امام باقر(ع) در کتب اهل سنت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Rafiei در ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۰۵

2025-01-04T06:05:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۳۵
خط ۳۹:		خط ۳۹:

	== سخنان امام باقر(ع) در کتاب‌های اهل سنت ==		== سخنان امام باقر(ع) در کتاب‌های اهل سنت ==
	# محمد بن علی بن الحسین فرمود: {{متن عربی\| وَزَنَتْ ~~فَاطِمَه~~ بِنْتُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ شَعَرَ حَسَنٍ وَ حُسَيْنٍ، فَصَدَّقَتْ بِزِنَتِهِ ~~فِضَّه~~}}<ref>مالک بن انس، موطأ الإمام مالک، امارات - ابوظبی، مؤسسه زاید بن سلطان آل نهیان للأعمال الخیریه و الإنسانیه، چاپ اول، ۱۴۲۵ق، ج۳، ص۷۱۶، حدیث۱۷۲۲.</ref>ترجمه= فاطمه دختر رسول خدا موی سر حسن و حسین را وزن کرد و به اندازه آن نقره صدقه داد.}}		# محمد بن علی بن الحسین فرمود: {{متن عربی\| وَزَنَتْ فَاطِمَة بِنْتُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ شَعَرَ حَسَنٍ وَ حُسَيْنٍ، فَصَدَّقَتْ بِزِنَتِهِ فِضَّة}}<ref>مالک بن انس، موطأ الإمام مالک، امارات - ابوظبی، مؤسسه زاید بن سلطان آل نهیان للأعمال الخیریه و الإنسانیه، چاپ اول، ۱۴۲۵ق، ج۳، ص۷۱۶، حدیث۱۷۲۲.</ref>ترجمه= فاطمه دختر رسول خدا موی سر حسن و حسین را وزن کرد و به اندازه آن نقره صدقه داد.}}
	# ابی جعفر (محمد بن علی الباقر) فرمود: {{متن عربی\| الْأَضْحَى سُنَّه\|ترجمه= عید قربان سنت است.}}<ref>ابن حنبل، احمد بن محمد، مسند الإمام أحمد بن حنبل، بیروت، مؤسسه الرساله، چاپ اول، ۱۴۱۶ق، ج۳، ص۵۰۳، حدیث۲۰۸۱.</ref>		# ابی جعفر (محمد بن علی الباقر) فرمود: {{متن عربی\| الْأَضْحَى سُنَّه\|ترجمه= عید قربان سنت است.}}<ref>ابن حنبل، احمد بن محمد، مسند الإمام أحمد بن حنبل، بیروت، مؤسسه الرساله، چاپ اول، ۱۴۱۶ق، ج۳، ص۵۰۳، حدیث۲۰۸۱.</ref>
	# ابی جعفر از ام سلمه نقل کرده است که رسول خدا(ص) فرمود: {{متن عربی\|الْحَجُّ جِهَادُ كُلِّ ضَعِيفٍ\| ترجمه= حج رفتن جهاد هر ضعیفی است.}}<ref>ابن ماجه، محمد بن یزید، سنن ابن ماجه، بیروت، دار الجیل، چاپ اول، ۱۴۱۸ق، ج‏۴، ص۴۰۵.</ref>		# ابی جعفر از ام سلمه نقل کرده است که رسول خدا(ص) فرمود: {{متن عربی\|الْحَجُّ جِهَادُ كُلِّ ضَعِيفٍ\| ترجمه= حج رفتن جهاد هر ضعیفی است.}}<ref>ابن ماجه، محمد بن یزید، سنن ابن ماجه، بیروت، دار الجیل، چاپ اول، ۱۴۱۸ق، ج‏۴، ص۴۰۵.</ref>
	# محمد بن علی بن الحسین از علی بن ابی طالب نقل می‌کند که فرمود: {{متن عربی\| عَقَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ عَنْ الْحَسَنِ بِشَاه وَ قَالَ: يَا ~~فَاطِمَه،~~ احْلِقِي رَأْسَهُ وَ تَصَدَّقِي ~~بِزِنَه~~ شَعْرِهِ ~~فِضَّه~~ قَالَ: فَوَزَنَتْهُ، فَكَانَ وَزْنُهُ دِرْهَمًا أَوْ بَعْضَ دِرْهَمٍ\|ترجمه=رسول خدا صلی الله علیه و سلم برای حسن گوسفندی را عقیق کرد و فرمود: ای فاطمه، سرش را بتراش و وزن موی او را نقره صدقه بده. (علی بن ابی طالب گوید) پس آن را وزن کردم و وزنش یک درهم یا مقداری درهم بود.}}<ref>ترمذى، محمد بن عيسى، الجامع الصحيح و هو سنن الترمذي، قاهره، دار الحديث، چاپ اول، ۱۴۱۹ق، ج‏۳، ص۵۰۹، باب۲۰.</ref>		# محمد بن علی بن الحسین از علی بن ابی طالب نقل می‌کند که فرمود: {{متن عربی\| عَقَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ عَنْ الْحَسَنِ بِشَاه وَ قَالَ: يَا فَاطِمَة، احْلِقِي رَأْسَهُ وَ تَصَدَّقِي بِزِنَة شَعْرِهِ فِضَّة قَالَ: فَوَزَنَتْهُ، فَكَانَ وَزْنُهُ دِرْهَمًا أَوْ بَعْضَ دِرْهَمٍ\|ترجمه=رسول خدا صلی الله علیه و سلم برای حسن گوسفندی را عقیق کرد و فرمود: ای فاطمه، سرش را بتراش و وزن موی او را نقره صدقه بده. (علی بن ابی طالب گوید) پس آن را وزن کردم و وزنش یک درهم یا مقداری درهم بود.}}<ref>ترمذى، محمد بن عيسى، الجامع الصحيح و هو سنن الترمذي، قاهره، دار الحديث، چاپ اول، ۱۴۱۹ق، ج‏۳، ص۵۰۹، باب۲۰.</ref>
	# ابی جعفر محمد بن علی فرمود: {{متن عربی\|لَا تُجَالِسُوا أَصْحَابَ الْخُصُومَاتِ، فَإِنَّهُمُ الَّذِينَ يَخُوضُونَ فِي آيَاتِ اللَّهِ\| ترجمه= با کسانى که نزاع مى کنند، ننشین، زیرا آنان در آیات خدا فرو مى روند. }}<ref>دارمى، عبدالله بن عبدالرحمن، مسند الدارمي المعروف ب : (سنن الدارمي)، عربستان - رياض ، دار المغني، چاپ اول، ۱۴۲۱ق، ج۱، ص۳۹۰.</ref>		# ابی جعفر محمد بن علی فرمود: {{متن عربی\|لَا تُجَالِسُوا أَصْحَابَ الْخُصُومَاتِ، فَإِنَّهُمُ الَّذِينَ يَخُوضُونَ فِي آيَاتِ اللَّهِ\| ترجمه= با کسانى که نزاع مى کنند، ننشین، زیرا آنان در آیات خدا فرو مى روند. }}<ref>دارمى، عبدالله بن عبدالرحمن، مسند الدارمي المعروف ب : (سنن الدارمي)، عربستان - رياض ، دار المغني، چاپ اول، ۱۴۲۱ق، ج۱، ص۳۹۰.</ref>
	# ابا جعفر محمد بن علی از سمره بن جندب نقل می کند: مردی دارای درخت خرمایی در محوطه خانه مردی از انصار بود که با خانواده‌اش در آنجا زندگی می‌کرد. (مرد بدون اجازه) به آنجا وارد می‌شد و مرد انصاری اذیت می‌شد. از او خواست که آن را بفروشد، او نپذیرفت. از او خواست که آن را با او مبادله کند، اما او باز هم نپذیرفته است. نزد پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم رفت و این موضوع را به او گفت. پیامبر از او خواست که آن را بفروشد، او نپذیرفت. از او خواست که آن را با او مبادله کند، اما او باز هم نپذیرفت. پیامبر فرمود: آن را به او ببخش و تو هم فلان و فلان چیز را بگیر، اما او نپذیرفت. پیامبر فرمود: تو به او ضرر می‌زنی. سپس رسول الله به آن انصاری فرمود: {{متن عربی\|اذْهَبْ فَاقْلَعْ نَخْلَهُ\|ترجمه=برو و درخت او را بکن.}}<ref>ابوداود، سليمان بن اشعث، سنن أبي داود، مصر - قاهره، دار الحديث، چاپ اول، ۱۴۲۰ق، ج۳، ص۱۵۷۳.</ref>		# ابا جعفر محمد بن علی از سمره بن جندب نقل می کند: مردی دارای درخت خرمایی در محوطه خانه مردی از انصار بود که با خانواده‌اش در آنجا زندگی می‌کرد. (مرد بدون اجازه) به آنجا وارد می‌شد و مرد انصاری اذیت می‌شد. از او خواست که آن را بفروشد، او نپذیرفت. از او خواست که آن را با او مبادله کند، اما او باز هم نپذیرفته است. نزد پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم رفت و این موضوع را به او گفت. پیامبر از او خواست که آن را بفروشد، او نپذیرفت. از او خواست که آن را با او مبادله کند، اما او باز هم نپذیرفت. پیامبر فرمود: آن را به او ببخش و تو هم فلان و فلان چیز را بگیر، اما او نپذیرفت. پیامبر فرمود: تو به او ضرر می‌زنی. سپس رسول الله به آن انصاری فرمود: {{متن عربی\|اذْهَبْ فَاقْلَعْ نَخْلَهُ\|ترجمه=برو و درخت او را بکن.}}<ref>ابوداود، سليمان بن اشعث، سنن أبي داود، مصر - قاهره، دار الحديث، چاپ اول، ۱۴۲۰ق، ج۳، ص۱۵۷۳.</ref>
خط ۵۶:		خط ۵۶:
	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی = ادیان و مذاهب		\| شاخه اصلی = ادیان و مذاهب
	\| شاخه فرعی۱ = ~~شیعه امامیه~~		\| شاخه فرعی۱ = اسلام
	\| شاخه فرعی۲ = ~~امامان~~ شیعه		\| شاخه فرعی۲ = شیعه امامیه
	\| شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =امامان شیعه
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله

Fabbasi در ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۱۴

2025-01-02T09:14:57Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۴۴
خط ۴۴:		خط ۴۴:
	# محمد بن علی بن الحسین از علی بن ابی طالب نقل می‌کند که فرمود: {{متن عربی\| عَقَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ عَنْ الْحَسَنِ بِشَاه وَ قَالَ: يَا فَاطِمَه، احْلِقِي رَأْسَهُ وَ تَصَدَّقِي بِزِنَه شَعْرِهِ فِضَّه قَالَ: فَوَزَنَتْهُ، فَكَانَ وَزْنُهُ دِرْهَمًا أَوْ بَعْضَ دِرْهَمٍ\|ترجمه=رسول خدا صلی الله علیه و سلم برای حسن گوسفندی را عقیق کرد و فرمود: ای فاطمه، سرش را بتراش و وزن موی او را نقره صدقه بده. (علی بن ابی طالب گوید) پس آن را وزن کردم و وزنش یک درهم یا مقداری درهم بود.}}<ref>ترمذى، محمد بن عيسى، الجامع الصحيح و هو سنن الترمذي، قاهره، دار الحديث، چاپ اول، ۱۴۱۹ق، ج‏۳، ص۵۰۹، باب۲۰.</ref>		# محمد بن علی بن الحسین از علی بن ابی طالب نقل می‌کند که فرمود: {{متن عربی\| عَقَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ عَنْ الْحَسَنِ بِشَاه وَ قَالَ: يَا فَاطِمَه، احْلِقِي رَأْسَهُ وَ تَصَدَّقِي بِزِنَه شَعْرِهِ فِضَّه قَالَ: فَوَزَنَتْهُ، فَكَانَ وَزْنُهُ دِرْهَمًا أَوْ بَعْضَ دِرْهَمٍ\|ترجمه=رسول خدا صلی الله علیه و سلم برای حسن گوسفندی را عقیق کرد و فرمود: ای فاطمه، سرش را بتراش و وزن موی او را نقره صدقه بده. (علی بن ابی طالب گوید) پس آن را وزن کردم و وزنش یک درهم یا مقداری درهم بود.}}<ref>ترمذى، محمد بن عيسى، الجامع الصحيح و هو سنن الترمذي، قاهره، دار الحديث، چاپ اول، ۱۴۱۹ق، ج‏۳، ص۵۰۹، باب۲۰.</ref>
	# ابی جعفر محمد بن علی فرمود: {{متن عربی\|لَا تُجَالِسُوا أَصْحَابَ الْخُصُومَاتِ، فَإِنَّهُمُ الَّذِينَ يَخُوضُونَ فِي آيَاتِ اللَّهِ\| ترجمه= با کسانى که نزاع مى کنند، ننشین، زیرا آنان در آیات خدا فرو مى روند. }}<ref>دارمى، عبدالله بن عبدالرحمن، مسند الدارمي المعروف ب : (سنن الدارمي)، عربستان - رياض ، دار المغني، چاپ اول، ۱۴۲۱ق، ج۱، ص۳۹۰.</ref>		# ابی جعفر محمد بن علی فرمود: {{متن عربی\|لَا تُجَالِسُوا أَصْحَابَ الْخُصُومَاتِ، فَإِنَّهُمُ الَّذِينَ يَخُوضُونَ فِي آيَاتِ اللَّهِ\| ترجمه= با کسانى که نزاع مى کنند، ننشین، زیرا آنان در آیات خدا فرو مى روند. }}<ref>دارمى، عبدالله بن عبدالرحمن، مسند الدارمي المعروف ب : (سنن الدارمي)، عربستان - رياض ، دار المغني، چاپ اول، ۱۴۲۱ق، ج۱، ص۳۹۰.</ref>
	# ابا جعفر محمد بن علی از سمره بن جندب نقل می کند: مردی دارای درخت خرمایی در محوطه مردی از انصار بود ~~و مرد~~ با خانواده‌اش در آنجا زندگی می‌کرد. (مرد بدون اجازه) به آنجا وارد می‌شد و مرد انصاری اذیت می‌شد. از او خواست که آن را بفروشد، ~~اما~~ او نپذیرفت. از او خواست که آن را با او مبادله کند، اما او باز هم نپذیرفته است. نزد به پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم رفت و این موضوع را به او گفت. پیامبر از او خواست که آن را بفروشد، ~~اما~~ او نپذیرفت. از او خواست که آن را با او مبادله کند، اما او باز هم نپذیرفت. پیامبر فرمود: آن را به او ببخش و تو هم فلان و فلان چیز را بگیر، اما او نپذیرفت. پیامبر فرمود: تو به او ضرر می‌زنی. سپس رسول الله به آن انصاری فرمود: {{متن عربی\|اذْهَبْ فَاقْلَعْ نَخْلَهُ\|ترجمه=برو و درخت او را بکن.}}<ref>ابوداود، سليمان بن اشعث، سنن أبي داود، مصر - قاهره، دار الحديث، چاپ اول، ۱۴۲۰ق، ج۳، ص۱۵۷۳.</ref>		# ابا جعفر محمد بن علی از سمره بن جندب نقل می کند: مردی دارای درخت خرمایی در محوطه خانه مردی از انصار بود که با خانواده‌اش در آنجا زندگی می‌کرد. (مرد بدون اجازه) به آنجا وارد می‌شد و مرد انصاری اذیت می‌شد. از او خواست که آن را بفروشد، او نپذیرفت. از او خواست که آن را با او مبادله کند، اما او باز هم نپذیرفته است. نزد پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم رفت و این موضوع را به او گفت. پیامبر از او خواست که آن را بفروشد، او نپذیرفت. از او خواست که آن را با او مبادله کند، اما او باز هم نپذیرفت. پیامبر فرمود: آن را به او ببخش و تو هم فلان و فلان چیز را بگیر، اما او نپذیرفت. پیامبر فرمود: تو به او ضرر می‌زنی. سپس رسول الله به آن انصاری فرمود: {{متن عربی\|اذْهَبْ فَاقْلَعْ نَخْلَهُ\|ترجمه=برو و درخت او را بکن.}}<ref>ابوداود، سليمان بن اشعث، سنن أبي داود، مصر - قاهره، دار الحديث، چاپ اول، ۱۴۲۰ق، ج۳، ص۱۵۷۳.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Fabbasi در ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۱۷

2025-01-01T10:17:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۴۷
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{ویرایش\|fabbasi}}~~
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
خط ۴۴:		خط ۴۳:
	# ابی جعفر از ام سلمه نقل کرده است که رسول خدا(ص) فرمود: {{متن عربی\|الْحَجُّ جِهَادُ كُلِّ ضَعِيفٍ\| ترجمه= حج رفتن جهاد هر ضعیفی است.}}<ref>ابن ماجه، محمد بن یزید، سنن ابن ماجه، بیروت، دار الجیل، چاپ اول، ۱۴۱۸ق، ج‏۴، ص۴۰۵.</ref>		# ابی جعفر از ام سلمه نقل کرده است که رسول خدا(ص) فرمود: {{متن عربی\|الْحَجُّ جِهَادُ كُلِّ ضَعِيفٍ\| ترجمه= حج رفتن جهاد هر ضعیفی است.}}<ref>ابن ماجه، محمد بن یزید، سنن ابن ماجه، بیروت، دار الجیل، چاپ اول، ۱۴۱۸ق، ج‏۴، ص۴۰۵.</ref>
	# محمد بن علی بن الحسین از علی بن ابی طالب نقل می‌کند که فرمود: {{متن عربی\| عَقَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ عَنْ الْحَسَنِ بِشَاه وَ قَالَ: يَا فَاطِمَه، احْلِقِي رَأْسَهُ وَ تَصَدَّقِي بِزِنَه شَعْرِهِ فِضَّه قَالَ: فَوَزَنَتْهُ، فَكَانَ وَزْنُهُ دِرْهَمًا أَوْ بَعْضَ دِرْهَمٍ\|ترجمه=رسول خدا صلی الله علیه و سلم برای حسن گوسفندی را عقیق کرد و فرمود: ای فاطمه، سرش را بتراش و وزن موی او را نقره صدقه بده. (علی بن ابی طالب گوید) پس آن را وزن کردم و وزنش یک درهم یا مقداری درهم بود.}}<ref>ترمذى، محمد بن عيسى، الجامع الصحيح و هو سنن الترمذي، قاهره، دار الحديث، چاپ اول، ۱۴۱۹ق، ج‏۳، ص۵۰۹، باب۲۰.</ref>		# محمد بن علی بن الحسین از علی بن ابی طالب نقل می‌کند که فرمود: {{متن عربی\| عَقَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ عَنْ الْحَسَنِ بِشَاه وَ قَالَ: يَا فَاطِمَه، احْلِقِي رَأْسَهُ وَ تَصَدَّقِي بِزِنَه شَعْرِهِ فِضَّه قَالَ: فَوَزَنَتْهُ، فَكَانَ وَزْنُهُ دِرْهَمًا أَوْ بَعْضَ دِرْهَمٍ\|ترجمه=رسول خدا صلی الله علیه و سلم برای حسن گوسفندی را عقیق کرد و فرمود: ای فاطمه، سرش را بتراش و وزن موی او را نقره صدقه بده. (علی بن ابی طالب گوید) پس آن را وزن کردم و وزنش یک درهم یا مقداری درهم بود.}}<ref>ترمذى، محمد بن عيسى، الجامع الصحيح و هو سنن الترمذي، قاهره، دار الحديث، چاپ اول، ۱۴۱۹ق، ج‏۳، ص۵۰۹، باب۲۰.</ref>
			# ابی جعفر محمد بن علی فرمود: {{متن عربی\|لَا تُجَالِسُوا أَصْحَابَ الْخُصُومَاتِ، فَإِنَّهُمُ الَّذِينَ يَخُوضُونَ فِي آيَاتِ اللَّهِ\| ترجمه= با کسانى که نزاع مى کنند، ننشین، زیرا آنان در آیات خدا فرو مى روند. }}<ref>دارمى، عبدالله بن عبدالرحمن، مسند الدارمي المعروف ب : (سنن الدارمي)، عربستان - رياض ، دار المغني، چاپ اول، ۱۴۲۱ق، ج۱، ص۳۹۰.</ref>
			# ابا جعفر محمد بن علی از سمره بن جندب نقل می کند: مردی دارای درخت خرمایی در محوطه مردی از انصار بود و مرد با خانواده‌اش در آنجا زندگی می‌کرد. (مرد بدون اجازه) به آنجا وارد می‌شد و مرد انصاری اذیت می‌شد. از او خواست که آن را بفروشد، اما او نپذیرفت. از او خواست که آن را با او مبادله کند، اما او باز هم نپذیرفته است. نزد به پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم رفت و این موضوع را به او گفت. پیامبر از او خواست که آن را بفروشد، اما او نپذیرفت. از او خواست که آن را با او مبادله کند، اما او باز هم نپذیرفت. پیامبر فرمود: آن را به او ببخش و تو هم فلان و فلان چیز را بگیر، اما او نپذیرفت. پیامبر فرمود: تو به او ضرر می‌زنی. سپس رسول الله به آن انصاری فرمود: {{متن عربی\|اذْهَبْ فَاقْلَعْ نَخْلَهُ\|ترجمه=برو و درخت او را بکن.}}<ref>ابوداود، سليمان بن اشعث، سنن أبي داود، مصر - قاهره، دار الحديث، چاپ اول، ۱۴۲۰ق، ج۳، ص۱۵۷۳.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Fabbasi در ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۴۶

