اسم اعظم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahroudi: Shahroudi صفحهٔ پیش نویس:اسم اعظم را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به اسم اعظم منتقل کرد

2025-12-01T15:07:53Z

Shahroudi صفحهٔ پیش نویس:اسم اعظم را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به اسم اعظم منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۳۷
(بدون تفاوت)

Shahroudi: ابرابزار

2025-12-01T15:07:40Z

ابرابزار

نمایش تغییرات

Fabbasi: /* حقیقت اسم اعظم */

2025-11-19T07:08:11Z

حقیقت اسم اعظم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۸
خط ۲۳:		خط ۲۳:

	== حقیقت اسم اعظم ==		== حقیقت اسم اعظم ==
	در روایات، اسم اعظم الهی یک اصل و ~~عنوانی دانسته~~ شده که شامل ~~امور و به تعبیر روایات~~ حروف متعددی ~~است~~. از برخی روایات ~~به دست می‌‏آید~~ هر یک از آن حروف ~~نیز دایرۀ~~ وسیعی از علم و آگاهی را در بر ~~می‌گیرد~~ و دارای ~~مدارج~~ و مراحل صعودی ~~متعددی~~ هستند. از امام هادی (ع) نقل شده: {{عربی\|اسْمَ اللَّهِ الْأَعْظَمَ ثَلَاثَةٌ وَ سَبْعُونَ حَرْفا}}.<ref name=":4" /> در این ~~روایت و روایات مشابه،~~ اسم اعظم که همواره به صورت مفرد ~~به کار رفته~~ شامل ~~و دربرگیرندۀ~~ بیش از هفتاد حرف ~~شمرده شده است، گرچه~~ حقیقت این اسم و حروف آن بر ما ~~پوشیده~~ است، اما از ظاهر سخنان آگاهان به آن حقایق ~~می‌‏توان استفاده نمود مجموعۀ~~ این حروف، ~~تشکیل دهندۀ~~ اسم اعظم ~~هستند؛ لذا~~ نباید تصور ~~نمود~~ مراد از اسم ~~اعظم،~~ صرفاً لفظ و یا کلمه‌ای ~~همانند~~ سایر کلمات رایج ~~میان ماست،~~ بلکه ~~مراد حقیقت عظیمی~~ است که حقایق متعددی را در ~~بر می‌‏گیرد و یا~~ به ~~تعبیری~~ واقعیت‌های ~~متعددی تشکیل دهندۀ~~ اسم اعظم الهی ~~هستند~~.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=پایان نامه: منابع علم امام در قرآن و روایات\|سال=1390\|نام=محمد تقی\|نام خانوادگی=شاکر\|صفحه=26}}</ref>		در روایات، اسم اعظم الهی به عنوان یک اصل و مفهوم اساسی معرفی شده است که شامل حروف متعددی می‌باشد. از برخی روایات چنین برمی‌آید که هر یک از این حروف دایره وسیعی از علم و آگاهی را در بر می‌گیرند و دارای مراتب و مراحل صعودی مختلف هستند. امام هادی (ع) فرمود: نقل شده: {{عربی\|اسْمَ اللَّهِ الْأَعْظَمَ ثَلَاثَةٌ وَ سَبْعُونَ حَرْفا}}.<ref name=":4" />

			در این روایات، اسم اعظم که همواره به صورت مفرد آمده، شامل بیش از هفتاد حرف است. اگرچه حقیقت این اسم و حروف آن برای ما پنهان است، اما از ظاهر سخنان آگاهان به این حقایق می‌توان استنباط کرد که مجموع این حروف، سازنده اسم اعظم هستند. نباید تصور کرد که مراد از اسم اعظم صرفاً یک لفظ یا کلمه‌ای مشابه سایر کلمات رایج است، بلکه منظور حقیقتی عظیم است که حقایق متعددی را در خود جای می‌دهد؛ به عبارت دیگر، واقعیت‌های مختلفی که مجموعه‌ای از آنها، اسم اعظم الهی را تشکیل می‌دهند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=پایان نامه: منابع علم امام در قرآن و روایات\|سال=1390\|نام=محمد تقی\|نام خانوادگی=شاکر\|صفحه=26}}</ref>

	== آثار اسم اعظم ==		== آثار اسم اعظم ==
	بر اساس روایات، عیسی(ع) زنده کردن مردگان و شفا دادن کور مادرزاد و شخص مبتلا به بیماری پیسی را که در آیه ۴۹ سوره آل عمران به آن‌ها اشاره شده است، بر اثر بهره‌مندی از اسم اعظم انجام می‌داد.<ref name=":4" /><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=4\|صفحه=211}}</ref>		بر اساس روایات، حضرت عیسی(ع)، زنده کردن مردگان و شفا دادن کور مادرزاد و شخص مبتلا به بیماری پیسی را که در آیه ۴۹ سوره آل عمران به آن‌ها اشاره شده است، بر اثر بهره‌مندی از اسم اعظم انجام می‌داد.<ref name=":4" /><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=4\|صفحه=211}}</ref>

	کسی که اسم اعظم را بداند دعایش مستجاب و هرچه از خدا بخواهد به او عطا می‌شود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=224 ـ 225}}</ref> و از علم غیب به‌اندازه‌ای که خدا بخواهد آگاهی می‌یابد<ref name=":4" /> و همه خیرات و برکات بر او فرود می‌آید.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الميزان فى تفسير القرآن\|سال=1417\|نام=سید محمد حسین\|نام خانوادگی=طباطبایی\|ناشر=قم، انتشارات جامعه مدرسین\|جلد=8\|صفحه=354}}</ref> ابوالحسن شعرانی الهی‌دان [[شیعه]] براین باور است که اسم اعظم دارای خاصیت همه اسماء خداوند است که [[ائمه(ع)]] وقتی با آن اسم، خدا را ~~می‌خواندند و در اسم فانی می‌شدند~~ می‌توانستند هر معجزه‌ای را اظهار کنند ~~و کارهای خارق‌العاده انجام دهند~~. وی حقیقت این مسئله را از اسرار [[امامت]] می‌داند که کیفیت آن بر ما مجهول است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=دمع السجوم\|سال=1387\|نام=ابوالحسن\|نام خانوادگی=شعرانی\|ناشر=قم، انتشارات هجرت\|صفحه=369}}</ref>		کسی که اسم اعظم را بداند دعایش مستجاب و هرچه از خدا بخواهد به او عطا می‌شود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=224 ـ 225}}</ref> از علم غیب به‌اندازه‌ای که خدا بخواهد آگاهی می‌یابد<ref name=":4" /> و همه خیرات و برکات بر او فرود می‌آید.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الميزان فى تفسير القرآن\|سال=1417\|نام=سید محمد حسین\|نام خانوادگی=طباطبایی\|ناشر=قم، انتشارات جامعه مدرسین\|جلد=8\|صفحه=354}}</ref> ابوالحسن شعرانی الهی‌دان [[شیعه]] براین باور است که اسم اعظم دارای خاصیت همه اسماء خداوند است که [[ائمه(ع)]] وقتی با آن اسم، خدا را می‌خواندند، می‌توانستند هر معجزه‌ای را اظهار کنند. وی حقیقت این مسئله را از اسرار [[امامت]] می‌داند که کیفیت آن بر ما مجهول است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=دمع السجوم\|سال=1387\|نام=ابوالحسن\|نام خانوادگی=شعرانی\|ناشر=قم، انتشارات هجرت\|صفحه=369}}</ref>

