بهشتی‌بودن تلاوت‌کننده سوره عنکبوت و روم در شب قدر - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

2024-09-29T06:55:01Z

جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۵
خط ۳۷:		خط ۳۷:
	\| تغییر مسیر = شد		\| تغییر مسیر = شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| ~~بازبینی~~ =		\| ارزیابی کمی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت = ب		\| اولویت = ب

Fabbasi در ‏۲۴ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۰

2024-04-24T10:20:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۰
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
	\| نمایه =		\| نمایه =
	\| تغییر مسیر =		\| تغییر مسیر = شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =

Fabbasi: /* دلالت حدیث */ اصلاح ارقام

2024-04-23T09:54:41Z

دلالت حدیث: اصلاح ارقام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۴
خط ۱۸:		خط ۱۸:

	== دلالت حدیث ==		== دلالت حدیث ==
	~~روایاتی که درباره فضیلت سوره‌ها آمده است~~ به ~~این معنی نیست که تنها قرائت، آن~~ همه ~~ثمرات را دارد. آنچه~~ به ~~این خواندن ارزش نهایی می‌بخشد همان ایمان به مفاد آن سوره‌ها و عمل کردن بر طبق آن~~ است. ~~تلاوت قرآن مقدمه‌ای است برای اندیشه و عمل~~. ~~تنها با خواندن بدون فکر~~ و ~~عمل نباید این همه فضیلت را انتظار داشت~~. ~~هدف اصلی~~ از ~~تلاوت، تطبیق اعمال~~ و ~~خلق و خوی خویش بر مفاد این آیات است.~~		خواندن قرآن به هر مقدار و در همه حال به خصوص شب‌ها سفارش شده است.<ref>سوره مزمل، آیه۲۰.</ref> شب قدر هم که بهتر از هزار شب و شب نزول قرآن است،<ref>سوره قدر، آیه۱ تا ۵.</ref> از این سفارش مستثنی نیست و می‌توان گفت خواندن هر سوره‌ای در شب‌های قدر مستحب و مورد تاکید است؛ اما با توجه به معتبر نبودن سند حدیث تلاوت سوره عنکبوت و سوره روم در شب قدر، نمی‌توان گفت افراد فقط با خواندن دو سوره از قرآن، اهل بهشت می‌شوند و هیچ استثنایی هم وجود ندارد و خدا هیچ گناهی را بر این افراد نمی‌نویسد. باید در معارف این دو سوره اندیشید و بدان عمل کرد تا اهل بهشت شد.

	خواندن ~~سوره‌های قرآن به خصوص~~ در شب‌های قدر ~~پاداش زیادی دارد؛~~ اما نمی‌توان گفت افراد فقط با خواندن دو سوره از قرآن، اهل بهشت می‌شوند و هیچ استثنایی هم وجود ندارد و خدا هیچ گناهی را بر این افراد نمی‌نویسد. باید در معارف این دو سوره اندیشید و بدان عمل کرد تا اهل بهشت شد.

	== منابع ==		== منابع ==

Fabbasi: /* سند حدیث */

2024-04-23T09:46:14Z

سند حدیث

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۱۶
خط ۱۵:		خط ۱۵:

