اعراف - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazarzadeh در ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۰۹

2023-01-05T09:09:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۳۹
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
			{{درگاه\|واژه‌ها}}
	قرآن کریم و روایات ائمه معصومین(ع) به مکانی میان بهشت و جهنم اشاره دارند که نه بخشی از جهنم است و نه بهشت؛ و نام آن اعراف است. اعراف گذرگاه سخت و صعب‌العبوری است که دو قطب سعادت و شقاوت را از هم جدا می‌کند و همچون زمین مرتفعی مشرف بر بهشت و دوزخ است. کسانی که روی آن قرار دارند، بهشتیان و دوزخیان را مشاهده می‌نمایند و با آنها سخن می‌گویند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه. چاپ بیست و یکم، ۱۳۷۸، نشر دار الکتب الاسلامیه، تهران، ج۶، ص۹–۱۸۷، سبحانی، جعفر، منشور جاوید، انتشارات مؤسسه سیدالشهداء، چاپ اول، ۱۳۶۹، ج۹، ص۲۵۵.</ref>		قرآن کریم و روایات ائمه معصومین(ع) به مکانی میان بهشت و جهنم اشاره دارند که نه بخشی از جهنم است و نه بهشت؛ و نام آن اعراف است. اعراف گذرگاه سخت و صعب‌العبوری است که دو قطب سعادت و شقاوت را از هم جدا می‌کند و همچون زمین مرتفعی مشرف بر بهشت و دوزخ است. کسانی که روی آن قرار دارند، بهشتیان و دوزخیان را مشاهده می‌نمایند و با آنها سخن می‌گویند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه. چاپ بیست و یکم، ۱۳۷۸، نشر دار الکتب الاسلامیه، تهران، ج۶، ص۹–۱۸۷، سبحانی، جعفر، منشور جاوید، انتشارات مؤسسه سیدالشهداء، چاپ اول، ۱۳۶۹، ج۹، ص۲۵۵.</ref>

A.rezapour در ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۳

2022-04-10T10:03:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۳
خط ۶:		خط ۶:
	قرآن کریم و روایات ائمه معصومین(ع) به مکانی میان بهشت و جهنم اشاره دارند که نه بخشی از جهنم است و نه بهشت؛ و نام آن اعراف است. اعراف گذرگاه سخت و صعب‌العبوری است که دو قطب سعادت و شقاوت را از هم جدا می‌کند و همچون زمین مرتفعی مشرف بر بهشت و دوزخ است. کسانی که روی آن قرار دارند، بهشتیان و دوزخیان را مشاهده می‌نمایند و با آنها سخن می‌گویند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه. چاپ بیست و یکم، ۱۳۷۸، نشر دار الکتب الاسلامیه، تهران، ج۶، ص۹–۱۸۷، سبحانی، جعفر، منشور جاوید، انتشارات مؤسسه سیدالشهداء، چاپ اول، ۱۳۶۹، ج۹، ص۲۵۵.</ref>		قرآن کریم و روایات ائمه معصومین(ع) به مکانی میان بهشت و جهنم اشاره دارند که نه بخشی از جهنم است و نه بهشت؛ و نام آن اعراف است. اعراف گذرگاه سخت و صعب‌العبوری است که دو قطب سعادت و شقاوت را از هم جدا می‌کند و همچون زمین مرتفعی مشرف بر بهشت و دوزخ است. کسانی که روی آن قرار دارند، بهشتیان و دوزخیان را مشاهده می‌نمایند و با آنها سخن می‌گویند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه. چاپ بیست و یکم، ۱۳۷۸، نشر دار الکتب الاسلامیه، تهران، ج۶، ص۹–۱۸۷، سبحانی، جعفر، منشور جاوید، انتشارات مؤسسه سیدالشهداء، چاپ اول، ۱۳۶۹، ج۹، ص۲۵۵.</ref>

