اقتداء امام علی(ع) به خلفاء در نماز - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazarzadeh: جایگزینی متن - 'بحارالانوار' به 'بحار الانوار'

2026-05-11T09:52:04Z

جایگزینی متن - 'بحارالانوار' به 'بحار الانوار'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۲۲
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	۲. تلخیص الشافی، شیخ محمد بن حسن طوسی.		۲. تلخیص الشافی، شیخ محمد بن حسن طوسی.

	۳. ~~بحارالانوار،~~ محمدباقر مجلسی، ج۲۹.		۳. بحار الانوار، محمدباقر مجلسی، ج۲۹.
	{{پایان مطالعه بیشتر}}		{{پایان مطالعه بیشتر}}

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

2024-09-29T06:35:51Z

جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۵
خط ۵۲:		خط ۵۲:
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی نویسنده =		\| بازبینی نویسنده =
	\| ~~بازبینی~~ =		\| ارزیابی کمی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت = ب		\| اولویت = ب

Mafkalam در ‏۱۰ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۳

2024-09-10T07:33:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۳
خط ۲۱:		خط ۲۱:

	== اقتداء ظاهری امام به خلفاء در نماز ==		== اقتداء ظاهری امام به خلفاء در نماز ==
	[[سید مرتضی]] در خصوص اقتداء امام در نماز به خلفاء معتقد است که این اقتداء ظاهری بوده نه حقیقی و علت اقتداء ظاهری امام به خلفاء را غلبه آنها بر قدرت و اینکه امتناع از اقتداء به آنها به عنوان دشمنی قلمداد خواهد شد، می‌داند.<ref>~~طوسی،~~ تلخیص الشافی، قم، منشورات العزیزی، ۱۳۹۴هـ، ج۲، ص۱۵۸.</ref>		[[سید مرتضی]] در خصوص اقتداء امام در نماز به خلفاء معتقد است که این اقتداء ظاهری بوده نه حقیقی و علت اقتداء ظاهری امام به خلفاء را غلبه آنها بر قدرت و اینکه امتناع از اقتداء به آنها به عنوان دشمنی قلمداد خواهد شد، می‌داند.<ref>طوسی،محمد بن حسن، تلخیص الشافی، قم، منشورات العزیزی، ۱۳۹۴هـ، ج۲، ص۱۵۸.</ref>
	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}
	{{مطالعه بیشتر}}		{{مطالعه بیشتر}}

	== مطالعه بیشتر ==		== مطالعه بیشتر ==
	۱. امامت و رهبری، شهید مطهری.		۱. امامت و رهبری، شهید مرتضی مطهری.

	۲. تلخیص الشافی، شیخ ~~طوسی، ج۲۱۳۹۴~~.		۲. تلخیص الشافی، شیخ محمد بن حسن طوسی.

	۳. بحارالانوار، ج۲۹.		۳. بحارالانوار، محمدباقر مجلسی، ج۲۹.
	{{پایان مطالعه بیشتر}}		{{پایان مطالعه بیشتر}}

Mafkalam در ‏۱۰ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۲۹

2024-09-10T07:29:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۹
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	[[خلافت اسلامی]] در فضایی ناعادلانه به [[ابوبکر]] رسید و [[علی(ع)]] از آنجا که خود را از هر نظر شایسته خلافت می‌دید، ابتدا از بیعت با ابوبکر امتناع نمود.<ref>حسن ابراهیم حسن، تاریخ الاسلام، بیروت، دارالاندلس، چاپ هفتم، ۱۹۶۴، ج۱، ص۲۶۶.</ref> و سرانجام ناچار شد در یک سیاست حق مدارانه، با ابوبکر بیعت کند.		[[خلافت اسلامی]] در فضایی ناعادلانه به [[ابوبکر]] رسید و [[علی(ع)]] از آنجا که خود را از هر نظر شایسته خلافت می‌دید، ابتدا از بیعت با ابوبکر امتناع نمود.<ref>حسن ابراهیم حسن، تاریخ الاسلام، بیروت، دارالاندلس، چاپ هفتم، ۱۹۶۴، ج۱، ص۲۶۶.</ref> و سرانجام ناچار شد در یک سیاست حق مدارانه، با ابوبکر بیعت کند.

