ابن ابی‌جمهور احسایی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazarzadeh: جایگزینی متن - 'بحارالانوار' به 'بحار الانوار'

2026-05-11T09:10:52Z

جایگزینی متن - 'بحارالانوار' به 'بحار الانوار'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۴۰
خط ۶۴:		خط ۶۴:
	{{ستون\|۲}}		{{ستون\|۲}}
	* سید محسن بن محمد رضوی قمی، ابن ابی جمهور اجازه قرائت و املای كتاب عوالی اللئالی را به او داده است. همچنین، این شخص کسی است که از ابن ابی جمهور خواست تا شرحی بر کتاب زادالمسافرین خود (كشف‌ البراهين‌ فی شرح زادالمسافرین) بنویسد.<ref>شوشتری، مجالس المؤمنین، ج۱، ص۵۸۲.</ref>		* سید محسن بن محمد رضوی قمی، ابن ابی جمهور اجازه قرائت و املای كتاب عوالی اللئالی را به او داده است. همچنین، این شخص کسی است که از ابن ابی جمهور خواست تا شرحی بر کتاب زادالمسافرین خود (كشف‌ البراهين‌ فی شرح زادالمسافرین) بنویسد.<ref>شوشتری، مجالس المؤمنین، ج۱، ص۵۸۲.</ref>
	* شیخ ربیعة بن جمعة؛<ref>مجلسی، محمدباقر بن محمدتقی، ~~بحارالانوار~~ الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار بیروت، دار إحياء التراث العربی، ۱۴۰۳ق، ج۱۰۵، ص۱۳.</ref>		* شیخ ربیعة بن جمعة؛<ref>مجلسی، محمدباقر بن محمدتقی، بحار الانوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار بیروت، دار إحياء التراث العربی، ۱۴۰۳ق، ج۱۰۵، ص۱۳.</ref>
	* سید شرف‌الدین محمود بن علاءالدین طالقانی؛<ref>خوانساری، محمدباقر، روضات الجنات، ج۶، ص۳۴.</ref>		* سید شرف‌الدین محمود بن علاءالدین طالقانی؛<ref>خوانساری، محمدباقر، روضات الجنات، ج۶، ص۳۴.</ref>
	* شیخ شمس‌الدین محمد بن صالح غروی حلی؛<ref>مجلسی، ~~بحارالانوار،~~ ج۱۰۵، ص۱۸.</ref>		* شیخ شمس‌الدین محمد بن صالح غروی حلی؛<ref>مجلسی، بحار الانوار، ج۱۰۵، ص۱۸.</ref>
	* جلال‌الدین بهرام بن بهرام بن علی بن بهرام استرآبادی؛<ref>حسینی اشکوری، سید احمد، تراجم الرجال، قم، مکتبة آیة الله العظمی المرعشي النجفی، ۱۴۱۴ق، ج۱، ص۱۱۶.</ref>		* جلال‌الدین بهرام بن بهرام بن علی بن بهرام استرآبادی؛<ref>حسینی اشکوری، سید احمد، تراجم الرجال، قم، مکتبة آیة الله العظمی المرعشي النجفی، ۱۴۱۴ق، ج۱، ص۱۱۶.</ref>
	* عطاءالله بن نصرالله سروی استرآبادی.<ref>حسینی اشکوری، تراجم الرجال، ج۱، ص۱۱۶.</ref>{{پایان}}		* عطاءالله بن نصرالله سروی استرآبادی.<ref>حسینی اشکوری، تراجم الرجال، ج۱، ص۱۱۶.</ref>{{پایان}}

Shahroudi در ‏۹ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۲:۲۸

2025-09-09T02:28:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۵۸
خط ۳۶:		خط ۳۶:

	=== گرایش به فلسفه و عرفان ===		=== گرایش به فلسفه و عرفان ===
	{{درگاه\|حوزه و روحانیت}}		{{درگاه\|حوزه و روحانیت\|اعلام}}
	ابن ابی‌جمهور از آن دسته متکلمان شیعی قلمداد شده که تحت تأثیر فلسفه اشراقی [[شیخ شهاب‌الدین سهروردی\|شهاب‌الدین سهروردی]] (۵۴۹–۵۸۷ق)، پایه‌گذار فلسفه اشراق، بوده است.<ref>اشمیتکه، زابینه، «تاثیر شمس‌الدین شهرزوری بر ابن ابی جمهور احسایی»، ترجمه محمدکاظم رحمتی، کتاب ماه دین، شماره ۴۹-۵۰، آبان و آذر ۱۳۸۰ش، ص۴۶-۴۷.</ref> این تأثیر از طریق [[شمس‌الدین شهرزوری]] (درگذشته ۶۷۸ق)، اولین شارح [[حکمة الاشراق]] سهروردی و یکی از مهم‌ترین مبلغان فلسفه اشراق، انجام پذیرفته است.<ref>اشمیتکه، «تاثیر شمس‌الدین شهرزوری بر ابن ابی جمهور احسایی»، ص۴۷.</ref> محققان نماد این تأثیرپذیری را کتاب ''مجلی مراة المنجی'' دانسته‌اند. ''مجلی'' کتابی است در علم‌ كلام‌، آميخته‌ به مباحث‌ فلسفى‌، عرفانى‌ و قواعد سير و سلوک صوفیانه.<ref>موحد، صمد، «ابن ابی جمهور»، دایرة المعارف بزرگ اسلامی، تهران، مرکز دایرة المعارف بزرگ اسلامی، ۱۳۷۴ش، ج۲، ص۶۳۵.</ref> از نظر محققان هرچند این کتاب اساساً نوشته‌ای در‌ علم‌ کلام است، ابن ابی‌جمهور‌ به‌‌نـحو‌ آزادانـه‌ای در آن کلام سنتی معتزلی را‌ با‌ فلسفه ارسطویی، [[فلسفه اشراق]] و تعالیم وحدت وجودی [[ابن‌عـربی]] در هـم آمیخته و به‌گونه‌ای‌ بی‌سابقه‌ ترکیبی از این مکاتب را پدید‌ آورده‌ است.<ref>اشمیتکه، «تاثیر شمس‌الدین شهرزوری بر ابن ابی جمهور احسایی»، ص۴۷.</ref> برخی وجود گرایش‌های فلسفی ابن ابی‌جمهور را بی‌عیب دانسته‌اند و تأکید کرده‌اند که فلسفه علمی عقلی است.<ref>مرعشی نجفی، «رسالة النقود و الردود على الكتاب و مؤلفه»، ج۱، ص۱۰-۱۱.</ref>		ابن ابی‌جمهور از آن دسته متکلمان شیعی قلمداد شده که تحت تأثیر فلسفه اشراقی [[شیخ شهاب‌الدین سهروردی\|شهاب‌الدین سهروردی]] (۵۴۹–۵۸۷ق)، پایه‌گذار فلسفه اشراق، بوده است.<ref>اشمیتکه، زابینه، «تاثیر شمس‌الدین شهرزوری بر ابن ابی جمهور احسایی»، ترجمه محمدکاظم رحمتی، کتاب ماه دین، شماره ۴۹-۵۰، آبان و آذر ۱۳۸۰ش، ص۴۶-۴۷.</ref> این تأثیر از طریق [[شمس‌الدین شهرزوری]] (درگذشته ۶۷۸ق)، اولین شارح [[حکمة الاشراق]] سهروردی و یکی از مهم‌ترین مبلغان فلسفه اشراق، انجام پذیرفته است.<ref>اشمیتکه، «تاثیر شمس‌الدین شهرزوری بر ابن ابی جمهور احسایی»، ص۴۷.</ref> محققان نماد این تأثیرپذیری را کتاب ''مجلی مراة المنجی'' دانسته‌اند. ''مجلی'' کتابی است در علم‌ كلام‌، آميخته‌ به مباحث‌ فلسفى‌، عرفانى‌ و قواعد سير و سلوک صوفیانه.<ref>موحد، صمد، «ابن ابی جمهور»، دایرة المعارف بزرگ اسلامی، تهران، مرکز دایرة المعارف بزرگ اسلامی، ۱۳۷۴ش، ج۲، ص۶۳۵.</ref> از نظر محققان هرچند این کتاب اساساً نوشته‌ای در‌ علم‌ کلام است، ابن ابی‌جمهور‌ به‌‌نـحو‌ آزادانـه‌ای در آن کلام سنتی معتزلی را‌ با‌ فلسفه ارسطویی، [[فلسفه اشراق]] و تعالیم وحدت وجودی [[ابن‌عـربی]] در هـم آمیخته و به‌گونه‌ای‌ بی‌سابقه‌ ترکیبی از این مکاتب را پدید‌ آورده‌ است.<ref>اشمیتکه، «تاثیر شمس‌الدین شهرزوری بر ابن ابی جمهور احسایی»، ص۴۷.</ref> برخی وجود گرایش‌های فلسفی ابن ابی‌جمهور را بی‌عیب دانسته‌اند و تأکید کرده‌اند که فلسفه علمی عقلی است.<ref>مرعشی نجفی، «رسالة النقود و الردود على الكتاب و مؤلفه»، ج۱، ص۱۰-۱۱.</ref>