2025-01-01T08:46:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۱۶
خط ۱:		خط ۱:
			{{ویرایش\|fabbasi}}
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
خط ۳۵:		خط ۳۶:
	# ابن‌عماد حنبلی (متوفای۱۰۸۹ق) در حوادث سال یکصد و چهارده می‌نویسد: در این سال آقا، ابوجعفر محمد باقر بن علی بن الحسین بن علی بن ابی‌طالب وفات یافت. او از فقهاء مدینه بود و به او باقر گفته می‌شد چرا که علم را شکافته و اصل علم و علوم مخفی را می‌شناخت و وسعتی در علم ایجاد کرده بود.<ref>عکری حنبلی، عبد الحی بن احمد، شذرات الذهب فی اخبار من ذهب، دمشق، دار بن کثير، چاپ اول، ۱۴۰۶ق، ج۲، ص۷۲.</ref>		# ابن‌عماد حنبلی (متوفای۱۰۸۹ق) در حوادث سال یکصد و چهارده می‌نویسد: در این سال آقا، ابوجعفر محمد باقر بن علی بن الحسین بن علی بن ابی‌طالب وفات یافت. او از فقهاء مدینه بود و به او باقر گفته می‌شد چرا که علم را شکافته و اصل علم و علوم مخفی را می‌شناخت و وسعتی در علم ایجاد کرده بود.<ref>عکری حنبلی، عبد الحی بن احمد، شذرات الذهب فی اخبار من ذهب، دمشق، دار بن کثير، چاپ اول، ۱۴۰۶ق، ج۲، ص۷۲.</ref>

	==چرایی روایات اندک امام باقر در منابع اهل سنت==		== چرایی روایات اندک امام باقر در منابع اهل سنت ==
	اهل سنت چون در مباني خود با [[اهل بيت(ع)]] اختلاف نظر داشتند، رواياتي را که با فتواهاي آن‌ها در تعارض بود، از ائمه نقل نمی‌کردند و همين امر باعث شد روايات ائمه اطهار(ع) نسبت به بقيه افراد در کتاب‌هاي اهل سنت خيلي کم باشد. با این حال، در مجامع حديثي اهل سنت در حد قابل توجهي از امام باقر(ع) بدون واسطه یا با واسطه حديث نقل شده است. از جمله: مالک بن انس رئیس مذهب مالکی اهل سنت در موطأ،<ref>مالك بن انس، موطأ الإمام مالك، امارات - ابوظبى، مؤسسه زايد بن سلطان آل نهيان للأعمال الخيريه و الإنسانيه، چاپ اول، ۱۴۲۵ق، ج۳، ص۷۱۶، حدیث۱۷۲۲.</ref> احمد بن حنبل رئیس مذهب حنبلی اهل سنت در کتاب مسند احمد بن حنبل،<ref>ابن حنبل، احمد بن محمد، مسند الإمام أحمد بن حنبل، بيروت، مؤسسه الرساله، چاپ اول، ۱۴۱۶ق، ج۳، ص۵۰۳، حدیث۲۰۸۱. ج۵، ص۲۴۸. ج۹، ص۳۸۲، حدیث۵۵۴۶. ، ج۳۶، ص۱۳۰، حدیث۲۱۷۹۷.</ref> دارمی در کتاب مسند دارمی،<ref>دارمى، عبدالله بن عبدالرحمن، مسند الدارمي المعروف ب: (سنن الدارمي)، عربستان - رياض، دار المغني، چاپ اول، ۱۴۲۱ق، ج۱، ص۳۴۸، حدیث۳۲۷. ج۱، ص۶۰۷، حدیث۸۱۸. ج۴، ص۱۹۴۲، باب۲۵- بَابُ: فِي مِيرَاثِ الْخُنْثَى، حدیث۳۰۱۲‏.</ref> مسلم در صحیح مسلم،<ref>مسلم بن حجاج، صحيح مسلم، قاهره، دار الحديث، چاپ اول، ۱۴۱۲ ه‍. ق، ج۳، ص۱۲۴۰، بَابُ تَحْرِيمِ الرُّجُوعِ فِي الصَّدَقَه وَ الْهِبَه بَعْدَ الْقَبْضِ إِلَّا مَا وَهَبَهُ لِوَلَدِهِ وَ إِنْ سَفَلَ‏، حدیث۱۶۲۲.</ref> ابن ماجه در کتاب سنن ابن ماجه،<ref>ابن ماجه، محمد بن يزيد، سنن ابن ماجه، بيروت، دار الجيل، چاپ اول، ۱۴۱۸ق، ج۱، ص۴۳. ج‏۴، ص۴۰۵.</ref> ترمذی در کتاب الجامع الصحیح<ref>ترمذى، محمد بن عيسى، الجامع الصحيح و هو سنن الترمذي، قاهره، دار الحديث، چاپ اول، ۱۴۱۹ق، ج‏۳، ص۵۰۹، باب۲۰.</ref> و دیگر کتاب‌های اهل سنت.<ref>عکری حنبلی، عبد الحی بن احمد، شذرات الذهب فی اخبار من ذهب، دمشق، دار بن کثير، چاپ اول، ۱۴۰۶ق، ج۱، ص۱۴۹.</ref><ref>ذهبي، محمد بن احمد، تذکره الحفاظ، بيروت، دارالکتب العلميه، چاپ اول، ج۱، ص۱۲۴.</ref><ref>ذهبي، محمد بن احمد، تذکره الحفاظ، بيروت، دارالکتب العلميه، چاپ اول، ج۱، ص۱۲۴.</ref>		اهل سنت چون در مباني خود با [[اهل بيت(ع)]] اختلاف نظر داشتند، رواياتي را که با فتواهاي آن‌ها در تعارض بود، از ائمه نقل نمی‌کردند و همين امر باعث شد روايات ائمه اطهار(ع) نسبت به بقيه افراد در کتاب‌هاي اهل سنت خيلي کم باشد. با این حال، در مجامع حديثي اهل سنت در حد قابل توجهي از امام باقر(ع) بدون واسطه یا با واسطه حديث نقل شده است. از جمله: مالک بن انس رئیس مذهب مالکی اهل سنت در موطأ،<ref>مالك بن انس، موطأ الإمام مالك، امارات - ابوظبى، مؤسسه زايد بن سلطان آل نهيان للأعمال الخيريه و الإنسانيه، چاپ اول، ۱۴۲۵ق، ج۳، ص۷۱۶، حدیث۱۷۲۲.</ref> احمد بن حنبل رئیس مذهب حنبلی اهل سنت در کتاب مسند احمد بن حنبل،<ref>ابن حنبل، احمد بن محمد، مسند الإمام أحمد بن حنبل، بيروت، مؤسسه الرساله، چاپ اول، ۱۴۱۶ق، ج۳، ص۵۰۳، حدیث۲۰۸۱. ج۵، ص۲۴۸. ج۹، ص۳۸۲، حدیث۵۵۴۶. ، ج۳۶، ص۱۳۰، حدیث۲۱۷۹۷.</ref> دارمی در کتاب مسند دارمی،<ref>دارمى، عبدالله بن عبدالرحمن، مسند الدارمي المعروف ب: (سنن الدارمي)، عربستان - رياض، دار المغني، چاپ اول، ۱۴۲۱ق، ج۱، ص۳۴۸، حدیث۳۲۷. ج۱، ص۶۰۷، حدیث۸۱۸. ج۴، ص۱۹۴۲، باب۲۵- بَابُ: فِي مِيرَاثِ الْخُنْثَى، حدیث۳۰۱۲‏.</ref> مسلم در صحیح مسلم،<ref>مسلم بن حجاج، صحيح مسلم، قاهره، دار الحديث، چاپ اول، ۱۴۱۲ ه‍. ق، ج۳، ص۱۲۴۰، بَابُ تَحْرِيمِ الرُّجُوعِ فِي الصَّدَقَه وَ الْهِبَه بَعْدَ الْقَبْضِ إِلَّا مَا وَهَبَهُ لِوَلَدِهِ وَ إِنْ سَفَلَ‏، حدیث۱۶۲۲.</ref> ابن ماجه در کتاب سنن ابن ماجه،<ref>ابن ماجه، محمد بن يزيد، سنن ابن ماجه، بيروت، دار الجيل، چاپ اول، ۱۴۱۸ق، ج۱، ص۴۳. ج‏۴، ص۴۰۵.</ref> ترمذی در کتاب الجامع الصحیح<ref>ترمذى، محمد بن عيسى، الجامع الصحيح و هو سنن الترمذي، قاهره، دار الحديث، چاپ اول، ۱۴۱۹ق، ج‏۳، ص۵۰۹، باب۲۰.</ref> و دیگر کتاب‌های اهل سنت.<ref>عکری حنبلی، عبد الحی بن احمد، شذرات الذهب فی اخبار من ذهب، دمشق، دار بن کثير، چاپ اول، ۱۴۰۶ق، ج۱، ص۱۴۹.</ref><ref>ذهبي، محمد بن احمد، تذکره الحفاظ، بيروت، دارالکتب العلميه، چاپ اول، ج۱، ص۱۲۴.</ref><ref>ذهبي، محمد بن احمد، تذکره الحفاظ، بيروت، دارالکتب العلميه، چاپ اول، ج۱، ص۱۲۴.</ref>

