امام حسین در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Fabbasi: اصلاح جزئی مانند ویرگول و ...

2025-01-23T09:55:13Z

اصلاح جزئی مانند ویرگول و ...

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۲۵
خط ۳:		خط ۳:
	آیا در قرآن نام و یادی از امام حسین(ع) شده است؟		آیا در قرآن نام و یادی از امام حسین(ع) شده است؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	نام [[امام حسین علیه‌السلام\|امام حسین(ع)]] به‌طور مستقیم در قرآن کریم ذکر نشده است، اما بسیاری از آیات قرآن، به شخصیت و جایگاه آن امام بزرگوار دلالت ~~دارد که به عنوان مثال~~ می‌توان به آیه: «[[«اهل البیت» در آیه تطهیر\|تطهیر]]، [[مباهله]]، [[آیه مودت\|مودت]]، [[اهل الذکر]]، [[اولی الامر]]، [[شجره طیبه]]» اشاره کرد.		نام [[امام حسین علیه‌السلام\|امام حسین(ع)]] به‌طور مستقیم در قرآن کریم ذکر نشده است، اما بسیاری از آیات قرآن، به شخصیت و جایگاه آن امام بزرگوار دلالت دارد؛ از جمله می‌توان به آیه: «[[«اهل البیت» در آیه تطهیر\|تطهیر]]، [[مباهله]]، [[آیه مودت\|مودت]]، [[اهل الذکر]]، [[اولی الامر]]، [[شجره طیبه]]» اشاره کرد.

	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	[[شیخ صدوق]] روایت معتبری را نقل می‌کند که: [[امیرالمؤمنین\|امیرالمؤمنین(ع)]] به ابوبکر فرمودند: ای ابوبکر به قرآن اقرار داری؟ [[ابوبکر]] جواب داد: آری دارم. حضرت فرمود: آیا این آیه شریفه: {{قرآن\|إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیرًا\|ترجمه=خداوند فقط می‌خواهد پلیدی و گناه را از شما اهل بیت دور کند و کاملاً شما را پاک سازد.\|سوره=احزاب\|آیه=۳۳}} در شأن ما بوده یا در شأن غیر ما نازل شده است؟ ابوبکر جواب داد: در شأن شماست.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=علل الشرایع\|نام=محمد بن علی\|نام خانوادگی=بن بابویه قمی\|ناشر=منشورات المکتبة الحیدریة\|جلد=1\|صفحه=191\|مکان=نجف\|پی‌نوشت=باب ۱۵۱ حدیث اول}}</ref>		[[شیخ صدوق]] روایت معتبری را نقل می‌کند که: [[امیرالمؤمنین\|امیرالمؤمنین(ع)]] به ابوبکر فرمودند: ای ابوبکر به قرآن اقرار داری؟ [[ابوبکر]] جواب داد: آری دارم. حضرت فرمود: آیا این آیه شریفه: {{قرآن\|إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیرًا\|ترجمه=خداوند فقط می‌خواهد پلیدی و گناه را از شما اهل بیت دور کند و کاملاً شما را پاک سازد.\|سوره=احزاب\|آیه=۳۳}} در شأن ما بوده یا در شأن غیر ما نازل شده است؟ ابوبکر جواب داد: در شأن شماست.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=علل الشرایع\|نام=محمد بن علی\|نام خانوادگی=بن بابویه قمی\|ناشر=منشورات المکتبة الحیدریة\|جلد=1\|صفحه=191\|مکان=نجف\|پی‌نوشت=باب ۱۵۱ حدیث اول}}</ref>

	در [[صحیحه]] ابی ابصیر آمده که [[امام صادق(ع)]] می‌فرمایند: «انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا؛ اهل بیت عبارت بودند از علی و حسن و حسین و فاطمه(ع) که پیامبر(ص) آنها را زیر عبای خود در ~~خانهٔ~~ [[ام سلمه]] گرد آورد و سپس فرمود: خدایا هر پیامبری خاندانی دارد و اینها خاندان من هستند. ام سلمه گفت: آیا من از خاندان تو نیستم؟ [[پیامبر(ص)]] فرمود: تو در مسیر خوبی هستی ولی اینان خاندان من می‌باشند.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1430\|نام=أبو جعفر محمّد بن یعقوب\|نام خانوادگی=الکلینی الرازی\|ناشر=دار الحدیث\|جلد=2\|صفحه=8\|مکان=قم}}</ref><ref name=":02">{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الکتب الإسلامیّة\|جلد=3\|صفحه=213\|مکان=تهران}}</ref>		در [[صحیحه]] ابی ابصیر<ref name=":02">{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الکتب الإسلامیّة\|جلد=3\|صفحه=213\|مکان=تهران}}</ref> آمده که [[امام صادق(ع)]] می‌فرمایند: «انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا؛ اهل بیت عبارت بودند از علی و حسن و حسین و فاطمه(ع) که پیامبر(ص) آنها را زیر عبای خود در خانه [[ام سلمه]] گرد آورد و سپس فرمود: خدایا هر پیامبری خاندانی دارد و اینها خاندان من هستند. ام سلمه گفت: آیا من از خاندان تو نیستم؟ [[پیامبر(ص)]] فرمود: تو در مسیر خوبی هستی ولی اینان خاندان من می‌باشند.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1430\|نام=أبو جعفر محمّد بن یعقوب\|نام خانوادگی=الکلینی الرازی\|ناشر=دار الحدیث\|جلد=2\|صفحه=8\|مکان=قم}}</ref>

	== آیه مباهله ==		== آیه مباهله ==
	{{قرآن\|1=فَمَنْ حَاجَّکَ فِیهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَکُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَکُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَی الْکَاذِبِینَ\|ترجمه=هرگاه بعد از ~~علم و~~ دانشی که به تو رسیده، (باز) کسانی با تو به محاجّه و ستیز برخیزند، به آنها بگو: ~~«بیایید~~ ما فرزندان خود را دعوت کنیم، شما هم فرزندان خود را؛ ما زنان خویش را دعوت نماییم، شما هم زنان خود را؛ ما از نفوس خود دعوت کنیم، شما هم از نفوس خود؛ آنگاه مباهله کنیم؛ و لعنت خدا را بر دروغگویان قرار دهیم.\|سوره=آل عمران\|آیه=۶۱}}		{{قرآن\|1=فَمَنْ حَاجَّکَ فِیهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَکُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَکُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَی الْکَاذِبِینَ\|ترجمه=هرگاه بعد از دانشی که به تو رسیده، (باز) کسانی با تو به محاجّه و ستیز برخیزند، به آنها بگو: بیایید ما فرزندان خود را دعوت کنیم، شما هم فرزندان خود را؛ ما زنان خویش را دعوت نماییم، شما هم زنان خود را؛ ما از نفوس خود دعوت کنیم، شما هم از نفوس خود؛ آنگاه مباهله کنیم؛ و لعنت خدا را بر دروغگویان قرار دهیم.\|سوره=آل عمران\|آیه=۶۱}}