	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}

Fabbasi: /* اسم اعظم در روایات و ادعیه */

2025-11-19T07:01:50Z

اسم اعظم در روایات و ادعیه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۱
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	بر اساس احادیث و دعاها و نیایش‌های نقل‌شده از اهل بیت(ع)، آیات و اذکار زیادی به عنوان اسم اعظم شناخته شده‌اند. از جمله: «بسم الله الرحمن الرحیم»،<ref name=":1">{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=223 ـ 224}}</ref> [[آیة الکرسی]]،<ref name=":1" /> [[سوره توحید]]،<ref name=":1" /> [[سوره قدر]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مهج الدعوات و منهج العبادات\|سال=1411\|نام=على بن موسى\|نام خانوادگی=ابن طاووس\|ناشر=دار الذخائر\|جلد=\|صفحه=316}}</ref> آیه ۱۶۳ [[سوره بقره]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=227}}</ref> آیه ۱ [[سوره آل‌ عمران]]،<ref name=":2">{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=224}}</ref> آیه ۲۶ سوره آل عمران،<ref name=":2" /> آیه ۱۱۱ [[سوره طه]]،<ref name=":2" /> ۶ آیه اول [[سوره حدید]]،<ref name=":3">{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=230 ـ 231}}</ref> و شش آیه آخر [[سوره حشر]].<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مهج الدعوات و منهج العبادات\|سال=1411\|نام=على بن موسى\|نام خانوادگی=ابن طاووس\|ناشر=دار الذخائر\|جلد=\|صفحه=317}}</ref>		بر اساس احادیث و دعاها و نیایش‌های نقل‌شده از اهل بیت(ع)، آیات و اذکار زیادی به عنوان اسم اعظم شناخته شده‌اند. از جمله: «بسم الله الرحمن الرحیم»،<ref name=":1">{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=223 ـ 224}}</ref> [[آیة الکرسی]]،<ref name=":1" /> [[سوره توحید]]،<ref name=":1" /> [[سوره قدر]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مهج الدعوات و منهج العبادات\|سال=1411\|نام=على بن موسى\|نام خانوادگی=ابن طاووس\|ناشر=دار الذخائر\|جلد=\|صفحه=316}}</ref> آیه ۱۶۳ [[سوره بقره]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=227}}</ref> آیه ۱ [[سوره آل‌ عمران]]،<ref name=":2">{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=224}}</ref> آیه ۲۶ سوره آل عمران،<ref name=":2" /> آیه ۱۱۱ [[سوره طه]]،<ref name=":2" /> ۶ آیه اول [[سوره حدید]]،<ref name=":3">{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=230 ـ 231}}</ref> و شش آیه آخر [[سوره حشر]].<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مهج الدعوات و منهج العبادات\|سال=1411\|نام=على بن موسى\|نام خانوادگی=ابن طاووس\|ناشر=دار الذخائر\|جلد=\|صفحه=317}}</ref>

			# [[امام هادی(ع)]] فرمود: {{متن عربی\|ترجمه=اسم اعظم خداوند هفتاد و سه حرف است، نزد آصف بن برخیا یک حرف بوده و به آن تکلم نمود، پس زمین مابین او و شهر سبأ شکافته شد، در نتیجه تخت بلقیس را در اختیار گرفته آن را خدمت سلیمان منتقل کرد، سپس در کمتر از چشم به هم زدن زمین گسترده شد به حال خود برگشت و در نزد ما هفتاد و دو حرف از اسم اعظم موجود است و یک حرف نزد خداوند، متفرّد به آن، در علم غیب است.}}<ref name=":4">{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1407\|نام=محمد بن یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|ناشر=تهران، دار الكتب الإسلامیه\|جلد=1\|صفحه=230}}</ref>
	~~برخی از روایات درباره اسم اعظم عبارت است از:~~		# [[امام صادق(ع)]] فرمود: {{متن عربی\|ترجمه=همانا به عیسی(ع) دو حرف عطا شده بود که با آن دو عمل می‌کرد، و به موسی(ع) چهار حرف و به ابراهیم(ع) هشت حرف و به نوح(ع) ۲۵ حرف و همانا خداوند متعال برای محمد(ص) تمام آن حروف را جمع کرد و اسم اعظم ۷۳ حرف است که به محمد(ص) ۷۲ حرفش عطا شده و تنها یک حرف از او پوشانده شده است.}}<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بصائر الدرجات\|سال=1404\|نام=محمد بن حسن\|نام خانوادگی=صفار\|ناشر=قم، کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی\|صفحه=208}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=پایان نامه منابع علم امام در قرآن و روایات\|سال=1390\|نام=محمد تقی\|نام خانوادگی=شاکر\|ناشر=قم\|صفحه=34 ـ 38}}</ref><ref name=":0" />
	# ~~علی بن محمد نوفلی از~~ [[امام هادی(ع)]] ~~نقل می‌کند که حضرت~~ فرمود: "اسم اعظم خداوند هفتاد و سه حرف است، نزد [[آصف بن برخیا]] یک حرف بوده و به آن تکلم نمود، پس زمین مابین او و شهر سبأ شکافته شد، در نتیجه تخت بلقیس را در اختیار گرفته آن را خدمت سلیمان منتقل کرد، سپس در کمتر از چشم به هم زدن زمین گسترده شد به حال خود برگشت و در نزد ما هفتاد و دو حرف از اسم اعظم موجود است و یک حرف نزد ~~[[خداوند]]،~~ متفرّد به آن، در [[علم غیب]] است".<ref name=":4">{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1407\|نام=محمد بن یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|ناشر=تهران، دار الكتب الإسلامیه\|جلد=1\|صفحه=230}}</ref>		# در روایتی [[امام باقر(ع)]] در پاسخ "برید بن معاویه" که در مورد آیه {{قرآن\|قُلْ كَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ\|ترجمه=بگو: «كافى است خدا و آن كس كه نزد او علم كتاب است، ميان من و شما گواه باشد.»\|سوره=سوره رعد\|آیه=۴۳}} سؤال کرد، فرمود: {{متن عربی\|ترجمه=منظور، ما اهل بیت هستیم و علی، اوّل ما و افضل ما و بهترین ما بعد از پیامبر اکرم است.}}<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1407\|نام=محمد بن یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|ناشر=تهران، دار الكتب الإسلامیه\|جلد=1\|صفحه=299}}</ref> [[علامه مجلسی]]، معتقد است ظاهر روایت، بیانگر آن است که مراد از کتاب، [[قرآن]] است، پس معنا چنین می‌شود که "علم همه کتب، نزد ماست...". اسم اعظم یا [[علم کتاب]]، یکی از منابع امامان (ع) است. همچنین تمام هفتاد و دو حرف اسم اعظم، در کتاب است و امام (ع) نیز دارای کلّ علم کتاب است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مقاله آفاق علم امام در الکافی، مجموعه مقالات فارسی کنگره بین‌المللی ثقة‌الاسلام کلینی\|سال=1387\|نام=اصغر\|نام خانوادگی=غلامی\|ناشر=قم\|صفحه=478 ـ 479}}</ref>
	# از [[امام صادق(ع)]] ~~روایت شده~~: ~~«همانا~~ به [[عیسی(ع)]] دو حرف عطا شده بود که با آن دو عمل می‌کرد، و به [[موسی(ع)]] چهار حرف و به [[ابراهیم(ع)]] هشت حرف و به [[نوح(ع)]] ۲۵ حرف و همانا خداوند متعال برای [[محمد(ص)]] تمام آن حروف را جمع کرد و اسم اعظم ۷۳ حرف است که به محمد(ص) ۷۲ حرفش عطا شده و تنها یک حرف از او پوشانده شده است.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بصائر الدرجات\|سال=1404\|نام=محمد بن حسن\|نام خانوادگی=صفار\|ناشر=قم، کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی\|صفحه=208}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=پایان نامه منابع علم امام در قرآن و روایات\|سال=1390\|نام=محمد تقی\|نام خانوادگی=شاکر\|ناشر=قم\|صفحه=34 ـ 38}}</ref><ref name=":0" />
	# در روایتی [[امام باقر(ع)]] در پاسخ "برید بن معاویه" که در مورد آیه {{قرآن\|قُلْ كَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ\|ترجمه=بگو: «كافى است خدا و آن كس كه نزد او علم كتاب است، ميان من و شما گواه باشد.»\|سوره=سوره رعد\|آیه=۴۳}} سؤال کرد، ~~فرمودند~~: "منظور، ما [[اهل بیت~~(ع)]]~~ هستیم و ~~[[علی(ع)]]،~~ اوّل ما و افضل ما و بهترین ما بعد از [[پیامبر اکرم~~(ص)]]~~ است".<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1407\|نام=محمد بن یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|ناشر=تهران، دار الكتب الإسلامیه\|جلد=1\|صفحه=299}}</ref> [[علامه مجلسی]]، معتقد است ظاهر روایت، بیانگر آن است که مراد از کتاب، [[قرآن]] است، پس معنا چنین می‌شود که "علم همه کتب، نزد ماست...". ~~بنابراین، روشن است~~ اسم اعظم یا [[علم کتاب]]، یکی از منابع امامان (ع) است. همچنین تمام هفتاد و دو حرف اسم اعظم، در کتاب است و امام (ع) نیز دارای کلّ علم کتاب است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مقاله آفاق علم امام در الکافی، مجموعه مقالات فارسی کنگره بین‌المللی ثقة‌الاسلام کلینی\|سال=1387\|نام=اصغر\|نام خانوادگی=غلامی\|ناشر=قم\|صفحه=478 ـ 479}}</ref>

