اختیار انسان‌ها در به‌دست آوردن کفر یا ایمان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

2024-09-29T06:09:03Z

جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۹
خط ۴۵:		خط ۴۵:
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی نویسنده =		\| بازبینی نویسنده =
	\| ~~بازبینی~~ =شد		\| ارزیابی کمی =شد
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =ج		\| اولویت =ج

Rezvani در ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۳۰

2022-10-18T09:30:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۰۰
خط ۳:		خط ۳:
	چرا خداوندی که علت تامه موجودات است انسان کافر را، کافر خلق کرد؟		چرا خداوندی که علت تامه موجودات است انسان کافر را، کافر خلق کرد؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}[[ایمان]] و [[کفر]] را از صفاتی دانسته‌اند که انسان‌ها در به دست آوردن آن‌ها اختیار دارند. [[خداوند]] همه [[انسان\|انسان‌ها]] را با [[اختیار]] آفریده و چنین نیست که [[کافر]] از ابتدا کافر [[خلقت\|خلق]] شده باشد.		{{پاسخ}}
			[[ایمان]] و [[کفر]] را از صفاتی دانسته‌اند که انسان‌ها در به دست آوردن آن‌ها اختیار دارند. [[خداوند]] همه [[انسان\|انسان‌ها]] را با [[اختیار]] آفریده و چنین نیست که [[کافر]] از ابتدا کافر [[خلقت\|خلق]] شده باشد.

	بر اساس [[قضا و قدر\|قضا و قدر الهی]] نیز، کافر به صورت کافر خلق نشده است؛ بلکه انسانی مختار آفریده شده و زمانی که عوامل کفر یا ایمان را به‌وجود آورد، به نتیجه آن خواهد رسید. این فرایند انتخاب ایمان یا کفر، با این‌که در [[علم خداوند]] وجود دارد اما منافاتی با اختیار انسان نداشته و انسان با اختیار خود دست به انتخاب زده است.		بر اساس [[قضا و قدر\|قضا و قدر الهی]] نیز، کافر به صورت کافر خلق نشده است؛ بلکه انسانی مختار آفریده شده و زمانی که عوامل کفر یا ایمان را به‌وجود آورد، به نتیجه آن خواهد رسید. این فرایند انتخاب ایمان یا کفر، با این‌که در [[علم خداوند]] وجود دارد اما منافاتی با اختیار انسان نداشته و انسان با اختیار خود دست به انتخاب زده است.

	== اختیار انسان از ابتدای تولد ==		== اختیار انسان از ابتدای تولد ==
	~~{{پاسخ}}~~[[خداوند]] همه [[انسان\|انسان‌ها]] را براساس [[حکمت خدا\|حکمت]] و [[عدل الهی\|عدل]] خود، با [[اختیار]] می‌آفریند و [[کافر]] را به صورت کافر [[خلقت\|خلق]] نمی‌کند. هر فردی بر اساس قواعد حاکم بر طبیعت، به صورت انسان متولد شده و با افعالی که به اختیار خود انجام می‌دهد، کافر یا [[مؤمن]] می‌شود. بنابراین، [[ایمان]] و کفر دو صفت است که انسان‌ها در متصف شدن به آن اختیار دارند.<ref>مجلسی، محمد باقر، بحارالأنوار، ج۵، باب قضاء و قدر، ح۲.</ref>		[[خداوند]] همه [[انسان\|انسان‌ها]] را براساس [[حکمت خدا\|حکمت]] و [[عدل الهی\|عدل]] خود، با [[اختیار]] می‌آفریند و [[کافر]] را به صورت کافر [[خلقت\|خلق]] نمی‌کند. هر فردی بر اساس قواعد حاکم بر طبیعت، به صورت انسان متولد شده و با افعالی که به اختیار خود انجام می‌دهد، کافر یا [[مؤمن]] می‌شود. بنابراین، [[ایمان]] و کفر دو صفت است که انسان‌ها در متصف شدن به آن اختیار دارند.<ref>مجلسی، محمد باقر، بحارالأنوار، ج۵، باب قضاء و قدر، ح۲.</ref>

