایشان خواهد بود. البته در این زمینه اولویت خویشاوندان لحاظ می شود و با وجود پدری که قادر بر پرداخت نفقه است نوبت به سایرین نخواهد رسید.

	برخی از حقوقدانان صراحتا بیان می‌دارند: اگر دختری از شوهر کردن امتناع کند یعنی با وجود خواستگاران شایسته به ایشان پاسخ رد بدهد و به هر ترتیب از لحاظ مالی نادار محسوب شود، نفقه او همچنان بر عهده خویشان نزدیک وی است؛ بنابر این خویشان وی نمی‌توانند با این ادعا که ازدواج می توانست نفقه وی را تامین کند از تکلیف خود شانه خالی کنند؛ به ویژه که شوهر کردن، شغلی برای امرار معاش محسوب نمی‌شود.<ref>کاتوزیان، ناصر، حقوق مدنی، حقوق خانواده، ج۲، ص۳۴۴.</ref>		برخی از حقوقدانان صراحتا بیان می‌دارند: اگر دختری از شوهر کردن امتناع کند یعنی با وجود خواستگاران شایسته به ایشان پاسخ رد بدهد و به هر ترتیب از لحاظ مالی نادار محسوب شود، نفقه او همچنان بر عهده خویشان نزدیک وی است؛ بنابر این خویشان وی نمی‌توانند با این ادعا که ازدواج می توانست نفقه وی را تامین کند از تکلیف خود شانه خالی کنند؛ به ویژه که شوهر کردن، شغلی برای امرار معاش محسوب نمی‌شود.<ref>کاتوزیان، ناصر، حقوق مدنی، حقوق خانواده، ج۲، ص۳۴۴.</ref>

Am.gashool در ‏۲۱ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۵۰

2023-04-21T09:50:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۲۰
خط ۸:		خط ۸:

	== قانون مدنی ==		== قانون مدنی ==
	ماده ~~۱۱۹۷~~ قانون مدنی ~~تصریح کرده~~ است که: ~~کسی مستحق نفقه~~ است ~~که ندار بوده~~ و ~~نتواند~~ به ~~وسیله اشتغال به شغلی وسائل معیشت خود را فراهم سازد؛ بنابراین~~ برای ~~اینکه شخص بتواند از~~ خویشان ~~مستقیم خود یعنی پدر~~ و ~~مادر~~ نفقه ~~بخواهد باید ثابت کند اولا: دارایی کافی ندارد. و ثانیاً به وسیله کارکردن نیز نمی‌تواند امرار معاش کند~~.		در ماده ۱۲۰۴ قانون مدنی آمده است: «نفقه اقارب عبارت است از مسکن و البسه و غذا و اثاث البیت به قدر رفع حاجت با در نظر گرفتن درجه استطاعت منفق». بنابراین، اولا: مقصود از نفقه، موارد ضروری برای ادامه زندگی است و ثانیا: در نفقۀ فرزند یا دیگر خویشان معیار میزان و کیفیت نفقه، وضعیت مالی نفقه دهنده است.

	ماده ~~۱۱۹۹~~ قانون مدنی ~~مقرر می‌کند که~~: نفقه ~~اولاد بر عهده پدر~~ است. ~~پس از فوت پدر~~ یا عدم ~~قدرت~~ او به انفاق به ~~عهده اجداد پدری است… در صورت نبودن پدر و اجداد پدری یا عدم قدرت آنها~~ نفقه ~~بر عهده مادر است…»~~		ماده ۱۱۹۷ قانون مدنی تصریح کرده است: کسی مستحق نفقه است که ندار بوده و نتواند به وسیلۀ اشتغال به شغلی وسائل معیشت خود را فراهم سازد. بنابراین، عدم اشتغال نفقه گیرنده یا ناتوانی وی در اداره زندگی خود و عدم تمکن مالی او از شرایط لزوم انفاق قلمداد شده‌است . پس برای اینکه بتوان خویشان نزدیک فردی را مکلف به پرداخت نفقه وی قلمداد نمود، باید دو نکته ثابت شود اولا: آن فرد دارایی کافی برای امرار معاش نداشته باشد. ثانیاً: به وسیله کارکردن نیز نتواند امرار معاش نماید.