	محققین [[اهل سنت]]، اجبار علی(ع) را در پذیرش چنین بیعتی پذیرفته‌اند.<ref>صبحی الصالح، النظم الاسلامیه، بیروت، دارالعلم للملایین، چاپ سوم، ~~سال~~ ۱۳۹۶، ص۲۶۳.</ref> ولی درباره زمان این پذیرش، میان آنها اختلاف است. برخی از آنها تمام تلاش خود را به کار بسته تا بیعت امام را بلافاصله پس از بیعت مردم نشان دهند.<ref>بلاذری، انساب الاشراف، بیروت، ۱۹۹۶، ج۵، ص۱۲۶؛ ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۵، ۲۴۹.</ref> و دلیل آن را چنین آورده‌اند که «علی(ع) همواره با ابوبکر بود و تمام نمازهایش را پشت سر وی می‌خواند.» ولی بلافاصله افزوده‌اند: مشهور آن است که علی(ع) صلاح دید که نظر [[فاطمه(س)]] را رعایت نماید، و وقتی که فاطمه(س) پس از شش ماه از مرگ پدر از دنیا رفت، با ابوبکر جلوی مردم بیعت کرد.<ref>ابن کثیر، البدایه و النهایه، مکتبه المعارف، ۱۹۶۶م، ج۵، ص۲۴۹.</ref>		محققین [[اهل سنت]]، اجبار علی(ع) را در پذیرش چنین بیعتی پذیرفته‌اند.<ref>صبحی الصالح، النظم الاسلامیه، بیروت، دارالعلم للملایین، چاپ سوم، ۱۳۹۶، ص۲۶۳.</ref> ولی درباره زمان این پذیرش، میان آنها اختلاف است. برخی از آنها تمام تلاش خود را به کار بسته تا بیعت امام را بلافاصله پس از بیعت مردم نشان دهند.<ref>بلاذری، انساب الاشراف، بیروت، ۱۹۹۶، ج۵، ص۱۲۶؛ ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۵، ۲۴۹.</ref> و دلیل آن را چنین آورده‌اند که «علی(ع) همواره با ابوبکر بود و تمام نمازهایش را پشت سر وی می‌خواند.» ولی بلافاصله افزوده‌اند: مشهور آن است که علی(ع) صلاح دید که نظر [[فاطمه(س)]] را رعایت نماید، و وقتی که فاطمه(س) پس از شش ماه از مرگ پدر از دنیا رفت، با ابوبکر جلوی مردم بیعت کرد.<ref>ابن کثیر، البدایه و النهایه، مکتبه المعارف، ۱۹۶۶م، ج۵، ص۲۴۹.</ref>