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

2024-09-29T06:05:08Z

جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۵
خط ۱۱۴:		خط ۱۱۴:
	\| تغییر مسیر =شد		\| تغییر مسیر =شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| ~~بازبینی~~ =شد		\| ارزیابی کمی =شد
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =ج		\| اولویت =ج

S.mh.eftekhari123 در ‏۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۴۵

2024-07-07T12:45:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۱۵
خط ۳۱:		خط ۳۱:

	== جایگاه ==		== جایگاه ==
	ابن ابی‌جمهور اَحْسائی محدث، فقیه و متكلم صوفی‌مشرب شیعی امامی، در نیمه اول قرن نهم است.<ref name=":0">موحد، صمد، «ابن ابی جمهور»، دایرة المعارف بزرگ اسلامی، تهران، مرکز دایرة المعارف بزرگ اسلامی، ۱۳۷۴ش، ج۲، ص۶۳۴.</ref> ابن ابی‌جمهور صاحب فضایل بسیار علمی و عملی خوانده شده که ~~گرایشش~~ به تصوف موجب نادیده گرفته شدن قدر او شده است.<ref>نوری طبرسی، حسین بن محمدتقی، خاتمة مستدرک الوسائل، قم، مؤسسة آل البيت عليهم السلام لإحياء التراث، ۱۴۱۵ق، ج۱، ص۳۳۴.</ref> مهم‌ترین کتاب ابن ابی‌جمهور، ''عوالی اللئالی''، همیشه مورد توجه‌ عالمان شيعه‌ بوده‌ است‌؛ آنچنان که [[سيد نعمت‌الله‌ جزايری]] (۱۰۵۰-۱۱۱۲ق)، محدث و فقیه شیعه، شرحى‌ به‌ نام‌ جواهر الغوالى‌ يا مدينة الحديث‌ بر آن‌ نوشته‌ است‌.<ref>موحد، صمد، «ابن ابی جمهور»، ج۲، ص۶۳۴.</ref>		ابن ابی‌جمهور اَحْسائی محدث، فقیه و متكلم صوفی‌مشرب شیعی امامی، در نیمه اول قرن نهم است.<ref name=":0">موحد، صمد، «ابن ابی جمهور»، دایرة المعارف بزرگ اسلامی، تهران، مرکز دایرة المعارف بزرگ اسلامی، ۱۳۷۴ش، ج۲، ص۶۳۴.</ref> ابن ابی‌جمهور صاحب فضایل بسیار علمی و عملی خوانده شده که گرایش او به تصوف موجب نادیده گرفته شدن قدر او شده است.<ref>نوری طبرسی، حسین بن محمدتقی، خاتمة مستدرک الوسائل، قم، مؤسسة آل البيت عليهم السلام لإحياء التراث، ۱۴۱۵ق، ج۱، ص۳۳۴.</ref> مهم‌ترین کتاب ابن ابی‌جمهور، ''عوالی اللئالی''، همیشه مورد توجه‌ عالمان شيعه‌ بوده‌ است‌؛ آنچنان که [[سيد نعمت‌الله‌ جزايری]] (۱۰۵۰-۱۱۱۲ق)، محدث و فقیه شیعه، شرحى‌ به‌ نام‌ جواهر الغوالى‌ يا مدينة الحديث‌ بر آن‌ نوشته‌ است‌.<ref>موحد، صمد، «ابن ابی جمهور»، دایرة المعارف بزرگ اسلامی، تهران، مرکز دایرة المعارف بزرگ اسلامی، ۱۳۷۴ش، ج۲، ص۶۳۴.</ref>

	ابن ابی‌جمهور دارای گرایش به [[فلسفه]] و تصوف خوانده شده است.<ref>موحد، صمد، «ابن ابی جمهور»، ج۲، ص۶۳۴.</ref> از نظر برخی این گرایش موجب تضعیف جایگاه علمی او در میان عالمان شیعه شده است.<ref>نوری طبرسی، خاتمة مستدرک الوسائل، ج۱، ص۳۳۴.</ref>		ابن ابی‌جمهور دارای گرایش به [[فلسفه]] و تصوف خوانده شده است.<ref>موحد، صمد، «ابن ابی جمهور»، دایرة المعارف بزرگ اسلامی، تهران، مرکز دایرة المعارف بزرگ اسلامی، ۱۳۷۴ش، ج۲، ص۶۳۴.</ref> از نظر برخی این گرایش موجب تضعیف جایگاه علمی او در میان عالمان شیعه شده است.<ref>نوری طبرسی، خاتمة مستدرک الوسائل، قم، مؤسسة آل البيت عليهم السلام لإحياء التراث، ۱۴۱۵ق، ج۱، ص۳۳۴.</ref>

