استحباب و فضیلت سرپرستی یتیم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

2024-09-29T06:14:10Z

جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۴۴
خط ۷۸:		خط ۷۸:
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی نویسنده =		\| بازبینی نویسنده =
	\| ~~بازبینی~~ =		\| ارزیابی کمی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =ج		\| اولویت =ج

Fabbasi در ‏۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۰۶

2024-02-03T08:06:58Z

Fabbasi: /* تشویق به یتیم‌نوازی در روایات */ اصلاح ارقام

2024-02-03T06:34:03Z

تشویق به یتیم‌نوازی در روایات: اصلاح ارقام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۴
خط ۴۵:		خط ۴۵:

	یتیم‌نوازی یکی از سفارش‌های [[امیرالمؤمنین\|امیرمومنان علی(ع)]] پس از ضربت خوردن در محراب عبادت بود: {{متن عربی\|وَ اللَّهَ‏ اللَّهَ‏ فِي الْأَيْتَامِ‏ فَلَا تَعِرَّ أَفْوَاهُهُمْ‏ وَ لَا يَضِيعُوا بِحَضْرَتِكُمْ <ref>نهج البلاغه، نامه ۴۷. کلینى، محمد بن یعقوب، الکافی، محقق: غفارى، على اکبر و محمد آخوندى، تهران، دار الکتب الاسلامیة، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۷، ص۵۱.</ref>\| ترجمه=خدا را خدا را درباره یتیمان، آنان را گاهى سیر و گاهى گرسنه مگذارید، مباد که در کنار شما تباه شوند.}}		یتیم‌نوازی یکی از سفارش‌های [[امیرالمؤمنین\|امیرمومنان علی(ع)]] پس از ضربت خوردن در محراب عبادت بود: {{متن عربی\|وَ اللَّهَ‏ اللَّهَ‏ فِي الْأَيْتَامِ‏ فَلَا تَعِرَّ أَفْوَاهُهُمْ‏ وَ لَا يَضِيعُوا بِحَضْرَتِكُمْ <ref>نهج البلاغه، نامه ۴۷. کلینى، محمد بن یعقوب، الکافی، محقق: غفارى، على اکبر و محمد آخوندى، تهران، دار الکتب الاسلامیة، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۷، ص۵۱.</ref>\| ترجمه=خدا را خدا را درباره یتیمان، آنان را گاهى سیر و گاهى گرسنه مگذارید، مباد که در کنار شما تباه شوند.}}

			رسول خدا(ص): {{متن عربی\|تَحنَّنوا علي اَيتامِ النّاسِ يُتَحنَّنْ علي ايتامِكُم <ref> ابن بابويه، محمد بن على، الأمالي، تهران، کتابچی، چاپ ششم، ۱۳۷۶ش، ص۹۴.</ref>\| ترجمه= بر يتيمان مردمان تَرحّم کنيد تا بر يتيمان شما ترحم نمايند.}}

	امیرمومنان علی(ع): از رسول خدا شنیدم که می‌فرمود: {{متن عربی\|مَنْ عَالَ يَتِيماً حَتَّى يَسْتَغْنِيَ أَوْجَبَ اللَّهُ لَهُ الْجَنَّةَ كَمَا أَوْجَبَ لآِكِلِ مَالِ الْيَتِيمِ النَّار <ref>ابن بابويه، محمد بن على، من لا يحضره الفقيه، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، 1413ق، ج4، ص190.</ref> \|ترجمه=هركس يتيمى را در پناه خود بگيرد تا روى پاى خود به‏ايستد، خداوندبهشت را بر او واجب خواهد كرد، همان‏طور كه دوزخ را براى خورندگان مال يتيم واجب كرده است.}}		امیرمومنان علی(ع): از رسول خدا شنیدم که می‌فرمود: {{متن عربی\|مَنْ عَالَ يَتِيماً حَتَّى يَسْتَغْنِيَ أَوْجَبَ اللَّهُ لَهُ الْجَنَّةَ كَمَا أَوْجَبَ لآِكِلِ مَالِ الْيَتِيمِ النَّار <ref>ابن بابويه، محمد بن على، من لا يحضره الفقيه، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، 1413ق، ج4، ص190.</ref> \|ترجمه=هركس يتيمى را در پناه خود بگيرد تا روى پاى خود به‏ايستد، خداوندبهشت را بر او واجب خواهد كرد، همان‏طور كه دوزخ را براى خورندگان مال يتيم واجب كرده است.}}

Fabbasi: /* تشویق به یتیم‌نوازی در روایات */

2024-02-01T09:35:05Z

تشویق به یتیم‌نوازی در روایات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۰۵
خط ۴۶:		خط ۴۶:
	یتیم‌نوازی یکی از سفارش‌های [[امیرالمؤمنین\|امیرمومنان علی(ع)]] پس از ضربت خوردن در محراب عبادت بود: {{متن عربی\|وَ اللَّهَ‏ اللَّهَ‏ فِي الْأَيْتَامِ‏ فَلَا تَعِرَّ أَفْوَاهُهُمْ‏ وَ لَا يَضِيعُوا بِحَضْرَتِكُمْ <ref>نهج البلاغه، نامه ۴۷. کلینى، محمد بن یعقوب، الکافی، محقق: غفارى، على اکبر و محمد آخوندى، تهران، دار الکتب الاسلامیة، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۷، ص۵۱.</ref>\| ترجمه=خدا را خدا را درباره یتیمان، آنان را گاهى سیر و گاهى گرسنه مگذارید، مباد که در کنار شما تباه شوند.}}		یتیم‌نوازی یکی از سفارش‌های [[امیرالمؤمنین\|امیرمومنان علی(ع)]] پس از ضربت خوردن در محراب عبادت بود: {{متن عربی\|وَ اللَّهَ‏ اللَّهَ‏ فِي الْأَيْتَامِ‏ فَلَا تَعِرَّ أَفْوَاهُهُمْ‏ وَ لَا يَضِيعُوا بِحَضْرَتِكُمْ <ref>نهج البلاغه، نامه ۴۷. کلینى، محمد بن یعقوب، الکافی، محقق: غفارى، على اکبر و محمد آخوندى، تهران، دار الکتب الاسلامیة، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۷، ص۵۱.</ref>\| ترجمه=خدا را خدا را درباره یتیمان، آنان را گاهى سیر و گاهى گرسنه مگذارید، مباد که در کنار شما تباه شوند.}}