	ولی توجه به حوادث پس از رحلت پیامبر، نظر نویری در نهایه الارب را تأیید می‌کند که درباره چگونگی بیعت امام می‌گوید: پس از آن که عمر، فاطمه(س) را تهدید جدی نمود و سوگند خورد که تهدید خود را عملی خواهد نمود، فاطمه(س) به علی(ع) گفت که ملاحظه وی را نکند و با ابوبکر بیعت نماید.<ref>نویری، نهایه الارب، المکتبه العربیه، قاهره، ۱۳۹۵هـ، ج۱۹، ص۴۰.</ref> توجه به فلسفه بیعت امام با خلیفه، علت همکاری امام با خلفاء در سایر زمینه‌ها، از جمله [[نماز]] خواندن پشت سر آن‌ها را روشن می‌نماید.		ولی توجه به حوادث پس از رحلت پیامبر، نظر نویری در نهایه الارب را تأیید می‌کند که درباره چگونگی بیعت امام می‌گوید: پس از آن که عمر، فاطمه(س) را تهدید جدی نمود و سوگند خورد که تهدید خود را عملی خواهد نمود، فاطمه(س) به علی(ع) گفت که ملاحظه وی را نکند و با ابوبکر بیعت نماید.<ref>نویری، نهایه الارب، المکتبه العربیه، قاهره، ۱۳۹۵هـ، ج۱۹، ص۴۰.</ref> توجه به فلسفه بیعت امام با خلیفه، علت همکاری امام با خلفاء در سایر زمینه‌ها، از جمله [[نماز]] خواندن پشت سر آن‌ها را روشن می‌نماید.
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	توجه به شرایط [[اسلام]] و مسلمانها پس از رحلت پیامبر(ص)، درک بهتری از درستی روش امام در پی‌گیری روش مسالمت آمیز با خلفاء، به دست می‌دهد. مردم قبائل مختلف شبه جزیره [[عربستان]] در سالهای آخر عمر پیامبر(ص) به اسلام روی آوردند، لذا هنوز [[ایمان]] واقعی در دل آنها ریشه نگرفته بود و هر حادثه‌ای هر چند کوچک می‌توانست تزلزل اعتقادی آنها را فراهم آورد خطر دیگری که جهان اسلام، با آنها مواجه بود مسئله [[ارتداد]] بود به این معنا که پس از رحلت پیامبر گروهی از قبایل تازه مسلمان، با حکومت مرکزی به مخالفت برخاسته و از پرداخت [[مالیات]] اسلامی، امتناع نمودند، علاوه بر اینها خطر مدعیان نبوت مانند [[مُسیلمه]] و [[سَجاح]] و [[طُلیحه]]، کیان اسلام را تهدید می‌کرد. با توجه به این شرایط حساس بود که امام جهت حفظ [[وحدت مسلمین]] و جلوگیری از بروز جنگهای خونین داخلی، مصلحت دید که با خلیفه بیعت نماید.		توجه به شرایط [[اسلام]] و مسلمانها پس از رحلت پیامبر(ص)، درک بهتری از درستی روش امام در پی‌گیری روش مسالمت آمیز با خلفاء، به دست می‌دهد. مردم قبائل مختلف شبه جزیره [[عربستان]] در سالهای آخر عمر پیامبر(ص) به اسلام روی آوردند، لذا هنوز [[ایمان]] واقعی در دل آنها ریشه نگرفته بود و هر حادثه‌ای هر چند کوچک می‌توانست تزلزل اعتقادی آنها را فراهم آورد خطر دیگری که جهان اسلام، با آنها مواجه بود مسئله [[ارتداد]] بود به این معنا که پس از رحلت پیامبر گروهی از قبایل تازه مسلمان، با حکومت مرکزی به مخالفت برخاسته و از پرداخت [[مالیات]] اسلامی، امتناع نمودند، علاوه بر اینها خطر مدعیان نبوت مانند [[مُسیلمه]] و [[سَجاح]] و [[طُلیحه]]، کیان اسلام را تهدید می‌کرد. با توجه به این شرایط حساس بود که امام جهت حفظ [[وحدت مسلمین]] و جلوگیری از بروز جنگهای خونین داخلی، مصلحت دید که با خلیفه بیعت نماید.

	امام(ع) در تحلیل موضع خود می‌گوید: و ایم الله لولا مخالفه الفرقه و ان یعود الکفر و یبور الدین لکنّا علی غیر ما لنا لهم علیه.<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، بیروت، داراحیاء التراث العربی، ج۱، ص۳۰۷.</ref>(به خدا سوگند اگر ترسی از بروز اختلاف و بازگشت کفر و از بین رفتن دین نبود، رفتاری غیر از آنچه انجام دادیم، در پیش می‌گرفتیم) پس ضرورت وحدت میان مسلمان‌ها و حفظ حوزه اقتدار اسلام در برابر بیگانگان ایجاب می‌نمود که امام از صف مسلمین خارج نشود. در [[نماز جمعه\|جمعه]] و [[نماز جماعت\|جماعت]] شرکت کند و خلیفه را ارشاد نماید. البته انجام این امور، مانع از آن نبود که علی(ع) در هر فرصت مناسب، حق خود را اظهار و نسبت به جفای خلفاء شکایت نماید، که خطبه‌های فراوانی در [[نهج البلاغه]] شاهد این مدعی است.<ref>~~نگاه کنید به~~ مطهری، مرتضی، امامت و رهبری، ~~انتشارات~~ صدرا، چاپ دوم، ۱۳۶۴، ص۲۰، بخش مقدمه.</ref>		امام(ع) در تحلیل موضع خود می‌گوید: و ایم الله لولا مخالفه الفرقه و ان یعود الکفر و یبور الدین لکنّا علی غیر ما لنا لهم علیه.<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، بیروت، داراحیاء التراث العربی، ج۱، ص۳۰۷.</ref>(به خدا سوگند اگر ترسی از بروز اختلاف و بازگشت کفر و از بین رفتن دین نبود، رفتاری غیر از آنچه انجام دادیم، در پیش می‌گرفتیم) پس ضرورت وحدت میان مسلمان‌ها و حفظ حوزه اقتدار اسلام در برابر بیگانگان ایجاب می‌نمود که امام از صف مسلمین خارج نشود. در [[نماز جمعه\|جمعه]] و [[نماز جماعت\|جماعت]] شرکت کند و خلیفه را ارشاد نماید. البته انجام این امور، مانع از آن نبود که علی(ع) در هر فرصت مناسب، حق خود را اظهار و نسبت به جفای خلفاء شکایت نماید، که خطبه‌های فراوانی در [[نهج البلاغه]] شاهد این مدعی است.<ref>vر.ک: مطهری، مرتضی، امامت و رهبری، صدرا، چاپ دوم، ۱۳۶۴، ص۲۰، بخش مقدمه.</ref>