	در صحیحه [[ریان بن صلت]] آمده که [[امام رضا(ع)]] در مجلس [[مأمون]]، با حضور علمای عراق و خراسان، امام در قسمتی از سخنان خود فرمودند: «آن زمان که خداوند پاکان خلق خود را جدا نمود و در ~~آیهٔ~~ مباهله پیامبرش را امر فرمود که به همراه آنان اقدام به [[مباهله]] کند و فرمود: ای محمّد! «فَمَنْ حَاجَّکَ فِیهِ…» بعد از این دستور الهی، حضرت رسول(ص)، علیّ، حسن، حسین و فاطمه(ع) را بیرون آورده، آنها را با خود همراه ساخت…»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=عیون اخبار الرضا(ع)\|نام=محمد بن علی \|نام خانوادگی=ابن بابویه القمی\|ناشر=منشورات موسسة الاعلمی\|جلد=2\|صفحه=209\|مکان=بیروت}}</ref>		در صحیحه [[ریان بن صلت]] آمده که [[امام رضا(ع)]] در مجلس [[مأمون]]، با حضور علمای عراق و خراسان، امام در قسمتی از سخنان خود فرمودند: «آن زمان که خداوند پاکان خلق خود را جدا نمود و در آیه مباهله پیامبرش را امر فرمود که به همراه آنان اقدام به [[مباهله]] کند و فرمود: ای محمّد! «فَمَنْ حَاجَّکَ فِیهِ…» بعد از این دستور الهی، حضرت رسول(ص)، علیّ، حسن، حسین و فاطمه(ع) را بیرون آورده، آنها را با خود همراه ساخت…»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=عیون اخبار الرضا(ع)\|نام=محمد بن علی \|نام خانوادگی=ابن بابویه القمی\|ناشر=منشورات موسسة الاعلمی\|جلد=2\|صفحه=209\|مکان=بیروت}}</ref>

	== آیه مودت ==		== آیه مودت ==
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	[[شیخ کلینی]] می‌نویسد: امام صادق(ع) به ابوجعفر احول فرمودند: مردم بصره پیرامون این آیه: «قل لا أسئلکم علیه أجرا إلا المودة فی القربی» چه می‌گویند؟ گفت: قربانت گردم آنها می‌گویند: ایشان نزدیکان پیامبر خدا هستند. امام(ع) فرمود: دروغ می‌گویند همانا درباره ما بخصوص نازل شده است، درباره [[تعداد اهل‌بیت(ع)\|اهل بیت]]، درباره علی و فاطمه و [[امام حسن\|حسن]] و حسین که اصحاب کساء هستند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1430\|نام=أبو جعفر محمّد بن یعقوب\|نام خانوادگی=الکلینی الرازی\|ناشر=دار الحدیث\|جلد=15\|صفحه=231\|مکان=قم}}</ref>		[[شیخ کلینی]] می‌نویسد: امام صادق(ع) به ابوجعفر احول فرمودند: مردم بصره پیرامون این آیه: «قل لا أسئلکم علیه أجرا إلا المودة فی القربی» چه می‌گویند؟ گفت: قربانت گردم آنها می‌گویند: ایشان نزدیکان پیامبر خدا هستند. امام(ع) فرمود: دروغ می‌گویند همانا درباره ما بخصوص نازل شده است، درباره [[تعداد اهل‌بیت(ع)\|اهل بیت]]، درباره علی و فاطمه و [[امام حسن\|حسن]] و حسین که اصحاب کساء هستند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1430\|نام=أبو جعفر محمّد بن یعقوب\|نام خانوادگی=الکلینی الرازی\|ناشر=دار الحدیث\|جلد=15\|صفحه=231\|مکان=قم}}</ref>

	[[علامه مجلسی]] ذیل این حدیث شریف می‌گویند: این روایت صحیح است. در [[روایات مستفیض]] وارد شده است که [[آیه مودت]] درباره اهل بیت(ع) نازل گشته است. و علمای اهل سنت نیز این مطلب را در کتب خود، با چندین سند ذکر کرده‌اند.<ref name=":022">{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الکتب الإسلامیّة\|جلد=25\|صفحه=221-222\|مکان=تهران}}</ref> ~~استاد~~ سید علی میلانی، تمام اسناد و روایات [[اهل‌سنت]] درباره مصداق این آیه در خصوص اهل بیت(ع) را جمع‌آوری کرده‌اند.<ref name=":03">{{یادکرد کتاب\|عنوان=جواهر الکلام فی معرفة الإمامة و الإمام\|سال=1389\|نام خانوادگی=حسینی میلانی، علی\|ناشر=مرکز حقایق اسلامی\|جلد=4\|صفحه=21-91\|مکان=قم}}</ref>		[[علامه مجلسی]] ذیل این حدیث شریف می‌گویند: این روایت صحیح است. در [[روایات مستفیض]] وارد شده است که [[آیه مودت]] درباره اهل بیت(ع) نازل گشته است. و علمای اهل سنت نیز این مطلب را در کتب خود، با چندین سند ذکر کرده‌اند.<ref name=":022">{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الکتب الإسلامیّة\|جلد=25\|صفحه=221-222\|مکان=تهران}}</ref> سید علی میلانی، تمام اسناد و روایات [[اهل‌سنت]] درباره مصداق این آیه در خصوص اهل بیت(ع) را جمع‌آوری کرده‌اند.<ref name=":03">{{یادکرد کتاب\|عنوان=جواهر الکلام فی معرفة الإمامة و الإمام\|سال=1389\|نام خانوادگی=حسینی میلانی، علی\|ناشر=مرکز حقایق اسلامی\|جلد=4\|صفحه=21-91\|مکان=قم}}</ref>

	== آیه اهل‌الذکر ==		== آیه اهل‌الذکر ==
خط ۳۳:		خط ۳۳:

	== آیه اولی‌الامر ==		== آیه اولی‌الامر ==
	[[ابی بصیر]] گوید: از امام صادق(ع) از قول خدای عزوجل:{{قرآن\|أَطِیعُوا اللهَ وَأَطِیعُوا الرَّسُولَ وَأُولِی الْأَمْرِ مِنْکُم\|ترجمه=از خدا و رسولش و صاحبان فرمان اطاعت کنید\|سوره=نساء\|آیه=۵۹}} پرسیدم. حضرت فرمودند: ~~«دربارهٔ~~ علی بن أبی طالب و حسن و حسین(ع) نازل شد.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1430\|نام=أبو جعفر محمّد بن یعقوب\|نام خانوادگی=الکلینی الرازی\|ناشر=دار الحدیث\|جلد=2\|صفحه=8\|مکان=قم}}</ref> این حدیث [[صحیح السند]] است.<ref name=":0222">{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الکتب الإسلامیّة\|جلد=3\|صفحه=213\|مکان=تهران}}</ref>		[[ابی بصیر]] گوید: از امام صادق(ع) از قول خدای عزوجل:{{قرآن\|أَطِیعُوا اللهَ وَأَطِیعُوا الرَّسُولَ وَأُولِی الْأَمْرِ مِنْکُم\|ترجمه=از خدا و رسولش و صاحبان فرمان اطاعت کنید\|سوره=نساء\|آیه=۵۹}} پرسیدم. حضرت فرمودند: «درباره علی بن أبی طالب و حسن و حسین(ع) نازل شد.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1430\|نام=أبو جعفر محمّد بن یعقوب\|نام خانوادگی=الکلینی الرازی\|ناشر=دار الحدیث\|جلد=2\|صفحه=8\|مکان=قم}}</ref> این حدیث [[صحیح السند]] است.<ref name=":0222">{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الکتب الإسلامیّة\|جلد=3\|صفحه=213\|مکان=تهران}}</ref>