	=== گرایش به فلسفه و عرفان ===		=== گرایش به فلسفه و عرفان ===
	{{درگاه\|حوزه و روحانیت}}		{{درگاه\|حوزه و روحانیت}}
	ابن ابی‌جمهور از آن دسته متکلمان شیعی قلمداد شده که تحت تأثیر فلسفه اشراقی [[شیخ شهاب‌الدین سهروردی\|شهاب‌الدین سهروردی]] (۵۴۹–۵۸۷ق)، پایه‌گذار فلسفه اشراق، بوده است.<ref>اشمیتکه، زابینه، «تاثیر شمس‌الدین شهرزوری بر ابن ابی جمهور احسایی»، ترجمه محمدکاظم رحمتی، کتاب ماه دین، شماره ۴۹-۵۰، آبان و آذر ۱۳۸۰ش، ص۴۶-۴۷.</ref> این تأثیر از طریق [[شمس‌الدین شهرزوری]] (درگذشته ۶۷۸ق)، اولین شارح [[حکمة الاشراق]] سهروردی و یکی از مهم‌ترین مبلغان فلسفه اشراق، انجام پذیرفته است.<ref>اشمیتکه، «تاثیر شمس‌الدین شهرزوری بر ابن ابی جمهور احسایی»، ص۴۷.</ref> محققان نماد این تأثیرپذیری را کتاب ''مجلی مراة المنجی'' دانسته‌اند. ''مجلی'' کتابی است در علم‌ كلام‌، آميخته‌ به مباحث‌ فلسفى‌، عرفانى‌ و قواعد سير و سلوک صوفیانه.<ref>موحد، صمد، «ابن ابی جمهور»، ج۲، ص۶۳۵.</ref> از نظر محققان هرچند این کتاب اساساً نوشته‌ای در‌ علم‌ کلام است، ابن ابی‌جمهور‌ به‌‌نـحو‌ آزادانـه‌ای در آن کلام سنتی معتزلی را‌ با‌ فلسفه ارسطویی، [[فلسفه اشراق]] و تعالیم وحدت وجودی [[ابن‌عـربی]] در هـم آمیخته و به‌گونه‌ای‌ بی‌سابقه‌ ترکیبی از این مکاتب را پدید‌ آورده‌ است.<ref>اشمیتکه، «تاثیر شمس‌الدین شهرزوری بر ابن ابی جمهور احسایی»، ص۴۷.</ref> برخی وجود گرایش‌های فلسفی ابن ابی‌جمهور را بی‌عیب دانسته‌اند و تأکید کرده‌اند که فلسفه علمی عقلی است.<ref>مرعشی نجفی، «رسالة النقود و الردود على الكتاب و مؤلفه»، ج۱، ص۱۰-۱۱.</ref>		ابن ابی‌جمهور از آن دسته متکلمان شیعی قلمداد شده که تحت تأثیر فلسفه اشراقی [[شیخ شهاب‌الدین سهروردی\|شهاب‌الدین سهروردی]] (۵۴۹–۵۸۷ق)، پایه‌گذار فلسفه اشراق، بوده است.<ref>اشمیتکه، زابینه، «تاثیر شمس‌الدین شهرزوری بر ابن ابی جمهور احسایی»، ترجمه محمدکاظم رحمتی، کتاب ماه دین، شماره ۴۹-۵۰، آبان و آذر ۱۳۸۰ش، ص۴۶-۴۷.</ref> این تأثیر از طریق [[شمس‌الدین شهرزوری]] (درگذشته ۶۷۸ق)، اولین شارح [[حکمة الاشراق]] سهروردی و یکی از مهم‌ترین مبلغان فلسفه اشراق، انجام پذیرفته است.<ref>اشمیتکه، «تاثیر شمس‌الدین شهرزوری بر ابن ابی جمهور احسایی»، ص۴۷.</ref> محققان نماد این تأثیرپذیری را کتاب ''مجلی مراة المنجی'' دانسته‌اند. ''مجلی'' کتابی است در علم‌ كلام‌، آميخته‌ به مباحث‌ فلسفى‌، عرفانى‌ و قواعد سير و سلوک صوفیانه.<ref>موحد، صمد، «ابن ابی جمهور»، دایرة المعارف بزرگ اسلامی، تهران، مرکز دایرة المعارف بزرگ اسلامی، ۱۳۷۴ش، ج۲، ص۶۳۵.</ref> از نظر محققان هرچند این کتاب اساساً نوشته‌ای در‌ علم‌ کلام است، ابن ابی‌جمهور‌ به‌‌نـحو‌ آزادانـه‌ای در آن کلام سنتی معتزلی را‌ با‌ فلسفه ارسطویی، [[فلسفه اشراق]] و تعالیم وحدت وجودی [[ابن‌عـربی]] در هـم آمیخته و به‌گونه‌ای‌ بی‌سابقه‌ ترکیبی از این مکاتب را پدید‌ آورده‌ است.<ref>اشمیتکه، «تاثیر شمس‌الدین شهرزوری بر ابن ابی جمهور احسایی»، ص۴۷.</ref> برخی وجود گرایش‌های فلسفی ابن ابی‌جمهور را بی‌عیب دانسته‌اند و تأکید کرده‌اند که فلسفه علمی عقلی است.<ref>مرعشی نجفی، «رسالة النقود و الردود على الكتاب و مؤلفه»، ج۱، ص۱۰-۱۱.</ref>

	از نظر برخی ابن ابی‌جمهور در آثار کلامی خود، به ویژه در کتاب ''مجلی'' کوشیده تا تشیع را با عرفان، تطبيق‌ دهد. از نظر آنان، ابن ابی‌جمهور در این کتاب کوشیده تا از طریق تأويل‌ آيات‌ و روايات‌، تشيع‌ را با تصوف‌ سازگار كند. به‌ همين‌ دلیل است‌ ابن ابی‌جمهور را از ادامه‌‌دهندگان‌ طریق [[سيد حيدر آملى‌]] (درگذشته پس‌ از ۷۹۴ق‌) در توجه‌ به‌ حكمت‌ الهى‌ شيعى‌ و آميختن‌ آن‌ با عرفان‌ ابن‌عربى‌، و از عوامل‌ مؤثر در به‌ وجود آمدن‌ و شكوفايى‌ مكتب‌ فلسفى‌ اصفهان‌ (مکتب ميرداماد و [[ملاصدرا]] و شاگردان‌ آنان‌) دانسته‌اند.<ref>الشیبی، مصطفی کامل، تشیع و تصوف (تا آخر سده دوازدهم هجری)، ترجمه علیرضا ذکاوتی قراگوزلو، تهران، مؤسسه انتشارات امیرکبیر، ۱۳۸۷ش، ص۳۳۴-۳۳۵.</ref>		از نظر برخی ابن ابی‌جمهور در آثار کلامی خود، به ویژه در کتاب ''مجلی'' کوشیده تا تشیع را با عرفان، تطبيق‌ دهد. از نظر آنان، ابن ابی‌جمهور در این کتاب کوشیده تا از طریق تأويل‌ آيات‌ و روايات‌، تشيع‌ را با تصوف‌ سازگار كند. به‌ همين‌ دلیل است‌ ابن ابی‌جمهور را از ادامه‌‌دهندگان‌ طریق [[سيد حيدر آملى‌]] (درگذشته پس‌ از ۷۹۴ق‌) در توجه‌ به‌ حكمت‌ الهى‌ شيعى‌ و آميختن‌ آن‌ با عرفان‌ ابن‌عربى‌، و از عوامل‌ مؤثر در به‌ وجود آمدن‌ و شكوفايى‌ مكتب‌ فلسفى‌ اصفهان‌ (مکتب ميرداماد و [[ملاصدرا]] و شاگردان‌ آنان‌) دانسته‌اند.<ref>الشیبی، مصطفی کامل، تشیع و تصوف (تا آخر سده دوازدهم هجری)، ترجمه علیرضا ذکاوتی قراگوزلو، تهران، مؤسسه انتشارات امیرکبیر، ۱۳۸۷ش، ص۳۳۴-۳۳۵.</ref>
خط ۴۴:		خط ۴۴:

	== زندگی ==		== زندگی ==
	محمد بن زین‌الدین علی بن ابراهیم بن حسن بن ابراهیم بن ابی جمهور اَحْسائی یا لَحْصاوی.<ref name=":0" /> در احساء (لحصاء) بحرین به دنیا آمد.<ref>موحد، صمد، «ابن ابی جمهور»، ج۲، ص۶۳۴-۶۳۵.</ref> برخی با استناد به مناظره ابن ابی‌جمهور با متكلمی از [[اهل‌سنت]] تولد او را سال ۸۳۸ق دانسته‌‌اند.<ref>الشیبی، تشیع و تصوف، ص۳۳۱.</ref> پدر ابن ابی‌جمهور شیخ زين‌الدين‌ على‌ و جدش‌ شيخ‌ ابراهيم‌ از علمای بحرین به‌‌شمار مى‌رفتند.<ref>موحد، صمد، «ابن ابی جمهور»، ج۲، ص۶۳۴-۶۳۵.</ref>		محمد بن زین‌الدین علی بن ابراهیم بن حسن بن ابراهیم بن ابی جمهور اَحْسائی یا لَحْصاوی.<ref name=":0" /> در احساء (لحصاء) بحرین به دنیا آمد.<ref>موحد، صمد، «ابن ابی جمهور»، دایرة المعارف بزرگ اسلامی، تهران، مرکز دایرة المعارف بزرگ اسلامی، ۱۳۷۴ش، ج۲، ص۶۳۴-۶۳۵.</ref> برخی با استناد به مناظره ابن ابی‌جمهور با متكلمی از [[اهل‌سنت]] تولد او را سال ۸۳۸ق دانسته‌‌اند.<ref>الشیبی، تشیع و تصوف، ص۳۳۱.</ref> پدر ابن ابی‌جمهور شیخ زين‌الدين‌ على‌ و جدش‌ شيخ‌ ابراهيم‌ از علمای بحرین به‌‌شمار مى‌رفتند.<ref>موحد، صمد، «ابن ابی جمهور»، دایرة المعارف بزرگ اسلامی، تهران، مرکز دایرة المعارف بزرگ اسلامی، ۱۳۷۴ش، ج۲، ص۶۳۴-۶۳۵.</ref>

	ابن ابی‌جمهور دوران حیات خود را در سفرهای علمی به مناطق مختلف جهان اسلام، از جمله عراق، شام، حجاز و خراسان گذراند.<ref>شوشتری، مجالس المؤمنین، تهران، انتشارات اسلامیه، ۱۳۷۷ش، ج۱، ص۵۸۱-۵۸۲.</ref> سال‌ دقيق‌ وفات‌ ابن‌ ابى‌‌جمهور مشخص نيست‌، اما از قراين‌ موجود مشخص است كه‌ ابن ابی‌جمهور تا ذيقعده سال‌ ۹۰۴ق زنده‌ بوده‌ است‌؛ زيرا در اين‌ تاريخ‌ به‌ درخواست‌ شاگردان‌ خود شرحى‌ به‌ نام‌ معين‌ الفكر بر كتاب‌ باب‌ حادی عشر [[علامه حلی]] نوشته‌ است‌. ابن‌ ~~ابى‌ جمهور~~ با [[محقق‌ ثانى‌]]، على‌ بن‌ عبدالعال‌ كَرَكى‌(درگذشته ۹۴۰ق)، معاصر بوده است.<ref>موحد، «ابن ابی جمهور»، ج۲، ص۶۳۵.</ref>		ابن ابی‌جمهور دوران حیات خود را در سفرهای علمی به مناطق مختلف جهان اسلام، از جمله عراق، شام، حجاز و خراسان گذراند.<ref>شوشتری، مجالس المؤمنین، تهران، انتشارات اسلامیه، ۱۳۷۷ش، ج۱، ص۵۸۱-۵۸۲.</ref> سال‌ دقيق‌ وفات‌ ابن‌ ابى‌‌جمهور مشخص نيست‌، اما از قراين‌ موجود مشخص است كه‌ ابن ابی‌جمهور تا ذيقعده سال‌ ۹۰۴ق زنده‌ بوده‌ است‌؛ زيرا در اين‌ تاريخ‌ به‌ درخواست‌ شاگردان‌ خود شرحى‌ به‌ نام‌ معين‌ الفكر بر كتاب‌ [[باب‌ حادی عشر]] [[علامه حلی]] نوشته‌ است‌. ابن‌ ابى‌جمهور با [[محقق‌ ثانى‌]]، على‌ بن‌ عبدالعال‌ كَرَكى‌(درگذشته ۹۴۰ق)، معاصر بوده است.<ref>موحد، «ابن ابی جمهور»، دایرة المعارف بزرگ اسلامی، تهران، مرکز دایرة المعارف بزرگ اسلامی، ۱۳۷۴ش، ج۲، ص۶۳۵.</ref>

	== تحصیلات ==		== تحصیلات ==
	ابن ابی‌جمهور در ابتدا نزد عالمان زادگاه خود احساء علوم‌ متداول‌ زمان را فراگرفت‌. سپس‌ به‌ عراق‌ سفر كرد و در نجف‌ به حلقهٔ درس شيخ‌ شرف‌الدين‌ حسن‌ بن‌ عبدالكريم‌ فتال‌ پيوست‌ و از او اجازه روايت‌ گرفت‌. ابن ابی‌جمهور در سال ۸۷۷ق از طريق‌ شام‌ عازم‌ زيارت‌ [[كعبه‌]] شد. در اين‌ سفر در جبل عامل به مدت یک ماه از درس‌ على‌ بن‌ هلال‌ جزايری، از شاگردان‌ [[احمد بن‌ فهد حلى‌]] (۷۵۷-۸۴۱ق) استفاده کرد و از او اجازه روايت‌ گرفت‌. پس‌ از اين‌ سفر، ابن ابی‌جمهور به‌ احساء بازگشت‌ و پس از مدتی به‌ قصد زيارت‌ عتبات‌ رهسپار عراق‌ شد و از آنجا برای زيارت‌ [[امام رضا(ع)]] به مشهد رفت.<ref>موحد، صمد، «ابن ابی جمهور»، ج۲، ص۶۳۴-۶۳۵.</ref>		ابن ابی‌جمهور در ابتدا نزد عالمان زادگاه خود احساء علوم‌ متداول‌ زمان را فراگرفت‌. سپس‌ به‌ عراق‌ سفر كرد و در نجف‌ به حلقهٔ درس شيخ‌ شرف‌الدين‌ حسن‌ بن‌ عبدالكريم‌ فتال‌ پيوست‌ و از او اجازه روايت‌ گرفت‌. ابن ابی‌جمهور در سال ۸۷۷ق از طريق‌ شام‌ عازم‌ زيارت‌ [[كعبه‌]] شد. در اين‌ سفر در جبل عامل به مدت یک ماه از درس‌ على‌ بن‌ هلال‌ جزايری، از شاگردان‌ [[احمد بن‌ فهد حلى‌]] (۷۵۷-۸۴۱ق) استفاده کرد و از او اجازه روايت‌ گرفت‌. پس‌ از اين‌ سفر، ابن ابی‌جمهور به‌ احساء بازگشت‌ و پس از مدتی به‌ قصد زيارت‌ عتبات‌ رهسپار عراق‌ شد و از آنجا برای زيارت‌ [[امام رضا(ع)]] به مشهد رفت.<ref>موحد، صمد، «ابن ابی جمهور»، دایرة المعارف بزرگ اسلامی، تهران، مرکز دایرة المعارف بزرگ اسلامی، ۱۳۷۴ش، ج۲، ص۶۳۴-۶۳۵.</ref>