	== سند حدیث ==		== سند حدیث ==
	حدیث شیخ صدوق و شیخ طوسی در سه راوی مشترک هستند. در حقیقت یک روایت بیشتر نیست. سند حدیث به خاطر توثیق نشدن محمد بن حسان الرازی؛ <ref>نجاشی، احمد، رجال النجاشی، قم، مؤسسه النشر الإسلامی، چاپ ششم، ۱۳۶۵ش، ص۳۳۸. تقی الدین حلی، حسن بن علی، الرجال، تهران، دانشگاه تهران، چاپ اول، ۱۳۴۲ش، قسمت دوم الرجال الحلی، ص۵۰۲. قهپایی، عنایهالله، مجمع الرجال، قم، اسماعیلیان، چاپ دوم، ۱۳۶۴ش، ج۵، ص۱۸۰. اعرجی کاظمی، محسن، عده الرجال، قم، اسماعیلیان، چاپ اول، ۱۴۱۵ق، ج‏۲، ص۱۸۰. ساعدی، حسین، الضعفاء من رجال الحدیث، قم، مؤسسه علمی فرهنگی دار الحدیث، سازمان چاپ و نشر، چاپ اول، ۱۴۲۶ق، ج۳، ص۱۶۰.</ref> دروغگو، ملعون و از سران [[واقفیه]] بودن حسن بن علی بن ابی حمزه بطائنی<ref>کشی، محمد، اختیار معرفه الرجال، قم، مؤسسه آل البیت(ع) لإحیاء التراث، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج‏۲، ص۸۲۶. نجاشی، احمد، رجال النجاشی، قم، مؤسسه النشر الإسلامی، چاپ ششم، ۱۳۶۵ش، ص۳۶. حلی، حسن بن یوسف، رجال العلامه الحلی، قم، الشریف الرضی، چاپ دوم، ۱۴۰۲ق، ص۲۱۲.</ref> و علی بن ابی حمزه بطائنی<ref>کشی، محمد، اختیار معرفه الرجال، قم، مؤسسه آل البیت(ع) لإحیاء التراث، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج‏۲، ص۷۰۵. ج‏۲، ص۷۴۲. طوسی، محمد، رجال الطوسی، قم، مؤسسه النشر الإسلامی، چاپ سوم، ۱۳۷۳ش، ص۳۳۹. حلی، حسن بن یوسف، رجال العلامه الحلی، قم، الشریف الرضی، چاپ دوم، ۱۴۰۲ق، ص۲۳۱. نجاشی، احمد، رجال النجاشی، قم، مؤسسه النشر الإسلامی، چاپ ششم، ۱۳۶۵ش، ص۲۴۹. </ref> ضعیف و غیر ~~قال~~ استناد است.		حدیث شیخ صدوق و شیخ طوسی در سه راوی مشترک هستند. در حقیقت یک روایت بیشتر نیست. سند حدیث به خاطر توثیق نشدن محمد بن حسان الرازی؛ <ref>نجاشی، احمد، رجال النجاشی، قم، مؤسسه النشر الإسلامی، چاپ ششم، ۱۳۶۵ش، ص۳۳۸. تقی الدین حلی، حسن بن علی، الرجال، تهران، دانشگاه تهران، چاپ اول، ۱۳۴۲ش، قسمت دوم الرجال الحلی، ص۵۰۲. قهپایی، عنایهالله، مجمع الرجال، قم، اسماعیلیان، چاپ دوم، ۱۳۶۴ش، ج۵، ص۱۸۰. اعرجی کاظمی، محسن، عده الرجال، قم، اسماعیلیان، چاپ اول، ۱۴۱۵ق، ج‏۲، ص۱۸۰. ساعدی، حسین، الضعفاء من رجال الحدیث، قم، مؤسسه علمی فرهنگی دار الحدیث، سازمان چاپ و نشر، چاپ اول، ۱۴۲۶ق، ج۳، ص۱۶۰.</ref> دروغگو، ملعون و از سران [[واقفیه]] بودن حسن بن علی بن ابی حمزه بطائنی<ref>کشی، محمد، اختیار معرفه الرجال، قم، مؤسسه آل البیت(ع) لإحیاء التراث، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج‏۲، ص۸۲۶. نجاشی، احمد، رجال النجاشی، قم، مؤسسه النشر الإسلامی، چاپ ششم، ۱۳۶۵ش، ص۳۶. حلی، حسن بن یوسف، رجال العلامه الحلی، قم، الشریف الرضی، چاپ دوم، ۱۴۰۲ق، ص۲۱۲.</ref> و علی بن ابی حمزه بطائنی<ref>کشی، محمد، اختیار معرفه الرجال، قم، مؤسسه آل البیت(ع) لإحیاء التراث، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج‏۲، ص۷۰۵. ج‏۲، ص۷۴۲. طوسی، محمد، رجال الطوسی، قم، مؤسسه النشر الإسلامی، چاپ سوم، ۱۳۷۳ش، ص۳۳۹. حلی، حسن بن یوسف، رجال العلامه الحلی، قم، الشریف الرضی، چاپ دوم، ۱۴۰۲ق، ص۲۳۱. نجاشی، احمد، رجال النجاشی، قم، مؤسسه النشر الإسلامی، چاپ ششم، ۱۳۶۵ش، ص۲۴۹. </ref> ضعیف و غیر قابل استناد است.