	امیرمومنان علی ~~فرمود~~: از رسول خدا شنیدم که می‌فرمود: {{متن عربی\|مَنْ عَالَ يَتِيماً حَتَّى يَسْتَغْنِيَ أَوْجَبَ اللَّهُ لَهُ الْجَنَّةَ كَمَا أَوْجَبَ لآِكِلِ مَالِ الْيَتِيمِ النَّار <ref>ابن بابويه، محمد بن على، من لا يحضره الفقيه، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، 1413ق، ج4، ص190.</ref> \|ترجمه=هركس يتيمى را در پناه خود بگيرد تا روى پاى خود به‏ايستد، خداوندبهشت را بر او واجب خواهد كرد، همان‏طور كه دوزخ را براى خورندگان مال يتيم واجب كرده است.}}		امیرمومنان علی(ع): از رسول خدا شنیدم که می‌فرمود: {{متن عربی\|مَنْ عَالَ يَتِيماً حَتَّى يَسْتَغْنِيَ أَوْجَبَ اللَّهُ لَهُ الْجَنَّةَ كَمَا أَوْجَبَ لآِكِلِ مَالِ الْيَتِيمِ النَّار <ref>ابن بابويه، محمد بن على، من لا يحضره الفقيه، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، 1413ق، ج4، ص190.</ref> \|ترجمه=هركس يتيمى را در پناه خود بگيرد تا روى پاى خود به‏ايستد، خداوندبهشت را بر او واجب خواهد كرد، همان‏طور كه دوزخ را براى خورندگان مال يتيم واجب كرده است.}}

	امام صادق(ع) ~~فرمود~~: {{متن عربی\|ما مِن عَبدٍ يَمَسحُ يَدهُ علي رأسِ يتيمٍ رحمةً لَهُ اِلاّ اَعطاهُ اللهُ بِكُلِّ شَعرةٍ نوراً يَومَ القِيامةِ<ref>بابويه، محمد بن على، ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، قم، دار الشریف الرضی للنشر، چاپ دوم، ۱۴۰۶ق، ص۱۹۹.</ref>\| ترجمه= هر کس بر سر يتيمي دست ترحم و عطوفت بِکِشد خداوند به تعداد هر مويي، نوري در قيامت به او عطا خواهد فرمود.}}		[[امام باقر(ع)]]: {{متن عربی\|أَرْبَعٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ بَنَى اللَّهُ لَهُ بَيْتاً فِي الْجَنَّةِ مَنْ‏ آوَى‏ الْيَتِيمَ‏ وَ رَحِمَ الضَّعِيفَ وَ أَشْفَقَ عَلَى وَالِدَيْهِ وَ أَنْفَقَ عَلَيْهِمَا وَ رَفَقَ بِمَمْلُوكِهِ <ref>برقى، احمد بن محمد بن خالد، المحاسن، قم، دار الکتب الاسلامیه، چاپ دوم، ۱۳۷۱ ق، ج۱، ص۸، ح۲۳.</ref>\|ترجمه= چهار خصلت در هر کس باشد خداوند در بهشت برايش منزلگاه بنا مي‌کند: کسي که يتيمي را سرپرستي کند، بر افراد ضعيف و ناتوان تَرَحُّم و مهرباني نمايد، به والدين خود مهر بورزد و با زيردستانش نرم‌خو و باعطوفت باشد.}}

			[[امام صادق(ع)]]: {{متن عربی\|ما مِن عَبدٍ يَمَسحُ يَدهُ علي رأسِ يتيمٍ رحمةً لَهُ اِلاّ اَعطاهُ اللهُ بِكُلِّ شَعرةٍ نوراً يَومَ القِيامةِ<ref>بابويه، محمد بن على، ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، قم، دار الشریف الرضی للنشر، چاپ دوم، ۱۴۰۶ق، ص۱۹۹.</ref>\| ترجمه= هر کس بر سر يتيمي دست ترحم و عطوفت بِکِشد خداوند به تعداد هر مويي، نوري در قيامت به او عطا خواهد فرمود.}}

	== مطالعه بیشتر ==		== مطالعه بیشتر ==

Fabbasi: /* تشویق به یتیم‌نوازی در روایات */ اصلاح ارقام

2024-02-01T08:52:16Z

تشویق به یتیم‌نوازی در روایات: اصلاح ارقام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۲۲
خط ۴۷:		خط ۴۷:

	امیرمومنان علی فرمود: از رسول خدا شنیدم که می‌فرمود: {{متن عربی\|مَنْ عَالَ يَتِيماً حَتَّى يَسْتَغْنِيَ أَوْجَبَ اللَّهُ لَهُ الْجَنَّةَ كَمَا أَوْجَبَ لآِكِلِ مَالِ الْيَتِيمِ النَّار <ref>ابن بابويه، محمد بن على، من لا يحضره الفقيه، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، 1413ق، ج4، ص190.</ref> \|ترجمه=هركس يتيمى را در پناه خود بگيرد تا روى پاى خود به‏ايستد، خداوندبهشت را بر او واجب خواهد كرد، همان‏طور كه دوزخ را براى خورندگان مال يتيم واجب كرده است.}}		امیرمومنان علی فرمود: از رسول خدا شنیدم که می‌فرمود: {{متن عربی\|مَنْ عَالَ يَتِيماً حَتَّى يَسْتَغْنِيَ أَوْجَبَ اللَّهُ لَهُ الْجَنَّةَ كَمَا أَوْجَبَ لآِكِلِ مَالِ الْيَتِيمِ النَّار <ref>ابن بابويه، محمد بن على، من لا يحضره الفقيه، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، 1413ق، ج4، ص190.</ref> \|ترجمه=هركس يتيمى را در پناه خود بگيرد تا روى پاى خود به‏ايستد، خداوندبهشت را بر او واجب خواهد كرد، همان‏طور كه دوزخ را براى خورندگان مال يتيم واجب كرده است.}}

			امام صادق(ع) فرمود: {{متن عربی\|ما مِن عَبدٍ يَمَسحُ يَدهُ علي رأسِ يتيمٍ رحمةً لَهُ اِلاّ اَعطاهُ اللهُ بِكُلِّ شَعرةٍ نوراً يَومَ القِيامةِ<ref>بابويه، محمد بن على، ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، قم، دار الشریف الرضی للنشر، چاپ دوم، ۱۴۰۶ق، ص۱۹۹.</ref>\| ترجمه= هر کس بر سر يتيمي دست ترحم و عطوفت بِکِشد خداوند به تعداد هر مويي، نوري در قيامت به او عطا خواهد فرمود.}}

