اهمیت وقت‌شناسی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Aliazad در ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۱۴

2025-12-30T05:14:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۴۴
خط ۱۷:		خط ۱۷:

	== وقت‌شناسی در روایات ==		== وقت‌شناسی در روایات ==
	[[پیامبران(ع)]] و ~~[[ائمه(ع)\|~~امامان(ع)]] بارها مردم را به غنیمت شمردن فرصت‌ها و استفاده صحیح از آن سفارش می‌کردند، خودشان نیز در این راستا پیشتاز و الگو بودند.		پیامبران(ع) و امامان(ع) بارها مردم را به غنیمت شمردن فرصت‌ها و استفاده صحیح از آن سفارش می‌کردند، خودشان نیز در این راستا پیشتاز و الگو بودند.
	* [[~~حضرت محمد~~(ص)\|پیامبر(ص)]] به ابوذر فرمود: {{متن عربی\|اِغتَنِم خَمساً قَبلَ خَمسٍ شَبابَکَ قَبلَ هِرَمِکَ وَ صِحَّتَکَ قَبلَ سُقمِک وَ غِناکَ قَبل فَقرِک وَ فِراغَکَ قَبلَ شُغلِک وَ حَیاتَکَ قَبلَ مَوتِکَ \|ترجمه= پنج چیز را قبل از فرارسیدن پنج چیز دیگر غنیمت بشمار: جوانی قبل از پیری، سلامتی قبل از بیماری، بی‌نیازی را قبل از تهی دستی، فراغت قبل از اشتغال، زندگی قبل از مرگ.}}<ref>طوسی، محمد بن الحسن، الأمالی، تحقیق: قسم الدراسات الإسلامیة - مؤسسة البعثة، قم، دار الثقافة للطباعة والنشر والتوزیع، چاپ اول، ۱۴۱۴ق، ص۵۲۶. متقی هندی، علی بن حسام، کنزالعمّال، حدیث ۴۳۴۹۰.</ref>		* [[پیامبر(ص) از دیدگاه امام علی(ع)\|پیامبر(ص)]] به ابوذر فرمود: {{متن عربی\|اِغتَنِم خَمساً قَبلَ خَمسٍ شَبابَکَ قَبلَ هِرَمِکَ وَ صِحَّتَکَ قَبلَ سُقمِک وَ غِناکَ قَبل فَقرِک وَ فِراغَکَ قَبلَ شُغلِک وَ حَیاتَکَ قَبلَ مَوتِکَ \|ترجمه= پنج چیز را قبل از فرارسیدن پنج چیز دیگر غنیمت بشمار: جوانی قبل از پیری، سلامتی قبل از بیماری، بی‌نیازی را قبل از تهی دستی، فراغت قبل از اشتغال، زندگی قبل از مرگ.}}<ref>طوسی، محمد بن الحسن، الأمالی، تحقیق: قسم الدراسات الإسلامیة - مؤسسة البعثة، قم، دار الثقافة للطباعة والنشر والتوزیع، چاپ اول، ۱۴۱۴ق، ص۵۲۶. متقی هندی، علی بن حسام، کنزالعمّال، حدیث ۴۳۴۹۰.</ref>
	* رسول خدا(ص) عمری را با ارزش می‌داند که در راه خدا باشد: {{متن عربی\| طُوبَى لِمَنْ طَالَ عُمُرُهُ وَ حَسُنَ عَمَلُهُ فَحَسُنَ مُنْقَلَبُهُ إِذْ رَضِيَ عَنْهُ رَبُّهُ وَ وَيْلٌ لِمَنْ طَالَ عُمُرُهُ وَ سَاءَ عَمَلُهُ فَسَاءَ مُنْقَلَبُهُ إِذْ سَخِطَ عَلَيْهِ رَبُّهُ عَزَّ وَ جَل‏\|ترجمه= خوشا به حال کسی که عمرش طولانی و عملش نیکو باشد و فرجامش با خرسندی پروردگار همراه باشد. وای بر کسی که عمرش طولانی و عملش بد و فرجامش با ناخرسندی پروردگار همراه باشد.}}<ref>ابن بابویه، محمد، من لا یحضره الفقیه، قم، مؤسسه النشر الاسلامی، چاپ دوم، ۱۴۰۴ق، ج۴، ص۳۹۶.</ref>		* رسول خدا(ص) عمری را با ارزش می‌داند که در راه خدا باشد: {{متن عربی\| طُوبَى لِمَنْ طَالَ عُمُرُهُ وَ حَسُنَ عَمَلُهُ فَحَسُنَ مُنْقَلَبُهُ إِذْ رَضِيَ عَنْهُ رَبُّهُ وَ وَيْلٌ لِمَنْ طَالَ عُمُرُهُ وَ سَاءَ عَمَلُهُ فَسَاءَ مُنْقَلَبُهُ إِذْ سَخِطَ عَلَيْهِ رَبُّهُ عَزَّ وَ جَل‏\|ترجمه= خوشا به حال کسی که عمرش طولانی و عملش نیکو باشد و فرجامش با خرسندی پروردگار همراه باشد. وای بر کسی که عمرش طولانی و عملش بد و فرجامش با ناخرسندی پروردگار همراه باشد.}}<ref>ابن بابویه، محمد، من لا یحضره الفقیه، قم، مؤسسه النشر الاسلامی، چاپ دوم، ۱۴۰۴ق، ج۴، ص۳۹۶.</ref>

