آیه ۴۶ سوره فصلت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

A.rezapour: اصلاح نویسه‌های عربی

2024-04-16T11:11:24Z

اصلاح نویسه‌های عربی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۴۱
خط ۵۵:		خط ۵۵:
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله
	\| شناسه =		\| شناسه =شد
	\| تیترها =		\| تیترها =شد
	\| ویرایش =		\| ویرایش =شد
	\| لینک‌دهی =		\| لینک‌دهی =شد
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
	\| نمایه =		\| نمایه =
	\| تغییر مسیر =		\| تغییر مسیر =شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی نویسنده =		\| بازبینی نویسنده =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =		\| اولویت =ج
	\| کیفیت =		\| کیفیت =ج
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

A.rezapour در ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۱۰

2024-04-16T11:10:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۴۰
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{در دست ویرایش\|کاربر=A.rezapour}}~~
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
	آیه ۴۶ فصلت چه مضمونی دارد؟		آیه ۴۶ سوره فصلت چه مضمونی دارد؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
خط ۲۳:		خط ۲۲:
	'''آیه ۴۶ سوره فصلت''' این مفهوم را تبیین می‌کند که نتیجه رفتار انسان به خود انسان برمی‌گردد و اگر کاری شایسته کند به سود خود اوست و اگر کار بدی کند به زیان خود اوست؛ از این جهت طبق گفته آیه، خداوند به بندگانش ستم روا نمی‌دارد.		'''آیه ۴۶ سوره فصلت''' این مفهوم را تبیین می‌کند که نتیجه رفتار انسان به خود انسان برمی‌گردد و اگر کاری شایسته کند به سود خود اوست و اگر کار بدی کند به زیان خود اوست؛ از این جهت طبق گفته آیه، خداوند به بندگانش ستم روا نمی‌دارد.

	گفته شده که خداوند اگر پاداش و عقاب را بر اساس اعمال انسان انجام نمی‌داد ظالم بود و عدالتش زیر سوال می‌رفت. منظور از سود و زیان اعمال ثواب و عقاب اعمال است. مطابق این آیه هرکه کار صالح و شایسته‌ای انجام دهد و نیز اطاعت و عبادات او همه برای ~~نفع~~ خود اوست~~. یعنی~~ منفعت و ثواب آن به خود شخص می‌رسد. و هرکه فسق و معصیت و کار بدی کند عقاب و ضرر و زیان آن به خود شخص می‌رسد.		گفته شده که خداوند اگر پاداش و عقاب را بر اساس اعمال انسان انجام نمی‌داد ظالم بود و عدالتش زیر سوال می‌رفت. منظور از سود و زیان اعمال ثواب و عقاب اعمال است. مطابق این آیه هرکه کار صالح و شایسته‌ای انجام دهد و نیز اطاعت و عبادات او همه برای خود اوست و منفعت و ثواب آن به خود شخص می‌رسد. و هرکه فسق و معصیت و کار بدی کند عقاب و ضرر و زیان آن به خود شخص می‌رسد.

	مفسران ذیل این آیه ~~گفته اند~~ انسان باید ریشه حوادث تلخ و شیرین را در عملکرد خود جستجو کند و به دیگران نسبت ندهد و باید بداند که تنها اعمال اوست که برای او پاداش و عذاب در پی خواهد داشت.		مفسران ذیل این آیه گفته‌اند انسان باید ریشه حوادث تلخ و شیرین را در عملکرد خود جستجو کند و به دیگران نسبت ندهد و باید بداند که تنها اعمال اوست که برای او پاداش و عذاب در پی خواهد داشت.

	== متن آیه ==		== متن آیه ==
خط ۳۵:		خط ۳۴:

	== معرفی و تفسیر ==		== معرفی و تفسیر ==
	آیه ۴۶ سوره فصلت در رابطه با اعمال خوب و بد انسان است که به خود انسان برمی‌گردد. از این جهت گفته شده که خداوند اگر پاداش و عقاب را بر اساس اعمال انسان انجام نمی‌داد ظالم بود و عدالتش زیر سوال ~~می رفت~~. بر اساس آیات قرآن (مانند آیه ۱۰ سوره حج) خداوند کافران و ظالمان را عذاب می کند چون ظالم نیست و اگر عذاب نمی‌کرد، نسبت به نیکوکاران ظلام می‌شد و حق آنها پایمال می‌گردید.<ref>قرشی بنابی، علی‌اکبر، تفسیر احسن الحدیث، تهران، بنیاد بعثت، ۱۳۷۵ش، ج۹، ص۴۴۲.</ref> این معنا در ضمن چندین آیه تکرار شد و از آن جمله، در آیه ۵۴ از [[سوره یس]]: «آن روز که به کسی ستم نمی‌شود و جز همانند کاری که کرده‌اید پاداش نمی‌بینید». آیه ۱۷ از [[سوره غافر]]: «آن روز هرکس را همانند عملش جزا می‌دهند و به کسی ستمی نمی‌رود» و دیگر آیات فراوانی که می‌گوید: انسان مختار است، نه مجبور.<ref>مغنیه، محمدجواد، ترجمه تفسیر کاشف، ترجمه موسی دانش، قم، بوستان کتاب قم، ۱۳۷۸ش، ج۶، ص۸۱۱.</ref>		آیه ۴۶ [[سوره فصلت]] در رابطه با اعمال خوب و بد انسان است که به خود انسان برمی‌گردد. از این جهت گفته شده که خداوند اگر پاداش و عقاب را بر اساس اعمال انسان انجام نمی‌داد ظالم بود و عدالتش زیر سوال می‌رفت. بر اساس آیات قرآن (مانند آیه ۱۰ سوره حج) خداوند کافران و ظالمان را عذاب می کند چون ظالم نیست و اگر عذاب نمی‌کرد، نسبت به نیکوکاران ظلام می‌شد و حق آنها پایمال می‌گردید.<ref>قرشی بنابی، علی‌اکبر، تفسیر احسن الحدیث، تهران، بنیاد بعثت، ۱۳۷۵ش، ج۹، ص۴۴۲.</ref> این معنا در ضمن چندین آیه تکرار شد و از آن جمله، در آیه ۵۴ از [[سوره یس]]: «آن روز که به کسی ستم نمی‌شود و جز همانند کاری که کرده‌اید پاداش نمی‌بینید». آیه ۱۷ از [[سوره غافر]]: «آن روز هرکس را همانند عملش جزا می‌دهند و به کسی ستمی نمی‌رود» و دیگر آیات فراوانی که می‌گوید: انسان مختار است، نه مجبور.<ref>مغنیه، محمدجواد، ترجمه تفسیر کاشف، ترجمه موسی دانش، قم، بوستان کتاب قم، ۱۳۷۸ش، ج۶، ص۸۱۱.</ref>

	گفته شده منظور از سود و زیان اعمال ثواب و عقاب اعمال است.<ref>میبدی، احمد بن محمد، کشف الاسرار و عدة الابرار، به اهتمام علی اصغر حکمت، تهران، امیرکبیر، ۱۳۷۱ش، ج۸، ص۵۴۰.</ref> هرکه کار صالح و شایسته‌ای انجام دهد و نیز اطاعت و عبادات او همه برای نفع خود اوست. یعنی منفعت و ثواب آن به خود شخص می‌رسد. و هرکه فسق و معصیت و کار بدی کند عقاب و ضرر و زیان آن به خود شخص می‌رسد.<ref>کاشانی، فتح‌الله بن شکرالله‏، منهج الصادقین فی إلزام المخالفین، تهران، اسلامیه، بی‌تا، ج۸، ص۱۹۵.</ref>		گفته شده منظور از سود و زیان اعمال ثواب و عقاب اعمال است.<ref>میبدی، احمد بن محمد، کشف الاسرار و عدة الابرار، به اهتمام علی اصغر حکمت، تهران، امیرکبیر، ۱۳۷۱ش، ج۸، ص۵۴۰.</ref> هرکه کار صالح و شایسته‌ای انجام دهد و نیز اطاعت و عبادات او همه برای نفع خود اوست. یعنی منفعت و ثواب آن به خود شخص می‌رسد. و هرکه فسق و معصیت و کار بدی کند عقاب و ضرر و زیان آن به خود شخص می‌رسد.<ref>کاشانی، فتح‌الله بن شکرالله‏، منهج الصادقین فی إلزام المخالفین، تهران، اسلامیه، بی‌تا، ج۸، ص۱۹۵.</ref>

	در تفسیر المیزان آمده که اگر عمل صالح و مفید باشد خود انسان از آن سود می‌برد، و اگر مضر و بد باشد، خودش از آن متضرر می‌گردد. این رفتار خداوند که نفع عمل صالح را به صاحبش می‌رساند و او را ثواب می‌دهد، و ضرر عمل بد را نیز به صاحبش می‌رساند و عقابش می‌کند، ظلم نیست. و اگر این روش از خداوند ظلم باشد، باید در ثواب دادن میلیون‌ها بنده و عقاب کردن میلیون‌ها دیگر، در برابر میلیاردها عمل نیک و بد، ظلام بندگان باشد.<ref>طباطبایی، محمدحسین، ترجمه تفسیر المیزان، ترجمه محمد باقر موسوی، قم، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم‏، ۱۳۷۴ش، ج۱۷، ص۶۰۸.</ref>		در [[تفسیر المیزان]] آمده که اگر عمل صالح و مفید باشد خود انسان از آن سود می‌برد، و اگر مضر و بد باشد، خودش از آن متضرر می‌گردد. این رفتار خداوند که نفع عمل صالح را به صاحبش می‌رساند و او را ثواب می‌دهد، و ضرر عمل بد را نیز به صاحبش می‌رساند و عقابش می‌کند، ظلم نیست. و اگر این روش از خداوند ظلم باشد، باید در ثواب دادن میلیون‌ها بنده و عقاب کردن میلیون‌ها دیگر، در برابر میلیاردها عمل نیک و بد، ظلام بندگان باشد.<ref>طباطبایی، محمدحسین، ترجمه تفسیر المیزان، ترجمه محمد باقر موسوی، قم، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم‏، ۱۳۷۴ش، ج۱۷، ص۶۰۸.</ref>