	== اقتداء ظاهری امام به خلفاء در نماز ==		== اقتداء ظاهری امام به خلفاء در نماز ==

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' (س)' به '(س)'

2022-12-25T11:24:23Z

جایگزینی متن - ' (س)' به '(س)'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۵۴
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	[[خلافت اسلامی]] در فضایی ناعادلانه به [[ابوبکر]] رسید و [[علی(ع)]] از آنجا که خود را از هر نظر شایسته خلافت می‌دید، ابتدا از بیعت با ابوبکر امتناع نمود.<ref>حسن ابراهیم حسن، تاریخ الاسلام، بیروت، دارالاندلس، چاپ هفتم، ۱۹۶۴، ج۱، ص۲۶۶.</ref> و سرانجام ناچار شد در یک سیاست حق مدارانه، با ابوبکر بیعت کند.		[[خلافت اسلامی]] در فضایی ناعادلانه به [[ابوبکر]] رسید و [[علی(ع)]] از آنجا که خود را از هر نظر شایسته خلافت می‌دید، ابتدا از بیعت با ابوبکر امتناع نمود.<ref>حسن ابراهیم حسن، تاریخ الاسلام، بیروت، دارالاندلس، چاپ هفتم، ۱۹۶۴، ج۱، ص۲۶۶.</ref> و سرانجام ناچار شد در یک سیاست حق مدارانه، با ابوبکر بیعت کند.

	محققین [[اهل سنت]]، اجبار علی(ع) را در پذیرش چنین بیعتی پذیرفته‌اند.<ref>صبحی الصالح، النظم الاسلامیه، بیروت، دارالعلم للملایین، چاپ سوم، سال ۱۳۹۶، ص۲۶۳.</ref> ولی درباره زمان این پذیرش، میان آنها اختلاف است. برخی از آنها تمام تلاش خود را به کار بسته تا بیعت امام را بلافاصله پس از بیعت مردم نشان دهند.<ref>بلاذری، انساب الاشراف، بیروت، ۱۹۹۶، ج۵، ص۱۲۶؛ ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۵، ۲۴۹.</ref> و دلیل آن را چنین آورده‌اند که «علی(ع) همواره با ابوبکر بود و تمام نمازهایش را پشت سر وی می‌خواند.» ولی بلافاصله افزوده‌اند: مشهور آن است که علی(ع) صلاح دید که نظر [[فاطمه (س)]] را رعایت نماید، و وقتی که فاطمه (س) پس از شش ماه از مرگ پدر از دنیا رفت، با ابوبکر جلوی مردم بیعت کرد.<ref>ابن کثیر، البدایه و النهایه، مکتبه المعارف، ۱۹۶۶م، ج۵، ص۲۴۹.</ref>		محققین [[اهل سنت]]، اجبار علی(ع) را در پذیرش چنین بیعتی پذیرفته‌اند.<ref>صبحی الصالح، النظم الاسلامیه، بیروت، دارالعلم للملایین، چاپ سوم، سال ۱۳۹۶، ص۲۶۳.</ref> ولی درباره زمان این پذیرش، میان آنها اختلاف است. برخی از آنها تمام تلاش خود را به کار بسته تا بیعت امام را بلافاصله پس از بیعت مردم نشان دهند.<ref>بلاذری، انساب الاشراف، بیروت، ۱۹۹۶، ج۵، ص۱۲۶؛ ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۵، ۲۴۹.</ref> و دلیل آن را چنین آورده‌اند که «علی(ع) همواره با ابوبکر بود و تمام نمازهایش را پشت سر وی می‌خواند.» ولی بلافاصله افزوده‌اند: مشهور آن است که علی(ع) صلاح دید که نظر [[فاطمه(س)]] را رعایت نماید، و وقتی که فاطمه(س) پس از شش ماه از مرگ پدر از دنیا رفت، با ابوبکر جلوی مردم بیعت کرد.<ref>ابن کثیر، البدایه و النهایه، مکتبه المعارف، ۱۹۶۶م، ج۵، ص۲۴۹.</ref>