	==سخنان امام باقر(ع) در کتاب‌های اهل سنت==		== سخنان امام باقر(ع) در کتاب‌های اهل سنت ==
	# محمد بن علی بن الحسین فرمود: {{متن عربی\| وَزَنَتْ فَاطِمَه بِنْتُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ شَعَرَ حَسَنٍ وَ حُسَيْنٍ، فَصَدَّقَتْ بِزِنَتِهِ فِضَّه}}<ref>مالک بن انس، موطأ الإمام مالک، امارات - ابوظبی، مؤسسه زاید بن سلطان آل نهیان للأعمال الخیریه و الإنسانیه، چاپ اول، ۱۴۲۵ق، ج۳، ص۷۱۶، حدیث۱۷۲۲.</ref>ترجمه= فاطمه دختر رسول خدا موی سر حسن و حسین را وزن کرد و به اندازه آن نقره صدقه داد.}}		# محمد بن علی بن الحسین فرمود: {{متن عربی\| وَزَنَتْ فَاطِمَه بِنْتُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ شَعَرَ حَسَنٍ وَ حُسَيْنٍ، فَصَدَّقَتْ بِزِنَتِهِ فِضَّه}}<ref>مالک بن انس، موطأ الإمام مالک، امارات - ابوظبی، مؤسسه زاید بن سلطان آل نهیان للأعمال الخیریه و الإنسانیه، چاپ اول، ۱۴۲۵ق، ج۳، ص۷۱۶، حدیث۱۷۲۲.</ref>ترجمه= فاطمه دختر رسول خدا موی سر حسن و حسین را وزن کرد و به اندازه آن نقره صدقه داد.}}
	# ابی جعفر (محمد بن علی الباقر) فرمود: {{متن عربی\| الْأَضْحَى سُنَّه\|ترجمه= عید قربان سنت است.}}<ref>ابن حنبل، احمد بن محمد، مسند الإمام أحمد بن حنبل، بیروت، مؤسسه الرساله، چاپ اول، ۱۴۱۶ق، ج۳، ص۵۰۳، حدیث۲۰۸۱.</ref>		# ابی جعفر (محمد بن علی الباقر) فرمود: {{متن عربی\| الْأَضْحَى سُنَّه\|ترجمه= عید قربان سنت است.}}<ref>ابن حنبل، احمد بن محمد، مسند الإمام أحمد بن حنبل، بیروت، مؤسسه الرساله، چاپ اول، ۱۴۱۶ق، ج۳، ص۵۰۳، حدیث۲۰۸۱.</ref>

Fabbasi در ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۴۵

2025-01-01T08:45:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۱۵
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	# ابن‌عماد حنبلی (متوفای۱۰۸۹ق) در حوادث سال یکصد و چهارده می‌نویسد: در این سال آقا، ابوجعفر محمد باقر بن علی بن الحسین بن علی بن ابی‌طالب وفات یافت. او از فقهاء مدینه بود و به او باقر گفته می‌شد چرا که علم را شکافته و اصل علم و علوم مخفی را می‌شناخت و وسعتی در علم ایجاد کرده بود.<ref>عکری حنبلی، عبد الحی بن احمد، شذرات الذهب فی اخبار من ذهب، دمشق، دار بن کثير، چاپ اول، ۱۴۰۶ق، ج۲، ص۷۲.</ref>		# ابن‌عماد حنبلی (متوفای۱۰۸۹ق) در حوادث سال یکصد و چهارده می‌نویسد: در این سال آقا، ابوجعفر محمد باقر بن علی بن الحسین بن علی بن ابی‌طالب وفات یافت. او از فقهاء مدینه بود و به او باقر گفته می‌شد چرا که علم را شکافته و اصل علم و علوم مخفی را می‌شناخت و وسعتی در علم ایجاد کرده بود.<ref>عکری حنبلی، عبد الحی بن احمد، شذرات الذهب فی اخبار من ذهب، دمشق، دار بن کثير، چاپ اول، ۱۴۰۶ق، ج۲، ص۷۲.</ref>

	== چرایی روایات اندک امام باقر در منابع اهل سنت ==		==چرایی روایات اندک امام باقر در منابع اهل سنت==
	اهل سنت چون در مباني خود با [[اهل بيت(ع)]] اختلاف نظر داشتند، رواياتي را که با فتواهاي آن‌ها در تعارض بود، از ائمه نقل نمی‌کردند و همين امر باعث شد روايات ائمه اطهار(ع) نسبت به بقيه افراد در کتاب‌هاي اهل سنت خيلي کم باشد. با این حال، در مجامع حديثي اهل سنت در حد قابل توجهي از امام باقر(ع) بدون واسطه یا با واسطه حديث نقل شده است. از جمله: مالک بن انس رئیس مذهب مالکی اهل سنت در موطأ،<ref>مالك بن انس، موطأ الإمام مالك، امارات - ابوظبى، مؤسسه زايد بن سلطان آل نهيان للأعمال الخيريه و الإنسانيه، چاپ اول، ۱۴۲۵ق، ج۳، ص۷۱۶، حدیث۱۷۲۲.</ref> احمد بن حنبل رئیس مذهب حنبلی اهل سنت در کتاب مسند احمد بن حنبل،<ref>ابن حنبل، احمد بن محمد، مسند الإمام أحمد بن حنبل، بيروت، مؤسسه الرساله، چاپ اول، ۱۴۱۶ق، ج۳، ص۵۰۳، حدیث۲۰۸۱. ج۵، ص۲۴۸. ج۹، ص۳۸۲، حدیث۵۵۴۶. ، ج۳۶، ص۱۳۰، حدیث۲۱۷۹۷.</ref> دارمی در کتاب مسند دارمی،<ref>دارمى، عبدالله بن عبدالرحمن، مسند الدارمي المعروف ب: (سنن الدارمي)، عربستان - رياض، دار المغني، چاپ اول، ۱۴۲۱ق، ج۱، ص۳۴۸، حدیث۳۲۷. ج۱، ص۶۰۷، حدیث۸۱۸. ج۴، ص۱۹۴۲، باب۲۵- بَابُ: فِي مِيرَاثِ الْخُنْثَى، حدیث۳۰۱۲‏.</ref> مسلم در صحیح مسلم،<ref>مسلم بن حجاج، صحيح مسلم، قاهره، دار الحديث، چاپ اول، ۱۴۱۲ ه‍. ق، ج۳، ص۱۲۴۰، بَابُ تَحْرِيمِ الرُّجُوعِ فِي الصَّدَقَه وَ الْهِبَه بَعْدَ الْقَبْضِ إِلَّا مَا وَهَبَهُ لِوَلَدِهِ وَ إِنْ سَفَلَ‏، حدیث۱۶۲۲.</ref> ابن ماجه در کتاب سنن ابن ماجه،<ref>ابن ماجه، محمد بن يزيد، سنن ابن ماجه، بيروت، دار الجيل، چاپ اول، ۱۴۱۸ق، ج۱، ص۴۳. ج‏۴، ص۴۰۵.</ref> ترمذی در کتاب الجامع الصحیح<ref>ترمذى، محمد بن عيسى، الجامع الصحيح و هو سنن الترمذي، قاهره، دار الحديث، چاپ اول، ۱۴۱۹ق، ج‏۳، ص۵۰۹، باب۲۰.</ref> و دیگر کتاب‌های اهل سنت.<ref>عکری حنبلی، عبد الحی بن احمد، شذرات الذهب فی اخبار من ذهب، دمشق، دار بن کثير، چاپ اول، ۱۴۰۶ق، ج۱، ص۱۴۹.</ref><ref>ذهبي، محمد بن احمد، تذکره الحفاظ، بيروت، دارالکتب العلميه، چاپ اول، ج۱، ص۱۲۴.</ref><ref>ذهبي، محمد بن احمد، تذکره الحفاظ، بيروت، دارالکتب العلميه، چاپ اول، ج۱، ص۱۲۴.</ref>		اهل سنت چون در مباني خود با [[اهل بيت(ع)]] اختلاف نظر داشتند، رواياتي را که با فتواهاي آن‌ها در تعارض بود، از ائمه نقل نمی‌کردند و همين امر باعث شد روايات ائمه اطهار(ع) نسبت به بقيه افراد در کتاب‌هاي اهل سنت خيلي کم باشد. با این حال، در مجامع حديثي اهل سنت در حد قابل توجهي از امام باقر(ع) بدون واسطه یا با واسطه حديث نقل شده است. از جمله: مالک بن انس رئیس مذهب مالکی اهل سنت در موطأ،<ref>مالك بن انس، موطأ الإمام مالك، امارات - ابوظبى، مؤسسه زايد بن سلطان آل نهيان للأعمال الخيريه و الإنسانيه، چاپ اول، ۱۴۲۵ق، ج۳، ص۷۱۶، حدیث۱۷۲۲.</ref> احمد بن حنبل رئیس مذهب حنبلی اهل سنت در کتاب مسند احمد بن حنبل،<ref>ابن حنبل، احمد بن محمد، مسند الإمام أحمد بن حنبل، بيروت، مؤسسه الرساله، چاپ اول، ۱۴۱۶ق، ج۳، ص۵۰۳، حدیث۲۰۸۱. ج۵، ص۲۴۸. ج۹، ص۳۸۲، حدیث۵۵۴۶. ، ج۳۶، ص۱۳۰، حدیث۲۱۷۹۷.</ref> دارمی در کتاب مسند دارمی،<ref>دارمى، عبدالله بن عبدالرحمن، مسند الدارمي المعروف ب: (سنن الدارمي)، عربستان - رياض، دار المغني، چاپ اول، ۱۴۲۱ق، ج۱، ص۳۴۸، حدیث۳۲۷. ج۱، ص۶۰۷، حدیث۸۱۸. ج۴، ص۱۹۴۲، باب۲۵- بَابُ: فِي مِيرَاثِ الْخُنْثَى، حدیث۳۰۱۲‏.</ref> مسلم در صحیح مسلم،<ref>مسلم بن حجاج، صحيح مسلم، قاهره، دار الحديث، چاپ اول، ۱۴۱۲ ه‍. ق، ج۳، ص۱۲۴۰، بَابُ تَحْرِيمِ الرُّجُوعِ فِي الصَّدَقَه وَ الْهِبَه بَعْدَ الْقَبْضِ إِلَّا مَا وَهَبَهُ لِوَلَدِهِ وَ إِنْ سَفَلَ‏، حدیث۱۶۲۲.</ref> ابن ماجه در کتاب سنن ابن ماجه،<ref>ابن ماجه، محمد بن يزيد، سنن ابن ماجه، بيروت، دار الجيل، چاپ اول، ۱۴۱۸ق، ج۱، ص۴۳. ج‏۴، ص۴۰۵.</ref> ترمذی در کتاب الجامع الصحیح<ref>ترمذى، محمد بن عيسى، الجامع الصحيح و هو سنن الترمذي، قاهره، دار الحديث، چاپ اول، ۱۴۱۹ق، ج‏۳، ص۵۰۹، باب۲۰.</ref> و دیگر کتاب‌های اهل سنت.<ref>عکری حنبلی، عبد الحی بن احمد، شذرات الذهب فی اخبار من ذهب، دمشق، دار بن کثير، چاپ اول، ۱۴۰۶ق، ج۱، ص۱۴۹.</ref><ref>ذهبي، محمد بن احمد، تذکره الحفاظ، بيروت، دارالکتب العلميه، چاپ اول، ج۱، ص۱۲۴.</ref><ref>ذهبي، محمد بن احمد، تذکره الحفاظ، بيروت، دارالکتب العلميه، چاپ اول، ج۱، ص۱۲۴.</ref>