	'''افراد حاضر بر اعراف'''		'''افراد حاضر در اعراف'''
	به نظر مرحوم علامه طباطبائی کسانی در اعراف هستند که از جمله عباد مخلص خداوند می‌باشند و نشانه‌هایی که آیات قرآن برای اعرافیان ذکر نموده فقط بر مردان الهی صدق می‌کند، این‌ها از مقامات عالیه برخوردار ~~هستند~~ هر دو گروه سعادتمند و شقاوت‌مند را می‌شناسند و اجازه سخن گفتن با اینها را دارند و توانایی شهادت و شفاعت را نیز دارا هستند. آنها می‌توانند در اعراف به شفاعت بپردازند و با هر یک از بهشتیان و جهنمیان سخنی بگویند<ref>تفسیر المیزان، اسماعیلیان، ج۸، ص۱۲۱ – ۱۲۵.</ref>
			به نظر مرحوم [[علامه طباطبائی]] کسانی در اعراف هستند که از جمله عباد مخلص خداوند می‌باشند و نشانه‌هایی که آیات قرآن برای اعرافیان ذکر نموده فقط بر مردان الهی صدق می‌کند، این‌ها از مقامات عالیه برخوردار هستند، هر دو گروه سعادتمند و شقاوت‌مند را می‌شناسند و اجازه سخن گفتن با اینها را دارند و توانایی شهادت و شفاعت را نیز دارا هستند. آنها می‌توانند در اعراف به شفاعت بپردازند و با هر یک از بهشتیان و جهنمیان سخنی بگویند<ref>تفسیر المیزان، اسماعیلیان، ج۸، ص۱۲۱ – ۱۲۵.</ref>

	از نظر بعضی از مفسران دو گروه دیگر هم در اعراف هستند:		از نظر بعضی از مفسران دو گروه دیگر هم در اعراف هستند:

Rezvani در ‏۱۶ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۳۰

2021-05-16T12:30:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۶:۰۰
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

			{{کلام}}

	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی =کلام		\| شاخه اصلی =کلام

185.181.182.102: جایگزینی متن - '' به ''

2021-02-09T12:50:47Z

جایگزینی متن - '<span></span>' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۶:۲۰
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	* مسلمانان گنه‌کاری که وارد بهشت نشده‌اند و امید ورود آن را دارند.		* مسلمانان گنه‌کاری که وارد بهشت نشده‌اند و امید ورود آن را دارند.
	* آن‌ها که طاعت‌ها و گناهانشان برابر است<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، نشر دار الکتب الاسلامیه، چاپ بیست و یکم، ۱۳۷۸، ج۶، ص۱۸۸؛ و منشور جاوید، ج۱، ص۲۵۴؛ و برهان، ج۲، ص۱۸.</ref>		* آن‌ها که طاعت‌ها و گناهانشان برابر است<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، نشر دار الکتب الاسلامیه، چاپ بیست و یکم، ۱۳۷۸، ج۶، ص۱۸۸؛ و منشور جاوید، ج۱، ص۲۵۴؛ و برهان، ج۲، ص۱۸.</ref>
	~~<span></span>~~

	== منابع ==		== منابع ==

Nazarzadeh در ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۲۲

2021-01-04T12:22:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۵۲
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	* مسلمانان گنه‌کاری که وارد بهشت نشده‌اند و امید ورود آن را دارند.		* مسلمانان گنه‌کاری که وارد بهشت نشده‌اند و امید ورود آن را دارند.
	* آن‌ها که طاعت‌ها و گناهانشان برابر است<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، نشر دار الکتب الاسلامیه، چاپ بیست و یکم، ۱۳۷۸، ج۶، ص۱۸۸؛ و منشور جاوید، ج۱، ص۲۵۴؛ و برهان، ج۲، ص۱۸.</ref>		* آن‌ها که طاعت‌ها و گناهانشان برابر است<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، نشر دار الکتب الاسلامیه، چاپ بیست و یکم، ۱۳۷۸، ج۶، ص۱۸۸؛ و منشور جاوید، ج۱، ص۲۵۴؛ و برهان، ج۲، ص۱۸.</ref>
	~~{{پایان پاسخ}}~~		<span></span>