	== پاداش و عذاب نتیجه اعمال خود انسان است ==		== پاداش و عذاب نتیجه اعمال خود انسان است ==
	در تفاسیر گفته شده اگر کافران به این کتاب و این آئین بزرگ ایمان نیاورند نه به خداوند زیانی می‌رسانند، و نه به پیامبر، چرا که خوبی‌ها و بدی‌ها همه به صاحبانش بازمی‌گردد و آنها هستند که میوه شیرین یا تلخ اعمال خویش را می‌چینند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیة، ۱۳۷۱ش، ج۲۰، ص۳۰۷.</ref> مطابق این آیه هر کس، عبادتی انجام دهد برای خودش نموده، زیرا ثواب این عملش به خودش خواهد رسید، و خاصیّتش برای او خواهد بود نه دیگری. این آیه در پاسخ کسی است که خیال می‌کند خداوند به بندگان ظلم می‌کند و بعضی از افراد را بجای دیگری به مکافات گناه می‌رساند، و ثواب افراد را به دیگری می‌دهد.<ref>طبرسی، فضل بن حسن‏، ترجمه تفسیر مجمع البیان، عده ای از فضلا، تهران، ۱۳۷۱ش، ج۲۲، ص۸۰.</ref>		در تفاسیر گفته شده اگر کافران به این کتاب و این آئین بزرگ ایمان نیاورند نه به خداوند زیانی می‌رسانند، و نه به پیامبر، چرا که خوبی‌ها و بدی‌ها همه به صاحبانش بازمی‌گردد و آنها هستند که میوه شیرین یا تلخ اعمال خویش را می‌چینند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیة، ۱۳۷۱ش، ج۲۰، ص۳۰۷.</ref> مطابق این آیه هر کس، عبادتی انجام دهد برای خودش نموده، زیرا ثواب این عملش به خودش خواهد رسید، و خاصیّتش برای او خواهد بود نه دیگری. این آیه در پاسخ کسی است که خیال می‌کند خداوند به بندگان ظلم می‌کند و بعضی از افراد را بجای دیگری به مکافات گناه می‌رساند، و ثواب افراد را به دیگری می‌دهد.<ref>طبرسی، فضل بن حسن‏، ترجمه تفسیر مجمع البیان، عده ای از فضلا، تهران، ۱۳۷۱ش، ج۲۲، ص۸۰.</ref>

	مفسران ذیل این آیه ~~گفته اند~~ انسان باید ریشه حوادث تلخ و شیرین را در عملکرد خود جستجو کند و به دیگران و به خدا نسبت ندهد. چنانکه در قرآن آمده است: «همین که انسان را پروردگارش آزمایش و اکرام نماید، گوید: پروردگارم مرا گرامی داشته و در شرایط دیگر گوید: پروردگارم مرا خوار کرد.» اما قرآن پاسخ می‌دهد: «چنین نیست بلکه خواری شما به خاطر آن است که به یتیم و مسکین رسیدگی نکردید. «کَلَّا بَلْ لا تُکْرِمُونَ الْیَتِیمَ» (آیه ۱۵ تا ۲۰ فجر) در روز قیامت نیز عده‌ای به مستکبران گناهان خود را نسبت می‌دهند که شما مقصر هستید اگر شما نبودید، ما ایمان می‌آوردیم. (آیه ۳۱ سوره سبأ). و برخی نیز به نیاکان خود منسوب ~~می کنند~~: ما از آنچه پدرانمان را بر آن یافته‌ایم پیروی می‌کنیم. (آیه ۲۱ سوره لقمان) و برخی نیز پیامبران را مقصر ~~میدانند~~ به آنان می‌گفتند: «ما وجود شما را شوم می‌دانیم و تمام بدبختی‌های ما از سوی شماست.» (آیه ۱۸ یس). برخی نیز به شیطان نسبت ~~می دهند~~ اما شیطان می‌گوید: مرا مقصّر ندانید و ملامت نکنید، بلکه خودتان را سرزنش کنید، این شما هستید که دعوت مرا با آزادی و آگاهی پذیرفتید. (آیه ۲۲ سوره ابراهیم). اما در مقابل همه اینها قرآن می‌فرماید: اصل عمل است و از هر کس که صورت پذیرد نتیجه را خودش ~~میبیند~~. (آیه ۴۶ سوره فصلت) <ref>قرائتی، محسن، تفسیر نور، تهران، مرکز فرهنگی درسهایی از قرآن‏، ۱۳۸۸ش، ج۸، ص۳۵۶.</ref>		مفسران ذیل این آیه گفته‌اند انسان باید ریشه حوادث تلخ و شیرین را در عملکرد خود جستجو کند و به دیگران و به خدا نسبت ندهد. چنانکه در قرآن آمده است: «همین که انسان را پروردگارش آزمایش و اکرام نماید، گوید: پروردگارم مرا گرامی داشته و در شرایط دیگر گوید: پروردگارم مرا خوار کرد.» اما قرآن پاسخ می‌دهد: «چنین نیست بلکه خواری شما به خاطر آن است که به یتیم و مسکین رسیدگی نکردید. «کَلَّا بَلْ لا تُکْرِمُونَ الْیَتِیمَ» (آیه ۱۵ تا ۲۰ فجر) در روز قیامت نیز عده‌ای به مستکبران گناهان خود را نسبت می‌دهند که شما مقصر هستید اگر شما نبودید، ما ایمان می‌آوردیم. (آیه ۳۱ سوره سبأ). و برخی نیز به نیاکان خود منسوب می‌کنند: ما از آنچه پدرانمان را بر آن یافته‌ایم پیروی می‌کنیم. (آیه ۲۱ سوره لقمان) و برخی نیز پیامبران را مقصر می‌دانند و به آنان می‌گفتند: «ما وجود شما را شوم می‌دانیم و تمام بدبختی‌های ما از سوی شماست.» (آیه ۱۸ سوره یس). برخی نیز به شیطان نسبت می‌دهند اما شیطان می‌گوید: مرا مقصّر ندانید و ملامت نکنید، بلکه خودتان را سرزنش کنید، این شما هستید که دعوت مرا با آزادی و آگاهی پذیرفتید. (آیه ۲۲ سوره ابراهیم). اما در مقابل همه اینها قرآن می‌فرماید: اصل عمل است و از هر کس که صورت پذیرد نتیجه را خودش می‌بیند. (آیه ۴۶ سوره فصلت) <ref>قرائتی، محسن، تفسیر نور، تهران، مرکز فرهنگی درسهایی از قرآن‏، ۱۳۸۸ش، ج۸، ص۳۵۶.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

A.rezapour: /* پاداش و عذاب نتیجه اعمال خود انسان است */

2024-04-16T10:54:57Z

پاداش و عذاب نتیجه اعمال خود انسان است

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۲۴
خط ۲۴:		خط ۲۴:

	گفته شده که خداوند اگر پاداش و عقاب را بر اساس اعمال انسان انجام نمی‌داد ظالم بود و عدالتش زیر سوال می‌رفت. منظور از سود و زیان اعمال ثواب و عقاب اعمال است. مطابق این آیه هرکه کار صالح و شایسته‌ای انجام دهد و نیز اطاعت و عبادات او همه برای نفع خود اوست. یعنی منفعت و ثواب آن به خود شخص می‌رسد. و هرکه فسق و معصیت و کار بدی کند عقاب و ضرر و زیان آن به خود شخص می‌رسد.		گفته شده که خداوند اگر پاداش و عقاب را بر اساس اعمال انسان انجام نمی‌داد ظالم بود و عدالتش زیر سوال می‌رفت. منظور از سود و زیان اعمال ثواب و عقاب اعمال است. مطابق این آیه هرکه کار صالح و شایسته‌ای انجام دهد و نیز اطاعت و عبادات او همه برای نفع خود اوست. یعنی منفعت و ثواب آن به خود شخص می‌رسد. و هرکه فسق و معصیت و کار بدی کند عقاب و ضرر و زیان آن به خود شخص می‌رسد.

			مفسران ذیل این آیه گفته اند انسان باید ریشه حوادث تلخ و شیرین را در عملکرد خود جستجو کند و به دیگران نسبت ندهد و باید بداند که تنها اعمال اوست که برای او پاداش و عذاب در پی خواهد داشت.