	== آیه شجرة طیبة ==		== آیه شجرة طیبة ==
خط ۴۱:		خط ۴۱:

	== آیات کلمات ==		== آیات کلمات ==
	{{قرآن\|1=وَإِذِ ابْتَلَیٰ إِبْرَاهِیمَ رَبُّهُ بِکَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ ۖ قَالَ إِنِّی جَاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِمَامًا \|ترجمه=(به خاطر آورید) هنگامی که خداوند، ابراهیم را با کلمات آزمود. و او به خوبی از عهده این ~~آزمایشها~~ برآمد. خداوند به او فرمود: «من تو را امام و پیشوای مردم قرار دادم!»\|سوره=بقره\|آیه=۱۲۴}} و آیه:{{قرآن\|1=فَتَلَقَّیٰ آدَمُ مِنْ رَبِّهِ کَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَیْهِ ۚ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِیمُ \|ترجمه=آدم از پروردگارش کلمه‌ای چند فرا گرفت. پس خدا توبه او را بپذیرفت، زیرا توبه‌پذیر و مهربان است.\|سوره=بقره\|آیه=۳۷}}		{{قرآن\|1=وَإِذِ ابْتَلَیٰ إِبْرَاهِیمَ رَبُّهُ بِکَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ ۖ قَالَ إِنِّی جَاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِمَامًا\|ترجمه=(به خاطر آورید) هنگامی که خداوند، ابراهیم را با کلمات آزمود. و او به خوبی از عهده این آزمایش‌ها برآمد. خداوند به او فرمود: «من تو را امام و پیشوای مردم قرار دادم!»\|سوره=بقره\|آیه=۱۲۴}} و آیه:{{قرآن\|1=فَتَلَقَّیٰ آدَمُ مِنْ رَبِّهِ کَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَیْهِ ۚ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِیمُ \|ترجمه=آدم از پروردگارش کلمه‌ای چند فرا گرفت. پس خدا توبه او را بپذیرفت، زیرا توبه‌پذیر و مهربان است.\|سوره=بقره\|آیه=۳۷}}

	در معتبره [[مفضل بن عمر]] آمده که نقل می‌کند: «از [[امام صادق(ع)]] درباره این سخن خداوند: «و اذا ابتلی [[ابراهیم]] ربه بکلمات فاتمهن» پرسیدم که این کلمات چه بود؟ فرمود: آنها سخنانی بود که حضرت آدم از جانب پروردگارش دریافت کرد و سپس توبه نمود و آنها عبارت بودند از این کلمات: «یا رب اسألک بحق محمد و علی و فاطمه و الحسن و الحسین الاّ تبت علیّ» پس خداوند توبه او را پذیرفت که او بسیار توبه‌پذیر و مهربان است. به آن حضرت گفتم: ای پسر پیامبر، اینکه خداوند می‌فرماید: «فأتمّهنّ» منظور چیست؟ فرمود: یعنی که کلمات را تا [[امام زمان\|قائم(ع)]] تمام کرد، یعنی دوازده امام که نه امام از آنها از فرزندان [[امام حسین علیه‌السلام\|حسین(ع)]] است.»<ref name=":03333">{{یادکرد کتاب\|عنوان=معانی الأخبار\|نام=محمّد بن علی\|نام خانوادگی=ابن بابویه القمّی\|ناشر=دار المعرفة للطباعة والنشر\|صفحه=126\|مکان=بیروت}}</ref>		در معتبره [[مفضل بن عمر]] آمده که نقل می‌کند: «از [[امام صادق(ع)]] درباره این سخن خداوند: «و اذا ابتلی [[ابراهیم]] ربه بکلمات فاتمهن» پرسیدم که این کلمات چه بود؟ فرمود: آنها سخنانی بود که حضرت آدم از جانب پروردگارش دریافت کرد و سپس توبه نمود و آنها عبارت بودند از این کلمات: «یا رب اسألک بحق محمد و علی و فاطمه و الحسن و الحسین الاّ تبت علیّ» پس خداوند توبه او را پذیرفت که او بسیار توبه‌پذیر و مهربان است. به آن حضرت گفتم: ای پسر پیامبر، اینکه خداوند می‌فرماید: «فأتمّهنّ» منظور چیست؟ فرمود: یعنی که کلمات را تا [[امام زمان\|قائم(ع)]] تمام کرد، یعنی دوازده امام که نه امام از آنها از فرزندان [[امام حسین علیه‌السلام\|حسین(ع)]] است.»<ref name=":03333">{{یادکرد کتاب\|عنوان=معانی الأخبار\|نام=محمّد بن علی\|نام خانوادگی=ابن بابویه القمّی\|ناشر=دار المعرفة للطباعة والنشر\|صفحه=126\|مکان=بیروت}}</ref>

Shahroudi: Shahroudi صفحهٔ آیات قرآن درباره امام حسین(ع) را به امام حسین در قرآن منتقل کرد

2025-01-15T03:40:53Z

Shahroudi صفحهٔ آیات قرآن درباره امام حسین(ع) را به امام حسین در قرآن منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۱۰
(بدون تفاوت)

Shahroudi: /* منابع */

2025-01-15T03:40:23Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۱۰
خط ۵۹:		خط ۵۹:
	\| شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	}}		}}
	{{~~تکمیل مقاله~~		{{ارزیابی
	\| شناسه = -		\| شناسه = شد
	\| ~~تیترها~~ = -		\| عکس = <!--خالی \| شد-->
	\| ~~ویرایش~~ = شد		\| درگاه = شد
	\| ~~لینک‌دهی~~ = شد		\| ادبیات = شد
	\| ~~ناوبری~~ =		\| پیوند = شد
	\| ~~نمایه~~ =		\| ناوبری = شد
	\| ~~تغییر مسیر~~ =		\| تغییرمسیر = شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات = شد
	\| ~~بازبینی~~ = شد		\| ارزیابی کمی = شد
	\| ~~تکمیل~~ =		\| ارزیابی کیفی = <!--خالی \| شد-->
	\| اولویت = ج		\| اولویت = ج
	\| کیفیت = ب		\| کیفیت = متوسط
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