	خداوند پس از [[آفرینش انسان]] و اختیار دادن به او، به رستگاری آنها نیز کمک کرده است؛ فرستادن پیامبران، نزول کتاب‌های آسمانی، اعطای [[تفکر\|قدرت تفکر]] برای تشخیص راه درست و تشویق به [[پاداش]] و ترساندن از [[عذاب]]، برخی از راه‌هایی است که خداوند برای مؤمن شدن، در اختیار همه انسان‌ها قرار داده است.<ref>ترجمه و شرح فارسی کشف المراد ترجمه و شرح تجرید الاعتقاد، ابوالحسن شعرانی، کتابفروشی اسلامیه، تهران، ۱۳۷۶، نوبت چاپ هشتم، ص۴۶۰.</ref>		خداوند پس از [[آفرینش انسان]] و اختیار دادن به او، به رستگاری آنها نیز کمک کرده است؛ فرستادن پیامبران، نزول کتاب‌های آسمانی، اعطای [[تفکر\|قدرت تفکر]] برای تشخیص راه درست و تشویق به [[پاداش]] و ترساندن از [[عذاب]]، برخی از راه‌هایی است که خداوند برای مؤمن شدن، در اختیار همه انسان‌ها قرار داده است.<ref>ترجمه و شرح فارسی کشف المراد ترجمه و شرح تجرید الاعتقاد، ابوالحسن شعرانی، کتابفروشی اسلامیه، تهران، ۱۳۷۶، نوبت چاپ هشتم، ص۴۶۰.</ref>
خط ۲۴:		خط ۲۵:

	همچنین باید توجه داشت که عالم تشریع و تکوین، دو عالم مجزا از هم هستند. خداوند این گونه نظام را پدیدآورده است که انسان در عالم تشریع مختار است و می‌تواند هر عملی خواست انجام دهد و از اعمال خود نتایجی را توقع داشته باشد.		همچنین باید توجه داشت که عالم تشریع و تکوین، دو عالم مجزا از هم هستند. خداوند این گونه نظام را پدیدآورده است که انسان در عالم تشریع مختار است و می‌تواند هر عملی خواست انجام دهد و از اعمال خود نتایجی را توقع داشته باشد.
			{{پایان پاسخ}}

	== منابع ==		== منابع ==

A.rezapour در ‏۱۴ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۶

2022-05-14T09:26:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۵۶
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	{{پاسخ}}[[خداوند]] همه [[انسان\|انسان‌ها]] را براساس [[حکمت خدا\|حکمت]] و [[عدل الهی\|عدل]] خود، با [[اختیار]] می‌آفریند و [[کافر]] را به صورت کافر [[خلقت\|خلق]] نمی‌کند. هر فردی بر اساس قواعد حاکم بر طبیعت، به صورت انسان متولد شده و با افعالی که به اختیار خود انجام می‌دهد، کافر یا [[مؤمن]] می‌شود. بنابراین، [[ایمان]] و کفر دو صفت است که انسان‌ها در متصف شدن به آن اختیار دارند.<ref>مجلسی، محمد باقر، بحارالأنوار، ج۵، باب قضاء و قدر، ح۲.</ref>		{{پاسخ}}[[خداوند]] همه [[انسان\|انسان‌ها]] را براساس [[حکمت خدا\|حکمت]] و [[عدل الهی\|عدل]] خود، با [[اختیار]] می‌آفریند و [[کافر]] را به صورت کافر [[خلقت\|خلق]] نمی‌کند. هر فردی بر اساس قواعد حاکم بر طبیعت، به صورت انسان متولد شده و با افعالی که به اختیار خود انجام می‌دهد، کافر یا [[مؤمن]] می‌شود. بنابراین، [[ایمان]] و کفر دو صفت است که انسان‌ها در متصف شدن به آن اختیار دارند.<ref>مجلسی، محمد باقر، بحارالأنوار، ج۵، باب قضاء و قدر، ح۲.</ref>