	اهمیت وقت‌شناسی و استفاده بهینه از آن در سخنان [[علی(ع)\|~~حضرت~~ علی(ع)]] از اهمیت فراوانی برخوردار است.		اهمیت وقت‌شناسی و استفاده بهینه از آن در سخنان حضرت [[علی(ع) نفس رسول خدا(ص)\|علی(ع)]] از اهمیت فراوانی برخوردار است.
	* {{متن عربی\| َ تَزَوَّدْ مِنْ يَوْمِكَ لِغَدِكَ وَ اغْتَنِمْ عَفْوَ الزَّمَانِ وَ انْتَهِزْ فُرْصَةَ الْإِمْكَان\|ترجمه= از امروزت برای فردایت توشه برگیر، فراهم شدن وقت را غنیمت شمار، از فرصت و امکانات استفاده کن.}}<ref>تمیمی آمدی، عبد الواحد بن محمد، غررالحکم و درر الکلم، قم، دار الکتاب الاسلامی، چاپ دوم، ۱۴۱۰ق، ص۳۶۱.</ref>		* {{متن عربی\| َ تَزَوَّدْ مِنْ يَوْمِكَ لِغَدِكَ وَ اغْتَنِمْ عَفْوَ الزَّمَانِ وَ انْتَهِزْ فُرْصَةَ الْإِمْكَان\|ترجمه= از امروزت برای فردایت توشه برگیر، فراهم شدن وقت را غنیمت شمار، از فرصت و امکانات استفاده کن.}}<ref>تمیمی آمدی، عبد الواحد بن محمد، غررالحکم و درر الکلم، قم، دار الکتاب الاسلامی، چاپ دوم، ۱۴۱۰ق، ص۳۶۱.</ref>
	* اهمیت دادن به وقت و بیکار نماندن یکی از نشانه‌های مؤمن است{{متن عربی\| مَشْغُولٌ وَقْتُهُ‏ \| ترجمه= همه وقت مؤمن پراست. (او در همه وقتش به کارهای مثبت اشتغال دارد)}}<ref>شریف رضی، محمد بن حسین، نهج البلاغه، قم، هجرت، چاپ اول، ۱۴۱۴ق، ص۵۳۳.</ref>		* اهمیت دادن به وقت و بیکار نماندن یکی از نشانه‌های مؤمن است{{متن عربی\| مَشْغُولٌ وَقْتُهُ‏ \| ترجمه= همه وقت مؤمن پراست. (او در همه وقتش به کارهای مثبت اشتغال دارد)}}<ref>شریف رضی، محمد بن حسین، نهج البلاغه، قم، هجرت، چاپ اول، ۱۴۱۴ق، ص۵۳۳.</ref>

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

2024-09-29T06:45:07Z

جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۵
خط ۴۹:		خط ۴۹:
	\| تغییر مسیر = شد		\| تغییر مسیر = شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| ~~بازبینی~~ =		\| ارزیابی کمی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت = ب		\| اولویت = ب

A.rezapour: ابرابزار

2024-09-27T13:45:07Z

ابرابزار

نمایش تغییرات

Fabbasi در ‏۲۳ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۷

2024-09-23T10:07:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۳۷
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	* {{متن عربی\| وَ الْفُرْصَةُ تَمُرُّ مَرَّ السَّحَابِ فَانْتَهِزُوا فُرَصَ‏ الْخَيْرِ\| ترجمه= فرصت وقت، همچون ابر می‌گذرد، فرصت‌های نیک را غنیمت بشمارید و قبل از گذشتن، از آن‌ها بهره بگیرید.}}<ref> شريف رضي، محمد بن حسين، نهج البلاغه، قم، هجرت، چاپ اول، ۱۴۱۴ق، ص۴۷۱، حکمت۲۱.</ref>		* {{متن عربی\| وَ الْفُرْصَةُ تَمُرُّ مَرَّ السَّحَابِ فَانْتَهِزُوا فُرَصَ‏ الْخَيْرِ\| ترجمه= فرصت وقت، همچون ابر می‌گذرد، فرصت‌های نیک را غنیمت بشمارید و قبل از گذشتن، از آن‌ها بهره بگیرید.}}<ref> شريف رضي، محمد بن حسين، نهج البلاغه، قم، هجرت، چاپ اول، ۱۴۱۴ق، ص۴۷۱، حکمت۲۱.</ref>

	یادآوری کمی دنیا و کوتاهی عمر از موعظه‌هایی است که در روایات به بیان‌های مختلف و از زبان افرادی چون لقمان حکیم نقل شده است.<ref> مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، بحار الأنوار، بيروت، دار احیاء التراث العربی، چاپ دوم، ۱۴۰۳ق، ج۱۳، ص۴۲۰.</ref> امیرمومنان علی(ع) در یکی از خطبه‌های خود مدت کوتاه عمر را به فرصت اندکی تشبیه می‌کند به کسی که به او مهلت داده شده تا رضایت شاکی خود را جلب کند.<ref> شريف رضي، محمد بن حسين، نهج البلاغه، قم، هجرت، چاپ اول، ۱۴۱۴ق، ص۱۰۹، حکمت۷۶۶.</ref>		یادآوری کمی دنیا و کوتاهی عمر از موعظه‌هایی است که در روایات به بیان‌های مختلف و از زبان افرادی چون لقمان حکیم نقل شده است.<ref> مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، بحار الأنوار، بيروت، دار احیاء التراث العربی، چاپ دوم، ۱۴۰۳ق، ج۱۳، ص۴۲۰.</ref> [[امیرالمؤمنین\|امیرمومنان علی(ع)]] در یکی از خطبه‌های خود مدت کوتاه عمر را به فرصت اندکی تشبیه می‌کند به کسی که به او مهلت داده شده تا رضایت شاکی خود را جلب کند.<ref> شريف رضي، محمد بن حسين، نهج البلاغه، قم، هجرت، چاپ اول، ۱۴۱۴ق، ص۱۰۹، حکمت۷۶۶.</ref>

	نگرش صحیح نسبت به زمان و ~~مدیریت پذیر~~ بودن آن، نخستین گام در مسیر استفاده بهینه از وقت است. حضرت علی(ع)می‌فرماید: {{متن عربی\| فَبَادِرُوا الْعَمَلَ‏ وَ خَافُوا بَغْتَةَ الْأَجَلِ فَإِنَّهُ لَا يُرْجَى مِنْ رَجْعَةِ الْعُمُرِ مَا يُرْجَى مِنْ رَجْعَةِ الرِّزْقِ مَا فَاتَ الْيَوْمَ مِنَ الرِّزْقِ رُجِيَ غَداً زِيَادَتُهُ وَ مَا فَاتَ أَمْسِ مِنَ الْعُمُرِ لَمْ يُرْجَ الْيَوْمَ رَجْعَتُهُ الرَّجَاءُ مَعَ الْجَائِي وَ الْيَأْسُ مَعَ الْمَاضِي \| ترجمه= پس به کار پیشدستی کنید و از ناگهان رسیدن اجل بترسید، که امید بازگشت عمر رفته چون روزی از دست شده نیست. آنچه از روزی از دست رفته، امید افزودن آن در فردا رود، و آنچه دیروز از عمر رفته، امید نیست که امروز باز گردد. که امید به آینده است.}} <ref> شريف رضي، محمد بن حسين، نهج البلاغه، قم، هجرت، چاپ اول، ۱۴۱۴ق، خطبه۱۱۴، ص۱۷۱.</ref>		نگرش صحیح نسبت به زمان و مدیریت‌پذیر بودن آن، نخستین گام در مسیر استفاده بهینه از وقت است. حضرت علی(ع)می‌فرماید: {{متن عربی\| فَبَادِرُوا الْعَمَلَ‏ وَ خَافُوا بَغْتَةَ الْأَجَلِ فَإِنَّهُ لَا يُرْجَى مِنْ رَجْعَةِ الْعُمُرِ مَا يُرْجَى مِنْ رَجْعَةِ الرِّزْقِ مَا فَاتَ الْيَوْمَ مِنَ الرِّزْقِ رُجِيَ غَداً زِيَادَتُهُ وَ مَا فَاتَ أَمْسِ مِنَ الْعُمُرِ لَمْ يُرْجَ الْيَوْمَ رَجْعَتُهُ الرَّجَاءُ مَعَ الْجَائِي وَ الْيَأْسُ مَعَ الْمَاضِي \| ترجمه= پس به کار پیشدستی کنید و از ناگهان رسیدن اجل بترسید، که امید بازگشت عمر رفته چون روزی از دست شده نیست. آنچه از روزی از دست رفته، امید افزودن آن در فردا رود، و آنچه دیروز از عمر رفته، امید نیست که امروز باز گردد. که امید به آینده است.}} <ref> شريف رضي، محمد بن حسين، نهج البلاغه، قم، هجرت، چاپ اول، ۱۴۱۴ق، خطبه۱۱۴، ص۱۷۱.</ref>