	== دلالت حدیث ==		== دلالت حدیث ==

Fabbasi: /* سند حدیث */

2024-04-23T09:35:37Z

سند حدیث

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۰۵
خط ۱۵:		خط ۱۵:

	== سند حدیث ==		== سند حدیث ==
	~~سند~~ حدیث شیخ صدوق و شیخ طوسی در سه راوی مشترک هستند. در حقیقت یک روایت بیشتر نیست.		حدیث شیخ صدوق و شیخ طوسی در سه راوی مشترک هستند. در حقیقت یک روایت بیشتر نیست. سند حدیث به خاطر توثیق نشدن محمد بن حسان الرازی؛ <ref>نجاشی، احمد، رجال النجاشی، قم، مؤسسه النشر الإسلامی، چاپ ششم، ۱۳۶۵ش، ص۳۳۸. تقی الدین حلی، حسن بن علی، الرجال، تهران، دانشگاه تهران، چاپ اول، ۱۳۴۲ش، قسمت دوم الرجال الحلی، ص۵۰۲. قهپایی، عنایهالله، مجمع الرجال، قم، اسماعیلیان، چاپ دوم، ۱۳۶۴ش، ج۵، ص۱۸۰. اعرجی کاظمی، محسن، عده الرجال، قم، اسماعیلیان، چاپ اول، ۱۴۱۵ق، ج‏۲، ص۱۸۰. ساعدی، حسین، الضعفاء من رجال الحدیث، قم، مؤسسه علمی فرهنگی دار الحدیث، سازمان چاپ و نشر، چاپ اول، ۱۴۲۶ق، ج۳، ص۱۶۰.</ref> دروغگو، ملعون و از سران [[واقفیه]] بودن حسن بن علی بن ابی حمزه بطائنی<ref>کشی، محمد، اختیار معرفه الرجال، قم، مؤسسه آل البیت(ع) لإحیاء التراث، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج‏۲، ص۸۲۶. نجاشی، احمد، رجال النجاشی، قم، مؤسسه النشر الإسلامی، چاپ ششم، ۱۳۶۵ش، ص۳۶. حلی، حسن بن یوسف، رجال العلامه الحلی، قم، الشریف الرضی، چاپ دوم، ۱۴۰۲ق، ص۲۱۲.</ref> و علی بن ابی حمزه بطائنی<ref>کشی، محمد، اختیار معرفه الرجال، قم، مؤسسه آل البیت(ع) لإحیاء التراث، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج‏۲، ص۷۰۵. ج‏۲، ص۷۴۲. طوسی، محمد، رجال الطوسی، قم، مؤسسه النشر الإسلامی، چاپ سوم، ۱۳۷۳ش، ص۳۳۹. حلی، حسن بن یوسف، رجال العلامه الحلی، قم، الشریف الرضی، چاپ دوم، ۱۴۰۲ق، ص۲۳۱. نجاشی، احمد، رجال النجاشی، قم، مؤسسه النشر الإسلامی، چاپ ششم، ۱۳۶۵ش، ص۲۴۹. </ref> ضعیف و غیر قال استناد است.
	# محمد بن حسان الرازی: نجاشی می‌نویسد: روایات وی گاهی پذیرفته می‌شود و گاهی نیز رد می‌شود و زیاد از افراد ضعیف روایت نقل می‌کند.<ref>نجاشی، احمد، رجال النجاشی، قم، مؤسسه النشر الإسلامی، چاپ ششم، ۱۳۶۵ش، ص۳۳۸.~~</ref> حلی بعد از نقل سخن نجاشی، وی را جدا ضعیف دانسته است.<ref>~~تقی الدین حلی، حسن بن علی، الرجال، تهران، دانشگاه تهران، چاپ اول، ۱۳۴۲ش، قسمت دوم الرجال الحلی، ص۵۰۲.~~</ref> برخی از کتاب‌های راوی‌شناسی نیز وی را به صراحت تضعیف کرده‌اند.<ref>~~قهپایی، عنایهالله، مجمع الرجال، قم، اسماعیلیان، چاپ دوم، ۱۳۶۴ش، ج۵، ص۱۸۰. اعرجی کاظمی، محسن، عده الرجال، قم، اسماعیلیان، چاپ اول، ۱۴۱۵ق، ج‏۲، ص۱۸۰. ساعدی، حسین، الضعفاء من رجال الحدیث، قم، مؤسسه علمی فرهنگی دار الحدیث، سازمان چاپ و نشر، چاپ اول، ۱۴۲۶ق، ج۳، ص۱۶۰.</ref> ~~مرحوم خوئی هر چند سخن نجاشی را دلیل بر ضعف ندانسته، اما می‌گوید دلیلی هم بر ثقه~~ بودن وی نیست.<ref>خویی، ابوالقاسم، معجم رجال الحدیث و تفصیل طبقات الرواه، بی‌جا، بی‌نا، چاپ پنجم، ۱۴۱۳ق، ج‏۱۶، ص۲۰۳.</ref>
	# حسن بن علی بن ابی حمزه بطائنی~~: برخی وی کذاب و ملعون دانسته‌اند که حتی نقل یک حدیث از او حلال نیست.~~<ref>کشی، محمد، اختیار معرفه الرجال، قم، مؤسسه آل البیت(ع) لإحیاء التراث، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج‏۲، ص۸۲۶.~~</ref> وی از سران [[واقفیه]] است.<ref>~~نجاشی، احمد، رجال النجاشی، قم، مؤسسه النشر الإسلامی، چاپ ششم، ۱۳۶۵ش، ص۳۶. حلی، حسن بن یوسف، رجال العلامه الحلی، قم، الشریف الرضی، چاپ دوم، ۱۴۰۲ق، ص۲۱۲.</ref>
	# علی بن ابی حمزه بطائنی: در روایتی، [[امام کاظم(ع)]] وی را شبیه الاغ دانسته است.<ref>طوسی، محمد بن الحسن، الغیبه، قم، دار المعارف الاسلامیه، چاپ اول، ۱۴۱۱ق، ص۶۷.</ref> ابن فضال وی را کذاب و متهم می‌داند؛ در روایت [[امام رضا(ع)]] به خاطر اعتراف نکردن در قبر به امامت امام هشتم، ضربه‌ای به او زده می‌شود و قبرش پر از آتش می‌شود.<ref>کشی، محمد، اختیار معرفه الرجال، قم، مؤسسه آل البیت(ع) لإحیاء التراث، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج‏۲، ص۷۰۵. ج‏۲، ص۷۴۲~~.</ref> وی از بزرگان واقفیه است.<ref>نجاشی، احمد، رجال النجاشی، قم، مؤسسه النشر الإسلامی، چاپ ششم، ۱۳۶۵ش، ص۲۴۹~~. طوسی، محمد، رجال الطوسی، قم، مؤسسه النشر الإسلامی، چاپ سوم، ۱۳۷۳ش، ص۳۳۹. حلی، حسن بن یوسف، رجال العلامه الحلی، قم، الشریف الرضی، چاپ دوم، ۱۴۰۲ق، ص۲۳۱.</ref>