	خداوند پس از [[آفرینش انسان]] و اختیار دادن به او، به رستگاری آنها نیز کمک کرده است؛ فرستادن پیامبران، نزول کتاب‌های آسمانی، اعطای [[تفکر\|قدرت تفکر]] برای تشخیص راه درست و تشویق به [[پاداش]] و ترساندن از [[عذاب]]، برخی از راه‌هایی است که خداوند برای مؤمن شدن، در اختیار همه انسان‌ها قرار داده است.<ref>ترجمه و شرح تجرید الاعتقاد، ص۴۶۰.</ref>		خداوند پس از [[آفرینش انسان]] و اختیار دادن به او، به رستگاری آنها نیز کمک کرده است؛ فرستادن پیامبران، نزول کتاب‌های آسمانی، اعطای [[تفکر\|قدرت تفکر]] برای تشخیص راه درست و تشویق به [[پاداش]] و ترساندن از [[عذاب]]، برخی از راه‌هایی است که خداوند برای مؤمن شدن، در اختیار همه انسان‌ها قرار داده است.<ref>ترجمه و شرح فارسی کشف المراد ترجمه و شرح تجرید الاعتقاد، ابوالحسن شعرانی، کتابفروشی اسلامیه، تهران، ۱۳۷۶، نوبت چاپ هشتم، ص۴۶۰.</ref>

	== قضا و قدر و اختیار انسان ==		== قضا و قدر و اختیار انسان ==

Rezapour در ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۰۶

2022-04-16T05:06:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۶
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{ویرایش}}~~
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}

Rezapour در ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۴:۳۵

2022-04-16T04:35:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۰۵
خط ۲:		خط ۲:
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
	چرا خداوندی که علت تامه موجودات است انسان کافر را، کافر خلق کرد؟ ~~آیا این با عدل الهی سازگار است؟~~		چرا خداوندی که علت تامه موجودات است انسان کافر را، کافر خلق کرد؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}[[ایمان]] و [[کفر]] را از صفاتی دانسته‌اند که انسان‌ها در به دست آوردن آن‌ها اختیار دارند. [[خداوند]] همه [[انسان\|انسان‌ها]] را با [[اختیار]] آفریده و چنین نیست که [[کافر]] از ابتدا کافر [[خلقت\|خلق]] شده باشد.		{{پاسخ}}[[ایمان]] و [[کفر]] را از صفاتی دانسته‌اند که انسان‌ها در به دست آوردن آن‌ها اختیار دارند. [[خداوند]] همه [[انسان\|انسان‌ها]] را با [[اختیار]] آفریده و چنین نیست که [[کافر]] از ابتدا کافر [[خلقت\|خلق]] شده باشد.

Rezapour: Rezapour صفحهٔ خلقت کافران را به اختیار انسان‌ها در به‌دست آوردن کفر یا ایمان منتقل کرد

2022-04-16T04:34:23Z

Rezapour صفحهٔ خلقت کافران را به اختیار انسان‌ها در به‌دست آوردن کفر یا ایمان منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۰۴
(بدون تفاوت)

Rezapour در ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۲۱

2021-12-12T08:21:57Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۵۱
خط ۱:		خط ۱:
			{{ویرایش}}
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}

Rezapour: /* قضا و قدر و اختیار انسان */

2021-10-05T12:22:49Z

قضا و قدر و اختیار انسان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۵۲
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	::* قضا و قدر تکوینیِ عینی: تقدیر عینی عبارت است از اینکه شیء هنگام محقق شدنش در عالم بیرون، از علت‌های خود در وجود خارجی ویژگی‌هایی می‌گیرد. قضاء عینی عبارت است از ضروری بودن وجود شیء در زمانی که علت تامه آن، موجود باشد.<ref>محاضرات فی الالهیات، ص۲۲۵ ـ ۲۳۴ ـ ۲۲۳.</ref>		::* قضا و قدر تکوینیِ عینی: تقدیر عینی عبارت است از اینکه شیء هنگام محقق شدنش در عالم بیرون، از علت‌های خود در وجود خارجی ویژگی‌هایی می‌گیرد. قضاء عینی عبارت است از ضروری بودن وجود شیء در زمانی که علت تامه آن، موجود باشد.<ref>محاضرات فی الالهیات، ص۲۲۵ ـ ۲۳۴ ـ ۲۲۳.</ref>