	== مطالعه بیشتر ==		== مطالعه بیشتر ==

Fabbasi: تکمیل ویرایش

2024-02-01T08:32:47Z

تکمیل ویرایش

نمایش تغییرات

Fabbasi: /* مطالعه بیشتر */

2024-02-01T08:08:10Z

مطالعه بیشتر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۳۸
خط ۶۳:		خط ۶۳:
	* یتیم در قرآن و حدیث، مهدی پیرهادی، و راضیه پیرهادی.		* یتیم در قرآن و حدیث، مهدی پیرهادی، و راضیه پیرهادی.
	* یتیم، سید محمدباقر موسوی همدانی.		* یتیم، سید محمدباقر موسوی همدانی.
	*تنهای محبوب؛ سیمای یتیم در قرآن، محمدعلی انصاری.		* تنهای محبوب؛ سیمای یتیم در قرآن، محمدعلی انصاری.
			* یتیم نوازی در اسلام، جواد حسین پور، و سعید آقابیگی.

	== منابع ==		== منابع ==

Fabbasi: معرفی مطالعه بیشتر و ...

2024-02-01T08:04:42Z

معرفی مطالعه بیشتر و ...

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۳۴
خط ۶۱:		خط ۶۱:

	== مطالعه بیشتر ==		== مطالعه بیشتر ==
	۱. ~~تفسیر نمونه، ج۳، ۲۶، ۲۷ آیت الله مکارم شیرازی.~~		* یتیم در قرآن و حدیث، مهدی پیرهادی، و راضیه پیرهادی.
			* یتیم، سید محمدباقر موسوی همدانی.
	~~۲. میزان الحکمه، ج۱۴، (ترجمه فارسی)، محمدی ری‌شهری~~.		*تنهای محبوب؛ سیمای یتیم در قرآن، محمدعلی انصاری.

	۳. ~~بحارالانوار، علامه مجلسی، ج۷۹، ص۲۶۷.~~



	== منابع ==		== منابع ==
خط ۹۰:		خط ۸۶:
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =ج		\| اولویت =ج
	\| کیفیت =ج		\| کیفیت =ب
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

Fabbasi در ‏۱ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۶

2024-02-01T07:36:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۶
خط ۵:		خط ۵:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	[[قرآن کریم]] سفارش زیادی درباره یتیمان کرده است. رعایت و مراقبت از اموال یتیمان؛ وعده عذاب جهنم به غصب‌کنندگان اموال ~~یتیمان؛ همردیفی بدرفتاری~~ با ~~یتیمان با کفر به خدا؛ اختصاص دادن قسمتی از خمس برای ایتام؛~~ از جمله سفارش‌های قرآنی برای یتیم‌نوازی می‌باشد.		[[قرآن کریم]] سفارش زیادی درباره یتیمان کرده است. رعایت و مراقبت از اموال یتیمان؛ وعده عذاب جهنم به غصب‌کنندگان اموال یتیمان؛پرهیز از تحقیر يتيمان؛ بد‌رفتارى با يتيمان را خصوصیت تکذیب کنندگان قیامت دانستن و ...؛ از جمله سفارش‌های قرآنی برای یتیم‌نوازی می‌باشد.

	در [[روایات]] تأکید بسیاری شده است درباره این فضیلت که سرپرستی و تکفل یتیمان ثواب و پاداش زیادی دارد.		در [[روایات]] تأکید بسیاری شده است درباره این فضیلت که سرپرستی و تکفل یتیمان ثواب و پاداش زیادی دارد.
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	در قرآن بر اساس یک توصیه اخلاقی<ref>جوادی آملی، عبدالله، تسنیم: تفسیر قرآن کریم، تحقیق و تنظیم: حسین اشرفی و عباس رحیمیان، قم، مرکز نشر اسراء، ‌چاپ دوم، ۱۳۸۹ش، ج۱۷، ص۴۲۵.</ref> خواسته شده است هنگام تقسیم ارث، اگر ارحامی که از وارثان میت نیستند و نیز مطلق یتیمان و مسکینان (از بستگان یا غیر آن)، حضور یافتند، آنان را از میراث به جا مانده بهره‌مند کنند.<ref>سوره نساء، آیه ۸. جوادی آملی، عبدالله، تسنیم: تفسیر قرآن کریم، تحقیق و تنظیم: حسین اشرفی و عباس رحیمیان، قم، مرکز نشر اسراء، ‌چاپ دوم، ۱۳۸۹ش، ج۱۷، ص۴۲۵.</ref> قرآن به پیامبر یادآوری می‌کند که خودش نیز یتیم بوده و خدا پناهش داده است؛ پس به پاس این نعمت نباید با یتیمان قهر کند و آن‌ها را از خود براند و دور کند.<ref>سوره ضحی، آیات ۶ و ۹. مکارم شیرازى، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الاسلامیة، چاپ اول، ۱۳۷۴ش، ج۲۷، ص۱۰۲.</ref>		در قرآن بر اساس یک توصیه اخلاقی<ref>جوادی آملی، عبدالله، تسنیم: تفسیر قرآن کریم، تحقیق و تنظیم: حسین اشرفی و عباس رحیمیان، قم، مرکز نشر اسراء، ‌چاپ دوم، ۱۳۸۹ش، ج۱۷، ص۴۲۵.</ref> خواسته شده است هنگام تقسیم ارث، اگر ارحامی که از وارثان میت نیستند و نیز مطلق یتیمان و مسکینان (از بستگان یا غیر آن)، حضور یافتند، آنان را از میراث به جا مانده بهره‌مند کنند.<ref>سوره نساء، آیه ۸. جوادی آملی، عبدالله، تسنیم: تفسیر قرآن کریم، تحقیق و تنظیم: حسین اشرفی و عباس رحیمیان، قم، مرکز نشر اسراء، ‌چاپ دوم، ۱۳۸۹ش، ج۱۷، ص۴۲۵.</ref> قرآن به پیامبر یادآوری می‌کند که خودش نیز یتیم بوده و خدا پناهش داده است؛ پس به پاس این نعمت نباید با یتیمان قهر کند و آن‌ها را از خود براند و دور کند.<ref>سوره ضحی، آیات ۶ و ۹. مکارم شیرازى، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الاسلامیة، چاپ اول، ۱۳۷۴ش، ج۲۷، ص۱۰۲.</ref>