	ولی توجه به حوادث پس از رحلت پیامبر، نظر نویری در نهایه الارب را تأیید می‌کند که درباره چگونگی بیعت امام می‌گوید: پس از آن که عمر، فاطمه(س) را تهدید جدی نمود و سوگند خورد که تهدید خود را عملی خواهد نمود، فاطمه(س) به علی(ع) گفت که ملاحظه وی را نکند و با ابوبکر بیعت نماید.<ref>نویری، نهایه الارب، المکتبه العربیه، قاهره، ۱۳۹۵هـ، ج۱۹، ص۴۰.</ref> توجه به فلسفه بیعت امام با خلیفه، علت همکاری امام با خلفاء در سایر زمینه‌ها، از جمله [[نماز]] خواندن پشت سر آن‌ها را روشن می‌نماید.		ولی توجه به حوادث پس از رحلت پیامبر، نظر نویری در نهایه الارب را تأیید می‌کند که درباره چگونگی بیعت امام می‌گوید: پس از آن که عمر، فاطمه(س) را تهدید جدی نمود و سوگند خورد که تهدید خود را عملی خواهد نمود، فاطمه(س) به علی(ع) گفت که ملاحظه وی را نکند و با ابوبکر بیعت نماید.<ref>نویری، نهایه الارب، المکتبه العربیه، قاهره، ۱۳۹۵هـ، ج۱۹، ص۴۰.</ref> توجه به فلسفه بیعت امام با خلیفه، علت همکاری امام با خلفاء در سایر زمینه‌ها، از جمله [[نماز]] خواندن پشت سر آن‌ها را روشن می‌نماید.

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' (ع)' به '(ع)'

2022-12-25T10:57:59Z

جایگزینی متن - ' (ع)' به '(ع)'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۲۷
خط ۶:		خط ۶:
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	{{درگاه\|غدیر}}		{{درگاه\|غدیر}}
	[[امام علی (ع)]] بعد از وفات [[پیامبر(ص)]] ابتدا از [[بیعت]] با [[ابوبکر]] امتناع نمود؛ محققین [[اهل سنت]] اجبار علی(ع) را در پذیرش چنین بیعتی پذیرفته‌اند اما درباره زمان این پذیرش اختلاف است. امام علی(ع) با توجه به شرایط آن زمان و برای جلوگیری از تضعیف [[جامعه اسلامی]] با خلفاء بیعت کرد و علت همکاری امام با خلفاء در سایر زمینه‌ها، از جمله [[نماز]] خواندن پشت سر آن‌ها نیز بر اساس همین مصلحت است. برخی از علماء معتقدند، به دلیل اینکه عدم اقتداء به خلفاء مخالفت با ایشان قلمداد می‌شده است، اقتداء امام علی(ع) به خلفاء ظاهری بوده است.		[[امام علی(ع)]] بعد از وفات [[پیامبر(ص)]] ابتدا از [[بیعت]] با [[ابوبکر]] امتناع نمود؛ محققین [[اهل سنت]] اجبار علی(ع) را در پذیرش چنین بیعتی پذیرفته‌اند اما درباره زمان این پذیرش اختلاف است. امام علی(ع) با توجه به شرایط آن زمان و برای جلوگیری از تضعیف [[جامعه اسلامی]] با خلفاء بیعت کرد و علت همکاری امام با خلفاء در سایر زمینه‌ها، از جمله [[نماز]] خواندن پشت سر آن‌ها نیز بر اساس همین مصلحت است. برخی از علماء معتقدند، به دلیل اینکه عدم اقتداء به خلفاء مخالفت با ایشان قلمداد می‌شده است، اقتداء امام علی(ع) به خلفاء ظاهری بوده است.