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله
	\| شناسه =-		\| شناسه = -
	\| تیترها =-		\| تیترها = -
	\| ویرایش =شد		\| ویرایش = شد
	\| لینک‌دهی =		\| لینک‌دهی =
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
	\| نمایه =		\| نمایه =
	\| تغییر مسیر =		\| تغییر مسیر =
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =		\| اولویت = ج
	\| کیفیت =		\| کیفیت = ب
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

Nazarzadeh در ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۱۸

2021-01-04T12:18:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۴۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
	آیا به جز بهشت و جهنم جای دیگری هم ~~در آخرت خواهد بود~~ چگونه جایی است و چه کسانی در ~~آن‌جا~~ خواهند بود؟		آیا در جهان آخرت جز بهشت و جهنم جای دیگری هم هست؟ آن‌جا چگونه جایی است و چه کسانی در آن خواهند بود؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	قرآن کریم و روایات ائمه معصومین(ع) ~~اشاره~~ به ~~جایی دارند که~~ میان بهشت و جهنم ~~واقع شده است،~~ نه ~~جزء~~ جهنم است و نه ~~بهشت~~ و اعراف ~~نامیده می‌شود،~~ اعراف گذرگاه سخت و صعب‌العبوری است که ~~بر سر راه بهشت قرار دارد و~~ دو قطب سعادت و شقاوت را از هم جدا می‌کند و همچون زمین مرتفعی ~~میان آن دو، فاصله گردیده، به طوریکه~~ مشرف بر بهشت و دوزخ است ~~و آنها~~ که روی آن قرار دارند، بهشتیان و دوزخیان را مشاهده می‌نمایند و با آنها سخن می‌گویند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه. چاپ بیست و یکم، ۱۳۷۸، نشر ~~دارالکتب~~ الاسلامیه، تهران، ج۶، ص۹–۱۸۷، سبحانی، جعفر، منشور جاوید، انتشارات مؤسسه سیدالشهداء، چاپ اول، ۱۳۶۹، ج۹، ص۲۵۵.</ref>		قرآن کریم و روایات ائمه معصومین(ع) به مکانی میان بهشت و جهنم اشاره دارند که نه بخشی از جهنم است و نه بهشت؛ و نام آن اعراف است. اعراف گذرگاه سخت و صعب‌العبوری است که دو قطب سعادت و شقاوت را از هم جدا می‌کند و همچون زمین مرتفعی مشرف بر بهشت و دوزخ است. کسانی که روی آن قرار دارند، بهشتیان و دوزخیان را مشاهده می‌نمایند و با آنها سخن می‌گویند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه. چاپ بیست و یکم، ۱۳۷۸، نشر دار الکتب الاسلامیه، تهران، ج۶، ص۹–۱۸۷، سبحانی، جعفر، منشور جاوید، انتشارات مؤسسه سیدالشهداء، چاپ اول، ۱۳۶۹، ج۹، ص۲۵۵.</ref>

	~~== چه کسانی در آنجا خواهند بود؟ ==~~		'''افراد حاضر بر اعراف'''
	به نظر مرحوم علامه طباطبائی ~~(ره)~~ کسانی در اعراف هستند که از جمله عباد مخلص خداوند می‌باشند و نشانه‌هایی که آیات قرآن برای اعرافیان ذکر نموده فقط بر مردان الهی صدق می‌کند، این‌ها از مقامات عالیه برخوردار هستند هر دو گروه سعادتمند و ~~شقاوت مند~~ را می‌شناسند و اجازه سخن گفتن با اینها را دارند و توانایی شهادت و شفاعت را نیز دارا هستند. آنها می‌توانند در اعراف به شفاعت بپردازند و با هر یک از بهشتیان و جهنمیان سخنی بگویند<ref>تفسیر المیزان، اسماعیلیان، ج۸، ص۱۲۱ – ۱۲۵.</ref> ~~و به~~ نظر ~~دیگران،~~ دو گروه دیگر هم در ~~آنجا~~ هستند: ۱. مسلمانان گنه‌کاری که وارد بهشت نشده‌اند و امید ورود آن را دارند. ~~۲. آنها~~ که ~~طاعتها~~ و گناهانشان برابر است<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، نشر ~~دارالکتب~~ الاسلامیه، چاپ بیست و یکم، ۱۳۷۸، ج۶، ص۱۸۸؛ و منشور جاوید، ج۱، ص۲۵۴؛ و برهان، ج۲، ص۱۸.</ref> اگرچه اعتقاد به وجود اعراف، متوقف بر نقل قرآن کریم و روایات معصومین(ع) است ولی با توجه به اینکه شفاعت نیز از حکمت خداوند سرچشمه می‌گیرد و شفیعان باید افراد والامقامی باشند که از ضعیفان دستگیری نمایند، لذا اشاره کم‌رنگی در اعماق حکم عقل به مسئله اعراف می‌توان یافت،<ref>مکارم شیرازی، ناصر، پیام قرآن، مدرسه الامام امیرالمؤمنین(ع)، چاپ اول، ۱۳۷۰، ج۶، ص۵۵۴.</ref> گویی در قیامت هم که حکومت مطلقه خداوند به‌طور کامل نمایان است، مانند این جهان، گروهی وجود دارند که به تنظیم امور مردم می‌پردازند، بهشتیان را به بهشت و جهنمیان را به دوزخ روانه سازند، و در راه ماندگان شایسته را (به اذن خدا) کمک می‌کنند تا این گذرگاه، سخت را به پیمایند و به سعادت برسند.<ref>سبحانی، جعفر، منشور جاوید، انتشارات مؤسسه سیدالشهداء، چاپ اول، ۱۳۶۹، ج۹، ص۳۵۸.</ref>		به نظر مرحوم علامه طباطبائی کسانی در اعراف هستند که از جمله عباد مخلص خداوند می‌باشند و نشانه‌هایی که آیات قرآن برای اعرافیان ذکر نموده فقط بر مردان الهی صدق می‌کند، این‌ها از مقامات عالیه برخوردار هستند هر دو گروه سعادتمند و شقاوت‌مند را می‌شناسند و اجازه سخن گفتن با اینها را دارند و توانایی شهادت و شفاعت را نیز دارا هستند. آنها می‌توانند در اعراف به شفاعت بپردازند و با هر یک از بهشتیان و جهنمیان سخنی بگویند<ref>تفسیر المیزان، اسماعیلیان، ج۸، ص۱۲۱ – ۱۲۵.</ref>

			از نظر بعضی از مفسران دو گروه دیگر هم در اعراف هستند:
			* مسلمانان گنه‌کاری که وارد بهشت نشده‌اند و امید ورود آن را دارند.
			* آن‌ها که طاعت‌ها و گناهانشان برابر است<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، نشر دار الکتب الاسلامیه، چاپ بیست و یکم، ۱۳۷۸، ج۶، ص۱۸۸؛ و منشور جاوید، ج۱، ص۲۵۴؛ و برهان، ج۲، ص۱۸.</ref>
	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}
	~~{{مطالعه بیشتر}}~~

	~~== منابع جهت مطالعه بیشتر ==~~
	~~۱. مشور جاوید ج۹، بحث اعراف، از آیت الله سبحان.~~

	~~۲. پیام قرآن، ج۶، بحث اعراف، از آیت الله مکارم چاپ اول، ۱۳۷۰، مدرسه امام امیرالمؤمنین ـ علیه‌السّلام ـ.~~
	~~{{پایان مطالعه بیشتر}}~~

	== منابع ==		== منابع ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}
	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی =		\| شاخه اصلی =کلام
	\| شاخه فرعی۱ =		\| شاخه فرعی۱ =معاد
	\| شاخه فرعی۲ =		\| شاخه فرعی۲ =
	\| شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله
	\| شناسه =		\| شناسه =-
	\| تیترها =		\| تیترها =-
	\| ویرایش =		\| ویرایش =شد
	\| لینک‌دهی =		\| لینک‌دهی =
	\| ناوبری =		\| ناوبری =