	== متن آیه ==		== متن آیه ==
خط ۳۳:		خط ۳۵:

	== معرفی و تفسیر ==		== معرفی و تفسیر ==
	آیه ۴۶ سوره فصلت در رابطه با اعمال خوب و بد انسان است که به خود انسان برمی‌گردد. از این جهت گفته شده که خداوند اگر پاداش و عقاب را بر اساس اعمال انسان انجام نمی‌داد ظالم بود و عدالتش زیر سوال می رفت. بر اساس آیات قرآن (مانند آیه ۱۰ سوره حج) خداوند کافران و ظالمان را عذاب می کند چون ظالم نیست و اگر عذاب نمی‌کرد، نسبت به نیکوکاران ظلام می‌شد و حق آنها پایمال می‌گردید.<ref>قرشی بنابی، علی‌اکبر، تفسیر احسن الحدیث، تهران، بنیاد بعثت، ۱۳۷۵ش، ~~ج‏9، ص: 442~~.</ref> این معنا در ضمن چندین آیه تکرار شد و از آن جمله، در آیه ۵۴ از [[سوره یس]]: «آن روز که به کسی ستم نمی‌شود و جز همانند کاری که کرده‌اید پاداش نمی‌بینید». آیه ۱۷ از [[سوره غافر]]: «آن روز هرکس را همانند عملش جزا می‌دهند و به کسی ستمی نمی‌رود» و دیگر آیات فراوانی که می‌گوید: انسان مختار است، نه مجبور.<ref>مغنیه، محمدجواد، ترجمه تفسیر کاشف، ترجمه موسی دانش، قم،		آیه ۴۶ سوره فصلت در رابطه با اعمال خوب و بد انسان است که به خود انسان برمی‌گردد. از این جهت گفته شده که خداوند اگر پاداش و عقاب را بر اساس اعمال انسان انجام نمی‌داد ظالم بود و عدالتش زیر سوال می رفت. بر اساس آیات قرآن (مانند آیه ۱۰ سوره حج) خداوند کافران و ظالمان را عذاب می کند چون ظالم نیست و اگر عذاب نمی‌کرد، نسبت به نیکوکاران ظلام می‌شد و حق آنها پایمال می‌گردید.<ref>قرشی بنابی، علی‌اکبر، تفسیر احسن الحدیث، تهران، بنیاد بعثت، ۱۳۷۵ش، ج۹، ص۴۴۲.</ref> این معنا در ضمن چندین آیه تکرار شد و از آن جمله، در آیه ۵۴ از [[سوره یس]]: «آن روز که به کسی ستم نمی‌شود و جز همانند کاری که کرده‌اید پاداش نمی‌بینید». آیه ۱۷ از [[سوره غافر]]: «آن روز هرکس را همانند عملش جزا می‌دهند و به کسی ستمی نمی‌رود» و دیگر آیات فراوانی که می‌گوید: انسان مختار است، نه مجبور.<ref>مغنیه، محمدجواد، ترجمه تفسیر کاشف، ترجمه موسی دانش، قم، بوستان کتاب قم، ۱۳۷۸ش، ج۶، ص۸۱۱.</ref>

	بوستان کتاب ~~قم‏~~

	، ۱۳۷۸ش، ~~ج‏6، ص: 811~~</ref>

	گفته شده منظور از سود و زیان اعمال ثواب و عقاب اعمال است.<ref>کشف الاسرار و عدة الابرار، ~~ج‏8، ص: 540، میبدی، احمد بن محمد، تهران، امیرکبیر، ۱۳۷۱ش،~~ به اهتمام علی اصغر حکمت،</ref> هرکه کار صالح و شایسته‌ای انجام دهد و نیز اطاعت و عبادات او همه برای نفع خود اوست. یعنی منفعت و ثواب آن به خود شخص می‌رسد. و هرکه فسق و معصیت و کار بدی کند عقاب و ضرر و زیان آن به خود شخص می‌رسد.<ref>کاشانی، فتح‌الله بن شکرالله‏، منهج الصادقین فی إلزام المخالفین، تهران، اسلامیه، ~~بیتا، ج‏8، ص: 195~~</ref>		گفته شده منظور از سود و زیان اعمال ثواب و عقاب اعمال است.<ref>میبدی، احمد بن محمد، کشف الاسرار و عدة الابرار، به اهتمام علی اصغر حکمت، تهران، امیرکبیر، ۱۳۷۱ش، ج۸، ص۵۴۰.</ref> هرکه کار صالح و شایسته‌ای انجام دهد و نیز اطاعت و عبادات او همه برای نفع خود اوست. یعنی منفعت و ثواب آن به خود شخص می‌رسد. و هرکه فسق و معصیت و کار بدی کند عقاب و ضرر و زیان آن به خود شخص می‌رسد.<ref>کاشانی، فتح‌الله بن شکرالله‏، منهج الصادقین فی إلزام المخالفین، تهران، اسلامیه، بی‌تا، ج۸، ص۱۹۵.</ref>

	در تفسیر المیزان آمده که اگر عمل صالح و مفید باشد خود انسان از آن سود می‌برد، و اگر مضر و بد باشد، خودش از آن متضرر می‌گردد. این رفتار خداوند که نفع عمل صالح را به صاحبش می‌رساند و او را ثواب می‌دهد، و ضرر عمل بد را نیز به صاحبش می‌رساند و عقابش می‌کند، ظلم نیست. و اگر این روش از خداوند ظلم باشد، باید در ثواب دادن میلیون‌ها بنده و عقاب کردن میلیون‌ها دیگر، در برابر میلیاردها عمل نیک و بد، ظلام بندگان باشد.<ref>طباطبایی، محمدحسین، ترجمه تفسیر المیزان، ترجمه محمد باقر موسوی، قم، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم‏، ۱۳۷۴ش، ~~ج‏17، ص: 608~~.</ref>		در تفسیر المیزان آمده که اگر عمل صالح و مفید باشد خود انسان از آن سود می‌برد، و اگر مضر و بد باشد، خودش از آن متضرر می‌گردد. این رفتار خداوند که نفع عمل صالح را به صاحبش می‌رساند و او را ثواب می‌دهد، و ضرر عمل بد را نیز به صاحبش می‌رساند و عقابش می‌کند، ظلم نیست. و اگر این روش از خداوند ظلم باشد، باید در ثواب دادن میلیون‌ها بنده و عقاب کردن میلیون‌ها دیگر، در برابر میلیاردها عمل نیک و بد، ظلام بندگان باشد.<ref>طباطبایی، محمدحسین، ترجمه تفسیر المیزان، ترجمه محمد باقر موسوی، قم، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم‏، ۱۳۷۴ش، ج۱۷، ص۶۰۸.</ref>

	== پاداش و عذاب نتیجه اعمال خود انسان است ==		== پاداش و عذاب نتیجه اعمال خود انسان است ==
	در تفاسیر گفته شده اگر کافران به این کتاب و این آئین بزرگ ایمان نیاورند نه به خداوند زیانی می‌رسانند، و نه به پیامبر، چرا که خوبی‌ها و بدی‌ها همه به صاحبانش بازمی‌گردد و آنها هستند که میوه شیرین یا تلخ اعمال خویش را می‌چینند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیة، ۱۳۷۱ش، ~~ج‏20، ص: 307~~</ref> مطابق این آیه هر کس، عبادتی انجام دهد برای خودش نموده، زیرا ثواب این عملش به خودش خواهد رسید، و خاصیّتش برای او خواهد بود نه دیگری. این آیه در پاسخ کسی است که خیال می‌کند خداوند به بندگان ظلم می‌کند و بعضی از افراد را بجای دیگری به مکافات گناه می‌رساند، و ثواب افراد را به دیگری می‌دهد.<ref>طبرسی، فضل بن حسن‏، ترجمه تفسیر مجمع البیان، عده ای از فضلا، تهران، ۱۳۷۱ش، ~~ج‏22، ص: 80~~</ref>		در تفاسیر گفته شده اگر کافران به این کتاب و این آئین بزرگ ایمان نیاورند نه به خداوند زیانی می‌رسانند، و نه به پیامبر، چرا که خوبی‌ها و بدی‌ها همه به صاحبانش بازمی‌گردد و آنها هستند که میوه شیرین یا تلخ اعمال خویش را می‌چینند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیة، ۱۳۷۱ش، ج۲۰، ص۳۰۷.</ref> مطابق این آیه هر کس، عبادتی انجام دهد برای خودش نموده، زیرا ثواب این عملش به خودش خواهد رسید، و خاصیّتش برای او خواهد بود نه دیگری. این آیه در پاسخ کسی است که خیال می‌کند خداوند به بندگان ظلم می‌کند و بعضی از افراد را بجای دیگری به مکافات گناه می‌رساند، و ثواب افراد را به دیگری می‌دهد.<ref>طبرسی، فضل بن حسن‏، ترجمه تفسیر مجمع البیان، عده ای از فضلا، تهران، ۱۳۷۱ش، ج۲۲، ص۸۰.</ref>

	مفسران ذیل این آیه گفته اند انسان باید ریشه حوادث تلخ و شیرین را در عملکرد خود جستجو کند و به دیگران و به خدا نسبت ندهد. چنانکه در قرآن آمده است: «همین که انسان را پروردگارش آزمایش و اکرام نماید، گوید: پروردگارم مرا گرامی داشته و در شرایط دیگر گوید: پروردگارم مرا خوار کرد.» اما قرآن پاسخ می‌دهد: «چنین نیست بلکه خواری شما به خاطر آن است که به یتیم و مسکین رسیدگی نکردید. «کَلَّا بَلْ لا تُکْرِمُونَ الْیَتِیمَ» (آیه ۱۵ تا ۲۰ فجر) در روز قیامت نیز عده‌ای به مستکبران گناهان خود را نسبت می‌دهند که شما مقصر هستید اگر شما نبودید، ما ایمان می‌آوردیم. (آیه ۳۱ سوره سبأ). و برخی نیز به نیاکان خود منسوب می کنند: ما از آنچه پدرانمان را بر آن یافته‌ایم پیروی می‌کنیم. (آیه ۲۱ سوره لقمان) و برخی نیز پیامبران را مقصر میدانند به آنان می‌گفتند: «ما وجود شما را شوم می‌دانیم و تمام بدبختی‌های ما از سوی شماست.» (آیه ۱۸ یس). برخی نیز به شیطان نسبت می دهند اما شیطان می‌گوید: مرا مقصّر ندانید و ملامت نکنید، بلکه خودتان را سرزنش کنید، این شما هستید که دعوت مرا با آزادی و آگاهی پذیرفتید. (آیه ۲۲ سوره ابراهیم). اما در مقابل همه اینها قرآن می‌فرماید: اصل عمل است و از هر کس که صورت پذیرد نتیجه را خودش میبیند. (آیه ۴۶ سوره فصلت) <ref>قرائتی، محسن، تفسیر نور، ج‏8، ص: 356