	== بیعت اجباری با ابوبکر ==		== بیعت اجباری با ابوبکر ==

A.rezapour در ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۵۹

2022-02-08T08:59:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۲۹
خط ۶:		خط ۶:
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	{{درگاه\|غدیر}}		{{درگاه\|غدیر}}
	[[امام علی (ع)]] بعد از وفات [[پیامبر(ص)]] ابتدا از [[بیعت]] با [[ابوبکر]] امتناع ~~نمود،~~ محققین [[اهل سنت]] اجبار علی(ع) را در پذیرش چنین بیعتی پذیرفته‌اند اما درباره زمان این پذیرش اختلاف است. امام علی(ع) با توجه به شرایط آن زمان و برای جلوگیری از تضعیف [[جامعه اسلامی]] با خلفاء بیعت کرد و علت همکاری امام با خلفاء در سایر زمینه‌ها، از جمله [[نماز]] خواندن پشت سر آن‌ها نیز بر اساس همین مصلحت است. برخی از علماء معتقدند، به دلیل اینکه عدم اقتداء به خلفاء مخالفت با ایشان قلمداد می‌شده است، اقتداء امام علی(ع) به خلفاء ظاهری بوده است.		[[امام علی (ع)]] بعد از وفات [[پیامبر(ص)]] ابتدا از [[بیعت]] با [[ابوبکر]] امتناع نمود؛ محققین [[اهل سنت]] اجبار علی(ع) را در پذیرش چنین بیعتی پذیرفته‌اند اما درباره زمان این پذیرش اختلاف است. امام علی(ع) با توجه به شرایط آن زمان و برای جلوگیری از تضعیف [[جامعه اسلامی]] با خلفاء بیعت کرد و علت همکاری امام با خلفاء در سایر زمینه‌ها، از جمله [[نماز]] خواندن پشت سر آن‌ها نیز بر اساس همین مصلحت است. برخی از علماء معتقدند، به دلیل اینکه عدم اقتداء به خلفاء مخالفت با ایشان قلمداد می‌شده است، اقتداء امام علی(ع) به خلفاء ظاهری بوده است.

	== بیعت اجباری با ابوبکر ==		== بیعت اجباری با ابوبکر ==
	[[خلافت اسلامی]] در فضایی ناعادلانه به [[ابوبکر]] رسید و [[علی(ع)]] از آنجا که خود را از هر نظر شایسته خلافت می‌دید، ابتدا از بیعت با ابوبکر امتناع نمود.<ref>حسن ابراهیم حسن، تاریخ الاسلام، بیروت، دارالاندلس، چاپ هفتم، ۱۹۶۴، ج۱، ص۲۶۶.</ref> و سرانجام ناچار شد در یک سیاست حق مدارانه، با ابوبکر بیعت کند.		[[خلافت اسلامی]] در فضایی ناعادلانه به [[ابوبکر]] رسید و [[علی(ع)]] از آنجا که خود را از هر نظر شایسته خلافت می‌دید، ابتدا از بیعت با ابوبکر امتناع نمود.<ref>حسن ابراهیم حسن، تاریخ الاسلام، بیروت، دارالاندلس، چاپ هفتم، ۱۹۶۴، ج۱، ص۲۶۶.</ref> و سرانجام ناچار شد در یک سیاست حق مدارانه، با ابوبکر بیعت کند.

