اذعان امام علی(ع) به امامت خود - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mafkalam در ‏۲۰ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۴۱

2024-10-20T09:41:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۱۱
خط ۳۹:		خط ۳۹:

	بر پایه روایتی دیگر، امام علی(ع) در [[ماجرای رحبه\|ماجرای رُحْبَه]] در ایام خلافتش، مردم را برای یادآوری [[عید غدیر\|روز غدیر]] جمع کرد و از آنان خواست کسانی که در روز غدیر بودند و سخنان پیامبر(ص) را شنیدند به آن شهادت دهند. در آن میان، سی نفر از [[صحابه]] درباره حدیث غدیر شهادت دادند.<ref>امامی، محمد جعفر، ترجمه المراجعات، ص۴۳۳.</ref><span></span>		بر پایه روایتی دیگر، امام علی(ع) در [[ماجرای رحبه\|ماجرای رُحْبَه]] در ایام خلافتش، مردم را برای یادآوری [[عید غدیر\|روز غدیر]] جمع کرد و از آنان خواست کسانی که در روز غدیر بودند و سخنان پیامبر(ص) را شنیدند به آن شهادت دهند. در آن میان، سی نفر از [[صحابه]] درباره حدیث غدیر شهادت دادند.<ref>امامی، محمد جعفر، ترجمه المراجعات، ص۴۳۳.</ref><span></span>
			==جستارهای وابسته==
			*[[استدلال اهل‌بیت(ع) به حدیث غدیر]]
	== منابع ==		== منابع ==
	{{پانویس\|۲}}		{{پانویس\|۲}}

Mafkalam: اصلاح ارقام

2024-10-12T10:29:05Z

اصلاح ارقام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۹
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	امام علی(ع) بارها بر حق [[امامت امام علی\|امامت خود]] تصریح و برای آن استدلال کرده و مردم را از جایگاه امامت خود آگاه کرده است. بر اساس خطبه ششم [[نهج‌البلاغه]] امام علی(ع) به حقی که پس از [[رحلت پیامبر(ص)]] از او [[غصب خلافت\|غصب]] شد تصریح کرده است.<ref>ترجمه و شرح نهج البلاغه به قلم سیدعلی نقی فیض الاسلام به خط طاهر خوشنویس، ص۵۸؛ نهج البلاغه به قلم صبحی صالح، بیروت، ص۵۳.</ref> در [[خطبه شقشقیه]] نیز، [[خلافت]] را به پیراهنی تشبیه کرده، که [[ابوبکر]] با اینکه می‌دانست علی(ع)‌ مستحق آن است، پوشید.<ref>فیض الاسلام، ص۴۶؛ صبحی صالح، ص۴۸.</ref> در خطبه دوم<ref>نهج البلاغه، فیض الاسلام، ص۴۵؛ صبحی صالح، ص۴۷.</ref> و نامه ۶۲<ref>فیض الاسلام، ص۱۰۴۸؛ صبحی صالح، ص۴۵۱.</ref> نیز، به استحقاق [[اهل بیت(ع)]] برای خلافت و غصب آن توسط دیگران اشاره شده است.		امام علی(ع) بارها بر حق [[امامت امام علی\|امامت خود]] تصریح و برای آن استدلال کرده و مردم را از جایگاه امامت خود آگاه کرده است. بر اساس خطبه ششم [[نهج‌البلاغه]] امام علی(ع) به حقی که پس از [[رحلت پیامبر(ص)]] از او [[غصب خلافت\|غصب]] شد تصریح کرده است.<ref>ترجمه و شرح نهج البلاغه به قلم سیدعلی نقی فیض الاسلام به خط طاهر خوشنویس، ص۵۸؛ نهج البلاغه به قلم صبحی صالح، بیروت، ص۵۳.</ref> در [[خطبه شقشقیه]] نیز، [[خلافت]] را به پیراهنی تشبیه کرده، که [[ابوبکر]] با اینکه می‌دانست علی(ع)‌ مستحق آن است، پوشید.<ref>فیض الاسلام، ص۴۶؛ صبحی صالح، ص۴۸.</ref> در خطبه دوم<ref>نهج البلاغه، فیض الاسلام، ص۴۵؛ صبحی صالح، ص۴۷.</ref> و نامه ۶۲<ref>فیض الاسلام، ص۱۰۴۸؛ صبحی صالح، ص۴۵۱.</ref> نیز، به استحقاق [[اهل بیت(ع)]] برای خلافت و غصب آن توسط دیگران اشاره شده است.