	[[رده:امام حسین(ع)]]		[[رده:امام حسین(ع)]]

Shahroudi در ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۳:۳۹

2025-01-15T03:39:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۹
خط ۶:		خط ۶:

	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	{{درگاه\|قرآن\|~~سنت\|~~امام حسین}}		{{درگاه\|قرآن\|3=امام حسین}}

	== آیه تطهیر ==		== آیه تطهیر ==
	{{قرآن\|إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیرًا\|ترجمه=خداوند فقط می‌خواهد پلیدی و گناه را از شما اهل بیت دور کند و کاملاً شما را پاک سازد.\|سوره=احزاب\|آیه=۳۳}}		[[شیخ صدوق]] روایت معتبری را نقل می‌کند که: [[امیرالمؤمنین\|امیرالمؤمنین(ع)]] به ابوبکر فرمودند: ای ابوبکر به قرآن اقرار داری؟ [[ابوبکر]] جواب داد: آری دارم. حضرت فرمود: آیا این آیه شریفه: {{قرآن\|إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیرًا\|ترجمه=خداوند فقط می‌خواهد پلیدی و گناه را از شما اهل بیت دور کند و کاملاً شما را پاک سازد.\|سوره=احزاب\|آیه=۳۳}} در شأن ما بوده یا در شأن غیر ما نازل شده است؟ ابوبکر جواب داد: در شأن شماست.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=علل الشرایع\|نام=محمد بن علی\|نام خانوادگی=بن بابویه قمی\|ناشر=منشورات المکتبة الحیدریة\|جلد=1\|صفحه=191\|مکان=نجف\|پی‌نوشت=باب ۱۵۱ حدیث اول}}</ref>

	[[شیخ صدوق]] روایت معتبری را نقل می‌کند که: [[امیرالمؤمنین\|امیرالمؤمنین(ع)]] به ابوبکر فرمودند: ای ابوبکر به قرآن اقرار داری؟ [[ابوبکر]] جواب داد:آری دارم. حضرت فرمود: آیا این آیه شریفه: ~~«إنما یرید الله لیذهب…»~~ در شأن ما بوده یا در شأن غیر ما نازل شده است؟ ~~ابو بکر~~ جواب داد: در شأن شماست.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=علل الشرایع\|نام=محمد بن علی\|نام خانوادگی=بن بابویه قمی\|ناشر=منشورات المکتبة الحیدریة\|جلد=1\|صفحه=191\|مکان=نجف\|پی‌نوشت=باب ۱۵۱ حدیث اول}}</ref>

	در [[صحیحه]] ابی ابصیر آمده که [[امام صادق(ع)]] می‌فرمایند: «انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا؛ اهل بیت عبارت بودند از علی و حسن و حسین و فاطمه(ع) که پیامبر(ص) آنها را زیر عبای خود در خانهٔ [[ام سلمه]] گرد آورد و سپس فرمود: خدایا هر پیامبری خاندانی دارد و اینها خاندان من هستند. ام سلمه گفت: آیا من از خاندان تو نیستم؟ [[پیامبر(ص)]] فرمود: تو در مسیر خوبی هستی ولی اینان خاندان من می‌باشند.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1430\|نام=أبو جعفر محمّد بن یعقوب\|نام خانوادگی=الکلینی الرازی\|ناشر=دار الحدیث\|جلد=2\|صفحه=8\|مکان=قم}}</ref><ref name=":02">{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الکتب الإسلامیّة\|جلد=3\|صفحه=213\|مکان=تهران}}</ref>		در [[صحیحه]] ابی ابصیر آمده که [[امام صادق(ع)]] می‌فرمایند: «انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا؛ اهل بیت عبارت بودند از علی و حسن و حسین و فاطمه(ع) که پیامبر(ص) آنها را زیر عبای خود در خانهٔ [[ام سلمه]] گرد آورد و سپس فرمود: خدایا هر پیامبری خاندانی دارد و اینها خاندان من هستند. ام سلمه گفت: آیا من از خاندان تو نیستم؟ [[پیامبر(ص)]] فرمود: تو در مسیر خوبی هستی ولی اینان خاندان من می‌باشند.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1430\|نام=أبو جعفر محمّد بن یعقوب\|نام خانوادگی=الکلینی الرازی\|ناشر=دار الحدیث\|جلد=2\|صفحه=8\|مکان=قم}}</ref><ref name=":02">{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الکتب الإسلامیّة\|جلد=3\|صفحه=213\|مکان=تهران}}</ref>
خط ۳۰:		خط ۲۸:
	{{قرآن\|فَاسْأَلُوا أَهْلَ الذِّکْرِ إِنْ کُنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ\|ترجمه=پس اگر نمی‌دانید از اهل ذکر سؤال کنید\|سوره=نحل\|آیه=۴۳}}		{{قرآن\|فَاسْأَلُوا أَهْلَ الذِّکْرِ إِنْ کُنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ\|ترجمه=پس اگر نمی‌دانید از اهل ذکر سؤال کنید\|سوره=نحل\|آیه=۴۳}}

	امام صادق(ع) در حدیثی [[صحیح]]،<ref name=":023">{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الکتب الإسلامیّة\|جلد=2\|صفحه=429\|مکان=تهران}}</ref> در تفسیر آیه «۴۴زخرف» فرمود: «رسول خدا(ص) ذکر است و اهل بیتش(ع) پرسش‌شوندگان و اهل ذکر می‌باشند.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1430\|نام=أبو جعفر محمّد بن یعقوب\|نام خانوادگی=الکلینی الرازی\|ناشر=دار الحدیث\|جلد=1\|صفحه=524\|مکان=قم}}</ref>		امام صادق(ع) در حدیثی [[حدیث صحیح\|صحیح]]،<ref name=":023">{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الکتب الإسلامیّة\|جلد=2\|صفحه=429\|مکان=تهران}}</ref> در تفسیر آیه «۴۴زخرف» فرمود: «رسول خدا(ص) ذکر است و اهل بیتش(ع) پرسش‌شوندگان و اهل ذکر می‌باشند.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1430\|نام=أبو جعفر محمّد بن یعقوب\|نام خانوادگی=الکلینی الرازی\|ناشر=دار الحدیث\|جلد=1\|صفحه=524\|مکان=قم}}</ref>

	در روایات متعدد شیعه، به این مطلب اشاره شده است که اهل ذکر، اهل بیت و [[ائمه(ع)]] ~~می‌باشند~~.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1430\|نام=أبو جعفر محمّد بن یعقوب\|نام خانوادگی=الکلینی الرازی\|ناشر=دار الحدیث\|جلد=1\|صفحه=522-526\|مکان=قم}}</ref>		در روایات متعدد شیعه، به این مطلب اشاره شده است که اهل ذکر، اهل بیت و [[ائمه(ع)]] هستند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1430\|نام=أبو جعفر محمّد بن یعقوب\|نام خانوادگی=الکلینی الرازی\|ناشر=دار الحدیث\|جلد=1\|صفحه=522-526\|مکان=قم}}</ref>