	و در ماده ~~۱۲۰۴ همین~~ قانون ~~آمده است~~: ~~«نفقه اقارب عبارت~~ است از ~~مسکن~~ و ~~البسه و غذا و اثاث البیت به قدر رفع حاجت با~~ در نظر ~~گرفتن درجه استطاعت منفق»~~.		شرط دیگر الزامی بودن پرداخت نفقه، تمکن مالیِ کسی است که در خویشاوندی با نفقه گیرنده، نسبت به دیگران اولویت دارد. از این‌روی ماده ۱۱۹۸ قانون مدنی مقرر می‌دارد: «کسی ملزم به انفاق است که متمکن از دادن نفقه باشد؛ یعنی بتواند نفقه بدهد بدون اینکه از این حیث در وضع معیشت خود دچار مضیقه گردد...» همچنین در ادامه همین ماده تصریح شده است که برای سنجش تمکن یا عدم تمکن در پرداخت نفقه باید وضع زندگی شخصیِ پرداخت کنندۀنفقه و میزان تعهدات وی در نظر گرفته شود.

	~~بنابراین یکی از شرایط لزوم انفاق عدم تمکن مالی یا اشتغال منفق علیه است که~~ در ~~اداره زندگی خود ناتوان باشد~~. ~~پس «اگر دختری از شوهر کردن امتناع کند~~ و به خواستگاران شایسته خود پاسخ ردّ بدهد و به درماندگی افتد نمی‌توان ادعا کرد، چون توانایی کسب نفقه را دارد یا پیش از این داشته است، حقی بر نفقه گرفتن از خویشان ندارد. به ویژه که شوهر کردن در زمره مشاغلی نیست که به منظور امرار معاش اختیار می‌شود».<ref>کاتوزیان، ناصر، حقوق مدنی، حقوق خانواده، ج۲، ص۳۴۴.~~</ref>~~		به همین جهت در ماده ۱۲۰۴ قانون مدنی معیار سنجش میزان نفقه دو عامل در نظر گرفته شده‌است: ۱. کافی بودن برای رفع نیاز نفقه گیرنده و ۲.توان مالی نفقه دهنده.

	~~شرط دیگر انفاق~~ تمکن مالی ~~خوانده یا همان کسی که انفاق~~ به ~~عهده اوست، می‌باشد~~. ~~از اینروی~~ ماده ~~۱۱۹۸~~ قانون مدنی ~~می‌گوید~~: ~~«کسی ملزم~~ به انفاق ~~است که متمکن از دادن~~ نفقه ~~باشد؛ یعنی بتواند نفقه بدهد بدون اینکه از این حیث در وضع معیشت خود دچار مضیقه گردد~~.»		الزامی بودن پرداخت نفقه با بالغ شدن افراد از میان نمی‌رود و چنانچه پس از بلوغ و رشد فردی همچنان وضعیت نداری و عدم تمکن مالی وی استمرار داشته باشد، پرداخت نفقۀ وی بر خویشان او الزامی خواهد بود؛ به همین خاطر گفته شده: «تکلیف پدر و مادر در دادن نفقه به فرزندان ناتوان بعد از رسیدن به سن رشد نیز ادامه می‌یابد.»<ref>کاتوزیان، ناصر، حقوق مدنی، حقوق خانواده، ج۲، ص۳۶۲.</ref> ماده ۱۱۹۹ قانون مدنی نیز مقرر داشته‌است: «نفقه اولاد بر عهده پدر است. پس از فوت پدر یا عدم قدرت او به انفاق به عهده اجداد پدری است… در صورت نبودن پدر و اجداد پدری یا عدم قدرت آنها نفقه بر عهده مادر است…».