Nazarzadeh: ابرابزار

2021-01-04T08:19:39Z

ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۴۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
	~~آيا~~ به جز بهشت و جهنم ~~جاي ديگري~~ هم در آخرت خواهد بود چگونه ~~جايي~~ است و چه ~~كساني~~ در آن‌جا خواهند بود؟		آیا به جز بهشت و جهنم جای دیگری هم در آخرت خواهد بود چگونه جایی است و چه کسانی در آن‌جا خواهند بود؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	قرآن ~~كريم~~ و ~~روايات~~ ائمه ~~معصومين~~(ع) اشاره به ~~جايي~~ دارند ~~كه ميان~~ بهشت و جهنم واقع شده است، نه جزء جهنم است و نه بهشت و اعراف ~~ناميده مي‌شود،~~ اعراف گذرگاه سخت و ~~صعب‌العبوري~~ است كه بر سر راه بهشت قرار دارد و دو قطب سعادت و شقاوت را از هم جدا ~~مي‌كند~~ و همچون ~~زمين مرتفعي ميان~~ آن دو، فاصله ~~گرديده،~~ به ~~طوريكه~~ مشرف بر بهشت و دوزخ است و آنها ~~كه روي~~ آن قرار دارند، ~~بهشتيان~~ و ~~دوزخيان~~ را مشاهده ~~مي‌نمايند~~ و با آنها سخن ~~مي‌گويند~~.<ref>~~مكارم شيرازي،~~ ناصر، ~~تفسير~~ نمونه. چاپ ~~بيست~~ و ~~يکم،~~ ۱۳۷۸، نشر ~~دارالكتب الاسلاميه،~~ تهران، ج۶، ~~ص۹ـ۱۸۷، سبحاني،~~ جعفر، منشور ~~جاويد،~~ انتشارات مؤسسه ~~سيدالشهداء،~~ چاپ اول، ۱۳۶۹، ج۹، ص۲۵۵.</ref>		قرآن کریم و روایات ائمه معصومین(ع) اشاره به جایی دارند که میان بهشت و جهنم واقع شده است، نه جزء جهنم است و نه بهشت و اعراف نامیده می‌شود، اعراف گذرگاه سخت و صعب‌العبوری است که بر سر راه بهشت قرار دارد و دو قطب سعادت و شقاوت را از هم جدا می‌کند و همچون زمین مرتفعی میان آن دو، فاصله گردیده، به طوریکه مشرف بر بهشت و دوزخ است و آنها که روی آن قرار دارند، بهشتیان و دوزخیان را مشاهده می‌نمایند و با آنها سخن می‌گویند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه. چاپ بیست و یکم، ۱۳۷۸، نشر دارالکتب الاسلامیه، تهران، ج۶، ص۹–۱۸۷، سبحانی، جعفر، منشور جاوید، انتشارات مؤسسه سیدالشهداء، چاپ اول، ۱۳۶۹، ج۹، ص۲۵۵.</ref>