	ابن ابی‌جمهور در سفر خراسان ''رساله زادالمسافرين‌ فى‌ اصول‌ الدين‌'' را تأليف‌ كرد. او بعدها به‌ درخواست‌ یکی از بزرگان‌ و مشاهیر شهر مشهد، شرحى‌ به‌ نام‌ ''كشف‌ البراهين‌'' بر آن‌ نوشت‌. ابن‌ ابى‌‌جمهور بقيه عمر خود را در خراسان‌ گذرانيد و همواره‌ ميان‌ طوس‌ و مناطق دیگر رفت و آمد می‌کرد. ابن ابی‌جمهور در طوس‌، علاوه‌ بر تدريس‌ و تأليف‌، با علمای اهل‌‌سنت‌ درباره حقانيت‌ مذهب‌ تشيع‌ و [[خلافت‌ امام على‌‌(ع‌)]] مناظراتى‌ داشته‌ است‌؛ مهم‌ترين‌ اين‌ مناظرات‌، مناظره‌ او با فاضل‌ هروی بوده است‌. او در این مناظره، که در ۸۷۸ق‌ انجام‌ گرفته‌، فاضل‌ هروی را مجاب‌ كرده‌ است‌.<ref>موحد، «ابن ابی جمهور»، ج۲، ص۶۳۵؛ برای اطلاع از صورت جلسه مفصل این مناظره ن.ک: شوشتری، مجالس المؤمنین، ج۱، ص۵۸۲-۵۸۹.</ref>		ابن ابی‌جمهور در سفر خراسان ''رساله زادالمسافرين‌ فى‌ اصول‌ الدين‌'' را تأليف‌ كرد. او بعدها به‌ درخواست‌ یکی از بزرگان‌ و مشاهیر شهر مشهد، شرحى‌ به‌ نام‌ ''كشف‌ البراهين‌'' بر آن‌ نوشت‌. ابن‌ ابى‌‌جمهور بقيه عمر خود را در خراسان‌ گذرانيد و همواره‌ ميان‌ طوس‌ و مناطق دیگر رفت و آمد می‌کرد. ابن ابی‌جمهور در طوس‌، علاوه‌ بر تدريس‌ و تأليف‌، با علمای اهل‌‌سنت‌ درباره حقانيت‌ مذهب‌ تشيع‌ و [[خلافت‌ امام على‌‌(ع‌)]] مناظراتى‌ داشته‌ است‌؛ مهم‌ترين‌ اين‌ مناظرات‌، مناظره‌ او با فاضل‌ هروی بوده است‌. او در این مناظره، که در ۸۷۸ق‌ انجام‌ گرفته‌، فاضل‌ هروی را مجاب‌ كرده‌ است‌.<ref>موحد، «ابن ابی جمهور»، دایرة المعارف بزرگ اسلامی، تهران، مرکز دایرة المعارف بزرگ اسلامی، ۱۳۷۴ش، ج۲، ص۶۳۵؛ برای اطلاع از صورت جلسه مفصل این مناظره ن.ک: شوشتری، مجالس المؤمنین، ج۱، ص۵۸۲-۵۸۹.</ref>

	== استادان و شاگردان ==		== استادان و شاگردان ==

Shamloo: /* گرایش به فلسفه و عرفان */

2023-09-28T09:09:36Z

گرایش به فلسفه و عرفان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۳۹
خط ۳۶:		خط ۳۶:

	=== گرایش به فلسفه و عرفان ===		=== گرایش به فلسفه و عرفان ===
			{{درگاه\|حوزه و روحانیت}}
	ابن ابی‌جمهور از آن دسته متکلمان شیعی قلمداد شده که تحت تأثیر فلسفه اشراقی [[شیخ شهاب‌الدین سهروردی\|شهاب‌الدین سهروردی]] (۵۴۹–۵۸۷ق)، پایه‌گذار فلسفه اشراق، بوده است.<ref>اشمیتکه، زابینه، «تاثیر شمس‌الدین شهرزوری بر ابن ابی جمهور احسایی»، ترجمه محمدکاظم رحمتی، کتاب ماه دین، شماره ۴۹-۵۰، آبان و آذر ۱۳۸۰ش، ص۴۶-۴۷.</ref> این تأثیر از طریق [[شمس‌الدین شهرزوری]] (درگذشته ۶۷۸ق)، اولین شارح [[حکمة الاشراق]] سهروردی و یکی از مهم‌ترین مبلغان فلسفه اشراق، انجام پذیرفته است.<ref>اشمیتکه، «تاثیر شمس‌الدین شهرزوری بر ابن ابی جمهور احسایی»، ص۴۷.</ref> محققان نماد این تأثیرپذیری را کتاب ''مجلی مراة المنجی'' دانسته‌اند. ''مجلی'' کتابی است در علم‌ كلام‌، آميخته‌ به مباحث‌ فلسفى‌، عرفانى‌ و قواعد سير و سلوک صوفیانه.<ref>موحد، صمد، «ابن ابی جمهور»، ج۲، ص۶۳۵.</ref> از نظر محققان هرچند این کتاب اساساً نوشته‌ای در‌ علم‌ کلام است، ابن ابی‌جمهور‌ به‌‌نـحو‌ آزادانـه‌ای در آن کلام سنتی معتزلی را‌ با‌ فلسفه ارسطویی، [[فلسفه اشراق]] و تعالیم وحدت وجودی [[ابن‌عـربی]] در هـم آمیخته و به‌گونه‌ای‌ بی‌سابقه‌ ترکیبی از این مکاتب را پدید‌ آورده‌ است.<ref>اشمیتکه، «تاثیر شمس‌الدین شهرزوری بر ابن ابی جمهور احسایی»، ص۴۷.</ref> برخی وجود گرایش‌های فلسفی ابن ابی‌جمهور را بی‌عیب دانسته‌اند و تأکید کرده‌اند که فلسفه علمی عقلی است.<ref>مرعشی نجفی، «رسالة النقود و الردود على الكتاب و مؤلفه»، ج۱، ص۱۰-۱۱.</ref>		ابن ابی‌جمهور از آن دسته متکلمان شیعی قلمداد شده که تحت تأثیر فلسفه اشراقی [[شیخ شهاب‌الدین سهروردی\|شهاب‌الدین سهروردی]] (۵۴۹–۵۸۷ق)، پایه‌گذار فلسفه اشراق، بوده است.<ref>اشمیتکه، زابینه، «تاثیر شمس‌الدین شهرزوری بر ابن ابی جمهور احسایی»، ترجمه محمدکاظم رحمتی، کتاب ماه دین، شماره ۴۹-۵۰، آبان و آذر ۱۳۸۰ش، ص۴۶-۴۷.</ref> این تأثیر از طریق [[شمس‌الدین شهرزوری]] (درگذشته ۶۷۸ق)، اولین شارح [[حکمة الاشراق]] سهروردی و یکی از مهم‌ترین مبلغان فلسفه اشراق، انجام پذیرفته است.<ref>اشمیتکه، «تاثیر شمس‌الدین شهرزوری بر ابن ابی جمهور احسایی»، ص۴۷.</ref> محققان نماد این تأثیرپذیری را کتاب ''مجلی مراة المنجی'' دانسته‌اند. ''مجلی'' کتابی است در علم‌ كلام‌، آميخته‌ به مباحث‌ فلسفى‌، عرفانى‌ و قواعد سير و سلوک صوفیانه.<ref>موحد، صمد، «ابن ابی جمهور»، ج۲، ص۶۳۵.</ref> از نظر محققان هرچند این کتاب اساساً نوشته‌ای در‌ علم‌ کلام است، ابن ابی‌جمهور‌ به‌‌نـحو‌ آزادانـه‌ای در آن کلام سنتی معتزلی را‌ با‌ فلسفه ارسطویی، [[فلسفه اشراق]] و تعالیم وحدت وجودی [[ابن‌عـربی]] در هـم آمیخته و به‌گونه‌ای‌ بی‌سابقه‌ ترکیبی از این مکاتب را پدید‌ آورده‌ است.<ref>اشمیتکه، «تاثیر شمس‌الدین شهرزوری بر ابن ابی جمهور احسایی»، ص۴۷.</ref> برخی وجود گرایش‌های فلسفی ابن ابی‌جمهور را بی‌عیب دانسته‌اند و تأکید کرده‌اند که فلسفه علمی عقلی است.<ref>مرعشی نجفی، «رسالة النقود و الردود على الكتاب و مؤلفه»، ج۱، ص۱۰-۱۱.</ref>