	بر اساس منابع [[شیعه]] و [[اهل سنت]]، امام علی(ع) بارها به [[حدیث غدیر]] برای استحقاق خود نسبت به خلافت، استدلال کرده است. از آن جمله روز شورای خلافت و دوره [[عثمان بن عفان\|عثمان بن عفّان]] خلیفه سوم است.~~{{مدرک\|date=سپتامبر ۲۰۲۱}}~~ [[علامه امینی]] عالم شیعه، برخی روایات اهل سنت در این باره را در کتابی با نام «المناشده و الاحتجاج بحدیث الغدیر» گردآوری کرده است.		بر اساس منابع [[شیعه]] و [[اهل سنت]]، امام علی(ع) بارها به [[حدیث غدیر]] برای استحقاق خود نسبت به خلافت، استدلال کرده است. از آن جمله روز شورای خلافت و دوره [[عثمان بن عفان\|عثمان بن عفّان]] خلیفه سوم است.
			خطيب خوارزمى حنفى در كتاب «مناقب» خود از عامر بن واثله نقل مى‌كند: «در روز شورى ـ شوراى شش نفرى كه براى انتخاب خليفه بعد از عمر معين شده بود ـ با على(ع) همراه بودم و شنيدم كه او با ساير اعضاى شورا چنين مى‌گفت: دليل محكمى براى شما اقامه مى‌كنم كه عرب و عجم توانايى تغيير آن را نداشته باشد ... شما را به خدا سوگند آيا در ميان شما كسى جز من وجود دارد كه پيامبر(ص) در حقّ او گفته باشد: «مَنْ كُنْتُ مَوْلاهُ فعلىٌّ مَوْلاهُ، اَللّهُمَّ والِ منْ والاهُ وَ انْصرْ مَنْ نَصَرَهُ لِيُبَلِّغْ اَلشّاهِدُ اَلْغائِبَ»؟ همه گفتند: نه». <ref>خوارزمي، الموفق بن احمد بن محمد المكي، المناقب، تحقيق: شيخ مالك المحمودي، قم، جامعه مدرسين، چاپ دوم، [بی‌تا]، ص ۲۸۰.</ref>

			اين روايت را حموينى در «فرائد السّمطين» در باب ۵۸ و ابن حاتم در «درُّ النّظيم» و ابن ابى الحديد در «شرح نهج البلاغه» نقل كرده اند. همچنين ابن حجر در «الصواعق» همين مضمون را از دارقطنى نقل نموده است.<ref> علامه امینی، عبد الحسين، الغدير فى الكتاب و السنه و الادب،مركز الغدير للدراسات الاسلاميه، قم، ۱۴۱۶ ق، چاپ اول، ج ۱، ص ۳۲۸، (مناشدة أميرالمؤمنين(عليه السلام) يوم الشورى سنة(۲۳ ه) أو أول(۲۴)).</ref>

			[[علامه امینی]] عالم شیعه، برخی روایات اهل سنت در این باره را در کتابی با نام «المناشده و الاحتجاج بحدیث الغدیر» گردآوری کرده است.

			علامه امینی در آن كتاب بحث جامعى پيرامون «مناشده»؛ (استدلال) امير مؤمنان على(عليه السلام) در موارد متعدّدى، از جمله در ايّام ‍[خلافت] عثمان، در زمان خلافت خودش، روز جنگ جمل، بار ديگر در كوفه، در روز جنگ صفين با مدرك وسيع و گسترده اى ذكر شده. به علاوه شانزده مورد ديگر از احتجاجات فاطمه زهرا(عليها السلام) و امام حسن(عليه السلام) و امام حسين(عليه السلام) و جمعى از صحابه و غير صحابه نقل شده كه از يك سو حكايت از اطّلاعات وسيع و گسترده اين نويسنده بزرگ مى كند و از سوى ديگر نشان مى دهد كه استدلال به اين حديث در قرون مختلف، مورد توجّه بوده است. هر چند سياست هاى خاصّى كه بر اين مسأله در هر زمان حاكم بوده مى كوشيده است كه آن را تا حدّ ممكن كم رنگ نشان دهد.<ref>علامه امینی، عبد الحسين، الغدير فى الكتاب و السنه و الادب، مركز الغدير للدراسات الاسلاميه، قم، ۱۴۱۶ ق، چاپ اول، ج ۱، ص ۳۲۸، (مناشدة أميرالمؤمنين(عليه السلام) يوم الشورى سنة(۲۳ ه) أو أول(۲۴))؛ ر.ک: مکارم شیرازی، ناصر، با همکاری جمعی از فضلا و دانشمندان، پیام قرآن، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۸۶ش، چاپ نهم، ج ۹، ص ۱۹۹.</ref>