	تهران، مرکز فرهنگی درسهایی از قرآن‏، ~~۱۳۸۸ش~~.</ref>		مفسران ذیل این آیه گفته اند انسان باید ریشه حوادث تلخ و شیرین را در عملکرد خود جستجو کند و به دیگران و به خدا نسبت ندهد. چنانکه در قرآن آمده است: «همین که انسان را پروردگارش آزمایش و اکرام نماید، گوید: پروردگارم مرا گرامی داشته و در شرایط دیگر گوید: پروردگارم مرا خوار کرد.» اما قرآن پاسخ می‌دهد: «چنین نیست بلکه خواری شما به خاطر آن است که به یتیم و مسکین رسیدگی نکردید. «کَلَّا بَلْ لا تُکْرِمُونَ الْیَتِیمَ» (آیه ۱۵ تا ۲۰ فجر) در روز قیامت نیز عده‌ای به مستکبران گناهان خود را نسبت می‌دهند که شما مقصر هستید اگر شما نبودید، ما ایمان می‌آوردیم. (آیه ۳۱ سوره سبأ). و برخی نیز به نیاکان خود منسوب می کنند: ما از آنچه پدرانمان را بر آن یافته‌ایم پیروی می‌کنیم. (آیه ۲۱ سوره لقمان) و برخی نیز پیامبران را مقصر میدانند به آنان می‌گفتند: «ما وجود شما را شوم می‌دانیم و تمام بدبختی‌های ما از سوی شماست.» (آیه ۱۸ یس). برخی نیز به شیطان نسبت می دهند اما شیطان می‌گوید: مرا مقصّر ندانید و ملامت نکنید، بلکه خودتان را سرزنش کنید، این شما هستید که دعوت مرا با آزادی و آگاهی پذیرفتید. (آیه ۲۲ سوره ابراهیم). اما در مقابل همه اینها قرآن می‌فرماید: اصل عمل است و از هر کس که صورت پذیرد نتیجه را خودش میبیند. (آیه ۴۶ سوره فصلت) <ref>قرائتی، محسن، تفسیر نور، تهران، مرکز فرهنگی درسهایی از قرآن‏، ۱۳۸۸ش، ج۸، ص۳۵۶.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

A.rezapour در ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۹

2024-04-16T10:49:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۱۹
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	}}		}}
	'''آیه ۴۶ سوره فصلت''' این مفهوم را تبیین می‌کند که نتیجه رفتار انسان به خود انسان برمی‌گردد و اگر کاری شایسته کند به سود خود اوست و اگر کار بدی کند به زیان خود اوست؛ از این جهت طبق گفته آیه، خداوند به بندگانش ستم روا نمی‌دارد.		'''آیه ۴۶ سوره فصلت''' این مفهوم را تبیین می‌کند که نتیجه رفتار انسان به خود انسان برمی‌گردد و اگر کاری شایسته کند به سود خود اوست و اگر کار بدی کند به زیان خود اوست؛ از این جهت طبق گفته آیه، خداوند به بندگانش ستم روا نمی‌دارد.

			گفته شده که خداوند اگر پاداش و عقاب را بر اساس اعمال انسان انجام نمی‌داد ظالم بود و عدالتش زیر سوال می‌رفت. منظور از سود و زیان اعمال ثواب و عقاب اعمال است. مطابق این آیه هرکه کار صالح و شایسته‌ای انجام دهد و نیز اطاعت و عبادات او همه برای نفع خود اوست. یعنی منفعت و ثواب آن به خود شخص می‌رسد. و هرکه فسق و معصیت و کار بدی کند عقاب و ضرر و زیان آن به خود شخص می‌رسد.

	== متن آیه ==		== متن آیه ==
خط ۳۱:		خط ۳۳:

	== معرفی و تفسیر ==		== معرفی و تفسیر ==
	آیه ۴۶ سوره فصلت در رابطه با اعمال خوب و بد انسان است که به خود انسان ~~برمیگردد~~. از این جهت گفته شده که خداوند اگر پاداش و عقاب را بر اساس اعمال انسان انجام ~~نمی داد~~ ظالم بود و عدالتش زیر سوال می رفت. بر اساس آیات قرآن (مانند آیه ۱۰ سوره حج) خداوند کافران و ظالمان را عذاب می کند چون ظالم نیست و اگر عذاب نمی‌کرد، نسبت به نیکوکاران ظلام می‌شد و حق آنها پایمال می‌گردید.<ref>قرشی بنابی، علی‌اکبر، تفسیر احسن الحدیث، تهران، بنیاد بعثت، ۱۳۷۵ش، ج‏9، ص: 442.</ref> این معنا در ضمن چندین آیه تکرار شد و از آن جمله، در آیه ۵۴ از سوره یس: «آن روز که به کسی ستم نمی‌شود و جز همانند کاری که کرده‌اید پاداش نمی‌بینید». آیه ۱۷ از سوره غافر: «آن روز هرکس را همانند عملش جزا می‌دهند و به کسی ستمی نمی‌رود» و دیگر آیات فراوانی که می‌گوید: انسان مختار است، نه مجبور.<ref>مغنیه، محمدجواد، ترجمه تفسیر کاشف، ترجمه موسی دانش، قم،		آیه ۴۶ سوره فصلت در رابطه با اعمال خوب و بد انسان است که به خود انسان برمی‌گردد. از این جهت گفته شده که خداوند اگر پاداش و عقاب را بر اساس اعمال انسان انجام نمی‌داد ظالم بود و عدالتش زیر سوال می رفت. بر اساس آیات قرآن (مانند آیه ۱۰ سوره حج) خداوند کافران و ظالمان را عذاب می کند چون ظالم نیست و اگر عذاب نمی‌کرد، نسبت به نیکوکاران ظلام می‌شد و حق آنها پایمال می‌گردید.<ref>قرشی بنابی، علی‌اکبر، تفسیر احسن الحدیث، تهران، بنیاد بعثت، ۱۳۷۵ش، ج‏9، ص: 442.</ref> این معنا در ضمن چندین آیه تکرار شد و از آن جمله، در آیه ۵۴ از [[سوره یس]]: «آن روز که به کسی ستم نمی‌شود و جز همانند کاری که کرده‌اید پاداش نمی‌بینید». آیه ۱۷ از [[سوره غافر]]: «آن روز هرکس را همانند عملش جزا می‌دهند و به کسی ستمی نمی‌رود» و دیگر آیات فراوانی که می‌گوید: انسان مختار است، نه مجبور.<ref>مغنیه، محمدجواد، ترجمه تفسیر کاشف، ترجمه موسی دانش، قم،

	بوستان کتاب قم‏		بوستان کتاب قم‏
خط ۳۷:		خط ۳۹:
	، ۱۳۷۸ش، ج‏6، ص: 811</ref>		، ۱۳۷۸ش، ج‏6، ص: 811</ref>

	گفته شده منظور از سود و زیان اعمال ثواب و عقاب اعمال است.<ref>کشف الاسرار و عدة الابرار، ج‏8، ص: 540، میبدی، احمد بن محمد، تهران، امیرکبیر، ۱۳۷۱ش، به اهتمام علی اصغر حکمت،</ref> هرکه کار صالح و ~~شایسته ای~~ انجام دهد و نیز اطاعت و عبادات او همه برای نفع خود اوست. یعنی منفعت و ثواب آن به خود شخص می‌رسد. و هرکه فسق و معصیت و کار بدی کند عقاب و ضرر و زیان آن به خود شخص می‌رسد.<ref>کاشانی، فتح‌الله بن شکرالله‏، منهج الصادقین فی إلزام المخالفین، تهران، اسلامیه، بیتا، ج‏8، ص: 195</ref>		گفته شده منظور از سود و زیان اعمال ثواب و عقاب اعمال است.<ref>کشف الاسرار و عدة الابرار، ج‏8، ص: 540، میبدی، احمد بن محمد، تهران، امیرکبیر، ۱۳۷۱ش، به اهتمام علی اصغر حکمت،</ref> هرکه کار صالح و شایسته‌ای انجام دهد و نیز اطاعت و عبادات او همه برای نفع خود اوست. یعنی منفعت و ثواب آن به خود شخص می‌رسد. و هرکه فسق و معصیت و کار بدی کند عقاب و ضرر و زیان آن به خود شخص می‌رسد.<ref>کاشانی، فتح‌الله بن شکرالله‏، منهج الصادقین فی إلزام المخالفین، تهران، اسلامیه، بیتا، ج‏8، ص: 195</ref>