	=== ~~احتياط~~ و دقّت در اموال يتيمان ===		=== مراقبت و دقّت در نگهداری اموال يتيمان ===
	قرآن کریم به رعایت امانت و نگهداری اموال یتیمان فراخوانده است و با کسانی که اموال یتیمان را ظالمانه حیف و میل می‌کنند، سخت برخورد شده است. قرآن کریم، در سوره نساء آیه ۲، سوره اسراء آیه ۳۴، سوره انعام آیه ۱۵۲ و سوره نساء آیه ۱۰ با عبارات مختلف مردم را به مراقبت از اموال یتیم و رعایت حقوق آن‌ها فراخوانده است. خداوند در قرآن نسبت به اموال يتيمان سفارش مخصوص کرده است، زيرا اموال آنان آسيب پذيرتر از همه چيز است. نمى توانند از آن مراقبت كنند: {{قرآن\|وَ لاَ تَقْرَبُوا مَالَ الْيَتِيمِ إِلاَّ بِالَّتِي هِىَ أَحْسَنُ حَتَّى يَبْلُغَ أَشُدَّهُ\| ترجمه= و به مال يتيم، جز به بهترين صورت [و براى اصلاح]، نزديك نشويد، تا به حدّ رشد خود برسد.\|سوره = انعام\|آیه= ۱۵۲}}		قرآن کریم به رعایت امانت و نگهداری اموال یتیمان فراخوانده است و با کسانی که اموال یتیمان را ظالمانه حیف و میل می‌کنند، سخت برخورد شده است. قرآن کریم، در سوره نساء آیه ۲، سوره اسراء آیه ۳۴، سوره انعام آیه ۱۵۲ و سوره نساء آیه ۱۰ با عبارات مختلف مردم را به مراقبت از اموال یتیم و رعایت حقوق آن‌ها فراخوانده است. خداوند در قرآن نسبت به اموال يتيمان سفارش مخصوص کرده است، زيرا اموال آنان آسيب پذيرتر از همه چيز است. نمى توانند از آن مراقبت كنند: {{قرآن\|وَ لاَ تَقْرَبُوا مَالَ الْيَتِيمِ إِلاَّ بِالَّتِي هِىَ أَحْسَنُ حَتَّى يَبْلُغَ أَشُدَّهُ\| ترجمه= و به مال يتيم، جز به بهترين صورت [و براى اصلاح]، نزديك نشويد، تا به حدّ رشد خود برسد.\|سوره = انعام\|آیه= ۱۵۲}}

خط ۳۲:		خط ۳۲:
	\|ترجمه= (آيا او تو را يتيم نيافت و پناه داد؟! و تو را گمشده يافت و هدايت كرد، و تو را فقير يافت و بى نياز نمود، حال كه چنين است، يتيم را تحقير مكن). بنابراين، هيچ كس حقّ تحقير يتيمان را ندارد.\|سوره= فجر\|آیه= ۸-۶}} سپس مسلمانان را از تحقير ايتام منع مى‌كند: {{قرآن\|فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلاَ تَقْهَرْ\|ترجمه=حال كه چنين است يتيم را تحقير مكن‏ \|سوره=فجر\|آیه=۹}}		\|ترجمه= (آيا او تو را يتيم نيافت و پناه داد؟! و تو را گمشده يافت و هدايت كرد، و تو را فقير يافت و بى نياز نمود، حال كه چنين است، يتيم را تحقير مكن). بنابراين، هيچ كس حقّ تحقير يتيمان را ندارد.\|سوره= فجر\|آیه= ۸-۶}} سپس مسلمانان را از تحقير ايتام منع مى‌كند: {{قرآن\|فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلاَ تَقْهَرْ\|ترجمه=حال كه چنين است يتيم را تحقير مكن‏ \|سوره=فجر\|آیه=۹}}

	=== ~~بد رفتارى~~ با يتيمان خصوصیت تکذیب کنندگان قیامت===		=== بد‌رفتارى با يتيمان خصوصیت تکذیب کنندگان قیامت===
	آيه اوّل و دوّم سوره ماعون تعبير بسيار تكان دهنده‌اى در مورد بدرفتارى با ايتام وجود دارد: {{قرآن\|أَرَأَيْتَ الَّذِى يُكَذِّبُ بِالدِّينِ\|۱\| فَذَلِكَ الَّذِى يَدُعُّ الْيَتِيمَ\|۲\|		آيه اوّل و دوّم سوره ماعون تعبير بسيار تكان دهنده‌اى در مورد بدرفتارى با ايتام وجود دارد: {{قرآن\|أَرَأَيْتَ الَّذِى يُكَذِّبُ بِالدِّينِ\|۱\| فَذَلِكَ الَّذِى يَدُعُّ الْيَتِيمَ\|۲\|
	\|ترجمه= آيا كسى كه پيوسته روز جزا را انكار مى كند ديدى؟! او همان كسى است كه يتيم را با خشونت مى راند.\|سوره= ماعون\|آیه= ۱و۲}}		\|ترجمه= آيا كسى كه پيوسته روز جزا را انكار مى كند ديدى؟! او همان كسى است كه يتيم را با خشونت مى راند.\|سوره= ماعون\|آیه= ۱و۲}}
خط ۴۳:		خط ۴۳:

	== تشویق به یتیم‌نوازی در روایات ==		== تشویق به یتیم‌نوازی در روایات ==
	در نگاه روایات، برترین خانه‌ها خانه‌ای است که در آن به یتیمی نیکی شود و بدترین آن خانه‌ای است که بر یتیم بدی شود.<ref>جوادی آملی، عبدالله، مفاتیح الحیاة، قم، نشر اسراء، چاپ چهل و چهارم، ۱۳۹۱ش، ص۳۹۸.</ref> کسی که عهده‌دار هزینه زندگی یتیمی شود، در بهشت همراه رسول خدا(ص) خواهد شد.<ref>حمیرى، عبد الله بن جعفر، قرب الاسناد، قم، مؤسسة آل البیت(ع)، چاپ اول، ۱۴۱۳ق، ص۹۴، ح۳۱۵.</ref> بهشت پاداش کسی است که ناله یتیمی را ساکت کند.<ref>شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ~~قم:~~ انتشارات اسلامى، چاپ دوم، ۱۴۱۳ق، ج۱، ص۱۸۸، ح۵۷۳.</ref>		در نگاه روایات، برترین خانه‌ها خانه‌ای است که در آن به یتیمی نیکی شود و بدترین آن خانه‌ای است که بر یتیم بدی شود.<ref>جوادی آملی، عبدالله، مفاتیح الحیاة، قم، نشر اسراء، چاپ چهل و چهارم، ۱۳۹۱ش، ص۳۹۸.</ref> کسی که عهده‌دار هزینه زندگی یتیمی شود، در بهشت همراه رسول خدا(ص) خواهد شد.<ref>حمیرى، عبد الله بن جعفر، قرب الاسناد، قم، مؤسسة آل البیت(ع)، چاپ اول، ۱۴۱۳ق، ص۹۴، ح۳۱۵.</ref> بهشت پاداش کسی است که ناله یتیمی را ساکت کند.<ref>شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، قم، انتشارات اسلامى، چاپ دوم، ۱۴۱۳ق، ج۱، ص۱۸۸، ح۵۷۳.</ref>

	یتیم‌نوازی یکی از سفارش‌های [[امیرالمؤمنین\|امیرمومنان علی(ع)]] پس از ضربت خوردن در محراب عبادت بود: {{متن عربی\|اَللَّهَ اَللَّهَ فِی اَلْأَیتَامِ\| ترجمه=خدا را خدا را درباره یتیمان، آنان را گاهى سیر و گاهى گرسنه مگذارید، مباد که در کنار شما تباه شوند.}}<ref>نهج البلاغه، نامه ۴۷. کلینى، محمد بن یعقوب، الکافی، محقق: غفارى، على اکبر و محمد آخوندى، ~~تهران:~~ دار الکتب الاسلامیة، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۷، ص۵۱.</ref>		یتیم‌نوازی یکی از سفارش‌های [[امیرالمؤمنین\|امیرمومنان علی(ع)]] پس از ضربت خوردن در محراب عبادت بود: {{متن عربی\|اَللَّهَ اَللَّهَ فِی اَلْأَیتَامِ\| ترجمه=خدا را خدا را درباره یتیمان، آنان را گاهى سیر و گاهى گرسنه مگذارید، مباد که در کنار شما تباه شوند.}}<ref>نهج البلاغه، نامه ۴۷. کلینى، محمد بن یعقوب، الکافی، محقق: غفارى، على اکبر و محمد آخوندى، تهران، دار الکتب الاسلامیة، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۷، ص۵۱.</ref>

	رسول اکرم (~~صلى الله عليه وسلم~~) ~~می‌فرمايند~~:		رسول اکرم (ص): {{متن عربی\|خَيرُ بُيُوتِکُم بَيتُ فيهِ يَتيمُ يُحْسَنُ اِليهِ وَ شَرُّ بُيوتِکُمْ بَيتُ يُساء اِلَيهِ»

	« خَيرُ بُيُوتِکُم بَيتُ فيهِ يَتيمُ يُحْسَنُ اِليهِ وَ شَرُّ بُيوتِکُمْ بَيتُ يُساء اِلَيهِ»

	بهترين خانه‌هاي شما خانه‌اي است که در آن يتيمي مورد احسان و عطوفت باشد و بدترين خانه‌ها، خانه‌اي است که در آن به يتيمي بدرفتاري و ستم شود.		بهترين خانه‌هاي شما خانه‌اي است که در آن يتيمي مورد احسان و عطوفت باشد و بدترين خانه‌ها، خانه‌اي است که در آن به يتيمي بدرفتاري و ستم شود.

Fabbasi در ‏۱ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۰

2024-02-01T07:30:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۰
خط ۲۳:		خط ۲۳:

	=== اكرام يتيمان ===		=== اكرام يتيمان ===
	خداوند به شرح اعمالى كه موجب دورى از خدا و گرفتارى در چنگال مجازات الهى مى‏‌شود پرداخته، یادآور می‌شود که چنان نيست كه شما خيال مى‌‏كنيد که ~~اموالتان~~ دليل بر مقام شما نزد پروردگار است، بلكه ~~اعمالتان~~ حاكى از دورى شما از خدا است.		خداوند به شرح اعمالى كه موجب دورى از خدا و گرفتارى در چنگال مجازات الهى مى‏‌شود پرداخته، یادآور می‌شود که چنان نيست كه شما خيال مى‌‏كنيد که اموال‌تان دليل بر مقام شما نزد پروردگار است، بلكه اعمال‌تان حاكى از دورى شما از خدا است.<ref>مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، تهران، دار الكتب الإسلامية، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۲۶، ص۴۶۳.</ref> یکی از این کارهای ناشایست، نپرداختن به جنبه‌هاى عاطفى و معنوى در برخورد با يتيمان است: {{قرآن\|كَلاَّ بَل لاَّ تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ\|۱۷\| وَ لاَ تَحَاضُّونَ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِينِ\|۱۸\|
	به جنبه‌هاى عاطفى و معنوى برخورد با يتيمان ~~پرداخته~~ است: {{قرآن\|كَلاَّ بَل لاَّ تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ\|17\| وَ لاَ تَحَاضُّونَ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِينِ\|18\|		\|ترجمه= چنان نيست [كه شما مى پنداريد!] شما يتيمان را گرامى نمى داريد و يكديگر را بر اطعام مستمندان تشويق نمى‌كنيد.\|سوره= فجر\|آیه=۱۸-۱۷}}
	\|ترجمه= چنان نيست [كه شما مى پنداريد!] شما يتيمان را گرامى نمى داريد و يكديگر را بر اطعام مستمندان تشويق ~~نمى كنيد~~.}}
	يتيمى كه پدر خود را از دست داده، و از مهر او محروم گشته، و در غم فقدان مادرش اشك ريخته، و از نعمت محبّت او بى بهره شده، نيازمند مهر و محبّت و عاطفه است. لذا خداوند به مسلمانان دستور مى دهد كه يتيم را اكرام كرده، و كمبود عواطف وى را جبران نمايند.