	از ~~اینروی در ماده ۱۲۱۴ میزان~~ نفقه بر ~~مبنای دو عامل تعیین می‌شود: ۱.احتیاج مستحق~~ نفقه. ۲.~~درجه استطاعت انفاق‌کننده~~.		بنابر این نفقه فرزندان خواه دختر باشند و خواه پسر، تا زمانی که به لحاظ مالی دارا محسوب نشوند همچنان بر پدر و دیگر خویشاوندان ایشان خواهد بود. البته در این زمینه اولویت خویشاوندان لحاظ می شود و با وجود پدری که قادر بر پرداخت نفقه است نوبت به سایرین نخواهد رسید.

			برخی از حقوقدانان صراحتا بیان می‌دارند: اگر دختری از شوهر کردن امتناع کند یعنی با وجود خواستگاران شایسته به ایشان پاسخ رد بدهد و به هر ترتیب از لحاظ مالی نادار محسوب شود، نفقه او همچنان بر عهده خویشان نزدیک وی است؛ بنابر این خویشان وی نمی‌توانند با این ادعا که ازدواج می توانست نفقه وی را تامین کند از تکلیف خود شانه خالی کنند؛ به ویژه که شوهر کردن، شغلی برای امرار معاش محسوب نمی‌شود.<ref>کاتوزیان، ناصر، حقوق مدنی، حقوق خانواده، ج۲، ص۳۴۴.</ref>

			با عنایت به مجموع مطالب فوق تا زمانی که دختر همراه با پدر زندگی می‌کند، در صورت توان مالی پدر و نیاز دختر به دریافت نفقه، نفقه وی همواره بر عهده پدر او خواهد‌بود؛ مگر در صورتی که به لحاظ مالی پدر نادار محسوب شده و یا دختر دارا قلمداد شود. {{پایان پاسخ}}

	شرط سقوط نفقه همان دارا بودن یا دارا شدن مستحقق یا عدم تمکن و نداری منفق می‌باشد. از این‌روی گفته شده: «باید دانست که تکلیف پدر و مادر در دادن نفقه به فرزندان ناتوان بعد از رسیدن به سن رشد نیز ادامه می‌یابد».<ref>کاتوزیان، ناصر، حقوق مدنی، حقوق خانواده، ج۲، ص۳۶۲.</ref>{{پایان پاسخ}}
	{{مطالعه بیشتر}}		{{مطالعه بیشتر}}
	== مطالعه بیشتر ==		== مطالعه بیشتر ==

Nazarzadeh در ‏۱۹ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۲۴

2022-06-19T07:24:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۴
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	{{درگاه\|~~فاطمی~~}}		{{درگاه\|زن و خانواده}}
	تأمین مخارج دختر بر عهده پدر است. از نظر [[قانون مدنی]] که اقتباس از فقه امامیه است تأمین مخارج یا همان [[نفقه]] هر یک از فرزندان از جمله دختران تا زمانی که خود درآمد کافی برای امرار معاش متناسب نداشته باشند و از طرفی پدر نیز دارای استطاعت و توان مالی باشد به عهده پدر است و این وجوب و احتیاج مقید به سنّ خاص یا زمان خاص نیست. سقوط این تکلیف منوط به استطاعت فرزندان یا عدم استطاعت پدر از دادن نفقه می‌باشد.		تأمین مخارج دختر بر عهده پدر است. از نظر [[قانون مدنی]] که اقتباس از فقه امامیه است تأمین مخارج یا همان [[نفقه]] هر یک از فرزندان از جمله دختران تا زمانی که خود درآمد کافی برای امرار معاش متناسب نداشته باشند و از طرفی پدر نیز دارای استطاعت و توان مالی باشد به عهده پدر است و این وجوب و احتیاج مقید به سنّ خاص یا زمان خاص نیست. سقوط این تکلیف منوط به استطاعت فرزندان یا عدم استطاعت پدر از دادن نفقه می‌باشد.