	==منابع==		==منابع==
خط ۴۷:		خط ۴۷:
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
	\| نمایه =		\| نمایه =
	\| تغییر مسیر =		\| تغییر مسیر = شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =

Fabbasi: تکمیل اولیه مدخل

2024-09-23T10:01:45Z

تکمیل اولیه مدخل

نمایش تغییرات

Fabbasi در ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۷

2024-09-19T10:37:13Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۰۷
خط ۵:		خط ۵:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	زمان، ~~با ارزش‌ترین و~~ گران‌بهاترین سرمایه و حیاتی‌ترین منبعی است که در اختیار هر فردی قرار داشته، زندگی از آن ساخته می‌شود و تلف شدن آن ضایعات جبران ناپذیری را به بار می‌آورد. این امر به حدی مهم است که خداوند گاهی به خود زمان و وقت سوگند یاد کرده است: {{قرآن\|وَالْعَصْرِ؛ سوگند به وقت.}} گاهی به یک قسمت از وقت قسم می‌خورد: {{قرآن\| وَالْفَجْرِ\|ترجمه= به سپیده دم سوگند}} گاهی هم گردش ماه‌ها را نشان دهنده وقت‌ها برای نظام زندگی مردم دانسته است: {{قرآن\|يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْأَهِلَّةِ قُلْ هِيَ مَوَاقِيتُ لِلنَّاسِ وَالْحَجِّ}} در احادیث آمده است روز قیامت بنده قدم از قدم بر نمی‌دارد مگر آنکه از او درباره چند چیز سؤال می‌کنند؛ یکی از آنها نعمت عمر است.		زمان، گران‌بهاترین سرمایه و حیاتی‌ترین منبعی است که در اختیار هر فردی قرار داشته، زندگی از آن ساخته می‌شود و تلف شدن آن ضایعات جبران ناپذیری را به بار می‌آورد. این امر به حدی مهم است که خداوند گاهی به خود زمان و وقت سوگند یاد کرده است: {{قرآن\|وَالْعَصْرِ؛ سوگند به وقت.}} گاهی به یک قسمت از وقت قسم می‌خورد: {{قرآن\| وَالْفَجْرِ\|ترجمه= به سپیده دم سوگند}} گاهی هم گردش ماه‌ها را نشان دهنده وقت‌ها برای نظام زندگی مردم دانسته است: {{قرآن\|يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْأَهِلَّةِ قُلْ هِيَ مَوَاقِيتُ لِلنَّاسِ وَالْحَجِّ}} در احادیث آمده است روز قیامت بنده قدم از قدم بر نمی‌دارد مگر آنکه از او درباره چند چیز سؤال می‌کنند؛ یکی از آنها نعمت عمر است.

	سفارش‌های روایات درباره وقت‌شناسی زیاد است؛ از جمله: غنیمت شمردن وقت و از استفاده از مهلت‌ها و امکانات؛ گذران عمر با اطاعت الهی؛ توشه گرفتن از وقت برای قیامت؛ غافل نبودن از گذران وقت؛ نادنی شمردن هدر رفت وقت؛ وقت‌شناسی با انگیزه‌های الهی.		سفارش‌های روایات درباره وقت‌شناسی زیاد است؛ از جمله: غنیمت شمردن وقت و از استفاده از مهلت‌ها و امکانات؛ گذران عمر با اطاعت الهی؛ توشه گرفتن از وقت برای قیامت؛ غافل نبودن از گذران وقت؛ نادنی شمردن هدر رفت وقت؛ وقت‌شناسی با انگیزه‌های الهی.
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	== وقت شناسی در روایات ==		== وقت شناسی در روایات ==
	[[پیامبران(ع)]] و [[ائمه(ع)\|امامان(ع)]] بارها مردم را به غنیمت شمردن فرصت‌ها و استفاده صحیح از آن سفارش می‌کردند، خودشان نیز در این راستا پیشتاز و الگو بودند.		[[پیامبران(ع)]] و [[ائمه(ع)\|امامان(ع)]] بارها مردم را به غنیمت شمردن فرصت‌ها و استفاده صحیح از آن سفارش می‌کردند، خودشان نیز در این راستا پیشتاز و الگو بودند.
	[[حضرت محمد(ص)\|پیامبر(ص)]] به ابوذر فرمود: {{متن عربی\|اِغتَنِم خَمساً قَبلَ خَمسٍ ~~حَیاتَکَ~~ قَبلَ ~~مَوتِکَ~~ وَ صِحَّتَکَ قَبلَ سُقمِک وَ فِراغَکَ قَبلَ شُغلِک وَ ~~شَبابَکَ~~ قَبلَ ~~هِرَمِکَ، وَ غِناکَ قَبل فَقرِک~~\|ترجمه= پنج چیز را قبل از فرارسیدن پنج چیز دیگر غنیمت بشمار: ~~زندگی~~ قبل از ~~مرگ،~~ سلامتی قبل از بیماری، فراغت قبل از اشتغال، ~~جوانی~~ قبل از ~~پیری، بی نیازی را قبل از تهی دستی~~.}}<ref>متقی هندی، علی، کنزالعمّال، حدیث ۴۳۴۹۰.</ref>		* [[حضرت محمد(ص)\|پیامبر(ص)]] به ابوذر فرمود: {{متن عربی\|اِغتَنِم خَمساً قَبلَ خَمسٍ شَبابَکَ قَبلَ هِرَمِکَ وَ صِحَّتَکَ قَبلَ سُقمِک وَ غِناکَ قَبل فَقرِک وَ فِراغَکَ قَبلَ شُغلِک وَ حَیاتَکَ قَبلَ مَوتِکَ \|ترجمه= پنج چیز را قبل از فرارسیدن پنج چیز دیگر غنیمت بشمار: جوانی قبل از پیری، سلامتی قبل از بیماری، بی نیازی را قبل از تهی دستی، فراغت قبل از اشتغال، زندگی قبل از مرگ.}}<ref> طوسی، محمد بن الحسن، الأمالي، تحقيق: قسم الدراسات الإسلامية - مؤسسة البعثة، قم، دار الثقافة للطباعة والنشر والتوزيع، چاپ اول، ۱۴۱۴ق، ص۵۲۶. متقی هندی، علی، کنزالعمّال، حدیث ۴۳۴۹۰.</ref>
	عمری که در راه خدا ~~باشد، ارزش دارد و به فرموده پیامبر اکرم(ص)~~: {{متن عربی\|وای بر کسی که عمرش طولانی و عملش بد و فرجامش با ناخرسندی پروردگار همراه باشد.}}<ref>ابن بابویه، محمد، من لا یحضره الفقیه، ج۴، ص۳۹۶.</ref>		* رسول خدا(ص) عمری را با ارزش می‌داند که که در راه خدا باشد: {{متن عربی\|خوشا به حال کسی که عمرش طولانی و عملش نیکو باشد و فرجامش با خرسندی پروردگار همراه باشد. وای بر کسی که عمرش طولانی و عملش بد و فرجامش با ناخرسندی پروردگار همراه باشد.}}<ref>ابن بابویه، محمد، من لا یحضره الفقیه، قم، موسسه النشر الاسلامی، چاپ دوم، ۱۴۰۴ق، ج۴، ص۳۹۶.</ref>