	== دلالت حدیث ==		== دلالت حدیث ==

Rezapour: Rezapour صفحهٔ اهل بهشت بودن تلاوت کننده سوره عنکبوت و روم در شب قدر را به بهشتی‌بودن تلاوت‌کننده سوره عنکبوت و روم در شب قدر منتقل کرد

2024-04-23T06:12:22Z

Rezapour صفحهٔ اهل بهشت بودن تلاوت کننده سوره عنکبوت و روم در شب قدر را به بهشتی‌بودن تلاوت‌کننده سوره عنکبوت و روم در شب قدر منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۴۲
(بدون تفاوت)

Rezapour در ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۰۲

2024-04-23T06:02:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۲
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	حدیث اهل بهشت بودن تلاوت کننده [[سوره عنکبوت]] و [[سوره روم]] در شب بیست و سوم ماه رمضان، سند معتبری ندارد. ~~هر چند~~ خواندن قرآن به خصوص در ماه رمضان و شب‌های قدر پاداش زیادی دارد؛ اما نمی‌توان گفت فردی هیچ عملی نداشته باشد و فقط با خواندن دو سوره اهل بهشت شود و هیچ استثنایی هم نداشته باشد.		حدیث اهل بهشت بودن تلاوت کننده [[سوره عنکبوت]] و [[سوره روم]] در شب بیست و سوم ماه رمضان، سند معتبری ندارد. البته خواندن قرآن به خصوص در ماه رمضان و شب‌های قدر پاداش زیادی دارد؛ اما نمی‌توان گفت فردی هیچ عملی نداشته باشد و فقط با خواندن دو سوره اهل بهشت شود و هیچ استثنایی هم نداشته باشد.