Nazarzadeh در ‏۱۶ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۲

2022-01-16T10:12:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۴۲
خط ۳:		خط ۳:
	از نظر دین اسلام و قانون مدنی جامعه، پدر تا چه زمان وظیفه تأمین مخارج دختری که در خانه اش زندگی می‌کند را بر عهده دارد؟		از نظر دین اسلام و قانون مدنی جامعه، پدر تا چه زمان وظیفه تأمین مخارج دختری که در خانه اش زندگی می‌کند را بر عهده دارد؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}تأمین مخارج دختر بر عهده پدر است. از نظر [[قانون مدنی]] که اقتباس از فقه امامیه است تأمین مخارج یا همان [[نفقه]] هر یک از فرزندان از جمله دختران تا زمانی که خود درآمد کافی برای امرار معاش متناسب نداشته باشند و از طرفی پدر نیز دارای استطاعت و توان مالی باشد به عهده پدر است و این وجوب و احتیاج مقید به سنّ خاص یا زمان خاص نیست. سقوط این تکلیف منوط به استطاعت فرزندان یا عدم استطاعت پدر از دادن نفقه می‌باشد.		{{پاسخ}}
			{{درگاه\|فاطمی}}
			تأمین مخارج دختر بر عهده پدر است. از نظر [[قانون مدنی]] که اقتباس از فقه امامیه است تأمین مخارج یا همان [[نفقه]] هر یک از فرزندان از جمله دختران تا زمانی که خود درآمد کافی برای امرار معاش متناسب نداشته باشند و از طرفی پدر نیز دارای استطاعت و توان مالی باشد به عهده پدر است و این وجوب و احتیاج مقید به سنّ خاص یا زمان خاص نیست. سقوط این تکلیف منوط به استطاعت فرزندان یا عدم استطاعت پدر از دادن نفقه می‌باشد.

	== قانون مدنی ==		== قانون مدنی ==

A.rezapour در ‏۲۴ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۵۳

2021-08-24T07:53:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۲۳
خط ۳:		خط ۳:
	از نظر دین اسلام و قانون مدنی جامعه، پدر تا چه زمان وظیفه تأمین مخارج دختری که در خانه اش زندگی می‌کند را بر عهده دارد؟		از نظر دین اسلام و قانون مدنی جامعه، پدر تا چه زمان وظیفه تأمین مخارج دختری که در خانه اش زندگی می‌کند را بر عهده دارد؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}از نظر [[قانون مدنی]] که اقتباس از فقه امامیه است تأمین مخارج یا همان [[نفقه]] هر یک از فرزندان از جمله دختران تا زمانی که خود درآمد کافی برای امرار معاش متناسب نداشته باشند و از طرفی پدر نیز دارای استطاعت و توان مالی باشد به عهده پدر است و این وجوب و احتیاج مقید به سنّ خاص یا زمان خاص نیست. سقوط این تکلیف منوط به استطاعت فرزندان یا عدم استطاعت پدر از دادن نفقه می‌باشد.		{{پاسخ}}تأمین مخارج دختر بر عهده پدر است. از نظر [[قانون مدنی]] که اقتباس از فقه امامیه است تأمین مخارج یا همان [[نفقه]] هر یک از فرزندان از جمله دختران تا زمانی که خود درآمد کافی برای امرار معاش متناسب نداشته باشند و از طرفی پدر نیز دارای استطاعت و توان مالی باشد به عهده پدر است و این وجوب و احتیاج مقید به سنّ خاص یا زمان خاص نیست. سقوط این تکلیف منوط به استطاعت فرزندان یا عدم استطاعت پدر از دادن نفقه می‌باشد.

	== قانون مدنی ==		== قانون مدنی ==

A.rezapour در ‏۱۳ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۱۲

2021-08-13T09:12:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۴۲
خط ۴۱:		خط ۴۱:
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله
	\| شناسه =		\| شناسه =شد
	\| تیترها =		\| تیترها =شد
	\| ویرایش =		\| ویرایش =شد
	\| لینک‌دهی =		\| لینک‌دهی =شد
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
	\| نمایه =		\| نمایه =
خط ۵۱:		خط ۵۱:
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =		\| اولویت =ج
	\| کیفیت =		\| کیفیت =ج
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