Shamloo در ‏۲۸ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۰۵

2023-09-28T09:05:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۳۵
خط ۹:		خط ۹:
	\| اندازه تصویر =		\| اندازه تصویر =
	\| توضیح تصویر =		\| توضیح تصویر =
	\| نام کامل =محمد بن زین‌الدین علی بن ابراهیم بن حسن بن ابراهیم بن ~~ابی جمهور~~ اَحْسائی یا لَحْصاوی		\| نام کامل =محمد بن زین‌الدین علی بن ابراهیم بن حسن بن ابراهیم بن ابی‌جمهور اَحْسائی یا لَحْصاوی
	\| سرشناسی =ابن ابی‌جمهور احسائی		\| سرشناسی =ابن ابی‌جمهور احسائی
	\| تولد =۸۴۰		\| تولد =۸۴۰

Shamloo در ‏۲۸ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۰۵

2023-09-28T09:05:03Z

@@ خط ۳: / خط ۳: @@
 ابن ابی جمهور چه کسی بوده؟ آیا او صوفی بوده است؟
 {{پایان سوال}}
-{{پاسخ}}'''ابن ابی‌جمهور اَحسایی''' محدث، فقیه و متكلم صوفی‌مشرب شیعه امامی، در نیمه اول قرن نهم است. ابن ابی‌جمهور دارای گرایش به [[تصوف]] و فلسفه اشراقی دانسته شده است. از نظر برخی این گرایش موجب تضعیف جایگاه علمی او در میان عالمان شیعه شده است.
+{{پاسخ}}
 ابن ابی‌جمهور از آن دسته [[متکلمان شیعه]] قلمداد شده که تحت تأثیر فلسفه اشراقی سهروردی بوده است. همچنین، او تحت تأثیر [[سید حیدر آملی]] در پی درآمیختن حکمت الهی شیعه با تصوف بوده است.

Rezapour: /* گرایش به فلسفه */

2023-07-11T06:17:09Z

گرایش به فلسفه

نمایش تغییرات

Rezapour در ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۴۸

2023-07-11T05:48:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۱۸
خط ۵:		خط ۵:
	{{پاسخ}}'''ابن ابی‌جمهور اَحسایی''' محدث، فقیه و متكلم صوفی‌مشرب شیعه امامی، در نیمه اول قرن نهم است. ابن ابی‌جمهور دارای گرایش به [[تصوف]] و فلسفه اشراقی دانسته شده است. از نظر برخی این گرایش موجب تضعیف جایگاه علمی او در میان عالمان شیعه شده است.		{{پاسخ}}'''ابن ابی‌جمهور اَحسایی''' محدث، فقیه و متكلم صوفی‌مشرب شیعه امامی، در نیمه اول قرن نهم است. ابن ابی‌جمهور دارای گرایش به [[تصوف]] و فلسفه اشراقی دانسته شده است. از نظر برخی این گرایش موجب تضعیف جایگاه علمی او در میان عالمان شیعه شده است.

	ابن ابی‌جمهور از آن دسته [[متکلمان شیعه]] قلمداد شده که تحت تأثیر فلسفه اشراقی سهروردی بوده است. همچنین، او تحت تأثیر سید حیدر آملی در پی درآمیختن حکمت الهی شیعه با تصوف بوده است.		ابن ابی‌جمهور از آن دسته [[متکلمان شیعه]] قلمداد شده که تحت تأثیر فلسفه اشراقی سهروردی بوده است. همچنین، او تحت تأثیر [[سید حیدر آملی]] در پی درآمیختن حکمت الهی شیعه با تصوف بوده است.

	ابن ابی‌جمهور دوران حیات خود را در بحرین، عراق، شام، حجاز و خراسان گذراند ~~و از استادانی چون علی بن هلال جزایری استفاده کرد~~. مهم‌ترین کتاب او را ''[[عوالی اللئالی]]'' دانسته‌اند و آن را مورد توجه عالمان شیعه قلمداد کرده‌اند. کتاب کلامی ''مُجلی'' پر حاشیه‌ترین کتاب ابن ابی جمهور دانسته شده که در آن کوشیده تا معارف شیعه را با مباحث‌ فلسفى‌، عرفانى‌ و قواعد سير و سلوک صوفیانه درآمیزد.		ابن ابی‌جمهور دوران حیات خود را در بحرین، عراق، شام، حجاز و خراسان گذراند. مهم‌ترین کتاب او را ''[[عوالی اللئالی]]'' دانسته‌اند و آن را مورد توجه عالمان شیعه قلمداد کرده‌اند. کتاب کلامی ''مُجلی'' پر حاشیه‌ترین کتاب ابن ابی جمهور دانسته شده که در آن کوشیده تا معارف شیعه را با مباحث‌ فلسفى‌، عرفانى‌ و قواعد سير و سلوک صوفیانه درآمیزد.