	== متن روایت ==		== متن روایت ==

A.rezapour: ابرابزار

2024-04-02T20:30:27Z

ابرابزار

نمایش تغییرات

Fabbasi: تکمیل اولیه مدخل

2024-03-17T08:50:49Z

تکمیل اولیه مدخل

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۲۰
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{در دست ویرایش\|کاربر=fabbasi}}~~
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
خط ۵:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	حدیث اهل بهشت بودن تلاوت کننده سوره عنکبوت و روم در شب بیست و سوم ماه رمضان، سند معتبری ندارد. هر چند خواندن قرآن به خصوص در ماه رمضان و شب‌های قدر پاداش زیادی دارد؛ اما نمی‌توان گفت فردی هیچ عملی نداشته باشد و فقط با خواندن دو سوره اهل بهشت شود و هیچ استثنایی هم نداشته باشد.		حدیث اهل بهشت بودن تلاوت کننده [[سوره عنکبوت]] و [[سوره روم]] در شب بیست و سوم ماه رمضان، سند معتبری ندارد. هر چند خواندن قرآن به خصوص در ماه رمضان و شب‌های قدر پاداش زیادی دارد؛ اما نمی‌توان گفت فردی هیچ عملی نداشته باشد و فقط با خواندن دو سوره اهل بهشت شود و هیچ استثنایی هم نداشته باشد.

	== متن روایت ==		== متن روایت ==

	امام صادق(ع) ‏فرمود:		[[امام صادق(ع)]] ‏فرمود:

	{{عربی بزرگ\|مَنْ قَرَأَ سُورَه الْعَنْكَبُوتِ وَ الرُّومِ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ لَيْلَه ثَلَاثَه وَ عِشْرِينَ فَهُوَ وَ اللَّهِ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّه لَا أَسْتَثْنِي فِيهِ أَبَداً وَ لَا أَخَافُ أَنْ يَكْتُبَ اللَّهُ عَلَيَّ فِي يَمِينِي إِثْماً وَ إِنَّ لِهَاتَيْنِ السُّورَتَيْنِ مِنَ اللَّهِ مَكَاناً<ref name=":0">ابن بابويه، محمد، ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، قم، چاپ دوم، ۱۴۰۶ ق، ص۱۰۹.</ref>		{{عربی بزرگ\|مَنْ قَرَأَ سُورَه الْعَنْكَبُوتِ وَ الرُّومِ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ لَيْلَه ثَلَاثَه وَ عِشْرِينَ فَهُوَ وَ اللَّهِ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّه لَا أَسْتَثْنِي فِيهِ أَبَداً وَ لَا أَخَافُ أَنْ يَكْتُبَ اللَّهُ عَلَيَّ فِي يَمِينِي إِثْماً وَ إِنَّ لِهَاتَيْنِ السُّورَتَيْنِ مِنَ اللَّهِ مَكَاناً<ref name=":0">ابن بابويه، محمد، ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، قم، چاپ دوم، ۱۴۰۶ ق، ص۱۰۹.</ref>
	\|ترجمه= كسى كه سوره عنكبوت و روم را در شب بيست و سوم ماه مبارك رمضان تلاوت كند، به خدا سوگند اى‏ ابا محمد كه او اهل بهشت است و هرگز از اين حكم كسى را استثنا نمى‌‏كنم و بيمى از آن ندارم كه خداوند به خاطر اين سوگند، گناهى در نامه اعمال من ثبت كند! و بدرستى كه منزلت اين دو سوره در نزد خداوند، والاست.}}		\|ترجمه= كسى كه سوره عنكبوت و روم را در شب بيست و سوم ماه مبارك رمضان تلاوت كند، به خدا سوگند اى‏ ابا محمد كه او اهل بهشت است و هرگز از اين حكم كسى را استثنا نمى‌‏كنم و بيمى از آن ندارم كه خداوند به خاطر اين سوگند، گناهى در نامه اعمال من ثبت كند! و بدرستى كه منزلت اين دو سوره در نزد خداوند، والاست.}}