A.rezapour در ‏۱۳ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۱۲

2021-08-13T09:12:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۴۲
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{در دست ویرایش\|کاربر=A.rezapour }}~~
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
خط ۶:		خط ۵:
	{{پاسخ}}از نظر [[قانون مدنی]] که اقتباس از فقه امامیه است تأمین مخارج یا همان [[نفقه]] هر یک از فرزندان از جمله دختران تا زمانی که خود درآمد کافی برای امرار معاش متناسب نداشته باشند و از طرفی پدر نیز دارای استطاعت و توان مالی باشد به عهده پدر است و این وجوب و احتیاج مقید به سنّ خاص یا زمان خاص نیست. سقوط این تکلیف منوط به استطاعت فرزندان یا عدم استطاعت پدر از دادن نفقه می‌باشد.		{{پاسخ}}از نظر [[قانون مدنی]] که اقتباس از فقه امامیه است تأمین مخارج یا همان [[نفقه]] هر یک از فرزندان از جمله دختران تا زمانی که خود درآمد کافی برای امرار معاش متناسب نداشته باشند و از طرفی پدر نیز دارای استطاعت و توان مالی باشد به عهده پدر است و این وجوب و احتیاج مقید به سنّ خاص یا زمان خاص نیست. سقوط این تکلیف منوط به استطاعت فرزندان یا عدم استطاعت پدر از دادن نفقه می‌باشد.

			== قانون مدنی ==
	ماده ۱۱۹۷ قانون مدنی تصریح کرده است که: کسی مستحق نفقه است که ندار بوده و نتواند به وسیله اشتغال به شغلی وسائل معیشت خود را فراهم سازد؛ بنابراین برای اینکه شخص بتواند از خویشان مستقیم خود یعنی پدر و مادر نفقه بخواهد باید ثابت کند اولا: دارایی کافی ندارد. و ثانیاً به وسیله کارکردن نیز نمی‌تواند امرار معاش کند.		ماده ۱۱۹۷ قانون مدنی تصریح کرده است که: کسی مستحق نفقه است که ندار بوده و نتواند به وسیله اشتغال به شغلی وسائل معیشت خود را فراهم سازد؛ بنابراین برای اینکه شخص بتواند از خویشان مستقیم خود یعنی پدر و مادر نفقه بخواهد باید ثابت کند اولا: دارایی کافی ندارد. و ثانیاً به وسیله کارکردن نیز نمی‌تواند امرار معاش کند.

خط ۱۲:		خط ۱۲:
	و در ماده ۱۲۰۴ همین قانون آمده است: «نفقه اقارب عبارت است از مسکن و البسه و غذا و اثاث البیت به قدر رفع حاجت با در نظر گرفتن درجه استطاعت منفق».		و در ماده ۱۲۰۴ همین قانون آمده است: «نفقه اقارب عبارت است از مسکن و البسه و غذا و اثاث البیت به قدر رفع حاجت با در نظر گرفتن درجه استطاعت منفق».

	بنابراین یکی از شرایط لزوم انفاق عدم تمکن مالی یا اشتغال منفق علیه است که در اداره زندگی خود ناتوان باشد پس «اگر دختری از شوهر کردن امتناع کند و به خواستگاران شایسته خود پاسخ ردّ بدهد و به درماندگی افتد نمی‌توان ادعا کرد، چون توانایی کسب نفقه را دارد یا پیش از این داشته است، حقی بر نفقه گرفتن از خویشان ندارد. به ویژه که شوهر کردن در زمره مشاغلی نیست که به منظور امرار معاش اختیار می‌شود».<ref>کاتوزیان، ناصر، حقوق مدنی، حقوق خانواده، ج۲، ص۳۴۴.</ref>		بنابراین یکی از شرایط لزوم انفاق عدم تمکن مالی یا اشتغال منفق علیه است که در اداره زندگی خود ناتوان باشد. پس «اگر دختری از شوهر کردن امتناع کند و به خواستگاران شایسته خود پاسخ ردّ بدهد و به درماندگی افتد نمی‌توان ادعا کرد، چون توانایی کسب نفقه را دارد یا پیش از این داشته است، حقی بر نفقه گرفتن از خویشان ندارد. به ویژه که شوهر کردن در زمره مشاغلی نیست که به منظور امرار معاش اختیار می‌شود».<ref>کاتوزیان، ناصر، حقوق مدنی، حقوق خانواده، ج۲، ص۳۴۴.</ref>