	== سخنان امام باقر(ع) در کتاب‌های اهل سنت ==		==سخنان امام باقر(ع) در کتاب‌های اهل سنت==
	# محمد بن علی بن الحسین فرمود: {{متن عربی\| وَزَنَتْ فَاطِمَه بِنْتُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ شَعَرَ حَسَنٍ وَ حُسَيْنٍ، فَصَدَّقَتْ بِزِنَتِهِ فِضَّه}}<ref>مالک بن انس، موطأ الإمام مالک، امارات - ابوظبی، مؤسسه زاید بن سلطان آل نهیان للأعمال الخیریه و الإنسانیه، چاپ اول، ۱۴۲۵ق، ج۳، ص۷۱۶، حدیث۱۷۲۲.</ref>ترجمه= فاطمه دختر رسول خدا موی سر حسن و حسین را وزن کرد و به اندازه آن نقره صدقه داد.}}		# محمد بن علی بن الحسین فرمود: {{متن عربی\| وَزَنَتْ فَاطِمَه بِنْتُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ شَعَرَ حَسَنٍ وَ حُسَيْنٍ، فَصَدَّقَتْ بِزِنَتِهِ فِضَّه}}<ref>مالک بن انس، موطأ الإمام مالک، امارات - ابوظبی، مؤسسه زاید بن سلطان آل نهیان للأعمال الخیریه و الإنسانیه، چاپ اول، ۱۴۲۵ق، ج۳، ص۷۱۶، حدیث۱۷۲۲.</ref>ترجمه= فاطمه دختر رسول خدا موی سر حسن و حسین را وزن کرد و به اندازه آن نقره صدقه داد.}}
	# ابی جعفر (محمد بن علی الباقر) فرمود: {{متن عربی\| الْأَضْحَى سُنَّه\|ترجمه= عید قربان سنت است.}}<ref>ابن حنبل، احمد بن محمد، مسند الإمام أحمد بن حنبل، بیروت، مؤسسه الرساله، چاپ اول، ۱۴۱۶ق، ج۳، ص۵۰۳، حدیث۲۰۸۱.</ref>		# ابی جعفر (محمد بن علی الباقر) فرمود: {{متن عربی\| الْأَضْحَى سُنَّه\|ترجمه= عید قربان سنت است.}}<ref>ابن حنبل، احمد بن محمد، مسند الإمام أحمد بن حنبل، بیروت، مؤسسه الرساله، چاپ اول، ۱۴۱۶ق، ج۳، ص۵۰۳، حدیث۲۰۸۱.</ref>
	# ابی جعفر از ام سلمه نقل کرده است که رسول خدا(ص) فرمود: {{متن عربی\|الْحَجُّ جِهَادُ كُلِّ ضَعِيفٍ\| ترجمه= حج رفتن جهاد هر ضعیفی است.}}<ref>ابن ماجه، محمد بن یزید، سنن ابن ماجه، بیروت، دار الجیل، چاپ اول، ۱۴۱۸ق، ج‏۴، ص۴۰۵.</ref>		# ابی جعفر از ام سلمه نقل کرده است که رسول خدا(ص) فرمود: {{متن عربی\|الْحَجُّ جِهَادُ كُلِّ ضَعِيفٍ\| ترجمه= حج رفتن جهاد هر ضعیفی است.}}<ref>ابن ماجه، محمد بن یزید، سنن ابن ماجه، بیروت، دار الجیل، چاپ اول، ۱۴۱۸ق، ج‏۴، ص۴۰۵.</ref>
	# محمد بن علی بن الحسین از علی بن ابی طالب نقل می‌کند که فرمود: {{متن عربی\| عَقَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ عَنْ الْحَسَنِ بِشَاه وَ قَالَ: يَا فَاطِمَه، احْلِقِي رَأْسَهُ وَ تَصَدَّقِي بِزِنَه شَعْرِهِ فِضَّه قَالَ: فَوَزَنَتْهُ، فَكَانَ وَزْنُهُ دِرْهَمًا أَوْ بَعْضَ دِرْهَمٍ\|ترجمه=رسول خدا صلی الله علیه و سلم برای حسن گوسفندی را عقیق کرد و فرمود: ای فاطمه، سرش را بتراش و وزن موی او را نقره صدقه بده. (علی بن ابی طالب گوید) پس آن را وزن کردم و وزنش یک درهم یا مقداری درهم بود.<ref>ترمذى، محمد بن عيسى، الجامع الصحيح و هو سنن الترمذي، قاهره، دار الحديث، چاپ اول، ۱۴۱۹ق، ج‏۳، ص۵۰۹، باب۲۰.</ref>		# محمد بن علی بن الحسین از علی بن ابی طالب نقل می‌کند که فرمود: {{متن عربی\| عَقَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ عَنْ الْحَسَنِ بِشَاه وَ قَالَ: يَا فَاطِمَه، احْلِقِي رَأْسَهُ وَ تَصَدَّقِي بِزِنَه شَعْرِهِ فِضَّه قَالَ: فَوَزَنَتْهُ، فَكَانَ وَزْنُهُ دِرْهَمًا أَوْ بَعْضَ دِرْهَمٍ\|ترجمه=رسول خدا صلی الله علیه و سلم برای حسن گوسفندی را عقیق کرد و فرمود: ای فاطمه، سرش را بتراش و وزن موی او را نقره صدقه بده. (علی بن ابی طالب گوید) پس آن را وزن کردم و وزنش یک درهم یا مقداری درهم بود.}}<ref>ترمذى، محمد بن عيسى، الجامع الصحيح و هو سنن الترمذي، قاهره، دار الحديث، چاپ اول، ۱۴۱۹ق، ج‏۳، ص۵۰۹، باب۲۰.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Fabbasi: ابرابزار

2025-01-01T08:40:27Z

ابرابزار

نمایش تغییرات

Fabbasi: لینک‌دهی

2025-01-01T08:36:08Z

لینک‌دهی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۰۶
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	علمای اهل سنت امام باقر(ع) را از نظر فقه، علم و فضل از سادات اهل بیت دانسته‌اند که راویان زیادی از او نقل حدیث کرده‌اند.		امام باقر(ع) نزد دانشمندان اهل سنت، بزرگ فقهای اهل حجاز بود که مردم از او و فرزندش جعفر فقه را آموختند. رسول خدا(صلی الله علیه و سلم) او را به باقر ملقب کرده است. لقب باقر برگرفته از شکافتن زمین و بیرون آوردن گنج‌های پنهان آن است، بدین‌جهت که او از گنج‌های پنهان معارف و حقایق احکام آن‌قدر آشکار ساخت که جز بر افراد بی‌بصیرت و دل‌های ناپاک پوشیده نیست و از این جاست که وی را شکافنده، جامع دانش، نشردهنده و بر افرازنده علم خویش نامیده‌اند.

	امام باقر(ع) نزد دانشمندان اهل سنت، او بزرگ فقهای اهل حجاز بود و مردم از او و فرزندش جعفر فقه را ~~آموختند، او باقر علم بود و~~ رسول خدا(صلی الله علیه و سلم) او را به باقر ملقب کرده است. لقب ~~باقر برای ابوجعفر محمد~~ باقر برگرفته از شکافتن زمین و بیرون آوردن گنج‌های پنهان آن است، بدین‌جهت که او از گنج‌های پنهان معارف و حقایق احکام آن‌قدر آشکار ساخت که جز بر افراد بی‌بصیرت و دل‌های ناپاک پوشیده نیست و از این جاست که وی را ~~شکافنده و~~ جامع ~~دانش و~~ نشردهنده و بر افرازنده علم خویش نامیده‌اند.

	اهل سنت چون در مباني خود با اهل بيت(ع) اختلاف نظر داشتند، رواياتي را که با فتواهاي آن‌ها در تعارض بود از ائمه نقل نمی‌کردند و همين امر باعث شد روايات ائمه اطهار(ع) نسبت به بقيه افراد در کتاب‌هاي اهل سنت خيلي کم باشد. با این حال، در مجامع حديثي اهل سنت در حد قابل توجهي از امام باقر(ع) بدون واسطه یا با واسطه حديث نقل شده است. از جمله:		اهل سنت چون در مباني خود با اهل بيت(ع) اختلاف نظر داشتند، رواياتي را که با فتواهاي آن‌ها در تعارض بود از ائمه نقل نمی‌کردند و همين امر باعث شد روايات ائمه اطهار(ع) نسبت به بقيه افراد در کتاب‌هاي اهل سنت خيلي کم باشد. با این حال، در مجامع حديثي اهل سنت در حد قابل توجهي از امام باقر(ع) بدون واسطه یا با واسطه حديث نقل شده است. از جمله:
خط ۱۳:		خط ۱۱:

	== اوصاف امام باقر(ع)==		== اوصاف امام باقر(ع)==
	امام محمد بن علی معروف به امام باقر(ع) در اول ماه رجب سال پنجاه و هفت هجری در شهر مدینه به دنیا آمد. آن حضرت در هفتم ذی الحجه ۱۱۴ هجری قمری به شهادت رسید و در قبرستان بقیع به خاک سپرده شد.<ref> مفيد، محمد بن محمد، الإرشاد في معرفة حجج الله على العباد، قم، كنگره شيخ مفيد، چاپ اول، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۱۵۸.</ref>		امام محمد بن علی معروف به امام باقر(ع) در اول [[ماه رجب]] سال پنجاه و هفت هجری در شهر مدینه به دنیا آمد. آن حضرت در هفتم ذی الحجه ۱۱۴ هجری قمری به شهادت رسید و در قبرستان بقیع به خاک سپرده شد.<ref> مفيد، محمد بن محمد، الإرشاد في معرفة حجج الله على العباد، قم، كنگره شيخ مفيد، چاپ اول، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۱۵۸.</ref>