	== آیه اولی‌الامر ==		== آیه اولی‌الامر ==
	[[ابی بصیر]] گوید: از امام صادق(ع) از قول خدای عزوجل:{{قرآن\|أَطِیعُوا اللهَ وَأَطِیعُوا الرَّسُولَ وَأُولِی الْأَمْرِ مِنْکُم\|ترجمه=از خدا و رسولش و صاحبان فرمان اطاعت کنید\|سوره=نساء\|آیه=۵۹}} پرسیدم. حضرت فرمودند: «دربارهٔ علی بن أبی طالب و حسن و حسین(ع) نازل شد.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1430\|نام=أبو جعفر محمّد بن یعقوب\|نام خانوادگی=الکلینی الرازی\|ناشر=دار الحدیث\|جلد=2\|صفحه=8\|مکان=قم}}</ref> این حدیث [[صحیح السند]] ~~می‌باشد~~.<ref name=":0222">{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الکتب الإسلامیّة\|جلد=3\|صفحه=213\|مکان=تهران}}</ref>		[[ابی بصیر]] گوید: از امام صادق(ع) از قول خدای عزوجل:{{قرآن\|أَطِیعُوا اللهَ وَأَطِیعُوا الرَّسُولَ وَأُولِی الْأَمْرِ مِنْکُم\|ترجمه=از خدا و رسولش و صاحبان فرمان اطاعت کنید\|سوره=نساء\|آیه=۵۹}} پرسیدم. حضرت فرمودند: «دربارهٔ علی بن أبی طالب و حسن و حسین(ع) نازل شد.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1430\|نام=أبو جعفر محمّد بن یعقوب\|نام خانوادگی=الکلینی الرازی\|ناشر=دار الحدیث\|جلد=2\|صفحه=8\|مکان=قم}}</ref> این حدیث [[صحیح السند]] است.<ref name=":0222">{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الکتب الإسلامیّة\|جلد=3\|صفحه=213\|مکان=تهران}}</ref>

	== آیه شجرة طیبة ==		== آیه شجرة طیبة ==

Fabbasi: الگوی دهی به متن روایت

2025-01-04T07:45:59Z

الگوی دهی به متن روایت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۱۵
خط ۴۰:		خط ۴۰:
	{{قرآن\|1=أَلَمْ تَرَ کَیْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا کَلِمَةً طَیِّبَةً کَشَجَرَةٍ طَیِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِی السَّمَاءِ\|2=تُؤْتِی أُکُلَهَا کُلَّ حِینٍ بِإِذْنِ رَبِّهَا\|ترجمه=آیا ندیده‌ای که خدا چگونه مثل زد؟ سخن پاک چون درختی پاک است که ریشه‌اش در زمین استوار و شاخه‌هایش در آسمان است. به فرمان خدا هر زمان میوه خود را می‌دهد.\|سوره=ابراهیم\|آیه=۲۴–۲۵}}		{{قرآن\|1=أَلَمْ تَرَ کَیْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا کَلِمَةً طَیِّبَةً کَشَجَرَةٍ طَیِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِی السَّمَاءِ\|2=تُؤْتِی أُکُلَهَا کُلَّ حِینٍ بِإِذْنِ رَبِّهَا\|ترجمه=آیا ندیده‌ای که خدا چگونه مثل زد؟ سخن پاک چون درختی پاک است که ریشه‌اش در زمین استوار و شاخه‌هایش در آسمان است. به فرمان خدا هر زمان میوه خود را می‌دهد.\|سوره=ابراهیم\|آیه=۲۴–۲۵}}

	صحیحه [[حلبی]]: امام صادق(ع) درباره این آیه ~~فرمودند~~: ~~«النبی~~ و الأئمة هم الأصل الثابت و الفرع الولایة لمن دخل ~~فیها؛~~ مقصود، پیامبر(ص) و ائمه(ع) می‌باشد؛ آنان ریشه‌های ثابت [آن درخت] هستند و شاخه‌های آن، ولایت است برای کسی که با [پذیرش آن] در آن داخل شود.»<ref name=":0">{{یادکرد کتاب\|عنوان=بصائر الدرجات\|نام خانوادگی=الصفار القمی، محمد بن الحسن\|ناشر=منشورات الاعلمی\|صفحه=80\|مکان=تهران}}</ref>		صحیحه [[حلبی]]: امام صادق(ع) درباره این آیه فرمود: {{متن عربی\|النبی و الأئمة هم الأصل الثابت و الفرع الولایة لمن دخل فیها\|ترجمه= مقصود، پیامبر(ص) و ائمه(ع) می‌باشد؛ آنان ریشه‌های ثابت [آن درخت] هستند و شاخه‌های آن، ولایت است برای کسی که با [پذیرش آن] در آن داخل شود.}}<ref name=":0">{{یادکرد کتاب\|عنوان=بصائر الدرجات\|نام خانوادگی=الصفار القمی، محمد بن الحسن\|ناشر=منشورات الاعلمی\|صفحه=80\|مکان=تهران}}</ref>

	== آیات کلمات ==		== آیات کلمات ==

Meysamhasani: ابرابزار

2025-01-02T12:09:23Z

ابرابزار

نمایش تغییرات

Meysamhasani: /* آیه اولی‌الامر */

2025-01-02T12:09:11Z

آیه اولی‌الامر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۳۹
خط ۴۰:		خط ۴۰:

	صحیحه [[حلبی]]: امام صادق(ع) درباره این آیه فرمودند: «النبی و الأئمة هم الأصل الثابت و الفرع الولایة لمن دخل فیها؛ مقصود، پیامبر(ص) و ائمه(ع) می‌باشد؛ آنان ریشه‌های ثابت [آن درخت] هستند و شاخه‌های آن، ولایت است برای کسی که با [پذیرش آن] در آن داخل شود.»<ref name=":0">{{یادکرد کتاب\|عنوان=بصائر الدرجات\|نام خانوادگی=الصفار القمی، محمد بن الحسن\|ناشر=منشورات الاعلمی\|صفحه=80\|مکان=تهران}}</ref>		صحیحه [[حلبی]]: امام صادق(ع) درباره این آیه فرمودند: «النبی و الأئمة هم الأصل الثابت و الفرع الولایة لمن دخل فیها؛ مقصود، پیامبر(ص) و ائمه(ع) می‌باشد؛ آنان ریشه‌های ثابت [آن درخت] هستند و شاخه‌های آن، ولایت است برای کسی که با [پذیرش آن] در آن داخل شود.»<ref name=":0">{{یادکرد کتاب\|عنوان=بصائر الدرجات\|نام خانوادگی=الصفار القمی، محمد بن الحسن\|ناشر=منشورات الاعلمی\|صفحه=80\|مکان=تهران}}</ref>