	اهمیت وقت‌شناسی و استفاده بهینه از آن در سخنان [[علی(ع)\|حضرت علی(ع)]] درخشش فراوانی دارد.		اهمیت وقت‌شناسی و استفاده بهینه از آن در سخنان [[علی(ع)\|حضرت علی(ع)]] درخشش فراوانی دارد.
	* {{متن عربی\|تزوّد من یومک لغدک، واغتنم عفو الزّمان، و انتهز فرصه الامکان\|ترجمه= از امروزت برای فردایت توشه برگیر، و فراهم شدن وقت را غنیمت شمار، و از فرصت و مهلت و امکانات استفاده کن.}}<ref>تمیمی آمدی، عبد الواحد، غررالحکم و درر الکلم، ج۱، ص۳۹۴.</ref>		* {{متن عربی\|تزوّد من یومک لغدک، واغتنم عفو الزّمان، و انتهز فرصه الامکان\|ترجمه= از امروزت برای فردایت توشه برگیر، و فراهم شدن وقت را غنیمت شمار، و از فرصت و مهلت و امکانات استفاده کن.}}<ref>تمیمی آمدی، عبد الواحد، غررالحکم و درر الکلم، ج۱، ص۳۹۴.</ref>

Fabbasi: /* ارزش وقت از دیدگاه قرآن */

2024-09-19T10:11:20Z

ارزش وقت از دیدگاه قرآن

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۴۱
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	== ارزش وقت از دیدگاه قرآن ==		== ارزش وقت از دیدگاه قرآن ==
	~~[[قرآن]] به قدری به~~ وقت ~~احترام شده که گویی در اوج ارزش‌ها و مادر فضایل است. این امر~~ به حدی مهم است که خداوند گاهی به خود زمان و وقت سوگند یاد کرده است: {{قرآن\|وَالْعَصْرِ\|ترجمه= سوگند به وقت.\|سوره= عصر\|آیه=۱}} گاهی گردش ماه‌ها را نشان دهنده وقت‌ها برای نظام زندگی مردم دانسته است: {{قرآن\|يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْأَهِلَّةِ قُلْ هِيَ مَوَاقِيتُ لِلنَّاسِ وَالْحَجِّ\|ترجمه= در باره «هلال‌های ماه» از تو سؤال می‌کنند؛ بگو: آنها، بیان اوقات (و تقویم طبیعی) برای (نظامِ زندگیِ) مردم و (تعیینِ وقتِ) حج است. \|سوره= بقره\|آیه=۱۸۹ }} گاهی هم به یک ~~قسمت~~ از زمان قسم می‌خورد:		اهمیت وقت به حدی مهم است که خداوند در قرآن گاهی به خود زمان و وقت سوگند یاد کرده است: {{قرآن\|وَالْعَصْرِ\|ترجمه= سوگند به وقت.\|سوره= عصر\|آیه=۱}} گاهی گردش ماه‌ها را نشان دهنده وقت‌ها برای نظام زندگی مردم دانسته است: {{قرآن\|يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْأَهِلَّةِ قُلْ هِيَ مَوَاقِيتُ لِلنَّاسِ وَالْحَجِّ\|ترجمه= در باره «هلال‌های ماه» از تو سؤال می‌کنند؛ بگو: آنها، بیان اوقات (و تقویم طبیعی) برای (نظامِ زندگیِ) مردم و (تعیینِ وقتِ) حج است. \|سوره= بقره\|آیه=۱۸۹ }} گاهی هم به یک قسمتی از زمان قسم می‌خورد:
	{{قرآن\| وَالْفَجْرِ\|ترجمه= به سپیده دم سوگند.\|سوره= فجر\|آیه=۱}}		* {{قرآن\| وَالْفَجْرِ\|ترجمه= به سپیده دم سوگند.\|سوره= فجر\|آیه=۱}}
	{{قرآن\| وَاللَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ\|ترجمه= و سوگند به شب، چون روى در رفتن آرد.\|سوره=مدثر\|آیه=۳۳}}		* {{قرآن\| وَاللَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ\|ترجمه= و سوگند به شب، چون روى در رفتن آرد.\|سوره=مدثر\|آیه=۳۳}}
	{{قرآن\| وَالصُّبْحِ إِذَا أَسْفَرَ\|ترجمه= و قسم به صبح چون جهان را روشن سازد.\|سوره=مدثر\|آیه=۳۴}}		* {{قرآن\| وَالصُّبْحِ إِذَا أَسْفَرَ\|ترجمه= و قسم به صبح چون جهان را روشن سازد.\|سوره=مدثر\|آیه=۳۴}}
	آیات دیگری هم از این ~~قسم‌های~~ الهی آمده است که اهمیت زمان و وقت‌ها را بیان می‌کند. <ref>سوره تکویر، آیه۱۷و۱۸. سوره لیل، آیه۱و۲.</ref>		آیات دیگری هم از این سوگندهای الهی در قرآن آمده است که اهمیت زمان و وقت‌ها را بیان می‌کند. <ref>سوره تکویر، آیه۱۷و۱۸. سوره لیل، آیه۱و۲.</ref>