	اهل سنت در کتاب‌های خود از ابو جعفر محمد بن علی در فضیلت و برتری بر ~~دیگران~~ به بزرگی یاد کرده‌اند که به چند نمونه اشاره می‌شود:		[[اهل سنت]] در کتاب‌های خود از [[امام باقر(ع)\|ابو جعفر محمد بن علی]] در فضیلت و برتری بر دیگران، به بزرگی یاد کرده‌اند که به چند نمونه اشاره می‌شود:
	# ابن‌ابی‌الحدید معتزلی(متوفای۶۵۵ق) از علمای اهل تسنن پیرامون آن حضرت می‌نویسد: او بزرگ ~~فقهاء~~ اهل حجاز بود و از او و فرزندش جعفر ~~مردم~~ فقه را آموختند و به باقر ملقب گردید و او باقر علم بود و رسول خدا(صلی الله علیه و سلم) او را به باقر ملقب کرده و بعد از او کسی خلق نشد و به او بشارت داده بود و به جابر وعده داد که او را می‌بیند و فرمودند: او را ~~کودک~~ می‌بینی. هنگامی که او را دیدی سلام مرا به او ابلاغ کن و جابر زنده بود تا او را دید و آنچه به او وصیت شده بود را به ایشان عرضه داشت.<ref>ابن ابی‌الحدید معتزلی، عز الدین بن هبه الله، شرح نهج البلاغه، ج۱۵، ص۲۷۷.</ref>		# ابن‌ابی‌الحدید معتزلی(متوفای۶۵۵ق) از علمای اهل تسنن پیرامون آن حضرت می‌نویسد: او بزرگ فقهای اهل حجاز بود و مردم از او و فرزندش [[امام جعفر(ع)\|جعفر]] فقه را آموختند و به باقر ملقب گردید و او باقر علم بود و رسول خدا(صلی الله علیه و سلم) او را به باقر ملقب کرده و بعد از او کسی خلق نشد و به او بشارت داده بود و به جابر بن عبد الله وعده داد که او را می‌بیند و فرمودند: او را در کودکی می‌بینی. هنگامی که او را دیدی سلام مرا به او ابلاغ کن و جابر زنده بود تا او را دید و آنچه به او وصیت شده بود را به ایشان عرضه داشت.<ref>ابن ابی‌الحدید معتزلی، عز الدین بن هبه الله، شرح نهج البلاغه، ج۱۵، ص۲۷۷.</ref>
	# ابن‌کثیر دمشقی سلفی (متوفای ۷۷۴ق) از برجسته‌ترین شاگردان ابن‌تیمیه حرانی باقر العلوم ~~(سلام‌الله‌علیه)~~ را چنین می‌ستاید: او محمد بن علی بن الحسین بن علی بن ابی‌طالب القرشی از قبیله بنی‌هاشم بود. ابوجعفر باقر و مادرش، ‌ام عبدالله دختر حسین بن علی بوده است. او (امام باقر) از تابعین بسیار جلیل القدر و یکی از بزرگان این امت از حیث علم و عمل و سیادت و شرف بود.<ref>ابن کثیر دمشقی، اسماعیل بن عمر، البدایه والنهایه، بیروت، مکتبه المعارف، ج۹، ص۳۰۹.</ref>		# ابن‌کثیر دمشقی سلفی (متوفای ۷۷۴ق) از برجسته‌ترین شاگردان ابن‌تیمیه حرانی باقر العلوم را چنین می‌ستاید: او محمد بن علی بن الحسین بن علی بن ابی‌طالب القرشی از قبیله بنی‌هاشم بود. ابوجعفر باقر و مادرش، ‌ام عبدالله دختر [[امام حسین علیه‌السلام\|حسین بن علی]] بوده است. او (امام باقر) از تابعین بسیار جلیل القدر و یکی از بزرگان این امت از حیث علم و عمل و سیادت و شرف بود.<ref>ابن کثیر دمشقی، اسماعیل بن عمر، البدایه والنهایه، بیروت، مکتبه المعارف، ج۹، ص۳۰۹.</ref>
	# ابن‌حجر عسقلانی(متوفای ۸۵۲ق) امام باقر را فردی فاضل و مورد اعتماد می‌داند: محمد بن علی بن الحسین بن علی بن ابی‌طالب ابوجعفر باقر فردی مورد اعتماد و صاحب فضل است.<ref>عسقلانی شافعی، احمد بن علی، تقریب التهذیب، تحقیق:محمد عوامه، سوریه، دار الرشید، چاپ اول، ۱۴۰۶ق/ ۱۹۸۶م، ج۱، ص۴۹۷.</ref> او در تهذیب ~~التهذیب تفصیل~~ اقوال علمای اهل سنت پیرامون آن حضرت را چنین نقل می‌کند: محمد بن علی بن الحسین بن علی بن ابی‌طالب، از قبیله بنی‌هاشم ابوجعفر باقر بود... ابن‌سعد در مورد او گفته: فردی مورد اعتماد و بسیار حدیث از او نقل شده است... عجلی پیرامون ایشان گفته است: از تابعین اهالی مدینه و مورد اعتماد بود و ابن‌برقی گفته است: او فردی فقیه و صاحب فضل بود و نسائی ایشان را جزو تابعینی که فقیه مدینه ~~بوده~~ برشمرده است.<ref>عسقلانی شافعی، احمد بن علی، تهذیب التهذیب، ج۹، ص۳۵۰.</ref>		# ابن‌حجر عسقلانی(متوفای ۸۵۲ق) امام باقر را فردی فاضل و مورد اعتماد می‌داند: محمد بن علی بن الحسین بن علی بن ابی‌طالب ابوجعفر باقر فردی مورد اعتماد و صاحب فضل است.<ref>عسقلانی شافعی، احمد بن علی، تقریب التهذیب، تحقیق:محمد عوامه، سوریه، دار الرشید، چاپ اول، ۱۴۰۶ق/ ۱۹۸۶م، ج۱، ص۴۹۷.</ref> او در تهذیب التهذیب، اقوال علمای اهل سنت پیرامون آن حضرت را چنین نقل می‌کند: محمد بن علی بن الحسین بن علی بن ابی‌طالب، از قبیله بنی‌هاشم ابوجعفر باقر بود... ابن‌سعد در مورد او گفته: فردی مورد اعتماد و بسیار حدیث از او نقل شده است... عجلی پیرامون ایشان گفته است: از تابعین اهالی مدینه و مورد اعتماد بود و ابن‌برقی گفته است: او فردی فقیه و صاحب فضل بود و نسائی ایشان را جزو تابعینی که فقیه مدینه بوده، برشمرده است.<ref>عسقلانی شافعی، احمد بن علی، تهذیب التهذیب، ج۹، ص۳۵۰.</ref>
	# بدرالدین عینی در کتاب مغانی الاخیار چنین می‌نویسد: امام محمد بن علی کنیه‌اش ابو جعفر باقر و فردی مورد اعتماد و دارای فضل بود.<ref>عینی غیتابی حنفی، محمود بن احمد، ‌مغانی الاخیار، ج۳، ص۵۴۸.</ref>		# بدرالدین عینی در کتاب مغانی الاخیار چنین می‌نویسد: امام محمد بن علی کنیه‌اش ابو جعفر باقر و فردی مورد اعتماد و دارای فضل بود.<ref>عینی غیتابی حنفی، محمود بن احمد، ‌مغانی الاخیار، ج۳، ص۵۴۸.</ref>
	# ابن‌حجر هیثمی(متوفای ۹۷۳ق) پیرامون امام باقر(‌ع) چنین می‌نویسد: لقب باقر برای ابوجعفر محمد باقر برگرفته از شکافتن زمین و بیرون آوردن گنج‌های پنهان آن است، بدین‌جهت که او از گنج‌های پنهان معارف و حقایق احکام آن‌قدر آشکار ساخت که جز بر افراد بی‌بصیرت و دل‌های ناپاک پوشیده نیست و از این جاست که وی را شکافنده و جامع دانش و نشردهنده و بر افرازنده علم خویش نامیده‌اند. در شرافت وی همین بس که ابن‌مدینی از جابر به آن حضرت در حالی که از نظر سن کوچک ~~بود~~ عرضه داشت: رسول خدا(ص) به تو سلام رساند. حضرت فرمود: چگونه؟ جابر پاسخ داد: روزی ~~حضر~~ رسول خدا(ص) بودم که حسین در دامان ایشان بود و پیامبر با ایشان شوخی می‌کرد و به من فرمود: ‌ای جابر؛ از حسین فرزندی متولد می‌شود که نام او محمد بوده واگر او را درک کردی سلام مرا به او برسان.<ref>هیثمی، ابوالعباس احمد بن محمد، الصواعق المحرقه علی اهل الرفض والضلال والزندقه، تحقیق:عبد الرحمن بن عبدالله الترکی- کامل محمد الخراط، لبنان، مؤسسه الرساله، چاپ اول، ۱۴۱۷ق/ ۱۹۹۷م، ج۲، ص۵۸۶.</ref>		# ابن‌حجر هیثمی(متوفای ۹۷۳ق) پیرامون امام باقر(‌ع) چنین می‌نویسد: لقب باقر برای ابوجعفر محمد باقر برگرفته از شکافتن زمین و بیرون آوردن گنج‌های پنهان آن است، بدین‌جهت که او از گنج‌های پنهان معارف و حقایق احکام آن‌قدر آشکار ساخت که جز بر افراد بی‌بصیرت و دل‌های ناپاک پوشیده نیست و از این جاست که وی را شکافنده و جامع دانش و نشردهنده و بر افرازنده علم خویش نامیده‌اند. در شرافت وی همین بس که ابن‌مدینی از جابر به آن حضرت در حالی که از نظر سن کوچک بود، عرضه داشت: رسول خدا(ص) به تو سلام رساند. حضرت فرمود: چگونه؟ جابر پاسخ داد: روزی محضر رسول خدا(ص) بودم که حسین در دامان ایشان بود و پیامبر با ایشان شوخی می‌کرد و به من فرمود: ‌ای جابر؛ از حسین فرزندی متولد می‌شود که نام او محمد بوده واگر او را درک کردی سلام مرا به او برسان.<ref>هیثمی، ابوالعباس احمد بن محمد، الصواعق المحرقه علی اهل الرفض والضلال والزندقه، تحقیق:عبد الرحمن بن عبدالله الترکی- کامل محمد الخراط، لبنان، مؤسسه الرساله، چاپ اول، ۱۴۱۷ق/ ۱۹۹۷م، ج۲، ص۵۸۶.</ref>
	# ذهبی در کتاب سیر اعلام النبلاء، ضمن نام بردن تک تک ~~نام~~ ائمه شیعه، پیرامون نام امام باقر چنین می‌نویسد: {{متن عربی\|وکذلک ابنه ابو جعفر الباقر سید امام فقیه یصلح للخلافه\| ترجمه= و فرزند او ابو جعفر باقر آقا، پیشوایی فقیه که صلاحیت خلافت را داشت.}}<ref>ذهبی شافعی، محمد بن احمد بن عثمان، سیر اعلام النبلاء، تحقیق:شعیب الارنؤوط، محمد نعیم العرقسوسی، بیروت، مؤسسه الرساله، چاپ نهم، ۱۴۱۳ق، ج۱۳، ص۱۲۰.</ref> ذهبی در تاریخ الاسلام نیز می‌نویسد: {{متن عربی\|محمد بن علی بن الحسین عابن علی بن ابی طالب الهاشمی العلوی، ابو جعفر الباقر سید بنی هاشم فی زمانه\|ترجمه= محمد بن علی بن الحسین بن علی بن ابی‌طالب از بنی‌هاشم، علوی (کنیه او) ابوجعفر باقر و بزرگ بنی‌هاشم در زمان خود بود.}}<ref>ذهبی شافعی، محمد بن احمد بن عثمان، تاریخ الاسلام ووفیات المشاهیر والاعلام، ج۳، ص۳۰۸.</ref>		# ذهبی در کتاب سیر اعلام النبلاء، ضمن نام بردن تک تک ائمه شیعه، پیرامون نام امام باقر چنین می‌نویسد: {{متن عربی\|وکذلک ابنه ابو جعفر الباقر سید امام فقیه یصلح للخلافه\| ترجمه= و فرزند او ابو جعفر باقر آقا، پیشوایی فقیه که صلاحیت خلافت را داشت.}}<ref>ذهبی شافعی، محمد بن احمد بن عثمان، سیر اعلام النبلاء، تحقیق:شعیب الارنؤوط، محمد نعیم العرقسوسی، بیروت، مؤسسه الرساله، چاپ نهم، ۱۴۱۳ق، ج۱۳، ص۱۲۰.</ref> ذهبی در تاریخ الاسلام نیز می‌نویسد: {{متن عربی\|محمد بن علی بن الحسین عابن علی بن ابی طالب الهاشمی العلوی، ابو جعفر الباقر سید بنی هاشم فی زمانه\|ترجمه= محمد بن علی بن الحسین بن علی بن ابی‌طالب از بنی‌هاشم، علوی (کنیه او) ابوجعفر باقر و بزرگ بنی‌هاشم در زمان خود بود.}}<ref>ذهبی شافعی، محمد بن احمد بن عثمان، تاریخ الاسلام ووفیات المشاهیر والاعلام، ج۳، ص۳۰۸.</ref>