	شیخ صدوق این روایت را در [[کتاب ثواب الاعمال]]<ref name=":0"/> ذیل اعمال شب بیست و سوم ماه رمضان آورده است. شیخ طوسی در [[کتاب تهذیب الاحکام]]، ذیل اعمال دهه آخر ماه رمضان آورده است.<ref>طوسی، محمد، تهذیب الاحکام، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ۱۳۶۵ش، ج۳، الدُّعَاءُ بَيْنَ الرَّكَعَاتِ الْعَشَرَه الْمَزِيدَه عَلَى الْعِشْرِينَ فِي الْعَشْرِ الْأَوَاخِرِ، ص۱۰۰، حدیث۳۳.</ref>		[[شیخ صدوق]] این روایت را در [[کتاب ثواب الاعمال]]<ref name=":0"/> ذیل اعمال شب بیست و سوم ماه رمضان آورده است. [[شیخ طوسی]] در [[کتاب تهذیب الاحکام]]، ذیل اعمال دهه آخر [[معنای رمضان\|ماه رمضان]] آورده است.<ref>طوسی، محمد، تهذیب الاحکام، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ۱۳۶۵ش، ج۳، الدُّعَاءُ بَيْنَ الرَّكَعَاتِ الْعَشَرَه الْمَزِيدَه عَلَى الْعِشْرِينَ فِي الْعَشْرِ الْأَوَاخِرِ، ص۱۰۰، حدیث۳۳.</ref>

	== سند حدیث ==		== سند حدیث ==
خط ۲۲:		خط ۲۱:
	# محمد بن حسان الرازی: نجاشی می‌نویسد: روایات وی گاهی پذیرفته می‌شود و گاهی نیز رد می‌شود و زیاد از افراد ضعیف روایت نقل می‌کند.<ref>نجاشى، احمد، رجال النجاشي، قم، مؤسسه النشر الإسلامي، چاپ ششم، ۱۳۶۵ش، ص۳۳۸.</ref> حلی بعد از نقل سخن نجاشی، وی را جدا ضعیف دانسته است.<ref>تقى الدين حلى، حسن بن على، الرجال، تهران، دانشگاه تهران، چاپ اول، ۱۳۴۲ش، قسمت دوم الرجال الحلی، ص۵۰۲.</ref> برخی از کتاب‌های راوی‌شناسی نیز وی را به صراحت تضعیف کرده‌اند.<ref>قهپايى، عنايهالله، مجمع الرجال، قم، اسماعيليان، چاپ دوم، ۱۳۶۴ش، ج۵، ص۱۸۰. اعرجى كاظمى، محسن، عده الرجال، قم، اسماعيليان، چاپ اول، ۱۴۱۵ق، ج‏۲، ص۱۸۰. ساعدى، حسين، الضعفاء من رجال الحديث، قم، موسسه علمى فرهنگى دار الحديث، سازمان چاپ و نشر، چاپ اول، ۱۴۲۶ق، ج۳، ص۱۶۰.</ref> مرحوم خوئی هر چند سخن نجاشی را دلیل بر ضعف ندانسته، اما می‌گوید دلیلی هم بر ثقه بودن وی نیست.<ref>خويى، ابوالقاسم، معجم رجال الحديث و تفصيل طبقات الرواه، بی‌جا، بى‌نا، چاپ پنجم، ۱۴۱۳ق، ج‏۱۶، ص۲۰۳.</ref>		# محمد بن حسان الرازی: نجاشی می‌نویسد: روایات وی گاهی پذیرفته می‌شود و گاهی نیز رد می‌شود و زیاد از افراد ضعیف روایت نقل می‌کند.<ref>نجاشى، احمد، رجال النجاشي، قم، مؤسسه النشر الإسلامي، چاپ ششم، ۱۳۶۵ش، ص۳۳۸.</ref> حلی بعد از نقل سخن نجاشی، وی را جدا ضعیف دانسته است.<ref>تقى الدين حلى، حسن بن على، الرجال، تهران، دانشگاه تهران، چاپ اول، ۱۳۴۲ش، قسمت دوم الرجال الحلی، ص۵۰۲.</ref> برخی از کتاب‌های راوی‌شناسی نیز وی را به صراحت تضعیف کرده‌اند.<ref>قهپايى، عنايهالله، مجمع الرجال، قم، اسماعيليان، چاپ دوم، ۱۳۶۴ش، ج۵، ص۱۸۰. اعرجى كاظمى، محسن، عده الرجال، قم، اسماعيليان، چاپ اول، ۱۴۱۵ق، ج‏۲، ص۱۸۰. ساعدى، حسين، الضعفاء من رجال الحديث، قم، موسسه علمى فرهنگى دار الحديث، سازمان چاپ و نشر، چاپ اول، ۱۴۲۶ق، ج۳، ص۱۶۰.</ref> مرحوم خوئی هر چند سخن نجاشی را دلیل بر ضعف ندانسته، اما می‌گوید دلیلی هم بر ثقه بودن وی نیست.<ref>خويى، ابوالقاسم، معجم رجال الحديث و تفصيل طبقات الرواه، بی‌جا، بى‌نا، چاپ پنجم، ۱۴۱۳ق، ج‏۱۶، ص۲۰۳.</ref>