			== آیات کلمات ==
			{{قرآن\|1=وَإِذِ ابْتَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ ۖ قَالَ إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا \|ترجمه=(به خاطر آورید) هنگامی که خداوند، ابراهیم را با کلمات آزمود. و او به خوبی از عهده این آزمایشها برآمد. خداوند به او فرمود: «من تو را امام و پیشوای مردم قرار دادم!»\|سوره=بقره\|آیه=124}} و آیه:{{قرآن\|1=فَتَلَقَّىٰ آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ ۚ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ \|ترجمه=آدم از پروردگارش كلمه‌اى چند فرا گرفت. پس خدا توبه او را بپذيرفت، زيرا توبه‌پذير و مهربان است.\|سوره=بقره\|آیه=37}}

			در معتبره [[مفضل بن عمر]] آمده که نقل میکند: «از [[امام صادق(ع)]] درباره اين سخن خداوند:«و اذا ابتلى [[ابراهيم]] ربه بكلمات فاتمهن» پرسيدم كه اين كلمات چه بود؟ فرمود: آنها سخنانى بود كه حضرت آدم از جانب پروردگارش دريافت كرد و سپس توبه نمود و آنها عبارت بودند از اين كلمات: «يا رب اسألك بحق محمد و على و فاطمه و الحسن و الحسين الاّ تبت علىّ‌» پس خداوند توبه او را پذيرفت كه او بسيار توبه‌پذير و مهربان است. به آن حضرت گفتم: اى پسر پيامبر، اينكه خداوند مى‌فرمايد:«فأتمّهنّ‌» منظور چيست‌؟فرمود: يعنى كه كلمات را تا [[امام زمان\|قائم(ع)]] تمام كرد، يعنى دوازده امام كه نه امام از آنها از فرزندان [[امام حسین علیه‌السلام\|حسين(ع)]] است.»<ref name=":03333">{{یادکرد کتاب\|عنوان=معاني الأخبار\|نام=محمّد بن علي\|نام خانوادگی=ابن بابويه القمّي\|ناشر=دار المعرفة للطباعة والنشر\|صفحه=126\|مکان=بیروت}}</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Meysamhasani: ابرابزار

2025-01-02T11:38:27Z

ابرابزار

نمایش تغییرات

Meysamhasani در ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۱۴

2025-01-02T11:14:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۴۴
خط ۳۷:		خط ۳۷:
	ابى بصير گويد: از امام صادق(ع) از قول خداى عزوجل:{{قرآن\|أَطِيعُوا اللهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُم\|ترجمه=از خدا و رسولش و صاحبان فرمان اطاعت كنيد\|سوره=نساء\|آیه=59}} پرسيدم. حضرت فرمودند: «دربارۀ على بن أبى طالب و حسن و حسين(ع) نازل شد.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1430\|نام=أبو جعفر محمّد بن يعقوب\|نام خانوادگی=الكليني الرازي\|ناشر=دار الحديث\|جلد=2\|صفحه=8\|مکان=قم}}</ref> این حدیث صحیح السند می باشد.<ref name=":0222">{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الکتب الإسلامیّة\|جلد=3\|صفحه=213\|مکان=تهران}}</ref>		ابى بصير گويد: از امام صادق(ع) از قول خداى عزوجل:{{قرآن\|أَطِيعُوا اللهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُم\|ترجمه=از خدا و رسولش و صاحبان فرمان اطاعت كنيد\|سوره=نساء\|آیه=59}} پرسيدم. حضرت فرمودند: «دربارۀ على بن أبى طالب و حسن و حسين(ع) نازل شد.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1430\|نام=أبو جعفر محمّد بن يعقوب\|نام خانوادگی=الكليني الرازي\|ناشر=دار الحديث\|جلد=2\|صفحه=8\|مکان=قم}}</ref> این حدیث صحیح السند می باشد.<ref name=":0222">{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الکتب الإسلامیّة\|جلد=3\|صفحه=213\|مکان=تهران}}</ref>

	==آیه ~~اطعام~~==		==آیه شجرة طیبة==

	ا		{{قرآن\|1=أَلَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِي السَّمَاءِ\|2=تُؤْتِي أُكُلَهَا كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّهَا\|ترجمه=آيا نديده‌اى كه خدا چگونه مثل زد؟ سخن پاك چون درختى پاك است كه ريشه‌اش در زمين استوار و شاخه‌هايش در آسمان است. به فرمان خدا هر زمان ميوه خود را مى‌دهد.\|سوره=ابراهیم\|آیه=24-25}}

	{{~~قرآن~~\|1=~~وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَىٰ حُبِّهِ مِسْكِينًا وَيَتِيمًا وَأَسِيرًا~~\|2=~~إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزَاءً وَلَا شُكُورًا~~\|~~ترجمه~~=و طعام را در حالى كه خود دوستش دارند به مسكين و يتيم و اسير مى‌خورانند. (و گویند) ما فقط برای رضای خدا به شما طعام می‌دهیم و از شما هیچ پاداش و سپاسی هم نمی‌طلبیم.\|~~سوره~~=~~انسان~~\|~~آیه~~=~~8-9~~}}		صحیحه حلبی: امام صادق(ع) درباره این آیه فرمودند:«النبي و الأئمة هم الأصل الثابت و الفرع الولاية لمن دخل فيها؛ مقصود، پيامبر(ص) و ائمه(ع) می باشد؛ آنان ريشه‌هاى ثابت [آن درخت] هستند و شاخه‌هاى آن، ولايت است براى كسى كه با [پذيرش آن] در آن داخل شود.»<ref name=":0">{{یادکرد کتاب\|عنوان=بصائر الدرجات\|نام خانوادگی=الصفار القمي، محمد بن الحسن\|ناشر=منشورات الاعلمي\|صفحه=80\|مکان=تهران}}</ref>

	==منابع==		==منابع==

Meysamhasani در ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۴

2025-01-02T10:34:52Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۰۴
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	[[علامه مجلسی]] ذیل این حدیث شریف می‌گویند: این روایت صحیح است. در [[روایات مستفیض]] وارد شده است که [[آیه مودت]] درباره اهل بیت(ع) نازل گشته است. و علمای اهل سنت نیز این مطلب را در کتب خود، با چندین سند ذکر کرده‌اند.<ref name=":022">{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الکتب الإسلامیّة\|جلد=25\|صفحه=221-222\|مکان=تهران}}</ref> استاد سید علی میلانی، تمام اسناد و روایات [[اهل‌سنت]] درباره مصداق این آیه در خصوص اهل بیت(ع) را جمع‌آوری کرده‌اند.<ref name=":03">{{یادکرد کتاب\|عنوان=جواهر الکلام فی معرفة الإمامة و الإمام\|سال=1389\|نام خانوادگی=حسینی میلانی، علی\|ناشر=مرکز حقایق اسلامی\|جلد=4\|صفحه=21-91\|مکان=قم}}</ref>		[[علامه مجلسی]] ذیل این حدیث شریف می‌گویند: این روایت صحیح است. در [[روایات مستفیض]] وارد شده است که [[آیه مودت]] درباره اهل بیت(ع) نازل گشته است. و علمای اهل سنت نیز این مطلب را در کتب خود، با چندین سند ذکر کرده‌اند.<ref name=":022">{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الکتب الإسلامیّة\|جلد=25\|صفحه=221-222\|مکان=تهران}}</ref> استاد سید علی میلانی، تمام اسناد و روایات [[اهل‌سنت]] درباره مصداق این آیه در خصوص اهل بیت(ع) را جمع‌آوری کرده‌اند.<ref name=":03">{{یادکرد کتاب\|عنوان=جواهر الکلام فی معرفة الإمامة و الإمام\|سال=1389\|نام خانوادگی=حسینی میلانی، علی\|ناشر=مرکز حقایق اسلامی\|جلد=4\|صفحه=21-91\|مکان=قم}}</ref>