	در ~~تفاسیر گفته شده~~ اگر ~~کافران به این کتاب~~ و این ~~آئین بزرگ ایمان نیاورند نه به~~ خداوند ~~زیانی می‌رسانند، و نه به پیامبر، چرا~~ که ~~خوبی‌ها و بدی‌ها همه~~ به ~~صاحبانش بازمی‌گردد~~ و ~~آنها هستند که میوه شیرین یا تلخ اعمال خویش~~ را می‌چینند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیة، ۱۳۷۱ش، ج‏20، ص: 307</ref> مطابق این آیه هر کس، عبادتی انجام دهد برای خودش نموده، زیرا ثواب ~~این عملش~~ به ~~خودش خواهد رسید،~~ و ~~خاصیّتش برای او خواهد بود نه دیگری~~. این ~~آیه در پاسخ کسی است که خیال می‌کند~~ خداوند ~~به بندگان~~ ظلم ~~می‌کند~~ و ~~بعضی از افراد را بجای دیگری به مکافات گناه می‌رساند،~~ و ~~ثواب افراد را به دیگری می‌دهد~~.<ref>~~طبرسی، فضل بن حسن‏،~~ ترجمه تفسیر ~~مجمع البیان، عده ای از فضلا، تهران، ۱۳۷۱ش، ج‏22،~~ ص: 80</ref>		در تفسیر المیزان آمده که اگر عمل صالح و مفید باشد خود انسان از آن سود می‌برد، و اگر مضر و بد باشد، خودش از آن متضرر می‌گردد. این رفتار خداوند که نفع عمل صالح را به صاحبش می‌رساند و او را ثواب می‌دهد، و ضرر عمل بد را نیز به صاحبش می‌رساند و عقابش می‌کند، ظلم نیست. و اگر این روش از خداوند ظلم باشد، باید در ثواب دادن میلیون‌ها بنده و عقاب کردن میلیون‌ها دیگر، در برابر میلیاردها عمل نیک و بد، ظلام بندگان باشد.<ref>طباطبایی، محمدحسین، ترجمه تفسیر المیزان، ترجمه محمد باقر موسوی، قم، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم‏، ۱۳۷۴ش، ج‏17، ص: 608.</ref>

	== پاداش و عذاب نتیجه اعمال خود انسان است ==		== پاداش و عذاب نتیجه اعمال خود انسان است ==
			در تفاسیر گفته شده اگر کافران به این کتاب و این آئین بزرگ ایمان نیاورند نه به خداوند زیانی می‌رسانند، و نه به پیامبر، چرا که خوبی‌ها و بدی‌ها همه به صاحبانش بازمی‌گردد و آنها هستند که میوه شیرین یا تلخ اعمال خویش را می‌چینند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیة، ۱۳۷۱ش، ج‏20، ص: 307</ref> مطابق این آیه هر کس، عبادتی انجام دهد برای خودش نموده، زیرا ثواب این عملش به خودش خواهد رسید، و خاصیّتش برای او خواهد بود نه دیگری. این آیه در پاسخ کسی است که خیال می‌کند خداوند به بندگان ظلم می‌کند و بعضی از افراد را بجای دیگری به مکافات گناه می‌رساند، و ثواب افراد را به دیگری می‌دهد.<ref>طبرسی، فضل بن حسن‏، ترجمه تفسیر مجمع البیان، عده ای از فضلا، تهران، ۱۳۷۱ش، ج‏22، ص: 80</ref>
	در ~~تفسیر المیزان آمده که~~ اگر ~~عمل صالح و مفید باشد خود انسان از آن سود می‌برد، و اگر مضر~~ و ~~بد باشد، خودش از آن متضرر می‌گردد.~~ این ~~رفتار~~ خداوند که ~~نفع عمل صالح را~~ به ~~صاحبش می‌رساند~~ و او را ثواب ~~می‌دهد، و ضرر عمل بد را نیز~~ به ~~صاحبش می‌رساند~~ و ~~عقابش می‌کند، ظلم نیست~~. ~~و اگر~~ این ~~روش از~~ خداوند ظلم ~~باشد، باید در ثواب دادن میلیون‌ها بنده~~ و ~~عقاب کردن میلیون‌ها دیگر، در برابر میلیاردها عمل نیک~~ و ~~بد، ظلام بندگان باشد~~.<ref>~~طباطبایی، محمدحسین،~~ ترجمه تفسیر ~~المیزان، ترجمه محمد باقر موسوی، قم، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم‏، ۱۳۷۴ش، ج‏17،~~ ص: ~~608.~~</ref>

	مفسران ذیل این آیه گفته اند انسان باید ریشه حوادث تلخ و شیرین را در عملکرد خود جستجو کند و به دیگران و به خدا نسبت ندهد. چنانکه در قرآن آمده است: «همین که انسان را پروردگارش آزمایش و اکرام نماید، گوید: پروردگارم مرا گرامی داشته و در شرایط دیگر گوید: پروردگارم مرا خوار کرد.» اما قرآن پاسخ می‌دهد: «چنین نیست بلکه خواری شما به خاطر آن است که به یتیم و مسکین رسیدگی نکردید. «کَلَّا بَلْ لا تُکْرِمُونَ الْیَتِیمَ» (آیه ۱۵ تا ۲۰ فجر) در روز قیامت نیز عده‌ای به مستکبران گناهان خود را نسبت می‌دهند که شما مقصر هستید اگر شما نبودید، ما ایمان می‌آوردیم. (آیه ۳۱ سوره سبأ). و برخی نیز به نیاکان خود منسوب می کنند: ما از آنچه پدرانمان را بر آن یافته‌ایم پیروی می‌کنیم. (آیه ۲۱ سوره لقمان) و برخی نیز پیامبران را مقصر میدانند به آنان می‌گفتند: «ما وجود شما را شوم می‌دانیم و تمام بدبختی‌های ما از سوی شماست.» (آیه ۱۸ یس). برخی نیز به شیطان نسبت می دهند اما شیطان می‌گوید: مرا مقصّر ندانید و ملامت نکنید، بلکه خودتان را سرزنش کنید، این شما هستید که دعوت مرا با آزادی و آگاهی پذیرفتید. (آیه ۲۲ سوره ابراهیم). اما در مقابل همه اینها قرآن می‌فرماید: اصل عمل است و از هر کس که صورت پذیرد نتیجه را خودش میبیند. (آیه ۴۶ سوره فصلت) <ref>قرائتی، محسن، تفسیر نور، ج‏8، ص: 356		مفسران ذیل این آیه گفته اند انسان باید ریشه حوادث تلخ و شیرین را در عملکرد خود جستجو کند و به دیگران و به خدا نسبت ندهد. چنانکه در قرآن آمده است: «همین که انسان را پروردگارش آزمایش و اکرام نماید، گوید: پروردگارم مرا گرامی داشته و در شرایط دیگر گوید: پروردگارم مرا خوار کرد.» اما قرآن پاسخ می‌دهد: «چنین نیست بلکه خواری شما به خاطر آن است که به یتیم و مسکین رسیدگی نکردید. «کَلَّا بَلْ لا تُکْرِمُونَ الْیَتِیمَ» (آیه ۱۵ تا ۲۰ فجر) در روز قیامت نیز عده‌ای به مستکبران گناهان خود را نسبت می‌دهند که شما مقصر هستید اگر شما نبودید، ما ایمان می‌آوردیم. (آیه ۳۱ سوره سبأ). و برخی نیز به نیاکان خود منسوب می کنند: ما از آنچه پدرانمان را بر آن یافته‌ایم پیروی می‌کنیم. (آیه ۲۱ سوره لقمان) و برخی نیز پیامبران را مقصر میدانند به آنان می‌گفتند: «ما وجود شما را شوم می‌دانیم و تمام بدبختی‌های ما از سوی شماست.» (آیه ۱۸ یس). برخی نیز به شیطان نسبت می دهند اما شیطان می‌گوید: مرا مقصّر ندانید و ملامت نکنید، بلکه خودتان را سرزنش کنید، این شما هستید که دعوت مرا با آزادی و آگاهی پذیرفتید. (آیه ۲۲ سوره ابراهیم). اما در مقابل همه اینها قرآن می‌فرماید: اصل عمل است و از هر کس که صورت پذیرد نتیجه را خودش میبیند. (آیه ۴۶ سوره فصلت) <ref>قرائتی، محسن، تفسیر نور، ج‏8، ص: 356

A.rezapour در ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۲

2024-04-16T10:42:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۱۲
خط ۴۱:		خط ۴۱:
	در تفاسیر گفته شده اگر کافران به این کتاب و این آئین بزرگ ایمان نیاورند نه به خداوند زیانی می‌رسانند، و نه به پیامبر، چرا که خوبی‌ها و بدی‌ها همه به صاحبانش بازمی‌گردد و آنها هستند که میوه شیرین یا تلخ اعمال خویش را می‌چینند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیة، ۱۳۷۱ش، ج‏20، ص: 307</ref> مطابق این آیه هر کس، عبادتی انجام دهد برای خودش نموده، زیرا ثواب این عملش به خودش خواهد رسید، و خاصیّتش برای او خواهد بود نه دیگری. این آیه در پاسخ کسی است که خیال می‌کند خداوند به بندگان ظلم می‌کند و بعضی از افراد را بجای دیگری به مکافات گناه می‌رساند، و ثواب افراد را به دیگری می‌دهد.<ref>طبرسی، فضل بن حسن‏، ترجمه تفسیر مجمع البیان، عده ای از فضلا، تهران، ۱۳۷۱ش، ج‏22، ص: 80</ref>		در تفاسیر گفته شده اگر کافران به این کتاب و این آئین بزرگ ایمان نیاورند نه به خداوند زیانی می‌رسانند، و نه به پیامبر، چرا که خوبی‌ها و بدی‌ها همه به صاحبانش بازمی‌گردد و آنها هستند که میوه شیرین یا تلخ اعمال خویش را می‌چینند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیة، ۱۳۷۱ش، ج‏20، ص: 307</ref> مطابق این آیه هر کس، عبادتی انجام دهد برای خودش نموده، زیرا ثواب این عملش به خودش خواهد رسید، و خاصیّتش برای او خواهد بود نه دیگری. این آیه در پاسخ کسی است که خیال می‌کند خداوند به بندگان ظلم می‌کند و بعضی از افراد را بجای دیگری به مکافات گناه می‌رساند، و ثواب افراد را به دیگری می‌دهد.<ref>طبرسی، فضل بن حسن‏، ترجمه تفسیر مجمع البیان، عده ای از فضلا، تهران، ۱۳۷۱ش، ج‏22، ص: 80</ref>