	# حسن بن علي بن ابی حمزه بطائنی: ~~ابن فضال~~ وی کذاب و ملعون ~~دانسته~~ که حتی نقل یک حدیث را از او حلال ~~نمی‌داند~~.<ref> كشى، محمد، اختيار معرفه الرجال، قم، موسسه آل البيت(ع) لإحياء التراث، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج‏۲، ص۸۲۶.</ref> وی از سران واقفیه است.<ref>نجاشى، احمد، رجال النجاشي، قم، مؤسسه النشر الإسلامي، چاپ ششم، ۱۳۶۵ش، ص۳۶. حلى، حسن بن يوسف، رجال العلامه الحلي، قم، الشريف الرضي، چاپ دوم، ۱۴۰۲ق، ص۲۱۲.</ref>		# حسن بن علي بن ابی حمزه بطائنی: برخی وی کذاب و ملعون دانسته‌اند که حتی نقل یک حدیث از او حلال نیست.<ref> كشى، محمد، اختيار معرفه الرجال، قم، موسسه آل البيت(ع) لإحياء التراث، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج‏۲، ص۸۲۶.</ref> وی از سران [[واقفیه]] است.<ref>نجاشى، احمد، رجال النجاشي، قم، مؤسسه النشر الإسلامي، چاپ ششم، ۱۳۶۵ش، ص۳۶. حلى، حسن بن يوسف، رجال العلامه الحلي، قم، الشريف الرضي، چاپ دوم، ۱۴۰۲ق، ص۲۱۲.</ref>

	# علي بن ابی حمزه بطائنی: در روایتی، امام کاظم وی را شبیه الاغ دانسته ~~است؛~~ ابن فضال وی را کذاب و متهم می‌داند؛ در روایت امام رضا به خاطر اعتراف نکردن در قبر به امامت امام هشتم، ضربه‌ای به او زده می‌شود و قبرش پر از آتش می‌شود.<ref>كشى، محمد، اختيار معرفه الرجال، قم، موسسه آل البيت(ع) لإحياء التراث، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج‏۲، ص۷۰۵. ج‏۲، ص۷۴۲.</ref> وی از بزرگان واقفیه است.<ref>نجاشى، احمد، رجال النجاشي، قم، مؤسسه النشر الإسلامي، چاپ ششم، ۱۳۶۵ش، ص۲۴۹. طوسى، محمد، رجال الطوسي، قم، مؤسسه النشر الإسلامي، چاپ سوم، ۱۳۷۳ش، ص۳۳۹. حلى، حسن بن يوسف، رجال العلامه الحلي، قم، الشريف الرضي، چاپ دوم، ۱۴۰۲ق، ص۲۳۱.</ref>		# علي بن ابی حمزه بطائنی: در روایتی، [[امام کاظم(ع)]] وی را شبیه الاغ دانسته است.<ref>طوسى، محمد بن الحسن، الغيبه، قم، دار المعارف الاسلامیه، چاپ اول، ۱۴۱۱ق، ص۶۷.</ref> ابن فضال وی را کذاب و متهم می‌داند؛ در روایت [[امام رضا(ع)]] به خاطر اعتراف نکردن در قبر به امامت امام هشتم، ضربه‌ای به او زده می‌شود و قبرش پر از آتش می‌شود.<ref>كشى، محمد، اختيار معرفه الرجال، قم، موسسه آل البيت(ع) لإحياء التراث، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج‏۲، ص۷۰۵. ج‏۲، ص۷۴۲.</ref> وی از بزرگان واقفیه است.<ref>نجاشى، احمد، رجال النجاشي، قم، مؤسسه النشر الإسلامي، چاپ ششم، ۱۳۶۵ش، ص۲۴۹. طوسى، محمد، رجال الطوسي، قم، مؤسسه النشر الإسلامي، چاپ سوم، ۱۳۷۳ش، ص۳۳۹. حلى، حسن بن يوسف، رجال العلامه الحلي، قم، الشريف الرضي، چاپ دوم، ۱۴۰۲ق، ص۲۳۱.</ref>