	بر پایه روایتی دیگر، امام علی(ع) در [[ماجرای رحبه\|ماجرای رُحْبَه]] در ایام خلافتش، مردم را برای یادآوری [[عید غدیر\|روز غدیر]] جمع کرد و از آنان خواست کسانی که در روز غدیر بودند و سخنان پیامبر(ص) را شنیدند به آن شهادت دهند. در آن میان، سی نفر از [[صحابه]] درباره حدیث غدیر شهادت دادند.<ref>امامی، محمد جعفر، ترجمه المراجعات، ص۴۳۳.</ref><span></span>		بر پایه روایتی دیگر، امام علی(ع) در [[ماجرای رحبه\|ماجرای رُحْبَه]] در ایام خلافتش، مردم را برای یادآوری [[عید غدیر\|روز غدیر]] جمع کرد و از آنان خواست کسانی که در روز غدیر بودند و سخنان پیامبر(ص) را شنیدند به آن شهادت دهند. در آن میان، سی نفر از [[صحابه]] درباره حدیث غدیر شهادت دادند.<ref>امامی، محمد جعفر، ترجمه المراجعات، ص۴۳۳.</ref><span></span>

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

2024-09-29T06:09:54Z

جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۹
خط ۵۱:		خط ۵۱:
	\| نمایه =		\| نمایه =
	\| تغییر مسیر =شد		\| تغییر مسیر =شد
	\| ~~بازبینی~~ =		\| ارزیابی کمی =
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی نویسنده =		\| بازبینی نویسنده =

Rezapour در ‏۲۳ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۳۰

2022-10-23T07:30:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۰
خط ۷:		خط ۷:
	{{جعبه گفتاورد		{{جعبه گفتاورد
	\|عنوان =		\|عنوان =
	\|گفتاورد = <small>بخشی از سخنان [[امام علی(ع)]] در ~~روز شورا~~: </small>		\|گفتاورد = <small>بخشی از سخنان [[امام علی(ع)]] در شورای شش نفره: </small>

	'''شما را به خدا قسم آیا کسی جز من در شما هست که پیامبر به او گفته باشد: «هر که من مولای اویم پس علی مولای او است، خدایا هر که ولایتش پذیرفت او را تحت ولایت خود قرار ده، خدایا دوستانش را دوست و دشمنانش را دشمن بدار...»'''		'''شما را به خدا قسم آیا کسی جز من در شما هست که پیامبر به او گفته باشد: «هر که من مولای اویم پس علی مولای او است، خدایا هر که ولایتش پذیرفت او را تحت ولایت خود قرار ده، خدایا دوستانش را دوست و دشمنانش را دشمن بدار...»'''