	== حقیقت اسم اعظم ==		== حقیقت اسم اعظم ==

Fabbasi: /* اسم اعظم در روایات و ادعیه */

2025-11-19T06:56:10Z

اسم اعظم در روایات و ادعیه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۲۶
خط ۱۶:		خط ۱۶:

	== اسم اعظم در روایات و ادعیه ==		== اسم اعظم در روایات و ادعیه ==
	بر اساس احادیث و دعاها و نیایش‌های نقل‌شده از اهل بیت(ع)، آیات و اذکار زیادی به عنوان اسم اعظم شناخته شده‌اند. از جمله: «بسم الله الرحمن الرحیم»،<ref name=":1">{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=223 ـ 224}}</ref> [[آیة الکرسی]]،<ref name=":1" /> [[سوره توحید]]،<ref name=":1" /> [[سوره قدر]]،<ref ~~name~~=~~":1"~~ /> آیه ۱۶۳ [[سوره بقره]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=227}}</ref> آیه ۱ [[سوره آل‌ عمران]]،<ref name=":2">{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=224}}</ref> آیه ۲۶ سوره آل عمران،<ref name=":2" /> آیه ۱۱۱ [[سوره طه]]،<ref name=":2" /> ۶ آیه اول [[سوره حدید]]،<ref name=":3">{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=230 ـ 231}}</ref> و شش آیه آخر [[سوره حشر]].<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مهج الدعوات و منهج العبادات\|سال=1411\|نام=على بن موسى\|نام خانوادگی=ابن طاووس\|ناشر=دار الذخائر\|جلد=\|صفحه=317}}</ref>		بر اساس احادیث و دعاها و نیایش‌های نقل‌شده از اهل بیت(ع)، آیات و اذکار زیادی به عنوان اسم اعظم شناخته شده‌اند. از جمله: «بسم الله الرحمن الرحیم»،<ref name=":1">{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=223 ـ 224}}</ref> [[آیة الکرسی]]،<ref name=":1" /> [[سوره توحید]]،<ref name=":1" /> [[سوره قدر]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مهج الدعوات و منهج العبادات\|سال=1411\|نام=على بن موسى\|نام خانوادگی=ابن طاووس\|ناشر=دار الذخائر\|جلد=\|صفحه=316}}</ref> آیه ۱۶۳ [[سوره بقره]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=227}}</ref> آیه ۱ [[سوره آل‌ عمران]]،<ref name=":2">{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=224}}</ref> آیه ۲۶ سوره آل عمران،<ref name=":2" /> آیه ۱۱۱ [[سوره طه]]،<ref name=":2" /> ۶ آیه اول [[سوره حدید]]،<ref name=":3">{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=230 ـ 231}}</ref> و شش آیه آخر [[سوره حشر]].<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مهج الدعوات و منهج العبادات\|سال=1411\|نام=على بن موسى\|نام خانوادگی=ابن طاووس\|ناشر=دار الذخائر\|جلد=\|صفحه=317}}</ref>

Fabbasi: /* اسم اعظم در روایات و ادعیه */

2025-11-19T06:49:11Z

اسم اعظم در روایات و ادعیه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۱۹
خط ۱۶:		خط ۱۶:

	== اسم اعظم در روایات و ادعیه ==		== اسم اعظم در روایات و ادعیه ==
	بر اساس احادیث و دعاها و نیایش‌های نقل‌شده از اهل بیت(ع)، آیات و اذکار زیادی به عنوان اسم اعظم شناخته شده‌اند. از جمله: «بسم الله الرحمن الرحیم»،<ref name=":1">{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=223 ـ 224}}</ref> [[آیة الکرسی]]،<ref name=":1" /> [[سوره توحید]]،<ref name=":1" /> [[سوره قدر]]،<ref name=":1" /> آیه ۱۶۳ [[سوره بقره]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=227}}</ref> آیه ۱ [[سوره آل‌ عمران]]،<ref name=":2">{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=224}}</ref> آیه ۲۶ سوره آل عمران،<ref name=":2" /> آیه ۱۱۱ [[سوره طه]]،<ref name=":2" /> ۶ آیه اول [[سوره حدید]]،<ref name=":3">{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=230 ـ 231}}</ref> و سه آیه آخر [[سوره حشر]].~~<ref name=":3" />~~<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=~~مجمع البيان فى تفسير القرآن~~\|سال=~~1372~~\|نام=~~فضل~~ بن ~~حسن~~\|نام خانوادگی=~~طبرسی~~\|ناشر=~~تهران، انتشارات ناصر خسرو~~\|جلد=9\|صفحه=~~399~~}}</ref>		بر اساس احادیث و دعاها و نیایش‌های نقل‌شده از اهل بیت(ع)، آیات و اذکار زیادی به عنوان اسم اعظم شناخته شده‌اند. از جمله: «بسم الله الرحمن الرحیم»،<ref name=":1">{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=223 ـ 224}}</ref> [[آیة الکرسی]]،<ref name=":1" /> [[سوره توحید]]،<ref name=":1" /> [[سوره قدر]]،<ref name=":1" /> آیه ۱۶۳ [[سوره بقره]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=227}}</ref> آیه ۱ [[سوره آل‌ عمران]]،<ref name=":2">{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=224}}</ref> آیه ۲۶ سوره آل عمران،<ref name=":2" /> آیه ۱۱۱ [[سوره طه]]،<ref name=":2" /> ۶ آیه اول [[سوره حدید]]،<ref name=":3">{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=230 ـ 231}}</ref> و شش آیه آخر [[سوره حشر]].<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مهج الدعوات و منهج العبادات\|سال=1411\|نام=على بن موسى\|نام خانوادگی=ابن طاووس\|ناشر=دار الذخائر\|جلد=\|صفحه=317}}</ref>