	== جایگاه ==		== جایگاه ==
	~~محمد بن زین‌الدین علی بن ابراهیم بن حسن بن ابراهیم بن ابی جمهور~~ اَحْسائی ~~یا لَحْصاوی،~~ محدث، فقیه و متكلم صوفی‌مشرب شیعی امامی، در نیمه اول قرن نهم است.<ref name=":0">موحد، صمد، «ابن ابی جمهور»، دایرة المعارف بزرگ اسلامی، تهران، مرکز دایرة المعارف بزرگ اسلامی، ۱۳۷۴ش، ج۲، ص۶۳۴.</ref> ابن ~~ابی جمهور~~ صاحب فضایل بسیار علمی و عملی خوانده شده که گرایشش به تصوف موجب نادیده گرفته شدن قدر او شده است.<ref>نوری طبرسی، حسین بن محمدتقی، خاتمة مستدرک الوسائل، قم، مؤسسة آل البيت عليهم السلام لإحياء التراث، ۱۴۱۵ق، ج۱، ص۳۳۴.</ref> مهم‌ترین کتاب ابن ابی جمهور، ''عوالی اللئالی''، همیشه مورد توجه‌ عالمان شيعه‌ بوده‌ است‌؛ آنچنان که [[سيد نعمت‌الله‌ جزايری]] (۱۰۵۰-۱۱۱۲ق)، محدث و فقیه شیعه، شرحى‌ به‌ نام‌ جواهر الغوالى‌ يا مدينة الحديث‌ بر آن‌ نوشته‌ است‌.<ref>موحد، صمد، «ابن ابی جمهور»، ج۲، ص۶۳۴.</ref>		ابن ابی‌جمهور اَحْسائی محدث، فقیه و متكلم صوفی‌مشرب شیعی امامی، در نیمه اول قرن نهم است.<ref name=":0">موحد، صمد، «ابن ابی جمهور»، دایرة المعارف بزرگ اسلامی، تهران، مرکز دایرة المعارف بزرگ اسلامی، ۱۳۷۴ش، ج۲، ص۶۳۴.</ref> ابن ابی‌جمهور صاحب فضایل بسیار علمی و عملی خوانده شده که گرایشش به تصوف موجب نادیده گرفته شدن قدر او شده است.<ref>نوری طبرسی، حسین بن محمدتقی، خاتمة مستدرک الوسائل، قم، مؤسسة آل البيت عليهم السلام لإحياء التراث، ۱۴۱۵ق، ج۱، ص۳۳۴.</ref> مهم‌ترین کتاب ابن ابی جمهور، ''عوالی اللئالی''، همیشه مورد توجه‌ عالمان شيعه‌ بوده‌ است‌؛ آنچنان که [[سيد نعمت‌الله‌ جزايری]] (۱۰۵۰-۱۱۱۲ق)، محدث و فقیه شیعه، شرحى‌ به‌ نام‌ جواهر الغوالى‌ يا مدينة الحديث‌ بر آن‌ نوشته‌ است‌.<ref>موحد، صمد، «ابن ابی جمهور»، ج۲، ص۶۳۴.</ref>

	ابن ابی‌جمهور دارای گرایش به [[فلسفه]] و تصوف خوانده شده است.<ref>موحد، صمد، «ابن ابی جمهور»، ج۲، ص۶۳۴.</ref> از نظر برخی این گرایش موجب تضعیف جایگاه علمی او در میان عالمان شیعه شده است.<ref>نوری طبرسی، خاتمة مستدرک الوسائل، ج۱، ص۳۳۴.</ref>		ابن ابی‌جمهور دارای گرایش به [[فلسفه]] و تصوف خوانده شده است.<ref>موحد، صمد، «ابن ابی جمهور»، ج۲، ص۶۳۴.</ref> از نظر برخی این گرایش موجب تضعیف جایگاه علمی او در میان عالمان شیعه شده است.<ref>نوری طبرسی، خاتمة مستدرک الوسائل، ج۱، ص۳۳۴.</ref>

	=== گرایش به فلسفه ===		=== گرایش به فلسفه ===
	ابن ابی‌جمهور از آن دسته متکلمان شیعی قلمداد شده که تحت تأثیر فلسفه اشراقی [[شیخ شهاب‌الدین سهروردی\|شهاب‌الدین سهروردی]] (۵۴۹–۵۸۷ق)، پایه‌گذار فلسفه اشراق، بوده است.<ref>اشمیتکه، زابینه، «تاثیر شمس‌الدین شهرزوری بر ابن ابی جمهور احسایی»، ترجمه محمدکاظم رحمتی، کتاب ماه دین، شماره ۴۹-۵۰، آبان و آذر ۱۳۸۰ش، ص۴۶-۴۷.</ref> این تأثیر از طریق [[شمس‌الدین شهرزوری]] (درگذشته ۶۷۸ق)، اولین شارح [[حکمة الاشراق]] سهروردی و یکی از مهم‌ترین مبلغان فلسفه اشراق، انجام پذیرفته است.<ref>اشمیتکه، «تاثیر شمس‌الدین شهرزوری بر ابن ابی جمهور احسایی»، ص۴۷.</ref> محققان نماد این تأثیرپذیری را کتاب ''مجلی مراة المنجی'' دانسته‌اند. ''مجلی'' کتابی است در علم‌ كلام‌، آميخته‌ به مباحث‌ فلسفى‌، عرفانى‌ و قواعد سير و سلوک صوفیانه.<ref>موحد، صمد، «ابن ابی جمهور»، ج۲، ص۶۳۵.</ref> از نظر محققان هرچند این کتاب اساساً نوشته‌ای در‌ علم‌ کلام است، ابن ابی جمهور‌ به‌‌نـحو‌ آزادانـه‌ای در آن کلام سنتی معتزلی را‌ با‌ فلسفه ارسطویی، [[فلسفه اشراق]] و تعالیم وحدت وجودی [[ابن‌عـربی]] ~~(۵۶۰-~~ در هـم آمیخته و به‌گونه‌ای‌ بی‌سابقه‌ ترکیبی از این مکاتب را پدید‌ آورده‌ است.<ref>اشمیتکه، «تاثیر شمس‌الدین شهرزوری بر ابن ابی جمهور احسایی»، ص۴۷.</ref>		ابن ابی‌جمهور از آن دسته متکلمان شیعی قلمداد شده که تحت تأثیر فلسفه اشراقی [[شیخ شهاب‌الدین سهروردی\|شهاب‌الدین سهروردی]] (۵۴۹–۵۸۷ق)، پایه‌گذار فلسفه اشراق، بوده است.<ref>اشمیتکه، زابینه، «تاثیر شمس‌الدین شهرزوری بر ابن ابی جمهور احسایی»، ترجمه محمدکاظم رحمتی، کتاب ماه دین، شماره ۴۹-۵۰، آبان و آذر ۱۳۸۰ش، ص۴۶-۴۷.</ref> این تأثیر از طریق [[شمس‌الدین شهرزوری]] (درگذشته ۶۷۸ق)، اولین شارح [[حکمة الاشراق]] سهروردی و یکی از مهم‌ترین مبلغان فلسفه اشراق، انجام پذیرفته است.<ref>اشمیتکه، «تاثیر شمس‌الدین شهرزوری بر ابن ابی جمهور احسایی»، ص۴۷.</ref> محققان نماد این تأثیرپذیری را کتاب ''مجلی مراة المنجی'' دانسته‌اند. ''مجلی'' کتابی است در علم‌ كلام‌، آميخته‌ به مباحث‌ فلسفى‌، عرفانى‌ و قواعد سير و سلوک صوفیانه.<ref>موحد، صمد، «ابن ابی جمهور»، ج۲، ص۶۳۵.</ref> از نظر محققان هرچند این کتاب اساساً نوشته‌ای در‌ علم‌ کلام است، ابن ابی جمهور‌ به‌‌نـحو‌ آزادانـه‌ای در آن کلام سنتی معتزلی را‌ با‌ فلسفه ارسطویی، [[فلسفه اشراق]] و تعالیم وحدت وجودی [[ابن‌عـربی]] در هـم آمیخته و به‌گونه‌ای‌ بی‌سابقه‌ ترکیبی از این مکاتب را پدید‌ آورده‌ است.<ref>اشمیتکه، «تاثیر شمس‌الدین شهرزوری بر ابن ابی جمهور احسایی»، ص۴۷.</ref>