	==چه ~~كساني~~ در آنجا خواهند بود؟==		== چه کسانی در آنجا خواهند بود؟ ==
			به نظر مرحوم علامه طباطبائی (ره) کسانی در اعراف هستند که از جمله عباد مخلص خداوند می‌باشند و نشانه‌هایی که آیات قرآن برای اعرافیان ذکر نموده فقط بر مردان الهی صدق می‌کند، این‌ها از مقامات عالیه برخوردار هستند هر دو گروه سعادتمند و شقاوت مند را می‌شناسند و اجازه سخن گفتن با اینها را دارند و توانایی شهادت و شفاعت را نیز دارا هستند. آنها می‌توانند در اعراف به شفاعت بپردازند و با هر یک از بهشتیان و جهنمیان سخنی بگویند<ref>تفسیر المیزان، اسماعیلیان، ج۸، ص۱۲۱ – ۱۲۵.</ref> و به نظر دیگران، دو گروه دیگر هم در آنجا هستند: ۱. مسلمانان گنه‌کاری که وارد بهشت نشده‌اند و امید ورود آن را دارند. ۲. آنها که طاعتها و گناهانشان برابر است<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، نشر دارالکتب الاسلامیه، چاپ بیست و یکم، ۱۳۷۸، ج۶، ص۱۸۸؛ و منشور جاوید، ج۱، ص۲۵۴؛ و برهان، ج۲، ص۱۸.</ref> اگرچه اعتقاد به وجود اعراف، متوقف بر نقل قرآن کریم و روایات معصومین(ع) است ولی با توجه به اینکه شفاعت نیز از حکمت خداوند سرچشمه می‌گیرد و شفیعان باید افراد والامقامی باشند که از ضعیفان دستگیری نمایند، لذا اشاره کم‌رنگی در اعماق حکم عقل به مسئله اعراف می‌توان یافت،<ref>مکارم شیرازی، ناصر، پیام قرآن، مدرسه الامام امیرالمؤمنین(ع)، چاپ اول، ۱۳۷۰، ج۶، ص۵۵۴.</ref> گویی در قیامت هم که حکومت مطلقه خداوند به‌طور کامل نمایان است، مانند این جهان، گروهی وجود دارند که به تنظیم امور مردم می‌پردازند، بهشتیان را به بهشت و جهنمیان را به دوزخ روانه سازند، و در راه ماندگان شایسته را (به اذن خدا) کمک می‌کنند تا این گذرگاه، سخت را به پیمایند و به سعادت برسند.<ref>سبحانی، جعفر، منشور جاوید، انتشارات مؤسسه سیدالشهداء، چاپ اول، ۱۳۶۹، ج۹، ص۳۵۸.</ref>
	به نظر مرحوم علامه ~~طباطبائي~~ (ره) ~~کساني~~ در اعراف هستند که از جمله عباد مخلص خداوند ~~مي باشند~~ و ~~نشانه‌هايي كه آيات~~ قرآن ~~براي اعرافيان ذكر~~ نموده فقط بر مردان ~~الهي~~ صدق ~~مي‌كند، اين ها~~ از مقامات ~~عاليه~~ برخوردار هستند هر دو گروه سعادتمند و شقاوت مند را ~~مي شناسند~~ و اجازه سخن گفتن با ~~اينها~~ را دارند و ~~توانايي~~ شهادت و شفاعت را ~~نيز~~ دارا هستند. آنها ~~مي‌توانند~~ در اعراف به شفاعت بپردازند و با هر يك از ~~بهشتيان~~ و ~~جهنميان سخني بگويند~~<ref>~~تفسير الميزان، اسماعيليان،~~ ج۸، ص۱۲۱ – ۱۲۵.</ref> و به نظر ~~ديگران،~~ دو گروه ~~ديگر~~ هم در آنجا هستند: ۱. مسلمانان ~~گنه‌كاري كه~~ وارد بهشت نشده‌اند و ~~اميد‌~~ ورود آن را دارند. ۲. آنها كه طاعتها و گناهانشان برابر است<ref>~~مكارم شيرازي،~~ ناصر، ~~تفسير~~ نمونه، تهران، نشر ~~دارالكتب الاسلاميه،~~ چاپ ~~بيست~~ و ~~يکم،~~ ۱۳۷۸، ج۶، ص۱۸۸؛ و منشور ~~جاويد،~~ ج۱، ص۲۵۴؛ و برهان، ج۲، ص۱۸.</ref> اگرچه اعتقاد به وجود اعراف، متوقف بر نقل قرآن ~~كريم~~ و ~~روايات معصومين~~(ع) است ~~ولي~~ با توجه به ~~اينكه~~ شفاعت ~~نيز~~ از ~~حكمت~~ خداوند سرچشمه ~~مي‌گيرد~~ و ~~شفيعان بايد~~ افراد ~~والامقامي~~ باشند كه از ~~ضعيفان دستگيري ‌نمايند،~~ لذا اشاره ~~كم‌رنگي~~ در اعماق ~~حكم~~ عقل به مسئله اعراف ~~مي‌توان يافت،~~<ref>~~مكارم شيرازي،~~ ناصر، ~~پيام~~ قرآن، مدرسه الامام ~~اميرالمؤمنين~~(ع) ، چاپ اول، ۱۳۷۰، ج۶، ص۵۵۴.</ref> ~~گويي~~ در ~~قيامت~~ هم ~~كه حكومت~~ مطلقه خداوند ~~به طور كامل نمايان~~ است، مانند ~~اين~~ جهان، ~~گروهي~~ وجود دارند كه به ~~تنظيم~~ امور مردم ~~مي‌پردازند، بهشتيان~~ را به بهشت و ~~جهنميان~~ را به دوزخ روانه سازند، و در راه ماندگان ~~شايسته~~ را (به اذن خدا) ~~كمك مي‌كنند~~ تا ~~اين~~ گذرگاه، سخت را به ~~پيمايند~~ و به سعادت برسند.<ref>~~سبحاني،~~ جعفر، منشور ~~جاويد،~~ انتشارات مؤسسه ~~سيدالشهداء،~~ چاپ اول، ۱۳۶۹، ج۹، ص۳۵۸.</ref>
	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}
	{{مطالعه بیشتر}}		{{مطالعه بیشتر}}
	~~==منابع جهت مطالعه بيشتر:==~~