	== دلالت حدیث ==		== دلالت حدیث ==

	روایاتی که درباره فضیلت سوره‌ها آمده است به این معنی نیست که تنها قرائت، آن همه ثمرات را دارد. آن چه به این خواندن ارزش نهایی می‌بخشد همان ایمان به مفاد آن سوره‌ها و عمل کردن بر طبق آن است. تلاوت مقدمه‌ای است برای اندیشه و عمل. تنها با خواندن بدون فکر و عمل نباید این همه فضیلت را انتظار داشت. هدف اصلی از تلاوت، تطبیق اعمال و خلق و خوی خویش بر مفاد این آیات است.		روایاتی که درباره فضیلت سوره‌ها آمده است به این معنی نیست که تنها قرائت، آن همه ثمرات را دارد. آن چه به این خواندن ارزش نهایی می‌بخشد همان ایمان به مفاد آن سوره‌ها و عمل کردن بر طبق آن است. تلاوت قرآن مقدمه‌ای است برای اندیشه و عمل. تنها با خواندن بدون فکر و عمل نباید این همه فضیلت را انتظار داشت. هدف اصلی از تلاوت، تطبیق اعمال و خلق و خوی خویش بر مفاد این آیات است.

	خواندن سوره‌های قرآن به خصوص در شب‌های قدر پاداش زیادی دارد؛ اما نمی‌توان گفت افراد فقط با خواندن دو سوره از قرآن، اهل بهشت می‌شوند و هیچ استثنایی هم وجود ندارد و خدا هیچ گناهی را بر این افراد نمی‌نویسد. باید در معارف این دو سوره اندیشید و بدان عمل کرد تا اهل بهشت شد.		خواندن سوره‌های قرآن به خصوص در شب‌های قدر پاداش زیادی دارد؛ اما نمی‌توان گفت افراد فقط با خواندن دو سوره از قرآن، اهل بهشت می‌شوند و هیچ استثنایی هم وجود ندارد و خدا هیچ گناهی را بر این افراد نمی‌نویسد. باید در معارف این دو سوره اندیشید و بدان عمل کرد تا اهل بهشت شد.
خط ۴۴:		خط ۴۳:
	\| تیترها = شد		\| تیترها = شد
	\| ویرایش =		\| ویرایش =
	\| لینک‌دهی =		\| لینک‌دهی = شد
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
	\| نمایه =		\| نمایه =

Fabbasi: /* دلالت حدیث */

2024-03-17T08:35:38Z

دلالت حدیث

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۵
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	== دلالت حدیث ==		== دلالت حدیث ==

	~~هر چند~~ خواندن سوره‌های قرآن ~~پاداش دارد و خواندن آن~~ در شب‌های قدر ~~هم مستحب است؛~~ اما نمی‌توان گفت افراد فقط با خواندن دو سوره از ~~قرآن~~ اهل بهشت می‌شوند و هیچ استثنایی هم وجود ندارد و خدا هیچ گناهی را بر این افراد نمی‌نویسد.		روایاتی که درباره فضیلت سوره‌ها آمده است به این معنی نیست که تنها قرائت، آن همه ثمرات را دارد. آن چه به این خواندن ارزش نهایی می‌بخشد همان ایمان به مفاد آن سوره‌ها و عمل کردن بر طبق آن است. تلاوت مقدمه‌ای است برای اندیشه و عمل. تنها با خواندن بدون فکر و عمل نباید این همه فضیلت را انتظار داشت. هدف اصلی از تلاوت، تطبیق اعمال و خلق و خوی خویش بر مفاد این آیات است.

			خواندن سوره‌های قرآن به خصوص در شب‌های قدر پاداش زیادی دارد؛ اما نمی‌توان گفت افراد فقط با خواندن دو سوره از قرآن، اهل بهشت می‌شوند و هیچ استثنایی هم وجود ندارد و خدا هیچ گناهی را بر این افراد نمی‌نویسد. باید در معارف این دو سوره اندیشید و بدان عمل کرد تا اهل بهشت شد.

	==منابع==		==منابع==