	شرط دیگر انفاق تمکن مالی خوانده یا همان کسی که انفاق به عهده اوست، می‌باشد. از اینروی ماده ۱۱۹۸ قانون مدنی می‌گوید: «کسی ملزم به انفاق است که متمکن از دادن نفقه باشد؛ یعنی بتواند نفقه بدهد بدون اینکه از این حیث در وضع معیشت خود دچار مضیقه گردد.		شرط دیگر انفاق تمکن مالی خوانده یا همان کسی که انفاق به عهده اوست، می‌باشد. از اینروی ماده ۱۱۹۸ قانون مدنی می‌گوید: «کسی ملزم به انفاق است که متمکن از دادن نفقه باشد؛ یعنی بتواند نفقه بدهد بدون اینکه از این حیث در وضع معیشت خود دچار مضیقه گردد.»

	از اینروی در ماده ~~۱۲۱۴میزان~~ نفقه بر مبنای دو عامل تعیین می‌شود:		از اینروی در ماده ۱۲۱۴ میزان نفقه بر مبنای دو عامل تعیین می‌شود: ۱.احتیاج مستحق نفقه. ۲.درجه استطاعت انفاق‌کننده.

	~~# احتیاج مستحق نفقه.~~		شرط سقوط نفقه همان دارا بودن یا دارا شدن مستحقق یا عدم تمکن و نداری منفق می‌باشد. از این‌روی گفته شده: «باید دانست که تکلیف پدر و مادر در دادن نفقه به فرزندان ناتوان بعد از رسیدن به سن رشد نیز ادامه می‌یابد».<ref>کاتوزیان، ناصر، حقوق مدنی، حقوق خانواده، ج۲، ص۳۶۲.</ref>{{پایان پاسخ}}
	~~# درجه استطاعت انفاق کننده.~~
	~~همه این موارد اطلاق دارد یعنی زمان خاصی را شامل نمی‌شود.~~ شرط سقوط نفقه همان دارا بودن یا دارا شدن مستحقق یا عدم تمکن و نداری منفق می‌باشد. از این‌روی گفته شده: «باید دانست که تکلیف پدر و مادر در دادن نفقه به فرزندان ناتوان بعد از رسیدن به سن رشد نیز ادامه می‌یابد».<ref>کاتوزیان، ناصر، حقوق مدنی، حقوق خانواده، ج۲، ص۳۶۲.</ref>

	بر اساس روایاتی که از این قبیل همه مذاهب فقهی بر این مطلب تأکید کرده‌اند که پدر باید تا زمانی که فرزند صاحب ثروت نشده و توان مالی پیدا نکرده در صورت تمکن باید هزینه معاش فرزندان خود را بپردازد.{{پایان پاسخ}}
	{{مطالعه بیشتر}}		{{مطالعه بیشتر}}

	== مطالعه بیشتر ==		== مطالعه بیشتر ==
	۱ـ قانون مدنی ایران		۱ـ قانون مدنی ایران

A.rezapour در ‏۱۳ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۰۴

2021-08-13T09:04:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۳۴
خط ۱:		خط ۱:
			{{در دست ویرایش\|کاربر=A.rezapour }}
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}

A.rezapour در ‏۱۳ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۱۶

2021-08-13T08:16:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۴۶
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	و در ماده ۱۲۰۴ همین قانون آمده است: «نفقه اقارب عبارت است از مسکن و البسه و غذا و اثاث البیت به قدر رفع حاجت با در نظر گرفتن درجه استطاعت منفق».		و در ماده ۱۲۰۴ همین قانون آمده است: «نفقه اقارب عبارت است از مسکن و البسه و غذا و اثاث البیت به قدر رفع حاجت با در نظر گرفتن درجه استطاعت منفق».