Rezvani در ‏۱۹ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۵۹

2021-12-19T08:59:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۲۹
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	\|شکل‌بندی منبع =		\|شکل‌بندی منبع =
	}}		}}
			{{درگاه\|غدیر}}
	امام علی(ع) بارها بر حق [[امامت امام علی\|امامت خود]] تصریح و برای آن استدلال کرده و مردم را از جایگاه امامت خود آگاه کرده است. بر اساس خطبه ششم [[نهج‌البلاغه]] امام علی(ع) به حقی که پس از [[رحلت پیامبر(ص)]] از او [[غصب خلافت\|غصب]] شد تصریح کرده است.<ref>ترجمه و شرح نهج البلاغه به قلم سیدعلی نقی فیض الاسلام به خط طاهر خوشنویس، ص۵۸؛ نهج البلاغه به قلم صبحی صالح، بیروت، ص۵۳.</ref> در [[خطبه شقشقیه]] نیز، [[خلافت]] را به پیراهنی تشبیه کرده، که [[ابوبکر]] با اینکه می‌دانست علی(ع)‌ مستحق آن است، پوشید.<ref>فیض الاسلام، ص۴۶؛ صبحی صالح، ص۴۸.</ref> در خطبه دوم<ref>نهج البلاغه، فیض الاسلام، ص۴۵؛ صبحی صالح، ص۴۷.</ref> و نامه ۶۲<ref>فیض الاسلام، ص۱۰۴۸؛ صبحی صالح، ص۴۵۱.</ref> نیز، به استحقاق [[اهل بیت(ع)]] برای خلافت و غصب آن توسط دیگران اشاره شده است.		امام علی(ع) بارها بر حق [[امامت امام علی\|امامت خود]] تصریح و برای آن استدلال کرده و مردم را از جایگاه امامت خود آگاه کرده است. بر اساس خطبه ششم [[نهج‌البلاغه]] امام علی(ع) به حقی که پس از [[رحلت پیامبر(ص)]] از او [[غصب خلافت\|غصب]] شد تصریح کرده است.<ref>ترجمه و شرح نهج البلاغه به قلم سیدعلی نقی فیض الاسلام به خط طاهر خوشنویس، ص۵۸؛ نهج البلاغه به قلم صبحی صالح، بیروت، ص۵۳.</ref> در [[خطبه شقشقیه]] نیز، [[خلافت]] را به پیراهنی تشبیه کرده، که [[ابوبکر]] با اینکه می‌دانست علی(ع)‌ مستحق آن است، پوشید.<ref>فیض الاسلام، ص۴۶؛ صبحی صالح، ص۴۸.</ref> در خطبه دوم<ref>نهج البلاغه، فیض الاسلام، ص۴۵؛ صبحی صالح، ص۴۷.</ref> و نامه ۶۲<ref>فیض الاسلام، ص۱۰۴۸؛ صبحی صالح، ص۴۵۱.</ref> نیز، به استحقاق [[اهل بیت(ع)]] برای خلافت و غصب آن توسط دیگران اشاره شده است.

A.ahmadi در ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۴۹

2021-09-19T10:49:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۱۹
خط ۷:		خط ۷:
	{{جعبه گفتاورد		{{جعبه گفتاورد
	\|عنوان =		\|عنوان =
	\|گفتاورد = <small>~~بخش~~ از سخنان [[امام علی(ع)]] در روز شورا: </small>		\|گفتاورد = <small>بخشی از سخنان [[امام علی(ع)]] در روز شورا: </small>

	'''شما را به خدا قسم آیا کسی جز من در شما هست که پیامبر به او گفته باشد: «هر که من مولای اویم پس علی مولای او است، خدایا هر که ولایتش پذیرفت او را تحت ولایت خود قرار ده، خدایا دوستانش را دوست و دشمنانش را دشمن بدار...»'''		'''شما را به خدا قسم آیا کسی جز من در شما هست که پیامبر به او گفته باشد: «هر که من مولای اویم پس علی مولای او است، خدایا هر که ولایتش پذیرفت او را تحت ولایت خود قرار ده، خدایا دوستانش را دوست و دشمنانش را دشمن بدار...»'''

A.ahmadi در ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۴۹

2021-09-19T10:49:32Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۱۹
خط ۳:		خط ۳:
	آیا در کلام امام علی(ع) درباره امامت خود او روایتی وجود دارد؟{{پایان سوال}}		آیا در کلام امام علی(ع) درباره امامت خود او روایتی وجود دارد؟{{پایان سوال}}

	{{پاسخ~~}}{{جعبه نقل‌قول\|~~}}		{{پاسخ}}

	{{جعبه گفتاورد		{{جعبه گفتاورد

A.ahmadi در ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۴۸

2021-09-19T10:48:57Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۱۸
خط ۳۷:		خط ۳۷:

	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی =		\| شاخه اصلی =تاریخ
	\| شاخه فرعی۱ =		\| شاخه فرعی۱ =تاریخ و سیره معصومان
	\| شاخه فرعی۲ =		\| شاخه فرعی۲ =امام علی(ع)
	\| شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	}}		}}

A.ahmadi در ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۴۶

2021-09-19T10:46:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۱۶
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{در دست ویرایش\|کاربر=A.ahmadi }}~~
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
	آیا در کلام امام علی(ع) درباره امامت خود او ~~نیز~~ روایتی وجود دارد؟{{پایان سوال}}		آیا در کلام امام علی(ع) درباره امامت خود او روایتی وجود دارد؟{{پایان سوال}}