	== ~~...~~ ==		== پاداش و عذاب نتیجه اعمال خود انسان است ==

	~~عمل، قائم به صاحب عمل است، و بیانگر حال او است.~~ اگر عمل صالح و مفید باشد خود ~~او هم~~ از آن سود می‌برد، و اگر مضر و بد باشد، خودش از آن متضرر می‌گردد. پس این رفتار ~~خدای تعالی~~ که نفع عمل صالح را به صاحبش می‌رساند و او را ثواب می‌دهد، و ضرر عمل بد را نیز به صاحبش می‌رساند و عقابش می‌کند، ~~اصلاً ظلمی نیست، و چنان~~ نیست ~~که وضع شیء در غیر موضعش باشد~~. و اگر این روش از ~~خدای تعالی~~ ظلم باشد، باید در ثواب دادن ~~میلیونها~~ بنده و عقاب کردن ~~میلیونها~~ دیگر، در برابر میلیاردها عمل نیک و بد، ظلام بندگان باشد، ولی از آنجایی که گفتیم این روش ظلم نیست، پس خدای تعالی ظلام بندگان نمی‌باشد، و با این بیان روشن می‌شود که چرا فرمود «پروردگار تو ظلام بندگان نیست» و نفرمود: «پروردگار تو ظالم به بندگان نیست»<ref>طباطبایی، محمدحسین، ترجمه تفسیر المیزان، ترجمه محمد باقر موسوی، قم، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم‏، ۱۳۷۴ش، ج‏17، ص: 608.</ref>		در تفسیر المیزان آمده که اگر عمل صالح و مفید باشد خود انسان از آن سود می‌برد، و اگر مضر و بد باشد، خودش از آن متضرر می‌گردد. این رفتار خداوند که نفع عمل صالح را به صاحبش می‌رساند و او را ثواب می‌دهد، و ضرر عمل بد را نیز به صاحبش می‌رساند و عقابش می‌کند، ظلم نیست. و اگر این روش از خداوند ظلم باشد، باید در ثواب دادن میلیون‌ها بنده و عقاب کردن میلیون‌ها دیگر، در برابر میلیاردها عمل نیک و بد، ظلام بندگان باشد.<ref>طباطبایی، محمدحسین، ترجمه تفسیر المیزان، ترجمه محمد باقر موسوی، قم، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم‏، ۱۳۷۴ش، ج‏17، ص: 608.</ref>

	~~ریشهٔ~~ حوادث تلخ و شیرین را در عملکرد خود جستجو ~~کنید. «مَنْ عَمِلَ صالِحاً فَلِنَفْسِهِ وَ مَنْ أَساءَ فَعَلَیْها» وبه~~ دیگران ~~نسبت ندهید:~~ به خدا نسبت ~~ندهید~~. ~~چنان‌که~~ قرآن ~~می‌فرماید~~: ~~همین~~ که انسان را پروردگارش آزمایش و اکرام نماید، گوید: پروردگارم مرا گرامی داشته و در شرایط دیگر گوید: پروردگارم مرا خوار کرد. ~~رَبِّی أَکْرَمَنِ‏ … رَبِّی أَهانَنِ امّا~~ قرآن پاسخ می‌دهد: ~~چنین~~ نیست بلکه خواری شما به خاطر آن است که به یتیم و مسکین رسیدگی نکردید. «کَلَّا بَلْ لا تُکْرِمُونَ الْیَتِیمَ»(۱)~~. فجر، ۱۵–۲۰. به مردم نسبت ندهید. چنان‌که~~ در قیامت ~~مستضعفان~~ به مستکبران ~~می‌گویند: «لَوْ لا أَنْتُمْ لَکُنَّا مُؤْمِنِینَ»(۲). سبأ، ۳۱.~~ شما ~~مقصّرید،~~ اگر شما نبودید، ما ایمان می‌آوردیم. به نیاکان منسوب ~~نسازید. هنگامی که به منحرفان گفته می‌شود از آنچه خداوند نازل کرده پیروی کنید گویند~~: ~~«نَتَّبِعُ ما وَجَدْنا عَلَیْهِ آباءَنا»(۳). لقمان، ۲۱.~~ ما از آنچه پدرانمان را بر آن یافته‌ایم پیروی می‌کنیم. ~~به انبیا نسبت ندهید. چنان‌که کفّار انبیا~~ را ~~مقصّر می‌دانستند و~~ به آنان می‌گفتند: ~~«إِنَّا تَطَیَّرْنا بِکُمْ»(۴). یس، ۱۸. ما~~ وجود شما را شوم می‌دانیم و تمام بدبختی‌های ما از سوی شماست. ~~قرآن می‌فرماید: «مَنْ عَمِلَ صالِحاً»~~(۳). ~~فصلت، ۴۶. یعنی اصل عمل است، از هر کس که صورت پذیرد.~~ به شیطان نسبت ~~ندهید. چنان‌که~~ شیطان می‌گوید: مرا مقصّر ندانید و ملامت نکنید، بلکه خودتان را سرزنش کنید، ~~«دَعَوْتُکُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ» ابراهیم، ۲۲.~~ این شما هستید که دعوت مرا با آزادی و آگاهی پذیرفتید.<ref>قرائتی، محسن، تفسیر نور، ج‏8، ص: 356		مفسران ذیل این آیه گفته اند انسان باید ریشه حوادث تلخ و شیرین را در عملکرد خود جستجو کند و به دیگران و به خدا نسبت ندهد. چنانکه در قرآن آمده است: «همین که انسان را پروردگارش آزمایش و اکرام نماید، گوید: پروردگارم مرا گرامی داشته و در شرایط دیگر گوید: پروردگارم مرا خوار کرد.» اما قرآن پاسخ می‌دهد: «چنین نیست بلکه خواری شما به خاطر آن است که به یتیم و مسکین رسیدگی نکردید. «کَلَّا بَلْ لا تُکْرِمُونَ الْیَتِیمَ» (آیه ۱۵ تا ۲۰ فجر) در روز قیامت نیز عده‌ای به مستکبران گناهان خود را نسبت می‌دهند که شما مقصر هستید اگر شما نبودید، ما ایمان می‌آوردیم. (آیه ۳۱ سوره سبأ). و برخی نیز به نیاکان خود منسوب می کنند: ما از آنچه پدرانمان را بر آن یافته‌ایم پیروی می‌کنیم. (آیه ۲۱ سوره لقمان) و برخی نیز پیامبران را مقصر میدانند به آنان می‌گفتند: «ما وجود شما را شوم می‌دانیم و تمام بدبختی‌های ما از سوی شماست.» (آیه ۱۸ یس). برخی نیز به شیطان نسبت می دهند اما شیطان می‌گوید: مرا مقصّر ندانید و ملامت نکنید، بلکه خودتان را سرزنش کنید، این شما هستید که دعوت مرا با آزادی و آگاهی پذیرفتید. (آیه ۲۲ سوره ابراهیم). اما در مقابل همه اینها قرآن می‌فرماید: اصل عمل است و از هر کس که صورت پذیرد نتیجه را خودش میبیند. (آیه ۴۶ سوره فصلت) <ref>قرائتی، محسن، تفسیر نور، ج‏8، ص: 356

	تهران، مرکز فرهنگی درسهایی از قرآن‏، ۱۳۸۸ش.</ref>		تهران، مرکز فرهنگی درسهایی از قرآن‏، ۱۳۸۸ش.</ref>

A.rezapour در ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۲

2024-04-16T10:22:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۲
خط ۳۱:		خط ۳۱:

	== معرفی و تفسیر ==		== معرفی و تفسیر ==
	~~اگر آنها~~ به این ~~کتاب~~ و ~~این آئین بزرگ ایمان نیاورند نه بخداوند زیانی می‌رسانند،~~ و ~~نه به تو، چرا که خوبیها~~ و ~~بدیها همه~~ به ~~صاحبانش بازمی‌گردد~~ و آنها ~~هستند که میوه شیرین یا تلخ اعمال خویش را می‌چینند~~.<ref>~~مکارم شیرازی، ناصر،~~ تفسیر ~~نمونه،~~ تهران، ~~دار الکتب الإسلامیة، ۱۳۷۱ش، ج‏20،~~ ص: ~~307~~</ref>		آیه ۴۶ سوره فصلت در رابطه با اعمال خوب و بد انسان است که به خود انسان برمیگردد. از این جهت گفته شده که خداوند اگر پاداش و عقاب را بر اساس اعمال انسان انجام نمی داد ظالم بود و عدالتش زیر سوال می رفت. بر اساس آیات قرآن (مانند آیه ۱۰ سوره حج) خداوند کافران و ظالمان را عذاب می کند چون ظالم نیست و اگر عذاب نمی‌کرد، نسبت به نیکوکاران ظلام می‌شد و حق آنها پایمال می‌گردید.<ref>قرشی بنابی، علی‌اکبر، تفسیر احسن الحدیث، تهران، بنیاد بعثت، ۱۳۷۵ش، ج‏9، ص: 442.</ref> این معنا در ضمن چندین آیه تکرار شد و از آن جمله، در آیه ۵۴ از سوره یس: «آن روز که به کسی ستم نمی‌شود و جز همانند کاری که کرده‌اید پاداش نمی‌بینید». آیه ۱۷ از سوره غافر: «آن روز هرکس را همانند عملش جزا می‌دهند و به کسی ستمی نمی‌رود» و دیگر آیات فراوانی که می‌گوید: انسان مختار است، نه مجبور.<ref>مغنیه، محمدجواد، ترجمه تفسیر کاشف، ترجمه موسی دانش، قم،