	برخی از روایات درباره اسم اعظم عبارت است از:		برخی از روایات درباره اسم اعظم عبارت است از:

Fabbasi در ‏۱۹ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۳۲

2025-11-19T06:32:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۲
خط ۶:		خط ۶:
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	{{درگاه\|قرآن و احادیث}}		{{درگاه\|قرآن و احادیث}}
	'''اسم اعظم''' بزرگ‌ترین نام [[خداوند]] است که [[پیامبران]] و اولیای الهی به ~~وسیلۀ~~ آن، ~~دست~~ به تصرفات ~~غیر طبیعی~~ و خوارق عادات ~~می‌زنند~~ و از امور غیبی آگاهی ~~پیدا می‌کنند~~. در روایات، اسم اعظم الهی ~~اصل~~ و عنوانی ~~دانسته~~ شده که شامل ~~امور~~ و ~~حروف متعددی~~ است که ~~قابل انتقال~~ به دیگران ~~است~~.		'''اسم اعظم''' بزرگ‌ترین نام خداوند است که [[پیامبران]] و [[اولیای الهی]] به وسیله آن، قادر به انجام تصرفات غیرطبیعی و خوارق عادات می‌شوند و از امور غیبی آگاهی می‌یابند. در روایات، اسم اعظم الهی به‌عنوان اصلی بنیادی و عنوانی عظیم شناخته شده که شامل مجموعه‌ای از حروف و کلمات است و این ویژگی را دارد که می‌تواند به دیگران منتقل شود.

	== معناشناسی ==		== معناشناسی ==

Fabbasi در ‏۱۹ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۲۸

2025-11-19T06:28:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۵۸
خط ۹:		خط ۹:

	== معناشناسی ==		== معناشناسی ==
	مقصود از [[اسم ~~اعظم]]،~~ بزرگ‌ترین اسم ~~[[خدا]]ست~~.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کلمه علیا در توقیفیت اسماء\|سال=1376\|نام=حسن\|نام خانوادگی=حسن زاده آملی\|ناشر=قم، انتشارات بوستان کتاب\|صفحه=30}}</ref> برخی اعظم را به‌معنای عظیم ~~دانسته~~ و گفته‌اند همه اسمای الهی ~~عظیم بوده~~ و ~~هیچ اسمی~~ از ~~اسم دیگر بزرگتر~~ نیست.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مجمع البحرين\|سال=1375\|نام=فخرالدین\|نام خانوادگی=طریحی\|ناشر=تهران، كتابفروشى مرتضوى\|جلد=6\|صفحه=118}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسير الكاشف\|سال=1424\|نام=محمد جواد\|نام خانوادگی=مغنیه\|ناشر=تهران، دارالكتب الإسلامیه\|جلد=3\|صفحه=426}}</ref>		مقصود از اسم اعظم، بزرگ‌ترین اسم خداوند است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کلمه علیا در توقیفیت اسماء\|سال=1376\|نام=حسن\|نام خانوادگی=حسن زاده آملی\|ناشر=قم، انتشارات بوستان کتاب\|صفحه=30}}</ref> برخی "اعظم" را به‌معنای "عظیم" تفسیر کرده و گفته‌اند که همه اسمای الهی عظمت دارند و هیچ‌کدام از دیگری بزرگ‌تر نیست.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مجمع البحرين\|سال=1375\|نام=فخرالدین\|نام خانوادگی=طریحی\|ناشر=تهران، كتابفروشى مرتضوى\|جلد=6\|صفحه=118}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسير الكاشف\|سال=1424\|نام=محمد جواد\|نام خانوادگی=مغنیه\|ناشر=تهران، دارالكتب الإسلامیه\|جلد=3\|صفحه=426}}</ref>

	[[پیامبران]] و اولیای الهی ~~به وسیلۀ~~ اسم اعظم، ~~دست~~ به تصرفات ~~غیر طبیعی~~ و خوارق عادات ~~می‌زنند~~ و از امور غیبی آگاهی ~~پیدا می‌کنند~~.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=گستره علم غیب از دیدگاه ادیان ابراهیمی\|سال=1395\|نام=سید امین\|نام خانوادگی=موسوی\|ناشر=انتشارات مهر امیرالمؤمنین (ع)\|صفحه=273}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مقاله منابع علم امام در قرآن، فصلنامه امامت‌پژوهی\|سال=1391\|نام=محمد تقی\|نام خانوادگی=شاکر\|ناشر=قم، بنیاد فرهنگی امامت\|جلد=6\|صفحه=170}}</ref>		پیامبران و اولیای الهی با استفاده از اسم اعظم، قادر به انجام تصرفات [[معجزه\|غیرطبیعی و خوارق عادات]] هستند و از [[معنای غیب و شهادت در آیه ۸ سوره جمعه\|امور غیبی]] آگاهی می‌یابند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=گستره علم غیب از دیدگاه ادیان ابراهیمی\|سال=1395\|نام=سید امین\|نام خانوادگی=موسوی\|ناشر=انتشارات مهر امیرالمؤمنین (ع)\|صفحه=273}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مقاله منابع علم امام در قرآن، فصلنامه امامت‌پژوهی\|سال=1391\|نام=محمد تقی\|نام خانوادگی=شاکر\|ناشر=قم، بنیاد فرهنگی امامت\|جلد=6\|صفحه=170}}</ref>