	{{پاسخ}}{{جعبه نقل‌قول\|}}		{{پاسخ}}{{جعبه نقل‌قول\|}}
خط ۴۵:		خط ۴۴:

	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله
	\| شناسه =		\| شناسه =-
	\| تیترها =		\| تیترها =-
	\| ویرایش =		\| ویرایش =شد
	\| لینک‌دهی =		\| لینک‌دهی =شد
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
	\| نمایه =		\| نمایه =
	\| تغییر مسیر =		\| تغییر مسیر =شد
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی نویسنده =		\| بازبینی نویسنده =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =		\| اولویت =ج
	\| کیفیت =		\| کیفیت =ج
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

A.ahmadi: /* استدلال امیر مؤمنان به امامت خود در دیگر کتاب‌ها */

2021-09-19T10:46:21Z

استدلال امیر مؤمنان به امامت خود در دیگر کتاب‌ها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۱۶
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	}}		}}

	امام علی(ع) بارها بر حق امامت خود تصریح و برای آن استدلال کرده و مردم را از جایگاه امامت خود آگاه کرده است. بر اساس خطبه شش نهج‌البلاغه امام علی(ع) به حقی که پس از رحلت پیامبر(ص) از او غصب شد تصریح کرده است.<ref>ترجمه و شرح نهج البلاغه به قلم سیدعلی نقی فیض الاسلام به خط طاهر خوشنویس، ص۵۸؛ نهج البلاغه به قلم صبحی صالح، بیروت، ص۵۳.</ref> در خطبه شقشقیه نیز، خلافت را به پیراهنی تشبیه کرده، که ابوبکر با اینکه می‌دانست علی(ع)‌ مستحق آن است، پوشید.<ref>فیض الاسلام، ص۴۶؛ صبحی صالح، ص۴۸.</ref> در خطبه دوم<ref>نهج البلاغه، فیض الاسلام، ص۴۵؛ صبحی صالح، ص۴۷.</ref> و نامه ۶۲<ref>فیض الاسلام، ص۱۰۴۸؛ صبحی صالح، ص۴۵۱.</ref> نیز، به استحقاق اهل بیت(ع) برای خلافت و غصب آن توسط دیگران اشاره شده است.		امام علی(ع) بارها بر حق [[امامت امام علی\|امامت خود]] تصریح و برای آن استدلال کرده و مردم را از جایگاه امامت خود آگاه کرده است. بر اساس خطبه ششم [[نهج‌البلاغه]] امام علی(ع) به حقی که پس از [[رحلت پیامبر(ص)]] از او [[غصب خلافت\|غصب]] شد تصریح کرده است.<ref>ترجمه و شرح نهج البلاغه به قلم سیدعلی نقی فیض الاسلام به خط طاهر خوشنویس، ص۵۸؛ نهج البلاغه به قلم صبحی صالح، بیروت، ص۵۳.</ref> در [[خطبه شقشقیه]] نیز، [[خلافت]] را به پیراهنی تشبیه کرده، که [[ابوبکر]] با اینکه می‌دانست علی(ع)‌ مستحق آن است، پوشید.<ref>فیض الاسلام، ص۴۶؛ صبحی صالح، ص۴۸.</ref> در خطبه دوم<ref>نهج البلاغه، فیض الاسلام، ص۴۵؛ صبحی صالح، ص۴۷.</ref> و نامه ۶۲<ref>فیض الاسلام، ص۱۰۴۸؛ صبحی صالح، ص۴۵۱.</ref> نیز، به استحقاق [[اهل بیت(ع)]] برای خلافت و غصب آن توسط دیگران اشاره شده است.

	بر اساس منابع شیعه و اهل ~~سنت،~~ امام علی(ع) بارها به حدیث غدیر برای استحقاق خود نسبت به خلافت، استدلال کرده است. از آن جمله روز شورای خلافت و دوره عثمان خلیفه سوم است.{{مدرک\|date=سپتامبر ۲۰۲۱}} علامه امینی عالم شیعه، برخی روایات اهل سنت در این باره را در کتابی با نام ~~المناشده~~ و الاحتجاج بحدیث ~~الغدیر~~ گردآوری کرده است.		بر اساس منابع [[شیعه]] و [[اهل سنت]]، امام علی(ع) بارها به [[حدیث غدیر]] برای استحقاق خود نسبت به خلافت، استدلال کرده است. از آن جمله روز شورای خلافت و دوره [[عثمان بن عفان\|عثمان بن عفّان]] خلیفه سوم است.{{مدرک\|date=سپتامبر ۲۰۲۱}} [[علامه امینی]] عالم شیعه، برخی روایات اهل سنت در این باره را در کتابی با نام «المناشده و الاحتجاج بحدیث الغدیر» گردآوری کرده است.