	به مقتضای قضا و قدر عینیِ الهی، با تحقق علت، معلول نیز باید محقق شود؛ اگر این موجود انسان باشد، به مقتضای [[حکمت الهی]] مختار است، می‌تواند به اختیار خود، کفر یا ایمان را انتخاب کند؛ بنابراین خداوند، شخص را کافر نیافریده است. کفر صفتی عارضی است که قابل تغییر است.~~<ref>نحل / ۷۸.</ref>~~		به مقتضای قضا و قدر عینیِ الهی، با تحقق علت، معلول نیز باید محقق شود؛ اگر این موجود انسان باشد، به مقتضای [[حکمت الهی]] مختار است، می‌تواند به اختیار خود، کفر یا ایمان را انتخاب کند؛ بنابراین خداوند، شخص را کافر نیافریده است. کفر صفتی عارضی است که قابل تغییر است.

	همچنین باید توجه داشت که عالم تشریع و تکوین، دو عالم مجزا از هم هستند. خداوند این گونه نظام را پدیدآورده است که انسان در عالم تشریع مختار است و می‌تواند هر عملی خواست انجام دهد و از اعمال خود نتایجی را توقع داشته باشد.		همچنین باید توجه داشت که عالم تشریع و تکوین، دو عالم مجزا از هم هستند. خداوند این گونه نظام را پدیدآورده است که انسان در عالم تشریع مختار است و می‌تواند هر عملی خواست انجام دهد و از اعمال خود نتایجی را توقع داشته باشد.
خط ۴۶:		خط ۴۶:
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =ج		\| اولویت =ج
	\| کیفیت =ب		\| کیفیت =ج
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

Rezapour در ‏۵ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۲۰

2021-10-05T12:20:52Z

Nazarzadeh: جایگزینی متن - '|شاخه فرعی' به '| شاخه فرعی'

2021-03-18T00:06:06Z

جایگزینی متن - '|شاخه فرعی' به '| شاخه فرعی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۰۳:۳۶
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی = کلام		\| شاخه اصلی = کلام
	\|شاخه فرعی۱ = عدل الهی		\| شاخه فرعی۱ = عدل الهی
	\|شاخه فرعی۲ = عدل		\| شاخه فرعی۲ = عدل
	\|شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۵۰
خط ۳:		خط ۳:
	چرا خداوندی که علت تامه موجودات است انسان کافر را، کافر خلق کرد؟ آیا این با عدل الهی سازگار است؟		چرا خداوندی که علت تامه موجودات است انسان کافر را، کافر خلق کرد؟ آیا این با عدل الهی سازگار است؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}[[خداوند]] همه [[انسان\|انسان‌ها]] را با [[اختیار]] ~~می‌آفریند~~ و ~~این‌گونه~~ نیست که [[کافر]] ~~را به صورت~~ کافر [[خلقت\|خلق]] ~~کرده~~ باشد~~. [[ایمان]] و کفر از صفاتی هستند که انسان‌ها در به دست آوردن آن‌ها اختیار دارند~~.		{{پاسخ}}[[ایمان]] و [[کفر]] را از صفاتی دانسته‌اند که انسان‌ها در به دست آوردن آن‌ها اختیار دارند. [[خداوند]] همه [[انسان\|انسان‌ها]] را با [[اختیار]] آفریده و چنین نیست که [[کافر]] از ابتدا کافر [[خلقت\|خلق]] شده باشد.