	~~4. قهر بر يتيمان هرگز:~~		يتيمى كه پدر خود را از دست داده و از مهر او محروم گشته و در غم فقدان مادرش اشك ريخته، و از نعمت محبّت او بى بهره شده، نيازمند مهر و محبّت و عاطفه است. خداوند به مسلمانان دستور مى دهد كه يتيم را اكرام كرده، و كمبود عواطف وى را جبران نمايند.<ref>مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، تهران، دار الكتب الإسلامية، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۲۶، ص۴۶۳.</ref>
	~~آيات ششم تا نهم سوره ضحى نيز به جنبه عواطفى~~ و ~~نحوه برخورد به ايتام پرداخته~~ است. خداوند ~~در اين آيات ابتدا~~ به ~~دوران يتيمى پيامبر(صلى الله عليه وآله) اشاره كرده، و يادآور الطافش به حضرت رسول(صلى الله عليه وآله) شده، سپس~~ مسلمانان ~~را از تحقير ايتام منع~~ مى كند. به اين آيات توجّه كنيد: «أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيماً فَآوَى * وَ وَجَدَكَ ضَالاًّ فَهَدَى * وَ وَجَدَكَ عَائِلا فَأَغْنَى * فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلاَ تَقْهَرْ»؛ (آيا او تو را يتيم ~~نيافت و پناه داد؟! و تو~~ را ~~گمشده يافت و هدايت كرد، و تو را فقير يافت~~ و ~~بى نياز نمود، حال كه چنين است، يتيم~~ را ~~تحقير مكن)~~. ~~بنابراين، هيچ كس حقّ تحقير يتيمان را ندارد~~.

	5. بد رفتارى با يتيمان ~~هم رديف كفر به خدا!~~		=== پرهیز از تحقیر يتيمان ===
	آيه اوّل و دوّم سوره ماعون تعبير بسيار تكان دهنده‌اى در مورد بدرفتارى با ايتام وجود دارد~~. به اين آيات توجّه كنيد~~: {{قرآن\|أَرَأَيْتَ الَّذِى يُكَذِّبُ بِالدِّينِ\|۱\| فَذَلِكَ الَّذِى يَدُعُّ الْيَتِيمَ\|۲\|		خداوند برای اهمیت دادن به یتیم‌نوازی، ابتدا به دوران يتيمى پيامبر(ص) اشاره كرده و يادآور الطافش به حضرت می‌شود: {{قرآن\|أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيماً فَآوَى\|۶\|وَ وَجَدَكَ ضَالاًّ فَهَدَى\|۷\|وَ وَجَدَكَ عَائِلا فَأَغْنَى\|۸\|
			\|ترجمه= (آيا او تو را يتيم نيافت و پناه داد؟! و تو را گمشده يافت و هدايت كرد، و تو را فقير يافت و بى نياز نمود، حال كه چنين است، يتيم را تحقير مكن). بنابراين، هيچ كس حقّ تحقير يتيمان را ندارد.\|سوره= فجر\|آیه= ۸-۶}} سپس مسلمانان را از تحقير ايتام منع مى‌كند: {{قرآن\|فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلاَ تَقْهَرْ\|ترجمه=حال كه چنين است يتيم را تحقير مكن‏ \|سوره=فجر\|آیه=۹}}

			=== بد رفتارى با يتيمان خصوصیت تکذیب کنندگان قیامت===
			آيه اوّل و دوّم سوره ماعون تعبير بسيار تكان دهنده‌اى در مورد بدرفتارى با ايتام وجود دارد: {{قرآن\|أَرَأَيْتَ الَّذِى يُكَذِّبُ بِالدِّينِ\|۱\| فَذَلِكَ الَّذِى يَدُعُّ الْيَتِيمَ\|۲\|
	\|ترجمه= آيا كسى كه پيوسته روز جزا را انكار مى كند ديدى؟! او همان كسى است كه يتيم را با خشونت مى راند.\|سوره= ماعون\|آیه= ۱و۲}}		\|ترجمه= آيا كسى كه پيوسته روز جزا را انكار مى كند ديدى؟! او همان كسى است كه يتيم را با خشونت مى راند.\|سوره= ماعون\|آیه= ۱و۲}}

	~~طبق اين آيات خشونت و بدرفتارى با يتيمان همرديف كفر به خداست و در اينجا اين نکته جلب توجّه مي‌کند~~ که ~~در مورد يتيمان مسأله عواطف انساني بيشتر مطرح~~ است ~~تا اطعام و سير کردن؛ چرا که بيشترين رنج~~ يتيم از ~~دست دادن کانون عاطفه~~ و ~~غذاي روح است~~ و ~~تغذيه‌ي جسمي در مرحله‌ي بعد قرار دارد.~~		خداوند خصوصیات تکذیب‌کنندگان را اینگونه ترسیم می‌کند که آيا آن كس را كه روز جزا را تكذيب مى‏‌كند، از راه صفاتى كه لازمه تكذيب است شناختى؟ اگر نشناختى پس بدان كه او كسى است كه يتيم را به زور از در خانه خود مى‌‏راند، و او را جفا مى‏‌كند، و از عاقبت عمل زشتش نمى‏‌ترسد، و اگر روز جزا را انكار نمى‏‌داشت چنين جرأتى را به خود نمى‏‌داد، از عاقبت عمل خود مى‏‌ترسيد و اگر مى‏‌ترسيد به يتيم ترحم مى‏‌نمود.<ref>طباطبايى، محمدحسين، الميزان فی تفسیر القرآن، ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامى، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۲۰، ص۶۳۳.</ref>
	~~قرآن کریم، برای برانگیختن مردم در برابر وضع یتیمان، اشاره~~ به ~~حقیقتی می‌کند که گاهی مردم~~ از ~~آن غافل می‌شوند~~ و ~~آن این است که شما با یتیمان مردم همان‌گونه رفتار کنید که دوست می‌دارید در آینده با یتیمان شما رفتار نمایند~~.<ref>~~سوره نساء، آیه ۹~~.</ref>