	محققین [[اهل سنت]]، اجبار علی(ع) را در پذیرش چنین بیعتی پذیرفته‌اند.<ref>صبحی الصالح، النظم الاسلامیه، بیروت، دارالعلم للملایین، چاپ سوم، سال ۱۳۹۶، ص۲۶۳.</ref> ولی درباره زمان این پذیرش، میان آنها اختلاف است. برخی از آنها تمام تلاش خود را به کار بسته تا بیعت امام را بلافاصله پس از بیعت مردم نشان دهند.<ref>بلاذری، انساب الاشراف، بیروت، ۱۹۹۶، ج۵، ص۱۲۶؛ ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۵، ۲۴۹.</ref> و دلیل آن را چنین آورده‌اند که «علی(ع) همواره با ابوبکر بود و تمام نمازهایش را پشت سر وی می‌خواند.» ولی بلافاصله افزوده‌اند: مشهور آن است که علی(ع) صلاح دید که نظر [[فاطمه]] ~~ـ رضی الله عنها ـ~~ را رعایت نماید، و وقتی که فاطمه ~~ـ رضی الله عنها ـ~~ پس از شش ماه از مرگ پدر از دنیا رفت، با ابوبکر جلوی مردم بیعت کرد.<ref>ابن کثیر، البدایه و النهایه، مکتبه المعارف، ۱۹۶۶م، ج۵، ص۲۴۹.</ref>		محققین [[اهل سنت]]، اجبار علی(ع) را در پذیرش چنین بیعتی پذیرفته‌اند.<ref>صبحی الصالح، النظم الاسلامیه، بیروت، دارالعلم للملایین، چاپ سوم، سال ۱۳۹۶، ص۲۶۳.</ref> ولی درباره زمان این پذیرش، میان آنها اختلاف است. برخی از آنها تمام تلاش خود را به کار بسته تا بیعت امام را بلافاصله پس از بیعت مردم نشان دهند.<ref>بلاذری، انساب الاشراف، بیروت، ۱۹۹۶، ج۵، ص۱۲۶؛ ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۵، ۲۴۹.</ref> و دلیل آن را چنین آورده‌اند که «علی(ع) همواره با ابوبکر بود و تمام نمازهایش را پشت سر وی می‌خواند.» ولی بلافاصله افزوده‌اند: مشهور آن است که علی(ع) صلاح دید که نظر [[فاطمه (س)]] را رعایت نماید، و وقتی که فاطمه (س) پس از شش ماه از مرگ پدر از دنیا رفت، با ابوبکر جلوی مردم بیعت کرد.<ref>ابن کثیر، البدایه و النهایه، مکتبه المعارف، ۱۹۶۶م، ج۵، ص۲۴۹.</ref>

	ولی توجه به حوادث پس از رحلت پیامبر، نظر نویری در نهایه الارب را تأیید می‌کند که درباره چگونگی بیعت امام می‌گوید: پس از آن که عمر، فاطمه(س) را تهدید جدی نمود و سوگند خورد که تهدید خود را عملی خواهد نمود، فاطمه(س) به علی(ع) گفت که ملاحظه وی را نکند و با ابوبکر بیعت نماید.<ref>نویری، نهایه الارب، المکتبه العربیه، قاهره، ۱۳۹۵هـ، ج۱۹، ص۴۰.</ref> توجه به فلسفه بیعت امام با خلیفه، علت همکاری امام با خلفاء در سایر زمینه‌ها، از جمله [[نماز]] خواندن پشت سر آن‌ها را روشن می‌نماید.		ولی توجه به حوادث پس از رحلت پیامبر، نظر نویری در نهایه الارب را تأیید می‌کند که درباره چگونگی بیعت امام می‌گوید: پس از آن که عمر، فاطمه(س) را تهدید جدی نمود و سوگند خورد که تهدید خود را عملی خواهد نمود، فاطمه(س) به علی(ع) گفت که ملاحظه وی را نکند و با ابوبکر بیعت نماید.<ref>نویری، نهایه الارب، المکتبه العربیه، قاهره، ۱۳۹۵هـ، ج۱۹، ص۴۰.</ref> توجه به فلسفه بیعت امام با خلیفه، علت همکاری امام با خلفاء در سایر زمینه‌ها، از جمله [[نماز]] خواندن پشت سر آن‌ها را روشن می‌نماید.