	اسم ~~اعظم،~~ در احادیث و ادعیه ~~بسیار تکرار~~ شده ~~و این نکته نیز آمده است~~ که هر کس خدا را با ~~آن نام~~ بخواند، دعایش مستجاب ~~می‌‌شود و~~ می‌تواند به فرمان خدا در ~~جهان~~ طبیعت تصرف ~~کند و~~ کارهای مهمی انجام ~~داده،~~ به ~~تمامی~~ اهداف خود دست ~~پیدا کند~~. ~~البته~~ آنچه اهمیت ~~دارد متصف شدن به~~ حالات و کمالات روحی ~~و [[خودسازی]]~~ است که انسان را به مقام ~~مستجاب الدعوه~~ می‌رساند، نه اینکه ~~یک شخص~~ آلوده با ~~تلفّظ~~ یک ~~اسم،~~ دعایش مستجاب شود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر نمونه\|سال=1374\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مکارم شیرازی\|ناشر=تهران، دارالكتب الإسلامیه\|جلد=7\|صفحه=30}}</ref><ref name=":0">{{یادکرد کتاب\|عنوان=مقاله اسم اعظم، دانشنامه کلام اسلامی\|سال=1388\|نام=محمدباقر\|نام خانوادگی=مرتضوی‌نیا\|ناشر=قم، مؤسسه امام صادق(ع)\|جلد=1\|صفحه=258 ـ 264}}</ref>		اسم اعظم در احادیث و [[دعا\|ادعیه]] فراوانی آمده است، و گفته شده که هر کس خدا را با این اسم بخواند، دعایش مستجاب می‌شود. همچنین با استفاده از آن نام، می‌تواند به فرمان خدا در طبیعت تصرف کرده، کارهای مهمی انجام دهد و به اهداف الهی خود دست یابد. با این حال، آنچه که اهمیت دارد، به‌دست آوردن حالات و کمالات روحی است که انسان را به مقام مستجاب‌الدعوه می‌رساند، نه اینکه فردی آلوده با تلفظ یک اسم خاص، انتظار داشته باشد که دعایش مستجاب شود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر نمونه\|سال=1374\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مکارم شیرازی\|ناشر=تهران، دارالكتب الإسلامیه\|جلد=7\|صفحه=30}}</ref><ref name=":0">{{یادکرد کتاب\|عنوان=مقاله اسم اعظم، دانشنامه کلام اسلامی\|سال=1388\|نام=محمدباقر\|نام خانوادگی=مرتضوی‌نیا\|ناشر=قم، مؤسسه امام صادق(ع)\|جلد=1\|صفحه=258 ـ 264}}</ref>

	== اسم اعظم در روایات و ادعیه ==		== اسم اعظم در روایات و ادعیه ==
	بر اساس احادیث و دعاها و نیایش‌های ~~منقول~~ از [[اهل بیت(ع)~~]] [[~~آیات]] و اذکار ~~متعددی مشتمل بر~~ اسم اعظم ~~دانسته شده‌اند؛ مانند~~: «بسم الله الرحمن الرحیم»،<ref name=":1">{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=223 ـ 224}}</ref> [[آیة الکرسی]]،<ref name=":1" /> [[سوره توحید]]،<ref name=":1" /> [[سوره قدر]]،<ref name=":1" /> آیه ۱۶۳ [[سوره بقره]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=227}}</ref> آیه ۱ [[سوره آل‌ عمران]]،<ref name=":2">{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=224}}</ref> آیه ۲۶ سوره آل عمران،<ref name=":2" /> آیه ۱۱۱ [[سوره طه]]،<ref name=":2" /> ۶ آیه اول [[سوره حدید]]،<ref name=":3">{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=230 ـ 231}}</ref> و سه آیه آخر [[سوره حشر]].<ref name=":3" /><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مجمع البيان فى تفسير القرآن\|سال=1372\|نام=فضل بن حسن\|نام خانوادگی=طبرسی\|ناشر=تهران، انتشارات ناصر خسرو\|جلد=9\|صفحه=399}}</ref>		بر اساس احادیث و دعاها و نیایش‌های نقل‌شده از اهل بیت(ع)، آیات و اذکار زیادی به عنوان اسم اعظم شناخته شده‌اند. از جمله: «بسم الله الرحمن الرحیم»،<ref name=":1">{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=223 ـ 224}}</ref> [[آیة الکرسی]]،<ref name=":1" /> [[سوره توحید]]،<ref name=":1" /> [[سوره قدر]]،<ref name=":1" /> آیه ۱۶۳ [[سوره بقره]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=227}}</ref> آیه ۱ [[سوره آل‌ عمران]]،<ref name=":2">{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=224}}</ref> آیه ۲۶ سوره آل عمران،<ref name=":2" /> آیه ۱۱۱ [[سوره طه]]،<ref name=":2" /> ۶ آیه اول [[سوره حدید]]،<ref name=":3">{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=230 ـ 231}}</ref> و سه آیه آخر [[سوره حشر]].<ref name=":3" /><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مجمع البيان فى تفسير القرآن\|سال=1372\|نام=فضل بن حسن\|نام خانوادگی=طبرسی\|ناشر=تهران، انتشارات ناصر خسرو\|جلد=9\|صفحه=399}}</ref>

	برخی از روایات درباره اسم اعظم عبارت است از:		برخی از روایات درباره اسم اعظم عبارت است از:

R.bahmani در ‏۶ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۰۹

2025-10-06T16:09:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۳۹
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{ویرایش}}~~
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
خط ۷:		خط ۶:
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	{{درگاه\|قرآن و احادیث}}		{{درگاه\|قرآن و احادیث}}
	'''اسم اعظم''' بزرگ‌ترین نام خداوند است که پیامبران و اولیای الهی به وسیلۀ آن، دست به تصرفات غیر طبیعی و خوارق عادات می‌زنند و از امور غیبی آگاهی پیدا می‌کنند. در روایات، اسم اعظم الهی اصل و عنوانی دانسته شده که شامل امور و حروف متعددی است که قابل انتقال به دیگران ~~است. این اسم یکی از منابع علم ائمه (ع) دانسته شده~~ است.		'''اسم اعظم''' بزرگ‌ترین نام [[خداوند]] است که [[پیامبران]] و اولیای الهی به وسیلۀ آن، دست به تصرفات غیر طبیعی و خوارق عادات می‌زنند و از امور غیبی آگاهی پیدا می‌کنند. در روایات، اسم اعظم الهی اصل و عنوانی دانسته شده که شامل امور و حروف متعددی است که قابل انتقال به دیگران است.

	== معناشناسی ==		== معناشناسی ==

R.bahmani در ‏۶ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۰۸

2025-10-06T16:08:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۳۸
خط ۲۰:		خط ۲۰:

	برخی از روایات درباره اسم اعظم عبارت است از:		برخی از روایات درباره اسم اعظم عبارت است از:
	# علی بن محمد نوفلی از [[امام هادی(ع)]] نقل می‌کند که حضرت فرمود: "اسم اعظم خداوند هفتاد و سه حرف است، نزد [[آصف بن برخیا]] یک حرف بوده و به آن تکلم نمود، پس زمین مابین او و شهر سبأ شکافته شد، در نتیجه تخت بلقیس را در اختیار گرفته آن را خدمت سلیمان منتقل کرد، سپس در کمتر از چشم به هم زدن زمین گسترده شد به حال خود برگشت و در نزد ما هفتاد و دو حرف از اسم اعظم موجود است و یک حرف نزد [[خداوند]]، متفرّد به آن، در [[علم غیب]] است".<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1407\|نام=محمد بن یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|ناشر=تهران، دار الكتب الإسلامیه\|جلد=1\|صفحه=230}}</ref>		# علی بن محمد نوفلی از [[امام هادی(ع)]] نقل می‌کند که حضرت فرمود: "اسم اعظم خداوند هفتاد و سه حرف است، نزد [[آصف بن برخیا]] یک حرف بوده و به آن تکلم نمود، پس زمین مابین او و شهر سبأ شکافته شد، در نتیجه تخت بلقیس را در اختیار گرفته آن را خدمت سلیمان منتقل کرد، سپس در کمتر از چشم به هم زدن زمین گسترده شد به حال خود برگشت و در نزد ما هفتاد و دو حرف از اسم اعظم موجود است و یک حرف نزد [[خداوند]]، متفرّد به آن، در [[علم غیب]] است".<ref name=":4">{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1407\|نام=محمد بن یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|ناشر=تهران، دار الكتب الإسلامیه\|جلد=1\|صفحه=230}}</ref>
	# از [[امام صادق(ع)]] روایت شده: «همانا به [[عیسی(ع)]] دو حرف عطا شده بود که با آن دو عمل می‌کرد، و به [[موسی(ع)]] چهار حرف و به [[ابراهیم(ع)]] هشت حرف و به [[نوح(ع)]] ۲۵ حرف و همانا خداوند متعال برای [[محمد(ص)]] تمام آن حروف را جمع کرد و اسم اعظم ۷۳ حرف است که به محمد(ص) ۷۲ حرفش عطا شده و تنها یک حرف از او پوشانده شده است.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بصائر الدرجات\|سال=1404\|نام=محمد بن حسن\|نام خانوادگی=صفار\|ناشر=قم، کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی\|صفحه=208}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=پایان نامه منابع علم امام در قرآن و روایات\|سال=1390\|نام=محمد تقی\|نام خانوادگی=شاکر\|ناشر=قم\|صفحه=34 ـ 38}}</ref><ref name=":0" />		# از [[امام صادق(ع)]] روایت شده: «همانا به [[عیسی(ع)]] دو حرف عطا شده بود که با آن دو عمل می‌کرد، و به [[موسی(ع)]] چهار حرف و به [[ابراهیم(ع)]] هشت حرف و به [[نوح(ع)]] ۲۵ حرف و همانا خداوند متعال برای [[محمد(ص)]] تمام آن حروف را جمع کرد و اسم اعظم ۷۳ حرف است که به محمد(ص) ۷۲ حرفش عطا شده و تنها یک حرف از او پوشانده شده است.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بصائر الدرجات\|سال=1404\|نام=محمد بن حسن\|نام خانوادگی=صفار\|ناشر=قم، کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی\|صفحه=208}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=پایان نامه منابع علم امام در قرآن و روایات\|سال=1390\|نام=محمد تقی\|نام خانوادگی=شاکر\|ناشر=قم\|صفحه=34 ـ 38}}</ref><ref name=":0" />
	# در روایتی [[امام باقر(ع)]] در پاسخ "برید بن معاویه" که در مورد آیه {{قرآن\|قُلْ كَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ\|ترجمه=بگو: «كافى است خدا و آن كس كه نزد او علم كتاب است، ميان من و شما گواه باشد.»\|سوره=سوره رعد\|آیه=۴۳}} سؤال کرد، فرمودند: "منظور، ما [[اهل بیت(ع)]] هستیم و [[علی(ع)]]، اوّل ما و افضل ما و بهترین ما بعد از [[پیامبر اکرم(ص)]] است".<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1407\|نام=محمد بن یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|ناشر=تهران، دار الكتب الإسلامیه\|جلد=1\|صفحه=299}}</ref> [[علامه مجلسی]]، معتقد است ظاهر روایت، بیانگر آن است که مراد از کتاب، [[قرآن]] است، پس معنا چنین می‌شود که "علم همه کتب، نزد ماست...". بنابراین، روشن است اسم اعظم یا [[علم کتاب]]، یکی از منابع امامان (ع) است. همچنین تمام هفتاد و دو حرف اسم اعظم، در کتاب است و امام (ع) نیز دارای کلّ علم کتاب است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مقاله آفاق علم امام در الکافی، مجموعه مقالات فارسی کنگره بین‌المللی ثقة‌الاسلام کلینی\|سال=1387\|نام=اصغر\|نام خانوادگی=غلامی\|ناشر=قم\|صفحه=478 ـ 479}}</ref>		# در روایتی [[امام باقر(ع)]] در پاسخ "برید بن معاویه" که در مورد آیه {{قرآن\|قُلْ كَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ\|ترجمه=بگو: «كافى است خدا و آن كس كه نزد او علم كتاب است، ميان من و شما گواه باشد.»\|سوره=سوره رعد\|آیه=۴۳}} سؤال کرد، فرمودند: "منظور، ما [[اهل بیت(ع)]] هستیم و [[علی(ع)]]، اوّل ما و افضل ما و بهترین ما بعد از [[پیامبر اکرم(ص)]] است".<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1407\|نام=محمد بن یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|ناشر=تهران، دار الكتب الإسلامیه\|جلد=1\|صفحه=299}}</ref> [[علامه مجلسی]]، معتقد است ظاهر روایت، بیانگر آن است که مراد از کتاب، [[قرآن]] است، پس معنا چنین می‌شود که "علم همه کتب، نزد ماست...". بنابراین، روشن است اسم اعظم یا [[علم کتاب]]، یکی از منابع امامان (ع) است. همچنین تمام هفتاد و دو حرف اسم اعظم، در کتاب است و امام (ع) نیز دارای کلّ علم کتاب است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مقاله آفاق علم امام در الکافی، مجموعه مقالات فارسی کنگره بین‌المللی ثقة‌الاسلام کلینی\|سال=1387\|نام=اصغر\|نام خانوادگی=غلامی\|ناشر=قم\|صفحه=478 ـ 479}}</ref>

	== حقیقت اسم اعظم ==		== حقیقت اسم اعظم ==
	در روایات، اسم اعظم الهی یک اصل و عنوانی دانسته شده که شامل امور و به تعبیر روایات حروف متعددی است. از برخی روایات به دست می‌‏آید هر یک از آن حروف نیز دایرۀ وسیعی از علم و آگاهی را در بر می‌گیرد و دارای مدارج و مراحل صعودی متعددی هستند. از امام هادی (ع) نقل شده: {{عربی\|اسْمَ اللَّهِ الْأَعْظَمَ ثَلَاثَةٌ وَ سَبْعُونَ حَرْفا}}.<ref~~>{{یادکرد کتاب\|عنوان~~=~~الکافی\|سال=1407\|نام=محمد بن یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|ناشر=تهران، دار الكتب الإسلامیه\|جلد=1\|صفحه=230}}<~~/~~ref~~> در این روایت و روایات مشابه، اسم اعظم که همواره به صورت مفرد به کار رفته شامل و دربرگیرندۀ بیش از هفتاد حرف شمرده شده است، گرچه حقیقت این اسم و حروف آن بر ما پوشیده است، اما از ظاهر سخنان آگاهان به آن حقایق می‌‏توان استفاده نمود مجموعۀ این حروف، تشکیل دهندۀ اسم اعظم هستند؛ لذا نباید تصور نمود مراد از اسم اعظم، صرفاً لفظ و یا کلمه‌ای همانند سایر کلمات رایج میان ماست، بلکه مراد حقیقت عظیمی است که حقایق متعددی را در بر می‌‏گیرد و یا به تعبیری واقعیت‌های متعددی تشکیل دهندۀ اسم اعظم الهی هستند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=پایان نامه: منابع علم امام در قرآن و روایات\|سال=1390\|نام=محمد تقی\|نام خانوادگی=شاکر\|صفحه=26}}</ref>		در روایات، اسم اعظم الهی یک اصل و عنوانی دانسته شده که شامل امور و به تعبیر روایات حروف متعددی است. از برخی روایات به دست می‌‏آید هر یک از آن حروف نیز دایرۀ وسیعی از علم و آگاهی را در بر می‌گیرد و دارای مدارج و مراحل صعودی متعددی هستند. از امام هادی (ع) نقل شده: {{عربی\|اسْمَ اللَّهِ الْأَعْظَمَ ثَلَاثَةٌ وَ سَبْعُونَ حَرْفا}}.<ref name=":4" /> در این روایت و روایات مشابه، اسم اعظم که همواره به صورت مفرد به کار رفته شامل و دربرگیرندۀ بیش از هفتاد حرف شمرده شده است، گرچه حقیقت این اسم و حروف آن بر ما پوشیده است، اما از ظاهر سخنان آگاهان به آن حقایق می‌‏توان استفاده نمود مجموعۀ این حروف، تشکیل دهندۀ اسم اعظم هستند؛ لذا نباید تصور نمود مراد از اسم اعظم، صرفاً لفظ و یا کلمه‌ای همانند سایر کلمات رایج میان ماست، بلکه مراد حقیقت عظیمی است که حقایق متعددی را در بر می‌‏گیرد و یا به تعبیری واقعیت‌های متعددی تشکیل دهندۀ اسم اعظم الهی هستند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=پایان نامه: منابع علم امام در قرآن و روایات\|سال=1390\|نام=محمد تقی\|نام خانوادگی=شاکر\|صفحه=26}}</ref>