	== وقت شناسی در روایات ==		== وقت شناسی در روایات ==

Fabbasi در ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۱

2024-09-19T09:51:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۱
خط ۵۷:		خط ۵۷:
	\| شاخه اصلی = حدیث		\| شاخه اصلی = حدیث
	\| شاخه فرعی۱ = معارف حدیثی		\| شاخه فرعی۱ = معارف حدیثی
	\| شاخه فرعی۲ = ~~احادیث اخلاقی~~		\| شاخه فرعی۲ =
	\| شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	}}		}}

Fabbasi: اصلاح ارقام

2024-09-19T09:49:50Z

اصلاح ارقام

نمایش تغییرات

Fabbasi: ایجاد مدخل: اهمیت وقت‌شناسی

2024-09-19T08:40:57Z

ایجاد مدخل: اهمیت وقت‌شناسی

صفحهٔ تازه

{{ویرایش|fabbasi}}
{{شروع متن}}
{{سوال}}
سوال: درباره وقت و وقت شناسي چه آیات و احادیثی آمده است؟
{{پایان سوال}}
{{پاسخ}}
زمان، با ارزش‌ترین و گران‌بهاترین سرمایه و حیاتی‌ترین منبعی است که در اختیار هر فردی قرار داشته، زندگی از آن ساخته می‌شود و تلف شدن آن ضایعات جبران ناپذیری را به بار می‌آورد. این امر به حدی مهم است که در احادیث آمده است روز قیامت بنده قدم از قدم بر نمی‌دارد مگر آنکه از او درباره چند چیز سؤال می‌کنند؛ یکی از آنها نعمت عمر است.
== ارزش وقت از دیدگاه قرآن ==
قرآن به قدری به وقت احترام شده که گویی در اوج ارزش‌ها و مادر فضایل است، تا آنجا که خداوند به آن سوگند یاد نموده است: «والعصر؛ سوگند به وقت».<ref>سوره عصر، آیه۱.</ref>
عصر به معنی زمان و روزگار است و زمان همان وقت است.
قرآن با تعبیرات گوناگون و هشدارهای شدید، ما را به بهره‌گیری صحیح از وقت فراخوانده و اتلاف‌گران وقت را به عذاب‌های سخت تهدید نموده است. آنان که وقت خود را به بطالت می‌گذرانند در حقیقت بر ضد قرآن گام برداشته و در راه گمراهی افتاده‌اند. قرآن قدردانی از وقت را از ارکان اصلی ایمان، وسیله نجات و پیروزی قرار داده است. به فرموده قرآن یکی از پرسش‌هایی که کافران از پیامبر(صلی الله علیه و آله) نمودند در مورد فواید ماه‌ها بود، خداوند به پیامبر(صلی الله علیه و آله) وحی کرد: «قل هی مواقیتٌ للنّاس...»؛ «بگو این ماه‌ها نشان دهنده وقتها برای نظام زندگی مردم است.»<ref>سوره مؤمنون، آیه۳ و ۷۸. سوره زمر، آیه۵۶. سوره بقره، آیه۱۸۹.</ref>
زندگی فردی و اجتماعی، بدون وقت شناسی و ایجاد نظم و برنامه به سامان نمی‌رسد، نظم در تقسیم صحیح وقت، نظم در برنامه ریزی، نظم در مدیریت و اجرا.
== وقت شناسی در روایات ==
پیامبران و امامان بارها مردم را به غنیمت شمردن فرصت‌ها و استفاده صحیح از آن سفارش می‌کردند، خودشان نیز در این راستا پیشتاز و الگو بودند.
پیامبر(ص) به ابوذر فرمود: {{متن عربی|اِغتَنِم خَمساً قَبلَ خَمسٍ، حَیاتَکَ قَبلَ مَوتِکَ، وَ صِحَّتَکَ قَبلَ سُقمِک وَ فِراغَکَ قَبلَ شُغلِک، وَ شَبابَکَ قَبلَ هِرَمِکَ، وَ غِناکَ قَبل فَقرِک|ترجمه= پنج چیز را قبل از فرارسیدن پنج چیز دیگر غنیمت بشمار؛ زندگی قبل از مرگ، سلامتی قبل از بیماری، فراغت قبل از اشتغال، جوانی قبل از پیری، و بی نیازی را قبل از تهی دستی.}}<ref>متقی هندی، علی، کنزالعمّال، حدیث ۴۳۴۹۰.</ref>
عمری که در راه خدا باشد، ارزش دارد و به فرموده پیامبر اکرم(ص): {{متن عربی|وای بر کسی که عمرش طولانی و عملش بد و فرجامش با ناخرسندی پروردگار همراه باشد.}}<ref>ابن بابویه، محمد، من لا یحضره الفقیه، ج۴، ص۳۹۶.</ref>
اهمیت وقت‌شناسی و استفاده بهینه از آن در سخنان حضرت علی(ع) درخشش فراوانی دارد.
* {{متن عربی| من امن الزمان خانه و من تعظم علیه اهانه و من ترغم علیه ارغمه و من لجا الیه اسلمه|ترجمه= هر آنکه به زمانه اطمینان کند، زمانه به او خیانت کند؛ و هر که زمانه را بیش از اندازه بزرگ شمارد، زمانه او را خوار کند، و هر که برخلاف میل زمانه عمل کند، زمانه را به خشم آورده است، و هر که به زمانه پناه آورد، زمانه او را تسلیم می‌کند.}} <ref>مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج۷۴، ص۲۳۲.</ref>