	~~== استدلال امیر مؤمنان به امامت خود در دیگر کتاب‌ها ==~~		بر پایه روایتی دیگر، امام علی(ع) در [[ماجرای رحبه\|ماجرای رُحْبَه]] در ایام خلافتش، مردم را برای یادآوری [[عید غدیر\|روز غدیر]] جمع کرد و از آنان خواست کسانی که در روز غدیر بودند و سخنان پیامبر(ص) را شنیدند به آن شهادت دهند. در آن میان، سی نفر از [[صحابه]] درباره حدیث غدیر شهادت دادند.<ref>امامی، محمد جعفر، ترجمه المراجعات، ص۴۳۳.</ref><span></span>
	اگر امام علی(ع) در سقیفه حضور نداشت تا به غدیر احتجاج کند، در روز شورای خلافت ـ طبق نقل اهل سنّت ـ و در روزگار خلیفه سوم و روزگاران دیگر بدان احتجاج کرد. علاوه بر (الغدیر)، مرحوم علامه امینی کتاب مستقلی در این موضوع دارند به نام (المناشده و الاحتجاج بحدیث الغدیر) که در حدود ۱۰۰ صفحه روایات اهل سنّت را در این باب با سند ذکر می‌کند که به عنوان نمونه یک روایت نقل می‌شود:


	~~از این قبیل روایات فراوان داریم و حتّی در~~ روایتی ~~که در الغدیر نیز آمده است~~ امام علی(ع~~) مفصّل‌تر، واقعه غدیر و سخنان پیامبر(ص) را بیان می‌فرمایند.~~

	~~مرحوم سیّد شرف الدین (رحمه الله علیه~~) در المراجعات نامه صد و چهارم به بعد، پاره‌ای از احتجاجات امام و یارانش را ذکر می‌کند که ما نیز نمونه‌ای دیگر به نقل از ایشان ذکر می‌کنیم:

	~~امام(ع) در روز «رحبه»~~ در ایام ~~خلافتش~~ مردم را برای یادآوری روز ~~«غدیر»~~ جمع ~~فرمود، همه را گرد آورد~~ و ~~به آنها گفت: «شما را به خدا سوگند می‌دهم، هر مسلمانی~~ از ~~پیامبر شنیده~~ که در روز غدیر ~~چه فرمود، بپا خیزد~~ و ~~آنچه~~ را ~~شنیده،~~ شهادت ~~دهد و بجز کسی که~~ در آن ~~روز پیامبر را می‌دیده بپا نخیزد»؛~~ سی نفر از صحابه ~~که ۱۲ نفر آن‌ها از اهل «بدر» بودند بپا خاستند و به آنچه در مورد نصّ~~ غدیر ~~شنیده و شاهد بودند،~~ شهادت دادند.<ref>امامی، محمد جعفر، ترجمه المراجعات، ص۴۳۳.</ref>

	~~نتیجه اینکه:~~

	در تمام روزگار غربت و خانه نشینی و پس از آن، خود امام و اولاد او(ع) و نیز عالمان شیعه، حکیمانه مسئله امامت را در بین عموم مطرح ساخته‌اند و شاهد آن روایات زیادی است که هم از طریق اهل سنت و هم از طریق شیعه بما رسیده است و مرحوم علامه امینی در کتاب شریف الغدیر جلد اول و نیز کتاب (المناشده و الاحتجاج بحدیث الغدیر) آنها را نقل کرده است. برای مطالعه بیشتر به کتاب حماسه غدیر تألیف استاد محمّد رضا حکیمی و نیز الغدیر مرحوم علامه امینی و کتاب ارزشمند «المراجعات» تألیف سیّد شرف الدین جبل عاملی مراجعه شود.

	<span></span>

	== منابع ==		== منابع ==