	~~نیازمندی کودک یتیم منحصر~~ به ~~خوراک و پوشاک نیست، بلکه جواب گفتن به عواطف~~ و ~~احساسات قلبی او مهم‌تر~~ است و در ~~ساختمان~~ آینده ~~او فوق‌العاده مؤثّر می‌باشد، زیرا طفل یتیم بسان دیگران انسان است و باید~~ از ~~نظر نیازهای عاطفی نیز تغذیه شود.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، انتشارات دارالکتب الاسلامیه، چاپ بیست~~ و ~~پنجم، ۱۳۷۶ش، ج۳، ص۲۷۶~~.~~</ref>~~		قرآن کریم، برای برانگیختن مردم در برابر وضع یتیمان، اشاره به حقیقتی می‌کند که گاهی مردم از آن غافل می‌شوند و آن این است که شما با یتیمان مردم همان‌گونه رفتار کنید که دوست می‌دارید در آینده با یتیمان شما رفتار نمایند: {{قرآن\|وَ لْيَخْشَ الَّذينَ لَوْ تَرَكُوا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعافاً خافُوا عَلَيْهِمْ فَلْيَتَّقُوا اللَّهَ وَ لْيَقُولُوا قَوْلاً سَديداً \|ترجمه= كسانى كه اگر فرزندان ناتوانى از خود بيادگار بگذارند از آينده آنان مى‏‌ترسند، بايد (از ستم درباره يتيمان مردم) بترسند! از (مخالفت) خدا بپرهيزند، و سخنى استوار بگويند.\|سوره= نساء\|آیه=۹}}

	~~6. بخشى از خمس براى يتيمان:~~		نیازمندی کودک یتیم منحصر به خوراک و پوشاک نیست، بلکه جواب گفتن به عواطف و احساسات قلبی او مهم‌تر است و در ساختمان آینده او فوق‌العاده مؤثّر می‌باشد، زیرا طفل یتیم بسان دیگران انسان است و باید از نظر نیازهای عاطفی نیز تغذیه شود.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ بیست و پنجم، ۱۳۷۶ش، ج۳، ص۲۷۶.</ref>
	~~در آيات گذشته از خشونت و برخورد تند با يتيمان منع شد، و مسلمانان مأمور اكرام و احترام~~ به ~~يتيمان شدند،~~ و به آنها سفارش شد كه در برخورد با اموال يتيمان دقّت و احتياط را مراعات كنند. هم چنین در آيه شريفه 41 سوره انفال منبع مالى و اقتصادى ايتام نيز معرّفى شده است، تا ايتامِ فاقدِ درآمد و فقير، بتوانند از بخشى از خمس، زندگى خود را اداره كنند. توجّه فرماييد: «وَ اعْلَمُوا أَنَّمَا غَنِمْتُمْ مِّنْ شَىْء فَأَنَّ للهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِى الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَ الْمَسَاكِينِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ إِنْ كُنتُمْ آمَنْتُمْ بِاللهِ وَ مَا أَنزَلْنَا عَلَى عَبْدِنَا يَوْمَ الْفُرْقَانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ وَ اللهُ عَلَى كُلِّ شَىْء قَدِيرٌ»؛ (بدانيد هر گونه غنيمتى به دست آوريد، خمس آن براى خدا، و براى پيامبر، و براى خويشاوندان [او] و ~~يتيمان و مستمندان و واماندگان~~ در ~~سفر [از آنها] است، اگر به خدا~~ و ~~آنچه بر بنده خود در روز جدايى حق~~ از ~~باطل، روز درگيرى دو گروه [با ايمان و بى ايمان در جنگ بدر] نازل كرديم، ايمان آورده ايد،~~ و ~~خداوند بر هر چيزى تواناست)~~.

	== تشویق به یتیم‌نوازی در روایات ==		== تشویق به یتیم‌نوازی در روایات ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۴
خط ۴۵:		خط ۴۵:

	یتیم‌نوازی یکی از سفارش‌های [[امیرالمؤمنین\|امیرمومنان علی(ع)]] پس از ضربت خوردن در محراب عبادت بود: {{متن عربی\|وَ اللَّهَ‏ اللَّهَ‏ فِي الْأَيْتَامِ‏ فَلَا تَعِرَّ أَفْوَاهُهُمْ‏ وَ لَا يَضِيعُوا بِحَضْرَتِكُمْ <ref>نهج البلاغه، نامه ۴۷. کلینى، محمد بن یعقوب، الکافی، محقق: غفارى، على اکبر و محمد آخوندى، تهران، دار الکتب الاسلامیة، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۷، ص۵۱.</ref>\| ترجمه=خدا را خدا را درباره یتیمان، آنان را گاهى سیر و گاهى گرسنه مگذارید، مباد که در کنار شما تباه شوند.}}		یتیم‌نوازی یکی از سفارش‌های [[امیرالمؤمنین\|امیرمومنان علی(ع)]] پس از ضربت خوردن در محراب عبادت بود: {{متن عربی\|وَ اللَّهَ‏ اللَّهَ‏ فِي الْأَيْتَامِ‏ فَلَا تَعِرَّ أَفْوَاهُهُمْ‏ وَ لَا يَضِيعُوا بِحَضْرَتِكُمْ <ref>نهج البلاغه، نامه ۴۷. کلینى، محمد بن یعقوب، الکافی، محقق: غفارى، على اکبر و محمد آخوندى، تهران، دار الکتب الاسلامیة، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۷، ص۵۱.</ref>\| ترجمه=خدا را خدا را درباره یتیمان، آنان را گاهى سیر و گاهى گرسنه مگذارید، مباد که در کنار شما تباه شوند.}}

			رسول خدا(ص): {{متن عربی\|تَحنَّنوا علي اَيتامِ النّاسِ يُتَحنَّنْ علي ايتامِكُم <ref> ابن بابويه، محمد بن على، الأمالي، تهران، کتابچی، چاپ ششم، ۱۳۷۶ش، ص۹۴.</ref>\| ترجمه= بر يتيمان مردمان تَرحّم کنيد تا بر يتيمان شما ترحم نمايند.}}