{{متن عربی|تزوّد من یومک لغدک، واغتنم عفو الزّمان، و انتهز فرصه الامکان|ترجمه= از امروزت برای فردایت توشه برگیر، و فراهم شدن وقت را غنیمت شمار، و از فرصت و مهلت و امکانات استفاده کن.}}<ref>تمیمی آمدی، عبد الواحد، غررالحکم و درر الکلم، ج۱، ص۳۹۴.</ref>
* {{متن عربی|المؤمن مشغولٌ وقته| ترجمه= همه وقت مؤمن پراست (و او در همه وقتش به کارهای مثبت اشتغال دارد).}}<ref>تمیمی آمدی، عبد الواحد، غررالحکم و درر الکلم، ص۲۵۲.</ref>
* {{متن عربی|با آن چه از عمرت باقی مانده از گذشته جبران کن، فردا و پس فردا نگو( کار امروز را به فردا وانگذار) زیرا گذشتگانی که به هلاکت رسیدند، به خاطر پایداری در آرزوها و امروز و فردا کردن بود، تا آنگاه که ناگهان فرمان خدا(مرگ) به سوی‌شان آمد، در حالی که غافل بودند.}}<ref>کلینی، محمد، الکافی، ج۲، ص۱۳۶.</ref>
* {{متن عربی|مِنَ الخُرقِ؛ اَلمُعاجَلَه قَبلَ الاِمکانِ، وَ اَلاَناه قَبلَ الفُرصَه| ترجمه=شتاب در کار پیش از آمادگی و توانایی، ابلهی است، همان گونه که اتلاف وقت پس از فراهم شدن فرصت از ابلهی و نادانی می‌باشد.}}<ref>نهج البلاغه، حکمت۳۶۳.</ref>
* {{متن عربی|و الفرصه تمرّمرّ السّحاب فانتهزوا فرص الخیر| ترجمه= فرصت وقت، همچون ابر می‌گذرد، فرصت‌های نیک را غنیمت بشمارید و قبل از گذشتن، از آن‌ها بهره بگیرید.}}<ref>نهج البلاغه، حکمت۲۱.</ref>
امام صادق(ع) فرمود: {{متن عربی|لیس شی ء اعزّ من قلبک و وقتک|ترجمه= هیچ چیزی عزیزتر از روح و وقت تو نیست.}}<ref>تویسرکانی، محمد نبی، لئالی الاخبار، ج۱، ص۱۶.</ref>
امامان(ع) حتی در زندان و در سخت‌ترین شرایط از وقت استفاده می‌کردند، امام رضا مدتی در زندان سرخس تحت نظر بود، اباصلت هروی می‌گوید: «برای دیدار آن حضرت به کنار زندان رفتم، از زندانبان تقاضای ملاقات با امام را نمودم، او گفت نمی‌توانی با امام ملاقات کنی. گفتم: چرا؟ گفت: امام شبانه روز مشغول نماز و عبادت است، وقت ملاقات ندارد، در یک شبانه روز هزار رکعت نماز می‌خواند».<ref>ابن بابویه، محمد، عیون اخبار الرّضا، ج۲، ص۱۸۳.</ref>
== وقت شناسی با انگیزه‌های الهی==
مدیریت زمان می‌تواند با اهداف و انگیزه‌های متفاوتی انجام شود و چه نیکوست که این انگیزه‌ها جنبه الهی داشته باشد.
=== نظم و تدبیر صفات الهی===
نظم، تدبیر و هدف‌مندی یکی از صفات و ویژگی‌های الهی است. امام علی(ع) در مورد تدبیر الهی در امور می‌فرماید: {{متن عربی|احال الاشیاء لاوقاتها|ترجمه=اشیاء را از نیستی در وقت خود به وجود آورد و به هستی انتقال داد.}} <ref>نهج البلاغه، خطبه۱. مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج۲۲، ص۵۴.</ref>
=== زمان دار بودن تکالیف شرعی بیانگر اهمیت وقت‌شناسی===
احکام شرعی زمان مخصوص به خود را دارند، مانند نماز، حج، روزه و... . اهتمام به انجام بموقع تکالیف الهی، نشانه وقت شناسی و برخورداری از مدیریت صحیح زمان است. در کلمات امام علی ((ع)) مواردی از توصیه به انجام به موقع تکالیف الهی و از جمله نماز وجود دارد:
* {{متن عربی|تعاهدوا امر الصلاه و حافظوا علیها| ترجمه=امر نماز را مراعات کنید و آن را محافظت کنید.}}<ref>نهج البلاغه، خطبه۱۹۰.</ref>
* {{متن عربی|صل الصلاه لوقتها الموقت و لا تعجل وقتها لفراغ و لا توخرها عن وقتها لاشتغال| ترجمه=نماز را در وقتی که برای آن تعیین گشته بجا آور و از جهت بیکاری آن را پیش از وقت بجا نیاور و به جهت کارداشتن، آن را از وقتش مگذران.}} <ref>نهج البلاغه، نامه۲۷.</ref>
=== محدودیت عمر گویای اهمیت دادن به وقت ===
امام علی(ع) در سخنان خود بارها این نکته را به پیروان خویش متذکر شده است. در نگاه آن حضرت شمار نَفَس‌های آدمی معلوم و معین است و انسان با هر نَفَسی در حقیقت پاره‌ای از عمر خویش را سپری نموده است.<ref>تمیمی آمدی، عبد الواحد، غررالحکم و درر الکلم، ص۵۳۵.</ref> یادآوری کمی دنیا و کوتاهی عمر از موعظه‌هایی است که در روایات به بیان‌های مختلف و از زبان افرادی چون لقمان حکیم نقل شده است.<ref>مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج۱۳، ص۴۲۰.</ref>