	عمل، قائم به صاحب عمل است، و بیانگر حال او است. اگر عمل صالح و مفید باشد خود او هم از آن سود می‌برد، و اگر مضر و بد باشد، خودش از آن متضرر می‌گردد. پس این رفتار خدای تعالی که نفع عمل صالح را به صاحبش می‌رساند و او را ثواب می‌دهد، و ضرر عمل بد را نیز به صاحبش می‌رساند و عقابش می‌کند، اصلاً ظلمی نیست، و چنان نیست که وضع شیء در غیر موضعش باشد. و اگر این روش از خدای تعالی ظلم باشد، باید در ثواب دادن میلیونها بنده و عقاب کردن میلیونها دیگر، در برابر میلیاردها عمل نیک و بد، ظلام بندگان باشد، ولی از آنجایی که گفتیم این روش ظلم نیست، پس خدای تعالی ظلام بندگان نمی‌باشد، و با این بیان روشن می‌شود که چرا فرمود «پروردگار تو ظلام بندگان نیست» و نفرمود: «پروردگار تو ظالم به بندگان نیست»<ref>طباطبایی، محمدحسین، ترجمه تفسیر المیزان، ترجمه محمد باقر موسوی، قم، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم‏، ۱۳۷۴ش، ج‏17، ص: 608.</ref>		بوستان کتاب قم‏

	ریشهٔ حوادث تلخ و شیرین را در عملکرد خود جستجو کنید. «مَنْ عَمِلَ صالِحاً فَلِنَفْسِهِ وَ مَنْ أَساءَ فَعَلَیْها» وبه دیگران نسبت ندهید: به خدا نسبت ندهید. چنان‌که قرآن می‌فرماید: همین که انسان را پروردگارش آزمایش و اکرام نماید، گوید: پروردگارم مرا گرامی داشته و در شرایط دیگر گوید: پروردگارم مرا خوار کرد. رَبِّی أَکْرَمَنِ‏ … رَبِّی أَهانَنِ امّا قرآن پاسخ می‌دهد: چنین نیست بلکه خواری شما به خاطر آن است که به یتیم و مسکین رسیدگی نکردید. «کَلَّا بَلْ لا تُکْرِمُونَ الْیَتِیمَ»(۱). فجر، ۱۵–۲۰. به مردم نسبت ندهید. چنان‌که در قیامت مستضعفان به مستکبران می‌گویند: «لَوْ لا أَنْتُمْ لَکُنَّا مُؤْمِنِینَ»(۲). سبأ، ۳۱. شما مقصّرید، اگر شما نبودید، ما ایمان می‌آوردیم. به نیاکان منسوب نسازید. هنگامی که به منحرفان گفته می‌شود از آنچه خداوند نازل کرده پیروی کنید گویند: «نَتَّبِعُ ما وَجَدْنا عَلَیْهِ آباءَنا»(۳). لقمان، ۲۱. ما از آنچه پدرانمان را بر آن یافته‌ایم پیروی می‌کنیم. به انبیا نسبت ندهید. چنان‌که کفّار انبیا را مقصّر می‌دانستند و به آنان می‌گفتند: «إِنَّا تَطَیَّرْنا بِکُمْ»(۴). یس، ۱۸. ما وجود شما را شوم می‌دانیم و تمام بدبختی‌های ما از سوی شماست. قرآن می‌فرماید: «مَنْ عَمِلَ صالِحاً»(۳). فصلت، ۴۶. یعنی اصل عمل است، از هر کس که صورت پذیرد. به شیطان نسبت ندهید. چنان‌که شیطان می‌گوید: مرا مقصّر ندانید و ملامت نکنید، بلکه خودتان را سرزنش کنید، «دَعَوْتُکُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ» ابراهیم، ۲۲. این شما هستید که دعوت مرا با آزادی و آگاهی پذیرفتید.<ref>~~قرائتی، محسن، تفسیر نور، ج‏8، ص: 356~~		، ۱۳۷۸ش، ج‏6، ص: 811</ref>

	تهران، ~~مرکز فرهنگی درسهایی از قرآن‏، ۱۳۸۸ش~~.</ref>		گفته شده منظور از سود و زیان اعمال ثواب و عقاب اعمال است.<ref>کشف الاسرار و عدة الابرار، ج‏8، ص: 540، میبدی، احمد بن محمد، تهران، امیرکبیر، ۱۳۷۱ش، به اهتمام علی اصغر حکمت،</ref> هرکه کار صالح و شایسته ای انجام دهد و نیز اطاعت و عبادات او همه برای نفع خود اوست. یعنی منفعت و ثواب آن به خود شخص می‌رسد. و هرکه فسق و معصیت و کار بدی کند عقاب و ضرر و زیان آن به خود شخص می‌رسد.<ref>کاشانی، فتح‌الله بن شکرالله‏، منهج الصادقین فی إلزام المخالفین، تهران، اسلامیه، بیتا، ج‏8، ص: 195</ref>

	~~آیه شریفه~~ در ~~رابطه با مطالب گذشته~~ و ~~رجوع اعمال خوب~~ و بد به ~~خود عامل است~~ و ~~اگر این عدالت نبود~~ و ~~خدا نیک و بد~~ را ~~در یک چشم می‌دید، بسیار بسیار ظالم می‌بود البته نسبت به نیکوکاران، در سوره حج~~/ ~~۱۰ فرموده: ذلِکَ بِما قَدَّمَتْ یَداکَ وَ أَنَّ اللَّهَ لَیْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِیدِ~~ این آیه ~~می‌گوید: ای کافر، خدا تو را عذاب~~ خواهد ~~کرد، زیرا~~ که ~~خدا ظلام نیست، یعنی اگر عذاب نمی‌کرد، نسبت~~ به ~~نیکوکاران ظلام می‌شد~~ و ~~حق آنها پایمال می‌گردید~~.<ref>~~قرشی بنابی، علی‌اکبر،~~ تفسیر ~~احسن الحدیث،~~ تهران، ~~بنیاد بعثت، ۱۳۷۵ش، ج‏9،~~ ص: ~~442.~~</ref>		در تفاسیر گفته شده اگر کافران به این کتاب و این آئین بزرگ ایمان نیاورند نه به خداوند زیانی می‌رسانند، و نه به پیامبر، چرا که خوبی‌ها و بدی‌ها همه به صاحبانش بازمی‌گردد و آنها هستند که میوه شیرین یا تلخ اعمال خویش را می‌چینند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیة، ۱۳۷۱ش، ج‏20، ص: 307</ref> مطابق این آیه هر کس، عبادتی انجام دهد برای خودش نموده، زیرا ثواب این عملش به خودش خواهد رسید، و خاصیّتش برای او خواهد بود نه دیگری. این آیه در پاسخ کسی است که خیال می‌کند خداوند به بندگان ظلم می‌کند و بعضی از افراد را بجای دیگری به مکافات گناه می‌رساند، و ثواب افراد را به دیگری می‌دهد.<ref>طبرسی، فضل بن حسن‏، ترجمه تفسیر مجمع البیان، عده ای از فضلا، تهران، ۱۳۷۱ش، ج‏22، ص: 80</ref>

	خداوند استدلال فرمود که هر کس، عبادتی انجام دهد برای خودش نموده، زیرا ثواب این عملش به خودش خواهد رسید، و خاصیّتش برای او خواهد بود نه دیگری. این آیه در پاسخ کسی است که خیال می‌کند خداوند به بندگان ظلم می‌کند و بعضی از افراد را بجای دیگری بمکافات گناه می‌رساند، و ثواب افراد را بدیگری می‌دهد.~~<ref>طبرسی، فضل بن حسن‏، ترجمه تفسیر مجمع البیان، عده ای از فضلا، تهران، ۱۳۷۱ش، ج‏22، ص: 80</ref>~~		== ... ==

	~~مقصود~~ ثواب و عقاب ~~است.~~<ref>~~کشف الاسرار و عدة الابرار، ج‏8،~~ ص: ~~540، میبدی، احمد بن محمد، تهران، امیرکبیر، ۱۳۷۱ش، به اهتمام علی اصغر حکمت،~~</ref>		عمل، قائم به صاحب عمل است، و بیانگر حال او است. اگر عمل صالح و مفید باشد خود او هم از آن سود می‌برد، و اگر مضر و بد باشد، خودش از آن متضرر می‌گردد. پس این رفتار خدای تعالی که نفع عمل صالح را به صاحبش می‌رساند و او را ثواب می‌دهد، و ضرر عمل بد را نیز به صاحبش می‌رساند و عقابش می‌کند، اصلاً ظلمی نیست، و چنان نیست که وضع شیء در غیر موضعش باشد. و اگر این روش از خدای تعالی ظلم باشد، باید در ثواب دادن میلیونها بنده و عقاب کردن میلیونها دیگر، در برابر میلیاردها عمل نیک و بد، ظلام بندگان باشد، ولی از آنجایی که گفتیم این روش ظلم نیست، پس خدای تعالی ظلام بندگان نمی‌باشد، و با این بیان روشن می‌شود که چرا فرمود «پروردگار تو ظلام بندگان نیست» و نفرمود: «پروردگار تو ظالم به بندگان نیست»<ref>طباطبایی، محمدحسین، ترجمه تفسیر المیزان، ترجمه محمد باقر موسوی، قم، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم‏، ۱۳۷۴ش، ج‏17، ص: 608.</ref>