	== آیه ~~اهل ذکر~~ ==		== آیه اهل‌الذکر ==
	{{قرآن\|فَاسْأَلُوا أَهْلَ الذِّکْرِ إِنْ کُنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ\|ترجمه=پس اگر نمی‌دانید از اهل ذکر سؤال کنید\|سوره=نحل\|آیه=۴۳}}		{{قرآن\|فَاسْأَلُوا أَهْلَ الذِّکْرِ إِنْ کُنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ\|ترجمه=پس اگر نمی‌دانید از اهل ذکر سؤال کنید\|سوره=نحل\|آیه=۴۳}}

خط ۳۴:		خط ۳۴:
	در روایات متعدد شیعه، به این مطلب اشاره شده است که اهل ذکر، اهل بیت و [[ائمه(ع)]] می‌باشند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1430\|نام=أبو جعفر محمّد بن یعقوب\|نام خانوادگی=الکلینی الرازی\|ناشر=دار الحدیث\|جلد=1\|صفحه=522-526\|مکان=قم}}</ref>		در روایات متعدد شیعه، به این مطلب اشاره شده است که اهل ذکر، اهل بیت و [[ائمه(ع)]] می‌باشند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1430\|نام=أبو جعفر محمّد بن یعقوب\|نام خانوادگی=الکلینی الرازی\|ناشر=دار الحدیث\|جلد=1\|صفحه=522-526\|مکان=قم}}</ref>

	== آیه ~~اولی الامر~~ ==		== آیه اولی‌الامر ==
	ابى بصير گويد: از امام صادق(ع) از قول خداى عزوجل:{{قرآن\|أَطِيعُوا اللهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُم\|ترجمه=از خدا و رسولش و صاحبان فرمان اطاعت كنيد\|سوره=نساء\|آیه=59}} پرسيدم. حضرت فرمودند: «دربارۀ على بن أبى طالب و حسن و حسين(ع) نازل شد.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1430\|نام=أبو جعفر محمّد بن يعقوب\|نام خانوادگی=الكليني الرازي\|ناشر=دار الحديث\|جلد=2\|صفحه=8\|مکان=قم}}</ref> این حدیث صحیح السند می باشد.<ref name=":0222">{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الکتب الإسلامیّة\|جلد=3\|صفحه=213\|مکان=تهران}}</ref>		ابى بصير گويد: از امام صادق(ع) از قول خداى عزوجل:{{قرآن\|أَطِيعُوا اللهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُم\|ترجمه=از خدا و رسولش و صاحبان فرمان اطاعت كنيد\|سوره=نساء\|آیه=59}} پرسيدم. حضرت فرمودند: «دربارۀ على بن أبى طالب و حسن و حسين(ع) نازل شد.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1430\|نام=أبو جعفر محمّد بن يعقوب\|نام خانوادگی=الكليني الرازي\|ناشر=دار الحديث\|جلد=2\|صفحه=8\|مکان=قم}}</ref> این حدیث صحیح السند می باشد.<ref name=":0222">{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الکتب الإسلامیّة\|جلد=3\|صفحه=213\|مکان=تهران}}</ref>

	==آیه==		==آیه اطعام==
	آ
			ا

			{{قرآن\|1=وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَىٰ حُبِّهِ مِسْكِينًا وَيَتِيمًا وَأَسِيرًا\|2=إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزَاءً وَلَا شُكُورًا\|ترجمه=و طعام را در حالى كه خود دوستش دارند به مسكين و يتيم و اسير مى‌خورانند. (و گویند) ما فقط برای رضای خدا به شما طعام می‌دهیم و از شما هیچ پاداش و سپاسی هم نمی‌طلبیم.\|سوره=انسان\|آیه=8-9}}

	~~آ{{پایان پاسخ}}~~
	==منابع==		==منابع==
	{{پانویس\|۲}}		{{پانویس\|۲}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۹
خط ۶:		خط ۶:

	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	{{درگاه\|قرآن\|~~سنت\|~~امام حسین}}		{{درگاه\|قرآن\|3=امام حسین}}

	== آیه تطهیر ==		== آیه تطهیر ==
	{{قرآن\|إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیرًا\|ترجمه=خداوند فقط می‌خواهد پلیدی و گناه را از شما اهل بیت دور کند و کاملاً شما را پاک سازد.\|سوره=احزاب\|آیه=۳۳}}		[[شیخ صدوق]] روایت معتبری را نقل می‌کند که: [[امیرالمؤمنین\|امیرالمؤمنین(ع)]] به ابوبکر فرمودند: ای ابوبکر به قرآن اقرار داری؟ [[ابوبکر]] جواب داد: آری دارم. حضرت فرمود: آیا این آیه شریفه: {{قرآن\|إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیرًا\|ترجمه=خداوند فقط می‌خواهد پلیدی و گناه را از شما اهل بیت دور کند و کاملاً شما را پاک سازد.\|سوره=احزاب\|آیه=۳۳}} در شأن ما بوده یا در شأن غیر ما نازل شده است؟ ابوبکر جواب داد: در شأن شماست.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=علل الشرایع\|نام=محمد بن علی\|نام خانوادگی=بن بابویه قمی\|ناشر=منشورات المکتبة الحیدریة\|جلد=1\|صفحه=191\|مکان=نجف\|پی‌نوشت=باب ۱۵۱ حدیث اول}}</ref>

	[[شیخ صدوق]] روایت معتبری را نقل می‌کند که: [[امیرالمؤمنین\|امیرالمؤمنین(ع)]] به ابوبکر فرمودند: ای ابوبکر به قرآن اقرار داری؟ [[ابوبکر]] جواب داد:آری دارم. حضرت فرمود: آیا این آیه شریفه: ~~«إنما یرید الله لیذهب…»~~ در شأن ما بوده یا در شأن غیر ما نازل شده است؟ ~~ابو بکر~~ جواب داد: در شأن شماست.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=علل الشرایع\|نام=محمد بن علی\|نام خانوادگی=بن بابویه قمی\|ناشر=منشورات المکتبة الحیدریة\|جلد=1\|صفحه=191\|مکان=نجف\|پی‌نوشت=باب ۱۵۱ حدیث اول}}</ref>