	برخی وجود گرایش‌های فلسفی ابن ابی‌جمهور را بی‌عیب دانسته‌اند و تأکید کرده‌اند که فلسفه علمی عقلی است و بسیاری از علمای شیعه، از جمله [[شیخ مفید]] و [[شیخ طوسی]]، خود این علم را می‌دانسته‌اند و این دانش چیزی از مراتب تقوا و دانش آنها نکاسته است.<ref>مرعشی نجفی، «رسالة النقود و الردود على الكتاب و مؤلفه»، ج۱، ص۱۰-۱۱.</ref>		برخی وجود گرایش‌های فلسفی ابن ابی‌جمهور را بی‌عیب دانسته‌اند و تأکید کرده‌اند که فلسفه علمی عقلی است.<ref>مرعشی نجفی، «رسالة النقود و الردود على الكتاب و مؤلفه»، ج۱، ص۱۰-۱۱.</ref>

	=== گرایش به عرفان ===		=== گرایش به عرفان ===

Rezapour: /* جایگاه */

2023-07-11T05:29:58Z

جایگاه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۵۹
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	== جایگاه ==		== جایگاه ==
	محمد بن زین‌الدین علی بن ابراهیم بن حسن بن ابراهیم بن ابی جمهور اَحْسائی یا ~~لحَصْاوی،~~ محدث، فقیه و متكلم صوفی‌مشرب شیعی امامی، در نیمه اول قرن نهم است.<ref>موحد، صمد، «ابن ابی جمهور»، دایرة المعارف بزرگ اسلامی، تهران، مرکز دایرة المعارف بزرگ اسلامی، ۱۳۷۴ش، ج۲، ص۶۳۴.</ref> ابن ابی جمهور صاحب فضایل بسیار علمی و عملی خوانده شده که گرایشش به تصوف موجب نادیده گرفته شدن قدر او شده است.<ref>نوری طبرسی، حسین بن محمدتقی، خاتمة مستدرک الوسائل، قم، مؤسسة آل البيت عليهم السلام لإحياء التراث، ۱۴۱۵ق، ج۱، ص۳۳۴.</ref> مهم‌ترین کتاب ابن ابی جمهور، ''عوالی اللئالی''، همیشه مورد توجه‌ عالمان شيعه‌ بوده‌ است‌؛ آنچنان که [[سيد نعمت‌الله‌ جزايری]] (۱۰۵۰-۱۱۱۲ق)، محدث و فقیه شیعه، شرحى‌ به‌ نام‌ جواهر الغوالى‌ يا مدينة الحديث‌ بر آن‌ نوشته‌ است‌.<ref>موحد، صمد، «ابن ابی جمهور»، ج۲، ص۶۳۴.</ref>		محمد بن زین‌الدین علی بن ابراهیم بن حسن بن ابراهیم بن ابی جمهور اَحْسائی یا لَحْصاوی، محدث، فقیه و متكلم صوفی‌مشرب شیعی امامی، در نیمه اول قرن نهم است.<ref name=":0">موحد، صمد، «ابن ابی جمهور»، دایرة المعارف بزرگ اسلامی، تهران، مرکز دایرة المعارف بزرگ اسلامی، ۱۳۷۴ش، ج۲، ص۶۳۴.</ref> ابن ابی جمهور صاحب فضایل بسیار علمی و عملی خوانده شده که گرایشش به تصوف موجب نادیده گرفته شدن قدر او شده است.<ref>نوری طبرسی، حسین بن محمدتقی، خاتمة مستدرک الوسائل، قم، مؤسسة آل البيت عليهم السلام لإحياء التراث، ۱۴۱۵ق، ج۱، ص۳۳۴.</ref> مهم‌ترین کتاب ابن ابی جمهور، ''عوالی اللئالی''، همیشه مورد توجه‌ عالمان شيعه‌ بوده‌ است‌؛ آنچنان که [[سيد نعمت‌الله‌ جزايری]] (۱۰۵۰-۱۱۱۲ق)، محدث و فقیه شیعه، شرحى‌ به‌ نام‌ جواهر الغوالى‌ يا مدينة الحديث‌ بر آن‌ نوشته‌ است‌.<ref>موحد، صمد، «ابن ابی جمهور»، ج۲، ص۶۳۴.</ref>

	~~== ابن ابی‌جمهور و فلسفه و تصوف ==~~
	ابن ابی‌جمهور دارای گرایش به [[فلسفه]] و تصوف خوانده شده است.<ref>موحد، صمد، «ابن ابی جمهور»، ج۲، ص۶۳۴.</ref> از نظر برخی این گرایش موجب تضعیف جایگاه علمی او در میان عالمان شیعه شده است.<ref>نوری طبرسی، خاتمة مستدرک الوسائل، ج۱، ص۳۳۴.</ref>		ابن ابی‌جمهور دارای گرایش به [[فلسفه]] و تصوف خوانده شده است.<ref>موحد، صمد، «ابن ابی جمهور»، ج۲، ص۶۳۴.</ref> از نظر برخی این گرایش موجب تضعیف جایگاه علمی او در میان عالمان شیعه شده است.<ref>نوری طبرسی، خاتمة مستدرک الوسائل، ج۱، ص۳۳۴.</ref>

خط ۲۶:		خط ۲۵:

	== زندگی ==		== زندگی ==
			محمد بن زین‌الدین علی بن ابراهیم بن حسن بن ابراهیم بن ابی جمهور اَحْسائی یا لَحْصاوی.<ref name=":0" />

	در احساء (لحصاء) بحرین در خانواده علم تقوا به دنیا آمد.<ref>موحد، صمد، «ابن ابی جمهور»، ج۲، ص۶۳۴-۶۳۵.</ref> برخی با استناد اطلاعات مجلس‌ مناظره ابن ابی جمهور با متكلمی از [[اهل‌سنت]] تولد او را سال ۸۳۸ق دانسته‌‌اند.<ref>الشیبی، تشیع و تصوف، ص۳۳۱.</ref> پدر ابن ابی جمهور شیخ زين‌الدين‌ على‌ و جدش‌ شيخ‌ ابراهيم‌ از علمای بحرین به‌‌شمار مى‌رفتند.<ref>موحد، صمد، «ابن ابی جمهور»، ج۲، ص۶۳۴-۶۳۵.</ref>		در احساء (لحصاء) بحرین در خانواده علم تقوا به دنیا آمد.<ref>موحد، صمد، «ابن ابی جمهور»، ج۲، ص۶۳۴-۶۳۵.</ref> برخی با استناد اطلاعات مجلس‌ مناظره ابن ابی جمهور با متكلمی از [[اهل‌سنت]] تولد او را سال ۸۳۸ق دانسته‌‌اند.<ref>الشیبی، تشیع و تصوف، ص۳۳۱.</ref> پدر ابن ابی جمهور شیخ زين‌الدين‌ على‌ و جدش‌ شيخ‌ ابراهيم‌ از علمای بحرین به‌‌شمار مى‌رفتند.<ref>موحد، صمد، «ابن ابی جمهور»، ج۲، ص۶۳۴-۶۳۵.</ref>