	== علم و فضل امام باقر(ع)==		== علم و فضل امام باقر(ع)==

Fabbasi: تکمیل اولیه مدخل

2025-01-01T08:26:10Z

تکمیل اولیه مدخل

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۵۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	~~{{ویرایش\|fabbasi}}~~
	{{سوال}}		{{سوال}}
	امام باقر نزد علمای اهل سنت چه جایگاهی داشت؟ علت اينکه اهل تسنن از امام محمد باقر(ع) کمتر روايت نقل مي‌کنند، چيست؟		امام باقر نزد علمای اهل سنت چه جایگاهی داشت؟ علت اينکه اهل تسنن از امام محمد باقر(ع) کمتر روايت نقل مي‌کنند، چيست؟

Fabbasi در ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۴

2025-01-01T08:24:08Z

نمایش تغییرات

Fabbasi در ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۸

2025-01-01T08:08:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۳۸
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	# بدرالدین عینی در کتاب مغانی الاخیار چنین می‌نویسد: امام محمد بن علی کنیه‌اش ابو جعفر باقر و فردی مورد اعتماد و دارای فضل بود.<ref>عینی غیتابی حنفی، محمود بن احمد، ‌مغانی الاخیار، ج۳، ص۵۴۸.</ref>		# بدرالدین عینی در کتاب مغانی الاخیار چنین می‌نویسد: امام محمد بن علی کنیه‌اش ابو جعفر باقر و فردی مورد اعتماد و دارای فضل بود.<ref>عینی غیتابی حنفی، محمود بن احمد، ‌مغانی الاخیار، ج۳، ص۵۴۸.</ref>
	# ابن‌حجر هیثمی(متوفای ۹۷۳ق) پیرامون امام باقر(‌ع) چنین می‌نویسد: لقب باقر برای ابوجعفر محمد باقر برگرفته از شکافتن زمین و بیرون آوردن گنج‌های پنهان آن است، بدین‌جهت که او از گنج‌های پنهان معارف و حقایق احکام آن‌قدر آشکار ساخت که جز بر افراد بی‌بصیرت و دل‌های ناپاک پوشیده نیست و از این جاست که وی را شکافنده و جامع دانش و نشردهنده و بر افرازنده علم خویش نامیده‌اند. در شرافت وی همین بس که ابن‌مدینی از جابر به آن حضرت در حالی که از نظر سن کوچک بود عرضه داشت: رسول خدا(ص) به تو سلام رساند. حضرت فرمود: چگونه؟ جابر پاسخ داد: روزی حضر رسول خدا(ص) بودم که حسین در دامان ایشان بود و پیامبر با ایشان شوخی می‌کرد و به من فرمود: ‌ای جابر؛ از حسین فرزندی متولد می‌شود که نام او محمد بوده واگر او را درک کردی سلام مرا به او برسان.<ref>هیثمی، ابوالعباس احمد بن محمد، الصواعق المحرقه علی اهل الرفض والضلال والزندقه، تحقیق:عبد الرحمن بن عبدالله الترکی- کامل محمد الخراط، لبنان، مؤسسه الرساله، چاپ اول، ۱۴۱۷ق/ ۱۹۹۷م، ج۲، ص۵۸۶.</ref>		# ابن‌حجر هیثمی(متوفای ۹۷۳ق) پیرامون امام باقر(‌ع) چنین می‌نویسد: لقب باقر برای ابوجعفر محمد باقر برگرفته از شکافتن زمین و بیرون آوردن گنج‌های پنهان آن است، بدین‌جهت که او از گنج‌های پنهان معارف و حقایق احکام آن‌قدر آشکار ساخت که جز بر افراد بی‌بصیرت و دل‌های ناپاک پوشیده نیست و از این جاست که وی را شکافنده و جامع دانش و نشردهنده و بر افرازنده علم خویش نامیده‌اند. در شرافت وی همین بس که ابن‌مدینی از جابر به آن حضرت در حالی که از نظر سن کوچک بود عرضه داشت: رسول خدا(ص) به تو سلام رساند. حضرت فرمود: چگونه؟ جابر پاسخ داد: روزی حضر رسول خدا(ص) بودم که حسین در دامان ایشان بود و پیامبر با ایشان شوخی می‌کرد و به من فرمود: ‌ای جابر؛ از حسین فرزندی متولد می‌شود که نام او محمد بوده واگر او را درک کردی سلام مرا به او برسان.<ref>هیثمی، ابوالعباس احمد بن محمد، الصواعق المحرقه علی اهل الرفض والضلال والزندقه، تحقیق:عبد الرحمن بن عبدالله الترکی- کامل محمد الخراط، لبنان، مؤسسه الرساله، چاپ اول، ۱۴۱۷ق/ ۱۹۹۷م، ج۲، ص۵۸۶.</ref>
	# ذهبی در تاریخ الاسلام می‌نویسد: {{متن عربی\|محمد بن علی بن الحسین عابن علی بن ابی طالب الهاشمی العلوی، ابو جعفر الباقر سید بنی هاشم فی زمانه\|ترجمه= محمد بن علی بن الحسین بن علی بن ابی‌طالب از بنی‌هاشم، علوی (کنیه او) ابوجعفر باقر و بزرگ بنی‌هاشم در زمان خود بود.}}<ref>ذهبی شافعی، محمد بن احمد بن عثمان، تاریخ الاسلام ووفیات المشاهیر والاعلام، ج۳، ص۳۰۸.</ref>		# ذهبی در کتاب سیر اعلام النبلاء، ضمن نام بردن تک تک نام ائمه شیعه، پیرامون نام امام باقر چنین می‌نویسد: {{متن عربی\|وکذلک ابنه ابو جعفر الباقر سید امام فقیه یصلح للخلافه\| ترجمه= و فرزند او ابو جعفر باقر آقا، پیشوایی فقیه که صلاحیت خلافت را داشت.}}<ref>ذهبی شافعی، محمد بن احمد بن عثمان، سیر اعلام النبلاء، تحقیق:شعیب الارنؤوط، محمد نعیم العرقسوسی، بیروت، مؤسسه الرساله، چاپ نهم، ۱۴۱۳ق، ج۱۳، ص۱۲۰.</ref> ذهبی در تاریخ الاسلام نیز می‌نویسد: {{متن عربی\|محمد بن علی بن الحسین عابن علی بن ابی طالب الهاشمی العلوی، ابو جعفر الباقر سید بنی هاشم فی زمانه\|ترجمه= محمد بن علی بن الحسین بن علی بن ابی‌طالب از بنی‌هاشم، علوی (کنیه او) ابوجعفر باقر و بزرگ بنی‌هاشم در زمان خود بود.}}<ref>ذهبی شافعی، محمد بن احمد بن عثمان، تاریخ الاسلام ووفیات المشاهیر والاعلام، ج۳، ص۳۰۸.</ref>