	در [[صحیحه]] ابی ابصیر آمده که [[امام صادق(ع)]] می‌فرمایند: «انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا؛ اهل بیت عبارت بودند از علی و حسن و حسین و فاطمه(ع) که پیامبر(ص) آنها را زیر عبای خود در خانهٔ [[ام سلمه]] گرد آورد و سپس فرمود: خدایا هر پیامبری خاندانی دارد و اینها خاندان من هستند. ام سلمه گفت: آیا من از خاندان تو نیستم؟ [[پیامبر(ص)]] فرمود: تو در مسیر خوبی هستی ولی اینان خاندان من می‌باشند.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1430\|نام=أبو جعفر محمّد بن یعقوب\|نام خانوادگی=الکلینی الرازی\|ناشر=دار الحدیث\|جلد=2\|صفحه=8\|مکان=قم}}</ref><ref name=":02">{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الکتب الإسلامیّة\|جلد=3\|صفحه=213\|مکان=تهران}}</ref>		در [[صحیحه]] ابی ابصیر آمده که [[امام صادق(ع)]] می‌فرمایند: «انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا؛ اهل بیت عبارت بودند از علی و حسن و حسین و فاطمه(ع) که پیامبر(ص) آنها را زیر عبای خود در خانهٔ [[ام سلمه]] گرد آورد و سپس فرمود: خدایا هر پیامبری خاندانی دارد و اینها خاندان من هستند. ام سلمه گفت: آیا من از خاندان تو نیستم؟ [[پیامبر(ص)]] فرمود: تو در مسیر خوبی هستی ولی اینان خاندان من می‌باشند.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1430\|نام=أبو جعفر محمّد بن یعقوب\|نام خانوادگی=الکلینی الرازی\|ناشر=دار الحدیث\|جلد=2\|صفحه=8\|مکان=قم}}</ref><ref name=":02">{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الکتب الإسلامیّة\|جلد=3\|صفحه=213\|مکان=تهران}}</ref>
خط ۳۰:		خط ۲۸:
	{{قرآن\|فَاسْأَلُوا أَهْلَ الذِّکْرِ إِنْ کُنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ\|ترجمه=پس اگر نمی‌دانید از اهل ذکر سؤال کنید\|سوره=نحل\|آیه=۴۳}}		{{قرآن\|فَاسْأَلُوا أَهْلَ الذِّکْرِ إِنْ کُنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ\|ترجمه=پس اگر نمی‌دانید از اهل ذکر سؤال کنید\|سوره=نحل\|آیه=۴۳}}

	امام صادق(ع) در حدیثی [[صحیح]]،<ref name=":023">{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الکتب الإسلامیّة\|جلد=2\|صفحه=429\|مکان=تهران}}</ref> در تفسیر آیه «۴۴زخرف» فرمود: «رسول خدا(ص) ذکر است و اهل بیتش(ع) پرسش‌شوندگان و اهل ذکر می‌باشند.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1430\|نام=أبو جعفر محمّد بن یعقوب\|نام خانوادگی=الکلینی الرازی\|ناشر=دار الحدیث\|جلد=1\|صفحه=524\|مکان=قم}}</ref>		امام صادق(ع) در حدیثی [[حدیث صحیح\|صحیح]]،<ref name=":023">{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الکتب الإسلامیّة\|جلد=2\|صفحه=429\|مکان=تهران}}</ref> در تفسیر آیه «۴۴زخرف» فرمود: «رسول خدا(ص) ذکر است و اهل بیتش(ع) پرسش‌شوندگان و اهل ذکر می‌باشند.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1430\|نام=أبو جعفر محمّد بن یعقوب\|نام خانوادگی=الکلینی الرازی\|ناشر=دار الحدیث\|جلد=1\|صفحه=524\|مکان=قم}}</ref>

	در روایات متعدد شیعه، به این مطلب اشاره شده است که اهل ذکر، اهل بیت و [[ائمه(ع)]] ~~می‌باشند~~.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1430\|نام=أبو جعفر محمّد بن یعقوب\|نام خانوادگی=الکلینی الرازی\|ناشر=دار الحدیث\|جلد=1\|صفحه=522-526\|مکان=قم}}</ref>		در روایات متعدد شیعه، به این مطلب اشاره شده است که اهل ذکر، اهل بیت و [[ائمه(ع)]] هستند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1430\|نام=أبو جعفر محمّد بن یعقوب\|نام خانوادگی=الکلینی الرازی\|ناشر=دار الحدیث\|جلد=1\|صفحه=522-526\|مکان=قم}}</ref>

	== آیه اولی‌الامر ==		== آیه اولی‌الامر ==
	[[ابی بصیر]] گوید: از امام صادق(ع) از قول خدای عزوجل:{{قرآن\|أَطِیعُوا اللهَ وَأَطِیعُوا الرَّسُولَ وَأُولِی الْأَمْرِ مِنْکُم\|ترجمه=از خدا و رسولش و صاحبان فرمان اطاعت کنید\|سوره=نساء\|آیه=۵۹}} پرسیدم. حضرت فرمودند: «دربارهٔ علی بن أبی طالب و حسن و حسین(ع) نازل شد.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1430\|نام=أبو جعفر محمّد بن یعقوب\|نام خانوادگی=الکلینی الرازی\|ناشر=دار الحدیث\|جلد=2\|صفحه=8\|مکان=قم}}</ref> این حدیث [[صحیح السند]] ~~می‌باشد~~.<ref name=":0222">{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الکتب الإسلامیّة\|جلد=3\|صفحه=213\|مکان=تهران}}</ref>		[[ابی بصیر]] گوید: از امام صادق(ع) از قول خدای عزوجل:{{قرآن\|أَطِیعُوا اللهَ وَأَطِیعُوا الرَّسُولَ وَأُولِی الْأَمْرِ مِنْکُم\|ترجمه=از خدا و رسولش و صاحبان فرمان اطاعت کنید\|سوره=نساء\|آیه=۵۹}} پرسیدم. حضرت فرمودند: «دربارهٔ علی بن أبی طالب و حسن و حسین(ع) نازل شد.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1430\|نام=أبو جعفر محمّد بن یعقوب\|نام خانوادگی=الکلینی الرازی\|ناشر=دار الحدیث\|جلد=2\|صفحه=8\|مکان=قم}}</ref> این حدیث [[صحیح السند]] است.<ref name=":0222">{{یادکرد کتاب\|عنوان=مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول\|سال=1404\|نام=محمّد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=دار الکتب الإسلامیّة\|جلد=3\|صفحه=213\|مکان=تهران}}</ref>

	== آیه شجرة طیبة ==		== آیه شجرة طیبة ==