	بر اساس [[قضا و قدر\|قضا و قدر الهی]] نیز، کافر به صورت کافر خلق نشده است؛ بلکه انسانی مختار آفریده شده و زمانی که ~~خود شخص~~ عوامل کفر یا ایمان را ~~به وجود آورده باشد،~~ به نتیجه آن ~~متصف می‌گردد~~. این فرایند انتخاب ایمان یا کفر، با این‌که در [[علم خداوند]] وجود دارد اما منافاتی با اختیار انسان نداشته و انسان با اختیار خود دست به انتخاب زده است.		بر اساس [[قضا و قدر\|قضا و قدر الهی]] نیز، کافر به صورت کافر خلق نشده است؛ بلکه انسانی مختار آفریده شده و زمانی که عوامل کفر یا ایمان را به‌وجود آورد، به نتیجه آن خواهد رسید. این فرایند انتخاب ایمان یا کفر، با این‌که در [[علم خداوند]] وجود دارد اما منافاتی با اختیار انسان نداشته و انسان با اختیار خود دست به انتخاب زده است.

	== تولد ~~همه انسان‌ها با اختیار~~ ==		== اختیار انسان از ابتدای تولد ==
	{{پاسخ}}[[خداوند]] همه [[انسان\|انسان‌ها]] را ~~بر اساس~~ [[حکمت خدا\|حکمت]] و [[عدل الهی\|عدل]] خود، با [[اختیار]] می‌آفریند و [[کافر]] را به صورت کافر [[خلقت\|خلق]] نمی‌کند. هر فردی بر اساس قواعد حاکم بر طبیعت، به صورت انسان متولد شده و با افعالی که به اختیار خود انجام می‌دهد، کافر یا [[مؤمن]] می‌شود. بنابراین، [[ایمان]] و کفر دو صفت است که انسان‌ها در متصف شدن به آن اختیار دارند.<ref>مجلسی، محمد باقر، بحارالأنوار، ج۵، باب قضاء و قدر، ح۲.</ref>		{{پاسخ}}[[خداوند]] همه [[انسان\|انسان‌ها]] را براساس [[حکمت خدا\|حکمت]] و [[عدل الهی\|عدل]] خود، با [[اختیار]] می‌آفریند و [[کافر]] را به صورت کافر [[خلقت\|خلق]] نمی‌کند. هر فردی بر اساس قواعد حاکم بر طبیعت، به صورت انسان متولد شده و با افعالی که به اختیار خود انجام می‌دهد، کافر یا [[مؤمن]] می‌شود. بنابراین، [[ایمان]] و کفر دو صفت است که انسان‌ها در متصف شدن به آن اختیار دارند.<ref>مجلسی، محمد باقر، بحارالأنوار، ج۵، باب قضاء و قدر، ح۲.</ref>

	خداوند پس از [[آفرینش انسان]] و اختیار دادن به او، به رستگاری آنها نیز کمک کرده است؛ فرستادن پیامبران، نزول کتاب‌های آسمانی، اعطای [[تفکر\|قدرت تفکر]] برای تشخیص راه درست و تشویق به [[پاداش]] و ترساندن از [[عذاب]]، برخی از راه‌هایی است که خداوند برای مؤمن شدن، در اختیار همه انسان‌ها قرار داده است.<ref>ترجمه و شرح تجرید الاعتقاد، ص۴۶۰.</ref>		خداوند پس از [[آفرینش انسان]] و اختیار دادن به او، به رستگاری آنها نیز کمک کرده است؛ فرستادن پیامبران، نزول کتاب‌های آسمانی، اعطای [[تفکر\|قدرت تفکر]] برای تشخیص راه درست و تشویق به [[پاداش]] و ترساندن از [[عذاب]]، برخی از راه‌هایی است که خداوند برای مؤمن شدن، در اختیار همه انسان‌ها قرار داده است.<ref>ترجمه و شرح تجرید الاعتقاد، ص۴۶۰.</ref>

	== قضا و قدر و اختیار انسان ==		== قضا و قدر و اختیار انسان ==
	[[قضا و قدر\|قضا و قدر الهی]] با [[اختیار انسان]] سازگاری ~~داشته است~~. ~~بر اساس~~ قضا و قدر الهی، کافر به صورت کافر خلق نشده؛ بلکه انسانی مختار آفریده شده که کفر را اختیار کرده است.		[[قضا و قدر\|قضا و قدر الهی]] با [[اختیار انسان]] سازگاری دارد. براساس قضا و قدر الهی، کافر به صورت کافر خلق نشده؛ بلکه انسانی مختار آفریده شده که کفر را اختیار کرده است.