Rezvani در ‏۱۹ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۰۱

2021-12-19T09:01:07Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۳۱
خط ۵:		خط ۵:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
			{{درگاه\|غدیر}}
	[[امام علی (ع)]] بعد از وفات [[پیامبر(ص)]] ابتدا از [[بیعت]] با [[ابوبکر]] امتناع نمود، محققین [[اهل سنت]] اجبار علی(ع) را در پذیرش چنین بیعتی پذیرفته‌اند اما درباره زمان این پذیرش اختلاف است. امام علی(ع) با توجه به شرایط آن زمان و برای جلوگیری از تضعیف [[جامعه اسلامی]] با خلفاء بیعت کرد و علت همکاری امام با خلفاء در سایر زمینه‌ها، از جمله [[نماز]] خواندن پشت سر آن‌ها نیز بر اساس همین مصلحت است. برخی از علماء معتقدند، به دلیل اینکه عدم اقتداء به خلفاء مخالفت با ایشان قلمداد می‌شده است، اقتداء امام علی(ع) به خلفاء ظاهری بوده است.		[[امام علی (ع)]] بعد از وفات [[پیامبر(ص)]] ابتدا از [[بیعت]] با [[ابوبکر]] امتناع نمود، محققین [[اهل سنت]] اجبار علی(ع) را در پذیرش چنین بیعتی پذیرفته‌اند اما درباره زمان این پذیرش اختلاف است. امام علی(ع) با توجه به شرایط آن زمان و برای جلوگیری از تضعیف [[جامعه اسلامی]] با خلفاء بیعت کرد و علت همکاری امام با خلفاء در سایر زمینه‌ها، از جمله [[نماز]] خواندن پشت سر آن‌ها نیز بر اساس همین مصلحت است. برخی از علماء معتقدند، به دلیل اینکه عدم اقتداء به خلفاء مخالفت با ایشان قلمداد می‌شده است، اقتداء امام علی(ع) به خلفاء ظاهری بوده است.

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' (ص)' به '(ص)'

2021-04-20T11:34:36Z

جایگزینی متن - ' (ص)' به '(ص)'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۰۴
خط ۵:		خط ۵:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	[[امام علی (ع)]] بعد از وفات [[پیامبر (ص)]] ابتدا از [[بیعت]] با [[ابوبکر]] امتناع نمود، محققین [[اهل سنت]] اجبار علی(ع) را در پذیرش چنین بیعتی پذیرفته‌اند اما درباره زمان این پذیرش اختلاف است. امام علی(ع) با توجه به شرایط آن زمان و برای جلوگیری از تضعیف [[جامعه اسلامی]] با خلفاء بیعت کرد و علت همکاری امام با خلفاء در سایر زمینه‌ها، از جمله [[نماز]] خواندن پشت سر آن‌ها نیز بر اساس همین مصلحت است. برخی از علماء معتقدند، به دلیل اینکه عدم اقتداء به خلفاء مخالفت با ایشان قلمداد می‌شده است، اقتداء امام علی(ع) به خلفاء ظاهری بوده است.		[[امام علی (ع)]] بعد از وفات [[پیامبر(ص)]] ابتدا از [[بیعت]] با [[ابوبکر]] امتناع نمود، محققین [[اهل سنت]] اجبار علی(ع) را در پذیرش چنین بیعتی پذیرفته‌اند اما درباره زمان این پذیرش اختلاف است. امام علی(ع) با توجه به شرایط آن زمان و برای جلوگیری از تضعیف [[جامعه اسلامی]] با خلفاء بیعت کرد و علت همکاری امام با خلفاء در سایر زمینه‌ها، از جمله [[نماز]] خواندن پشت سر آن‌ها نیز بر اساس همین مصلحت است. برخی از علماء معتقدند، به دلیل اینکه عدم اقتداء به خلفاء مخالفت با ایشان قلمداد می‌شده است، اقتداء امام علی(ع) به خلفاء ظاهری بوده است.

	== بیعت اجباری با ابوبکر ==		== بیعت اجباری با ابوبکر ==

Nazarzadeh: جایگزینی متن - 'شاخه فرعی۳ = ' به 'شاخه فرعی۳ = | شاخه فرعی۴ = '

2021-03-18T11:55:54Z

جایگزینی متن - 'شاخه فرعی۳ = ' به 'شاخه فرعی۳ = | شاخه فرعی۴ = '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۲۵
خط ۳۸:		خط ۳۸:
	\| شاخه فرعی۱ = امامت		\| شاخه فرعی۱ = امامت
	\| شاخه فرعی۲ = امامت خاصه		\| شاخه فرعی۲ = امامت خاصه
	\| شاخه فرعی۳ = امام علی(ع) و خلفا		\| شاخه فرعی۳ =
			\| شاخه فرعی۴ = امام علی(ع) و خلفا
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله