اصحاب رقیق - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shamloo در ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۱۳

2023-12-13T08:13:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۴۳
خط ۳:		خط ۳:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	'''رقیق''' به معنای ~~برده فروش~~ بوده<ref>بروجردى، حسين بن علی، منابع فقه شيعه (ترجمه جامع أحاديث الشيعة)، ج۲۲، ص۶۵۱، مترجم: جمعی از فضلا، تهران، فرهنگ سبز، چاپ اول، ۱۳۸۶ق.</ref> و تنها برای بیان شغلِ برخی راویان گفته شده و ارتباطی به [[مدح راوی\|مدح]] یا [[ذم راوی\|ذمِّ]] آنان ندارد.<ref>مشكينى اردبيلى، ابوالحسن، وجيزة في علم الرجال، ص۷۳، بیروت، مؤسسة الأعلمي للمطبوعات، چاپ اول، ۱۴۱۱ق.</ref> رقیق از ریشه رِقّ در اصل به هر چیز ناتوان گفته می‌شود. به برده نیز به جهت ناتوانی در مقابل مالک خود،‌ «رِقّ» گفته‌ می‌شود.<ref>صاحب بن عباد، إسماعيل بن عباد، المحيط في اللغة، ج۵، ص۲۱۰،‌ بيروت، عالم الکتاب، چاپ اول، ۱۴۱۴ق. فراهيدى، خليل بن أحمد، كتاب العين، ج۵، ص۲۴، قم، هجرت، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق. ابن‌فارس، أحمد بن فارس، معجم مقاييس اللغة، ج۲، ص۳۷۶، قم،مکتب الاعلام الاسلامی، چاپ اول، ۱۴۰۴ق. </ref>		'''رقیق''' به معنای برده‌فروش بوده<ref>بروجردى، حسين بن علی، منابع فقه شيعه (ترجمه جامع أحاديث الشيعة)، ج۲۲، ص۶۵۱، مترجم: جمعی از فضلا، تهران، فرهنگ سبز، چاپ اول، ۱۳۸۶ق.</ref> و تنها برای بیان شغلِ برخی راویان گفته شده و ارتباطی به [[مدح راوی\|مدح]] یا [[ذم راوی\|ذمِّ]] آنان ندارد.<ref>مشكينى اردبيلى، ابوالحسن، وجيزة في علم الرجال، ص۷۳، بیروت، مؤسسة الأعلمي للمطبوعات، چاپ اول، ۱۴۱۱ق.</ref> رقیق از ریشه رِقّ در اصل به هر چیز ناتوان گفته می‌شود. به برده نیز به جهت ناتوانی در مقابل مالک خود،‌ «رِقّ» گفته‌ می‌شود.<ref>صاحب بن عباد، إسماعيل بن عباد، المحيط في اللغة، ج۵، ص۲۱۰،‌ بيروت، عالم الکتاب، چاپ اول، ۱۴۱۴ق. فراهيدى، خليل بن أحمد، كتاب العين، ج۵، ص۲۴، قم، هجرت، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق. ابن‌فارس، أحمد بن فارس، معجم مقاييس اللغة، ج۲، ص۳۷۶، قم،مکتب الاعلام الاسلامی، چاپ اول، ۱۴۰۴ق. </ref>

	اصطلاحِ اصحاب الرقیق را [[کلینی]] در ~~کتاب~~ [[کافی]] در سلسله سند روایت آورده است.<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، ج۵، ص۲۸۵، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق.</ref> از متن روایت کلینی استفاده می‌شود که این فرد برده‌ای را برای [[امام صادق(ع)]] خریداری کرده بود.<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۵، ص۲۸۵.</ref> این اصطلاح در کتاب‌های رجالی اولیه وجود ندارد. [[مامقانی]] ~~رجال شناس~~ شیعه، اصطلاح «صاحب الرقیق» را برای ~~ابو الجعيجعة~~ صحابه رسول الله(ص) آورده است.<ref>مامقانى، عبدالله، تنقيح المقال في علم الرجال(رحلي)، ج۳، ص۹، بى جا، بی‌نا، بی‌تا. </ref>		اصطلاحِ اصحاب الرقیق را [[محمد بن یعقوب کلینی\|کلینی]] در [[اعتبار کتاب کافی\|کتاب کافی]] در سلسله سند روایت آورده است.<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، ج۵، ص۲۸۵، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق.</ref> از متن روایت کلینی استفاده می‌شود که این فرد برده‌ای را برای [[امام صادق(ع)]] خریداری کرده بود.<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۵، ص۲۸۵.</ref> این اصطلاح در کتاب‌های رجالی اولیه وجود ندارد. [[مامقانی]]، رجال‌شناس شیعه، اصطلاح «صاحب الرقیق» را برای ابو‌الجعيجعة صحابه رسول الله(ص) آورده است.<ref>مامقانى، عبدالله، تنقيح المقال في علم الرجال(رحلي)، ج۳، ص۹، بى جا، بی‌نا، بی‌تا. </ref>

	برای ~~برده فروش~~ اصطلاح بيّاع‏ الرّقيق<ref>مامقانى، عبدالله، تنقيح المقال في علم الرجال(رحلي)، ج۱، ص۲، بى جا، بی‌نا، چاپ اول، بی‌تا.</ref> و بيّاع‏ الجواری<ref>نجاشى، احمد بن على، رجال النجاشي، ص۴۲۱،‌ قم، مؤسسة النشر الإسلامي، بی‌تا.</ref> نیز آمده است.		برای برده‌فروش اصطلاح بيّاع‏ الرّقيق<ref>مامقانى، عبدالله، تنقيح المقال في علم الرجال(رحلي)، ج۱، ص۲، بى جا، بی‌نا، چاپ اول، بی‌تا.</ref> و بيّاع‏ الجواری<ref>نجاشى، احمد بن على، رجال النجاشي، ص۴۲۱،‌ قم، مؤسسة النشر الإسلامي، بی‌تا.</ref> نیز آمده است.
	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}

Rezapour در ‏۱۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۳

2022-09-18T10:33:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۰۳
خط ۵:		خط ۵:
	'''رقیق''' به معنای برده فروش بوده<ref>بروجردى، حسين بن علی، منابع فقه شيعه (ترجمه جامع أحاديث الشيعة)، ج۲۲، ص۶۵۱، مترجم: جمعی از فضلا، تهران، فرهنگ سبز، چاپ اول، ۱۳۸۶ق.</ref> و تنها برای بیان شغلِ برخی راویان گفته شده و ارتباطی به [[مدح راوی\|مدح]] یا [[ذم راوی\|ذمِّ]] آنان ندارد.<ref>مشكينى اردبيلى، ابوالحسن، وجيزة في علم الرجال، ص۷۳، بیروت، مؤسسة الأعلمي للمطبوعات، چاپ اول، ۱۴۱۱ق.</ref> رقیق از ریشه رِقّ در اصل به هر چیز ناتوان گفته می‌شود. به برده نیز به جهت ناتوانی در مقابل مالک خود،‌ «رِقّ» گفته‌ می‌شود.<ref>صاحب بن عباد، إسماعيل بن عباد، المحيط في اللغة، ج۵، ص۲۱۰،‌ بيروت، عالم الکتاب، چاپ اول، ۱۴۱۴ق. فراهيدى، خليل بن أحمد، كتاب العين، ج۵، ص۲۴، قم، هجرت، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق. ابن‌فارس، أحمد بن فارس، معجم مقاييس اللغة، ج۲، ص۳۷۶، قم،مکتب الاعلام الاسلامی، چاپ اول، ۱۴۰۴ق. </ref>		'''رقیق''' به معنای برده فروش بوده<ref>بروجردى، حسين بن علی، منابع فقه شيعه (ترجمه جامع أحاديث الشيعة)، ج۲۲، ص۶۵۱، مترجم: جمعی از فضلا، تهران، فرهنگ سبز، چاپ اول، ۱۳۸۶ق.</ref> و تنها برای بیان شغلِ برخی راویان گفته شده و ارتباطی به [[مدح راوی\|مدح]] یا [[ذم راوی\|ذمِّ]] آنان ندارد.<ref>مشكينى اردبيلى، ابوالحسن، وجيزة في علم الرجال، ص۷۳، بیروت، مؤسسة الأعلمي للمطبوعات، چاپ اول، ۱۴۱۱ق.</ref> رقیق از ریشه رِقّ در اصل به هر چیز ناتوان گفته می‌شود. به برده نیز به جهت ناتوانی در مقابل مالک خود،‌ «رِقّ» گفته‌ می‌شود.<ref>صاحب بن عباد، إسماعيل بن عباد، المحيط في اللغة، ج۵، ص۲۱۰،‌ بيروت، عالم الکتاب، چاپ اول، ۱۴۱۴ق. فراهيدى، خليل بن أحمد، كتاب العين، ج۵، ص۲۴، قم، هجرت، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق. ابن‌فارس، أحمد بن فارس، معجم مقاييس اللغة، ج۲، ص۳۷۶، قم،مکتب الاعلام الاسلامی، چاپ اول، ۱۴۰۴ق. </ref>

	~~اصطلاح~~ اصحاب الرقیق را [[کلینی]] در کتاب [[کافی]] در سلسله سند روایت آورده است.<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، ج۵، ص۲۸۵، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق.</ref> این اصطلاح در کتاب‌های رجالی اولیه وجود ندارد. [[مامقانی]] رجال شناس شیعه، اصطلاح «صاحب الرقیق» را برای ابو الجعيجعة صحابه رسول الله(ص) آورده است.<ref>مامقانى، عبدالله، تنقيح المقال في علم الرجال(رحلي)، ج۳، ص۹، بى جا، بی‌نا، بی‌تا. </ref> از متن روایت کلینی استفاده می‌شود که این فرد برده‌ای را برای [[امام صادق(ع)]] خریداری کرده بود.<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۵، ص۲۸۵.</ref>		اصطلاحِ اصحاب الرقیق را [[کلینی]] در کتاب [[کافی]] در سلسله سند روایت آورده است.<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، ج۵، ص۲۸۵، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق.</ref> از متن روایت کلینی استفاده می‌شود که این فرد برده‌ای را برای [[امام صادق(ع)]] خریداری کرده بود.<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۵، ص۲۸۵.</ref> این اصطلاح در کتاب‌های رجالی اولیه وجود ندارد. [[مامقانی]] رجال شناس شیعه، اصطلاح «صاحب الرقیق» را برای ابو الجعيجعة صحابه رسول الله(ص) آورده است.<ref>مامقانى، عبدالله، تنقيح المقال في علم الرجال(رحلي)، ج۳، ص۹، بى جا، بی‌نا، بی‌تا. </ref>

	برای برده فروش اصطلاح بيّاع‏ الرّقيق<ref>مامقانى، عبدالله، تنقيح المقال في علم الرجال(رحلي)، ج۱، ص۲، بى جا، بی‌نا، چاپ اول، بی‌تا.</ref> و بيّاع‏ الجواری<ref>نجاشى، احمد بن على، رجال النجاشي، ص۴۲۱،‌ قم، مؤسسة النشر الإسلامي، بی‌تا.</ref> نیز آمده است.		برای برده فروش اصطلاح بيّاع‏ الرّقيق<ref>مامقانى، عبدالله، تنقيح المقال في علم الرجال(رحلي)، ج۱، ص۲، بى جا، بی‌نا، چاپ اول، بی‌تا.</ref> و بيّاع‏ الجواری<ref>نجاشى، احمد بن على، رجال النجاشي، ص۴۲۱،‌ قم، مؤسسة النشر الإسلامي، بی‌تا.</ref> نیز آمده است.

Rezapour در ‏۱۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۹

2022-09-18T10:19:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۴۹
خط ۵:		خط ۵:
	'''رقیق''' به معنای برده فروش بوده<ref>بروجردى، حسين بن علی، منابع فقه شيعه (ترجمه جامع أحاديث الشيعة)، ج۲۲، ص۶۵۱، مترجم: جمعی از فضلا، تهران، فرهنگ سبز، چاپ اول، ۱۳۸۶ق.</ref> و تنها برای بیان شغلِ برخی راویان گفته شده و ارتباطی به [[مدح راوی\|مدح]] یا [[ذم راوی\|ذمِّ]] آنان ندارد.<ref>مشكينى اردبيلى، ابوالحسن، وجيزة في علم الرجال، ص۷۳، بیروت، مؤسسة الأعلمي للمطبوعات، چاپ اول، ۱۴۱۱ق.</ref> رقیق از ریشه رِقّ در اصل به هر چیز ناتوان گفته می‌شود. به برده نیز به جهت ناتوانی در مقابل مالک خود،‌ «رِقّ» گفته‌ می‌شود.<ref>صاحب بن عباد، إسماعيل بن عباد، المحيط في اللغة، ج۵، ص۲۱۰،‌ بيروت، عالم الکتاب، چاپ اول، ۱۴۱۴ق. فراهيدى، خليل بن أحمد، كتاب العين، ج۵، ص۲۴، قم، هجرت، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق. ابن‌فارس، أحمد بن فارس، معجم مقاييس اللغة، ج۲، ص۳۷۶، قم،مکتب الاعلام الاسلامی، چاپ اول، ۱۴۰۴ق. </ref>		'''رقیق''' به معنای برده فروش بوده<ref>بروجردى، حسين بن علی، منابع فقه شيعه (ترجمه جامع أحاديث الشيعة)، ج۲۲، ص۶۵۱، مترجم: جمعی از فضلا، تهران، فرهنگ سبز، چاپ اول، ۱۳۸۶ق.</ref> و تنها برای بیان شغلِ برخی راویان گفته شده و ارتباطی به [[مدح راوی\|مدح]] یا [[ذم راوی\|ذمِّ]] آنان ندارد.<ref>مشكينى اردبيلى، ابوالحسن، وجيزة في علم الرجال، ص۷۳، بیروت، مؤسسة الأعلمي للمطبوعات، چاپ اول، ۱۴۱۱ق.</ref> رقیق از ریشه رِقّ در اصل به هر چیز ناتوان گفته می‌شود. به برده نیز به جهت ناتوانی در مقابل مالک خود،‌ «رِقّ» گفته‌ می‌شود.<ref>صاحب بن عباد، إسماعيل بن عباد، المحيط في اللغة، ج۵، ص۲۱۰،‌ بيروت، عالم الکتاب، چاپ اول، ۱۴۱۴ق. فراهيدى، خليل بن أحمد، كتاب العين، ج۵، ص۲۴، قم، هجرت، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق. ابن‌فارس، أحمد بن فارس، معجم مقاييس اللغة، ج۲، ص۳۷۶، قم،مکتب الاعلام الاسلامی، چاپ اول، ۱۴۰۴ق. </ref>

	اصطلاح اصحاب الرقیق را [[کلینی]] در کتاب [[کافی]] در سلسله سند روایت آورده است.<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، ج۵، ص۲۸۵، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق.</ref> این اصطلاح در کتاب‌های رجالی اولیه وجود ندارد. [[مامقانی]] رجال شناس شیعه، اصطلاح «صاحب الرقیق» را برای ابو الجعيجعة صحابه رسول الله(ص) آورده است.<ref>مامقانى، عبدالله، تنقيح المقال في علم الرجال(رحلي)، ج۳، ص۹، بى جا، بی‌نا، بی‌تا. </ref> از متن روایت کلینی استفاده می‌شود که این فرد برده‌ای را برای [[امام صادق(ع)]] خریداری کرده بود<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۵، ص۲۸۵.</ref>		اصطلاح اصحاب الرقیق را [[کلینی]] در کتاب [[کافی]] در سلسله سند روایت آورده است.<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، ج۵، ص۲۸۵، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق.</ref> این اصطلاح در کتاب‌های رجالی اولیه وجود ندارد. [[مامقانی]] رجال شناس شیعه، اصطلاح «صاحب الرقیق» را برای ابو الجعيجعة صحابه رسول الله(ص) آورده است.<ref>مامقانى، عبدالله، تنقيح المقال في علم الرجال(رحلي)، ج۳، ص۹، بى جا، بی‌نا، بی‌تا. </ref> از متن روایت کلینی استفاده می‌شود که این فرد برده‌ای را برای [[امام صادق(ع)]] خریداری کرده بود.<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۵، ص۲۸۵.</ref>

	برای برده فروش اصطلاح بيّاع‏ الرّقيق<ref>مامقانى، عبدالله، تنقيح المقال في علم الرجال(رحلي)، ج۱، ص۲، بى جا، بی‌نا، چاپ اول، بی‌تا.</ref> و بيّاع‏ الجواری<ref>نجاشى، احمد بن على، رجال النجاشي، ص۴۲۱،‌ قم، مؤسسة النشر الإسلامي، بی‌تا.</ref> نیز آمده است.		برای برده فروش اصطلاح بيّاع‏ الرّقيق<ref>مامقانى، عبدالله، تنقيح المقال في علم الرجال(رحلي)، ج۱، ص۲، بى جا، بی‌نا، چاپ اول، بی‌تا.</ref> و بيّاع‏ الجواری<ref>نجاشى، احمد بن على، رجال النجاشي، ص۴۲۱،‌ قم، مؤسسة النشر الإسلامي، بی‌تا.</ref> نیز آمده است.
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\| تغییر مسیر = شد		\| تغییر مسیر = شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی =		\| بازبینی = شد
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت = ج		\| اولویت = ج

Rezapour در ‏۱۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۸

2022-09-18T10:18:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۴۸
خط ۳:		خط ۳:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	~~اصطلاح~~ '''رقیق''' به معنای برده فروش<ref>بروجردى، حسين بن علی، منابع فقه شيعه (ترجمه جامع أحاديث الشيعة)، ج۲۲، ص۶۵۱، مترجم: جمعی از فضلا، تهران، فرهنگ سبز، چاپ اول، ۱۳۸۶ق.</ref> تنها برای بیان ~~شغل~~ برخی راویان گفته شده و ارتباطی به [[مدح راوی\|مدح]] یا [[ذم راوی\|ذمِّ]] آنان ندارد.<ref>مشكينى اردبيلى، ابوالحسن، وجيزة في علم الرجال، ص۷۳، بیروت، مؤسسة الأعلمي للمطبوعات، چاپ اول، ۱۴۱۱ق.</ref> رقیق از ریشه رِقّ در اصل به هر چیز ناتوان گفته می‌شود. به برده نیز به جهت ناتوانی در مقابل مالک خود،‌ «رِقّ» گفته‌ می‌شود.<ref>صاحب بن عباد، إسماعيل بن عباد، المحيط في اللغة، ج۵، ص۲۱۰،‌ بيروت، عالم الکتاب، چاپ اول، ۱۴۱۴ق. فراهيدى، خليل بن أحمد، كتاب العين، ج۵، ص۲۴، قم، هجرت، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق. ابن‌فارس، أحمد بن فارس، معجم مقاييس اللغة، ج۲، ص۳۷۶، قم،مکتب الاعلام الاسلامی، چاپ اول، ۱۴۰۴ق. </ref>		'''رقیق''' به معنای برده فروش بوده<ref>بروجردى، حسين بن علی، منابع فقه شيعه (ترجمه جامع أحاديث الشيعة)، ج۲۲، ص۶۵۱، مترجم: جمعی از فضلا، تهران، فرهنگ سبز، چاپ اول، ۱۳۸۶ق.</ref> و تنها برای بیان شغلِ برخی راویان گفته شده و ارتباطی به [[مدح راوی\|مدح]] یا [[ذم راوی\|ذمِّ]] آنان ندارد.<ref>مشكينى اردبيلى، ابوالحسن، وجيزة في علم الرجال، ص۷۳، بیروت، مؤسسة الأعلمي للمطبوعات، چاپ اول، ۱۴۱۱ق.</ref> رقیق از ریشه رِقّ در اصل به هر چیز ناتوان گفته می‌شود. به برده نیز به جهت ناتوانی در مقابل مالک خود،‌ «رِقّ» گفته‌ می‌شود.<ref>صاحب بن عباد، إسماعيل بن عباد، المحيط في اللغة، ج۵، ص۲۱۰،‌ بيروت، عالم الکتاب، چاپ اول، ۱۴۱۴ق. فراهيدى، خليل بن أحمد، كتاب العين، ج۵، ص۲۴، قم، هجرت، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق. ابن‌فارس، أحمد بن فارس، معجم مقاييس اللغة، ج۲، ص۳۷۶، قم،مکتب الاعلام الاسلامی، چاپ اول، ۱۴۰۴ق. </ref>

	اصطلاح اصحاب الرقیق را [[کلینی]] در کتاب [[کافی]] در سلسله سند روایت آورده است.<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، ج۵، ص۲۸۵، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق.</ref> این اصطلاح در کتاب‌های رجالی اولیه وجود ندارد. [[مامقانی]] رجال شناس شیعه، اصطلاح «صاحب الرقیق» را برای ابو الجعيجعة صحابه رسول الله(ص) آورده است.<ref>مامقانى، عبدالله، تنقيح المقال في علم الرجال(رحلي)، ج۳، ص۹، بى جا، بی‌نا، بی‌تا. </ref> از متن روایت کلینی استفاده می‌شود که این فرد برده‌ای را برای [[امام صادق(ع)]] خریداری کرده بود<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۵، ص۲۸۵.</ref>		اصطلاح اصحاب الرقیق را [[کلینی]] در کتاب [[کافی]] در سلسله سند روایت آورده است.<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، ج۵، ص۲۸۵، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق.</ref> این اصطلاح در کتاب‌های رجالی اولیه وجود ندارد. [[مامقانی]] رجال شناس شیعه، اصطلاح «صاحب الرقیق» را برای ابو الجعيجعة صحابه رسول الله(ص) آورده است.<ref>مامقانى، عبدالله، تنقيح المقال في علم الرجال(رحلي)، ج۳، ص۹، بى جا، بی‌نا، بی‌تا. </ref> از متن روایت کلینی استفاده می‌شود که این فرد برده‌ای را برای [[امام صادق(ع)]] خریداری کرده بود<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۵، ص۲۸۵.</ref>

Rezapour در ‏۱۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۷

2022-09-18T09:57:13Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۲۷
خط ۵:		خط ۵:
	اصطلاح '''رقیق''' به معنای برده فروش<ref>بروجردى، حسين بن علی، منابع فقه شيعه (ترجمه جامع أحاديث الشيعة)، ج۲۲، ص۶۵۱، مترجم: جمعی از فضلا، تهران، فرهنگ سبز، چاپ اول، ۱۳۸۶ق.</ref> تنها برای بیان شغل برخی راویان گفته شده و ارتباطی به [[مدح راوی\|مدح]] یا [[ذم راوی\|ذمِّ]] آنان ندارد.<ref>مشكينى اردبيلى، ابوالحسن، وجيزة في علم الرجال، ص۷۳، بیروت، مؤسسة الأعلمي للمطبوعات، چاپ اول، ۱۴۱۱ق.</ref> رقیق از ریشه رِقّ در اصل به هر چیز ناتوان گفته می‌شود. به برده نیز به جهت ناتوانی در مقابل مالک خود،‌ «رِقّ» گفته‌ می‌شود.<ref>صاحب بن عباد، إسماعيل بن عباد، المحيط في اللغة، ج۵، ص۲۱۰،‌ بيروت، عالم الکتاب، چاپ اول، ۱۴۱۴ق. فراهيدى، خليل بن أحمد، كتاب العين، ج۵، ص۲۴، قم، هجرت، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق. ابن‌فارس، أحمد بن فارس، معجم مقاييس اللغة، ج۲، ص۳۷۶، قم،مکتب الاعلام الاسلامی، چاپ اول، ۱۴۰۴ق. </ref>		اصطلاح '''رقیق''' به معنای برده فروش<ref>بروجردى، حسين بن علی، منابع فقه شيعه (ترجمه جامع أحاديث الشيعة)، ج۲۲، ص۶۵۱، مترجم: جمعی از فضلا، تهران، فرهنگ سبز، چاپ اول، ۱۳۸۶ق.</ref> تنها برای بیان شغل برخی راویان گفته شده و ارتباطی به [[مدح راوی\|مدح]] یا [[ذم راوی\|ذمِّ]] آنان ندارد.<ref>مشكينى اردبيلى، ابوالحسن، وجيزة في علم الرجال، ص۷۳، بیروت، مؤسسة الأعلمي للمطبوعات، چاپ اول، ۱۴۱۱ق.</ref> رقیق از ریشه رِقّ در اصل به هر چیز ناتوان گفته می‌شود. به برده نیز به جهت ناتوانی در مقابل مالک خود،‌ «رِقّ» گفته‌ می‌شود.<ref>صاحب بن عباد، إسماعيل بن عباد، المحيط في اللغة، ج۵، ص۲۱۰،‌ بيروت، عالم الکتاب، چاپ اول، ۱۴۱۴ق. فراهيدى، خليل بن أحمد، كتاب العين، ج۵، ص۲۴، قم، هجرت، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق. ابن‌فارس، أحمد بن فارس، معجم مقاييس اللغة، ج۲، ص۳۷۶، قم،مکتب الاعلام الاسلامی، چاپ اول، ۱۴۰۴ق. </ref>

	اصطلاح ~~'''~~اصحاب الرقیق~~'''~~ را [[کلینی]] در کتاب [[کافی]] در سلسله سند روایت آورده است.<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، ج۵، ص۲۸۵، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق.</ref> این اصطلاح در کتاب‌های رجالی اولیه وجود ندارد. [[مامقانی]] رجال شناس شیعه، اصطلاح «صاحب الرقیق» را برای ابو الجعيجعة صحابه رسول الله(ص) آورده است.<ref>مامقانى، عبدالله، تنقيح المقال في علم الرجال(رحلي)، ج۳، ص۹، بى جا، بی‌نا، بی‌تا. </ref> از متن روایت کلینی استفاده می‌شود که این فرد برده‌ای را برای [[امام صادق(ع)]] خریداری کرده بود<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۵، ص۲۸۵.</ref>		اصطلاح اصحاب الرقیق را [[کلینی]] در کتاب [[کافی]] در سلسله سند روایت آورده است.<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، ج۵، ص۲۸۵، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق.</ref> این اصطلاح در کتاب‌های رجالی اولیه وجود ندارد. [[مامقانی]] رجال شناس شیعه، اصطلاح «صاحب الرقیق» را برای ابو الجعيجعة صحابه رسول الله(ص) آورده است.<ref>مامقانى، عبدالله، تنقيح المقال في علم الرجال(رحلي)، ج۳، ص۹، بى جا، بی‌نا، بی‌تا. </ref> از متن روایت کلینی استفاده می‌شود که این فرد برده‌ای را برای [[امام صادق(ع)]] خریداری کرده بود<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۵، ص۲۸۵.</ref>

	برای برده فروش اصطلاح بيّاع‏ الرّقيق<ref>مامقانى، عبدالله، تنقيح المقال في علم الرجال(رحلي)، ج۱، ص۲، بى جا، بی‌نا، چاپ اول، بی‌تا.</ref> و بيّاع‏ الجواری<ref>نجاشى، احمد بن على، رجال النجاشي، ص۴۲۱،‌ قم، مؤسسة النشر الإسلامي، بی‌تا.</ref> نیز آمده است.		برای برده فروش اصطلاح بيّاع‏ الرّقيق<ref>مامقانى، عبدالله، تنقيح المقال في علم الرجال(رحلي)، ج۱، ص۲، بى جا، بی‌نا، چاپ اول، بی‌تا.</ref> و بيّاع‏ الجواری<ref>نجاشى، احمد بن على، رجال النجاشي، ص۴۲۱،‌ قم، مؤسسة النشر الإسلامي، بی‌تا.</ref> نیز آمده است.

Rezapour در ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۲۶

2022-09-05T06:26:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۶
خط ۳:		خط ۳:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	'''رقیق''' از ریشه ~~'''~~رِقّ~~'''~~ در اصل به ~~چیز نرم، نازک، چیزی مانند کاغذ، نوشته روشن، زمین نرم و~~ هر چیز ناتوان گفته می‌شود. به برده ~~رِقّ گفته‌ می‌شود، چون~~ در مقابل مالک ~~خود، ناتوان است و گویا همانند نوشته روی کاغذ، بردگی بر او نوشته شده است~~.<ref>~~رک:~~ صاحب بن عباد، إسماعيل بن عباد، المحيط في اللغة، بيروت، عالم الکتاب، چاپ اول، ~~1414ق، ج5، ص210~~. فراهيدى، خليل بن أحمد، كتاب العين، قم، هجرت، چاپ دوم، ~~1409ق، ج5، ص24~~. ~~ابن فارس،~~ أحمد بن فارس، معجم مقاييس اللغة، قم،مکتب الاعلام الاسلامی، چاپ اول، 1404ق، ج2، ص376. راغب اصفهانى، حسين بن محمد، ترجمه و تحقيق مفردات الفاظ قرآن، مترجم: غلامرضا خسروی، تهران، مرتضوی، چاپ دوم، 1374ش.</ref>		اصطلاح '''رقیق''' به معنای برده فروش<ref>بروجردى، حسين بن علی، منابع فقه شيعه (ترجمه جامع أحاديث الشيعة)، ج۲۲، ص۶۵۱، مترجم: جمعی از فضلا، تهران، فرهنگ سبز، چاپ اول، ۱۳۸۶ق.</ref> تنها برای بیان شغل برخی راویان گفته شده و ارتباطی به [[مدح راوی\|مدح]] یا [[ذم راوی\|ذمِّ]] آنان ندارد.<ref>مشكينى اردبيلى، ابوالحسن، وجيزة في علم الرجال، ص۷۳، بیروت، مؤسسة الأعلمي للمطبوعات، چاپ اول، ۱۴۱۱ق.</ref> رقیق از ریشه رِقّ در اصل به هر چیز ناتوان گفته می‌شود. به برده نیز به جهت ناتوانی در مقابل مالک خود،‌ «رِقّ» گفته‌ می‌شود.<ref>صاحب بن عباد، إسماعيل بن عباد، المحيط في اللغة، ج۵، ص۲۱۰،‌ بيروت، عالم الکتاب، چاپ اول، ۱۴۱۴ق. فراهيدى، خليل بن أحمد، كتاب العين، ج۵، ص۲۴، قم، هجرت، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق. ابن‌فارس، أحمد بن فارس، معجم مقاييس اللغة، ج۲، ص۳۷۶، قم،مکتب الاعلام الاسلامی، چاپ اول، ۱۴۰۴ق. </ref>

	اصطلاح '''اصحاب الرقیق''' را [[کلینی]] در کتاب [[کافی]] در سلسله سند ~~روایتی~~ آورده است<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، ~~دار الکتب~~ الاسلامیه، چاپ چهارم، 1407 ق، ج5، ص285، حدیث3: أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا مِنْ أَصْحَابِ‏ الرَّقِيقِ.</ref>		اصطلاح '''اصحاب الرقیق''' را [[کلینی]] در کتاب [[کافی]] در سلسله سند روایت آورده است.<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، ج۵، ص۲۸۵، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق.</ref> این اصطلاح در کتاب‌های رجالی اولیه وجود ندارد. [[مامقانی]] رجال شناس شیعه، اصطلاح «صاحب الرقیق» را برای ابو الجعيجعة صحابه رسول الله(ص) آورده است.<ref>مامقانى، عبدالله، تنقيح المقال في علم الرجال(رحلي)، ج۳، ص۹، بى جا، بی‌نا، بی‌تا. </ref> از متن روایت کلینی استفاده می‌شود که این فرد برده‌ای را برای [[امام صادق(ع)]] خریداری کرده بود<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۵، ص۲۸۵.</ref>
	این اصطلاح در کتاب‌های رجالی اولیه نیامده است. [[الموسوعه الرجالیه]] فقط سلسله سند کافی را بدون توضیحی درباره اصحاب الرقیق آورده است<ref>تبریزی، جواد، الموسوعه الرجالیه، ج۵، ص۱۴۱، قم، دارالصدیقه الشهیده، ۱۴۲۹ق، ج۵، ص۱۴۱.~~</ref>~~ [[مامقانی]] اصطلاح ~~""صاحب الرقیق""~~ را برای ابو الجعيجعة صحابه رسول الله(ص) آورده است.<ref>مامقانى، عبدالله، تنقيح المقال في علم الرجال(رحلي)، بى جا، بی‌نا، ~~چاپ اول، بی‌تا، ج3الکنی، ص9~~. </ref> ~~وی توضیحی درباره این اصطلاح نداده است.~~
			برای برده فروش اصطلاح بيّاع‏ الرّقيق<ref>مامقانى، عبدالله، تنقيح المقال في علم الرجال(رحلي)، ج۱، ص۲، بى جا، بی‌نا، چاپ اول، بی‌تا.</ref> و بيّاع‏ الجواری<ref>نجاشى، احمد بن على، رجال النجاشي، ص۴۲۱،‌ قم، مؤسسة النشر الإسلامي، بی‌تا.</ref> نیز آمده است.
	از متن روایت کلینی استفاده می‌شود که این فرد برده‌ای را برای [[امام صادق(ع)]] خریداری کرده بود<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، 1407 ق، ج5، ص285، حدیث3.</ref> برخی از مترجمان نیز اصحاب الرقیق را به برده فروش ترجمه کرده‌اند<ref>بروجردى، حسين بن علی، منابع فقه شيعه (ترجمه جامع أحاديث الشيعة)، مترجم: جمعی از فضلا، تهران، فرهنگ سبز، چاپ اول، 1386ق، ج22، ص651.</ref> برای برده فروش اصطلاح ~~'''~~بيّاع‏ الرّقيق~~'''~~<ref>مامقانى، عبدالله، تنقيح المقال في علم الرجال(رحلي)، بى جا، بی‌نا، چاپ اول، ~~بی‌تا، ج1، ص2~~. </ref> و ~~'''~~بيّاع‏ الجواری~~'''~~<ref>نجاشى، احمد بن على، رجال النجاشي، قم، مؤسسة النشر الإسلامي، ~~چاپ ششم، 1365ش، ص421~~.</ref> نیز آمده است.

	این اصطلاح فقط برای بیان شغل راوی گفته شده و شغل و محل سکونت یا القاب و کنیه راوی ارتباطی به [[مدح راوی\|مدح]] یا [[ذم راوی\|ذمِّ]] راوی ندارد.<ref>مشكينى اردبيلى، ابوالحسن، وجيزة في علم الرجال، بیروت، مؤسسة الأعلمي للمطبوعات، چاپ اول، 1411ق، ص73.</ref>

	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}

	== منابع ==		==منابع ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}
	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی =حدیث		\| شاخه اصلی = حدیث
	\| شاخه فرعی۱ =منبع‌شناسی		\| شاخه فرعی۱ = منبع‌شناسی
	\| شاخه فرعی۲ =علم رجال		\| شاخه فرعی۲ = علم رجال
	\| شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله
	\| شناسه =-		\| شناسه = -
	\| تیترها =-		\| تیترها = -
	\| ویرایش =شد		\| ویرایش = شد
	\| لینک‌دهی =شد		\| لینک‌دهی = شد
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
	\| نمایه =		\| نمایه =
	\| تغییر مسیر =شد		\| تغییر مسیر = شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =ج		\| اولویت = ج
	\| کیفیت =ج		\| کیفیت = ج
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

Fabbasi: یک پاورقی به ذیل بیاع الرقیق اضافه شد

2022-09-04T18:33:43Z

یک پاورقی به ذیل بیاع الرقیق اضافه شد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۰۳
خط ۸:		خط ۸:
	این اصطلاح در کتاب‌های رجالی اولیه نیامده است. [[الموسوعه الرجالیه]] فقط سلسله سند کافی را بدون توضیحی درباره اصحاب الرقیق آورده است<ref>تبریزی، جواد، الموسوعه الرجالیه، ج۵، ص۱۴۱، قم، دارالصدیقه الشهیده، ۱۴۲۹ق، ج۵، ص۱۴۱.</ref> [[مامقانی]] اصطلاح ""صاحب الرقیق"" را برای ابو الجعيجعة صحابه رسول الله(ص) آورده است.<ref>مامقانى، عبدالله، تنقيح المقال في علم الرجال(رحلي)، بى جا، بی‌نا، چاپ اول، بی‌تا، ج3الکنی، ص9. </ref> وی توضیحی درباره این اصطلاح نداده است.		این اصطلاح در کتاب‌های رجالی اولیه نیامده است. [[الموسوعه الرجالیه]] فقط سلسله سند کافی را بدون توضیحی درباره اصحاب الرقیق آورده است<ref>تبریزی، جواد، الموسوعه الرجالیه، ج۵، ص۱۴۱، قم، دارالصدیقه الشهیده، ۱۴۲۹ق، ج۵، ص۱۴۱.</ref> [[مامقانی]] اصطلاح ""صاحب الرقیق"" را برای ابو الجعيجعة صحابه رسول الله(ص) آورده است.<ref>مامقانى، عبدالله، تنقيح المقال في علم الرجال(رحلي)، بى جا، بی‌نا، چاپ اول، بی‌تا، ج3الکنی، ص9. </ref> وی توضیحی درباره این اصطلاح نداده است.

	از متن روایت کلینی استفاده می‌شود که این فرد برده‌ای را برای [[امام صادق(ع)]] خریداری کرده بود<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، 1407 ق، ج5، ص285، حدیث3.</ref> برخی از مترجمان نیز اصحاب الرقیق را به برده فروش ترجمه کرده‌اند<ref>بروجردى، حسين بن علی، منابع فقه شيعه (ترجمه جامع أحاديث الشيعة)، مترجم: جمعی از فضلا، تهران، فرهنگ سبز، چاپ اول، 1386ق، ج22، ص651.</ref> برای برده فروش اصطلاح '''بيّاع‏ الرّقيق''' و '''بيّاع‏ الجواری''' ~~نیز آمده است.~~<ref>نجاشى، احمد بن على، رجال النجاشي، قم، مؤسسة النشر الإسلامي، چاپ ششم، 1365ش، ص421.</ref>		از متن روایت کلینی استفاده می‌شود که این فرد برده‌ای را برای [[امام صادق(ع)]] خریداری کرده بود<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، 1407 ق، ج5، ص285، حدیث3.</ref> برخی از مترجمان نیز اصحاب الرقیق را به برده فروش ترجمه کرده‌اند<ref>بروجردى، حسين بن علی، منابع فقه شيعه (ترجمه جامع أحاديث الشيعة)، مترجم: جمعی از فضلا، تهران، فرهنگ سبز، چاپ اول، 1386ق، ج22، ص651.</ref> برای برده فروش اصطلاح '''بيّاع‏ الرّقيق'''<ref>مامقانى، عبدالله، تنقيح المقال في علم الرجال(رحلي)، بى جا، بی‌نا، چاپ اول، بی‌تا، ج1، ص2. </ref> و '''بيّاع‏ الجواری'''<ref>نجاشى، احمد بن على، رجال النجاشي، قم، مؤسسة النشر الإسلامي، چاپ ششم، 1365ش، ص421.</ref> نیز آمده است.

	این اصطلاح فقط برای بیان شغل راوی گفته شده و شغل و محل سکونت یا القاب و کنیه راوی ارتباطی به [[مدح راوی\|مدح]] یا [[ذم راوی\|ذمِّ]] راوی ندارد.<ref>مشكينى اردبيلى، ابوالحسن، وجيزة في علم الرجال، بیروت، مؤسسة الأعلمي للمطبوعات، چاپ اول، 1411ق، ص73.</ref>		این اصطلاح فقط برای بیان شغل راوی گفته شده و شغل و محل سکونت یا القاب و کنیه راوی ارتباطی به [[مدح راوی\|مدح]] یا [[ذم راوی\|ذمِّ]] راوی ندارد.<ref>مشكينى اردبيلى، ابوالحسن، وجيزة في علم الرجال، بیروت، مؤسسة الأعلمي للمطبوعات، چاپ اول، 1411ق، ص73.</ref>

Fabbasi در ‏۴ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۲۸

2022-09-04T18:28:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۱:۵۸
خط ۳:		خط ۳:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	'''~~رقیقه~~''' از ریشه '''رِقّ''' در اصل به چیز نرم، نازک، چیزی مانند کاغذ، نوشته روشن، زمین نرم و هر چیز ناتوان گفته می‌شود. به برده رِقّ گفته‌ می‌شود، چون در مقابل مالک خود، ناتوان است و گویا همانند نوشته روی کاغذ، بردگی بر او نوشته شده است.<ref>رک: صاحب بن عباد، إسماعيل بن عباد، المحيط في اللغة، بيروت، عالم الکتاب، چاپ اول، 1414ق، ج5، ص210. فراهيدى، خليل بن أحمد، كتاب العين، قم، هجرت، چاپ دوم، 1409ق، ج5، ص24. ابن فارس، أحمد بن فارس، معجم مقاييس اللغة، قم،مکتب الاعلام الاسلامی، چاپ اول، 1404ق، ج2، ص376. راغب اصفهانى، حسين بن محمد، ترجمه و تحقيق مفردات الفاظ قرآن، مترجم: غلامرضا خسروی، تهران، مرتضوی، چاپ دوم، 1374ش.</ref>		'''رقیق''' از ریشه '''رِقّ''' در اصل به چیز نرم، نازک، چیزی مانند کاغذ، نوشته روشن، زمین نرم و هر چیز ناتوان گفته می‌شود. به برده رِقّ گفته‌ می‌شود، چون در مقابل مالک خود، ناتوان است و گویا همانند نوشته روی کاغذ، بردگی بر او نوشته شده است.<ref>رک: صاحب بن عباد، إسماعيل بن عباد، المحيط في اللغة، بيروت، عالم الکتاب، چاپ اول، 1414ق، ج5، ص210. فراهيدى، خليل بن أحمد، كتاب العين، قم، هجرت، چاپ دوم، 1409ق، ج5، ص24. ابن فارس، أحمد بن فارس، معجم مقاييس اللغة، قم،مکتب الاعلام الاسلامی، چاپ اول، 1404ق، ج2، ص376. راغب اصفهانى، حسين بن محمد، ترجمه و تحقيق مفردات الفاظ قرآن، مترجم: غلامرضا خسروی، تهران، مرتضوی، چاپ دوم، 1374ش.</ref>

	اصطلاح '''اصحاب الرقیق''' را [[کلینی]] در کتاب [[کافی]] در سلسله سند روایتی آورده است<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، 1407 ق، ج5، ص285، حدیث3: أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا مِنْ أَصْحَابِ‏ الرَّقِيقِ.</ref>		اصطلاح '''اصحاب الرقیق''' را [[کلینی]] در کتاب [[کافی]] در سلسله سند روایتی آورده است<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، 1407 ق، ج5، ص285، حدیث3: أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا مِنْ أَصْحَابِ‏ الرَّقِيقِ.</ref>
خط ۹:		خط ۹:

	از متن روایت کلینی استفاده می‌شود که این فرد برده‌ای را برای [[امام صادق(ع)]] خریداری کرده بود<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، 1407 ق، ج5، ص285، حدیث3.</ref> برخی از مترجمان نیز اصحاب الرقیق را به برده فروش ترجمه کرده‌اند<ref>بروجردى، حسين بن علی، منابع فقه شيعه (ترجمه جامع أحاديث الشيعة)، مترجم: جمعی از فضلا، تهران، فرهنگ سبز، چاپ اول، 1386ق، ج22، ص651.</ref> برای برده فروش اصطلاح '''بيّاع‏ الرّقيق''' و '''بيّاع‏ الجواری''' نیز آمده است.<ref>نجاشى، احمد بن على، رجال النجاشي، قم، مؤسسة النشر الإسلامي، چاپ ششم، 1365ش، ص421.</ref>		از متن روایت کلینی استفاده می‌شود که این فرد برده‌ای را برای [[امام صادق(ع)]] خریداری کرده بود<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، 1407 ق، ج5، ص285، حدیث3.</ref> برخی از مترجمان نیز اصحاب الرقیق را به برده فروش ترجمه کرده‌اند<ref>بروجردى، حسين بن علی، منابع فقه شيعه (ترجمه جامع أحاديث الشيعة)، مترجم: جمعی از فضلا، تهران، فرهنگ سبز، چاپ اول، 1386ق، ج22، ص651.</ref> برای برده فروش اصطلاح '''بيّاع‏ الرّقيق''' و '''بيّاع‏ الجواری''' نیز آمده است.<ref>نجاشى، احمد بن على، رجال النجاشي، قم، مؤسسة النشر الإسلامي، چاپ ششم، 1365ش، ص421.</ref>

	این اصطلاح فقط برای بیان شغل راوی گفته شده و شغل و محل سکونت یا القاب و کنیه راوی ارتباطی به [[مدح راوی\|مدح]] یا [[ذم راوی\|ذمِّ]] راوی ندارد.<ref>مشكينى اردبيلى، ابوالحسن، وجيزة في علم الرجال، بیروت، مؤسسة الأعلمي للمطبوعات، چاپ اول، 1411ق، ص73.</ref>		این اصطلاح فقط برای بیان شغل راوی گفته شده و شغل و محل سکونت یا القاب و کنیه راوی ارتباطی به [[مدح راوی\|مدح]] یا [[ذم راوی\|ذمِّ]] راوی ندارد.<ref>مشكينى اردبيلى، ابوالحسن، وجيزة في علم الرجال، بیروت، مؤسسة الأعلمي للمطبوعات، چاپ اول، 1411ق، ص73.</ref>

Fabbasi در ‏۴ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۲۶

2022-09-04T18:26:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۱:۵۶
خط ۹:		خط ۹:

	از متن روایت کلینی استفاده می‌شود که این فرد برده‌ای را برای [[امام صادق(ع)]] خریداری کرده بود<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، 1407 ق، ج5، ص285، حدیث3.</ref> برخی از مترجمان نیز اصحاب الرقیق را به برده فروش ترجمه کرده‌اند<ref>بروجردى، حسين بن علی، منابع فقه شيعه (ترجمه جامع أحاديث الشيعة)، مترجم: جمعی از فضلا، تهران، فرهنگ سبز، چاپ اول، 1386ق، ج22، ص651.</ref> برای برده فروش اصطلاح '''بيّاع‏ الرّقيق''' و '''بيّاع‏ الجواری''' نیز آمده است.<ref>نجاشى، احمد بن على، رجال النجاشي، قم، مؤسسة النشر الإسلامي، چاپ ششم، 1365ش، ص421.</ref>		از متن روایت کلینی استفاده می‌شود که این فرد برده‌ای را برای [[امام صادق(ع)]] خریداری کرده بود<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، 1407 ق، ج5، ص285، حدیث3.</ref> برخی از مترجمان نیز اصحاب الرقیق را به برده فروش ترجمه کرده‌اند<ref>بروجردى، حسين بن علی، منابع فقه شيعه (ترجمه جامع أحاديث الشيعة)، مترجم: جمعی از فضلا، تهران، فرهنگ سبز، چاپ اول، 1386ق، ج22، ص651.</ref> برای برده فروش اصطلاح '''بيّاع‏ الرّقيق''' و '''بيّاع‏ الجواری''' نیز آمده است.<ref>نجاشى، احمد بن على، رجال النجاشي، قم، مؤسسة النشر الإسلامي، چاپ ششم، 1365ش، ص421.</ref>
	این اصطلاح فقط برای بیان شغل راوی گفته شده و شغل و محل سکونت یا القاب و کنیه راوی ارتباطی به [[مدح راوی\|مدح]] یا [[ذم راوی\|ذمِّ]] راوی ندارد.<ref>مشكينى اردبيلى، ابوالحسن، وجيزة في علم الرجال، بیروت، مؤسسة الأعلمي للمطبوعات، چاپ اول، 1411ق، 73.</ref>		این اصطلاح فقط برای بیان شغل راوی گفته شده و شغل و محل سکونت یا القاب و کنیه راوی ارتباطی به [[مدح راوی\|مدح]] یا [[ذم راوی\|ذمِّ]] راوی ندارد.<ref>مشكينى اردبيلى، ابوالحسن، وجيزة في علم الرجال، بیروت، مؤسسة الأعلمي للمطبوعات، چاپ اول، 1411ق، ص73.</ref>

	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}

Fabbasi: تکمیل منبع مورد نیاز برای آخر مقاله

2022-09-04T15:11:39Z

تکمیل منبع مورد نیاز برای آخر مقاله

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۴۱
خط ۹:		خط ۹:

	از متن روایت کلینی استفاده می‌شود که این فرد برده‌ای را برای [[امام صادق(ع)]] خریداری کرده بود<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، 1407 ق، ج5، ص285، حدیث3.</ref> برخی از مترجمان نیز اصحاب الرقیق را به برده فروش ترجمه کرده‌اند<ref>بروجردى، حسين بن علی، منابع فقه شيعه (ترجمه جامع أحاديث الشيعة)، مترجم: جمعی از فضلا، تهران، فرهنگ سبز، چاپ اول، 1386ق، ج22، ص651.</ref> برای برده فروش اصطلاح '''بيّاع‏ الرّقيق''' و '''بيّاع‏ الجواری''' نیز آمده است.<ref>نجاشى، احمد بن على، رجال النجاشي، قم، مؤسسة النشر الإسلامي، چاپ ششم، 1365ش، ص421.</ref>		از متن روایت کلینی استفاده می‌شود که این فرد برده‌ای را برای [[امام صادق(ع)]] خریداری کرده بود<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، 1407 ق، ج5، ص285، حدیث3.</ref> برخی از مترجمان نیز اصحاب الرقیق را به برده فروش ترجمه کرده‌اند<ref>بروجردى، حسين بن علی، منابع فقه شيعه (ترجمه جامع أحاديث الشيعة)، مترجم: جمعی از فضلا، تهران، فرهنگ سبز، چاپ اول، 1386ق، ج22، ص651.</ref> برای برده فروش اصطلاح '''بيّاع‏ الرّقيق''' و '''بيّاع‏ الجواری''' نیز آمده است.<ref>نجاشى، احمد بن على، رجال النجاشي، قم، مؤسسة النشر الإسلامي، چاپ ششم، 1365ش، ص421.</ref>
	این اصطلاح فقط برای بیان شغل راوی گفته شده و ارتباطی به [[مدح راوی\|مدح]] یا [[ذم راوی\|ذمِّ]] راوی ندارد.		این اصطلاح فقط برای بیان شغل راوی گفته شده و شغل و محل سکونت یا القاب و کنیه راوی ارتباطی به [[مدح راوی\|مدح]] یا [[ذم راوی\|ذمِّ]] راوی ندارد.<ref>مشكينى اردبيلى، ابوالحسن، وجيزة في علم الرجال، بیروت، مؤسسة الأعلمي للمطبوعات، چاپ اول، 1411ق، 73.</ref>

	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}