* امیرمومنان علی(ع) فرمود: {{متن عربی|تمام مدت عمر شما همانند لحظه‌ای است که در آن قرار گرفته‌اید و شایسته است در این عمری که رو به نابودی است به انجام اعمال خیر بشتابید.}}<ref>تمیمی آمدی، عبد الواحد، غررالحکم و درر الکلم، شماره حدیث ۴۳۶۶.</ref>
* امام علی(ع) در یکی از خطبه‌های خود مدت کوتاه عمر را به فرصت اندکی تشبیه می‌فرمایند که به کسی داده شده تا رضایت شاکی خود را جلب کند: {{متن عربی|قد امهلو فی طلب المخرج و هدوا سبیل المنهج و عمروا مهل المستعتب| ترجمه= برای رهایی از گمراهی مهلت داده شده‌اند و (به وسیله پیغمبران) به راه راست هدایت گردیده‌اند و فرصت به آنها داده شده مانند فرصتی که به کسی می‌دهند تا رضا و خوشنودی ناراضی خود را جلب نماید.}} <ref>نهج البلاغه، خطبه۸۲.</ref>
* امام علی(ع) به گذشت سریع عمر اشاره کرده است: {{متن عربی|فان غداً من الیوم قریب ما اسرع الساعات فی الیوم و اسرع الایام فی الشهر و اسرع الشهور فی السنه و اسرع السنین فی العمر|ترجمه= فردا نسبت به امروز بس نزدیک است ساعت‌ها در روزها چه زود می‌گذرند و روزها چه شتابان سپری می‌شوند و ماه‌ها چه تیزگام‌اند و به نسبت عمر سال‌ها را چه گریز شتاب آلودی است.}} <ref>نهج البلاغه، خطبه۲۳۰.</ref>
* بنای عمر رو به فنا و نابودی است و هر روز که بر آدمی می‌گذرد و روز جدیدی را آغاز می‌کند، یک روز از عمر خود را از دست داده است: {{متن عربی|لا یعمر معمر منکم یوماً من عمره الا بهدم آخر من اجله|ترجمه=هیچ سالخورده، روزی از عمر را نمی‌گذراند، جز به ویرانی یک روز از مدتی که دارد.}} <ref>نهج البلاغه، خطبه۱۴۵ و خطبه۱۸۲.</ref>
* از نگاه حضرت علی(ع) به حال کسی باید غبطه خورد که عمرش را در راه تحصیل ایمان و معرفت، بندگی خدا و کسب اخلاق الهی صرف کرده و از وقت خود به خوبی استفاده کرده است چه در غیر این صورت، دچار ضرر شده و عمر خود را باخته است.<ref>تمیمی آمدی، عبد الواحد، غررالحکم و درر الکلم، شماره حدیث۳۵۰۲.</ref>
* حضرت علی(ع)می‌فرماید: {{متن عربی|فبادروا العمل و خافوا بغته الاجل فانه لا یرجی من رجعه العمر ما یرجی من رجعه الرزق ما فات الیوم من الرزق رجی غداً زیادته و ما فات امس من العمر لم یرج الیوم رجعته الرجاء مع الجائی و الیاس مع الماضی| ترجمه= پس به کار پیشدستی کنید و از ناگهان رسیدن اجل بترسید، که امید بازگشت عمر رفته چون روزی از دست شده نیست. آنچه از روزی از دست رفته، امید افزودن آن در فردا رود، و آنچه دیروز از عمر رفته، امید نیست که امروز باز گردد. که امید به آینده است.}} <ref>نهج البلاغه، خطبه۱۱۳.</ref>

زمان، با ارزش ترین و گران‌بهاترین سرمایه و حیاتی‌ترین منبعی است که در اختیار هر فردی قرار داشته، زندگی از آن ساخته می‌شود و تلف شدن آن ضایعات جبران ناپذیری را به بار می‌آورد. نگرش صحیح نسبت به زمان و مدیریت پذیر بودن آن، نخستین گام در مسیر استفاده بهینه از وقت است. در حقیقت هر ساعت و هر روز، یک ظرف زمانی است که باید آن را بر حسب اولویت و به شکل حساب شده پر کرد. به این ترتیب دیگر «زمان بی‌کاری» معنا نداشته و باید برای لحظه لحظه‌های عمر برنامه ریزی کرد. این امر به حدی مهم است که حتی مطابق آنچه در احادیث آمده است در روز قیامت بنده قدم از قدم بر نمی‌دارد مگر آنکه از او درباره چند چیز سؤال می‌کنند؛ یکی از آنها نعمت عمر است.<ref>مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج۷، ص۲۵۸. ج۱۰، ص۱۶۱. ج۲۷، ص۱۳۴ و ۳۱۱. ج۳۳، ص۲۹۲. ج۳۶، ص۷۹. ج۳۹، ص۳۰۰.</ref>
معصومین ((ع)) همواره طالب طول عمر از خداوند بوده‌اند تا بتوانند هرچه بیشتر از این سرمایه در بهترین راه که طاعت خدا باشد بهره برده و از کسانی باشند که خداوند عمل‌شان را نیکو گردانیده و در حالی که خدا از ایشان راضی است بسوی او بازگردند.<ref>ری شهری، محمد، میزان الحکمه، ج۳، ص۲۱۱۷. مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج۹۵، ص۹۱.</ref>

==منابع==
<references />
{{شاخه
| شاخه اصلی =
| شاخه فرعی۱ =
| شاخه فرعی۲ =
| شاخه فرعی۳ =
}}
{{تکمیل مقاله
| شناسه =
| تیترها =
| ویرایش =
| لینک‌دهی =
| ناوبری =
| نمایه =
| تغییر مسیر =
| ارجاعات =
| بازبینی =
| تکمیل =
| اولویت = ب
| کیفیت = ب
}}
{{پایان متن}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۴۴
خط ۱۷:		خط ۱۷:

	== وقت‌شناسی در روایات ==		== وقت‌شناسی در روایات ==
	[[پیامبران(ع)]] و ~~[[ائمه(ع)\|~~امامان(ع)]] بارها مردم را به غنیمت شمردن فرصت‌ها و استفاده صحیح از آن سفارش می‌کردند، خودشان نیز در این راستا پیشتاز و الگو بودند.		پیامبران(ع) و امامان(ع) بارها مردم را به غنیمت شمردن فرصت‌ها و استفاده صحیح از آن سفارش می‌کردند، خودشان نیز در این راستا پیشتاز و الگو بودند.
	* [[~~حضرت محمد~~(ص)\|پیامبر(ص)]] به ابوذر فرمود: {{متن عربی\|اِغتَنِم خَمساً قَبلَ خَمسٍ شَبابَکَ قَبلَ هِرَمِکَ وَ صِحَّتَکَ قَبلَ سُقمِک وَ غِناکَ قَبل فَقرِک وَ فِراغَکَ قَبلَ شُغلِک وَ حَیاتَکَ قَبلَ مَوتِکَ \|ترجمه= پنج چیز را قبل از فرارسیدن پنج چیز دیگر غنیمت بشمار: جوانی قبل از پیری، سلامتی قبل از بیماری، بی‌نیازی را قبل از تهی دستی، فراغت قبل از اشتغال، زندگی قبل از مرگ.}}<ref>طوسی، محمد بن الحسن، الأمالی، تحقیق: قسم الدراسات الإسلامیة - مؤسسة البعثة، قم، دار الثقافة للطباعة والنشر والتوزیع، چاپ اول، ۱۴۱۴ق، ص۵۲۶. متقی هندی، علی بن حسام، کنزالعمّال، حدیث ۴۳۴۹۰.</ref>		* [[پیامبر(ص) از دیدگاه امام علی(ع)\|پیامبر(ص)]] به ابوذر فرمود: {{متن عربی\|اِغتَنِم خَمساً قَبلَ خَمسٍ شَبابَکَ قَبلَ هِرَمِکَ وَ صِحَّتَکَ قَبلَ سُقمِک وَ غِناکَ قَبل فَقرِک وَ فِراغَکَ قَبلَ شُغلِک وَ حَیاتَکَ قَبلَ مَوتِکَ \|ترجمه= پنج چیز را قبل از فرارسیدن پنج چیز دیگر غنیمت بشمار: جوانی قبل از پیری، سلامتی قبل از بیماری، بی‌نیازی را قبل از تهی دستی، فراغت قبل از اشتغال، زندگی قبل از مرگ.}}<ref>طوسی، محمد بن الحسن، الأمالی، تحقیق: قسم الدراسات الإسلامیة - مؤسسة البعثة، قم، دار الثقافة للطباعة والنشر والتوزیع، چاپ اول، ۱۴۱۴ق، ص۵۲۶. متقی هندی، علی بن حسام، کنزالعمّال، حدیث ۴۳۴۹۰.</ref>
	* رسول خدا(ص) عمری را با ارزش می‌داند که در راه خدا باشد: {{متن عربی\| طُوبَى لِمَنْ طَالَ عُمُرُهُ وَ حَسُنَ عَمَلُهُ فَحَسُنَ مُنْقَلَبُهُ إِذْ رَضِيَ عَنْهُ رَبُّهُ وَ وَيْلٌ لِمَنْ طَالَ عُمُرُهُ وَ سَاءَ عَمَلُهُ فَسَاءَ مُنْقَلَبُهُ إِذْ سَخِطَ عَلَيْهِ رَبُّهُ عَزَّ وَ جَل‏\|ترجمه= خوشا به حال کسی که عمرش طولانی و عملش نیکو باشد و فرجامش با خرسندی پروردگار همراه باشد. وای بر کسی که عمرش طولانی و عملش بد و فرجامش با ناخرسندی پروردگار همراه باشد.}}<ref>ابن بابویه، محمد، من لا یحضره الفقیه، قم، مؤسسه النشر الاسلامی، چاپ دوم، ۱۴۰۴ق، ج۴، ص۳۹۶.</ref>		* رسول خدا(ص) عمری را با ارزش می‌داند که در راه خدا باشد: {{متن عربی\| طُوبَى لِمَنْ طَالَ عُمُرُهُ وَ حَسُنَ عَمَلُهُ فَحَسُنَ مُنْقَلَبُهُ إِذْ رَضِيَ عَنْهُ رَبُّهُ وَ وَيْلٌ لِمَنْ طَالَ عُمُرُهُ وَ سَاءَ عَمَلُهُ فَسَاءَ مُنْقَلَبُهُ إِذْ سَخِطَ عَلَيْهِ رَبُّهُ عَزَّ وَ جَل‏\|ترجمه= خوشا به حال کسی که عمرش طولانی و عملش نیکو باشد و فرجامش با خرسندی پروردگار همراه باشد. وای بر کسی که عمرش طولانی و عملش بد و فرجامش با ناخرسندی پروردگار همراه باشد.}}<ref>ابن بابویه، محمد، من لا یحضره الفقیه، قم، مؤسسه النشر الاسلامی، چاپ دوم، ۱۴۰۴ق، ج۴، ص۳۹۶.</ref>

	اهمیت وقت‌شناسی و استفاده بهینه از آن در سخنان [[علی(ع)\|~~حضرت~~ علی(ع)]] از اهمیت فراوانی برخوردار است.		اهمیت وقت‌شناسی و استفاده بهینه از آن در سخنان حضرت [[علی(ع) نفس رسول خدا(ص)\|علی(ع)]] از اهمیت فراوانی برخوردار است.
	* {{متن عربی\| َ تَزَوَّدْ مِنْ يَوْمِكَ لِغَدِكَ وَ اغْتَنِمْ عَفْوَ الزَّمَانِ وَ انْتَهِزْ فُرْصَةَ الْإِمْكَان\|ترجمه= از امروزت برای فردایت توشه برگیر، فراهم شدن وقت را غنیمت شمار، از فرصت و امکانات استفاده کن.}}<ref>تمیمی آمدی، عبد الواحد بن محمد، غررالحکم و درر الکلم، قم، دار الکتاب الاسلامی، چاپ دوم، ۱۴۱۰ق، ص۳۶۱.</ref>		* {{متن عربی\| َ تَزَوَّدْ مِنْ يَوْمِكَ لِغَدِكَ وَ اغْتَنِمْ عَفْوَ الزَّمَانِ وَ انْتَهِزْ فُرْصَةَ الْإِمْكَان\|ترجمه= از امروزت برای فردایت توشه برگیر، فراهم شدن وقت را غنیمت شمار، از فرصت و امکانات استفاده کن.}}<ref>تمیمی آمدی، عبد الواحد بن محمد، غررالحکم و درر الکلم، قم، دار الکتاب الاسلامی، چاپ دوم، ۱۴۱۰ق، ص۳۶۱.</ref>
	* اهمیت دادن به وقت و بیکار نماندن یکی از نشانه‌های مؤمن است{{متن عربی\| مَشْغُولٌ وَقْتُهُ‏ \| ترجمه= همه وقت مؤمن پراست. (او در همه وقتش به کارهای مثبت اشتغال دارد)}}<ref>شریف رضی، محمد بن حسین، نهج البلاغه، قم، هجرت، چاپ اول، ۱۴۱۴ق، ص۵۳۳.</ref>		* اهمیت دادن به وقت و بیکار نماندن یکی از نشانه‌های مؤمن است{{متن عربی\| مَشْغُولٌ وَقْتُهُ‏ \| ترجمه= همه وقت مؤمن پراست. (او در همه وقتش به کارهای مثبت اشتغال دارد)}}<ref>شریف رضی، محمد بن حسین، نهج البلاغه، قم، هجرت، چاپ اول، ۱۴۱۴ق، ص۵۳۳.</ref>