	بنابراین یکی از شرایط لزوم انفاق عدم تمکن مالی یا اشتغال منفق علیه است که در اداره زندگی خود ناتوان باشد پس «اگر دختری از شوهر کردن امتناع کند و به خواستگاران شایسته خود پاسخ ردّ بدهد و به درماندگی افتد نمی‌توان ادعا کرد، چون توانایی کسب نفقه را دارد یا پیش از این داشته است، حقی بر نفقه گرفتن از خویشان ندارد. به ویژه که شوهر کردن در زمره مشاغلی نیست که به منظور امرار معاش اختیار می‌شود».<ref>~~همان،~~ ص۳۴۴.</ref>		بنابراین یکی از شرایط لزوم انفاق عدم تمکن مالی یا اشتغال منفق علیه است که در اداره زندگی خود ناتوان باشد پس «اگر دختری از شوهر کردن امتناع کند و به خواستگاران شایسته خود پاسخ ردّ بدهد و به درماندگی افتد نمی‌توان ادعا کرد، چون توانایی کسب نفقه را دارد یا پیش از این داشته است، حقی بر نفقه گرفتن از خویشان ندارد. به ویژه که شوهر کردن در زمره مشاغلی نیست که به منظور امرار معاش اختیار می‌شود».<ref>کاتوزیان، ناصر، حقوق مدنی، حقوق خانواده، ج۲، ص۳۴۴.</ref>

	شرط دیگر انفاق تمکن مالی خوانده یا همان کسی که انفاق به عهده اوست، می‌باشد. از اینروی ماده ۱۱۹۸ قانون مدنی می‌گوید: «کسی ملزم به انفاق است که متمکن از دادن نفقه باشد؛ یعنی بتواند نفقه بدهد بدون اینکه از این حیث در وضع معیشت خود دچار مضیقه گردد.		شرط دیگر انفاق تمکن مالی خوانده یا همان کسی که انفاق به عهده اوست، می‌باشد. از اینروی ماده ۱۱۹۸ قانون مدنی می‌گوید: «کسی ملزم به انفاق است که متمکن از دادن نفقه باشد؛ یعنی بتواند نفقه بدهد بدون اینکه از این حیث در وضع معیشت خود دچار مضیقه گردد.
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	# احتیاج مستحق نفقه.		# احتیاج مستحق نفقه.
	# درجه استطاعت انفاق کننده.		# درجه استطاعت انفاق کننده.
	همه این موارد اطلاق دارد یعنی زمان خاصی را شامل نمی‌شود. شرط سقوط نفقه همان دارا بودن یا دارا شدن مستحقق یا عدم تمکن و نداری منفق می‌باشد. از این‌روی گفته شده: «باید دانست که تکلیف پدر و مادر در دادن نفقه به فرزندان ناتوان بعد از رسیدن به سن رشد نیز ادامه می‌یابد».<ref>~~همان،~~ ص۳۶۲.</ref>		همه این موارد اطلاق دارد یعنی زمان خاصی را شامل نمی‌شود. شرط سقوط نفقه همان دارا بودن یا دارا شدن مستحقق یا عدم تمکن و نداری منفق می‌باشد. از این‌روی گفته شده: «باید دانست که تکلیف پدر و مادر در دادن نفقه به فرزندان ناتوان بعد از رسیدن به سن رشد نیز ادامه می‌یابد».<ref>کاتوزیان، ناصر، حقوق مدنی، حقوق خانواده، ج۲، ص۳۶۲.</ref>

	بر اساس روایاتی که از این قبیل همه مذاهب فقهی بر این مطلب تأکید کرده‌اند که پدر باید تا زمانی که فرزند صاحب ثروت نشده و توان مالی پیدا نکرده در صورت تمکن باید هزینه معاش فرزندان خود را بپردازد.{{پایان پاسخ}}		بر اساس روایاتی که از این قبیل همه مذاهب فقهی بر این مطلب تأکید کرده‌اند که پدر باید تا زمانی که فرزند صاحب ثروت نشده و توان مالی پیدا نکرده در صورت تمکن باید هزینه معاش فرزندان خود را بپردازد.{{پایان پاسخ}}