	۱. مشور ~~جاويد~~ ج۹، بحث اعراف، از ~~آيت~~ الله سبحان.		== منابع جهت مطالعه بیشتر ==
			۱. مشور جاوید ج۹، بحث اعراف، از آیت الله سبحان.

	۲. ~~پيام~~ قرآن، ج۶، بحث اعراف، از ~~آيت~~ الله ~~مكارم~~ چاپ اول، ۱۳۷۰، مدرسه امام ~~اميرالمؤمنين~~ ـ ~~عليه‌السّلام~~ ـ .		۲. پیام قرآن، ج۶، بحث اعراف، از آیت الله مکارم چاپ اول، ۱۳۷۰، مدرسه امام امیرالمؤمنین ـ علیه‌السّلام ـ.
	{{پایان مطالعه بیشتر}}		{{پایان مطالعه بیشتر}}

	==منابع==		== منابع ==
	~~<references />~~		{{پانویس}}
	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی =		\| شاخه اصلی =
	\| شاخه فرعی۱ =		\| شاخه فرعی۱ =
	\| شاخه فرعی۲ =		\| شاخه فرعی۲ =
	\| شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله
	\| شناسه =		\| شناسه =
	\| تیترها =		\| تیترها =
	\| ویرایش =		\| ویرایش =
	\| لینک‌دهی =		\| لینک‌دهی =
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
	\| نمایه =		\| نمایه =
	\| تغییر مسیر =		\| تغییر مسیر =
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =		\| اولویت =
	\| کیفیت =		\| کیفیت =
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

Nazarzadeh: صفحه‌ای تازه حاوی «{{شروع متن}} {{سوال}} آيا به جز بهشت و جهنم جاي ديگري هم در آخرت خواهد بود چگونه ج...» ایجاد کرد

2021-01-04T08:19:05Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{شروع متن}} {{سوال}} آيا به جز بهشت و جهنم جاي ديگري هم در آخرت خواهد بود چگونه ج...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{شروع متن}}
{{سوال}}
آيا به جز بهشت و جهنم جاي ديگري هم در آخرت خواهد بود چگونه جايي است و چه كساني در آن‌جا خواهند بود؟
{{پایان سوال}}
{{پاسخ}}
قرآن كريم و روايات ائمه معصومين(ع) اشاره به جايي دارند كه ميان بهشت و جهنم واقع شده است، نه جزء جهنم است و نه بهشت و اعراف ناميده مي‌شود، اعراف گذرگاه سخت و صعب‌العبوري است كه بر سر راه بهشت قرار دارد و دو قطب سعادت و شقاوت را از هم جدا مي‌كند و همچون زمين مرتفعي ميان آن دو، فاصله گرديده، به طوريكه مشرف بر بهشت و دوزخ است و آنها كه روي آن قرار دارند، بهشتيان و دوزخيان را مشاهده مي‌نمايند و با آنها سخن مي‌گويند.<ref>مكارم شيرازي، ناصر، تفسير نمونه. چاپ بيست و يکم، ۱۳۷۸، نشر دارالكتب الاسلاميه، تهران، ج۶، ص۹ـ۱۸۷، سبحاني، جعفر، منشور جاويد، انتشارات مؤسسه سيدالشهداء، چاپ اول، ۱۳۶۹، ج۹، ص۲۵۵.</ref>