	امیرمومنان علی(ع): از رسول خدا شنیدم که می‌فرمود: {{متن عربی\|مَنْ عَالَ يَتِيماً حَتَّى يَسْتَغْنِيَ أَوْجَبَ اللَّهُ لَهُ الْجَنَّةَ كَمَا أَوْجَبَ لآِكِلِ مَالِ الْيَتِيمِ النَّار <ref>ابن بابويه، محمد بن على، من لا يحضره الفقيه، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، 1413ق، ج4، ص190.</ref> \|ترجمه=هركس يتيمى را در پناه خود بگيرد تا روى پاى خود به‏ايستد، خداوندبهشت را بر او واجب خواهد كرد، همان‏طور كه دوزخ را براى خورندگان مال يتيم واجب كرده است.}}		امیرمومنان علی(ع): از رسول خدا شنیدم که می‌فرمود: {{متن عربی\|مَنْ عَالَ يَتِيماً حَتَّى يَسْتَغْنِيَ أَوْجَبَ اللَّهُ لَهُ الْجَنَّةَ كَمَا أَوْجَبَ لآِكِلِ مَالِ الْيَتِيمِ النَّار <ref>ابن بابويه، محمد بن على، من لا يحضره الفقيه، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، 1413ق، ج4، ص190.</ref> \|ترجمه=هركس يتيمى را در پناه خود بگيرد تا روى پاى خود به‏ايستد، خداوندبهشت را بر او واجب خواهد كرد، همان‏طور كه دوزخ را براى خورندگان مال يتيم واجب كرده است.}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۰۵
خط ۴۶:		خط ۴۶:
	یتیم‌نوازی یکی از سفارش‌های [[امیرالمؤمنین\|امیرمومنان علی(ع)]] پس از ضربت خوردن در محراب عبادت بود: {{متن عربی\|وَ اللَّهَ‏ اللَّهَ‏ فِي الْأَيْتَامِ‏ فَلَا تَعِرَّ أَفْوَاهُهُمْ‏ وَ لَا يَضِيعُوا بِحَضْرَتِكُمْ <ref>نهج البلاغه، نامه ۴۷. کلینى، محمد بن یعقوب، الکافی، محقق: غفارى، على اکبر و محمد آخوندى، تهران، دار الکتب الاسلامیة، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۷، ص۵۱.</ref>\| ترجمه=خدا را خدا را درباره یتیمان، آنان را گاهى سیر و گاهى گرسنه مگذارید، مباد که در کنار شما تباه شوند.}}		یتیم‌نوازی یکی از سفارش‌های [[امیرالمؤمنین\|امیرمومنان علی(ع)]] پس از ضربت خوردن در محراب عبادت بود: {{متن عربی\|وَ اللَّهَ‏ اللَّهَ‏ فِي الْأَيْتَامِ‏ فَلَا تَعِرَّ أَفْوَاهُهُمْ‏ وَ لَا يَضِيعُوا بِحَضْرَتِكُمْ <ref>نهج البلاغه، نامه ۴۷. کلینى، محمد بن یعقوب، الکافی، محقق: غفارى، على اکبر و محمد آخوندى، تهران، دار الکتب الاسلامیة، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۷، ص۵۱.</ref>\| ترجمه=خدا را خدا را درباره یتیمان، آنان را گاهى سیر و گاهى گرسنه مگذارید، مباد که در کنار شما تباه شوند.}}

	امیرمومنان علی ~~فرمود~~: از رسول خدا شنیدم که می‌فرمود: {{متن عربی\|مَنْ عَالَ يَتِيماً حَتَّى يَسْتَغْنِيَ أَوْجَبَ اللَّهُ لَهُ الْجَنَّةَ كَمَا أَوْجَبَ لآِكِلِ مَالِ الْيَتِيمِ النَّار <ref>ابن بابويه، محمد بن على، من لا يحضره الفقيه، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، 1413ق، ج4، ص190.</ref> \|ترجمه=هركس يتيمى را در پناه خود بگيرد تا روى پاى خود به‏ايستد، خداوندبهشت را بر او واجب خواهد كرد، همان‏طور كه دوزخ را براى خورندگان مال يتيم واجب كرده است.}}		امیرمومنان علی(ع): از رسول خدا شنیدم که می‌فرمود: {{متن عربی\|مَنْ عَالَ يَتِيماً حَتَّى يَسْتَغْنِيَ أَوْجَبَ اللَّهُ لَهُ الْجَنَّةَ كَمَا أَوْجَبَ لآِكِلِ مَالِ الْيَتِيمِ النَّار <ref>ابن بابويه، محمد بن على، من لا يحضره الفقيه، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، 1413ق، ج4، ص190.</ref> \|ترجمه=هركس يتيمى را در پناه خود بگيرد تا روى پاى خود به‏ايستد، خداوندبهشت را بر او واجب خواهد كرد، همان‏طور كه دوزخ را براى خورندگان مال يتيم واجب كرده است.}}

	امام صادق(ع) ~~فرمود~~: {{متن عربی\|ما مِن عَبدٍ يَمَسحُ يَدهُ علي رأسِ يتيمٍ رحمةً لَهُ اِلاّ اَعطاهُ اللهُ بِكُلِّ شَعرةٍ نوراً يَومَ القِيامةِ<ref>بابويه، محمد بن على، ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، قم، دار الشریف الرضی للنشر، چاپ دوم، ۱۴۰۶ق، ص۱۹۹.</ref>\| ترجمه= هر کس بر سر يتيمي دست ترحم و عطوفت بِکِشد خداوند به تعداد هر مويي، نوري در قيامت به او عطا خواهد فرمود.}}		[[امام باقر(ع)]]: {{متن عربی\|أَرْبَعٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ بَنَى اللَّهُ لَهُ بَيْتاً فِي الْجَنَّةِ مَنْ‏ آوَى‏ الْيَتِيمَ‏ وَ رَحِمَ الضَّعِيفَ وَ أَشْفَقَ عَلَى وَالِدَيْهِ وَ أَنْفَقَ عَلَيْهِمَا وَ رَفَقَ بِمَمْلُوكِهِ <ref>برقى، احمد بن محمد بن خالد، المحاسن، قم، دار الکتب الاسلامیه، چاپ دوم، ۱۳۷۱ ق، ج۱، ص۸، ح۲۳.</ref>\|ترجمه= چهار خصلت در هر کس باشد خداوند در بهشت برايش منزلگاه بنا مي‌کند: کسي که يتيمي را سرپرستي کند، بر افراد ضعيف و ناتوان تَرَحُّم و مهرباني نمايد، به والدين خود مهر بورزد و با زيردستانش نرم‌خو و باعطوفت باشد.}}

			[[امام صادق(ع)]]: {{متن عربی\|ما مِن عَبدٍ يَمَسحُ يَدهُ علي رأسِ يتيمٍ رحمةً لَهُ اِلاّ اَعطاهُ اللهُ بِكُلِّ شَعرةٍ نوراً يَومَ القِيامةِ<ref>بابويه، محمد بن على، ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، قم، دار الشریف الرضی للنشر، چاپ دوم، ۱۴۰۶ق، ص۱۹۹.</ref>\| ترجمه= هر کس بر سر يتيمي دست ترحم و عطوفت بِکِشد خداوند به تعداد هر مويي، نوري در قيامت به او عطا خواهد فرمود.}}

	== مطالعه بیشتر ==		== مطالعه بیشتر ==