	== آثار اسم اعظم ==		== آثار اسم اعظم ==
	بر اساس روایات، عیسی(ع) زنده کردن مردگان و شفا دادن کور مادرزاد و شخص مبتلا به بیماری پیسی را که در آیه ۴۹ سوره آل عمران به آن‌ها اشاره شده است، بر اثر بهره‌مندی از اسم اعظم انجام می‌داد.<ref~~>{{یادکرد کتاب\|عنوان~~=~~الکافی\|سال=1407\|نام=محمد بن یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|ناشر=تهران، دار الكتب الإسلامیه\|جلد=1\|صفحه=230}}<~~/~~ref~~><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=4\|صفحه=211}}</ref>		بر اساس روایات، عیسی(ع) زنده کردن مردگان و شفا دادن کور مادرزاد و شخص مبتلا به بیماری پیسی را که در آیه ۴۹ سوره آل عمران به آن‌ها اشاره شده است، بر اثر بهره‌مندی از اسم اعظم انجام می‌داد.<ref name=":4" /><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=4\|صفحه=211}}</ref>

	کسی که اسم اعظم را بداند دعایش مستجاب و هرچه از خدا بخواهد به او عطا می‌شود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=224 ـ 225}}</ref> و از علم غیب به‌اندازه‌ای که خدا بخواهد آگاهی می‌یابد<ref~~>{{یادکرد کتاب\|عنوان~~=~~الکافی\|سال=1407\|نام=محمد بن یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|ناشر=تهران، دار الكتب الإسلامیه\|جلد=1\|صفحه=230}}<~~/~~ref~~> و همه خیرات و برکات بر او فرود می‌آید.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الميزان فى تفسير القرآن\|سال=1417\|نام=سید محمد حسین\|نام خانوادگی=طباطبایی\|ناشر=قم، انتشارات جامعه مدرسین\|جلد=8\|صفحه=354}}</ref> ابوالحسن شعرانی الهی‌دان [[شیعه]] براین باور است که اسم اعظم دارای خاصیت همه اسماء خداوند است که [[ائمه(ع)]] وقتی با آن اسم، خدا را می‌خواندند و در اسم فانی می‌شدند می‌توانستند هر معجزه‌ای را اظهار کنند و کارهای خارق‌العاده انجام دهند. وی حقیقت این مسئله را از اسرار [[امامت]] می‌داند که کیفیت آن بر ما مجهول است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=دمع السجوم\|سال=1387\|نام=ابوالحسن\|نام خانوادگی=شعرانی\|ناشر=قم، انتشارات هجرت\|صفحه=369}}</ref>		کسی که اسم اعظم را بداند دعایش مستجاب و هرچه از خدا بخواهد به او عطا می‌شود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=224 ـ 225}}</ref> و از علم غیب به‌اندازه‌ای که خدا بخواهد آگاهی می‌یابد<ref name=":4" /> و همه خیرات و برکات بر او فرود می‌آید.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الميزان فى تفسير القرآن\|سال=1417\|نام=سید محمد حسین\|نام خانوادگی=طباطبایی\|ناشر=قم، انتشارات جامعه مدرسین\|جلد=8\|صفحه=354}}</ref> ابوالحسن شعرانی الهی‌دان [[شیعه]] براین باور است که اسم اعظم دارای خاصیت همه اسماء خداوند است که [[ائمه(ع)]] وقتی با آن اسم، خدا را می‌خواندند و در اسم فانی می‌شدند می‌توانستند هر معجزه‌ای را اظهار کنند و کارهای خارق‌العاده انجام دهند. وی حقیقت این مسئله را از اسرار [[امامت]] می‌داند که کیفیت آن بر ما مجهول است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=دمع السجوم\|سال=1387\|نام=ابوالحسن\|نام خانوادگی=شعرانی\|ناشر=قم، انتشارات هجرت\|صفحه=369}}</ref>

	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۱
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	بر اساس احادیث و دعاها و نیایش‌های نقل‌شده از اهل بیت(ع)، آیات و اذکار زیادی به عنوان اسم اعظم شناخته شده‌اند. از جمله: «بسم الله الرحمن الرحیم»،<ref name=":1">{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=223 ـ 224}}</ref> [[آیة الکرسی]]،<ref name=":1" /> [[سوره توحید]]،<ref name=":1" /> [[سوره قدر]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مهج الدعوات و منهج العبادات\|سال=1411\|نام=على بن موسى\|نام خانوادگی=ابن طاووس\|ناشر=دار الذخائر\|جلد=\|صفحه=316}}</ref> آیه ۱۶۳ [[سوره بقره]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=227}}</ref> آیه ۱ [[سوره آل‌ عمران]]،<ref name=":2">{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=224}}</ref> آیه ۲۶ سوره آل عمران،<ref name=":2" /> آیه ۱۱۱ [[سوره طه]]،<ref name=":2" /> ۶ آیه اول [[سوره حدید]]،<ref name=":3">{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=230 ـ 231}}</ref> و شش آیه آخر [[سوره حشر]].<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مهج الدعوات و منهج العبادات\|سال=1411\|نام=على بن موسى\|نام خانوادگی=ابن طاووس\|ناشر=دار الذخائر\|جلد=\|صفحه=317}}</ref>		بر اساس احادیث و دعاها و نیایش‌های نقل‌شده از اهل بیت(ع)، آیات و اذکار زیادی به عنوان اسم اعظم شناخته شده‌اند. از جمله: «بسم الله الرحمن الرحیم»،<ref name=":1">{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=223 ـ 224}}</ref> [[آیة الکرسی]]،<ref name=":1" /> [[سوره توحید]]،<ref name=":1" /> [[سوره قدر]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مهج الدعوات و منهج العبادات\|سال=1411\|نام=على بن موسى\|نام خانوادگی=ابن طاووس\|ناشر=دار الذخائر\|جلد=\|صفحه=316}}</ref> آیه ۱۶۳ [[سوره بقره]]،<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=227}}</ref> آیه ۱ [[سوره آل‌ عمران]]،<ref name=":2">{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=224}}</ref> آیه ۲۶ سوره آل عمران،<ref name=":2" /> آیه ۱۱۱ [[سوره طه]]،<ref name=":2" /> ۶ آیه اول [[سوره حدید]]،<ref name=":3">{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحار الأنوار\|سال=1403\|نام=محمد باقر\|نام خانوادگی=مجلسی\|ناشر=بیروت، دار إحياء التراث العربی\|جلد=90\|صفحه=230 ـ 231}}</ref> و شش آیه آخر [[سوره حشر]].<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مهج الدعوات و منهج العبادات\|سال=1411\|نام=على بن موسى\|نام خانوادگی=ابن طاووس\|ناشر=دار الذخائر\|جلد=\|صفحه=317}}</ref>