==چه كساني در آنجا خواهند بود؟==

به نظر مرحوم علامه طباطبائي (ره) کساني در اعراف هستند که از جمله عباد مخلص خداوند مي باشند و نشانه‌هايي كه آيات قرآن براي اعرافيان ذكر نموده فقط بر مردان الهي صدق مي‌كند، اين ها از مقامات عاليه برخوردار هستند هر دو گروه سعادتمند و شقاوت مند را مي شناسند و اجازه سخن گفتن با اينها را دارند و توانايي شهادت و شفاعت را نيز دارا هستند. آنها مي‌توانند در اعراف به شفاعت بپردازند و با هر يك از بهشتيان و جهنميان سخني بگويند<ref>تفسير الميزان، اسماعيليان، ج۸، ص۱۲۱ – ۱۲۵.</ref> و به نظر ديگران، دو گروه ديگر هم در آنجا هستند: ۱. مسلمانان گنه‌كاري كه وارد بهشت نشده‌اند و اميد‌ ورود آن را دارند. ۲. آنها كه طاعتها و گناهانشان برابر است<ref>مكارم شيرازي، ناصر، تفسير نمونه، تهران، نشر دارالكتب الاسلاميه، چاپ بيست و يکم، ۱۳۷۸، ج۶، ص۱۸۸؛ و منشور جاويد، ج۱، ص۲۵۴؛ و برهان، ج۲، ص۱۸.</ref> اگرچه اعتقاد به وجود اعراف، متوقف بر نقل قرآن كريم و روايات معصومين(ع) است ولي با توجه به اينكه شفاعت نيز از حكمت خداوند سرچشمه مي‌گيرد و شفيعان بايد افراد والامقامي باشند كه از ضعيفان دستگيري ‌نمايند، لذا اشاره كم‌رنگي در اعماق حكم عقل به مسئله اعراف مي‌توان يافت،<ref>مكارم شيرازي، ناصر، پيام قرآن، مدرسه الامام اميرالمؤمنين(ع) ، چاپ اول، ۱۳۷۰، ج۶، ص۵۵۴.</ref> گويي در قيامت هم كه حكومت مطلقه خداوند به طور كامل نمايان است، مانند اين جهان، گروهي وجود دارند كه به تنظيم امور مردم مي‌پردازند، بهشتيان را به بهشت و جهنميان را به دوزخ روانه سازند، و در راه ماندگان شايسته را (به اذن خدا) كمك مي‌كنند تا اين گذرگاه، سخت را به پيمايند و به سعادت برسند.<ref>سبحاني، جعفر، منشور جاويد، انتشارات مؤسسه سيدالشهداء، چاپ اول، ۱۳۶۹، ج۹، ص۳۵۸.</ref>
{{پایان پاسخ}}
{{مطالعه بیشتر}}
==منابع جهت مطالعه بيشتر:==

۱. مشور جاويد ج۹، بحث اعراف، از آيت الله سبحان.

۲. پيام قرآن، ج۶، بحث اعراف، از آيت الله مكارم چاپ اول، ۱۳۷۰، مدرسه امام اميرالمؤمنين ـ عليه‌السّلام ـ .
{{پایان مطالعه بیشتر}}

==منابع==
<references />
{{شاخه
| شاخه اصلی =
| شاخه فرعی۱ =
| شاخه فرعی۲ =
| شاخه فرعی۳ =
}}
{{تکمیل مقاله
| شناسه =
| تیترها =
| ویرایش =
| لینک‌دهی =
| ناوبری =
| نمایه =
| تغییر مسیر =
| ارجاعات =
| بازبینی =
| تکمیل =
| اولویت =
| کیفیت =
}}
{{پایان متن}}