	قضا و قدر الهی به تشریعی و تکوینی تقسیم شده است:		قضا و قدر الهی به تشریعی و تکوینی تقسیم شده است:
	* '''قضا و قدر تشریعی''' یعنی دستوراتی که خداوند به واسطه کتاب آسمانی و به واسطه [[پیامبران]] و [[امامان(ع)]] فرستاده است. بر اساس قضا و قدر تشریعی اگر فرد با قدرتی که خداوند به او داده دستورات او را پیروی کند [[رستگار]] شده و هر کس نافرمانی کند دچار [[عذاب]] خواهد شد؛ بنابراین قضا و قدر تشریعی با اختیار انسان سازگار است.		* '''قضا و قدر تشریعی''' یعنی دستوراتی که خداوند به واسطه کتاب آسمانی و به واسطه [[پیامبران]] و [[امامان(ع)]] فرستاده است. بر اساس قضا و قدر تشریعی اگر فرد با قدرتی که خداوند به او داده دستورات او را پیروی کند [[رستگار]] شده و هر کس نافرمانی کند دچار [[عذاب]] خواهد شد؛ بنابراین قضا و قدر تشریعی با اختیار انسان سازگار است.
	* '''قضا و قدر تکوینی''' همان حقایقی است که در [[هستی]]، ~~تعبیه شده~~ و به دو قسم عِلْمی و عِیْنی تقسیم شده است:		* '''قضا و قدر تکوینی''' همان حقایقی است که در [[هستی]]، وجود دارد و به دو قسم عِلْمی و عِیْنی تقسیم شده است:
	::* قضا و قدر تکوینیِ علمی: تقدیر علمی یعنی خدا به حدود و ویژگی‌های اشیاء قبل از ایجاد آنها آگاه است. قضاء علمی یعنی [[علم خدا\|علم خداوند]] به اینکه وجود شیء وقتی همه علت‌های آن موجود باشد، ضروری است، و از بین رفتن شیء زمانی که همه علت‌های آن موجود باشد، ضروری است.		::* قضا و قدر تکوینیِ علمی: تقدیر علمی یعنی خدا به حدود و ویژگی‌های اشیاء قبل از ایجاد آنها آگاه است. قضاء علمی یعنی [[علم خدا\|علم خداوند]] به اینکه وجود شیء وقتی همه علت‌های آن موجود باشد، ضروری است، و از بین رفتن شیء زمانی که همه علت‌های آن موجود باشد، ضروری است.
	::* قضا و قدر تکوینیِ عینی: تقدیر عینی عبارت است از اینکه شیء هنگام محقق شدنش در عالم بیرون، از علت‌های خود در وجود خارجی ویژگی‌هایی می‌گیرد. قضاء عینی عبارت است از ضروری بودن وجود شیء در زمانی که علت تامه آن، موجود باشد.<ref>محاضرات فی الالهیات، ص۲۲۵ ـ ۲۳۴ ـ ۲۲۳.</ref>		::* قضا و قدر تکوینیِ عینی: تقدیر عینی عبارت است از اینکه شیء هنگام محقق شدنش در عالم بیرون، از علت‌های خود در وجود خارجی ویژگی‌هایی می‌گیرد. قضاء عینی عبارت است از ضروری بودن وجود شیء در زمانی که علت تامه آن، موجود باشد.<ref>محاضرات فی الالهیات، ص۲۲۵ ـ ۲۳۴ ـ ۲۲۳.</ref>