	~~َ هر~~ که ~~بکند صالِحاً کرداری شایسته از طاعت~~ و ~~عبادت پس از برای نفس او است یعنی منفعت~~ و ~~ثواب~~ آن ~~راجع~~ است ~~باو نه بغیر او وَ مَنْ أَساءَ~~ و هر که عمل ~~بد کند~~ از ~~فسق~~ و ~~معصیت فَعَلَیْها پس بر او است یعنی وبال~~ و ~~عقاب آن ملحق است باو~~.<ref>~~کاشانی، فتح‌الله بن شکرالله‏، منهج الصادقین فی إلزام المخالفین، تهران، اسلامیه، بیتا،~~ ج‏8، ص: ~~195</ref>~~		ریشهٔ حوادث تلخ و شیرین را در عملکرد خود جستجو کنید. «مَنْ عَمِلَ صالِحاً فَلِنَفْسِهِ وَ مَنْ أَساءَ فَعَلَیْها» وبه دیگران نسبت ندهید: به خدا نسبت ندهید. چنان‌که قرآن می‌فرماید: همین که انسان را پروردگارش آزمایش و اکرام نماید، گوید: پروردگارم مرا گرامی داشته و در شرایط دیگر گوید: پروردگارم مرا خوار کرد. رَبِّی أَکْرَمَنِ‏ … رَبِّی أَهانَنِ امّا قرآن پاسخ می‌دهد: چنین نیست بلکه خواری شما به خاطر آن است که به یتیم و مسکین رسیدگی نکردید. «کَلَّا بَلْ لا تُکْرِمُونَ الْیَتِیمَ»(۱). فجر، ۱۵–۲۰. به مردم نسبت ندهید. چنان‌که در قیامت مستضعفان به مستکبران می‌گویند: «لَوْ لا أَنْتُمْ لَکُنَّا مُؤْمِنِینَ»(۲). سبأ، ۳۱. شما مقصّرید، اگر شما نبودید، ما ایمان می‌آوردیم. به نیاکان منسوب نسازید. هنگامی که به منحرفان گفته می‌شود از آنچه خداوند نازل کرده پیروی کنید گویند: «نَتَّبِعُ ما وَجَدْنا عَلَیْهِ آباءَنا»(۳). لقمان، ۲۱. ما از آنچه پدرانمان را بر آن یافته‌ایم پیروی می‌کنیم. به انبیا نسبت ندهید. چنان‌که کفّار انبیا را مقصّر می‌دانستند و به آنان می‌گفتند: «إِنَّا تَطَیَّرْنا بِکُمْ»(۴). یس، ۱۸. ما وجود شما را شوم می‌دانیم و تمام بدبختی‌های ما از سوی شماست. قرآن می‌فرماید: «مَنْ عَمِلَ صالِحاً»(۳). فصلت، ۴۶. یعنی اصل عمل است، از هر کس که صورت پذیرد. به شیطان نسبت ندهید. چنان‌که شیطان می‌گوید: مرا مقصّر ندانید و ملامت نکنید، بلکه خودتان را سرزنش کنید، «دَعَوْتُکُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ» ابراهیم، ۲۲. این شما هستید که دعوت مرا با آزادی و آگاهی پذیرفتید.<ref>قرائتی، محسن، تفسیر نور، ج‏8، ص: 356

	~~این معنا در ضمن چندین آیه تکرار شد و~~ از آن جمله، در آیه ۵۴ از سوره یس: «آن روز که به کسی ستم نمی‌شود و جز همانند کاری که کرده‌اید پاداش نمی‌بینید». آیه ۱۷ از سوره غافر: «آن روز هرکس را همانند عملش جزا می‌دهند و به کسی ستمی نمی‌رود» و دیگر آیات فراوانی که می‌گوید: انسان مختار است، نه مجبور.~~<ref>مغنیه، محمدجواد، ترجمه تفسیر کاشف، ترجمه موسی دانش، قم،~~		تهران، مرکز فرهنگی درسهایی از قرآن‏، ۱۳۸۸ش.</ref>

	~~بوستان کتاب قم‏~~

	~~، ۱۳۷۸ش، ج‏6، ص: 811~~</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

A.rezapour: ابرابزار

2024-04-16T10:04:56Z

ابرابزار

نمایش تغییرات

A.rezapour در ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۴

2024-04-16T10:04:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۳۴
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	\| آیات مرتبط =		\| آیات مرتبط =
	}}		}}
	'''آیه ۴۶ سوره فصلت''' این مفهوم را تبیین می‌کند که نتیجه ~~افعال~~ انسان به خود انسان برمی‌گردد و اگر کاری شایسته کند به سود خود اوست و اگر کار بدی کند به زیان خود ~~اوست.~~ از این جهت طبق گفته آیه، خداوند به بندگانش ستم روا نمی‌دارد.		'''آیه ۴۶ سوره فصلت''' این مفهوم را تبیین می‌کند که نتیجه رفتار انسان به خود انسان برمی‌گردد و اگر کاری شایسته کند به سود خود اوست و اگر کار بدی کند به زیان خود اوست؛ از این جهت طبق گفته آیه، خداوند به بندگانش ستم روا نمی‌دارد.
	== متن آیه ==		== متن آیه ==
	{{قرآن بزرگ\|مَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِهِ ۖ وَمَنْ أَسَاءَ فَعَلَيْهَا ۗ وَمَا رَبُّكَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ		{{قرآن بزرگ\|مَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِهِ ۖ وَمَنْ أَسَاءَ فَعَلَيْهَا ۗ وَمَا رَبُّكَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ

A.rezapour در ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۲

2024-04-16T10:02:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۳۲
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	\| آیات مرتبط =		\| آیات مرتبط =
	}}		}}
	...		'''آیه ۴۶ سوره فصلت''' این مفهوم را تبیین می‌کند که نتیجه افعال انسان به خود انسان برمی‌گردد و اگر کاری شایسته کند به سود خود اوست و اگر کار بدی کند به زیان خود اوست. از این جهت طبق گفته آیه، خداوند به بندگانش ستم روا نمی‌دارد.
	== متن آیه ==		== متن آیه ==
	{{قرآن بزرگ\|مَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِهِ ۖ وَمَنْ أَسَاءَ فَعَلَيْهَا ۗ وَمَا رَبُّكَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ		{{قرآن بزرگ\|مَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِهِ ۖ وَمَنْ أَسَاءَ فَعَلَيْهَا ۗ وَمَا رَبُّكَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	</ref>		</ref>

	عمل، قائم به صاحب عمل است، و بيانگر حال او است. اگر عمل صالح و		عمل، قائم به صاحب عمل است، و بيانگر حال او است. اگر عمل صالح و مفيد باشد خود او هم از آن سود مى‏برد، و اگر مضر و بد باشد، خودش از آن متضرر مى‏گردد. پس اين رفتار خداى تعالى كه نفع عمل صالح را به صاحبش مى‏رساند و او را ثواب مى‏دهد، و ضرر عمل بد را نيز به صاحبش مى‏رساند و عقابش مى‏كند، اصلا ظلمى نيست، و چنان نيست كه وضع شى‏ء در غير موضعش باشد. و اگر اين روش از خداى تعالى ظلم باشد، بايد در ثواب دادن ميليونها بنده و عقاب كردن ميليونها ديگر، در برابر ميلياردها عمل نيك و بد، ظلام بندگان باشد، ولى از آنجايى كه گفتيم اين روش ظلم نيست، پس خداى تعالى ظلام بندگان نمى‏باشد، و با اين بيان روشن مى‏شود كه چرا فرمود" پروردگار تو ظلام بندگان نيست" و نفرمود:" پروردگار تو ظالم به بندگان نيست"<ref>طباطبایی، محمدحسین، ترجمه تفسير الميزان، ترجمه محمد باقر موسوى،، قم، جامعه مدرسين حوزه علميه قم‏، ۱۳۷۴ش، ج‏17، ص: 608.</ref>

	مفيد باشد خود او هم از آن سود مى‏برد، و اگر مضر و بد باشد، خودش از آن متضرر مى‏گردد. پس اين رفتار خداى تعالى كه نفع عمل صالح را به صاحبش مى‏رساند و او را ثواب مى‏دهد، و ضرر عمل بد را نيز به صاحبش مى‏رساند و عقابش مى‏كند، اصلا ظلمى نيست، و چنان نيست كه وضع شى‏ء در غير موضعش باشد. و اگر اين روش از خداى تعالى ظلم باشد، بايد در ثواب دادن ميليونها بنده و عقاب كردن ميليونها ديگر، در برابر ميلياردها عمل نيك و بد، ظلام بندگان باشد، ولى از آنجايى كه گفتيم اين روش ظلم نيست، پس خداى تعالى ظلام بندگان نمى‏باشد، و با اين بيان روشن مى‏شود كه چرا فرمود" پروردگار تو ظلام بندگان نيست" و نفرمود:" پروردگار تو ظالم به بندگان نيست"<ref>طباطبایی، محمدحسین، ترجمه تفسير الميزان، ترجمه محمد باقر موسوى،، قم، جامعه مدرسين حوزه علميه قم‏، ۱۳۷۴ش، ج‏17، ص: 608.</ref>

A.rezapour: A.rezapour صفحهٔ هر كه كارى شايسته كند به سود خود اوست و هر كه بد كند به زيان اوست را به آیه ۴۶ سوره فصلت که تغییرمسیر بود منتقل کرد

2024-03-12T08:06:25Z

A.rezapour صفحهٔ هر كه كارى شايسته كند به سود خود اوست و هر كه بد كند به زيان اوست را به آیه ۴۶ سوره فصلت که تغییرمسیر بود منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۳۶
(بدون تفاوت)