	== علم و فضل امام باقر(ع)==		== علم و فضل امام باقر(ع)==
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	# عبدالله بن عطاء از معاصرین امام باقر(ع) چنین می‌گوید: {{متن عربی\|ما رایت العلماء عند احد اصغر علما منهم عند ابی جعفر لقد رایت الحکم عنده کانه متعلم\| ترجمه= دانشمندان را پیش هیچ کسی کوچک‌تر از آنچه نزد ابوجعفر بودند، ندیدم. دیدم که حکم (بن عتیبه) مانند یک شاگرد در نزد او بود.}}<ref>اصبهانی، احمد بن عبدالله، حلیه الاولیاء وطبقات الاصفیاء، بیروت، دار الکتاب العربی، چاپ چهارم، ۱۴۰۵ق، ج۳، ص۱۸۵.</ref> <ref>ابن عساکر دمشقی شافعی، علی بن الحسن، تاریخ مدینه دمشق وذکر فضلها وتسمیه من حلها من الاماثل، تحقیق:محب الدین ابی سعید عمر بن غرامه العمری، بیروت، دار الفکر، ۱۹۹۵م، ج۵۴، ص۲۷۸.</ref> <ref>ابن جوزی حنبلی، عبد الرحمن بن علی، صفه الصفوه، ج۱، ص۳۶۳.</ref> <ref>ابن کثیر دمشقی، اسماعیل بن عمر، البدایه والنهایه، بیروت، مکتبه المعارف، ج۹، ص۳۱۱.</ref>		# عبدالله بن عطاء از معاصرین امام باقر(ع) چنین می‌گوید: {{متن عربی\|ما رایت العلماء عند احد اصغر علما منهم عند ابی جعفر لقد رایت الحکم عنده کانه متعلم\| ترجمه= دانشمندان را پیش هیچ کسی کوچک‌تر از آنچه نزد ابوجعفر بودند، ندیدم. دیدم که حکم (بن عتیبه) مانند یک شاگرد در نزد او بود.}}<ref>اصبهانی، احمد بن عبدالله، حلیه الاولیاء وطبقات الاصفیاء، بیروت، دار الکتاب العربی، چاپ چهارم، ۱۴۰۵ق، ج۳، ص۱۸۵.</ref> <ref>ابن عساکر دمشقی شافعی، علی بن الحسن، تاریخ مدینه دمشق وذکر فضلها وتسمیه من حلها من الاماثل، تحقیق:محب الدین ابی سعید عمر بن غرامه العمری، بیروت، دار الفکر، ۱۹۹۵م، ج۵۴، ص۲۷۸.</ref> <ref>ابن جوزی حنبلی، عبد الرحمن بن علی، صفه الصفوه، ج۱، ص۳۶۳.</ref> <ref>ابن کثیر دمشقی، اسماعیل بن عمر، البدایه والنهایه، بیروت، مکتبه المعارف، ج۹، ص۳۱۱.</ref>
	# ابن خلکان از علمای اهل سنت مي‌نويسد: أبو جعفر محمد بن زين العابدين علي بن الحسين بن علي بن أبي طالب (رضي الله عنهم أجمعين) که به باقر ملقب است، در اعتقاد اماميه يکي از دوازده امام معصوم است. او پدر جعفر صادق، عالم و آقاي بزرگي است. به او باقر گفته مي شود چون شکافنده علم است و آن را توسعه مي‌دهد.<ref>ابن خلکان، أحمد بن محمد، وفيات الأعيان و أنباء أبناء الزمان، لبنان، دارالثقافه، ج۴، ص۷۴.</ref>		# ابن خلکان از علمای اهل سنت مي‌نويسد: أبو جعفر محمد بن زين العابدين علي بن الحسين بن علي بن أبي طالب (رضي الله عنهم أجمعين) که به باقر ملقب است، در اعتقاد اماميه يکي از دوازده امام معصوم است. او پدر جعفر صادق، عالم و آقاي بزرگي است. به او باقر گفته مي شود چون شکافنده علم است و آن را توسعه مي‌دهد.<ref>ابن خلکان، أحمد بن محمد، وفيات الأعيان و أنباء أبناء الزمان، لبنان، دارالثقافه، ج۴، ص۷۴.</ref>
	# ذهبی(متوفای ۷۴۸ق) از استوانه‌های علمی اهل سنت نیز امام باقر را چنین معرفی می‌کند: آقا و امام، ابوجعفر محمد بن علی بن الحسین بن علی علوی و فاطمی و از اهالی مدینه و فرزند زین العابدین بود. تنها کسی بود که بین علم و عمل، سیادت و شرافت، اعتماد و وقار را جمع کرده بود. ابوجعفر به باقر مشهور گردید چرا که در علم وسعتی ایجاد کرده بود و او اصل علم و علوم مخفی را می‌شناخت و ابوجعفر امامی مجتهد و تالی کتاب خداوند بزرگ بود.<ref>ذهبی شافعی، محمد بن احمد بن عثمان، سیر اعلام النبلاء، تحقیق:شعیب الارنؤوط، محمد نعیم العرقسوسی، بیروت، مؤسسه الرساله، چاپ نهم، ۱۴۱۳ق، ج۴، ص۴۰۱.</ref> ذهبی در جایی دیگر در ضمن نام بردن تک تک نام ائمه شیعه، پیرامون نام امام باقر چنین می‌نویسد: {{متن عربی\|وکذلک ابنه ابو جعفر الباقر سید امام فقیه یصلح للخلافه\| ترجمه= و فرزند او ابو جعفر باقر آقا، پیشوایی فقیه که صلاحیت خلافت را داشت.}}<ref>ذهبی شافعی، محمد بن احمد بن عثمان، سیر اعلام النبلاء، تحقیق:شعیب الارنؤوط، محمد نعیم العرقسوسی، بیروت، مؤسسه الرساله، چاپ نهم، ۱۴۱۳ق، ج۱۳، ص۱۲۰.</ref> ذهبی در کتاب تذکره الحفاظ نیز چنین می‌نویسد: ابوجعفر باقر محمد بن علی بن الحسین؛ پیشوایی پایدار، و از بنی‌هاشم، علوی و از اهالی مدینه و یکی از بزرگان بود... او بزرگ بنی‌هاشم در زمان خویش بوده و به باقر مشهور شد و از کلام علماء که می‌گویند: بقر العلم یعنی علم را شکافت اصل علم و علوم مخفی را می‌شناخت و گفته شده که او در روز و شب یکصد و پنجاه رکعت نماز می‌خوانده است.<ref>ذهبی شافعی، محمد بن احمد بن عثمان، تذکره الحفاظ، ج۱، ص۹۳.</ref>		# ذهبی(متوفای ۷۴۸ق) از استوانه‌های علمی اهل سنت نیز امام باقر را چنین معرفی می‌کند: آقا و امام، ابوجعفر محمد بن علی بن الحسین بن علی علوی و فاطمی و از اهالی مدینه و فرزند زین العابدین بود. تنها کسی بود که بین علم و عمل، سیادت و شرافت، اعتماد و وقار را جمع کرده بود. ابوجعفر به باقر مشهور گردید چرا که در علم وسعتی ایجاد کرده بود و او اصل علم و علوم مخفی را می‌شناخت و ابوجعفر امامی مجتهد و تالی کتاب خداوند بزرگ بود.<ref>ذهبی شافعی، محمد بن احمد بن عثمان، سیر اعلام النبلاء، تحقیق:شعیب الارنؤوط، محمد نعیم العرقسوسی، بیروت، مؤسسه الرساله، چاپ نهم، ۱۴۱۳ق، ج۴، ص۴۰۱.</ref> ذهبی در کتاب تذکره الحفاظ نیز چنین می‌نویسد: ابوجعفر باقر محمد بن علی بن الحسین؛ پیشوایی پایدار، و از بنی‌هاشم، علوی و از اهالی مدینه و یکی از بزرگان بود... او بزرگ بنی‌هاشم در زمان خویش بوده و به باقر مشهور شد و از کلام علماء که می‌گویند: بقر العلم یعنی علم را شکافت اصل علم و علوم مخفی را می‌شناخت و گفته شده که او در روز و شب یکصد و پنجاه رکعت نماز می‌خوانده است.<ref>ذهبی شافعی، محمد بن احمد بن عثمان، تذکره الحفاظ، ج۱، ص۹۳.</ref>
	# صفدی شافعی(متوفای ۷۶۴ق) در کتاب الوافی بالوفیات چنین می‌نویسد: باقر رضی الله عنه، محمد بن علی بن الحسین بن علی بن ابی‌طالب که رضوان خدا بر آنان باد می‌باشد. (کنیه ایشان) ابوجعفر باقر می‌باشد و بزرگ بنی‌هاشم در زمان خودش بود... و تنها کسی بود که علم و دین و اعتماد و سیادت را در خود جمع کرده و یکی از ائمه دوزاده‌گانه‌ای است که شیعه به عصمت آنان معتقدند و به باقر نامیده شد چرا که علم را شکافت و او اصل علم و علوم مخفی را می‌شناخت.<ref>صفدی، صلاح الدین خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، تحقیق: احمد الارناؤوط وترکی مصطفی، بیروت، دار احیاء التراث،۱۴۲۰ق/۲۰۰۰م، ج۴، ص۷۷.</ref>		# صفدی شافعی(متوفای ۷۶۴ق) در کتاب الوافی بالوفیات چنین می‌نویسد: باقر رضی الله عنه، محمد بن علی بن الحسین بن علی بن ابی‌طالب که رضوان خدا بر آنان باد می‌باشد. (کنیه ایشان) ابوجعفر باقر می‌باشد و بزرگ بنی‌هاشم در زمان خودش بود... و تنها کسی بود که علم و دین و اعتماد و سیادت را در خود جمع کرده و یکی از ائمه دوزاده‌گانه‌ای است که شیعه به عصمت آنان معتقدند و به باقر نامیده شد چرا که علم را شکافت و او اصل علم و علوم مخفی را می‌شناخت.<ref>صفدی، صلاح الدین خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، تحقیق: احمد الارناؤوط وترکی مصطفی، بیروت، دار احیاء التراث،۱۴۲۰ق/۲۰۰۰م، ج۴، ص۷۷.</ref>
	# یافعی شافعی(۷۶۸ق) در حوادث سال یک صد و چهارده می‌نویسد: در این سال، ابوجعفر باقر محمد بن زین‌العابدین علی بن الحسین بن علی بن ابی‌طالب که رضوان خدا بر آنان باد وفات یافت. او یکی از ائمه دوزاده‌گانه در اعتقاد شیعه هست و او پدر جعفر صادق است و به باقر ملقب گردید چرا که او علم را شکافت و در علم وسعتی ایجاد کرد.<ref>یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان وعبره الیقظان، ج۱، ص۱۹۴.</ref>		# یافعی شافعی(۷۶۸ق) در حوادث سال یک صد و چهارده می‌نویسد: در این سال، ابوجعفر باقر محمد بن زین‌العابدین علی بن الحسین بن علی بن ابی‌طالب که رضوان خدا بر آنان باد وفات یافت. او یکی از ائمه دوزاده‌گانه در اعتقاد شیعه هست و او پدر جعفر صادق است و به باقر ملقب گردید چرا که او علم را شکافت و در علم وسعتی ایجاد کرد.<ref>یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان وعبره الیقظان، ج۱، ص۱۹۴.</ref>