			# [[امام هادی(ع)]] فرمود: {{متن عربی\|ترجمه=اسم اعظم خداوند هفتاد و سه حرف است، نزد آصف بن برخیا یک حرف بوده و به آن تکلم نمود، پس زمین مابین او و شهر سبأ شکافته شد، در نتیجه تخت بلقیس را در اختیار گرفته آن را خدمت سلیمان منتقل کرد، سپس در کمتر از چشم به هم زدن زمین گسترده شد به حال خود برگشت و در نزد ما هفتاد و دو حرف از اسم اعظم موجود است و یک حرف نزد خداوند، متفرّد به آن، در علم غیب است.}}<ref name=":4">{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1407\|نام=محمد بن یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|ناشر=تهران، دار الكتب الإسلامیه\|جلد=1\|صفحه=230}}</ref>
	~~برخی از روایات درباره اسم اعظم عبارت است از:~~		# [[امام صادق(ع)]] فرمود: {{متن عربی\|ترجمه=همانا به عیسی(ع) دو حرف عطا شده بود که با آن دو عمل می‌کرد، و به موسی(ع) چهار حرف و به ابراهیم(ع) هشت حرف و به نوح(ع) ۲۵ حرف و همانا خداوند متعال برای محمد(ص) تمام آن حروف را جمع کرد و اسم اعظم ۷۳ حرف است که به محمد(ص) ۷۲ حرفش عطا شده و تنها یک حرف از او پوشانده شده است.}}<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بصائر الدرجات\|سال=1404\|نام=محمد بن حسن\|نام خانوادگی=صفار\|ناشر=قم، کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی\|صفحه=208}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=پایان نامه منابع علم امام در قرآن و روایات\|سال=1390\|نام=محمد تقی\|نام خانوادگی=شاکر\|ناشر=قم\|صفحه=34 ـ 38}}</ref><ref name=":0" />
	# ~~علی بن محمد نوفلی از~~ [[امام هادی(ع)]] ~~نقل می‌کند که حضرت~~ فرمود: "اسم اعظم خداوند هفتاد و سه حرف است، نزد [[آصف بن برخیا]] یک حرف بوده و به آن تکلم نمود، پس زمین مابین او و شهر سبأ شکافته شد، در نتیجه تخت بلقیس را در اختیار گرفته آن را خدمت سلیمان منتقل کرد، سپس در کمتر از چشم به هم زدن زمین گسترده شد به حال خود برگشت و در نزد ما هفتاد و دو حرف از اسم اعظم موجود است و یک حرف نزد ~~[[خداوند]]،~~ متفرّد به آن، در [[علم غیب]] است".<ref name=":4">{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1407\|نام=محمد بن یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|ناشر=تهران، دار الكتب الإسلامیه\|جلد=1\|صفحه=230}}</ref>		# در روایتی [[امام باقر(ع)]] در پاسخ "برید بن معاویه" که در مورد آیه {{قرآن\|قُلْ كَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ\|ترجمه=بگو: «كافى است خدا و آن كس كه نزد او علم كتاب است، ميان من و شما گواه باشد.»\|سوره=سوره رعد\|آیه=۴۳}} سؤال کرد، فرمود: {{متن عربی\|ترجمه=منظور، ما اهل بیت هستیم و علی، اوّل ما و افضل ما و بهترین ما بعد از پیامبر اکرم است.}}<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1407\|نام=محمد بن یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|ناشر=تهران، دار الكتب الإسلامیه\|جلد=1\|صفحه=299}}</ref> [[علامه مجلسی]]، معتقد است ظاهر روایت، بیانگر آن است که مراد از کتاب، [[قرآن]] است، پس معنا چنین می‌شود که "علم همه کتب، نزد ماست...". اسم اعظم یا [[علم کتاب]]، یکی از منابع امامان (ع) است. همچنین تمام هفتاد و دو حرف اسم اعظم، در کتاب است و امام (ع) نیز دارای کلّ علم کتاب است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مقاله آفاق علم امام در الکافی، مجموعه مقالات فارسی کنگره بین‌المللی ثقة‌الاسلام کلینی\|سال=1387\|نام=اصغر\|نام خانوادگی=غلامی\|ناشر=قم\|صفحه=478 ـ 479}}</ref>
	# از [[امام صادق(ع)]] ~~روایت شده~~: ~~«همانا~~ به [[عیسی(ع)]] دو حرف عطا شده بود که با آن دو عمل می‌کرد، و به [[موسی(ع)]] چهار حرف و به [[ابراهیم(ع)]] هشت حرف و به [[نوح(ع)]] ۲۵ حرف و همانا خداوند متعال برای [[محمد(ص)]] تمام آن حروف را جمع کرد و اسم اعظم ۷۳ حرف است که به محمد(ص) ۷۲ حرفش عطا شده و تنها یک حرف از او پوشانده شده است.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بصائر الدرجات\|سال=1404\|نام=محمد بن حسن\|نام خانوادگی=صفار\|ناشر=قم، کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی\|صفحه=208}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=پایان نامه منابع علم امام در قرآن و روایات\|سال=1390\|نام=محمد تقی\|نام خانوادگی=شاکر\|ناشر=قم\|صفحه=34 ـ 38}}</ref><ref name=":0" />
	# در روایتی [[امام باقر(ع)]] در پاسخ "برید بن معاویه" که در مورد آیه {{قرآن\|قُلْ كَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ\|ترجمه=بگو: «كافى است خدا و آن كس كه نزد او علم كتاب است، ميان من و شما گواه باشد.»\|سوره=سوره رعد\|آیه=۴۳}} سؤال کرد، ~~فرمودند~~: "منظور، ما [[اهل بیت~~(ع)]]~~ هستیم و ~~[[علی(ع)]]،~~ اوّل ما و افضل ما و بهترین ما بعد از [[پیامبر اکرم~~(ص)]]~~ است".<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=الکافی\|سال=1407\|نام=محمد بن یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|ناشر=تهران، دار الكتب الإسلامیه\|جلد=1\|صفحه=299}}</ref> [[علامه مجلسی]]، معتقد است ظاهر روایت، بیانگر آن است که مراد از کتاب، [[قرآن]] است، پس معنا چنین می‌شود که "علم همه کتب، نزد ماست...". ~~بنابراین، روشن است~~ اسم اعظم یا [[علم کتاب]]، یکی از منابع امامان (ع) است. همچنین تمام هفتاد و دو حرف اسم اعظم، در کتاب است و امام (ع) نیز دارای کلّ علم کتاب است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مقاله آفاق علم امام در الکافی، مجموعه مقالات فارسی کنگره بین‌المللی ثقة‌الاسلام کلینی\|سال=1387\|نام=اصغر\|نام خانوادگی=غلامی\|ناشر=قم\|صفحه=478 ـ 479}}</ref>

	== حقیقت اسم اعظم ==		== حقیقت اسم اعظم ==